Χμμ.. Δημήτρη, that rings some bells.. Πολλές φορές έχω αισθανθεί πως μέσα από τα όνειρα μου αποκαλύπτονται πράγματα όπου ξύπνια δεν μπορώ να "δω". Άραγε είναι τυχαίο που δεν θυμόμαστε τα όνειρα από το πιο βαθύ στάδιο του ύπνου?

~Lost In A Riddle~

- ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.14/06/2004, 02:14:45

Δεν ξέρω.. αν αισθάνεσαι οτι στο έχει μεταδώσει τότε η θεωρία στέκει!!!!!
(no offence, right?)
Πάντως αν ισχύει μπορείς πάντα να γίνεις το πειραματόζ... ε συγνώμη το αντικείμενο της πτυχιακής μου ήθελα να πω!!

~Lost In A Riddle~

- ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.14/06/2004, 01:26:30

Γειά σε όλους και καλώς σας βρήκα!

Δεν ξέρω αν έχετε παρατηρήσει κάτι σε περιπτώσεις όπου η διαίσθηση "runs in the family".. οτι τείνει να εμφανίζεται γενιά παρά γενιά. Δηλαδή από την γιαγιά στην εγγονή και παει λέγοντας. Αναρωτιέμαι γιατί...

Ο καθένας μας αν ψάξει το γενεαλογικό του δέντρο θα βρει κάποιον συγγενή "αλαφροϊσκιωτο". Απλά παλιότερα τους χαρακτήριζαν με μεγαλύτερη ευκολία τρελούς. Όχι πως και τώρα δεν συμβαίνει αυτό δηλαδή... αν πας σε κάποιον ειδικό και πεις μοναχά τη φράση "διαισθάνομαι τι θα μου συμβεί", 99% θα σου γράψει φάρμακα ή θα σε παραπέμψει για ψυχοθεραπεία...

Αν και ανήκω (ή τουλάχιστον θα ανήκω όταν με το καλό γίνω πτυχιούχος) σε αυτή την κατηγορία των "ειδικών", προσπαθώ να μην βάζω τη σκέψη μου σε καλούπια, άλλωστε έχω δει κι έχω βιώσει πολλά για να μην πιστεύω σε κάποια πράγματα όπως η διαίσθηση. It runs in my family as well. Καταστάσεις όπως αυτές που αναφέρατε, κυρίως όσον αφορά τα όνειρα, μας έχουν συμβεί πολλές φορές και δεν τα βρίσκει κανείς μας παράξενα πια. Ίσως λοιπόν, το να είμαστε δεκτικοί απέναντι σε τέτοιες εμπειρίες, βοηθάει την έκφρασή τους??

~Lost In A Riddle~

- ΣΑΣ "ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ"... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.13/06/2004, 21:58:50

silence,
μόλις σήμερα μπήκα στο forum αυτό, και το πρώτο μήνυμα που έτυχε να διαβάσω ήταν το δικό σου. Θα το θεωρούσα σύμπτωση αν πίστευα σε αυτές..
Στην Αθήνα, στα Τουρκοβούνια πάνω στο λόφο, υπάρχει μια καφετέρια με πραγματικά υπέροχη θέα. Αν ρωτήσεις ποτε τους σερβιτόρους, θα σου μιλήσουν για "την τρελή με το μιλκ σέηκ", μια κοπέλα που χρόνια τώρα την αράζει στο γωνιακό τραπέζι μόνη της, παρέα με 2-3 βιβλία (ενίοτε και ένα walkman) και ένα μιλκ σέηκ φράουλα.
Αν προσπαθήσεις ταυτόχρονα να αγαπήσεις τη μοναχικότητά σου και να σπάσεις τη μοναξιά σου... σκέψου το λίγο. Η συνειδητοποίηση και η κριτική της όποιας κατάστασης που βρισκόμαστε είναι το πρώτο βήμα για την αλλαγή της.

Να είσαι και να περνάς καλά :)

ΥΓ. btw αν άφηνες για αρχή τους καφέδες -που χτυπάνε και στα νεύρα- κι έπιανες τα μιλκ σέηκ?!

~Lost In A Riddle~

- ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.14/06/2004, 13:47:06

Κοινωνική λειτουργός προσπαθώ να γίνω dear chaos..

btw you can't study to be a ψυχάκιας.. you must have it in you.. and I do ;)

~Lost In A Riddle~

- Λέσχη Bildeberg. Μύθος και Πραγματικότητα. - Απόψεις, Προτάσεις κ.ά.13/06/2004, 22:34:46

2001-2005, κοινώς τα φοιτητικά μου χρόνια στην όμορφη Πάτρα, που σε 8 μήνες δυστυχώς τελειώνουν :(
Άντε και η περίοδος λίγο πριν τελειώσω (με το ζόρι) το Λύκειο... ο,τι θυμάμαι δηλαδή γιατί μόλις πήρα το απολυτήριο έκανα format στη μνήμη μου και οτιδήποτε σχετικό με θρανία, καθηγητές, συμμαθητές και εξετάσεις χάθηκε στην άβυσσο... :)

~Lost In A Riddle~

- Αλλαγή σε σχέση με την εμφάνιση των διευθύνσεων e-mail στα Προφίλ - !! Νέα των Forums !!14/06/2004, 01:58:51

~Lost In A Riddle~

- The day after tomorrow - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.13/06/2004, 22:48:15

Δυστυχώς οι περισσότεροι άνθρωποι δεν παίρνουν από λόγια και χρειάζονται κάποιο extreme θέαμα για να τους τραβήξει την προσοχή. Εξ'ου και θα προσέξουμε περισσότερο τους τύπους πχ της γκρίνπις αν πάνε και αποτεφρώσουν δυο τόνους μεταλλαγμένα στο Σύνταγμα, παρά αν μας μοιράσουν ένα ωραίο φυλλάδιο και μας καλέσουν σε κάποια ενημέρωση.
Καθείς με το σπορ του και οτιδήποτε κάνει τον άλλον να νιώθει καλά με την πάρτη του, και δεν βλάπτει ταυτόχρονα τους άλλους, είναι θεμιτό. Όπως και το να μάχεσαι για όσα πιστεύεις πως αξίζουν, και ναι, ακόμα και να αφοσιώνεις τη ζωή σου εκεί. Καθαρά προσωπικό ζήτημα πάντως, όπως και να το πάρει κανείς.

btw η ταινία ήταν πολύ καλή, αν και δεν νομίζω να ευαισθητοποίησε πολύ κόσμο. Με όσους μίλησα εγώ, περισσότερο στα σοβαρά είχαν πάρει την "ημέρα ανεξαρτησίας" παρά αυτή...

~Lost In A Riddle~

- The day after tomorrow - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.13/06/2004, 22:48:15

~Lost In A Riddle~

- Όρος Πεντελικόν - μέρος 2ο - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.16/06/2004, 12:32:33

Καλημέρα σας!
O thoth με πρόλαβε, γιατί για μια ακριβώς τέτοια εμπειρία θα μιλούσα κι εγώ. Βέβαια όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό, αλλά παρόμοια. Πως θα μπορούσα να εξηγήσω για παράδειγμα το εξής περιστατικό? Διακοπές σε νησί, το πρώτο βράδυ πέφτω και σπάω το χέρι μου. Φυσικά δε λεω τίποτα στους δικούς μου. Το πρωί με παίρνει η πανικόβλητη μητέρα μου απαιτώντας να μάθει αν είμαι καλά, σίγουρη οτι κάτι έπαθα ή πρόκειται να πάθω.
Αυτά και άλλα πολλά! Θα ήθελα ΠΟΛΥ να βρω μια εξήγηση, κάτι λογικό και απτό.. όμως μέχρι τώρα δεν έχω καταλήξει κάπου ικανοποιητικά.
Βέβαια έχω δει και τους διάφορους απατεώνες. Στην προσπάθειά μου να επικοινωνήσω με αγαπημένο μου πρόσωπο που είχε πεθάνει, είχα κάνει κανονικό τουρνέ σε όλους αυτούς. Άκουσα τις μπούρδες της ζωής μου, έπαιξαν με τη θλίψη μου και ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ δεν με έπεισε για τις ικανότητές του.
Και σε "στοιχειωμένα" σπίτια έχω παει, και δεν είδα απολύτως τίποτα που να μην μπορεί να εξηγηθεί λογικά (τριξίματα από τα ποντίκια, περίεργοι ήχοι από τους παλιούς σωλήνες κλπ).
Έτσι πιστεύω σε κάτι μόνο αν το βιώσω εγώ η ίδια. Ναι ξέρω με έχουν χαρακτηρίσει απλοϊκή γι'αυτό, αλλά δεν μου ταιριάζει κάτι άλλο for the time being..

~Lost In A Riddle~

- Το επικινδυνο παιχνιδι "Ποτηρακι"..Αληθινη ιστορια - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.15/06/2004, 17:27:19

Καλημέρα σας!
Επειδή αυτό το θέμα με ενδιαφέρει πολύ, έχω πρώτα να ρωτήσω δυο πραγματάκια
1) Ποια η διαφορά ouija και ποτηριού?
2) Γιατί είναι "απαραίτητο" η όλη διαδικασία να γίνεται νύχτα?
Και συνεχίζω.. Είχα κι εγώ παρόμοια εμπειρία, η οποία όμως έγινε μέρα μεσημέρι, μέσα σε σπίτι βέβαια. Το κλίμα χαλαρό και παρεΐστικο, μέχρι και ανέκδοτα λέγαμε.. ώσπου είδαμε το ποτηράκι να κουνιέται και μας κόπηκε το γέλιο. Ο ένας κοίταζε τον άλλον ελπίζοντας (εγώ τουλάχιστον!) να ακουστεί η ατάκα "χα χα ρε συ, σε ψάρωσα". Μην τα πολυλογώ, δεν κράτησε πολύ γιατί οι δυο από τους τέσσερις σηκωθήκαμε και φύγαμε. Εμένα προσωπικά η απάντηση στην ερώτηση "ποιος είσαι?" ("εγώ") και η άλλη στην "θύμωσες που σε καλέσαμε?" ("φαντάσου") μου έφταναν και μου περίσσευαν για να μου φύγει κάθε περιέργεια.
Βέβαια μετά το παιδί που είχε ξεκινήσει την ιστορία, ισχυρίστηκε οτι μας έκανε πλάκα, και οτι ο ίδιος κουνούσε το ποτηράκι. Από τη μια με βολεύει να το πίστέψω, από την άλλη.. δεν μπορώ! Δεν είναι οτι αισθάνθηκα κάτι συγκεκριμένο, κάτι που να μπορώ να προσδιορίσω.. απλά μια αδιόρατη αίσθηση του "κάτι δεν πάει καλά..αυτό ΔΕΝ ήταν πλάκα..".
Πάντως για να επικοινωνήσω με συγκεκριμένο πρόσωπο (που το έχω προσπαθήσει και όχι από περιέργεια, όποιος έχει βιώσει πένθος θα με καταλάβει) δεν θα δοκίμαζα επ'ουδενί αυτή τη μέθοδο.

~Lost In A Riddle~

- ΥΠΝΟΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.14/06/2004, 01:58:51

~Lost In A Riddle~