Nina1day
Νέο ΜέλοςGreece3Μηνύματα
3Θέματα
10/01/2005, 09:14:18Πρώτο μήνυμα
13/01/2005, 06:12:17Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Γειά σε όλους 
Είναι η πρώτη φορά που γράφω εδώ. Επείσεις είναι καί η πρώτη φορά που θα πω αυτό που συνέβει σε εμένα. Δεν ξέρω καν αν είναι σωστό να το πω.
Πριν 2 χρόνια έχασα τον μικρότερο αδελφό μου,είχε μια ασθένεια η οποία λέγετε μυοπάθεια και δυστηχώς ο αδελφός είχε την πιο βαρειά μορφή της.Το παιδάκι στο τελευταίο στάδειο ήταν μονίμως ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι χωρίς να μπορεί να κινήσει μέχρι και τα χέρια του.Πέθανε απο ανακοπή 20 ετών.Όταν το παιδί το είχαν ακόμα στο νεκρτομείο,εκείνο το βράδυ είμουν στο σπιτί με τον φίλο μου. Ξαπλωμένοι και αμίλητοι στο κρεβάτι έχοντας ένα φώς ανοιχτό. Ξαφνικά βλέπω το πρόσωπο του αδελφού μου απέναντι στο τοίχο.
Θεώρησα ότι θα ήταν κάποιο παιχνίδι του μυαλού.Δεν το είπα πουθενά.
Κάποια στιγμή τις επόμενες μέρες ο φίλος μου,που ητάν εκείνο το βράδυ μαζί μου,έρχετε και μου λέει ότι είδε το πρόσωπο του αδελφού μου και μου περιέγραψε και το ίδιο σημείο, όπως και την διάρκεια που είχε το περιστατικο, φυσικά στο περίπου. Εγώ κοκκάλωσα και φυσικά με πήραν τα κλάματα.Σας παρακαλώ σεβαστήστε την ιστορία αυτή. Εγώ απλά ΕΥΧΟΜΑΙ να εχούμε ΟΛΟΙ ότι πολυτημότερο τελικά υπάρχει...ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ.
Είναι η πρώτη φορά που γράφω εδώ. Επείσεις είναι καί η πρώτη φορά που θα πω αυτό που συνέβει σε εμένα. Δεν ξέρω καν αν είναι σωστό να το πω.
Πριν 2 χρόνια έχασα τον μικρότερο αδελφό μου,είχε μια ασθένεια η οποία λέγετε μυοπάθεια και δυστηχώς ο αδελφός είχε την πιο βαρειά μορφή της.Το παιδάκι στο τελευταίο στάδειο ήταν μονίμως ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι χωρίς να μπορεί να κινήσει μέχρι και τα χέρια του.Πέθανε απο ανακοπή 20 ετών.Όταν το παιδί το είχαν ακόμα στο νεκρτομείο,εκείνο το βράδυ είμουν στο σπιτί με τον φίλο μου. Ξαπλωμένοι και αμίλητοι στο κρεβάτι έχοντας ένα φώς ανοιχτό. Ξαφνικά βλέπω το πρόσωπο του αδελφού μου απέναντι στο τοίχο.
Θεώρησα ότι θα ήταν κάποιο παιχνίδι του μυαλού.Δεν το είπα πουθενά.
Κάποια στιγμή τις επόμενες μέρες ο φίλος μου,που ητάν εκείνο το βράδυ μαζί μου,έρχετε και μου λέει ότι είδε το πρόσωπο του αδελφού μου και μου περιέγραψε και το ίδιο σημείο, όπως και την διάρκεια που είχε το περιστατικο, φυσικά στο περίπου. Εγώ κοκκάλωσα και φυσικά με πήραν τα κλάματα.Σας παρακαλώ σεβαστήστε την ιστορία αυτή. Εγώ απλά ΕΥΧΟΜΑΙ να εχούμε ΟΛΟΙ ότι πολυτημότερο τελικά υπάρχει...ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ.
Εμένα μπορεί να μου πει κανείς γιατί δεν ειδοποίησαν τους ανθρώπους, μήπως και είχαμε λιγότερα θύματα??
Γειά σε όλους
Είναι η πρώτη φορά που γράφω εδώ. Επείσεις είναι καί η πρώτη φορά που θα πω αυτό που συνέβει σε εμένα. Δεν ξέρω καν αν είναι σωστό να το πω.
Πριν 2 χρόνια έχασα τον μικρότερο αδελφό μου,είχε μια ασθένεια η οποία λέγετε μυοπάθεια και δυστηχώς ο αδελφός είχε την πιο βαρειά μορφή της.Το παιδάκι στο τελευταίο στάδειο ήταν μονίμως ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι χωρίς να μπορεί να κινήσει μέχρι και τα χέρια του.Πέθανε απο ανακοπή 20 ετών.Όταν το παιδί το είχαν ακόμα στο νεκρτομείο,εκείνο το βράδυ είμουν στο σπιτί με τον φίλο μου. Ξαπλωμένοι και αμίλητοι στο κρεβάτι έχοντας ένα φώς ανοιχτό. Ξαφνικά βλέπω το πρόσωπο του αδελφού μου απέναντι στο τοίχο.
Θεώρησα ότι θα ήταν κάποιο παιχνίδι του μυαλού.Δεν το είπα πουθενά.
Κάποια στιγμή τις επόμενες μέρες ο φίλος μου,που ητάν εκείνο το βράδυ μαζί μου,έρχετε και μου λέει ότι είδε το πρόσωπο του αδελφού μου και μου περιέγραψε και το ίδιο σημείο, όπως και την διάρκεια που είχε το περιστατικο, φυσικά στο περίπου. Εγώ κοκκάλωσα και φυσικά με πήραν τα κλάματα.Σας παρακαλώ σεβαστήστε την ιστορία αυτή. Εγώ απλά ΕΥΧΟΜΑΙ να εχούμε ΟΛΟΙ ότι πολυτημότερο τελικά υπάρχει...ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ.
Είναι η πρώτη φορά που γράφω εδώ. Επείσεις είναι καί η πρώτη φορά που θα πω αυτό που συνέβει σε εμένα. Δεν ξέρω καν αν είναι σωστό να το πω.
Πριν 2 χρόνια έχασα τον μικρότερο αδελφό μου,είχε μια ασθένεια η οποία λέγετε μυοπάθεια και δυστηχώς ο αδελφός είχε την πιο βαρειά μορφή της.Το παιδάκι στο τελευταίο στάδειο ήταν μονίμως ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι χωρίς να μπορεί να κινήσει μέχρι και τα χέρια του.Πέθανε απο ανακοπή 20 ετών.Όταν το παιδί το είχαν ακόμα στο νεκρτομείο,εκείνο το βράδυ είμουν στο σπιτί με τον φίλο μου. Ξαπλωμένοι και αμίλητοι στο κρεβάτι έχοντας ένα φώς ανοιχτό. Ξαφνικά βλέπω το πρόσωπο του αδελφού μου απέναντι στο τοίχο.
Θεώρησα ότι θα ήταν κάποιο παιχνίδι του μυαλού.Δεν το είπα πουθενά.
Κάποια στιγμή τις επόμενες μέρες ο φίλος μου,που ητάν εκείνο το βράδυ μαζί μου,έρχετε και μου λέει ότι είδε το πρόσωπο του αδελφού μου και μου περιέγραψε και το ίδιο σημείο, όπως και την διάρκεια που είχε το περιστατικο, φυσικά στο περίπου. Εγώ κοκκάλωσα και φυσικά με πήραν τα κλάματα.Σας παρακαλώ σεβαστήστε την ιστορία αυτή. Εγώ απλά ΕΥΧΟΜΑΙ να εχούμε ΟΛΟΙ ότι πολυτημότερο τελικά υπάρχει...ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ.