ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

Piratis

Νέο Μέλος
29Μηνύματα
17Θέματα
20/05/2003, 03:09:10Πρώτο μήνυμα
05/06/2003, 01:18:44Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(17)
- Περί Έρωτος ο Λόγος - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
5 μηνύματα/ 31 συνολικά
- Περί Έρωτος ο Λόγος - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
5 μηνύματα/ 31 συνολικά
- Ας μιλήσουμε για την αφύπνιση... - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
5 μηνύματα/ 48 συνολικά
- Αγαπημένο soundtrack ; - - Κινηματογράφος -
1 μήνυμα/ 31 συνολικά
- ΑΤΑΚΕΣ - - Κινηματογράφος -
1 μήνυμα/ 30 συνολικά
- Πιστεύετε στα θαύματα; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
1 μήνυμα/ 31 συνολικά
- Αγαπημένο soundtrack ; - - Κινηματογράφος -
1 μήνυμα/ 31 συνολικά
- Πιστεύετε στα θαύματα; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
1 μήνυμα/ 31 συνολικά
- Ο κώδικας της βίβλου. - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
1 μήνυμα/ 16 συνολικά
- Μάρτυρες του Ιεχωβά Νο. 1 - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
1 μήνυμα/ 42 συνολικά
- Αγαπημένο soundtrack ; - - Κινηματογράφος -
1 μήνυμα/ 31 συνολικά
- Ο κώδικας της βίβλου. - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
1 μήνυμα/ 16 συνολικά
- Πιστεύετε στα θαύματα; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
1 μήνυμα/ 31 συνολικά
- Ζαβαρακατρανέμια - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
1 μήνυμα/ 31 συνολικά
- Ζαβαρακατρανέμια - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.
1 μήνυμα/ 38 συνολικά
- Τι είναι ο αριθμός 666 - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
1 μήνυμα/ 30 συνολικά
- Πιστεύετε στα θαύματα; - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
1 μήνυμα/ 31 συνολικά

Πρόσφατα μηνύματα

Φοβερό soundtrack έχει "Ο τελευταίος των Μοϊκανών"

Όσο για το θέμα ότι η πειρατία σκοτώνει τη μουσική δεν θα το συζήσω τώρα.....

"Ο μοναδικός τρόπος για να ταξιδέψεις στο παρελθόν είναι με τις αναμνήσεις και στο μέλλον με τα όνειρα..."

Η μηχανή του χρόνου (αν δεν κάνω λάθος)

Βασικά αυτά με τις εικόνες που δακρύζουν έχει αποδειχθεί μετά ότι το έκανε κάποιος ιερέας της εκκλησίας για να τραβήξει κόσμο...
Τώρα όσον αφορά τα άλλα "θεραπευτικά θαύματα" εγώ πιστεύω ότι φταίει η θετική σκέψη και η θετική ενέργεια του εγκεφάλου.
Δηλαδή κάποιος που πιστεύει , είναι σχεδόν σίγουρος ότι με το να προσευχηθεί ,θα γίνει καλά. Έτσι το μεταδίδει αυτό στον εαυτό του και τελικά θεραπεύεται από μόνος του. Μετά βέβαια το αποδίδει στον θεό.

Και μερικές μαντινάδες.

Πολύ ψηλά στον ουρανό λάμπουνε τα αστέρια
Μα το δικό σου συνεχώς λάμπει στα δυο μου χέρια.

Μέτρησα τ’ άστρα τ’ ουρανού, αλλά μου λείπει ένα
Φαίνεται πως δεν μέτρησα, αγάπη μου, εσένα.

Απ’ όλα τα’ άστρα τ΄ ουρανού ένα είναι που σου μοιάζει
κείνο που βγαίνει την αυγή κι όλα τα σκοτεινιάζει.

Τα δυο σου μάτια μοιάζουνε μ’ ένα ζευγάρι άστρα
Και μου φωτίζουν τη ζωή, αγγελοξελογιάστρα.

Άρχισε πάλι να χτυπά παράξενα η καρδιά μου
π’ ανάθεμα σε για καρδιά κι έχασα την υγειά μου

Θα σου την δώσω την καρδιά για να ‘χεις δυο, κερά μου,
όταν θα στεναχωρηθείς, να κλαις με την δικιά μου.

Ποτέ μια δυνατή καρδιά στον πόνο δε λυγίζει,
ακόμα και αν θα πληγωθεί κατέχει να ελπίζει.

Και να μαχαιρωθεί το σώμα μου το αίμα που θα χύσει
Κάθε σταγόνα θα γενεί καρδιά να σ’ αγαπήσει.

Κομμάτια μού’ κανες την καρδιά, μα δεν παραπονούμαι
Και τα κομμάτια θα γενούν καρδιές κι αυτές να σ’ αγαπούνε

Εγώ της είπα της καρδιάς πιο λίγο να πονάει
Μα εκείνη δεν με άκουσε και βάσανα περνάει

Πάρτη την καρδιά μου, πάρτηνε, με το δεξί σου χέρι
και σφάξε την αλύπητα με δίκοπο μαχαίρι...

Δε φτάνει μόνο μια καρδιά - ήθελα να' χω κι άλλη
και με τσι δυο να σ' αγαπώ και λίγο θα 'ναι πάλι.

Δότης θα γίνω της καρδιάς να μη ταφή στο χώμα
Να ζει αυτή να σ’ αγαπά κι ας είναι σε άλλο σώμα

Μ' αρέσουν κείνες οι καρδιές που αγαπούν με πόνο
κείνες που δίνουν τη ζωή για μια αγάπη μόνο.

Εσύ μου κάνεις τη ζωή χαρούμενη κι ωραία
Εσένα θέλω, αγάπη μου, παντοτινή παρέα

Στην αγκαλιά σου επιθυμώ μια νύχτα να περάσω
Να νιώσω την αγάπη σου κι ύστερα να σε χάσω.

Ωσάν το ψεύτη βουλευτή ψευτιές μου κοπανίζεις
Αν μ’ αγαπάς ή με μισείς, δεν μου ξεκαθαρίζεις.

Πιο εύκολο μου φαίνεται τη θάλασσα ν’ αδειάσω
Να την πετάξω στη στεριά παρά να σε ξεχάσω.

Στέκω και καμαρώνω σε γιατί πολλά μ` αρέσεις
Κι έχω τα θάρρη στο θεό στσ` αγκάλες μου να πέσεις

Ωσάν τα κρίνα του αγρού που τη βροχή ποθούνε
έτσι ποθούν τα μάτια μου τα μάτια σου να δούνε

Βρίσκω αθάνατο νερό να πιω να μη αποθάνω
μ' αφού δε πίνεις ούτε εσύ, ιντα θα ζω να κάνω

Μη φοβηθείς αν αισθανθείς κάτι στο πρόσωπό σου
Η σκέψη μου είναι και ζητά ένα χαμόγελό σου.

Συχνά μου φεύγει ο λογισμός και έρχεται μαζί σου
και σου κρατάει συντροφιά μην είσαι μοναχή σου

Με ‘ένα μπιστόλι παίξε μου, μη λυπηθείς τις σφαίρες
Έτσι κι αλλιώς χωρίς εσε είναι νεκρές οι μέρες

Τα δύο τελευταία (Λίνα και Ουλαλούμ) είναι του Νικόλα του Άσιμου. Μετά το θάνατό του τα πήρε και τα τραγούδησε ο Βασίλης. Ψάξε και άκου αυτές τις πρώτες εκτελέσεις από τον Νικόλα. Σίγουρα λένε πιο πολλά...

Ήταν σα να σε πρόσμενα κυρά
απόψε που δεν έπνεε έξω ανάσα

κι έλεγα θα'ρθει απόψε απ'τα νερά
κι από τα δάσα

Θα'ρθει αφού φλετράει μου η ψυχή
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι

και θα μυρίζει φώτα και βροχή
το νιο φεγγάρι

Και να το καθισμά σου συγυρνώ
στολνώ την κάμαρά μου αγριομέντα

και να μαζί σου κιόλας αρχινώ
χρυσή κουβέντα

Πως να θα μείνει ο κόσμος με το μπά
που μ'έλεγε τρελόν πως έιχα γίνει

καπνός και τάχας σύγνεφα θαμπά
προς τη σελήνη

Νύχτωσε και δεν φάνηκες εσύ
κίνησα να σε βρω στο δρόμο ωιμένα

μα εσκούνταφτες όπου εσκούνταφτα χρυσή
κι εσύ με μένα

Τόσο πολύ μ'αγάπησες κυρά
που άκουα σιπλά τα βήματά μου

Πάταγα 'γω στραβός μες στα νερά
κι εσύ κοντά μου


στίχοι -> Γιάννης Σκαρίμπας

Edited by - Piratis on 31/05/2003 02:20:40

Λίνα Λίνα μη λυπάσαι
Λίνα Λίνα μη φοβάσαι
Λίνα Λίνα πως κοιμάσαι
μόνη σου παναθεμά σε

Φεύγει και έρχεται ο καλός σου
πως να βρεις τον εαυτό σου
δεν αξίζει τόσο όσο
η ζωή κι ο θανατός σου

Πες μου ένα ψέμα
ν'αποκοιμηθώ
μοναχά για σένα
κάνω το χαζό

Λίνα Λίνα καρδερίνα
θα σε δω τον άλλο μήνα
μ'έχεις κλείσει στην κουζίνα
έγινες και μπαλαρίνα

Λίνα Λίνα ζούμε χώρια
δούλεψα και στα βαπόρια
Λίνα Λίνα τέτοια ζόρια
να'χανε τ'άλλα σου αγόρια;

Πια δεν έχω χρόνο
να σου εξηγώ
δύσκολα τελειώνω
μ'ότι αγαπώ

Λίνα Λίνα σαν σε είδα
ένιωσα σαν ναυαρχίδα
κι έσκασε σαν καταιγίδα
σε χλωρίδα και πανίδα

Τώρε λες πως σου ανήκα
μα δεν πλήρωνα το ΙΚΑ
θαταν μεγαλομανία
αν με γράφαν στα ταμεία

Πες μου ένα ψέμα

ν'αποκοιμηθώ
μοναχά για σένα
κάνω το χαζό

Λίνα Λίνα κι αν σε χάνω
δεν θα σε ξαναπικράνω
σαν το σκύλο με τη γάτα
η αγάπη μας στη στράτα

Λίνα Λίνα παίρνω φόρα
κι όλα τα άπλυτα στη φόρα
έχεις ομορφιά φιδίσια
τι γυρεύεις στα Πατήσια


στίχοι -> Νικόλας Άσιμος

Edited by - Piratis on 31/05/2003 02:11:40

Έχω ανάγκη μια σου λέξη
μια αλήθεια μες στις αυταπάτες
και μια αγκαλιά να με γιατρέψει
από θανάσιμες αγάπες
εχώ ανάγκη να βουλιάξω
μέσα στο πιο βαθύ σου βλέμμα
απ'την αλήθεια να τρομάξω
και να φουντάρω σ'ένα ψέμα

Έχω ανάγκη να σου δείξω
πως είμαι πλέον οπαδός σου
με την παλάμη μου ν΄αγγίξω
τον πυρετό στο μέτωπό σου
έχω ανάγκη να σε νιώσω
σαν μια προσωπική μου νίκη
με πόσα βράδια να πληρώσω
τη μοναξιά που μου ανήκει

Μια κρύα νύχτα του Σεπτέμβρη
ένα σακατεμένο βράδυ
μόνο τα μάτια σου θυμάμαι
δυο φλόγες μέσα στο σκοτάδι
μια κρύα νύχτα του Σεπτέμβρη
που όσο θυμάμαι με πονάει
έχουν περάσει τόσα χρόνια
μ'αυτή η αγάπη δεν περνάει

Απόψε δε θα βγω στους δρόμους
στα όνειρά μου θα σε ψάξω
ότι δεν έφυγες ποτέ σου
έχω ανάγκη να φωνάξω
σ'όποια αγκαλιά και να κομάσαι
εγώ μαζί σου θα ξυπνάω
την πιο γλυκιά σου απουσία
έχω ανάγκη ν'αγαπάω

Κι έτσι για πάντα θα σαλπάρω
στην πλάτη του δικού σου ανέμου
σαν να σου όρκος θα σε πάρω
που δε θα πάταγα ποτέ μου

στίχοι -> Βασίλης Γιαννόπουλος

Φοβερό soundtrack έχει "Ο τελευταίος των Μοϊκανών"

Όσο για το θέμα ότι η πειρατία σκοτώνει τη μουσική δεν θα το συζήσω τώρα.....

Βασικά αυτά με τις εικόνες που δακρύζουν έχει αποδειχθεί μετά ότι το έκανε κάποιος ιερέας της εκκλησίας για να τραβήξει κόσμο...
Τώρα όσον αφορά τα άλλα "θεραπευτικά θαύματα" εγώ πιστεύω ότι φταίει η θετική σκέψη και η θετική ενέργεια του εγκεφάλου.
Δηλαδή κάποιος που πιστεύει , είναι σχεδόν σίγουρος ότι με το να προσευχηθεί ,θα γίνει καλά. Έτσι το μεταδίδει αυτό στον εαυτό του και τελικά θεραπεύεται από μόνος του. Μετά βέβαια το αποδίδει στον θεό.

Πέρασα σήμερα από το Solaris κάτω στην Αθήνα και πέτυχα ένα βιβλίο στο τμήμα Φιλοσοφίας. Είχε τίτλο "Ο κώδικας της Βίβλου" , απο τον M.Drosnin,μεταφρασμένο στα ελληνικά, εκδόσεις ελληνικά γράμματα. Από ένα γρήγορο ξεφύλλισμα που του έκανα είχε να κάνει με το θέμα αυτό.

Οι θεωρίες έχουν και μία απόδειξη. Η απόδειξη αυτή βασίζεται σε ορισμένα στοιχεία που έχουμε και παρατηρήσεις. Ακόμα προυποθέτει να έχουμε δεχτεί κάποια αξιώματα. Τα αξιώματα είναι αυτά τα οποία τα θεωρούμε σωστά και αληθή χωρίς όμως να μπορούμε να το αποδείξουμε.
Τώρα βέβαια μπορεί να έρθει μια θεωρία που να έχει και αυτή αποδειχθεί, αλλά να έρχεται σε αντίθεση με μια άλλη. Τότε σίγουρα μία από τις δύο (τουλάχιστον) είναι λάθος. Αυτό θα έχει γίνει γιατί τα στοιχεία ερμηνεύτηκαν λάθος, ή παραμελήθηκε κάποια παράμετρος ή... ή... ή...
Τώρα αν αναφέρεσαι στη μέθοδο που στηρίζεται στις παρατηρήσεις άμεσα (ο 1ος άνθρωπος έχει 2 μάτια, ο 2ος άνθρωπος έχει 2 μάτια....,ο Χος άνθρωπος έχει 2 μάτια -> άρα όλοι οι άνθρωποι έχουν δύο μάτια) σίγουρα στο μέλλον μπορεί να υπάρξει μια παρατήρηση που να ανατρέψει το συμπέρασμα. Αλλά με αυτή τη μέθοδο θεωρώ ότι απλά παίρνεις "ενδείξεις" και σε καμία περίπτωση δεν έχεις αποδείξει κάτι.Έτσι μιλάς για "εικασία" και όχι για θεωρία.

Και μερικές μαντινάδες.

Πολύ ψηλά στον ουρανό λάμπουνε τα αστέρια
Μα το δικό σου συνεχώς λάμπει στα δυο μου χέρια.

Μέτρησα τ’ άστρα τ’ ουρανού, αλλά μου λείπει ένα
Φαίνεται πως δεν μέτρησα, αγάπη μου, εσένα.

Απ’ όλα τα’ άστρα τ΄ ουρανού ένα είναι που σου μοιάζει
κείνο που βγαίνει την αυγή κι όλα τα σκοτεινιάζει.

Τα δυο σου μάτια μοιάζουνε μ’ ένα ζευγάρι άστρα
Και μου φωτίζουν τη ζωή, αγγελοξελογιάστρα.

Άρχισε πάλι να χτυπά παράξενα η καρδιά μου
π’ ανάθεμα σε για καρδιά κι έχασα την υγειά μου

Θα σου την δώσω την καρδιά για να ‘χεις δυο, κερά μου,
όταν θα στεναχωρηθείς, να κλαις με την δικιά μου.

Ποτέ μια δυνατή καρδιά στον πόνο δε λυγίζει,
ακόμα και αν θα πληγωθεί κατέχει να ελπίζει.

Και να μαχαιρωθεί το σώμα μου το αίμα που θα χύσει
Κάθε σταγόνα θα γενεί καρδιά να σ’ αγαπήσει.

Κομμάτια μού’ κανες την καρδιά, μα δεν παραπονούμαι
Και τα κομμάτια θα γενούν καρδιές κι αυτές να σ’ αγαπούνε

Εγώ της είπα της καρδιάς πιο λίγο να πονάει
Μα εκείνη δεν με άκουσε και βάσανα περνάει

Πάρτη την καρδιά μου, πάρτηνε, με το δεξί σου χέρι
και σφάξε την αλύπητα με δίκοπο μαχαίρι...

Δε φτάνει μόνο μια καρδιά - ήθελα να' χω κι άλλη
και με τσι δυο να σ' αγαπώ και λίγο θα 'ναι πάλι.

Δότης θα γίνω της καρδιάς να μη ταφή στο χώμα
Να ζει αυτή να σ’ αγαπά κι ας είναι σε άλλο σώμα

Μ' αρέσουν κείνες οι καρδιές που αγαπούν με πόνο
κείνες που δίνουν τη ζωή για μια αγάπη μόνο.

Εσύ μου κάνεις τη ζωή χαρούμενη κι ωραία
Εσένα θέλω, αγάπη μου, παντοτινή παρέα

Στην αγκαλιά σου επιθυμώ μια νύχτα να περάσω
Να νιώσω την αγάπη σου κι ύστερα να σε χάσω.

Ωσάν το ψεύτη βουλευτή ψευτιές μου κοπανίζεις
Αν μ’ αγαπάς ή με μισείς, δεν μου ξεκαθαρίζεις.

Πιο εύκολο μου φαίνεται τη θάλασσα ν’ αδειάσω
Να την πετάξω στη στεριά παρά να σε ξεχάσω.

Στέκω και καμαρώνω σε γιατί πολλά μ` αρέσεις
Κι έχω τα θάρρη στο θεό στσ` αγκάλες μου να πέσεις

Ωσάν τα κρίνα του αγρού που τη βροχή ποθούνε
έτσι ποθούν τα μάτια μου τα μάτια σου να δούνε

Βρίσκω αθάνατο νερό να πιω να μη αποθάνω
μ' αφού δε πίνεις ούτε εσύ, ιντα θα ζω να κάνω

Μη φοβηθείς αν αισθανθείς κάτι στο πρόσωπό σου
Η σκέψη μου είναι και ζητά ένα χαμόγελό σου.

Συχνά μου φεύγει ο λογισμός και έρχεται μαζί σου
και σου κρατάει συντροφιά μην είσαι μοναχή σου

Με ‘ένα μπιστόλι παίξε μου, μη λυπηθείς τις σφαίρες
Έτσι κι αλλιώς χωρίς εσε είναι νεκρές οι μέρες

Τα δύο τελευταία (Λίνα και Ουλαλούμ) είναι του Νικόλα του Άσιμου. Μετά το θάνατό του τα πήρε και τα τραγούδησε ο Βασίλης. Ψάξε και άκου αυτές τις πρώτες εκτελέσεις από τον Νικόλα. Σίγουρα λένε πιο πολλά...

Ήταν σα να σε πρόσμενα κυρά
απόψε που δεν έπνεε έξω ανάσα

κι έλεγα θα'ρθει απόψε απ'τα νερά
κι από τα δάσα

Θα'ρθει αφού φλετράει μου η ψυχή
αφού σπαρά το μάτι μου σαν ψάρι

και θα μυρίζει φώτα και βροχή
το νιο φεγγάρι

Και να το καθισμά σου συγυρνώ
στολνώ την κάμαρά μου αγριομέντα

και να μαζί σου κιόλας αρχινώ
χρυσή κουβέντα

Πως να θα μείνει ο κόσμος με το μπά
που μ'έλεγε τρελόν πως έιχα γίνει

καπνός και τάχας σύγνεφα θαμπά
προς τη σελήνη

Νύχτωσε και δεν φάνηκες εσύ
κίνησα να σε βρω στο δρόμο ωιμένα

μα εσκούνταφτες όπου εσκούνταφτα χρυσή
κι εσύ με μένα

Τόσο πολύ μ'αγάπησες κυρά
που άκουα σιπλά τα βήματά μου

Πάταγα 'γω στραβός μες στα νερά
κι εσύ κοντά μου


στίχοι -> Γιάννης Σκαρίμπας

Edited by - Piratis on 31/05/2003 02:20:40

Λίνα Λίνα μη λυπάσαι
Λίνα Λίνα μη φοβάσαι
Λίνα Λίνα πως κοιμάσαι
μόνη σου παναθεμά σε

Φεύγει και έρχεται ο καλός σου
πως να βρεις τον εαυτό σου
δεν αξίζει τόσο όσο
η ζωή κι ο θανατός σου

Πες μου ένα ψέμα
ν'αποκοιμηθώ
μοναχά για σένα
κάνω το χαζό

Λίνα Λίνα καρδερίνα
θα σε δω τον άλλο μήνα
μ'έχεις κλείσει στην κουζίνα
έγινες και μπαλαρίνα

Λίνα Λίνα ζούμε χώρια
δούλεψα και στα βαπόρια
Λίνα Λίνα τέτοια ζόρια
να'χανε τ'άλλα σου αγόρια;

Πια δεν έχω χρόνο
να σου εξηγώ
δύσκολα τελειώνω
μ'ότι αγαπώ

Λίνα Λίνα σαν σε είδα
ένιωσα σαν ναυαρχίδα
κι έσκασε σαν καταιγίδα
σε χλωρίδα και πανίδα

Τώρε λες πως σου ανήκα
μα δεν πλήρωνα το ΙΚΑ
θαταν μεγαλομανία
αν με γράφαν στα ταμεία

Πες μου ένα ψέμα

ν'αποκοιμηθώ
μοναχά για σένα
κάνω το χαζό

Λίνα Λίνα κι αν σε χάνω
δεν θα σε ξαναπικράνω
σαν το σκύλο με τη γάτα
η αγάπη μας στη στράτα

Λίνα Λίνα παίρνω φόρα
κι όλα τα άπλυτα στη φόρα
έχεις ομορφιά φιδίσια
τι γυρεύεις στα Πατήσια


στίχοι -> Νικόλας Άσιμος

Edited by - Piratis on 31/05/2003 02:11:40

Έχω ανάγκη μια σου λέξη
μια αλήθεια μες στις αυταπάτες
και μια αγκαλιά να με γιατρέψει
από θανάσιμες αγάπες
εχώ ανάγκη να βουλιάξω
μέσα στο πιο βαθύ σου βλέμμα
απ'την αλήθεια να τρομάξω
και να φουντάρω σ'ένα ψέμα

Έχω ανάγκη να σου δείξω
πως είμαι πλέον οπαδός σου
με την παλάμη μου ν΄αγγίξω
τον πυρετό στο μέτωπό σου
έχω ανάγκη να σε νιώσω
σαν μια προσωπική μου νίκη
με πόσα βράδια να πληρώσω
τη μοναξιά που μου ανήκει

Μια κρύα νύχτα του Σεπτέμβρη
ένα σακατεμένο βράδυ
μόνο τα μάτια σου θυμάμαι
δυο φλόγες μέσα στο σκοτάδι
μια κρύα νύχτα του Σεπτέμβρη
που όσο θυμάμαι με πονάει
έχουν περάσει τόσα χρόνια
μ'αυτή η αγάπη δεν περνάει

Απόψε δε θα βγω στους δρόμους
στα όνειρά μου θα σε ψάξω
ότι δεν έφυγες ποτέ σου
έχω ανάγκη να φωνάξω
σ'όποια αγκαλιά και να κομάσαι
εγώ μαζί σου θα ξυπνάω
την πιο γλυκιά σου απουσία
έχω ανάγκη ν'αγαπάω

Κι έτσι για πάντα θα σαλπάρω
στην πλάτη του δικού σου ανέμου
σαν να σου όρκος θα σε πάρω
που δε θα πάταγα ποτέ μου

στίχοι -> Βασίλης Γιαννόπουλος

Φοβερό soundtrack έχει "Ο τελευταίος των Μοϊκανών"

Όσο για το θέμα ότι η πειρατία σκοτώνει τη μουσική δεν θα το συζήσω τώρα.....

Πέρασα σήμερα από το Solaris κάτω στην Αθήνα και πέτυχα ένα βιβλίο στο τμήμα Φιλοσοφίας. Είχε τίτλο "Ο κώδικας της Βίβλου" , απο τον M.Drosnin,μεταφρασμένο στα ελληνικά, εκδόσεις ελληνικά γράμματα. Από ένα γρήγορο ξεφύλλισμα που του έκανα είχε να κάνει με το θέμα αυτό.

Βασικά αυτά με τις εικόνες που δακρύζουν έχει αποδειχθεί μετά ότι το έκανε κάποιος ιερέας της εκκλησίας για να τραβήξει κόσμο...
Τώρα όσον αφορά τα άλλα "θεραπευτικά θαύματα" εγώ πιστεύω ότι φταίει η θετική σκέψη και η θετική ενέργεια του εγκεφάλου.
Δηλαδή κάποιος που πιστεύει , είναι σχεδόν σίγουρος ότι με το να προσευχηθεί ,θα γίνει καλά. Έτσι το μεταδίδει αυτό στον εαυτό του και τελικά θεραπεύεται από μόνος του. Μετά βέβαια το αποδίδει στον θεό.