Nefertiri
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Dying_Incubus δεν το είχα προσέξει πως έκανα λάθος με συγχωρείς, μπερδεύτηκα! :)
Ellcat, το θέμα σου είναι καλό αλλά δεν είναι άξιο αποριάς..
Θα μου πείς γιατί; Θα σου απαντήσω πως δεν υπάρχει άνθρωπος στην Γη που να μην του έχει συμβεί αυτό.
Δεν χρειάζεται κάποια επιστημονική εξήγηση είναι απλό.
Η συνήθεια είναι πολυ δυνατή, απο την ώρα που βαφτιζόμαστε μέχρι να πεθάνουμε μας προσφωνούν με το όνομα μας. Το μυαλό ενός ανθρώπου παίζει πόλλα παιχνίδια καμιά φορά και όταν είμαστε μερικές φορές στον κόσμο μας λ.χ μπορεί και να ακούσουμε το όνομα μας είτε επειδή περιμένουμε κάποιον με αγωνιά είτε επειδή όλη μέρα ακούγαμε να μας φωνάζουν διαρκώς με το όνομα μας. Και του αδελφού μου μια φορά όταν ήξερε πως θα έρχοταν ένας λοχαγός που όλη την ώρα τους πέταγε δωράκια φυλακές και ήταν για να τους επιθεώρησει του έγινε τέτοια ψύχωση που συνέχεια όπου και να πήγαινε άκουγε το όνομα του χώρις να το φωνάζει κανείς και πεταγόταν έπανω σε σταση προσοχής. Αυτό δηλαδη τι σήμαινε πως ένας αγγελάκος τον προστάτευε απο τον κακό λοχαγό; ¨χεχεχε
Τέλος παντών αυτό που θέλω να πω είναι πως το να το ακόυς συνέχεια το όνομα σου δεν είναι τίποτα παράξενο το να το ακούσεις όμως σε μια στιγμή που ίσως και να κινδυνεύεις μπορεί και να είναι έως και μυστήριο..
Δεν ξέρω αν είναι δικο σου πάντως με χτύπησε στην καρδιά γιατί ξέρω πως αυτό που λες είναι μια αλήθεια και δυστυχως το ζω στην ζωή μου τωρα..
Ευχόμαι στο καθένα σας να βρει την πραγματική αγάπη και ευτυχία...
Εγω την έμαθα έκει που νόμιζα πως την γνώριζα ήδη απο πριν..
Ο καθένας την αγάπη μπορεί να την ζήσει διαφορετικά απο έναν άλλον όμως το συναίσθημα μπορεί και να είναι ίδιο παιζεί ρόλο σε ποιον την δίνεις και αν αυτός την εκτιμά.
Η αγάπη μου χτύπησε την πόρτα όταν με μια ματιά κοίταξα κάποιον και μου χαμογέλασε και ένιωσα ξαφνικά μέσα μου πως για εκείνον θα έκανα τα πάντα για να τον γνωρίσω για να τον κατακτήσω για να τον κρατησω διπλα μου.Ένιωσα χωρις καλα καλα να τον ξέρω πω θα είμαι μαζί του..
Ύστερα ο ενθουσιασμός, τα γλύκα κοιτάγματα, τα πειράγματα, τα στιχάκια, τα ερωτόλογα, οι αυπνοίες και τα όνειρα, τα ατελείωτα τηλέφωνα, τα νάζια..
Οι όμορφες εκείνες πρωτές στιγμές που γνωρίζεις τον αλλον που τον μαθαίνεις και που αρχίζεις να τον αγαπάς χώρις να το καταλαβαίνεις..
Μετά αρχίζουν οι φόβοι, οι ανησυχίες για το αν θα ειναι σωστος, οι ζήλιες, οι γρίνιες, τα ξεσπάσματα, τα κλάματα..
Αργότερα καταλαβαίνεις πως για να μην υπάρχουν τσακωμοι πρέπει να κάνεις πίσω, πως θα καταπιείς τον εγωισμο σου, πως η αξιοπρέπεια σου μπορεί και να χτυπηθεί απο το άλλον.
Ύπαρχουν και τα καλά το να νοιαζεσαι, να δίνεσαι, να θυσιάζεσαι, να έκτιμας και να σέβεσαι.
Πως στην αγάπη μπορεί και την ίδια σου την ζωή να θυσίαζες, πως στην αγάπη βρίσκεις στηρίγματα εκεί που οι άλλοι δεν μπορουν να δώσουν..
Η αγάπη είναι η ίδια η ζωή μας γιατι σε αυτήν μπορει να βιώσεις όλα τα συναισθήματα..
Είναι όμορφο να σε αγαπουν ..
Είναι όμορφο να ξέρεις πως θα ξυπνήσεις και θα δεις τα ματιά εκείνου που αγαπάς, να ξέρεις πως αν λυγίσεις θα έχεις ένα χέρι να πιαστείς..
Είναι πολυ σημαντικό να δίνεις και να μην ζητάς ανταλαγματα..
Θα υπάρξουν και ανθρωποι που θα ζητουν πιο πολλα και εκεινοι δεν θα δίνουν τίποτα και άλλοι που θα γίνονται κόμματια για εμας και εμεις να μην το βλέπουμε.
Να αγαπάς με όλη σου την καρδιά και να μην ζητας παρα μονο την ευτυχια του..
Και εγω παντώς απο τον νομο
Χανίων είμαι αλλα την συγκεκριμένη ιστορία μου την είπε η γιαγιά μου απο την Αμφιλοχία..
Και αναρωτιέμαι τελικά πως αυτή η κοπέλα θα πρέπει να είχε παέι στα περισότερα χωριά.. :)
Παντώς ευχαριστώ για την ενημέρωση δεν ήξερα ότι ξέκινησε απο τα Χανιά.
Λιγο πολύ μπορεί και να είναι γνωστή άλλωστε υπάρχουν αρκετές οι οποίες μοιάζουν λίγο πολύ μεταξύ τους.
Τυγχάνε μάλιστα μια περίοδο να πω μια εμπειρεία μου (τότε ήμουν μικρή και δεν γνώριζα οτι αυτά συμβαίνουν) στο ιντερνετ και ξαφνικά την είδα και αλλού γραμένη απο άλλον.. Εκεί θα σας πω γέλασα με την χαζομάρα μου..
Εν πάσει περιπτώση ας μείνω στο θέμα μου.
Κάποτε, μου είπε η γιαγιά μου, πως ενας άντρας νεαρός σε ηλικία οδηγούσε μια μηχανή και ήταν βράδυ. Πήγαινε στο σπίτι του και αναγκαστικά έπρεπε να περάσει μπρόστα απο το νεκροταφείο. Εκεί λοιπόν πιο πέρα είδε μια κοπέλα, ήταν μοναχή της.
Αφού σταμάτησε και της μίλησε την πήγε σπιτι της με την μηχανή του.
Άρχισε λοιπον να την βλέπει συχνα και μια μερα κρύωνε και αυτος της έδωσε το μπουφάν του. Ο νεαρός αντράς αναρωτιόταν για ποιο λόγο βράδυ βρίσκεται εκει αλλα ποτε δεν την ρώτησε. Την αγάπησε και θέλησε να παει στο σπίτι της. Όταν πήγε εκει και την ζήτησε του είπαν πως έχει πεθάνει χρόνια. Εκείνος δεν τους πίστεψε και τους είπε την ιστορία του.
Εν τέλει.. Πήγαν οι δικοί της να αγιάσουν το μνήμα της και μέσα στο τάφος της βρήκαν το μπουφάν του παιδιού..
Τώρα είναι αλήθεια.. Είναι ψέματα.. Ένα εχω να πω πωσ όλα είναι πιθάνα μέχρι να μας συμβούν.
Αυτό που μπορώ να πω είναι πως όσοι κάνουν μαγείες είναι άνθρωποι ανήθικοι και πραγματικά πρέπει να είσαι μακριά τους.
Οι περισότεροι το κάνουν απο αίστημα φθόνου και ζήλιας για αυτο παιδια μου καλύτερα να μην λέτε τα παντά σε τρίτους αν δεν τους ξέρετε καλά μπορεί να ζηλέψουν την επιτυχιά σας και να σας κάνουν κακό. Μου έχει τύχει να γνωρίσω μια κοπέλα και σαν φιλές μου είπε πως είχε κάνει μαγεία στο αγόρι της για να μην χωρίσουν... Όταν το άκουσα απομακρυνθήκα και εκείνη για εκδίκηση ενόχλησε το αγόρι μου βέβαια αυτα που λέω είναι λεπτομέρειες αλλά απλά θέλω να καταλήξω πως ο κόσμος ζηλεύει πολυ και πρεπει να προσέχουμε ακόμα και εκείνους που είναι δίπλα μας.. Η ιστορία μας έχει πόλλα παραδείγματα.
Ακούω συνέχεια πως περνούν τα χρόνια γρήγορα χωρίς να το καταλαβαίνουμε και τότε έρχεται μια σκέψη στο μυαλό μου: αφου υπάρχω καποια στιγμη θα πεθάνω. Μπορεί και να γελάσει καποιος σαν διαβάσει αυτά αλλά όλοι το σκεφτόμαστε. Βλέπω καμιά φορά νεκροφόρες στο δρόμο και με πιάνει ρίγος, σκέφτομαι όμως και εγώ κάποια μέρα εκεί θα μπω και λέω γιατί.. Είμαι ακόμη νέα και νομίζω πως ο θάνατος είναι κάτι για τους άλλους και όχι για μένα πως εγώ δεν θα πεθάνω αλλά δεν είναι έτσι.. Με βασανίζει η ιδέα τι υπάρχει μετα το θάνατο.
Αναρωτιέμαι υπάρχει όντως αυτο που λέμε παράδεισος και κόλαση; και αν δεν υπάρχει που παει η ψυχή;υπάρχει όντως ψυχή; και αν υπαρχει γιατι εμεις οι άνθρωποι ξεχωρίζουμε απο τα υπόλοιπα όντα γιατι να μην έχουν και αυτα ψυχή και να πηγαινουν στο παράδεισο και αυτα;και αν πεθαίνουμε και δεν υπάρχουν αυτά απλά κλείνουμε απλά τα μάτια μας και μέτα σταματά κάθε υπαρξη μας;Δεν με φοβίζει ο θάνατος αλλα το μετά. Με φοβίζει η ιδέα να χάσω τα άτομα που αγαπώ.
Αλλα πάλι καθομαι και σκέφτομαι και αυτό πως αν δεν υπήρχε η ψυχή δεν θα υπήρχαν φαντάσματα. Πείτε μου εσείς τι γνώμη εχετε..
Τώρα εδώ και 2 μήνες όλο αυτό σκέφτομαι και τα βράδια ούτε να κοιμηθώ δεν μπορώ. Το έχετε περάσει και έσεις αυτό;
Edited by - Nefertiri on 13/11/2008 03:53:51
Edited by - Nefertiri on 13/11/2008 03:54:26
Δεν έχω αρκετη εμεπειρία πάνω σε αυτα αλλα θα θέλα να σου καταθέσω την δική μου απόψη πάνω σε αυτο που λες.
Κατ΄άρχην πιστεύεις πως αυτό που άκουσες είναι αληθινό; Υπάρχουν τόσα πράγματα να σου εκθέσω εδώ και να σου πω πως δεν είναι αληθινά που το να κάτσω να στα γράψω σκέφτομαι πως θα προτιμούσα να στα έλεγα...
Κοίτα, απλά σκέψου λογικά αν ήταν αληθινά θα ήταν στο ιντερνετ;Κατι τέτοια δεν τα αφήνουν να βγουν προς τα έξω και ιδίως όταν έχει να κάνει με τέτοια είδους πράγματα.
Μπορεί και να υπάρχει όντως αυτό που λέμε μετεμψύχωση αλλά αυτός όπως λες μιλά για προηγούμενες εμεπιρείες που έζησε πως μιλά για το μέλλον αφου δεν το έχει ζήσει; Άρα δεν είναι εμπειρία απο προηγούμενη ζωή αλλα..
Όσων αφορά για αυτο που ρωτάς για την συλλογική μνήμη μου έφερες στο νου των κόσμο των Ιδεών του Πλάτωνα πως η ψυχή μας υπήρχε πριν να γεννηθούμε και γνωρίζαμε τα πάντα αλλά απο την ώρα που γεννιόμαστε τα ξεχνάμε όλα.
Τωρα για την καταστροφή στην οποία αναφερόσαστε έχω να πω τα εξής:
Πόσοι έχουν πει για την καταστροφή του κόσμου και τίποτα δεν έχει συμβεί.. Μα επιτέλους πρέπει να γίνουμε ρεαλιστές!
Φυσικά κάποια στιγμη θα φτάσουμε στο τέλος, δεν κρατάνε όλα για πάντα έτσι δεν είναι;
Προς τον παρών δεν πρέπει να ανησυχούμε μήπως στα καλά καθούμενα γίνει η συντέλεια του κόσμου.. Πόλλα έχουν ειπώθει όπως: σχετικά με το ημερολόγιο των μάγιας πέρι κατάστροφης αλλά πάλι μίλουν για έναν κομήτη άλλα πως πλησιάζει ο ερχομός του αντίχριστου και άλλα τα λένε διάφοροι απλά για να πουλάνε ότι τους κατέβει στο κεφάλι.
Είναι πολύ απλό απο τι θα έρθει η κατάστροφη..
Απο εμας που μολύνουμε το κάθετι, που δεν σεβόμαστε τίποτα πια, που δεν προσπαθούμε να σωσούμε ότι μπορεί να σωθεί, που απλά καθόμαστε όλοι και κοιτάμε και μένουμε άπραγοι..
Θα σου πω εγω φίλε μου Dnike απο τι θα χαθούμε:΄η θερμοκρασία ανεβαίνει οπότε οι πάγοι καποια στιγμη θα λιώσουν και έτσι θα αυξηθει η σταθμή του θαλασσινού νερου με αποτέλεσμα να χαθεί το γλύκο νερό και κατα προέκταση θα πλημμυρίσουν και θα χαθούν πόλεις και άλλες θα μείνουν χωρίς νερό. Τα δάση καίγονται ακομα και ο τελευταίος πνεύμονας της Γης (αμαζόνιος) χάνεται και κανείς δεν αντιδρά και αυτό σημαίνει πως καποιά στιγμη το οξυγόνο μας θα ελλατωθεί.Αυτά.. Και είναι, πιστεψέ με, αρκέτα για να καταστραφούν τα πάντα άλλωστε η μητέρα φύση είναι ικανή να κανεί τετοιά πράγματα που δεν είμαστε ικανοί ούτε να τα φανταστούμε.
Edited by - Nefertiri on 11/11/2008 04:24:14