Peter320
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Μόλις χθες μου συναίβει κάτι παρόμοιο με αυτό που περιγράφεται από πολλούς. Χθες, ύστερα από πολλές ώρες αυπνίας (περίπου 20 ώρες) πήγα για ύπνο. Ύστερα από περίπου 6 ώρες ξύπνησα, πήγα WC και επέστρεψα προσπαθώντας να κοιμηθώ (μιας που σε λίγο καιρώ δίνω πανελλαδικές προσπαθώ να ξεκουράζομαι επαρκώς ώστε να μπορώ να διαβάζω). Απ ότι φάνηκε αποκοιμήθηκα και είδα το εξής όνειρο:
Ήμουν με το σχολείο εκδρομή, κάτι σε πεζοπορία (περιττά αυτά, το όνειρο πάντως ήταν αρκετής διάρκειας) [...] τελικά γυρίσαμε στην Αθήνα και πήγαμε σε ένα φούρνο εκεί κοντά από το σχολείο εγώ και οι συμμαθητές να πάρουμε κάτι να φάμε.
Εδώ σημειώνω πως πριν τρία χρόνια έμενα σε εκείνη την περιοχή (ύστερα μετακόμισα) και αγόραζα κι εγώ από εκείνο το φούρνο.
Όταν μπήκα στο φούρνο και με είδε η φουρνάρισσα (μια γυναίκα σχετικά μεγάλης ηλικίας, περίπου 50 και χαμηλών τόνων), αφού με χαιρέτισε με ρώτησε αν τη θυμώμουν. Της είπα πως ναι. Αυτή με ρώτησε δύσπιστα "Πώς με λένε;"
Το όνομά της δε το ήξερα μιας που δε την ήξερα ποτέ προσωπικά τη γυναίκα, απλά ψώνιζα κάποτε εκεί και με ήξερε ως πελάτη. Προσπάθησα να σκεφτώ πως τη λέγανε. Εντελώς αυθρόμητα της είπα "Μό.[ι].ρ..α" (πήγα να την πω ή Μόρα ή Μοϊρρα). Αυτή με κοίταξε λέγοντάς μου "Ναι, Μόρα" σκύβοντας λίγο το κεφάλι σαν να με βεβαιώνει/συμπληρώνει.
Έξω από το φούρνο καθόντουσαν και οι άλλοι συμμαθητές καθώς και μία συμμαθήτρια την οποία τύχαινε συμπαθούσα από το γυμνάσιο (για τον χαρακτήρα της βασικά μιας που είμαι gay). Αφού με εξυπηρέτησε η φουρνάρισσα και πήγα να φύγω με σταμάτησε σα να διάβαζε τη σκέψη μου και μου είπε "Πήγαινε μίλησέ της, βρες καμιά κοπέλα" (σα τη γιαγιά μου ακούστηκε :p). Της είπα αμήχανα "ok ok" και... "ξύπνησα".
Κοιμόμουν γυρισμένος στο πλάι και αισθάνθηκα το στρώμα του κρεβατιού πίσω μου να βουλιάζει λίγο σαν κάποιος να ακούμπησε στο κρεβάτι (σαν να γονάτισε, όχι σαν να κάθισε κανονικά). Αισθάνοντας την παρουσία φοβήθηκα να γυρίσω να κοιτάξω πίσω. Μετά από κάποια δευτερόλεπτα (βασικά δεν αντιλαμβανόμουν τον χρόνο σαν να ήμουν ξύπνιος, όμως έβλεπα καθαρά μπροστά μου το γραφείο μου, συνεπώς ήμουν μεταξύ ύπνου και ξύπνιου) αποφάσισα να γυρίσω απότομα να κοιτάξω και διαπίστωσα ότι δε μπορούσα!
Από κει και ύστερα αισθάνθηκα κάτι να με πνίγει, όχι την αίσθηση του πνιξίματος όπως την ξέρουμε in real life, σαν να μουδιάζει ο λαιμός μου και το σώμα μου, σα να χάνω την επαφή μαζί του. Αυτό άρχισε να γίνεται πιο έντονο, ένιωσα σαν να πέθαινα. Μόνο μπροστά μου μπορούσα να κοιτάξω και παρόλο που ήμουν ξαφνιασμένος προσπαθούσα να καταλάβω "τι έγινε και πεθαίνω;", το δωμάτιο το έβλεπα εντάξει (δεν έγινε κανένας σεισμός και με πλάκωσε το σπίτι ξέρω γω).
Ήμουν στο δείλημα ή να αφαιθώ ή να προσπαθήσω να αντισταθώ. Τελικά αντιστάθηκα προσπαθώντας να γυρίσω το κεφάλι να κοιτάξω και έφυγε! Δεν αισθανόμουν καθόλου μουδιασμένος κτλ. Αφού πήρε τελείος μπρος ο εγκέφαλος, σηκώθηκα από το κρεβάτι, άνοιξα το φως, έκατσα στο PC και είπα τι έγινε σε κάτι φίλους στο MSN.
Προσωπικά δεν πιστεύω στα πνεύματα, ούτε καν στη ψυχή. Δεν με έχουν απασχολήσει μέχρι στιγμής αυτά και είναι το τελευταίο πράγμα που με νοιάζει. Και σαφώς όλο το παραπάνω μπορεί να ήταν η παράλυση του σώματος κατά τον ύπνο και η μη επικοινωνία του με τον εγκέφαλο ο οποίος "ξύπνησε" αντιλαμβάνοντας όσο να χει το χώρο. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι αυτό που περιγράφεται περι Μόρας και φυσικά το όνομα που μου είπε η φουρνάρισσα!
Περί Μόρας δεν είχα ακούσει τίποτα στη ζωή μου πέρα ενός φίλου μου παραμυθατζή στο δημοτικό που μου είχε πει περι μίας γυναίκας που την έλεγαν "Μόρα" και είχε πάει να τον αποκεφαλίσει στον ύπνο. Φυσικά δε τον είχα πιστέψει αλλά μου είχε κάνει εντύπωση το όνομα (μιας που μου ακούγεται κάπως τρομακτικό) και όντας μικρός τότε την είχα φανταστεί ως τον Χάρο, αλλά δεν είχα δώσει καμία απολύτως σημασία ούτε μου είχε έλθει στο μυαλό ποτέ ξανά αυτή η ιστοριούλα που μου είχε πει.
Με άλλα λόγια δεν ήξερα τίποτα περί του μύθου για την ύπαρξη ενός πνεύματος που έρχετε το βράδι και κάνει κάτι τέτοιο!!
Έψαξα στο net για τη "Μώρα" αλλά το Google αναγνώριζε τη λέξη ως "μωρά". Τελικά όπως αποδείχθηκε το όνομα γράφεται με -ο.
Μια φίλη είπε πως είναι ένα δημιούργημα του εγκεφάλου και τίποτα παραπάνω, που πηγάζει από πληροφορίες που έχει λάβει ο εγκέφαλος ασυνδείδητα (χωρίς να τις επεξεργαστώ; να τις συνηδητοποιήσω;) Κι όμως δε θυμάμαι ΠΟΤΕ μου να μου είπε κανείς για το εν λόγω φαινόμενο, το όνομα μιας γυναίκας που εμφανίζεται στον ύπνο και κάνει κάτι τέτοιο. Και αυτό που μου είχε πει ένας φίλος πριν χρόνια δε το είχα στο παραμικρό φανταστεί έτσι. Τι να πω.
Edited by - Peter320 on 07/04/2008 12:46:26
Edited by - Peter320 on 07/04/2008 12:53:56