Orpheus

Διαβάζοντας τα άρθρα σας θέλησα να διατυπώσω κ΄ εγώ την άποψη μου πάνω στο θέμα.

Στα παιχνίδια αυτά, ρόλων, όπως έχετε ήδη πει, ο παίχτης δημιουργεί ενα χαρακτήρα, με βάση κανόνων, κ τον πλάθει με όποιον τρόπο θέλει αυτός/ή. Συγκεκριμένα στο DND, Dungeons And Dragons, ο οποίος κόσμος έχει επηρεαστεί, κ όχι βασιστεί, πάνω στην μυθολογία που δημιούργησε ο Τόλκιν, ο παίχτης καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε Ξωτικά, Ανθρώπους, Νάνους, Γνώμους, Μισο-Ξωτικά, Χόμπιτς όπως κ Μισο-Όρκς. Αν ακολουθήσουμε μια ιστορική πορεία στο πως φτάσαμε να έχουμε τις συγκεκριμένες ράτσες, μπορούμε να πούμε πως τα Ξωτικά χάνονται στα βάθη των αιώνων σε Ιρλανδικές, Σκανδιναβικές, Σκωτσέζικες, Κέλτικες κτλ μυθολογίες. Οι Νάνοι, ήταν πάντα σε σκανδιναβικές κ άλλες μυθολογίες, τα πλάσματα που ζούσαν μέσα στα βουνά, όντας κοντά στο στοιχείο της Γης. Το ίδιο κ οι Γνώμοι. Τα Χόμπιτς, δημιούργημα θρέμα του Τόλκιν, πλάθηκαν στο μυαλό του προς εικόνα των συγχωριανών του, στην Αγγλία, θέλοντας να δείξει πόσο άγνοια είχαν οι συγχωριανοί του σε σχέση με τα γεγονότα που διαδραματίζονταν στο κόσμο εκείνη την περίοδο. Τα Μισο-Ξωτικά ειναι, μια πιο κοντινή στο ανθρώπινο τρόπο σκέψης, φυλή που προήλθε απο την ανάμειξη Ανθρώπων με Ξωτικών. Τέλος, τα Μισο-Όρκ, γεννημένα απο τον ενα γονέα Άνθρωπο κ΄τον άλλον ως Όρκ, είναι μια πιο πολιτισμένη μορφή των Όρκ, των βαρβάρων.

Ο παίχτης έχει την δυνατότητα να επιλέξει την ιδιότητα του χαρακτήρα του. Μπορει να διαλέξει απο Πολεμιστή, που πολεμάει για οποιοδήποτε προσωπικό σκοπό, εως Μάγο, γνώστη των μυστικών τεχνών. Σε αυτό το σημειό θέλω να τονίσω πως οι επιλογές αυτές, επιτρέπουν στο παίχτη να διαλέξει 2 κλάσεις οι οποίες να εχουν σχέση με την Μάγεια, με τις επικαλήσεις κ΄ χρήση της Γνώσης, ως τρόπο επιβώωσης. Ο παίχτης επίσης ακόμα δεν μαθαίνει τον τρόπο με τον οποίο χτυπά τον αντίπαλο, δεν μαθαίνει λεπτομέρειες, όπως ο Πολεμιστής δεν μαθαίνει πως ακριβώς χτυπά με το ξίφος του, πέρα του οτι τον χτυπάει. Το παιχνίδι δεν αναγκάζει κανέναν παίχτη να παίξει κάτι το οποίο δεν θέλει ο ίδιος/α. Όσο επηρεάζει το μυαλό με τις μαγικές αυτές δραστηριότητες, άλλο τόσο παροτρήνει τον παίχτη να παίξει έναν Paladin, ενα Πολεμιστή Του Καλού δηλαδή, ο οποίος ζει κ΄πολεμάει για να υπηρετεί το Καλό κ την εμπόδιση του Κακού. Εαν δεχτώ δηλαδή πως το παιχνίδι δίνει υποσυνείδητα μηνύματα, μαγείας στον παίχτη, απλά, χρησιμοποιόντας κοινή λογική, πρέπει να δεχτούμε πως συχρόνως μας μαθαίνει να είμαστε καλοί άνθρωποι, απο την στιγμή μάλιστα που το 95% των ιστοριών που κυκλοφορούν, τοποθετούν τον παίχτη στην θέση που πρέπει να σώσει τον κόσμο απο την κακιά απειλή.

quote:

---

Για την ηλικία από 2 έως 15 ετών δεν το συζητώ.

---

Διαβάζοντας τα άρθρα σας θέλησα να διατυπώσω κ΄ εγώ την άποψη μου πάνω στο θέμα.

Στα παιχνίδια αυτά, ρόλων, όπως έχετε ήδη πει, ο παίχτης δημιουργεί ενα χαρακτήρα, με βάση κανόνων, κ τον πλάθει με όποιον τρόπο θέλει αυτός/ή. Συγκεκριμένα στο DND, Dungeons And Dragons, ο οποίος κόσμος έχει επηρεαστεί, κ όχι βασιστεί, πάνω στην μυθολογία που δημιούργησε ο Τόλκιν, ο παίχτης καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε Ξωτικά, Ανθρώπους, Νάνους, Γνώμους, Μισο-Ξωτικά, Χόμπιτς όπως κ Μισο-Όρκς. Αν ακολουθήσουμε μια ιστορική πορεία στο πως φτάσαμε να έχουμε τις συγκεκριμένες ράτσες, μπορούμε να πούμε πως τα Ξωτικά χάνονται στα βάθη των αιώνων σε Ιρλανδικές, Σκανδιναβικές, Σκωτσέζικες, Κέλτικες κτλ μυθολογίες. Οι Νάνοι, ήταν πάντα σε σκανδιναβικές κ άλλες μυθολογίες, τα πλάσματα που ζούσαν μέσα στα βουνά, όντας κοντά στο στοιχείο της Γης. Το ίδιο κ οι Γνώμοι. Τα Χόμπιτς, δημιούργημα θρέμα του Τόλκιν, πλάθηκαν στο μυαλό του προς εικόνα των συγχωριανών του, στην Αγγλία, θέλοντας να δείξει πόσο άγνοια είχαν οι συγχωριανοί του σε σχέση με τα γεγονότα που διαδραματίζονταν στο κόσμο εκείνη την περίοδο. Τα Μισο-Ξωτικά ειναι, μια πιο κοντινή στο ανθρώπινο τρόπο σκέψης, φυλή που προήλθε απο την ανάμειξη Ανθρώπων με Ξωτικών. Τέλος, τα Μισο-Όρκ, γεννημένα απο τον ενα γονέα Άνθρωπο κ΄τον άλλον ως Όρκ, είναι μια πιο πολιτισμένη μορφή των Όρκ, των βαρβάρων.

Ο παίχτης έχει την δυνατότητα να επιλέξει την ιδιότητα του χαρακτήρα του. Μπορει να διαλέξει απο Πολεμιστή, που πολεμάει για οποιοδήποτε προσωπικό σκοπό, εως Μάγο, γνώστη των μυστικών τεχνών. Σε αυτό το σημειό θέλω να τονίσω πως οι επιλογές αυτές, επιτρέπουν στο παίχτη να διαλέξει 2 κλάσεις οι οποίες να εχουν σχέση με την Μάγεια, με τις επικαλήσεις κ΄ χρήση της Γνώσης, ως τρόπο επιβώωσης. Ο παίχτης επίσης ακόμα δεν μαθαίνει τον τρόπο με τον οποίο χτυπά τον αντίπαλο, δεν μαθαίνει λεπτομέρειες, όπως ο Πολεμιστής δεν μαθαίνει πως ακριβώς χτυπά με το ξίφος του, πέρα του οτι τον χτυπάει. Το παιχνίδι δεν αναγκάζει κανέναν παίχτη να παίξει κάτι το οποίο δεν θέλει ο ίδιος/α. Όσο επηρεάζει το μυαλό με τις μαγικές αυτές δραστηριότητες, άλλο τόσο παροτρήνει τον παίχτη να παίξει έναν Paladin, ενα Πολεμιστή Του Καλού δηλαδή, ο οποίος ζει κ΄πολεμάει για να υπηρετεί το Καλό κ την εμπόδιση του Κακού. Εαν δεχτώ δηλαδή πως το παιχνίδι δίνει υποσυνείδητα μηνύματα, μαγείας στον παίχτη, απλά, χρησιμοποιόντας κοινή λογική, πρέπει να δεχτούμε πως συχρόνως μας μαθαίνει να είμαστε καλοί άνθρωποι, απο την στιγμή μάλιστα που το 95% των ιστοριών που κυκλοφορούν, τοποθετούν τον παίχτη στην θέση που πρέπει να σώσει τον κόσμο απο την κακιά απειλή.

quote:

---

Για την ηλικία από 2 έως 15 ετών δεν το συζητώ.

---

Διαβάζοντας τα άρθρα σας θέλησα να διατυπώσω κ΄ εγώ την άποψη μου πάνω στο θέμα.

Στα παιχνίδια αυτά, ρόλων, όπως έχετε ήδη πει, ο παίχτης δημιουργεί ενα χαρακτήρα, με βάση κανόνων, κ τον πλάθει με όποιον τρόπο θέλει αυτός/ή. Συγκεκριμένα στο DND, Dungeons And Dragons, ο οποίος κόσμος έχει επηρεαστεί, κ όχι βασιστεί, πάνω στην μυθολογία που δημιούργησε ο Τόλκιν, ο παίχτης καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε Ξωτικά, Ανθρώπους, Νάνους, Γνώμους, Μισο-Ξωτικά, Χόμπιτς όπως κ Μισο-Όρκς. Αν ακολουθήσουμε μια ιστορική πορεία στο πως φτάσαμε να έχουμε τις συγκεκριμένες ράτσες, μπορούμε να πούμε πως τα Ξωτικά χάνονται στα βάθη των αιώνων σε Ιρλανδικές, Σκανδιναβικές, Σκωτσέζικες, Κέλτικες κτλ μυθολογίες. Οι Νάνοι, ήταν πάντα σε σκανδιναβικές κ άλλες μυθολογίες, τα πλάσματα που ζούσαν μέσα στα βουνά, όντας κοντά στο στοιχείο της Γης. Το ίδιο κ οι Γνώμοι. Τα Χόμπιτς, δημιούργημα θρέμα του Τόλκιν, πλάθηκαν στο μυαλό του προς εικόνα των συγχωριανών του, στην Αγγλία, θέλοντας να δείξει πόσο άγνοια είχαν οι συγχωριανοί του σε σχέση με τα γεγονότα που διαδραματίζονταν στο κόσμο εκείνη την περίοδο. Τα Μισο-Ξωτικά ειναι, μια πιο κοντινή στο ανθρώπινο τρόπο σκέψης, φυλή που προήλθε απο την ανάμειξη Ανθρώπων με Ξωτικών. Τέλος, τα Μισο-Όρκ, γεννημένα απο τον ενα γονέα Άνθρωπο κ΄τον άλλον ως Όρκ, είναι μια πιο πολιτισμένη μορφή των Όρκ, των βαρβάρων.

Ο παίχτης έχει την δυνατότητα να επιλέξει την ιδιότητα του χαρακτήρα του. Μπορει να διαλέξει απο Πολεμιστή, που πολεμάει για οποιοδήποτε προσωπικό σκοπό, εως Μάγο, γνώστη των μυστικών τεχνών. Σε αυτό το σημειό θέλω να τονίσω πως οι επιλογές αυτές, επιτρέπουν στο παίχτη να διαλέξει 2 κλάσεις οι οποίες να εχουν σχέση με την Μάγεια, με τις επικαλήσεις κ΄ χρήση της Γνώσης, ως τρόπο επιβώωσης. Ο παίχτης επίσης ακόμα δεν μαθαίνει τον τρόπο με τον οποίο χτυπά τον αντίπαλο, δεν μαθαίνει λεπτομέρειες, όπως ο Πολεμιστής δεν μαθαίνει πως ακριβώς χτυπά με το ξίφος του, πέρα του οτι τον χτυπάει. Το παιχνίδι δεν αναγκάζει κανέναν παίχτη να παίξει κάτι το οποίο δεν θέλει ο ίδιος/α. Όσο επηρεάζει το μυαλό με τις μαγικές αυτές δραστηριότητες, άλλο τόσο παροτρήνει τον παίχτη να παίξει έναν Paladin, ενα Πολεμιστή Του Καλού δηλαδή, ο οποίος ζει κ΄πολεμάει για να υπηρετεί το Καλό κ την εμπόδιση του Κακού. Εαν δεχτώ δηλαδή πως το παιχνίδι δίνει υποσυνείδητα μηνύματα, μαγείας στον παίχτη, απλά, χρησιμοποιόντας κοινή λογική, πρέπει να δεχτούμε πως συχρόνως μας μαθαίνει να είμαστε καλοί άνθρωποι, απο την στιγμή μάλιστα που το 95% των ιστοριών που κυκλοφορούν, τοποθετούν τον παίχτη στην θέση που πρέπει να σώσει τον κόσμο απο την κακιά απειλή.

quote:

---

Για την ηλικία από 2 έως 15 ετών δεν το συζητώ.

---