Morgan Le Fay
Νέο ΜέλοςGreece12Μηνύματα
3Θέματα
10/12/2003, 21:39:51Πρώτο μήνυμα
20/12/2003, 01:39:07Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
[/quote]
ΠΡΩΤΟΝ,ΤΟ ΨΕΥΔΩΝΥΜΟ ΠΟΥ ΔΙΑΛΛΕΞΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ!!!
(ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΕΚΛΗΦΘΕΙ ΑΥΤΟ ΩΣ ΕΓΩΙΣΤΙΚΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ...ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΤΟ ΑΛΛΑΖΕΣ!!!ΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΝΩΡΙΣ,ΑΦΟΥ ΕΧΕΙΣ ΜΟΛΙΣ ΔΥΟ ΜΗΝΥΜΑΤΑ...ΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΟΤΙ ΒΛΕΠΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΝΤΡΙΚΟ ΜΟΡΓΚΑΝ ΚΟΛΛΑΕΙ ΠΑΡΑ ΑΥΤΟ ΤΗΣ ΜΟΡΓΚΑΝΑΣ!!!)
ΔΕΥΤΕΡΟΝ,ΟΣΟ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΕ ΛΙΓΗ ΚΑΛΗ ΘΕΛΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΨΑΞΙΜΟ ΟΛΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΒΡΕΘΟΥΝ!!! ΕΤΣΙ ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΑ ΜΑΣΗΜΕΝΗ ΤΡΟΦΗ!!!
ΤΡΙΤΟΝ,ΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΕΝΑΝ ΚΟΠΟ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΠΟΙΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΠΕΡΙ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ (http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=2008&whichpage=7&ARCHIVE=)ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΑΡΚΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΠΗΓΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ.
ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ-ΤΕΛΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΟΤΑΝ Η ΑΓΟΡΑ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ "ΠΝΙΓΜΕΝΗ" ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΧΕΤΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΑΡΘΟΥΡΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΜΕΛΟΤ.
[/quote]
Γεια σας και πάλι!
Γεια σου και σε σένα Καποδίστρια. Για να πω την αλήθεια νομίζω ότι σε έθιξα.Σόρυ αν έγινε αυτό, δεν ήξερα ότι είχες διαλλέξει και το nick Μοργκάνα.Συγνώμη όμως κι επίσης που δεν θέλω να αλλάξω το δικό μου(από μικρή η Μόργκαν ήταν η αγαπημένη μου ηρωϊδα).Το Μοργκάνα(ωραίο όνομα πράγματι) είναι μια θηλυκή εκδοχή του κέλτικου ονόματος Μόργκαν(περισότερο λατινοποιημένη).Απ'όσο έψαξα ήταν η Morgan Le Fay η πρώτη η οποία ονοματίζεται έτσι και καθώς στην Αγγλία μιλούσαν πολλές γλώσσες και διαλέκτους εκείνη την εποχή,δεν αποκλείεται μετά να μετατράπηκε περισσότερο σε ανδρικό. Υπάρχουν κι άλλους εκδοχές του ονόματος:Μοrgaine, Morrigan, Morgue, Morgen, Morain.Ακόμη και σήμερα Μοργκαν είναι τόσο ανδρικό όσο και γυναικείο.
Επειδή τη βρίσκω πολύ άσχετη αυτή την ανάλυση με το γενικότερο θέμα εδώ, θα απαντήσω στα υπόλοιπα όσο γίνεται πιο συνοπτικά. Έχω μαζέψει ήδη πάρα πολλές πληροφορίες για του θρύλους του βασιλιά αρθούρου κι έχω ήδη φωτογραφίες+εικόνες στο Ίντερνετ. Γι'αυτό με παρεξηγείς αν εννοείς ότι ζητάω μόνο μασημένη τροφή. Η ελληνική βιβλιογραφία επίσης δεν είναι τόσο πλούσια στον αρθουριανό κύκλο κι έχω ήδη βρει κ διαβάσει αρκετές απόψεις σου στο θέμα περί Ιρλανδίας.Χάρηκα όταν είδα ότι είχα βρει άτομο με το οποίο μοιραζόμασταν το ίδιο ενδιαφέρον για τους θρύλους του βασιλιά Αρθούρου κι έλπιζα ότι θα μπορούσαμε να ανταλλάξουμε πληροφορίες. Αν θέλεις να μιλήσουμε περισσότερο γι'αυτό, στείλε μου e-mail καλύτερα. Είμαι καινούργια στο forum, με ενδιαφέρει πραγματικά η μεταφυσική και θα ήθελα να εξερευνήσω και τα υπόλοιπα θέματα.
Με εκτίμηση
Morgan Le Fay
Γεια σε όλους!
Το θέμα είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον,εδώ που τα λέμε κι εγώ ψάχνω να βρω την αδερφή ψυχή μου. Αλλά δε μου φαίνεται ότι είναι τόσο απλό, αν την βρω θα αναγνωρίσουμε ο έννας τον άλλον ή απλά θα το προσπεράσουμε;Αυτό και άλλα με προβληματίζουν αλλά καθώς ανακάλυψα το forum πρόσφατα, δεν είχα χρόνο να διαβάσω όλα τα μηνύματά σας.
Θα'θελα όμως να απευθυνθώ στην φίλη Καποδίστρια η οποία ανέφερε ένα θέμα που αγαπώ ιδιαίτερα. Κατα'αρχήν που βρίσκεις αυτές τις ωραίες φωτογραφίες???:)
Όπως καταλαβαίνεις κι από το nick μου, η Μοργκάνα ή Μόργκαν Λε Φαίη ήταν ο χαρκτήρας που με τράβηξε πιο πολύ από όλη την Αρθουριανή μυθολογία, ακόμη κι όταν την πρωτογνώρισα ως κακιά μάγισσα.
Αnyway όπως και κάποιος άλλος ανέφερε, ο Μέρλιν ή Myrdin ήταν δρυϊδης και βάρδος κι έτσι έτσι στενά συνδεδεμένος με την παλιά παγανιστική θρησκεία των Κελτών και όχι με τον χριστιανισμό. Και είχε σχέση αγάπης-μίσους με μια από τις Κυράδες της Λίμνης(υπάρχει ο ισχυρισμός ότι πρέπει να είναι πολλές κι όχι μία) τη Nimue/Ninian/Vivien,η οποία ήταν κι αυτή που τον έκλεισε σε μια γυάλιβη σπηλιά ή σε μια οξιά σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή. Η Μοργκάνα αν και συνδέεται κι αυτή με την κυρά της λίμνης,συνδέται περισσότερο με τον ίδιο τον Αρθούρο. Η μορφή της( αν ποτέ υπήρξε πραγματικά)ξεπήδησε από τις θεές των Κελτών όπως τη Μορρίγκαν ή την Άριανροδ. Στα νεώτερα κείμενα που αναφέρουν την ύπαρξή της ήταν δυνατή και σοφή νεράϊδα/αρχόντισσα του Άβαλον. Επίσης ήταν ερωμένη του Αρθούρου κι όχι αδερφή του. Πιστεύω πως η "αδερφή ψυχή" της ήταν ο Αρθούρος κι όχι ο Μέρλιν. Απόδειξη γι'αυτό είναι η σχέση αγάπης-μίσους(αυτό είναι άλλο θέμα που με παραξενεύει, τα δυνατά αλλά αντικρουόμενα συναισθήματα) και το γεγονός ότι παρά τα ότι του έχει κάνει,τον πήρε στο τέλος στο μαγικό νησί της για να τον θεραπεύσει και να μείναι για "πάντα" μαζί της.
Καθώς ο Αρθούρος θεωρείται ότι είναι προσωποποίηση της κέλτικης θεότητας Gwydion που υπήρξε αδερφός, εραστής και πατέρας των παιδιών της Arianrhod,το θεωρώ ως μια άλλη βάση για την υποστήριξη των αδελφών ψυχών τους.Αδελφή ψυχή δεν θεωρείται εξάλλου επίσης ένας έρωτας που συνάντησες σε μια προηγούμενη ζωή;
Σόρυ αν ενοχλώ κανέναν με το θέμα της αιμομιξίας, αλλά ίσως προστέθηκε στον ααρθουριανό κύκλο για να δικαιολογήσουν τη σχέση γιου-ανιψιού. Σύμφωνα με την κέλτικη παράδοση τα παιδιά μπορούσαν να είναι σίγουρα μόνο για τη μητέρα τους με αποτέλεσμα η σχάση θείου-γιου ήταν πιο ισχυρή(σίγουρη) απ'αυτήν του πατέρα-γιου.
Ήδη έχω γράψει πολλά, αλλά θα ήθελα να προσθέσω ακόμη για το θέμα Λάνσελοτ-Γκουίνεβερ που θεωρούνται ως αδερφές ψυχές. ο Λάνσελοτ σίγουρα δεν υπήρξε, προστέθηκε πολύ μετά στα ιπποτικά μυθιστορήματα του μεσαίωνα για να αντικαταστήσει τον Bedwyr/Bedivere υπαρχηγό και στενό φίλο του Αρθούρου καθώς και τον γιο του Mordred. O Μόρντρεντ δεν ήταν αρχικά ο χακός χαρακτήρας που ήθελε να σκοτώσει τον πατέρα του όπως τον ξέρουμε, αλλά στα πρώτα κείμενα καθώς και στους κελτικούς κύκλους ήταν γνωστός για την ανδρεία του.Ήταν αυτός άλλωστε ο οποίος είχε κρυφή σχέση με τη βασίλισσα Γκουένεβιρ.
Αυτά ήταν όσα ήθελα να πω.Αν κάποιος έχει απορία σε κάτι ή θα ήθελε να μάθει περισσότερα ας μου πει!
Κι εσύ Καποδίστρια θα ήθελα να μου πεις ποιες είναι οι πηγές σου άφορα την αρθουριανή μυθολογια.
Μετά εκτίμησης
Morgan Le Fay
Το θέμα είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρον,εδώ που τα λέμε κι εγώ ψάχνω να βρω την αδερφή ψυχή μου. Αλλά δε μου φαίνεται ότι είναι τόσο απλό, αν την βρω θα αναγνωρίσουμε ο έννας τον άλλον ή απλά θα το προσπεράσουμε;Αυτό και άλλα με προβληματίζουν αλλά καθώς ανακάλυψα το forum πρόσφατα, δεν είχα χρόνο να διαβάσω όλα τα μηνύματά σας.
Θα'θελα όμως να απευθυνθώ στην φίλη Καποδίστρια η οποία ανέφερε ένα θέμα που αγαπώ ιδιαίτερα. Κατα'αρχήν που βρίσκεις αυτές τις ωραίες φωτογραφίες???:)
Όπως καταλαβαίνεις κι από το nick μου, η Μοργκάνα ή Μόργκαν Λε Φαίη ήταν ο χαρκτήρας που με τράβηξε πιο πολύ από όλη την Αρθουριανή μυθολογία, ακόμη κι όταν την πρωτογνώρισα ως κακιά μάγισσα.
Αnyway όπως και κάποιος άλλος ανέφερε, ο Μέρλιν ή Myrdin ήταν δρυϊδης και βάρδος κι έτσι έτσι στενά συνδεδεμένος με την παλιά παγανιστική θρησκεία των Κελτών και όχι με τον χριστιανισμό. Και είχε σχέση αγάπης-μίσους με μια από τις Κυράδες της Λίμνης(υπάρχει ο ισχυρισμός ότι πρέπει να είναι πολλές κι όχι μία) τη Nimue/Ninian/Vivien,η οποία ήταν κι αυτή που τον έκλεισε σε μια γυάλιβη σπηλιά ή σε μια οξιά σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή. Η Μοργκάνα αν και συνδέεται κι αυτή με την κυρά της λίμνης,συνδέται περισσότερο με τον ίδιο τον Αρθούρο. Η μορφή της( αν ποτέ υπήρξε πραγματικά)ξεπήδησε από τις θεές των Κελτών όπως τη Μορρίγκαν ή την Άριανροδ. Στα νεώτερα κείμενα που αναφέρουν την ύπαρξή της ήταν δυνατή και σοφή νεράϊδα/αρχόντισσα του Άβαλον. Επίσης ήταν ερωμένη του Αρθούρου κι όχι αδερφή του. Πιστεύω πως η "αδερφή ψυχή" της ήταν ο Αρθούρος κι όχι ο Μέρλιν. Απόδειξη γι'αυτό είναι η σχέση αγάπης-μίσους(αυτό είναι άλλο θέμα που με παραξενεύει, τα δυνατά αλλά αντικρουόμενα συναισθήματα) και το γεγονός ότι παρά τα ότι του έχει κάνει,τον πήρε στο τέλος στο μαγικό νησί της για να τον θεραπεύσει και να μείναι για "πάντα" μαζί της.
Καθώς ο Αρθούρος θεωρείται ότι είναι προσωποποίηση της κέλτικης θεότητας Gwydion που υπήρξε αδερφός, εραστής και πατέρας των παιδιών της Arianrhod,το θεωρώ ως μια άλλη βάση για την υποστήριξη των αδελφών ψυχών τους.Αδελφή ψυχή δεν θεωρείται εξάλλου επίσης ένας έρωτας που συνάντησες σε μια προηγούμενη ζωή;
Σόρυ αν ενοχλώ κανέναν με το θέμα της αιμομιξίας, αλλά ίσως προστέθηκε στον ααρθουριανό κύκλο για να δικαιολογήσουν τη σχέση γιου-ανιψιού. Σύμφωνα με την κέλτικη παράδοση τα παιδιά μπορούσαν να είναι σίγουρα μόνο για τη μητέρα τους με αποτέλεσμα η σχάση θείου-γιου ήταν πιο ισχυρή(σίγουρη) απ'αυτήν του πατέρα-γιου.
Ήδη έχω γράψει πολλά, αλλά θα ήθελα να προσθέσω ακόμη για το θέμα Λάνσελοτ-Γκουίνεβερ που θεωρούνται ως αδερφές ψυχές. ο Λάνσελοτ σίγουρα δεν υπήρξε, προστέθηκε πολύ μετά στα ιπποτικά μυθιστορήματα του μεσαίωνα για να αντικαταστήσει τον Bedwyr/Bedivere υπαρχηγό και στενό φίλο του Αρθούρου καθώς και τον γιο του Mordred. O Μόρντρεντ δεν ήταν αρχικά ο χακός χαρακτήρας που ήθελε να σκοτώσει τον πατέρα του όπως τον ξέρουμε, αλλά στα πρώτα κείμενα καθώς και στους κελτικούς κύκλους ήταν γνωστός για την ανδρεία του.Ήταν αυτός άλλωστε ο οποίος είχε κρυφή σχέση με τη βασίλισσα Γκουένεβιρ.
Αυτά ήταν όσα ήθελα να πω.Αν κάποιος έχει απορία σε κάτι ή θα ήθελε να μάθει περισσότερα ας μου πει!
Κι εσύ Καποδίστρια θα ήθελα να μου πεις ποιες είναι οι πηγές σου άφορα την αρθουριανή μυθολογια.
Μετά εκτίμησης
Morgan Le Fay
Ok!Βρήκα πως στέλνουμε εικόνα..!
Γεια σου Νοέλια. Σίγουρα έχεις διαβάσει το "οι Ομίχλες της Άβαλον" αφού σ' αυτό βασίζεται τα όσα λες για την ιστορία του Άρθουρ και της Μοργκέιν των ξωτκών. Είναι πράγματι ωραίο βιβλίο και μάλιστα best-seller στο εξωτερικό.Η συγγραφέας του έγραψε μια θαυμάσια εκδοχή βασισμένη στο μυθηστόρημα του Τόμας Μάλορυ(συγγραφέας του 15ου αι.) "Le Morte d'Arthur". Υπάρχει κ στην ελληνική βιβλιογραφία και είναι μ' αυτό το βιβλίο που μας γίναν περισσότερο γνωστές η μορφή του Αρθούρου κ των συντρόφων τους ως ιππότες του μεσσαίωνα. Αν το διαβάσεις θα δεις ότι η Μ.Ζ.Μπράντλυ βασίστηκε πολύ σ' αυτό, μόνο που εκείνη το έγραψε από τη σκοπιά των γυναικών κ του παγανισμού, ενώ ο Μάλορυ από τη σκοπιά των ανδρών και του χριστιανισμού. Για παράδειγμα η Μοργκέιν στο έργο του Μάλορυ (ως Μόργκαν Λα Φε) παρουσιάζεται ως πολύ εχθρική νεκρομάντισσα που μόνος της σκοπός είναι ο θάνατος του καημένου αδερφούλη της Αρθούρου. Αν και στο τέλος,χωρίς να προηγείται καμιά εξήγηση την παρουσιάζει πικραμένη να παίρνει τον Αρθούρο στο Άβαλον σε μια στερνή προσπάθεια να τον σώσει.
Βέβαια όλα αυτά καθώς και οι Ομίχλες της Άβαλον είναι μερικές από τις πολλές εκδοχές από διάφορους συγγραφείς. Βασικά, από δική μου πλευρά θεωρώ πιο κοντά στην αλήθεια τους πρώτους θρύλους και τα πρώτα συγγράμματα που γράφτηκαν για τον Αρθούρο.
Πάντως ελπίζω να βοήθησα!
Καλές γιορτές σε όλους
Μόργκαν Λε Φαίη
Γεια σου Νοέλια. Σίγουρα έχεις διαβάσει το "οι Ομίχλες της Άβαλον" αφού σ' αυτό βασίζεται τα όσα λες για την ιστορία του Άρθουρ και της Μοργκέιν των ξωτκών. Είναι πράγματι ωραίο βιβλίο και μάλιστα best-seller στο εξωτερικό.Η συγγραφέας του έγραψε μια θαυμάσια εκδοχή βασισμένη στο μυθηστόρημα του Τόμας Μάλορυ(συγγραφέας του 15ου αι.) "Le Morte d'Arthur". Υπάρχει κ στην ελληνική βιβλιογραφία και είναι μ' αυτό το βιβλίο που μας γίναν περισσότερο γνωστές η μορφή του Αρθούρου κ των συντρόφων τους ως ιππότες του μεσσαίωνα. Αν το διαβάσεις θα δεις ότι η Μ.Ζ.Μπράντλυ βασίστηκε πολύ σ' αυτό, μόνο που εκείνη το έγραψε από τη σκοπιά των γυναικών κ του παγανισμού, ενώ ο Μάλορυ από τη σκοπιά των ανδρών και του χριστιανισμού. Για παράδειγμα η Μοργκέιν στο έργο του Μάλορυ (ως Μόργκαν Λα Φε) παρουσιάζεται ως πολύ εχθρική νεκρομάντισσα που μόνος της σκοπός είναι ο θάνατος του καημένου αδερφούλη της Αρθούρου. Αν και στο τέλος,χωρίς να προηγείται καμιά εξήγηση την παρουσιάζει πικραμένη να παίρνει τον Αρθούρο στο Άβαλον σε μια στερνή προσπάθεια να τον σώσει.
Βέβαια όλα αυτά καθώς και οι Ομίχλες της Άβαλον είναι μερικές από τις πολλές εκδοχές από διάφορους συγγραφείς. Βασικά, από δική μου πλευρά θεωρώ πιο κοντά στην αλήθεια τους πρώτους θρύλους και τα πρώτα συγγράμματα που γράφτηκαν για τον Αρθούρο.
Πάντως ελπίζω να βοήθησα!
Καλές γιορτές σε όλους
Μόργκαν Λε Φαίη
Follow your heart….trust your insticts…..be yourself!
Όσο για τον Μέρλιν, μυστήρια φιγούρα κι αυτή.Δρυϊδης, μάγος και βάρδος, συνδέεται τόσο με τον παγανισμό όσο κ με τον χριστιανισμό.Υπάρχει μια εκδοχή ότι το όνομα Μέρλιν προερχόμενο από το ουαλικό Μύρδιν είναι ένας γενικότερος όρος-ονομασία για κείνους που στην προ-Χριστιανική Ουαλλία που είχανε οράματα και ιερή καθοδογήση. Κάτι παρόμοιο ισχύει για τον ταλιέσιν, ο οποίος ήταν ένας άλλο γνωστός βάρδος. Πάντως σύμφωνα με τους πρώτους θρύλους ο Μέρλιν ορφανός από γονείς(κατά μια άλλη εκδοχή ο πατέρας του ήταν πνεύμα ή δαίμονας) έδειξε από μικρός σημάδια προφητείας. Ο γνωστότερος πρώιμος θρύλος γι'αυτόν είναι που όταν ο βασιλιάς Βόρτιγκερν (σημ:θεωρείται υπαρκτό πρόσωπο) διέταξε να χτίσουν ένα πύργο, οποίος κάθε που φορά που η κατασκευή του πλησίαζε στο τέλος της, γκρεμιζόταν από μόνος του (κάτι σαν το γιοφύρι της Άρτας!). οι δρυϊδεςέίπαν τότε ότι για να στερεωθεί έπρεπε να θυσιάσουν στα θεμέλια του ένα παιδί "που δεν γεννήθηκε από πατέρα". κι έτσι βρήκαν τον νεαρό Μέρλιν (του οποίου το αρχικό ήταν Έμρις ή Αμβρόσιος). Κατά μια άλλη εκδοχή πήρε το όνομά του από την περιοχή αυτήν που ονομαζόταν Μyrddin.Πριν προλάβουν όμως το παιδάκι, ο Μέρλιν είδε σε όραμα τον λόγο που δεν χτιζόταν ο πύργος.Τους είπε λοιπόν να σκάψουν εκεί και στο τέλος βρήκανε μια σήλιά, μέσα στην σπηλιά μια λίμνη και στο βυθό της λίμνης κοιμόντουσαν δύο δράκοι. Ο ένας άσπρος κι ο άλλο κόκκινος οι οποίοι και ξύπνησαν κι άρχισαν να παλεύουν μεταξύ τους ώσπου νίκησε ο κόκκινος. Ο Μέρλιν προφήτεψε ότι ο άσπρος συμβόλιζε τους Σάξωνες κι ο κόκκινος τους Κέλτες. κι ότι θα ερχόταν ένας βασιλιάς ο οποίος θα κατάφερνε να απωθήσει τη σαξωνική εισβολή.(σημ΄:ο Αρθούρος όπως κι ο πατέρας του είχαν τον τίτλο Pen-dragon o οποίος σήμαινε ότι και στα λατινικά δούκας πολέμαρχος). Μετά τον Βόρτιγκερν λοιπόν ο Μέρλιν έγινε συμβουλάτορας του ούθερ που τον διαδέχτηκε καθώς και του γιου του, Αρθούρου. Βέβαια μπορεί να υπήρχαν περισσότεροι από έναν Μέρλιν
Πάντως Εndorama αν θέλεις περισσότερες πληροφορίες σε παραπέμπω στο sitehttp://www.geocities.com/dragonoak1/diety2.html που δίνει μια συνοπτική περιγραφή για τον μέρλιν κι άλλες κελτικές θεότητες.
Πάντως Εndorama αν θέλεις περισσότερες πληροφορίες σε παραπέμπω στο sitehttp://www.geocities.com/dragonoak1/diety2.html που δίνει μια συνοπτική περιγραφή για τον μέρλιν κι άλλες κελτικές θεότητες.
ΠΑΙΔΙΑ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΕΙΚΟΝΑ ΕΔΩ????
Γεια σας και πάλι!
Ευχαριστώ για το καλωσόρισμα Endorama .Πράγματι αυτή η ομοιότητα του βασιλιά Αρθούρου με το μαρμαρωμένο βασιλιά είναι παράξενη και μάλιστα έψαχνα να βρω που την είχα ξαναδεί να αναφέρεται .Αν διαβάσεις λοιπόν το βιβλίο:"ξωτικά" του Ναούμ Θεοδοσιάδη (εκδ. Αρχέτυπο) θα δεις ότι υπάρχουν πάρα πολλοί θρύλοι σ' όλον τον κόσμο που έχουν τον δικό τους μαρμαρωμένο βασιλιά που περιμένουν να ξυπνήσει σε ώρα ανάγκης. Λέει πως σύμφωνα με μια θεωρία, οι Ιεροί βασιλιάδες και Ιερές βασίλισσες συγχωνεύονταν σε τέτοιο σημείο, που καταλήγουν να αντιπροσωπεύουν την ίδια τη γη. Αυτό εξάλλου η ιδέα της κελτικής/παγανιστικής της ένωσης(γάμου) του βασιλιά με τη γη. Συνεχίζει λέγοντας πως υπήρχαν(υπάρχουν?) άνθρωποι που επιλέγουν να φτάσουν σε τέτοιο σημείο όπου η συνείδησή τους απορροφάται από τη γη. Οι αρχαίοι ιεροί βασιλιάδες το έκαναν αυτό χρησιμοποιώντας μια χώρα, μια φυλή ή έναν τόπο. πήγαιναν στη γη κι επικοινωνούσαν με κάποιες δυνάμεις που δεν προέρχονταν από τον χώρο των πνευμάτων, αλλά από την ίδια τη γη. Αυτά τα προγονικά πνεύματα που μιλούν για τα μυστήρια κ τις δυνάμεις της γης, τις σχέσεις ανάμεσα στο παρελθόν κ στο μέλλον. Είναι δυνάμεις που κρύβει η ίδια ο πλανήτης μας με προφητικό χαρακτήρα που βρίσκονται συχνά σε κάποια πνευματική διάσταση από όπου μπορούν να επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους. Στην Ιρλανδία τα ονόμασαν ξωτικά, άλλοι αγγέλους κλπ. Μερικά από αυτά κοιμούνται σαν φύλακες και ξυπνούν μόνο όταν υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ή ανάγκη. Αυτός ο θρύλος επαναλαμβάνεται με τον Αρθούρο κ τον Μέρλιν, ακόμη κ με τον Καρλομάνγκο και άλλους. Ο Πέρσιβαλ δίνει το ιερό δισκοπότηρο στον πάσχοντα βασιλιά Αρθούρο λέγοντάς του:Πιες, εσύ και η χώρα είστε ένα. Ο Μέρλιν που κλείστηκε στην κρυστάλλινη σπηλιά από τη Νίμουε μέχρι να ξανάρθει η ώρα του να ξυπνήσει. Το όνειρο του γίγαντα Άλμπιο από τον οποίο πήρε και το όνομα η Αγγλία (Άλμπιον ή Αλβιόνα παλιά).Ακόμη και τα γνωστά παραμύθια συνδέονται μ'αυτόν τον θρύλο όπως ο Ριπ Βαν Ουϊνκλ κ η Ωραία Κοιμωμένη που συνδέεται με τη σκανδιναβική μυθολογία στην οποία ο θεός Βοτάν ρίχνει σε βαθύ ύπνο την Μπρουνχίλντη περικυκλωμένη από άσβεστη φωτιά που μόνο ο πιο γενναίος ήρωας μπορούσε να περάσει κ να την ξυπνήσει με ένα φιλί. Αυτά και άλλα πολλά που κάνουν το θέμα να προχωρήσει παραπέρα (καθώς και να δημιουργήσουν ένα νέο θέμα!)Αν και παράξενη θεωρία, είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, δεν νομίζεις?
Ευχαριστώ για το καλωσόρισμα Endorama .Πράγματι αυτή η ομοιότητα του βασιλιά Αρθούρου με το μαρμαρωμένο βασιλιά είναι παράξενη και μάλιστα έψαχνα να βρω που την είχα ξαναδεί να αναφέρεται .Αν διαβάσεις λοιπόν το βιβλίο:"ξωτικά" του Ναούμ Θεοδοσιάδη (εκδ. Αρχέτυπο) θα δεις ότι υπάρχουν πάρα πολλοί θρύλοι σ' όλον τον κόσμο που έχουν τον δικό τους μαρμαρωμένο βασιλιά που περιμένουν να ξυπνήσει σε ώρα ανάγκης. Λέει πως σύμφωνα με μια θεωρία, οι Ιεροί βασιλιάδες και Ιερές βασίλισσες συγχωνεύονταν σε τέτοιο σημείο, που καταλήγουν να αντιπροσωπεύουν την ίδια τη γη. Αυτό εξάλλου η ιδέα της κελτικής/παγανιστικής της ένωσης(γάμου) του βασιλιά με τη γη. Συνεχίζει λέγοντας πως υπήρχαν(υπάρχουν?) άνθρωποι που επιλέγουν να φτάσουν σε τέτοιο σημείο όπου η συνείδησή τους απορροφάται από τη γη. Οι αρχαίοι ιεροί βασιλιάδες το έκαναν αυτό χρησιμοποιώντας μια χώρα, μια φυλή ή έναν τόπο. πήγαιναν στη γη κι επικοινωνούσαν με κάποιες δυνάμεις που δεν προέρχονταν από τον χώρο των πνευμάτων, αλλά από την ίδια τη γη. Αυτά τα προγονικά πνεύματα που μιλούν για τα μυστήρια κ τις δυνάμεις της γης, τις σχέσεις ανάμεσα στο παρελθόν κ στο μέλλον. Είναι δυνάμεις που κρύβει η ίδια ο πλανήτης μας με προφητικό χαρακτήρα που βρίσκονται συχνά σε κάποια πνευματική διάσταση από όπου μπορούν να επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους. Στην Ιρλανδία τα ονόμασαν ξωτικά, άλλοι αγγέλους κλπ. Μερικά από αυτά κοιμούνται σαν φύλακες και ξυπνούν μόνο όταν υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ή ανάγκη. Αυτός ο θρύλος επαναλαμβάνεται με τον Αρθούρο κ τον Μέρλιν, ακόμη κ με τον Καρλομάνγκο και άλλους. Ο Πέρσιβαλ δίνει το ιερό δισκοπότηρο στον πάσχοντα βασιλιά Αρθούρο λέγοντάς του:Πιες, εσύ και η χώρα είστε ένα. Ο Μέρλιν που κλείστηκε στην κρυστάλλινη σπηλιά από τη Νίμουε μέχρι να ξανάρθει η ώρα του να ξυπνήσει. Το όνειρο του γίγαντα Άλμπιο από τον οποίο πήρε και το όνομα η Αγγλία (Άλμπιον ή Αλβιόνα παλιά).Ακόμη και τα γνωστά παραμύθια συνδέονται μ'αυτόν τον θρύλο όπως ο Ριπ Βαν Ουϊνκλ κ η Ωραία Κοιμωμένη που συνδέεται με τη σκανδιναβική μυθολογία στην οποία ο θεός Βοτάν ρίχνει σε βαθύ ύπνο την Μπρουνχίλντη περικυκλωμένη από άσβεστη φωτιά που μόνο ο πιο γενναίος ήρωας μπορούσε να περάσει κ να την ξυπνήσει με ένα φιλί. Αυτά και άλλα πολλά που κάνουν το θέμα να προχωρήσει παραπέρα (καθώς και να δημιουργήσουν ένα νέο θέμα!)Αν και παράξενη θεωρία, είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, δεν νομίζεις?
Hi everybody!
Είμαι καινούργια σ' αυτό το forum αλλά μόλις διάβασα το θέμα, δεν δίστασω να απαντήσω κιεγώ.
Με ενδιέφερε πολύ από νεαρή ηλικία όλος αυτός ο μύθος γύρω από τον Αρθούρο, την Μοργκάνα, τον Μέρλιν, τη Γκόυίνεβιρ..κι άλλους τόσους. Δεν αποκλείεται μάλιστα να βασίζεται σε αληθινά γεγονότα που ενέμπνευσαν τους βάρδους των Κελτών και πέρασαν στο μεσαίωνα δημιουργώντας τους ιππότες της στρογγυλής τραπέζης όπως τους ξέρουμε.
Όσο για το αν υπάρχουν αποδείξεις για την ύπαρξη του Αρθούρου, οι πιο σημαντικές είναι οι αρχαιολογικές ανασκαφές στο Τίντατζελ της Κορνουάλλης(Ουαλλία) όπου σύμφωνα με την παράδοση, ήταν ο τόπος γέννησής του. Βρέθηκε ότι υπήρχε όντως φρούριο κατά την εποχή του. Παρόλο που το όνομα Αρθούρος δεν δείχνει να υπάρχει στα ήδη αποδεδειγμένα ιστορικά αρχεία,πιστεύεται ότι ίσως να συνδέεται με τον Ριόθαμους, έναν άρχοντα/βασιλιά της Βρεττανίας που η ύπαρξή του έχει αποδειχθεί.Ο Ριόθαμους ήταν ο αρχηγός μια εκστρατείας εναντίον του αυτοκράτορα της Ρωμης εκείνη την εποχή(5ος μ.Χ. αι.) και τα ίχνη του χάθηκαν στη Γαλλία, κοντά σ'έναν τόπο που λεγόταν Άβαλον. Το όνομα του πιστεύεται πως προέρχεται από το βρεττανικό:Ριγκόταμος που σημαίνει "μεγάλος βασιλιάς". Κι εκείνη την εποχή ήταν κοινό να επονομάζονται οι αρχηγοί ανάλογα με τη θέση κ την εξουσία τους.
Για το Avalon υπάρχει ολόκληρη παράδοση.Σημαίνει όντως νησί των μήλων και οι πιο πιθανές περιοχές για την ύπαρξή του είναι το μοναστήρι Glastonbury(δεν θυμάμαι που ακριβώς βρίσκεται) και η νήσος Μαν. Το Glastonbury λεγόταν αρχικά Αnis Witrin που στα κέλτικα σημαίνει:γυάλινο νησί. Το Αvalon είναι επίσης στενά συνδεδεμένο με τη Μorgana/Morgaine/Morgan Le Fay που θεωρούνταν κόρη του βασιλία Αβάλλαχ(από τον οπίο ίσως πήρε το όνομα το νησί)ή ερωμένη του αρχηγού του νησιού.Γι'αυτήν επίσης υπάρχει μια μακρυά παράδοση που πηγάζει από τις κελτικές θεότητες και ο χαρακτήρας είναι πολύπλευρος. Ξεκίνησε σαν μια δυνατή βασίλισσα/νεράϊδα που κατείχε πολλές γνώσεις, καθώς και θεραπείες.Αρχικά ήταν ερωμένη του Αρθούρου και τον πήρε στο μαγικό νησί της μετά τη μάχη στο Κάμλαν για να τον θεραπεύσει. Κι από τότε έμεινε εκέι μαζί της ώσπου να ερχόταν πάλι η στιγμή να ξυπνήσει κ να επιστρέψει.(έχεις δίκιο endorama που λες ότι μοιάζει με τον δικό μας, τον μαραρωμένο βασιλιά)
Αργότερα με την κυριαρχία του χριστιανισμού στην Αγγλία, οι καλόγεροι δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι μια γυναίκα κι ειδικά με παγανιστικές ρίζες μπορούσε να έχει τόση δύναμη κι έτσι την παρουσίασαν ως την κακιά μάγισσα που είναι περισσότερο γνωστή ως και σήμερα. Άγνωστο είναι πως έγινε ξαφνικά ετεροθαλής αδερφή του Αρθούρου και στη συνέχεια μητέρα του γιου του Μόρντρεντ από αιμομιξία.
Η Μόργκαν ήταν μάλλον ο χαρακτήρας που με τάβηξε πιο πολύ απ'όλη την Αρθουριανή μυθολογία, καθώς δεν μπορούσα να πιστέψω ποτέ ότι ήταν τόσο διαβολική όσο την παρουσίαζαν. Με χαρά ανακάλυψα αργότερα ότι κρύβονταν ολόκληρη ιστορία πίσω από τον χαρακτήρα της, καθώς κι άλλων όπως της Γκουίνεβιρ που κι αυτήν της κατέστρεψαν την φήμη ως άπιστη βασίλισσα.
Καθώς δεν με φτάνει ο χρόνος τώρα κι υπάρχουν πάρα πολλά ακόμη,θα χαρώ να ανταλλάξω απόψεις με όποιον ενδιαφέρει το θέμα. Αν θέλει κάποιος να μάθει περισσότερα για τους ΄άλλους χαρακτήρες,απλά ας μου το πει!
Χαιρετίσματα σε όλους
Είμαι καινούργια σ' αυτό το forum αλλά μόλις διάβασα το θέμα, δεν δίστασω να απαντήσω κιεγώ.
Με ενδιέφερε πολύ από νεαρή ηλικία όλος αυτός ο μύθος γύρω από τον Αρθούρο, την Μοργκάνα, τον Μέρλιν, τη Γκόυίνεβιρ..κι άλλους τόσους. Δεν αποκλείεται μάλιστα να βασίζεται σε αληθινά γεγονότα που ενέμπνευσαν τους βάρδους των Κελτών και πέρασαν στο μεσαίωνα δημιουργώντας τους ιππότες της στρογγυλής τραπέζης όπως τους ξέρουμε.
Όσο για το αν υπάρχουν αποδείξεις για την ύπαρξη του Αρθούρου, οι πιο σημαντικές είναι οι αρχαιολογικές ανασκαφές στο Τίντατζελ της Κορνουάλλης(Ουαλλία) όπου σύμφωνα με την παράδοση, ήταν ο τόπος γέννησής του. Βρέθηκε ότι υπήρχε όντως φρούριο κατά την εποχή του. Παρόλο που το όνομα Αρθούρος δεν δείχνει να υπάρχει στα ήδη αποδεδειγμένα ιστορικά αρχεία,πιστεύεται ότι ίσως να συνδέεται με τον Ριόθαμους, έναν άρχοντα/βασιλιά της Βρεττανίας που η ύπαρξή του έχει αποδειχθεί.Ο Ριόθαμους ήταν ο αρχηγός μια εκστρατείας εναντίον του αυτοκράτορα της Ρωμης εκείνη την εποχή(5ος μ.Χ. αι.) και τα ίχνη του χάθηκαν στη Γαλλία, κοντά σ'έναν τόπο που λεγόταν Άβαλον. Το όνομα του πιστεύεται πως προέρχεται από το βρεττανικό:Ριγκόταμος που σημαίνει "μεγάλος βασιλιάς". Κι εκείνη την εποχή ήταν κοινό να επονομάζονται οι αρχηγοί ανάλογα με τη θέση κ την εξουσία τους.
Για το Avalon υπάρχει ολόκληρη παράδοση.Σημαίνει όντως νησί των μήλων και οι πιο πιθανές περιοχές για την ύπαρξή του είναι το μοναστήρι Glastonbury(δεν θυμάμαι που ακριβώς βρίσκεται) και η νήσος Μαν. Το Glastonbury λεγόταν αρχικά Αnis Witrin που στα κέλτικα σημαίνει:γυάλινο νησί. Το Αvalon είναι επίσης στενά συνδεδεμένο με τη Μorgana/Morgaine/Morgan Le Fay που θεωρούνταν κόρη του βασιλία Αβάλλαχ(από τον οπίο ίσως πήρε το όνομα το νησί)ή ερωμένη του αρχηγού του νησιού.Γι'αυτήν επίσης υπάρχει μια μακρυά παράδοση που πηγάζει από τις κελτικές θεότητες και ο χαρακτήρας είναι πολύπλευρος. Ξεκίνησε σαν μια δυνατή βασίλισσα/νεράϊδα που κατείχε πολλές γνώσεις, καθώς και θεραπείες.Αρχικά ήταν ερωμένη του Αρθούρου και τον πήρε στο μαγικό νησί της μετά τη μάχη στο Κάμλαν για να τον θεραπεύσει. Κι από τότε έμεινε εκέι μαζί της ώσπου να ερχόταν πάλι η στιγμή να ξυπνήσει κ να επιστρέψει.(έχεις δίκιο endorama που λες ότι μοιάζει με τον δικό μας, τον μαραρωμένο βασιλιά)
Αργότερα με την κυριαρχία του χριστιανισμού στην Αγγλία, οι καλόγεροι δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι μια γυναίκα κι ειδικά με παγανιστικές ρίζες μπορούσε να έχει τόση δύναμη κι έτσι την παρουσίασαν ως την κακιά μάγισσα που είναι περισσότερο γνωστή ως και σήμερα. Άγνωστο είναι πως έγινε ξαφνικά ετεροθαλής αδερφή του Αρθούρου και στη συνέχεια μητέρα του γιου του Μόρντρεντ από αιμομιξία.
Η Μόργκαν ήταν μάλλον ο χαρακτήρας που με τάβηξε πιο πολύ απ'όλη την Αρθουριανή μυθολογία, καθώς δεν μπορούσα να πιστέψω ποτέ ότι ήταν τόσο διαβολική όσο την παρουσίαζαν. Με χαρά ανακάλυψα αργότερα ότι κρύβονταν ολόκληρη ιστορία πίσω από τον χαρακτήρα της, καθώς κι άλλων όπως της Γκουίνεβιρ που κι αυτήν της κατέστρεψαν την φήμη ως άπιστη βασίλισσα.
Καθώς δεν με φτάνει ο χρόνος τώρα κι υπάρχουν πάρα πολλά ακόμη,θα χαρώ να ανταλλάξω απόψεις με όποιον ενδιαφέρει το θέμα. Αν θέλει κάποιος να μάθει περισσότερα για τους ΄άλλους χαρακτήρες,απλά ας μου το πει!
Χαιρετίσματα σε όλους
Ok!Βρήκα πως στέλνουμε εικόνα..!
Γεια σου Νοέλια. Σίγουρα έχεις διαβάσει το "οι Ομίχλες της Άβαλον" αφού σ' αυτό βασίζεται τα όσα λες για την ιστορία του Άρθουρ και της Μοργκέιν των ξωτκών. Είναι πράγματι ωραίο βιβλίο και μάλιστα best-seller στο εξωτερικό.Η συγγραφέας του έγραψε μια θαυμάσια εκδοχή βασισμένη στο μυθηστόρημα του Τόμας Μάλορυ(συγγραφέας του 15ου αι.) "Le Morte d'Arthur". Υπάρχει κ στην ελληνική βιβλιογραφία και είναι μ' αυτό το βιβλίο που μας γίναν περισσότερο γνωστές η μορφή του Αρθούρου κ των συντρόφων τους ως ιππότες του μεσσαίωνα. Αν το διαβάσεις θα δεις ότι η Μ.Ζ.Μπράντλυ βασίστηκε πολύ σ' αυτό, μόνο που εκείνη το έγραψε από τη σκοπιά των γυναικών κ του παγανισμού, ενώ ο Μάλορυ από τη σκοπιά των ανδρών και του χριστιανισμού. Για παράδειγμα η Μοργκέιν στο έργο του Μάλορυ (ως Μόργκαν Λα Φε) παρουσιάζεται ως πολύ εχθρική νεκρομάντισσα που μόνος της σκοπός είναι ο θάνατος του καημένου αδερφούλη της Αρθούρου. Αν και στο τέλος,χωρίς να προηγείται καμιά εξήγηση την παρουσιάζει πικραμένη να παίρνει τον Αρθούρο στο Άβαλον σε μια στερνή προσπάθεια να τον σώσει.
Βέβαια όλα αυτά καθώς και οι Ομίχλες της Άβαλον είναι μερικές από τις πολλές εκδοχές από διάφορους συγγραφείς. Βασικά, από δική μου πλευρά θεωρώ πιο κοντά στην αλήθεια τους πρώτους θρύλους και τα πρώτα συγγράμματα που γράφτηκαν για τον Αρθούρο.
Πάντως ελπίζω να βοήθησα!
Καλές γιορτές σε όλους
Μόργκαν Λε Φαίη
Γεια σου Νοέλια. Σίγουρα έχεις διαβάσει το "οι Ομίχλες της Άβαλον" αφού σ' αυτό βασίζεται τα όσα λες για την ιστορία του Άρθουρ και της Μοργκέιν των ξωτκών. Είναι πράγματι ωραίο βιβλίο και μάλιστα best-seller στο εξωτερικό.Η συγγραφέας του έγραψε μια θαυμάσια εκδοχή βασισμένη στο μυθηστόρημα του Τόμας Μάλορυ(συγγραφέας του 15ου αι.) "Le Morte d'Arthur". Υπάρχει κ στην ελληνική βιβλιογραφία και είναι μ' αυτό το βιβλίο που μας γίναν περισσότερο γνωστές η μορφή του Αρθούρου κ των συντρόφων τους ως ιππότες του μεσσαίωνα. Αν το διαβάσεις θα δεις ότι η Μ.Ζ.Μπράντλυ βασίστηκε πολύ σ' αυτό, μόνο που εκείνη το έγραψε από τη σκοπιά των γυναικών κ του παγανισμού, ενώ ο Μάλορυ από τη σκοπιά των ανδρών και του χριστιανισμού. Για παράδειγμα η Μοργκέιν στο έργο του Μάλορυ (ως Μόργκαν Λα Φε) παρουσιάζεται ως πολύ εχθρική νεκρομάντισσα που μόνος της σκοπός είναι ο θάνατος του καημένου αδερφούλη της Αρθούρου. Αν και στο τέλος,χωρίς να προηγείται καμιά εξήγηση την παρουσιάζει πικραμένη να παίρνει τον Αρθούρο στο Άβαλον σε μια στερνή προσπάθεια να τον σώσει.
Βέβαια όλα αυτά καθώς και οι Ομίχλες της Άβαλον είναι μερικές από τις πολλές εκδοχές από διάφορους συγγραφείς. Βασικά, από δική μου πλευρά θεωρώ πιο κοντά στην αλήθεια τους πρώτους θρύλους και τα πρώτα συγγράμματα που γράφτηκαν για τον Αρθούρο.
Πάντως ελπίζω να βοήθησα!
Καλές γιορτές σε όλους
Μόργκαν Λε Φαίη
Follow your heart….trust your insticts…..be yourself!
Όσο για τον Μέρλιν, μυστήρια φιγούρα κι αυτή.Δρυϊδης, μάγος και βάρδος, συνδέεται τόσο με τον παγανισμό όσο κ με τον χριστιανισμό.Υπάρχει μια εκδοχή ότι το όνομα Μέρλιν προερχόμενο από το ουαλικό Μύρδιν είναι ένας γενικότερος όρος-ονομασία για κείνους που στην προ-Χριστιανική Ουαλλία που είχανε οράματα και ιερή καθοδογήση. Κάτι παρόμοιο ισχύει για τον ταλιέσιν, ο οποίος ήταν ένας άλλο γνωστός βάρδος. Πάντως σύμφωνα με τους πρώτους θρύλους ο Μέρλιν ορφανός από γονείς(κατά μια άλλη εκδοχή ο πατέρας του ήταν πνεύμα ή δαίμονας) έδειξε από μικρός σημάδια προφητείας. Ο γνωστότερος πρώιμος θρύλος γι'αυτόν είναι που όταν ο βασιλιάς Βόρτιγκερν (σημ:θεωρείται υπαρκτό πρόσωπο) διέταξε να χτίσουν ένα πύργο, οποίος κάθε που φορά που η κατασκευή του πλησίαζε στο τέλος της, γκρεμιζόταν από μόνος του (κάτι σαν το γιοφύρι της Άρτας!). οι δρυϊδεςέίπαν τότε ότι για να στερεωθεί έπρεπε να θυσιάσουν στα θεμέλια του ένα παιδί "που δεν γεννήθηκε από πατέρα". κι έτσι βρήκαν τον νεαρό Μέρλιν (του οποίου το αρχικό ήταν Έμρις ή Αμβρόσιος). Κατά μια άλλη εκδοχή πήρε το όνομά του από την περιοχή αυτήν που ονομαζόταν Μyrddin.Πριν προλάβουν όμως το παιδάκι, ο Μέρλιν είδε σε όραμα τον λόγο που δεν χτιζόταν ο πύργος.Τους είπε λοιπόν να σκάψουν εκεί και στο τέλος βρήκανε μια σήλιά, μέσα στην σπηλιά μια λίμνη και στο βυθό της λίμνης κοιμόντουσαν δύο δράκοι. Ο ένας άσπρος κι ο άλλο κόκκινος οι οποίοι και ξύπνησαν κι άρχισαν να παλεύουν μεταξύ τους ώσπου νίκησε ο κόκκινος. Ο Μέρλιν προφήτεψε ότι ο άσπρος συμβόλιζε τους Σάξωνες κι ο κόκκινος τους Κέλτες. κι ότι θα ερχόταν ένας βασιλιάς ο οποίος θα κατάφερνε να απωθήσει τη σαξωνική εισβολή.(σημ΄:ο Αρθούρος όπως κι ο πατέρας του είχαν τον τίτλο Pen-dragon o οποίος σήμαινε ότι και στα λατινικά δούκας πολέμαρχος). Μετά τον Βόρτιγκερν λοιπόν ο Μέρλιν έγινε συμβουλάτορας του ούθερ που τον διαδέχτηκε καθώς και του γιου του, Αρθούρου. Βέβαια μπορεί να υπήρχαν περισσότεροι από έναν Μέρλιν
Πάντως Εndorama αν θέλεις περισσότερες πληροφορίες σε παραπέμπω στο sitehttp://www.geocities.com/dragonoak1/diety2.html που δίνει μια συνοπτική περιγραφή για τον μέρλιν κι άλλες κελτικές θεότητες.
Πάντως Εndorama αν θέλεις περισσότερες πληροφορίες σε παραπέμπω στο sitehttp://www.geocities.com/dragonoak1/diety2.html που δίνει μια συνοπτική περιγραφή για τον μέρλιν κι άλλες κελτικές θεότητες.
ΠΑΙΔΙΑ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΕΙΚΟΝΑ ΕΔΩ????
Γεια σας και πάλι!
Ευχαριστώ για το καλωσόρισμα Endorama .Πράγματι αυτή η ομοιότητα του βασιλιά Αρθούρου με το μαρμαρωμένο βασιλιά είναι παράξενη και μάλιστα έψαχνα να βρω που την είχα ξαναδεί να αναφέρεται .Αν διαβάσεις λοιπόν το βιβλίο:"ξωτικά" του Ναούμ Θεοδοσιάδη (εκδ. Αρχέτυπο) θα δεις ότι υπάρχουν πάρα πολλοί θρύλοι σ' όλον τον κόσμο που έχουν τον δικό τους μαρμαρωμένο βασιλιά που περιμένουν να ξυπνήσει σε ώρα ανάγκης. Λέει πως σύμφωνα με μια θεωρία, οι Ιεροί βασιλιάδες και Ιερές βασίλισσες συγχωνεύονταν σε τέτοιο σημείο, που καταλήγουν να αντιπροσωπεύουν την ίδια τη γη. Αυτό εξάλλου η ιδέα της κελτικής/παγανιστικής της ένωσης(γάμου) του βασιλιά με τη γη. Συνεχίζει λέγοντας πως υπήρχαν(υπάρχουν?) άνθρωποι που επιλέγουν να φτάσουν σε τέτοιο σημείο όπου η συνείδησή τους απορροφάται από τη γη. Οι αρχαίοι ιεροί βασιλιάδες το έκαναν αυτό χρησιμοποιώντας μια χώρα, μια φυλή ή έναν τόπο. πήγαιναν στη γη κι επικοινωνούσαν με κάποιες δυνάμεις που δεν προέρχονταν από τον χώρο των πνευμάτων, αλλά από την ίδια τη γη. Αυτά τα προγονικά πνεύματα που μιλούν για τα μυστήρια κ τις δυνάμεις της γης, τις σχέσεις ανάμεσα στο παρελθόν κ στο μέλλον. Είναι δυνάμεις που κρύβει η ίδια ο πλανήτης μας με προφητικό χαρακτήρα που βρίσκονται συχνά σε κάποια πνευματική διάσταση από όπου μπορούν να επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους. Στην Ιρλανδία τα ονόμασαν ξωτικά, άλλοι αγγέλους κλπ. Μερικά από αυτά κοιμούνται σαν φύλακες και ξυπνούν μόνο όταν υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ή ανάγκη. Αυτός ο θρύλος επαναλαμβάνεται με τον Αρθούρο κ τον Μέρλιν, ακόμη κ με τον Καρλομάνγκο και άλλους. Ο Πέρσιβαλ δίνει το ιερό δισκοπότηρο στον πάσχοντα βασιλιά Αρθούρο λέγοντάς του:Πιες, εσύ και η χώρα είστε ένα. Ο Μέρλιν που κλείστηκε στην κρυστάλλινη σπηλιά από τη Νίμουε μέχρι να ξανάρθει η ώρα του να ξυπνήσει. Το όνειρο του γίγαντα Άλμπιο από τον οποίο πήρε και το όνομα η Αγγλία (Άλμπιον ή Αλβιόνα παλιά).Ακόμη και τα γνωστά παραμύθια συνδέονται μ'αυτόν τον θρύλο όπως ο Ριπ Βαν Ουϊνκλ κ η Ωραία Κοιμωμένη που συνδέεται με τη σκανδιναβική μυθολογία στην οποία ο θεός Βοτάν ρίχνει σε βαθύ ύπνο την Μπρουνχίλντη περικυκλωμένη από άσβεστη φωτιά που μόνο ο πιο γενναίος ήρωας μπορούσε να περάσει κ να την ξυπνήσει με ένα φιλί. Αυτά και άλλα πολλά που κάνουν το θέμα να προχωρήσει παραπέρα (καθώς και να δημιουργήσουν ένα νέο θέμα!)Αν και παράξενη θεωρία, είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, δεν νομίζεις?
Ευχαριστώ για το καλωσόρισμα Endorama .Πράγματι αυτή η ομοιότητα του βασιλιά Αρθούρου με το μαρμαρωμένο βασιλιά είναι παράξενη και μάλιστα έψαχνα να βρω που την είχα ξαναδεί να αναφέρεται .Αν διαβάσεις λοιπόν το βιβλίο:"ξωτικά" του Ναούμ Θεοδοσιάδη (εκδ. Αρχέτυπο) θα δεις ότι υπάρχουν πάρα πολλοί θρύλοι σ' όλον τον κόσμο που έχουν τον δικό τους μαρμαρωμένο βασιλιά που περιμένουν να ξυπνήσει σε ώρα ανάγκης. Λέει πως σύμφωνα με μια θεωρία, οι Ιεροί βασιλιάδες και Ιερές βασίλισσες συγχωνεύονταν σε τέτοιο σημείο, που καταλήγουν να αντιπροσωπεύουν την ίδια τη γη. Αυτό εξάλλου η ιδέα της κελτικής/παγανιστικής της ένωσης(γάμου) του βασιλιά με τη γη. Συνεχίζει λέγοντας πως υπήρχαν(υπάρχουν?) άνθρωποι που επιλέγουν να φτάσουν σε τέτοιο σημείο όπου η συνείδησή τους απορροφάται από τη γη. Οι αρχαίοι ιεροί βασιλιάδες το έκαναν αυτό χρησιμοποιώντας μια χώρα, μια φυλή ή έναν τόπο. πήγαιναν στη γη κι επικοινωνούσαν με κάποιες δυνάμεις που δεν προέρχονταν από τον χώρο των πνευμάτων, αλλά από την ίδια τη γη. Αυτά τα προγονικά πνεύματα που μιλούν για τα μυστήρια κ τις δυνάμεις της γης, τις σχέσεις ανάμεσα στο παρελθόν κ στο μέλλον. Είναι δυνάμεις που κρύβει η ίδια ο πλανήτης μας με προφητικό χαρακτήρα που βρίσκονται συχνά σε κάποια πνευματική διάσταση από όπου μπορούν να επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους. Στην Ιρλανδία τα ονόμασαν ξωτικά, άλλοι αγγέλους κλπ. Μερικά από αυτά κοιμούνται σαν φύλακες και ξυπνούν μόνο όταν υπάρχει μεγάλος κίνδυνος ή ανάγκη. Αυτός ο θρύλος επαναλαμβάνεται με τον Αρθούρο κ τον Μέρλιν, ακόμη κ με τον Καρλομάνγκο και άλλους. Ο Πέρσιβαλ δίνει το ιερό δισκοπότηρο στον πάσχοντα βασιλιά Αρθούρο λέγοντάς του:Πιες, εσύ και η χώρα είστε ένα. Ο Μέρλιν που κλείστηκε στην κρυστάλλινη σπηλιά από τη Νίμουε μέχρι να ξανάρθει η ώρα του να ξυπνήσει. Το όνειρο του γίγαντα Άλμπιο από τον οποίο πήρε και το όνομα η Αγγλία (Άλμπιον ή Αλβιόνα παλιά).Ακόμη και τα γνωστά παραμύθια συνδέονται μ'αυτόν τον θρύλο όπως ο Ριπ Βαν Ουϊνκλ κ η Ωραία Κοιμωμένη που συνδέεται με τη σκανδιναβική μυθολογία στην οποία ο θεός Βοτάν ρίχνει σε βαθύ ύπνο την Μπρουνχίλντη περικυκλωμένη από άσβεστη φωτιά που μόνο ο πιο γενναίος ήρωας μπορούσε να περάσει κ να την ξυπνήσει με ένα φιλί. Αυτά και άλλα πολλά που κάνουν το θέμα να προχωρήσει παραπέρα (καθώς και να δημιουργήσουν ένα νέο θέμα!)Αν και παράξενη θεωρία, είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, δεν νομίζεις?
Hi everybody!
Είμαι καινούργια σ' αυτό το forum αλλά μόλις διάβασα το θέμα, δεν δίστασω να απαντήσω κιεγώ.
Με ενδιέφερε πολύ από νεαρή ηλικία όλος αυτός ο μύθος γύρω από τον Αρθούρο, την Μοργκάνα, τον Μέρλιν, τη Γκόυίνεβιρ..κι άλλους τόσους. Δεν αποκλείεται μάλιστα να βασίζεται σε αληθινά γεγονότα που ενέμπνευσαν τους βάρδους των Κελτών και πέρασαν στο μεσαίωνα δημιουργώντας τους ιππότες της στρογγυλής τραπέζης όπως τους ξέρουμε.
Όσο για το αν υπάρχουν αποδείξεις για την ύπαρξη του Αρθούρου, οι πιο σημαντικές είναι οι αρχαιολογικές ανασκαφές στο Τίντατζελ της Κορνουάλλης(Ουαλλία) όπου σύμφωνα με την παράδοση, ήταν ο τόπος γέννησής του. Βρέθηκε ότι υπήρχε όντως φρούριο κατά την εποχή του. Παρόλο που το όνομα Αρθούρος δεν δείχνει να υπάρχει στα ήδη αποδεδειγμένα ιστορικά αρχεία,πιστεύεται ότι ίσως να συνδέεται με τον Ριόθαμους, έναν άρχοντα/βασιλιά της Βρεττανίας που η ύπαρξή του έχει αποδειχθεί.Ο Ριόθαμους ήταν ο αρχηγός μια εκστρατείας εναντίον του αυτοκράτορα της Ρωμης εκείνη την εποχή(5ος μ.Χ. αι.) και τα ίχνη του χάθηκαν στη Γαλλία, κοντά σ'έναν τόπο που λεγόταν Άβαλον. Το όνομα του πιστεύεται πως προέρχεται από το βρεττανικό:Ριγκόταμος που σημαίνει "μεγάλος βασιλιάς". Κι εκείνη την εποχή ήταν κοινό να επονομάζονται οι αρχηγοί ανάλογα με τη θέση κ την εξουσία τους.
Για το Avalon υπάρχει ολόκληρη παράδοση.Σημαίνει όντως νησί των μήλων και οι πιο πιθανές περιοχές για την ύπαρξή του είναι το μοναστήρι Glastonbury(δεν θυμάμαι που ακριβώς βρίσκεται) και η νήσος Μαν. Το Glastonbury λεγόταν αρχικά Αnis Witrin που στα κέλτικα σημαίνει:γυάλινο νησί. Το Αvalon είναι επίσης στενά συνδεδεμένο με τη Μorgana/Morgaine/Morgan Le Fay που θεωρούνταν κόρη του βασιλία Αβάλλαχ(από τον οπίο ίσως πήρε το όνομα το νησί)ή ερωμένη του αρχηγού του νησιού.Γι'αυτήν επίσης υπάρχει μια μακρυά παράδοση που πηγάζει από τις κελτικές θεότητες και ο χαρακτήρας είναι πολύπλευρος. Ξεκίνησε σαν μια δυνατή βασίλισσα/νεράϊδα που κατείχε πολλές γνώσεις, καθώς και θεραπείες.Αρχικά ήταν ερωμένη του Αρθούρου και τον πήρε στο μαγικό νησί της μετά τη μάχη στο Κάμλαν για να τον θεραπεύσει. Κι από τότε έμεινε εκέι μαζί της ώσπου να ερχόταν πάλι η στιγμή να ξυπνήσει κ να επιστρέψει.(έχεις δίκιο endorama που λες ότι μοιάζει με τον δικό μας, τον μαραρωμένο βασιλιά)
Αργότερα με την κυριαρχία του χριστιανισμού στην Αγγλία, οι καλόγεροι δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι μια γυναίκα κι ειδικά με παγανιστικές ρίζες μπορούσε να έχει τόση δύναμη κι έτσι την παρουσίασαν ως την κακιά μάγισσα που είναι περισσότερο γνωστή ως και σήμερα. Άγνωστο είναι πως έγινε ξαφνικά ετεροθαλής αδερφή του Αρθούρου και στη συνέχεια μητέρα του γιου του Μόρντρεντ από αιμομιξία.
Η Μόργκαν ήταν μάλλον ο χαρακτήρας που με τάβηξε πιο πολύ απ'όλη την Αρθουριανή μυθολογία, καθώς δεν μπορούσα να πιστέψω ποτέ ότι ήταν τόσο διαβολική όσο την παρουσίαζαν. Με χαρά ανακάλυψα αργότερα ότι κρύβονταν ολόκληρη ιστορία πίσω από τον χαρακτήρα της, καθώς κι άλλων όπως της Γκουίνεβιρ που κι αυτήν της κατέστρεψαν την φήμη ως άπιστη βασίλισσα.
Καθώς δεν με φτάνει ο χρόνος τώρα κι υπάρχουν πάρα πολλά ακόμη,θα χαρώ να ανταλλάξω απόψεις με όποιον ενδιαφέρει το θέμα. Αν θέλει κάποιος να μάθει περισσότερα για τους ΄άλλους χαρακτήρες,απλά ας μου το πει!
Χαιρετίσματα σε όλους
Είμαι καινούργια σ' αυτό το forum αλλά μόλις διάβασα το θέμα, δεν δίστασω να απαντήσω κιεγώ.
Με ενδιέφερε πολύ από νεαρή ηλικία όλος αυτός ο μύθος γύρω από τον Αρθούρο, την Μοργκάνα, τον Μέρλιν, τη Γκόυίνεβιρ..κι άλλους τόσους. Δεν αποκλείεται μάλιστα να βασίζεται σε αληθινά γεγονότα που ενέμπνευσαν τους βάρδους των Κελτών και πέρασαν στο μεσαίωνα δημιουργώντας τους ιππότες της στρογγυλής τραπέζης όπως τους ξέρουμε.
Όσο για το αν υπάρχουν αποδείξεις για την ύπαρξη του Αρθούρου, οι πιο σημαντικές είναι οι αρχαιολογικές ανασκαφές στο Τίντατζελ της Κορνουάλλης(Ουαλλία) όπου σύμφωνα με την παράδοση, ήταν ο τόπος γέννησής του. Βρέθηκε ότι υπήρχε όντως φρούριο κατά την εποχή του. Παρόλο που το όνομα Αρθούρος δεν δείχνει να υπάρχει στα ήδη αποδεδειγμένα ιστορικά αρχεία,πιστεύεται ότι ίσως να συνδέεται με τον Ριόθαμους, έναν άρχοντα/βασιλιά της Βρεττανίας που η ύπαρξή του έχει αποδειχθεί.Ο Ριόθαμους ήταν ο αρχηγός μια εκστρατείας εναντίον του αυτοκράτορα της Ρωμης εκείνη την εποχή(5ος μ.Χ. αι.) και τα ίχνη του χάθηκαν στη Γαλλία, κοντά σ'έναν τόπο που λεγόταν Άβαλον. Το όνομα του πιστεύεται πως προέρχεται από το βρεττανικό:Ριγκόταμος που σημαίνει "μεγάλος βασιλιάς". Κι εκείνη την εποχή ήταν κοινό να επονομάζονται οι αρχηγοί ανάλογα με τη θέση κ την εξουσία τους.
Για το Avalon υπάρχει ολόκληρη παράδοση.Σημαίνει όντως νησί των μήλων και οι πιο πιθανές περιοχές για την ύπαρξή του είναι το μοναστήρι Glastonbury(δεν θυμάμαι που ακριβώς βρίσκεται) και η νήσος Μαν. Το Glastonbury λεγόταν αρχικά Αnis Witrin που στα κέλτικα σημαίνει:γυάλινο νησί. Το Αvalon είναι επίσης στενά συνδεδεμένο με τη Μorgana/Morgaine/Morgan Le Fay που θεωρούνταν κόρη του βασιλία Αβάλλαχ(από τον οπίο ίσως πήρε το όνομα το νησί)ή ερωμένη του αρχηγού του νησιού.Γι'αυτήν επίσης υπάρχει μια μακρυά παράδοση που πηγάζει από τις κελτικές θεότητες και ο χαρακτήρας είναι πολύπλευρος. Ξεκίνησε σαν μια δυνατή βασίλισσα/νεράϊδα που κατείχε πολλές γνώσεις, καθώς και θεραπείες.Αρχικά ήταν ερωμένη του Αρθούρου και τον πήρε στο μαγικό νησί της μετά τη μάχη στο Κάμλαν για να τον θεραπεύσει. Κι από τότε έμεινε εκέι μαζί της ώσπου να ερχόταν πάλι η στιγμή να ξυπνήσει κ να επιστρέψει.(έχεις δίκιο endorama που λες ότι μοιάζει με τον δικό μας, τον μαραρωμένο βασιλιά)
Αργότερα με την κυριαρχία του χριστιανισμού στην Αγγλία, οι καλόγεροι δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι μια γυναίκα κι ειδικά με παγανιστικές ρίζες μπορούσε να έχει τόση δύναμη κι έτσι την παρουσίασαν ως την κακιά μάγισσα που είναι περισσότερο γνωστή ως και σήμερα. Άγνωστο είναι πως έγινε ξαφνικά ετεροθαλής αδερφή του Αρθούρου και στη συνέχεια μητέρα του γιου του Μόρντρεντ από αιμομιξία.
Η Μόργκαν ήταν μάλλον ο χαρακτήρας που με τάβηξε πιο πολύ απ'όλη την Αρθουριανή μυθολογία, καθώς δεν μπορούσα να πιστέψω ποτέ ότι ήταν τόσο διαβολική όσο την παρουσίαζαν. Με χαρά ανακάλυψα αργότερα ότι κρύβονταν ολόκληρη ιστορία πίσω από τον χαρακτήρα της, καθώς κι άλλων όπως της Γκουίνεβιρ που κι αυτήν της κατέστρεψαν την φήμη ως άπιστη βασίλισσα.
Καθώς δεν με φτάνει ο χρόνος τώρα κι υπάρχουν πάρα πολλά ακόμη,θα χαρώ να ανταλλάξω απόψεις με όποιον ενδιαφέρει το θέμα. Αν θέλει κάποιος να μάθει περισσότερα για τους ΄άλλους χαρακτήρες,απλά ας μου το πει!
Χαιρετίσματα σε όλους