Mystictear
Νέο ΜέλοςGreece10Μηνύματα
6Θέματα
26/05/2004, 00:17:08Πρώτο μήνυμα
26/05/2004, 21:37:37Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Αγαπητε/η ΑΤΜΑ, απλα δεν θελω να παρω "πανω" μου ενα ενδεχομενο χαρισμα...Συγκεκριμενα συνεβει πολυ περισσοτερες απο 3 φορες..Ωστοσο για λογους προσωπικους αναγκαστηκα για πολλα χρονια να κριβω τετοιες σκεψεις και συναισθηματα και τον τελευταιο χρονο προσπαθω να ξαναβρω τον εαυτο μου και να πιστεψω σε εμενα...κατι που φυσικα χρειαζεται χρονο(λογω της μακροχρονης πλησης εγκεφαλου που περασα..).Ελπιζω να μην εθιξαν κανεναν τα οσα ειπα...απλα εξεθεσα ενα γεγονος...
Τωρα οσων αφορα το "χαρισμα", το εχω συζητησει με αρκετα ατομα κι αρχιζω να ξαναβγαινω απο το καβουκι μου..ισβς καποια στιγμη καταφερω να με ξαναπιστεψω οπως μου αξιζει...Καλη συνεχεια... ;) Mystictear
Τωρα οσων αφορα το "χαρισμα", το εχω συζητησει με αρκετα ατομα κι αρχιζω να ξαναβγαινω απο το καβουκι μου..ισβς καποια στιγμη καταφερω να με ξαναπιστεψω οπως μου αξιζει...Καλη συνεχεια... ;) Mystictear
Λοιπον..να πω κι εγω τη δικη μου εμπειρια?????
Ημουν σε μια κατασκηνωση το καλοκαιρι του 1997,σε ηλικια 13 ετων νομιζω...
Καθομουν σε ενα κρεββατι με μια κοπελα απεναντι μου και μιλουσαμε..σε καποια στιγμη,κατι ειπα και γελασαμε γιατι συμφωνουσαμε...και ακριβως εκεινη τη στιγμη καθως εβλεπα τα ματια της μου περασε η σκεψη απο το μυαλο οτι πεθαινει ενας συγγενης της..απο εκεινη τη στιγμη ενιωθα ενα απαισιο βαρος μεσα μου..οπως και καθε φορα που νιωθω οτι κατι κακο θα συμβει και συμβαινει...
Λοιπον...το ιδιο εκεινο απογευμα...εμαθε οτι πεθανε ενας ξαδελφος της σε τροχαιο ακριβως την ωρα που εγω σκεφτηκα εκεινο το πραγμα..και μου εχει συμβει κι αλλες φορες...Δεν συνηθιζω να πιστευω στις συμπτωσεις,αλλα οχι οτι θα πιστεψω οτι εχω και κανενα χαρισμα στο να βλεπω το μελλον(οχι οτι θα με χαλουσε ενα τετοιο γεγονος...περαν των deja vou...)
Ημουν σε μια κατασκηνωση το καλοκαιρι του 1997,σε ηλικια 13 ετων νομιζω...
Καθομουν σε ενα κρεββατι με μια κοπελα απεναντι μου και μιλουσαμε..σε καποια στιγμη,κατι ειπα και γελασαμε γιατι συμφωνουσαμε...και ακριβως εκεινη τη στιγμη καθως εβλεπα τα ματια της μου περασε η σκεψη απο το μυαλο οτι πεθαινει ενας συγγενης της..απο εκεινη τη στιγμη ενιωθα ενα απαισιο βαρος μεσα μου..οπως και καθε φορα που νιωθω οτι κατι κακο θα συμβει και συμβαινει...
Λοιπον...το ιδιο εκεινο απογευμα...εμαθε οτι πεθανε ενας ξαδελφος της σε τροχαιο ακριβως την ωρα που εγω σκεφτηκα εκεινο το πραγμα..και μου εχει συμβει κι αλλες φορες...Δεν συνηθιζω να πιστευω στις συμπτωσεις,αλλα οχι οτι θα πιστεψω οτι εχω και κανενα χαρισμα στο να βλεπω το μελλον(οχι οτι θα με χαλουσε ενα τετοιο γεγονος...περαν των deja vou...)
Πριν απο 2 ωρες περιπου εφυγε απο το σπιτι μου μια φιλη μου, με την οποια ειχα μια πολυ ενδιαφερουσα συζητηση...
Μου ειπε οτι καποτε ειδε στο ονειρο της τη γιαγια της, την οποια δεν γνωρισε και την τρομαξε τοσο που αρχισε να ουρλιαζει και η γιαγια της αντεδρασε κλεινοντας της το στομα...κι οσο περνουσε η ωρα εκεινη συνεχισε να ουρλιαζει μεχρι που τελικα ξυπνησε...Αυτο το ονειρο δεν επαναληφθηκε αλλα η ιδια νιωθει συνεχως παρουσιες γυρω της...
Παρεπιπτοντως,εχει την ιδια ηλικια με εμενα,19 χρονων(σχετικα με το αν μονο μικρα παιδια βλεπουν καποια πραγματα που δεν βλεπουν οι μεγαλοι)...
Εγω θελησα να την βοηθησω,ωστοσο βρεθηκα στο διλημμα αν ειναι καλο να την αφησω να βρει μονη της το δρομο η οχι...
Καθως η συζητηση προχωρουσε διεκρινα στα ματια της που αλλοτε ηταν χαμογελαστα εναν φοβο που μου διαπερασε το σωμα..και ειπα απλα να την παροτρεινω να ξεπερασει το φοβο της και να την αφησω να αποφασισει μονη της για τον αν θα ακουσει ισως τι εχει να της πει η γιαγια της σε ενδεχομενη επομενη επισκεψη...Δεν ηθελα να το συνεχισω προκειμενου να μην την επιρρεασω καθολου..ωστοσο εδειξε ενα ενδιαφερον που με εκανε να της αναφερω καποια απο αυτα που διαβασα εδω αλλα κι εζησα κι εγω και αλλοι γνωστοι μου..προσπαθωντας παντα να την ελαφρινω απο τον φοβο της και υπενθυμιζοντας της οτι οποια αποφαση κι αν παρει δεν πρεπει να την επιρρεασω καθολου..
Εφυγε απο το σπιτι μου αρκετα ξαλαφρωμενη...υποθετω πως οταν θα ειναι ετοιμη θα μου πει τι αποφασισε τελικα...Ελπιζω να την βοηθησα και να μην επραξα εις βαρος της...
Αυτα για τωρα...
Μου ειπε οτι καποτε ειδε στο ονειρο της τη γιαγια της, την οποια δεν γνωρισε και την τρομαξε τοσο που αρχισε να ουρλιαζει και η γιαγια της αντεδρασε κλεινοντας της το στομα...κι οσο περνουσε η ωρα εκεινη συνεχισε να ουρλιαζει μεχρι που τελικα ξυπνησε...Αυτο το ονειρο δεν επαναληφθηκε αλλα η ιδια νιωθει συνεχως παρουσιες γυρω της...
Παρεπιπτοντως,εχει την ιδια ηλικια με εμενα,19 χρονων(σχετικα με το αν μονο μικρα παιδια βλεπουν καποια πραγματα που δεν βλεπουν οι μεγαλοι)...
Εγω θελησα να την βοηθησω,ωστοσο βρεθηκα στο διλημμα αν ειναι καλο να την αφησω να βρει μονη της το δρομο η οχι...
Καθως η συζητηση προχωρουσε διεκρινα στα ματια της που αλλοτε ηταν χαμογελαστα εναν φοβο που μου διαπερασε το σωμα..και ειπα απλα να την παροτρεινω να ξεπερασει το φοβο της και να την αφησω να αποφασισει μονη της για τον αν θα ακουσει ισως τι εχει να της πει η γιαγια της σε ενδεχομενη επομενη επισκεψη...Δεν ηθελα να το συνεχισω προκειμενου να μην την επιρρεασω καθολου..ωστοσο εδειξε ενα ενδιαφερον που με εκανε να της αναφερω καποια απο αυτα που διαβασα εδω αλλα κι εζησα κι εγω και αλλοι γνωστοι μου..προσπαθωντας παντα να την ελαφρινω απο τον φοβο της και υπενθυμιζοντας της οτι οποια αποφαση κι αν παρει δεν πρεπει να την επιρρεασω καθολου..
Εφυγε απο το σπιτι μου αρκετα ξαλαφρωμενη...υποθετω πως οταν θα ειναι ετοιμη θα μου πει τι αποφασισε τελικα...Ελπιζω να την βοηθησα και να μην επραξα εις βαρος της...
Αυτα για τωρα...
Κι εμενα ειναι η πρωτη μου φορα που γραφω σε forum αν και ειναι καποιος καιρος που παρακολουθω καποιες συζητησεις,ολες εξισου ενδιαφερουσες...Θα ηθελα να καταθεσω κατι σαν δικη μου εμπειρια, την οποια ακομη βιωνω,παρα τα 19 χρονια της ηλικιας μου...
Υπαρχουν στιγμες,οι οποιες στο παρελθον ηταν σαφψς περισσοτερες,οπου νιωθω ριγος να διαπερνα το σωμα μου και να ανατριχιαζω ολοκληρη...τοτε κλεινω τα ματια και σαν να νιωθω κατι περισσοτερο..κι η καρδια μου κτυπαει με πιο γρηγορο ρυθμο..Δε νομιζω να ειναι απο φοβο..
Υποθετω οτι υπαρχει πιθανοτητα να ειναι οι παρουσιες που πλανιονται γυρω μου..Δεν μπορω να πω με σιγουρια...Ομως ελπιζω να μην σταματησω ποτε να το νιωθω...
Και κατι ακομη...καποιες αλλες φορες που κοιμαμαι...η κοιμαμαι ελαφρια...νιωθω εντονα καποιον να με παρακολουθει και μολις ανοιξω τα ματια μου αντικριζω κατι σαν σκιες απο ενεργεια αν μπορω να το περιγραψω ετσι καλα....
Αυτα προς το παρον..
Υπαρχουν στιγμες,οι οποιες στο παρελθον ηταν σαφψς περισσοτερες,οπου νιωθω ριγος να διαπερνα το σωμα μου και να ανατριχιαζω ολοκληρη...τοτε κλεινω τα ματια και σαν να νιωθω κατι περισσοτερο..κι η καρδια μου κτυπαει με πιο γρηγορο ρυθμο..Δε νομιζω να ειναι απο φοβο..
Υποθετω οτι υπαρχει πιθανοτητα να ειναι οι παρουσιες που πλανιονται γυρω μου..Δεν μπορω να πω με σιγουρια...Ομως ελπιζω να μην σταματησω ποτε να το νιωθω...
Και κατι ακομη...καποιες αλλες φορες που κοιμαμαι...η κοιμαμαι ελαφρια...νιωθω εντονα καποιον να με παρακολουθει και μολις ανοιξω τα ματια μου αντικριζω κατι σαν σκιες απο ενεργεια αν μπορω να το περιγραψω ετσι καλα....
Αυτα προς το παρον..
Αγαπητε/η ΑΤΜΑ, απλα δεν θελω να παρω "πανω" μου ενα ενδεχομενο χαρισμα...Συγκεκριμενα συνεβει πολυ περισσοτερες απο 3 φορες..Ωστοσο για λογους προσωπικους αναγκαστηκα για πολλα χρονια να κριβω τετοιες σκεψεις και συναισθηματα και τον τελευταιο χρονο προσπαθω να ξαναβρω τον εαυτο μου και να πιστεψω σε εμενα...κατι που φυσικα χρειαζεται χρονο(λογω της μακροχρονης πλησης εγκεφαλου που περασα..).Ελπιζω να μην εθιξαν κανεναν τα οσα ειπα...απλα εξεθεσα ενα γεγονος...
Τωρα οσων αφορα το "χαρισμα", το εχω συζητησει με αρκετα ατομα κι αρχιζω να ξαναβγαινω απο το καβουκι μου..ισβς καποια στιγμη καταφερω να με ξαναπιστεψω οπως μου αξιζει...Καλη συνεχεια... ;) Mystictear
Τωρα οσων αφορα το "χαρισμα", το εχω συζητησει με αρκετα ατομα κι αρχιζω να ξαναβγαινω απο το καβουκι μου..ισβς καποια στιγμη καταφερω να με ξαναπιστεψω οπως μου αξιζει...Καλη συνεχεια... ;) Mystictear
Λοιπον..να πω κι εγω τη δικη μου εμπειρια?????
Ημουν σε μια κατασκηνωση το καλοκαιρι του 1997,σε ηλικια 13 ετων νομιζω...
Καθομουν σε ενα κρεββατι με μια κοπελα απεναντι μου και μιλουσαμε..σε καποια στιγμη,κατι ειπα και γελασαμε γιατι συμφωνουσαμε...και ακριβως εκεινη τη στιγμη καθως εβλεπα τα ματια της μου περασε η σκεψη απο το μυαλο οτι πεθαινει ενας συγγενης της..απο εκεινη τη στιγμη ενιωθα ενα απαισιο βαρος μεσα μου..οπως και καθε φορα που νιωθω οτι κατι κακο θα συμβει και συμβαινει...
Λοιπον...το ιδιο εκεινο απογευμα...εμαθε οτι πεθανε ενας ξαδελφος της σε τροχαιο ακριβως την ωρα που εγω σκεφτηκα εκεινο το πραγμα..και μου εχει συμβει κι αλλες φορες...Δεν συνηθιζω να πιστευω στις συμπτωσεις,αλλα οχι οτι θα πιστεψω οτι εχω και κανενα χαρισμα στο να βλεπω το μελλον(οχι οτι θα με χαλουσε ενα τετοιο γεγονος...περαν των deja vou...)
Ημουν σε μια κατασκηνωση το καλοκαιρι του 1997,σε ηλικια 13 ετων νομιζω...
Καθομουν σε ενα κρεββατι με μια κοπελα απεναντι μου και μιλουσαμε..σε καποια στιγμη,κατι ειπα και γελασαμε γιατι συμφωνουσαμε...και ακριβως εκεινη τη στιγμη καθως εβλεπα τα ματια της μου περασε η σκεψη απο το μυαλο οτι πεθαινει ενας συγγενης της..απο εκεινη τη στιγμη ενιωθα ενα απαισιο βαρος μεσα μου..οπως και καθε φορα που νιωθω οτι κατι κακο θα συμβει και συμβαινει...
Λοιπον...το ιδιο εκεινο απογευμα...εμαθε οτι πεθανε ενας ξαδελφος της σε τροχαιο ακριβως την ωρα που εγω σκεφτηκα εκεινο το πραγμα..και μου εχει συμβει κι αλλες φορες...Δεν συνηθιζω να πιστευω στις συμπτωσεις,αλλα οχι οτι θα πιστεψω οτι εχω και κανενα χαρισμα στο να βλεπω το μελλον(οχι οτι θα με χαλουσε ενα τετοιο γεγονος...περαν των deja vou...)
Συγνωμη για την επεμβαση αλλα εχω βιωσει καποια ελαχιστα πραγματα και θα τα πω ..καποια απο αυτα εστω...
Λοιπον..1ον ο διαλογισμος εχει πολλες τεχνικες...δεν ειναι μονον ακινησια αλλα και πληρης κινηση..θυμηθειτε τους δερβισιδες που κινουνται σε ομοκεντρους κυκλους..
Και το 2ο...υποθετω οτι περαν της οποιας προσπαθειας και πειραματων...πρεπει να υπαρχει και κατι εμφυτο...κατι απο τη γεννηση μας..Οχι οτι αυτο απο μονο του αρκει..αυτα..ελπιζω να μην εθιξα κανεναν..Κανετε ειλικρινα πολυ καλες συζητησεις..
Λοιπον..1ον ο διαλογισμος εχει πολλες τεχνικες...δεν ειναι μονον ακινησια αλλα και πληρης κινηση..θυμηθειτε τους δερβισιδες που κινουνται σε ομοκεντρους κυκλους..
Και το 2ο...υποθετω οτι περαν της οποιας προσπαθειας και πειραματων...πρεπει να υπαρχει και κατι εμφυτο...κατι απο τη γεννηση μας..Οχι οτι αυτο απο μονο του αρκει..αυτα..ελπιζω να μην εθιξα κανεναν..Κανετε ειλικρινα πολυ καλες συζητησεις..
Πριν απο 2 ωρες περιπου εφυγε απο το σπιτι μου μια φιλη μου, με την οποια ειχα μια πολυ ενδιαφερουσα συζητηση...
Μου ειπε οτι καποτε ειδε στο ονειρο της τη γιαγια της, την οποια δεν γνωρισε και την τρομαξε τοσο που αρχισε να ουρλιαζει και η γιαγια της αντεδρασε κλεινοντας της το στομα...κι οσο περνουσε η ωρα εκεινη συνεχισε να ουρλιαζει μεχρι που τελικα ξυπνησε...Αυτο το ονειρο δεν επαναληφθηκε αλλα η ιδια νιωθει συνεχως παρουσιες γυρω της...
Παρεπιπτοντως,εχει την ιδια ηλικια με εμενα,19 χρονων(σχετικα με το αν μονο μικρα παιδια βλεπουν καποια πραγματα που δεν βλεπουν οι μεγαλοι)...
Εγω θελησα να την βοηθησω,ωστοσο βρεθηκα στο διλημμα αν ειναι καλο να την αφησω να βρει μονη της το δρομο η οχι...
Καθως η συζητηση προχωρουσε διεκρινα στα ματια της που αλλοτε ηταν χαμογελαστα εναν φοβο που μου διαπερασε το σωμα..και ειπα απλα να την παροτρεινω να ξεπερασει το φοβο της και να την αφησω να αποφασισει μονη της για τον αν θα ακουσει ισως τι εχει να της πει η γιαγια της σε ενδεχομενη επομενη επισκεψη...Δεν ηθελα να το συνεχισω προκειμενου να μην την επιρρεασω καθολου..ωστοσο εδειξε ενα ενδιαφερον που με εκανε να της αναφερω καποια απο αυτα που διαβασα εδω αλλα κι εζησα κι εγω και αλλοι γνωστοι μου..προσπαθωντας παντα να την ελαφρινω απο τον φοβο της και υπενθυμιζοντας της οτι οποια αποφαση κι αν παρει δεν πρεπει να την επιρρεασω καθολου..
Εφυγε απο το σπιτι μου αρκετα ξαλαφρωμενη...υποθετω πως οταν θα ειναι ετοιμη θα μου πει τι αποφασισε τελικα...Ελπιζω να την βοηθησα και να μην επραξα εις βαρος της...
Αυτα για τωρα...
Μου ειπε οτι καποτε ειδε στο ονειρο της τη γιαγια της, την οποια δεν γνωρισε και την τρομαξε τοσο που αρχισε να ουρλιαζει και η γιαγια της αντεδρασε κλεινοντας της το στομα...κι οσο περνουσε η ωρα εκεινη συνεχισε να ουρλιαζει μεχρι που τελικα ξυπνησε...Αυτο το ονειρο δεν επαναληφθηκε αλλα η ιδια νιωθει συνεχως παρουσιες γυρω της...
Παρεπιπτοντως,εχει την ιδια ηλικια με εμενα,19 χρονων(σχετικα με το αν μονο μικρα παιδια βλεπουν καποια πραγματα που δεν βλεπουν οι μεγαλοι)...
Εγω θελησα να την βοηθησω,ωστοσο βρεθηκα στο διλημμα αν ειναι καλο να την αφησω να βρει μονη της το δρομο η οχι...
Καθως η συζητηση προχωρουσε διεκρινα στα ματια της που αλλοτε ηταν χαμογελαστα εναν φοβο που μου διαπερασε το σωμα..και ειπα απλα να την παροτρεινω να ξεπερασει το φοβο της και να την αφησω να αποφασισει μονη της για τον αν θα ακουσει ισως τι εχει να της πει η γιαγια της σε ενδεχομενη επομενη επισκεψη...Δεν ηθελα να το συνεχισω προκειμενου να μην την επιρρεασω καθολου..ωστοσο εδειξε ενα ενδιαφερον που με εκανε να της αναφερω καποια απο αυτα που διαβασα εδω αλλα κι εζησα κι εγω και αλλοι γνωστοι μου..προσπαθωντας παντα να την ελαφρινω απο τον φοβο της και υπενθυμιζοντας της οτι οποια αποφαση κι αν παρει δεν πρεπει να την επιρρεασω καθολου..
Εφυγε απο το σπιτι μου αρκετα ξαλαφρωμενη...υποθετω πως οταν θα ειναι ετοιμη θα μου πει τι αποφασισε τελικα...Ελπιζω να την βοηθησα και να μην επραξα εις βαρος της...
Αυτα για τωρα...
Κι εμενα ειναι η πρωτη μου φορα που γραφω σε forum αν και ειναι καποιος καιρος που παρακολουθω καποιες συζητησεις,ολες εξισου ενδιαφερουσες...Θα ηθελα να καταθεσω κατι σαν δικη μου εμπειρια, την οποια ακομη βιωνω,παρα τα 19 χρονια της ηλικιας μου...
Υπαρχουν στιγμες,οι οποιες στο παρελθον ηταν σαφψς περισσοτερες,οπου νιωθω ριγος να διαπερνα το σωμα μου και να ανατριχιαζω ολοκληρη...τοτε κλεινω τα ματια και σαν να νιωθω κατι περισσοτερο..κι η καρδια μου κτυπαει με πιο γρηγορο ρυθμο..Δε νομιζω να ειναι απο φοβο..
Υποθετω οτι υπαρχει πιθανοτητα να ειναι οι παρουσιες που πλανιονται γυρω μου..Δεν μπορω να πω με σιγουρια...Ομως ελπιζω να μην σταματησω ποτε να το νιωθω...
Και κατι ακομη...καποιες αλλες φορες που κοιμαμαι...η κοιμαμαι ελαφρια...νιωθω εντονα καποιον να με παρακολουθει και μολις ανοιξω τα ματια μου αντικριζω κατι σαν σκιες απο ενεργεια αν μπορω να το περιγραψω ετσι καλα....
Αυτα προς το παρον..
Υπαρχουν στιγμες,οι οποιες στο παρελθον ηταν σαφψς περισσοτερες,οπου νιωθω ριγος να διαπερνα το σωμα μου και να ανατριχιαζω ολοκληρη...τοτε κλεινω τα ματια και σαν να νιωθω κατι περισσοτερο..κι η καρδια μου κτυπαει με πιο γρηγορο ρυθμο..Δε νομιζω να ειναι απο φοβο..
Υποθετω οτι υπαρχει πιθανοτητα να ειναι οι παρουσιες που πλανιονται γυρω μου..Δεν μπορω να πω με σιγουρια...Ομως ελπιζω να μην σταματησω ποτε να το νιωθω...
Και κατι ακομη...καποιες αλλες φορες που κοιμαμαι...η κοιμαμαι ελαφρια...νιωθω εντονα καποιον να με παρακολουθει και μολις ανοιξω τα ματια μου αντικριζω κατι σαν σκιες απο ενεργεια αν μπορω να το περιγραψω ετσι καλα....
Αυτα προς το παρον..
Συγνωμη για την επεμβαση αλλα εχω βιωσει καποια ελαχιστα πραγματα και θα τα πω ..καποια απο αυτα εστω...
Λοιπον..1ον ο διαλογισμος εχει πολλες τεχνικες...δεν ειναι μονον ακινησια αλλα και πληρης κινηση..θυμηθειτε τους δερβισιδες που κινουνται σε ομοκεντρους κυκλους..
Και το 2ο...υποθετω οτι περαν της οποιας προσπαθειας και πειραματων...πρεπει να υπαρχει και κατι εμφυτο...κατι απο τη γεννηση μας..Οχι οτι αυτο απο μονο του αρκει..αυτα..ελπιζω να μην εθιξα κανεναν..Κανετε ειλικρινα πολυ καλες συζητησεις..
Λοιπον..1ον ο διαλογισμος εχει πολλες τεχνικες...δεν ειναι μονον ακινησια αλλα και πληρης κινηση..θυμηθειτε τους δερβισιδες που κινουνται σε ομοκεντρους κυκλους..
Και το 2ο...υποθετω οτι περαν της οποιας προσπαθειας και πειραματων...πρεπει να υπαρχει και κατι εμφυτο...κατι απο τη γεννηση μας..Οχι οτι αυτο απο μονο του αρκει..αυτα..ελπιζω να μην εθιξα κανεναν..Κανετε ειλικρινα πολυ καλες συζητησεις..