Nothing_Special

Θεωρώ όμως πως σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να συγχέουμε τη θρησκεία ή ακόμα αν θέλετε και τη μεταφυσική με τον επιστημονικό ορθολογιμό. Η οργάνωση της κοινωνίας, τα επιστημονικά/τεχνολογικά επιτεύγμα είναι επιτυχίες της ανθρώπινης σκέψης και εφευρετικότητας, της ιστορικής εξέλιξης.
Δεν πρέπει όμως να συγχέουμε την ανθρώπινη λογική ή επιστημονική σκέψη με κάτι που είναι πέρα από το αντιληπτικό μας επίπεδο. Η έννοια του Θεού, το τι υπάρχει πέραν τούτου του κόσμου δεν μπορεί κανείς να το γνωρίζει. Άρα ούτε να το αποκλείει ή να το αφορίζει. Ακόμα αν θέλετε τα ίδια τα μαθηματικά ως η ανώτατη ίσως επιστημονική μεθοδολογία λογικής δεν μπορούν να ολοκληρωθούν. +άπειρο, - άπειρο αποδυκνείουν την αδυναμία των μαθηματικών να ορίσουν με σαφήνεια νοήματα και παραδέχονται το χάος. 1 = 1x1 = (-1)^2 = τετραγωνική ρίζα του (-1)^2 = απαλοιφή τετραγώνου και ρίζας = -1 και όμως δεν μπορεί να ισχύει. Διότι τα μαθηματικά ορίζουν ότι πλήν επί πλην = συν. Αυτό όμως είναι μια αξιωματική παραδοχή. Γιατί άραγε πλην επί πλην = συν ? γιατί έτσι μονάχα μπορεί να υπάρξει λογική κατασκευή. Ας δούμε μια άλλη σκέψη. Ο Γαλιλαίος και οι φιλόσοφοι της εποχής του λέγανε πως όλα περιγράφονται από τα μαθηματικά και πρέπει να βρούμε το μαθηματικό μοντέλο που τα περιγράφει. Στην ζωή όμως, αρνητικό επί αρνητικό δεν δίνει θετικό. Στο επίπεδο της σκέψης, μια αρνητική σκέψη πολλαπλασιαζόμενη με τον ευατό της ή με άλλη αρνητική σκέψη δεν οδηγεί σε θετική σκέψη. Άρα οι φυσικοί νόμοι αν και μπορούν να μιλήσουν με απόλυτη ακρίβεια για τον υλικό κόσμο, δεν ισχύουν για τη διανόηση, το συναίσθημα, την ιδέα. Δεν μπορούν να ισχύουν για κάτι που έχει να κάνει με την ψυχή. Δεν βρίσκουν εφαρμογή καθώς το μοντέλο είναι πολύ πιο σύνθετο και αντιφατικό. Και τελικά γιατί απλούστατα ο ανθρώπινος νους δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί το μεγαλείο της φύσης, δεν μπορεί κατά συνέπεια να ξέρει αν υπάρχει Θεός ή ανώτερες δυνάμεις πέραν αυτού.

Σε αυτό το σημείοπ να παρατηρήσω επίσης πως δεν πρέπει να συγχέεται ο κοινωνικός ή ιστορικός ρόλος της εκκλησίας με την θρησκεία ή την θεολογία.

Ο Ντεκάρτ, ένας από τους μεγάλους φιλοσόφους μετά τον μεσαίωνα και υποστηρικτής της επιστημονικής μεθοδολογίας είπε για το Θεό πως από τη στιγμή που συνειδητοποιώ την έννοια της τελειότητας χωρίς να μπορώ να τη φτάσω σημαίνει πως κάπου υπάρχει (αφού την συνειδητοποιώ). Άρα η τελειότητα, η έννοια του "τέλειου" δεν είναι μια ανθρώπινη πιθανότητα. Υπάρχει σε όλους μέσα μας απλά η αίσθησή της. Αυτό το ανώτερο, το τέλειο τον οδήγησε συμπερασματικά να πει ότι υπάρχει Θεός και ότι Αυτός αντιπροσωπεύει την τελειότητα. Η πλέον απλή λογική σκέψη.
Με όλα αυτά για να μην μακρυγορώ θέλω να πως κατά τη γνώμη μου είναι ένδειξη λιγοστής αντιληπτικής ικανότητας το να χαρακτηρίζουμε τις θρησκείες "μαγαζία". Μπορεί να παίξανε αυτό το ρόλο κοινωνικά αλλά αυτό δεν είναι απόδειξη ενός τέτοιου κοινωνικοπολιτικού χαρακτηρισμού. Μάλιστα ως αριστερίζων πολιτικά άνθρωπος θεωρώ πως η στάση της μεγάλης μερίδας της Αριστεράς για το θέμα αυτό είναι λαθεμένη στη σύλληψή της διότι έκρινε και ορθώς έκρινε, το κοινωνικο, πολιτικό και οικονομικό ρόλο της εκκλησίας. Όμως η θρησκεία έχει να κάνει όχι με την πολιτική αλλά με κάτι πέρα από τη σφαίρα των κοινωνικοοικονομικών προβληματισμών.

Η συνειδητοποίηση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας λέει ένα ρητό. Ας μην προτρέχουμε να πείσουμε τους ευατούς μας για το τι υπάρχει και τι δεν υπάρχει μόνο με τα λιγοστά επιστημονικά εργαλεία που έχουμε...

Γιώργος