Pythagoras
Νέο Μέλος19Μηνύματα
14Θέματα
06/04/2002, 21:49:58Πρώτο μήνυμα
16/10/2002, 02:01:45Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Καλησπέρα.
Το φαινόμενο που διάβασα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αρκετά τρομακτικό αν σου συμβεί.
Από μεγάλη περιέργεια και χωρίς να γνωρίζω από που βρήκε τη σημασία της λέξης, μόρα και μόλα, ο φίλος AVATARGR, απλά η πρώτη ενέργεια που ήρθε στο μυαλό μου ήταν να ανοίξω το λεξικό της magenta, όπου διαπίστωσα στα συνώνυμα, ότι αναφέρεται ακριβώς έτσι, βραχνάς-εφιάλτης.
Δεν έχω ακούσει άλλη φορά γι αυτό το θέμα, αλλά ποτέ δεν αμφισβητώ ένα γεγονός που έχουν βιώσει ή γνωρίζουν, 7 άτομα(τόσες αναφορές μέτρησα εγώ σε αυτό το forum) ξένα μεταξύ τους, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κανένα λόγο, να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Άλλωστε, όλοι κατά καιρούς, έχουμε ακούσει και αποδεχτεί πολλές ιστορίες (φαινομενικά υπερφυσικές)για διάφορα γεγονότα, μήπως κάνω λάθος?
Αυτή είναι η θέση μου και την εκφράζω εξαρχής για να μη παρεξηγηθώ, για μια σκέψη μου που θα αναφέρω παρακάτω.
Στις μισές αναφορές στο φαινόμενο παρατήρησα μια ομοιότητα.
Ότι η σκιά εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα, δηλαδή αφήνει το χώρο που είμαστε από τη μπαλκονόπορτα ή ένα παράθυρο δεν έχει σημασία.
Η φίλη Darkangel μπορεί βέβαια, να μη θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια, λόγω ότι συνέβη παλιά και δεν αναφέρει κάτι, όπως και ο Saman και ο Nagual.
Αλλά έχω την εξής "υπόθεση" για ένα μέρος του φαινομένου, όσον αφορά τη σκιά και μόνο.
Έχω παρατηρήσει πως όσες φορές έχω τα μάτια μου κλειστά για αρκετή εως πολλή ώρα, τη στιγμή που τα ανοίγω ξαφνικά, βλέπω σκιές.
Είναι πιστεύω ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους για ελάχιστο χρόνο, μέχρι να συνηθίσουν τα μάτια μας το φως ή μέχρι να δουν κάποιο ισχυρότερο φως, εαν βρίσκονται σε ημίφως.
Μήπως λοιπόν η σκιά προέρχεται από το γεγονός της οφθαλμαπάτης κατά τη διάρκεια προσαρμογής της κόρης του ματιού στα νέα δεδομένα και γι αυτό το λόγο μάλιστα εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα όπου το φως είναι κάπως ισχυρότερο.
Δικαιολογεί αυτή η υπόθεση και το γεγονός της μη ξαφνικής εξαφάνισης και επανεμφάνισής της στη μπαλκονόπορτα, αλλά της οπτικής επαφής κατά την πορεία της προς εκεί.
Ευχαριστώ και περιμένω τα σχόλιά σας.
Το φαινόμενο που διάβασα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αρκετά τρομακτικό αν σου συμβεί.
Από μεγάλη περιέργεια και χωρίς να γνωρίζω από που βρήκε τη σημασία της λέξης, μόρα και μόλα, ο φίλος AVATARGR, απλά η πρώτη ενέργεια που ήρθε στο μυαλό μου ήταν να ανοίξω το λεξικό της magenta, όπου διαπίστωσα στα συνώνυμα, ότι αναφέρεται ακριβώς έτσι, βραχνάς-εφιάλτης.
Δεν έχω ακούσει άλλη φορά γι αυτό το θέμα, αλλά ποτέ δεν αμφισβητώ ένα γεγονός που έχουν βιώσει ή γνωρίζουν, 7 άτομα(τόσες αναφορές μέτρησα εγώ σε αυτό το forum) ξένα μεταξύ τους, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κανένα λόγο, να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Άλλωστε, όλοι κατά καιρούς, έχουμε ακούσει και αποδεχτεί πολλές ιστορίες (φαινομενικά υπερφυσικές)για διάφορα γεγονότα, μήπως κάνω λάθος?
Αυτή είναι η θέση μου και την εκφράζω εξαρχής για να μη παρεξηγηθώ, για μια σκέψη μου που θα αναφέρω παρακάτω.
Στις μισές αναφορές στο φαινόμενο παρατήρησα μια ομοιότητα.
Ότι η σκιά εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα, δηλαδή αφήνει το χώρο που είμαστε από τη μπαλκονόπορτα ή ένα παράθυρο δεν έχει σημασία.
Η φίλη Darkangel μπορεί βέβαια, να μη θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια, λόγω ότι συνέβη παλιά και δεν αναφέρει κάτι, όπως και ο Saman και ο Nagual.
Αλλά έχω την εξής "υπόθεση" για ένα μέρος του φαινομένου, όσον αφορά τη σκιά και μόνο.
Έχω παρατηρήσει πως όσες φορές έχω τα μάτια μου κλειστά για αρκετή εως πολλή ώρα, τη στιγμή που τα ανοίγω ξαφνικά, βλέπω σκιές.
Είναι πιστεύω ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους για ελάχιστο χρόνο, μέχρι να συνηθίσουν τα μάτια μας το φως ή μέχρι να δουν κάποιο ισχυρότερο φως, εαν βρίσκονται σε ημίφως.
Μήπως λοιπόν η σκιά προέρχεται από το γεγονός της οφθαλμαπάτης κατά τη διάρκεια προσαρμογής της κόρης του ματιού στα νέα δεδομένα και γι αυτό το λόγο μάλιστα εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα όπου το φως είναι κάπως ισχυρότερο.
Δικαιολογεί αυτή η υπόθεση και το γεγονός της μη ξαφνικής εξαφάνισης και επανεμφάνισής της στη μπαλκονόπορτα, αλλά της οπτικής επαφής κατά την πορεία της προς εκεί.
Ευχαριστώ και περιμένω τα σχόλιά σας.
Αγαπητοί φίλοι γειά σας.
Θα συμφωνήσω κι εγώ μαζί σας, όσον αφορά το Δωδεκάθεο και τις κινήσεις ορισμένων για την αποδοχή του.
Προσωπικά δεν αποδέχτηκα τα τελευταία χρόνια, "φυσικά από τη στιγμή που άρχισα να είμαι ικανός να κρίνω και να εξετάζω μόνος μου" τη λαϊκή εκδοχή του.
Όπως την γνώριζαν ακόμα και στην Αρχαία Ελλάδα.
Γνωρίζουμε όλοι περί αυτού.
Είχε τόσο μεγάλο βάθος αυτή η "θρησκεία" που για μένα μόνο αυτό δεν ήταν.
Πιστεύω πως από την αρχή ως το τέλος ήταν φιλοσοφία και κάθε προσπάθεια για την αποδοχή της από ορισμένους, μοιάζει στα μάτια μου ή πολύ πονηρή ή πολύ ανόητη.
Είπα όμως, ότι την πεποίθηση μου (ότι η Αρχαία Ελληνική πίστη δεν ήταν θρησκεία, αλλά φιλοσοφία), τη διαμόρφωσα από τη στιγμή που μεγάλωσα, διάβασα...και κατάλαβα!!!!
Ότι τουλάχιστον έχω καταλάβει ως τώρα, γιατί η άλλη άκρη του νήματος είναι ακαθόριστη.
Για ποιό λόγο το τόνισα φίλοι μου, νομίζω καταλαβαίνετε.
Γιατί αυτή είναι η θέση μου σχετικά με τον Ηρακλή και τη Ζήνα και τις επιπτώσεις που έχει αυτή στα παιδιά, τα δικά μας και όλου του πλανήτη.
Άλλωστε ποιός από εμάς θυμάται τηλεοπτικές σειρές του παρελθόντος που παρακολουθούσαμε με πάθος??? Όσα από αυτά εξελιχθούν σε υγιείς σκεπτόμενους ανθρώπους και αναζητήσουν την αλήθεια των πραγμάτων, σχετικά με ότι ασχοληθούν, δε θα την αναζητήσουν στην τηλεοπτ. σειρά της περασμένης δεκαετίας, θα τη βρούν εκεί που πρέπει.
Ζημιά κάνουν οι σειρές αυτές, το δέχομαι όπως κάθε νόμισμα έχει 2 όψεις,(εγώ ο ίδιος μάλιστα δεν έχω σπίτι μου τηλεόραση και υπάρχουν λόγοι...) δεν είναι όμως τραγική κατά τη γνώμη μου.
Παρ όλα αυτά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν οι εκπομπές αυτές.
Πιστεύω πως αυτό που έγινε από τους δικτυακούς ινδουιστές, μπορεί να έχει ακριβώς την ίδια συνέχεια από εμάς, κατόπιν και από άλλους και από άλλους, ώσπου να βγει κάτι.
Γιατί όλα τα μεγάλα πράγματα ξεκινάνε από πολύ μικρά και μόνο το πάθος και η θέληση τα ποτίζει και τα κατευθύνει.
Για μένα φίλοι μου, αυτή είναι η λύση.
Θα συμφωνήσω κι εγώ μαζί σας, όσον αφορά το Δωδεκάθεο και τις κινήσεις ορισμένων για την αποδοχή του.
Προσωπικά δεν αποδέχτηκα τα τελευταία χρόνια, "φυσικά από τη στιγμή που άρχισα να είμαι ικανός να κρίνω και να εξετάζω μόνος μου" τη λαϊκή εκδοχή του.
Όπως την γνώριζαν ακόμα και στην Αρχαία Ελλάδα.
Γνωρίζουμε όλοι περί αυτού.
Είχε τόσο μεγάλο βάθος αυτή η "θρησκεία" που για μένα μόνο αυτό δεν ήταν.
Πιστεύω πως από την αρχή ως το τέλος ήταν φιλοσοφία και κάθε προσπάθεια για την αποδοχή της από ορισμένους, μοιάζει στα μάτια μου ή πολύ πονηρή ή πολύ ανόητη.
Είπα όμως, ότι την πεποίθηση μου (ότι η Αρχαία Ελληνική πίστη δεν ήταν θρησκεία, αλλά φιλοσοφία), τη διαμόρφωσα από τη στιγμή που μεγάλωσα, διάβασα...και κατάλαβα!!!!
Ότι τουλάχιστον έχω καταλάβει ως τώρα, γιατί η άλλη άκρη του νήματος είναι ακαθόριστη.
Για ποιό λόγο το τόνισα φίλοι μου, νομίζω καταλαβαίνετε.
Γιατί αυτή είναι η θέση μου σχετικά με τον Ηρακλή και τη Ζήνα και τις επιπτώσεις που έχει αυτή στα παιδιά, τα δικά μας και όλου του πλανήτη.
Άλλωστε ποιός από εμάς θυμάται τηλεοπτικές σειρές του παρελθόντος που παρακολουθούσαμε με πάθος??? Όσα από αυτά εξελιχθούν σε υγιείς σκεπτόμενους ανθρώπους και αναζητήσουν την αλήθεια των πραγμάτων, σχετικά με ότι ασχοληθούν, δε θα την αναζητήσουν στην τηλεοπτ. σειρά της περασμένης δεκαετίας, θα τη βρούν εκεί που πρέπει.
Ζημιά κάνουν οι σειρές αυτές, το δέχομαι όπως κάθε νόμισμα έχει 2 όψεις,(εγώ ο ίδιος μάλιστα δεν έχω σπίτι μου τηλεόραση και υπάρχουν λόγοι...) δεν είναι όμως τραγική κατά τη γνώμη μου.
Παρ όλα αυτά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν οι εκπομπές αυτές.
Πιστεύω πως αυτό που έγινε από τους δικτυακούς ινδουιστές, μπορεί να έχει ακριβώς την ίδια συνέχεια από εμάς, κατόπιν και από άλλους και από άλλους, ώσπου να βγει κάτι.
Γιατί όλα τα μεγάλα πράγματα ξεκινάνε από πολύ μικρά και μόνο το πάθος και η θέληση τα ποτίζει και τα κατευθύνει.
Για μένα φίλοι μου, αυτή είναι η λύση.
Με εκτίμηση
Πυθαγόρας
Καλησπέρα.
Το φαινόμενο που διάβασα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αρκετά τρομακτικό αν σου συμβεί.
Από μεγάλη περιέργεια και χωρίς να γνωρίζω από που βρήκε τη σημασία της λέξης, μόρα και μόλα, ο φίλος AVATARGR, απλά η πρώτη ενέργεια που ήρθε στο μυαλό μου ήταν να ανοίξω το λεξικό της magenta, όπου διαπίστωσα στα συνώνυμα, ότι αναφέρεται ακριβώς έτσι, βραχνάς-εφιάλτης.
Δεν έχω ακούσει άλλη φορά γι αυτό το θέμα, αλλά ποτέ δεν αμφισβητώ ένα γεγονός που έχουν βιώσει ή γνωρίζουν, 7 άτομα(τόσες αναφορές μέτρησα εγώ σε αυτό το forum) ξένα μεταξύ τους, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κανένα λόγο, να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Άλλωστε, όλοι κατά καιρούς, έχουμε ακούσει και αποδεχτεί πολλές ιστορίες (φαινομενικά υπερφυσικές)για διάφορα γεγονότα, μήπως κάνω λάθος?
Αυτή είναι η θέση μου και την εκφράζω εξαρχής για να μη παρεξηγηθώ, για μια σκέψη μου που θα αναφέρω παρακάτω.
Στις μισές αναφορές στο φαινόμενο παρατήρησα μια ομοιότητα.
Ότι η σκιά εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα, δηλαδή αφήνει το χώρο που είμαστε από τη μπαλκονόπορτα ή ένα παράθυρο δεν έχει σημασία.
Η φίλη Darkangel μπορεί βέβαια, να μη θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια, λόγω ότι συνέβη παλιά και δεν αναφέρει κάτι, όπως και ο Saman και ο Nagual.
Αλλά έχω την εξής "υπόθεση" για ένα μέρος του φαινομένου, όσον αφορά τη σκιά και μόνο.
Έχω παρατηρήσει πως όσες φορές έχω τα μάτια μου κλειστά για αρκετή εως πολλή ώρα, τη στιγμή που τα ανοίγω ξαφνικά, βλέπω σκιές.
Είναι πιστεύω ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους για ελάχιστο χρόνο, μέχρι να συνηθίσουν τα μάτια μας το φως ή μέχρι να δουν κάποιο ισχυρότερο φως, εαν βρίσκονται σε ημίφως.
Μήπως λοιπόν η σκιά προέρχεται από το γεγονός της οφθαλμαπάτης κατά τη διάρκεια προσαρμογής της κόρης του ματιού στα νέα δεδομένα και γι αυτό το λόγο μάλιστα εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα όπου το φως είναι κάπως ισχυρότερο.
Δικαιολογεί αυτή η υπόθεση και το γεγονός της μη ξαφνικής εξαφάνισης και επανεμφάνισής της στη μπαλκονόπορτα, αλλά της οπτικής επαφής κατά την πορεία της προς εκεί.
Ευχαριστώ και περιμένω τα σχόλιά σας.
Το φαινόμενο που διάβασα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αρκετά τρομακτικό αν σου συμβεί.
Από μεγάλη περιέργεια και χωρίς να γνωρίζω από που βρήκε τη σημασία της λέξης, μόρα και μόλα, ο φίλος AVATARGR, απλά η πρώτη ενέργεια που ήρθε στο μυαλό μου ήταν να ανοίξω το λεξικό της magenta, όπου διαπίστωσα στα συνώνυμα, ότι αναφέρεται ακριβώς έτσι, βραχνάς-εφιάλτης.
Δεν έχω ακούσει άλλη φορά γι αυτό το θέμα, αλλά ποτέ δεν αμφισβητώ ένα γεγονός που έχουν βιώσει ή γνωρίζουν, 7 άτομα(τόσες αναφορές μέτρησα εγώ σε αυτό το forum) ξένα μεταξύ τους, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κανένα λόγο, να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Άλλωστε, όλοι κατά καιρούς, έχουμε ακούσει και αποδεχτεί πολλές ιστορίες (φαινομενικά υπερφυσικές)για διάφορα γεγονότα, μήπως κάνω λάθος?
Αυτή είναι η θέση μου και την εκφράζω εξαρχής για να μη παρεξηγηθώ, για μια σκέψη μου που θα αναφέρω παρακάτω.
Στις μισές αναφορές στο φαινόμενο παρατήρησα μια ομοιότητα.
Ότι η σκιά εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα, δηλαδή αφήνει το χώρο που είμαστε από τη μπαλκονόπορτα ή ένα παράθυρο δεν έχει σημασία.
Η φίλη Darkangel μπορεί βέβαια, να μη θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια, λόγω ότι συνέβη παλιά και δεν αναφέρει κάτι, όπως και ο Saman και ο Nagual.
Αλλά έχω την εξής "υπόθεση" για ένα μέρος του φαινομένου, όσον αφορά τη σκιά και μόνο.
Έχω παρατηρήσει πως όσες φορές έχω τα μάτια μου κλειστά για αρκετή εως πολλή ώρα, τη στιγμή που τα ανοίγω ξαφνικά, βλέπω σκιές.
Είναι πιστεύω ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους για ελάχιστο χρόνο, μέχρι να συνηθίσουν τα μάτια μας το φως ή μέχρι να δουν κάποιο ισχυρότερο φως, εαν βρίσκονται σε ημίφως.
Μήπως λοιπόν η σκιά προέρχεται από το γεγονός της οφθαλμαπάτης κατά τη διάρκεια προσαρμογής της κόρης του ματιού στα νέα δεδομένα και γι αυτό το λόγο μάλιστα εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα όπου το φως είναι κάπως ισχυρότερο.
Δικαιολογεί αυτή η υπόθεση και το γεγονός της μη ξαφνικής εξαφάνισης και επανεμφάνισής της στη μπαλκονόπορτα, αλλά της οπτικής επαφής κατά την πορεία της προς εκεί.
Ευχαριστώ και περιμένω τα σχόλιά σας.
Αγαπητέ Beyond
Όλη η θεωρία των σοβιετικών επιστημόνων, περιέχεται σε ένα βιβλιαράκι σε μέγεθος βιπερ, με τίτλο τα μυστικά της Σελήνης και είναι ως τώρα η μόνη εξήγηση που αποδίδει τους φυσικούς νόμους.
Όλα μέχρι το σημείο αυτό. "Τα συνθήματα αυτά περιλαμβάνουν εντολές για θρησκευτική, πολιτική, κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική συμπεριφορά προς τα έθνη..."
Από εκεί και κάτω δυσκολέυομαι λίγο να το παρακολουθήσω και ζητώ συγνώμη γι αυτό.
Δε βλέπω όμως κάτι άλλο που αναφέρεται στο βιβλίο που προσωπικά θεωρώ πολύ σημαντικό, όχι ως απόδειξη, αλλά ως μια ένδειξη του γιατί το πλήρωμα των Αμερικανών τοποθέτησε τις συσκευές μέτρησεις σεισμών στην επιφάνεια της Σελήνης???? και άφησε τμήματα του σκάφους να πέσουν πάνω της και γιατί παραξενεύτηκε και μελέτησε αρκετά, τους κρατήρες της, που δεν έχουν βάθος αλλά πλάτος, λόγω της σκληρότητας των μετάλλων της επιφανείας που παρεπιπτόντως λιώνουν μόνο με πυρηνική ενέργεια και πάλι δύσκολα.
Οι κρατήρες λόγω ανυπαρξίας ατμόσφαιρας θα έπρεπε να έχουν βάθος και όχι να είναι τόσο ρηχοί.
Το στοιχείο αυτό είναι η αναφορά σε κάποια ιερά κείμενα, που το πιθανότερο (κατά την Helen Harrison) γράφτηκαν πριν τουλάχιστον 12-13.000 χρόνια, τους Ορφικούς Ύμνους, ναι τους γνωστούς, στη Σελήνη.
Εκεί (όχι επί λέξει, δεν το θυμάμαι) λένε:
Ω υπέροχη Σελήνη που φωτίζεις τον ουρανό τη νύχτα...και κρύβεις μέσα σου τα πλάσματα που μας επισκέφτηκαν...
Από τότε μάλιστα που διάβασα αυτό το βιβλίο ψάχνω τους πλήρεις ορφικούς ύμνους και δεν τους έχω βρει ακόμα, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία, τόσο πολύ με εντυπωσίασε.
Γιατί?
Στην Αρχαία Ελληνική Θρησκεία-Μυθολογία, ο Ορφέας απαντώταν άλλες φορές ως υιός του Θεού Απόλλωνα και άλλες φορές ως ταυτόσημο πρόσωπο, ανάλογα με την περίοδο.
Αυτό λοιπόν μαζί με όλα τα προηγούμενα με βάζει σε πολλές υποψίες σχετικά με το διαστημικό πρόγραμμα των Αμερικανών για την εξερεύνηση του δορυφόρου μας.
Όλη η θεωρία των σοβιετικών επιστημόνων, περιέχεται σε ένα βιβλιαράκι σε μέγεθος βιπερ, με τίτλο τα μυστικά της Σελήνης και είναι ως τώρα η μόνη εξήγηση που αποδίδει τους φυσικούς νόμους.
Όλα μέχρι το σημείο αυτό. "Τα συνθήματα αυτά περιλαμβάνουν εντολές για θρησκευτική, πολιτική, κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική συμπεριφορά προς τα έθνη..."
Από εκεί και κάτω δυσκολέυομαι λίγο να το παρακολουθήσω και ζητώ συγνώμη γι αυτό.
Δε βλέπω όμως κάτι άλλο που αναφέρεται στο βιβλίο που προσωπικά θεωρώ πολύ σημαντικό, όχι ως απόδειξη, αλλά ως μια ένδειξη του γιατί το πλήρωμα των Αμερικανών τοποθέτησε τις συσκευές μέτρησεις σεισμών στην επιφάνεια της Σελήνης???? και άφησε τμήματα του σκάφους να πέσουν πάνω της και γιατί παραξενεύτηκε και μελέτησε αρκετά, τους κρατήρες της, που δεν έχουν βάθος αλλά πλάτος, λόγω της σκληρότητας των μετάλλων της επιφανείας που παρεπιπτόντως λιώνουν μόνο με πυρηνική ενέργεια και πάλι δύσκολα.
Οι κρατήρες λόγω ανυπαρξίας ατμόσφαιρας θα έπρεπε να έχουν βάθος και όχι να είναι τόσο ρηχοί.
Το στοιχείο αυτό είναι η αναφορά σε κάποια ιερά κείμενα, που το πιθανότερο (κατά την Helen Harrison) γράφτηκαν πριν τουλάχιστον 12-13.000 χρόνια, τους Ορφικούς Ύμνους, ναι τους γνωστούς, στη Σελήνη.
Εκεί (όχι επί λέξει, δεν το θυμάμαι) λένε:
Ω υπέροχη Σελήνη που φωτίζεις τον ουρανό τη νύχτα...και κρύβεις μέσα σου τα πλάσματα που μας επισκέφτηκαν...
Από τότε μάλιστα που διάβασα αυτό το βιβλίο ψάχνω τους πλήρεις ορφικούς ύμνους και δεν τους έχω βρει ακόμα, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία, τόσο πολύ με εντυπωσίασε.
Γιατί?
Στην Αρχαία Ελληνική Θρησκεία-Μυθολογία, ο Ορφέας απαντώταν άλλες φορές ως υιός του Θεού Απόλλωνα και άλλες φορές ως ταυτόσημο πρόσωπο, ανάλογα με την περίοδο.
Αυτό λοιπόν μαζί με όλα τα προηγούμενα με βάζει σε πολλές υποψίες σχετικά με το διαστημικό πρόγραμμα των Αμερικανών για την εξερεύνηση του δορυφόρου μας.
Apollo1, Apollo2, Apollo3,...
Καλησπέρα σε όλους.
Είναι πολύ ωραίο θέμα αυτό που έθεσες iaira.
Η καλύτερη προσέγγιση που έχω διαβάσει γι αυτό το θέμα, περιέχεται στο βιβλίο, "Τα μυστήρια των αρχαίων Ελληνικών Μαντείων" του Δημόπουλου.
Πρώτα απ΄όλα πιστεύω ότι το μέλλον δεν είναι προδιαγεγραμμένο, αλλά διαμορφώνεται από την ελεύθερη βούλησή μας και πολλούς άλλους παράγοντες.
Από την άλλη πλευρά όμως, δεν μπορώ να δεχτώ ότι όλοι οι μάντεις, έκαναν προβλέψεις με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και έπεφταν μέσα.
Σε αυτό το βιβλίο βρήκα τήν εξής απάντηση.
Η σύγχρονη επιστήμη δέχεται ότι ο κόσμος αποτελείται από 4 διαστάσεις.
3 η ύλη και άλλη μία ο χρόνος.
Η αρχαία επιστήμη όμως πίστευε ότι αποτελούταν από 5, εξού και το "Ε" των Δελφών και πολλοί άλλοι συμβολισμοί της αρχαίας Ελλην. Φιλοσοφίας.
3 η ύλη, 4 με το χρόνο και η 5η η θεία διάσταση που είναι έξω και πέρα από ότι αντιλαμβανόμαστε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.
Ο θεός που φυσικά (για μένα τουλάχιστον και για πολλούς ακόμα υπάρχει), υπάρχει και ορίζει στην ουσία, την 5η διάσταση, τη θεία, η οποία δεν έχει καμμιά σχέση με ύλη ούτε με χρόνο.
Μπορεί να δει και το παρελθόν μας και το παρόν αλλά και το μέλλον.
Το ότι μπορεί να τα δει όμως, δεν σημαίνει, ότι μπορεί (ή θέλει), να τα επηρεάσει, (χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι, όπως δεν μπορεί να επηρεάσει το παρελθόν, έτσι δεν μπορεί να επηρεάσει και το μέλλον)
Και φέρνει το εξής παράδειγμα.
Ας φανταστούμε ότι όλη η ύπαρξη κινείται μέσα στο ρεύμα ενός ποταμού.
Καθώς κινούμαστε, βλέπουμε την κάθε στιγμή(παρόν), την κοίτη του ποταμού.
Οτι έχουμε προσπεράσει(παρελθόν) δεν το βλέπουμε φυσικά αλλά το ξέρουμε γιατί το ζήσαμε.
Κάποιος όμως που βρίσκεται έξω από το ποτάμι... φυσικά μπορεί και βλέπει και από που ήρθαμε και που είμαστε και φυσικά που πηγαίνουμε.
Αυτό όμως δεν σημαίνει, ότι μπορεί και να τα επηρεάσει.
Περιμένω τις απόψεις σας.
Είναι πολύ ωραίο θέμα αυτό που έθεσες iaira.
Η καλύτερη προσέγγιση που έχω διαβάσει γι αυτό το θέμα, περιέχεται στο βιβλίο, "Τα μυστήρια των αρχαίων Ελληνικών Μαντείων" του Δημόπουλου.
Πρώτα απ΄όλα πιστεύω ότι το μέλλον δεν είναι προδιαγεγραμμένο, αλλά διαμορφώνεται από την ελεύθερη βούλησή μας και πολλούς άλλους παράγοντες.
Από την άλλη πλευρά όμως, δεν μπορώ να δεχτώ ότι όλοι οι μάντεις, έκαναν προβλέψεις με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και έπεφταν μέσα.
Σε αυτό το βιβλίο βρήκα τήν εξής απάντηση.
Η σύγχρονη επιστήμη δέχεται ότι ο κόσμος αποτελείται από 4 διαστάσεις.
3 η ύλη και άλλη μία ο χρόνος.
Η αρχαία επιστήμη όμως πίστευε ότι αποτελούταν από 5, εξού και το "Ε" των Δελφών και πολλοί άλλοι συμβολισμοί της αρχαίας Ελλην. Φιλοσοφίας.
3 η ύλη, 4 με το χρόνο και η 5η η θεία διάσταση που είναι έξω και πέρα από ότι αντιλαμβανόμαστε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει.
Ο θεός που φυσικά (για μένα τουλάχιστον και για πολλούς ακόμα υπάρχει), υπάρχει και ορίζει στην ουσία, την 5η διάσταση, τη θεία, η οποία δεν έχει καμμιά σχέση με ύλη ούτε με χρόνο.
Μπορεί να δει και το παρελθόν μας και το παρόν αλλά και το μέλλον.
Το ότι μπορεί να τα δει όμως, δεν σημαίνει, ότι μπορεί (ή θέλει), να τα επηρεάσει, (χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι, όπως δεν μπορεί να επηρεάσει το παρελθόν, έτσι δεν μπορεί να επηρεάσει και το μέλλον)
Και φέρνει το εξής παράδειγμα.
Ας φανταστούμε ότι όλη η ύπαρξη κινείται μέσα στο ρεύμα ενός ποταμού.
Καθώς κινούμαστε, βλέπουμε την κάθε στιγμή(παρόν), την κοίτη του ποταμού.
Οτι έχουμε προσπεράσει(παρελθόν) δεν το βλέπουμε φυσικά αλλά το ξέρουμε γιατί το ζήσαμε.
Κάποιος όμως που βρίσκεται έξω από το ποτάμι... φυσικά μπορεί και βλέπει και από που ήρθαμε και που είμαστε και φυσικά που πηγαίνουμε.
Αυτό όμως δεν σημαίνει, ότι μπορεί και να τα επηρεάσει.
Περιμένω τις απόψεις σας.
Αγαπητέ Beyond
Όλη η θεωρία των σοβιετικών επιστημόνων, περιέχεται σε ένα βιβλιαράκι σε μέγεθος βιπερ, με τίτλο τα μυστικά της Σελήνης και είναι ως τώρα η μόνη εξήγηση που αποδίδει τους φυσικούς νόμους.
Όλα μέχρι το σημείο αυτό. "Τα συνθήματα αυτά περιλαμβάνουν εντολές για θρησκευτική, πολιτική, κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική συμπεριφορά προς τα έθνη..."
Από εκεί και κάτω δυσκολέυομαι λίγο να το παρακολουθήσω και ζητώ συγνώμη γι αυτό.
Δε βλέπω όμως κάτι άλλο που αναφέρεται στο βιβλίο που προσωπικά θεωρώ πολύ σημαντικό, όχι ως απόδειξη, αλλά ως μια ένδειξη του γιατί το πλήρωμα των Αμερικανών τοποθέτησε τις συσκευές μέτρησεις σεισμών στην επιφάνεια της Σελήνης???? και άφησε τμήματα του σκάφους να πέσουν πάνω της και γιατί παραξενεύτηκε και μελέτησε αρκετά, τους κρατήρες της, που δεν έχουν βάθος αλλά πλάτος, λόγω της σκληρότητας των μετάλλων της επιφανείας που παρεπιπτόντως λιώνουν μόνο με πυρηνική ενέργεια και πάλι δύσκολα.
Οι κρατήρες λόγω ανυπαρξίας ατμόσφαιρας θα έπρεπε να έχουν βάθος και όχι να είναι τόσο ρηχοί.
Το στοιχείο αυτό είναι η αναφορά σε κάποια ιερά κείμενα, που το πιθανότερο (κατά την Helen Harrison) γράφτηκαν πριν τουλάχιστον 12-13.000 χρόνια, τους Ορφικούς Ύμνους, ναι τους γνωστούς, στη Σελήνη.
Εκεί (όχι επί λέξει, δεν το θυμάμαι) λένε:
Ω υπέροχη Σελήνη που φωτίζεις τον ουρανό τη νύχτα...και κρύβεις μέσα σου τα πλάσματα που μας επισκέφτηκαν...
Από τότε μάλιστα που διάβασα αυτό το βιβλίο ψάχνω τους πλήρεις ορφικούς ύμνους και δεν τους έχω βρει ακόμα, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία, τόσο πολύ με εντυπωσίασε.
Γιατί?
Στην Αρχαία Ελληνική Θρησκεία-Μυθολογία, ο Ορφέας απαντώταν άλλες φορές ως υιός του Θεού Απόλλωνα και άλλες φορές ως ταυτόσημο πρόσωπο, ανάλογα με την περίοδο.
Αυτό λοιπόν μαζί με όλα τα προηγούμενα με βάζει σε πολλές υποψίες σχετικά με το διαστημικό πρόγραμμα των Αμερικανών για την εξερεύνηση του δορυφόρου μας.
Όλη η θεωρία των σοβιετικών επιστημόνων, περιέχεται σε ένα βιβλιαράκι σε μέγεθος βιπερ, με τίτλο τα μυστικά της Σελήνης και είναι ως τώρα η μόνη εξήγηση που αποδίδει τους φυσικούς νόμους.
Όλα μέχρι το σημείο αυτό. "Τα συνθήματα αυτά περιλαμβάνουν εντολές για θρησκευτική, πολιτική, κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική συμπεριφορά προς τα έθνη..."
Από εκεί και κάτω δυσκολέυομαι λίγο να το παρακολουθήσω και ζητώ συγνώμη γι αυτό.
Δε βλέπω όμως κάτι άλλο που αναφέρεται στο βιβλίο που προσωπικά θεωρώ πολύ σημαντικό, όχι ως απόδειξη, αλλά ως μια ένδειξη του γιατί το πλήρωμα των Αμερικανών τοποθέτησε τις συσκευές μέτρησεις σεισμών στην επιφάνεια της Σελήνης???? και άφησε τμήματα του σκάφους να πέσουν πάνω της και γιατί παραξενεύτηκε και μελέτησε αρκετά, τους κρατήρες της, που δεν έχουν βάθος αλλά πλάτος, λόγω της σκληρότητας των μετάλλων της επιφανείας που παρεπιπτόντως λιώνουν μόνο με πυρηνική ενέργεια και πάλι δύσκολα.
Οι κρατήρες λόγω ανυπαρξίας ατμόσφαιρας θα έπρεπε να έχουν βάθος και όχι να είναι τόσο ρηχοί.
Το στοιχείο αυτό είναι η αναφορά σε κάποια ιερά κείμενα, που το πιθανότερο (κατά την Helen Harrison) γράφτηκαν πριν τουλάχιστον 12-13.000 χρόνια, τους Ορφικούς Ύμνους, ναι τους γνωστούς, στη Σελήνη.
Εκεί (όχι επί λέξει, δεν το θυμάμαι) λένε:
Ω υπέροχη Σελήνη που φωτίζεις τον ουρανό τη νύχτα...και κρύβεις μέσα σου τα πλάσματα που μας επισκέφτηκαν...
Από τότε μάλιστα που διάβασα αυτό το βιβλίο ψάχνω τους πλήρεις ορφικούς ύμνους και δεν τους έχω βρει ακόμα, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία, τόσο πολύ με εντυπωσίασε.
Γιατί?
Στην Αρχαία Ελληνική Θρησκεία-Μυθολογία, ο Ορφέας απαντώταν άλλες φορές ως υιός του Θεού Απόλλωνα και άλλες φορές ως ταυτόσημο πρόσωπο, ανάλογα με την περίοδο.
Αυτό λοιπόν μαζί με όλα τα προηγούμενα με βάζει σε πολλές υποψίες σχετικά με το διαστημικό πρόγραμμα των Αμερικανών για την εξερεύνηση του δορυφόρου μας.
Apollo1, Apollo2, Apollo3,...
Καλησπέρα.
Το φαινόμενο που διάβασα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αρκετά τρομακτικό αν σου συμβεί.
Από μεγάλη περιέργεια και χωρίς να γνωρίζω από που βρήκε τη σημασία της λέξης, μόρα και μόλα, ο φίλος AVATARGR, απλά η πρώτη ενέργεια που ήρθε στο μυαλό μου ήταν να ανοίξω το λεξικό της magenta, όπου διαπίστωσα στα συνώνυμα, ότι αναφέρεται ακριβώς έτσι, βραχνάς-εφιάλτης.
Δεν έχω ακούσει άλλη φορά γι αυτό το θέμα, αλλά ποτέ δεν αμφισβητώ ένα γεγονός που έχουν βιώσει ή γνωρίζουν, 7 άτομα(τόσες αναφορές μέτρησα εγώ σε αυτό το forum) ξένα μεταξύ τους, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κανένα λόγο, να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Άλλωστε, όλοι κατά καιρούς, έχουμε ακούσει και αποδεχτεί πολλές ιστορίες (φαινομενικά υπερφυσικές)για διάφορα γεγονότα, μήπως κάνω λάθος?
Αυτή είναι η θέση μου και την εκφράζω εξαρχής για να μη παρεξηγηθώ, για μια σκέψη μου που θα αναφέρω παρακάτω.
Στις μισές αναφορές στο φαινόμενο παρατήρησα μια ομοιότητα.
Ότι η σκιά εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα, δηλαδή αφήνει το χώρο που είμαστε από τη μπαλκονόπορτα ή ένα παράθυρο δεν έχει σημασία.
Η φίλη Darkangel μπορεί βέβαια, να μη θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια, λόγω ότι συνέβη παλιά και δεν αναφέρει κάτι, όπως και ο Saman και ο Nagual.
Αλλά έχω την εξής "υπόθεση" για ένα μέρος του φαινομένου, όσον αφορά τη σκιά και μόνο.
Έχω παρατηρήσει πως όσες φορές έχω τα μάτια μου κλειστά για αρκετή εως πολλή ώρα, τη στιγμή που τα ανοίγω ξαφνικά, βλέπω σκιές.
Είναι πιστεύω ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους για ελάχιστο χρόνο, μέχρι να συνηθίσουν τα μάτια μας το φως ή μέχρι να δουν κάποιο ισχυρότερο φως, εαν βρίσκονται σε ημίφως.
Μήπως λοιπόν η σκιά προέρχεται από το γεγονός της οφθαλμαπάτης κατά τη διάρκεια προσαρμογής της κόρης του ματιού στα νέα δεδομένα και γι αυτό το λόγο μάλιστα εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα όπου το φως είναι κάπως ισχυρότερο.
Δικαιολογεί αυτή η υπόθεση και το γεγονός της μη ξαφνικής εξαφάνισης και επανεμφάνισής της στη μπαλκονόπορτα, αλλά της οπτικής επαφής κατά την πορεία της προς εκεί.
Ευχαριστώ και περιμένω τα σχόλιά σας.
Το φαινόμενο που διάβασα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αρκετά τρομακτικό αν σου συμβεί.
Από μεγάλη περιέργεια και χωρίς να γνωρίζω από που βρήκε τη σημασία της λέξης, μόρα και μόλα, ο φίλος AVATARGR, απλά η πρώτη ενέργεια που ήρθε στο μυαλό μου ήταν να ανοίξω το λεξικό της magenta, όπου διαπίστωσα στα συνώνυμα, ότι αναφέρεται ακριβώς έτσι, βραχνάς-εφιάλτης.
Δεν έχω ακούσει άλλη φορά γι αυτό το θέμα, αλλά ποτέ δεν αμφισβητώ ένα γεγονός που έχουν βιώσει ή γνωρίζουν, 7 άτομα(τόσες αναφορές μέτρησα εγώ σε αυτό το forum) ξένα μεταξύ τους, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κανένα λόγο, να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Άλλωστε, όλοι κατά καιρούς, έχουμε ακούσει και αποδεχτεί πολλές ιστορίες (φαινομενικά υπερφυσικές)για διάφορα γεγονότα, μήπως κάνω λάθος?
Αυτή είναι η θέση μου και την εκφράζω εξαρχής για να μη παρεξηγηθώ, για μια σκέψη μου που θα αναφέρω παρακάτω.
Στις μισές αναφορές στο φαινόμενο παρατήρησα μια ομοιότητα.
Ότι η σκιά εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα, δηλαδή αφήνει το χώρο που είμαστε από τη μπαλκονόπορτα ή ένα παράθυρο δεν έχει σημασία.
Η φίλη Darkangel μπορεί βέβαια, να μη θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια, λόγω ότι συνέβη παλιά και δεν αναφέρει κάτι, όπως και ο Saman και ο Nagual.
Αλλά έχω την εξής "υπόθεση" για ένα μέρος του φαινομένου, όσον αφορά τη σκιά και μόνο.
Έχω παρατηρήσει πως όσες φορές έχω τα μάτια μου κλειστά για αρκετή εως πολλή ώρα, τη στιγμή που τα ανοίγω ξαφνικά, βλέπω σκιές.
Είναι πιστεύω ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους για ελάχιστο χρόνο, μέχρι να συνηθίσουν τα μάτια μας το φως ή μέχρι να δουν κάποιο ισχυρότερο φως, εαν βρίσκονται σε ημίφως.
Μήπως λοιπόν η σκιά προέρχεται από το γεγονός της οφθαλμαπάτης κατά τη διάρκεια προσαρμογής της κόρης του ματιού στα νέα δεδομένα και γι αυτό το λόγο μάλιστα εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα όπου το φως είναι κάπως ισχυρότερο.
Δικαιολογεί αυτή η υπόθεση και το γεγονός της μη ξαφνικής εξαφάνισης και επανεμφάνισής της στη μπαλκονόπορτα, αλλά της οπτικής επαφής κατά την πορεία της προς εκεί.
Ευχαριστώ και περιμένω τα σχόλιά σας.
Καλησπέρα.
Το φαινόμενο που διάβασα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αρκετά τρομακτικό αν σου συμβεί.
Από μεγάλη περιέργεια και χωρίς να γνωρίζω από που βρήκε τη σημασία της λέξης, μόρα και μόλα, ο φίλος AVATARGR, απλά η πρώτη ενέργεια που ήρθε στο μυαλό μου ήταν να ανοίξω το λεξικό της magenta, όπου διαπίστωσα στα συνώνυμα, ότι αναφέρεται ακριβώς έτσι, βραχνάς-εφιάλτης.
Δεν έχω ακούσει άλλη φορά γι αυτό το θέμα, αλλά ποτέ δεν αμφισβητώ ένα γεγονός που έχουν βιώσει ή γνωρίζουν, 7 άτομα(τόσες αναφορές μέτρησα εγώ σε αυτό το forum) ξένα μεταξύ τους, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κανένα λόγο, να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Άλλωστε, όλοι κατά καιρούς, έχουμε ακούσει και αποδεχτεί πολλές ιστορίες (φαινομενικά υπερφυσικές)για διάφορα γεγονότα, μήπως κάνω λάθος?
Αυτή είναι η θέση μου και την εκφράζω εξαρχής για να μη παρεξηγηθώ, για μια σκέψη μου που θα αναφέρω παρακάτω.
Στις μισές αναφορές στο φαινόμενο παρατήρησα μια ομοιότητα.
Ότι η σκιά εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα, δηλαδή αφήνει το χώρο που είμαστε από τη μπαλκονόπορτα ή ένα παράθυρο δεν έχει σημασία.
Η φίλη Darkangel μπορεί βέβαια, να μη θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια, λόγω ότι συνέβη παλιά και δεν αναφέρει κάτι, όπως και ο Saman και ο Nagual.
Αλλά έχω την εξής "υπόθεση" για ένα μέρος του φαινομένου, όσον αφορά τη σκιά και μόνο.
Έχω παρατηρήσει πως όσες φορές έχω τα μάτια μου κλειστά για αρκετή εως πολλή ώρα, τη στιγμή που τα ανοίγω ξαφνικά, βλέπω σκιές.
Είναι πιστεύω ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους για ελάχιστο χρόνο, μέχρι να συνηθίσουν τα μάτια μας το φως ή μέχρι να δουν κάποιο ισχυρότερο φως, εαν βρίσκονται σε ημίφως.
Μήπως λοιπόν η σκιά προέρχεται από το γεγονός της οφθαλμαπάτης κατά τη διάρκεια προσαρμογής της κόρης του ματιού στα νέα δεδομένα και γι αυτό το λόγο μάλιστα εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα όπου το φως είναι κάπως ισχυρότερο.
Δικαιολογεί αυτή η υπόθεση και το γεγονός της μη ξαφνικής εξαφάνισης και επανεμφάνισής της στη μπαλκονόπορτα, αλλά της οπτικής επαφής κατά την πορεία της προς εκεί.
Ευχαριστώ και περιμένω τα σχόλιά σας.
Το φαινόμενο που διάβασα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αρκετά τρομακτικό αν σου συμβεί.
Από μεγάλη περιέργεια και χωρίς να γνωρίζω από που βρήκε τη σημασία της λέξης, μόρα και μόλα, ο φίλος AVATARGR, απλά η πρώτη ενέργεια που ήρθε στο μυαλό μου ήταν να ανοίξω το λεξικό της magenta, όπου διαπίστωσα στα συνώνυμα, ότι αναφέρεται ακριβώς έτσι, βραχνάς-εφιάλτης.
Δεν έχω ακούσει άλλη φορά γι αυτό το θέμα, αλλά ποτέ δεν αμφισβητώ ένα γεγονός που έχουν βιώσει ή γνωρίζουν, 7 άτομα(τόσες αναφορές μέτρησα εγώ σε αυτό το forum) ξένα μεταξύ τους, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κανένα λόγο, να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Άλλωστε, όλοι κατά καιρούς, έχουμε ακούσει και αποδεχτεί πολλές ιστορίες (φαινομενικά υπερφυσικές)για διάφορα γεγονότα, μήπως κάνω λάθος?
Αυτή είναι η θέση μου και την εκφράζω εξαρχής για να μη παρεξηγηθώ, για μια σκέψη μου που θα αναφέρω παρακάτω.
Στις μισές αναφορές στο φαινόμενο παρατήρησα μια ομοιότητα.
Ότι η σκιά εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα, δηλαδή αφήνει το χώρο που είμαστε από τη μπαλκονόπορτα ή ένα παράθυρο δεν έχει σημασία.
Η φίλη Darkangel μπορεί βέβαια, να μη θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια, λόγω ότι συνέβη παλιά και δεν αναφέρει κάτι, όπως και ο Saman και ο Nagual.
Αλλά έχω την εξής "υπόθεση" για ένα μέρος του φαινομένου, όσον αφορά τη σκιά και μόνο.
Έχω παρατηρήσει πως όσες φορές έχω τα μάτια μου κλειστά για αρκετή εως πολλή ώρα, τη στιγμή που τα ανοίγω ξαφνικά, βλέπω σκιές.
Είναι πιστεύω ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους για ελάχιστο χρόνο, μέχρι να συνηθίσουν τα μάτια μας το φως ή μέχρι να δουν κάποιο ισχυρότερο φως, εαν βρίσκονται σε ημίφως.
Μήπως λοιπόν η σκιά προέρχεται από το γεγονός της οφθαλμαπάτης κατά τη διάρκεια προσαρμογής της κόρης του ματιού στα νέα δεδομένα και γι αυτό το λόγο μάλιστα εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα όπου το φως είναι κάπως ισχυρότερο.
Δικαιολογεί αυτή η υπόθεση και το γεγονός της μη ξαφνικής εξαφάνισης και επανεμφάνισής της στη μπαλκονόπορτα, αλλά της οπτικής επαφής κατά την πορεία της προς εκεί.
Ευχαριστώ και περιμένω τα σχόλιά σας.
Καλησπέρα.
Το φαινόμενο που διάβασα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αρκετά τρομακτικό αν σου συμβεί.
Από μεγάλη περιέργεια και χωρίς να γνωρίζω από που βρήκε τη σημασία της λέξης, μόρα και μόλα, ο φίλος AVATARGR, απλά η πρώτη ενέργεια που ήρθε στο μυαλό μου ήταν να ανοίξω το λεξικό της magenta, όπου διαπίστωσα στα συνώνυμα, ότι αναφέρεται ακριβώς έτσι, βραχνάς-εφιάλτης.
Δεν έχω ακούσει άλλη φορά γι αυτό το θέμα, αλλά ποτέ δεν αμφισβητώ ένα γεγονός που έχουν βιώσει ή γνωρίζουν, 7 άτομα(τόσες αναφορές μέτρησα εγώ σε αυτό το forum) ξένα μεταξύ τους, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κανένα λόγο, να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Άλλωστε, όλοι κατά καιρούς, έχουμε ακούσει και αποδεχτεί πολλές ιστορίες (φαινομενικά υπερφυσικές)για διάφορα γεγονότα, μήπως κάνω λάθος?
Αυτή είναι η θέση μου και την εκφράζω εξαρχής για να μη παρεξηγηθώ, για μια σκέψη μου που θα αναφέρω παρακάτω.
Στις μισές αναφορές στο φαινόμενο παρατήρησα μια ομοιότητα.
Ότι η σκιά εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα, δηλαδή αφήνει το χώρο που είμαστε από τη μπαλκονόπορτα ή ένα παράθυρο δεν έχει σημασία.
Η φίλη Darkangel μπορεί βέβαια, να μη θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια, λόγω ότι συνέβη παλιά και δεν αναφέρει κάτι, όπως και ο Saman και ο Nagual.
Αλλά έχω την εξής "υπόθεση" για ένα μέρος του φαινομένου, όσον αφορά τη σκιά και μόνο.
Έχω παρατηρήσει πως όσες φορές έχω τα μάτια μου κλειστά για αρκετή εως πολλή ώρα, τη στιγμή που τα ανοίγω ξαφνικά, βλέπω σκιές.
Είναι πιστεύω ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους για ελάχιστο χρόνο, μέχρι να συνηθίσουν τα μάτια μας το φως ή μέχρι να δουν κάποιο ισχυρότερο φως, εαν βρίσκονται σε ημίφως.
Μήπως λοιπόν η σκιά προέρχεται από το γεγονός της οφθαλμαπάτης κατά τη διάρκεια προσαρμογής της κόρης του ματιού στα νέα δεδομένα και γι αυτό το λόγο μάλιστα εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα όπου το φως είναι κάπως ισχυρότερο.
Δικαιολογεί αυτή η υπόθεση και το γεγονός της μη ξαφνικής εξαφάνισης και επανεμφάνισής της στη μπαλκονόπορτα, αλλά της οπτικής επαφής κατά την πορεία της προς εκεί.
Ευχαριστώ και περιμένω τα σχόλιά σας.
Το φαινόμενο που διάβασα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αρκετά τρομακτικό αν σου συμβεί.
Από μεγάλη περιέργεια και χωρίς να γνωρίζω από που βρήκε τη σημασία της λέξης, μόρα και μόλα, ο φίλος AVATARGR, απλά η πρώτη ενέργεια που ήρθε στο μυαλό μου ήταν να ανοίξω το λεξικό της magenta, όπου διαπίστωσα στα συνώνυμα, ότι αναφέρεται ακριβώς έτσι, βραχνάς-εφιάλτης.
Δεν έχω ακούσει άλλη φορά γι αυτό το θέμα, αλλά ποτέ δεν αμφισβητώ ένα γεγονός που έχουν βιώσει ή γνωρίζουν, 7 άτομα(τόσες αναφορές μέτρησα εγώ σε αυτό το forum) ξένα μεταξύ τους, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κανένα λόγο, να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Άλλωστε, όλοι κατά καιρούς, έχουμε ακούσει και αποδεχτεί πολλές ιστορίες (φαινομενικά υπερφυσικές)για διάφορα γεγονότα, μήπως κάνω λάθος?
Αυτή είναι η θέση μου και την εκφράζω εξαρχής για να μη παρεξηγηθώ, για μια σκέψη μου που θα αναφέρω παρακάτω.
Στις μισές αναφορές στο φαινόμενο παρατήρησα μια ομοιότητα.
Ότι η σκιά εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα, δηλαδή αφήνει το χώρο που είμαστε από τη μπαλκονόπορτα ή ένα παράθυρο δεν έχει σημασία.
Η φίλη Darkangel μπορεί βέβαια, να μη θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια, λόγω ότι συνέβη παλιά και δεν αναφέρει κάτι, όπως και ο Saman και ο Nagual.
Αλλά έχω την εξής "υπόθεση" για ένα μέρος του φαινομένου, όσον αφορά τη σκιά και μόνο.
Έχω παρατηρήσει πως όσες φορές έχω τα μάτια μου κλειστά για αρκετή εως πολλή ώρα, τη στιγμή που τα ανοίγω ξαφνικά, βλέπω σκιές.
Είναι πιστεύω ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους για ελάχιστο χρόνο, μέχρι να συνηθίσουν τα μάτια μας το φως ή μέχρι να δουν κάποιο ισχυρότερο φως, εαν βρίσκονται σε ημίφως.
Μήπως λοιπόν η σκιά προέρχεται από το γεγονός της οφθαλμαπάτης κατά τη διάρκεια προσαρμογής της κόρης του ματιού στα νέα δεδομένα και γι αυτό το λόγο μάλιστα εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα όπου το φως είναι κάπως ισχυρότερο.
Δικαιολογεί αυτή η υπόθεση και το γεγονός της μη ξαφνικής εξαφάνισης και επανεμφάνισής της στη μπαλκονόπορτα, αλλά της οπτικής επαφής κατά την πορεία της προς εκεί.
Ευχαριστώ και περιμένω τα σχόλιά σας.
Αγαπητέ Beyond
Όλη η θεωρία των σοβιετικών επιστημόνων, περιέχεται σε ένα βιβλιαράκι σε μέγεθος βιπερ, με τίτλο τα μυστικά της Σελήνης και είναι ως τώρα η μόνη εξήγηση που αποδίδει τους φυσικούς νόμους.
Όλα μέχρι το σημείο αυτό. "Τα συνθήματα αυτά περιλαμβάνουν εντολές για θρησκευτική, πολιτική, κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική συμπεριφορά προς τα έθνη..."
Από εκεί και κάτω δυσκολέυομαι λίγο να το παρακολουθήσω και ζητώ συγνώμη γι αυτό.
Δε βλέπω όμως κάτι άλλο που αναφέρεται στο βιβλίο που προσωπικά θεωρώ πολύ σημαντικό, όχι ως απόδειξη, αλλά ως μια ένδειξη του γιατί το πλήρωμα των Αμερικανών τοποθέτησε τις συσκευές μέτρησεις σεισμών στην επιφάνεια της Σελήνης???? και άφησε τμήματα του σκάφους να πέσουν πάνω της και γιατί παραξενεύτηκε και μελέτησε αρκετά, τους κρατήρες της, που δεν έχουν βάθος αλλά πλάτος, λόγω της σκληρότητας των μετάλλων της επιφανείας που παρεπιπτόντως λιώνουν μόνο με πυρηνική ενέργεια και πάλι δύσκολα.
Οι κρατήρες λόγω ανυπαρξίας ατμόσφαιρας θα έπρεπε να έχουν βάθος και όχι να είναι τόσο ρηχοί.
Το στοιχείο αυτό είναι η αναφορά σε κάποια ιερά κείμενα, που το πιθανότερο (κατά την Helen Harrison) γράφτηκαν πριν τουλάχιστον 12-13.000 χρόνια, τους Ορφικούς Ύμνους, ναι τους γνωστούς, στη Σελήνη.
Εκεί (όχι επί λέξει, δεν το θυμάμαι) λένε:
Ω υπέροχη Σελήνη που φωτίζεις τον ουρανό τη νύχτα...και κρύβεις μέσα σου τα πλάσματα που μας επισκέφτηκαν...
Από τότε μάλιστα που διάβασα αυτό το βιβλίο ψάχνω τους πλήρεις ορφικούς ύμνους και δεν τους έχω βρει ακόμα, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία, τόσο πολύ με εντυπωσίασε.
Γιατί?
Στην Αρχαία Ελληνική Θρησκεία-Μυθολογία, ο Ορφέας απαντώταν άλλες φορές ως υιός του Θεού Απόλλωνα και άλλες φορές ως ταυτόσημο πρόσωπο, ανάλογα με την περίοδο.
Αυτό λοιπόν μαζί με όλα τα προηγούμενα με βάζει σε πολλές υποψίες σχετικά με το διαστημικό πρόγραμμα των Αμερικανών για την εξερεύνηση του δορυφόρου μας.
Όλη η θεωρία των σοβιετικών επιστημόνων, περιέχεται σε ένα βιβλιαράκι σε μέγεθος βιπερ, με τίτλο τα μυστικά της Σελήνης και είναι ως τώρα η μόνη εξήγηση που αποδίδει τους φυσικούς νόμους.
Όλα μέχρι το σημείο αυτό. "Τα συνθήματα αυτά περιλαμβάνουν εντολές για θρησκευτική, πολιτική, κοινωνική, οικονομική και πολιτισμική συμπεριφορά προς τα έθνη..."
Από εκεί και κάτω δυσκολέυομαι λίγο να το παρακολουθήσω και ζητώ συγνώμη γι αυτό.
Δε βλέπω όμως κάτι άλλο που αναφέρεται στο βιβλίο που προσωπικά θεωρώ πολύ σημαντικό, όχι ως απόδειξη, αλλά ως μια ένδειξη του γιατί το πλήρωμα των Αμερικανών τοποθέτησε τις συσκευές μέτρησεις σεισμών στην επιφάνεια της Σελήνης???? και άφησε τμήματα του σκάφους να πέσουν πάνω της και γιατί παραξενεύτηκε και μελέτησε αρκετά, τους κρατήρες της, που δεν έχουν βάθος αλλά πλάτος, λόγω της σκληρότητας των μετάλλων της επιφανείας που παρεπιπτόντως λιώνουν μόνο με πυρηνική ενέργεια και πάλι δύσκολα.
Οι κρατήρες λόγω ανυπαρξίας ατμόσφαιρας θα έπρεπε να έχουν βάθος και όχι να είναι τόσο ρηχοί.
Το στοιχείο αυτό είναι η αναφορά σε κάποια ιερά κείμενα, που το πιθανότερο (κατά την Helen Harrison) γράφτηκαν πριν τουλάχιστον 12-13.000 χρόνια, τους Ορφικούς Ύμνους, ναι τους γνωστούς, στη Σελήνη.
Εκεί (όχι επί λέξει, δεν το θυμάμαι) λένε:
Ω υπέροχη Σελήνη που φωτίζεις τον ουρανό τη νύχτα...και κρύβεις μέσα σου τα πλάσματα που μας επισκέφτηκαν...
Από τότε μάλιστα που διάβασα αυτό το βιβλίο ψάχνω τους πλήρεις ορφικούς ύμνους και δεν τους έχω βρει ακόμα, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία, τόσο πολύ με εντυπωσίασε.
Γιατί?
Στην Αρχαία Ελληνική Θρησκεία-Μυθολογία, ο Ορφέας απαντώταν άλλες φορές ως υιός του Θεού Απόλλωνα και άλλες φορές ως ταυτόσημο πρόσωπο, ανάλογα με την περίοδο.
Αυτό λοιπόν μαζί με όλα τα προηγούμενα με βάζει σε πολλές υποψίες σχετικά με το διαστημικό πρόγραμμα των Αμερικανών για την εξερεύνηση του δορυφόρου μας.
Apollo1, Apollo2, Apollo3,...
Δεν είσαι καθόλου μόνη... φίλη chandradreamer. Καλησπέρα.
Και δεν είναι μπερδεμένα αυτά που σκέφτεσαι κατ' εμέ.
Γιατί μπερδεμένες και ανεξέλεγκτες έρχονται και οι σκέψεις στο μυαλό μας, σε μια τέτοια κατάσταση.
Αν δεν ήταν έτσι, δεν θα έδειχνες ενδιαφέρον γι αυτό το θέμα.
Ομολογώ επίσης, πως κι εγώ, όταν πρωτοέγραψα γι αυτό, τα είπα μάλλον κάπως μπερδεμένα, παρ' ότι προσπάθησα πολύ να είμαι σαφής και δεν τα κατάφερα.
Μέχρι στιγμής αποκόμισα ότι "Είναι ο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ κόσμος που έχει σημασία και όχι ο εξωτερικός" που έγραψε στο τελευταίο μύνημά του ο φίλος aenaongr και συμπληρώνω ότι, άλλο ο Μίδας κι άλλο Μύστης.
Ο ένας πεθαίνει δυστυχής κι ό άλλος ολοκληρωμένος.
Είναι πιστεύω η ουσία.
Για να πετύχουμε αυτό που επιθυμούμε, ούτως ή άλλως πρέπει να αγωνιστούμε.
Η διαφορά είναι, προς πιο δρόμο και μόνο.
Αν θέλεις κάτι πάρα πολύ και είσαι σίγουρος ότι το θες με όλο σου το είναι, θα το πετύχεις, αρκεί να αγωνιστείς.
Ο ίδιος ο Χριστός μάλιστα, είπε ότι "αν έχουμε πίστη όσο ένας σπόρος σινάπεως μπορούμε να μετακινήσουμε ακόμα και βουνά (Ο σπόρος σινάπεως είναι ένας ιδιαίτερα μικροσκοπικός σπόρος, που βγάζει ένα τεράστιο δένδρο).
Και ήξερε και γιατί ήρθε και τι πρέπει να κάνει και που θα καταλήξει...
Και δεν είναι μπερδεμένα αυτά που σκέφτεσαι κατ' εμέ.
Γιατί μπερδεμένες και ανεξέλεγκτες έρχονται και οι σκέψεις στο μυαλό μας, σε μια τέτοια κατάσταση.
Αν δεν ήταν έτσι, δεν θα έδειχνες ενδιαφέρον γι αυτό το θέμα.
Ομολογώ επίσης, πως κι εγώ, όταν πρωτοέγραψα γι αυτό, τα είπα μάλλον κάπως μπερδεμένα, παρ' ότι προσπάθησα πολύ να είμαι σαφής και δεν τα κατάφερα.
Μέχρι στιγμής αποκόμισα ότι "Είναι ο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ κόσμος που έχει σημασία και όχι ο εξωτερικός" που έγραψε στο τελευταίο μύνημά του ο φίλος aenaongr και συμπληρώνω ότι, άλλο ο Μίδας κι άλλο Μύστης.
Ο ένας πεθαίνει δυστυχής κι ό άλλος ολοκληρωμένος.
Είναι πιστεύω η ουσία.
Για να πετύχουμε αυτό που επιθυμούμε, ούτως ή άλλως πρέπει να αγωνιστούμε.
Η διαφορά είναι, προς πιο δρόμο και μόνο.
Αν θέλεις κάτι πάρα πολύ και είσαι σίγουρος ότι το θες με όλο σου το είναι, θα το πετύχεις, αρκεί να αγωνιστείς.
Ο ίδιος ο Χριστός μάλιστα, είπε ότι "αν έχουμε πίστη όσο ένας σπόρος σινάπεως μπορούμε να μετακινήσουμε ακόμα και βουνά (Ο σπόρος σινάπεως είναι ένας ιδιαίτερα μικροσκοπικός σπόρος, που βγάζει ένα τεράστιο δένδρο).
Και ήξερε και γιατί ήρθε και τι πρέπει να κάνει και που θα καταλήξει...
Αγαπητέ Φίλε aenaongr.
O φίλος μου πήρε ήδη το μύνημα που έπρεπε.
Το μόνο που μένει να δω είναι αν θα πραγματοποιήσει την επιθυμία του τελικά ή αλλάξει γνώμη.
Για την "τελευταία μέρα..." έχω να πω, ότι δε ξέρω, αν όντως είναι κριτήριο, για συμπεράσματα.
Κι αυτό γιατί φαντάζομαι ότι με τέτοιο δίλλημα, όλοι οι άνθρωποι τη τελευταία μέρα τους, θα προσπαθούσαν να ΖΗΣΟΥΝ τον ανεκπλήρωτο πόθο τους, αυτό που δεν κατάφεραν ή δεν επεδίωξαν μέχρι αυτή τη στιγμή να να νιώσουν.
Το ερώτημα όμως που μου γεννιέται είναι: γιατί θα πρέπει να περιμένουμε τη τελευταία μας μέρα για κάνουμε αυτό που θα βοηθήσει τη ψυχή μας να ευφρανθεί και δεν το κάνουμε ΤΩΡΑ.:-)Ετσι απλά γιατί να μη το κάνουμε τώρα.
Τελικά πιστεύω, ότι έχεις δίκιο και οι περισσότεροι έχουμε χάσει το μυστικό της ευτυχίας και μόνο μια τέτοια σκέψη είναι ικανή να μας "απογυμνώσει" και να αποκαλύψει το βαθύτερο εαυτό μας.
O φίλος μου πήρε ήδη το μύνημα που έπρεπε.
Το μόνο που μένει να δω είναι αν θα πραγματοποιήσει την επιθυμία του τελικά ή αλλάξει γνώμη.
Για την "τελευταία μέρα..." έχω να πω, ότι δε ξέρω, αν όντως είναι κριτήριο, για συμπεράσματα.
Κι αυτό γιατί φαντάζομαι ότι με τέτοιο δίλλημα, όλοι οι άνθρωποι τη τελευταία μέρα τους, θα προσπαθούσαν να ΖΗΣΟΥΝ τον ανεκπλήρωτο πόθο τους, αυτό που δεν κατάφεραν ή δεν επεδίωξαν μέχρι αυτή τη στιγμή να να νιώσουν.
Το ερώτημα όμως που μου γεννιέται είναι: γιατί θα πρέπει να περιμένουμε τη τελευταία μας μέρα για κάνουμε αυτό που θα βοηθήσει τη ψυχή μας να ευφρανθεί και δεν το κάνουμε ΤΩΡΑ.:-)Ετσι απλά γιατί να μη το κάνουμε τώρα.
Τελικά πιστεύω, ότι έχεις δίκιο και οι περισσότεροι έχουμε χάσει το μυστικό της ευτυχίας και μόνο μια τέτοια σκέψη είναι ικανή να μας "απογυμνώσει" και να αποκαλύψει το βαθύτερο εαυτό μας.
Με εκτίμηση Πυθαγόρας.
Υ.Γ.Μόλις θυμήθηκα και κάτι άλλο πάνω στο θέμα που αξίζει να το αναφέρω.
Πριν κάποια χρόνια, κάποιος ρώτησε τον αθλητή μπάσκετ του Πανιωνίου το Τζον Μπρούγο, γιατί δεν φοράει ποτέ ρολόϊ?
Και τι απάντησε?
Το εξής: "Γιατί η αληθινή ζωή, δεν συμβιβάζεται με τα επιτεύγματα της τεχνολογίας" ... ...
... ...
Φίλε Κέλσο
Προσωπικός μύθος?
Δύσκολο, να ορίσω απόλυτα τον όρο, όσο κι αν εγώ νομίζω ότι τον νιώθω.
Δεν είναι η επιθυμία να ακολουθήσεις αυτό που σου λέει η καρδιά σου πάντως.
Γιατί η καρδιά εκφράζεται μέσω του έρωτα και της αγάπης κι αυτό δεν είναι προσωπικός μύθος, όσο κι αν κάποιες φορές ομοιάζει.
Πιστεύω ότι, την εκπλήρωση του προσωπικού μας μύθου, αρχίζουμε να την νιώθουμε, όταν αρχίζουμε να ψάχνουμε τον κόσμο γύρω μας.
Γίνεται πιο έντονη όταν στρέφουμε την αναζήτηση μέσα μας.
Και γίνεται αυτοσκοπός, όταν βλέπουμε ότι κάτι πλέον δεν πάει καλά μέσα μας.
Και μόνο εκεί.
Όταν νιώθουμε ότι το είναι μας, (μπορεί η ψυχή μας, ίσως και κάτι πιο σύνθετο μαζί με το πνεύμα μας), δεν βρήκε ακόμα αυτό που ποθεί ή πόσο μάλλον το χειρότερο, δεν αγωνίζεται για να εκπληρώσει αυτό που επιθυμεί, αρχίζουν κάπως να γεννιούνται ερωτήματα και προβλήματα μέσα μας.
Και εκκινούμε την αναζήτηση στις πιο αγνές μας επιθυμίες, στα πιο απόκρυφα βάθη του πνεύματος και της ψυχής, για την ανακάλυψη του ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΥΘΟΥ… ή …ΤΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ «ΕΔΩ».
Αν πραγματικά ταυτίζονται αυτά τα δυό… και θα «πρέπει» να ταυτίζονται.
Το γεγονός με το φίλο μου ήταν μόνο η αφορμή για να προσπαθήσω να ανακαλύψω τι έχει πραγματική αξία…
Όταν «μαθαίνεις» μεγαλώνοντας, ότι πρέπει να αγωνιστείς και να παλέψεις για να αποκτήσεις όσο περισσότερα υλικά αγαθά μπορείς (γιατί έτσι νιώθεις όμορφα και αναγνωρίζεσαι…) και στη πορεία ανακαλύπτεις πως όσα κι αν είναι αυτά που απόκτησες, αξίζουν λιγότερο από το να γύρεις δίπλα σ’ένα κελαριστό ρυάκι στη πλαγιά ενός όμορφου βουνού, άδειος «πραγματικά» από άγχη που σε πνίγουν, ε, τότε αρχίζεις να ψάχνεις το προσωπικό σου μύθο.
Κι αρχίζεις να μη μπορείς να σταθμίσεις τη ζωή που έχεις με αυτή που θέλεις…
Αυτό είναι ο προσωπικός μύθος για μένα και πιστεύω φαίνεται ότι η απορία μου έχει να κάνει, με την εσωτερική αναζήτηση του εαυτού.
Ίσως όμως να έκανα και λάθος που έθεσα το θέμα, γιατί ίσως να είναι πολύ «προσωπικό» και η μόνη απάντηση που επιδέχεται, να είναι το ΓΝΩΘΙΣ ΕΑΥΤΟΝ .
Φίλε fmo, συμφωνώ μαζί σου, αυτό είναι το πρόβλημα.
Πως κάποια στιγμή αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά.
Και ο εαυτός σου αρχίζει να επαναστατεί.
Από κει και πέρα ποτέ δεν θα είσαι ευχαριστημένος κατά τη γνώμη μου, αν δεν αλλάξεις τα πράγματα.
Μόνο αυτός είναι ο δρόμος, αλλά πρέπει να νιώθεις το συναίσθημα δυνατό και να ’σαι ΣΙΓΟΥΡΟΣ για το τι θα σε κάνει ευχαριστημένο.
Προσωπικός μύθος?
Δύσκολο, να ορίσω απόλυτα τον όρο, όσο κι αν εγώ νομίζω ότι τον νιώθω.
Δεν είναι η επιθυμία να ακολουθήσεις αυτό που σου λέει η καρδιά σου πάντως.
Γιατί η καρδιά εκφράζεται μέσω του έρωτα και της αγάπης κι αυτό δεν είναι προσωπικός μύθος, όσο κι αν κάποιες φορές ομοιάζει.
Πιστεύω ότι, την εκπλήρωση του προσωπικού μας μύθου, αρχίζουμε να την νιώθουμε, όταν αρχίζουμε να ψάχνουμε τον κόσμο γύρω μας.
Γίνεται πιο έντονη όταν στρέφουμε την αναζήτηση μέσα μας.
Και γίνεται αυτοσκοπός, όταν βλέπουμε ότι κάτι πλέον δεν πάει καλά μέσα μας.
Και μόνο εκεί.
Όταν νιώθουμε ότι το είναι μας, (μπορεί η ψυχή μας, ίσως και κάτι πιο σύνθετο μαζί με το πνεύμα μας), δεν βρήκε ακόμα αυτό που ποθεί ή πόσο μάλλον το χειρότερο, δεν αγωνίζεται για να εκπληρώσει αυτό που επιθυμεί, αρχίζουν κάπως να γεννιούνται ερωτήματα και προβλήματα μέσα μας.
Και εκκινούμε την αναζήτηση στις πιο αγνές μας επιθυμίες, στα πιο απόκρυφα βάθη του πνεύματος και της ψυχής, για την ανακάλυψη του ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΥΘΟΥ… ή …ΤΟΥ ΣΚΟΠΟΥ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ «ΕΔΩ».
Αν πραγματικά ταυτίζονται αυτά τα δυό… και θα «πρέπει» να ταυτίζονται.
Το γεγονός με το φίλο μου ήταν μόνο η αφορμή για να προσπαθήσω να ανακαλύψω τι έχει πραγματική αξία…
Όταν «μαθαίνεις» μεγαλώνοντας, ότι πρέπει να αγωνιστείς και να παλέψεις για να αποκτήσεις όσο περισσότερα υλικά αγαθά μπορείς (γιατί έτσι νιώθεις όμορφα και αναγνωρίζεσαι…) και στη πορεία ανακαλύπτεις πως όσα κι αν είναι αυτά που απόκτησες, αξίζουν λιγότερο από το να γύρεις δίπλα σ’ένα κελαριστό ρυάκι στη πλαγιά ενός όμορφου βουνού, άδειος «πραγματικά» από άγχη που σε πνίγουν, ε, τότε αρχίζεις να ψάχνεις το προσωπικό σου μύθο.
Κι αρχίζεις να μη μπορείς να σταθμίσεις τη ζωή που έχεις με αυτή που θέλεις…
Αυτό είναι ο προσωπικός μύθος για μένα και πιστεύω φαίνεται ότι η απορία μου έχει να κάνει, με την εσωτερική αναζήτηση του εαυτού.
Ίσως όμως να έκανα και λάθος που έθεσα το θέμα, γιατί ίσως να είναι πολύ «προσωπικό» και η μόνη απάντηση που επιδέχεται, να είναι το ΓΝΩΘΙΣ ΕΑΥΤΟΝ .
Φίλε fmo, συμφωνώ μαζί σου, αυτό είναι το πρόβλημα.
Πως κάποια στιγμή αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι κάτι δεν πάει καλά.
Και ο εαυτός σου αρχίζει να επαναστατεί.
Από κει και πέρα ποτέ δεν θα είσαι ευχαριστημένος κατά τη γνώμη μου, αν δεν αλλάξεις τα πράγματα.
Μόνο αυτός είναι ο δρόμος, αλλά πρέπει να νιώθεις το συναίσθημα δυνατό και να ’σαι ΣΙΓΟΥΡΟΣ για το τι θα σε κάνει ευχαριστημένο.
Γειά σας.
Αγαπητέ φίλε Κέλσο, όταν βρέχει η OTENET χάνεται συνήθως, έτσι κι εγώ δίνω συνέχεια απαντώντας στις ερωτήσεις σου σήμερα.
Αν πούμε ότι ο φίλος μας είναι σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση, αφήνουμε να εννοηθεί ότι είναι ένα εύπορο άτομο, άνετο οικονομικά, που ακόμα κι αν φύγει δεν θα δυσκολευτεί μέχρι να φτιάξει πάλι τη ζωή του .
Κατ’ αυτή την έννοια, όχι, δεν είναι σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση.
Είναι μέλος μόνο σε μια επιχείρηση με μεγάλη δυναμική, η οποία είναι έχει πάντα πολλές απαιτήσεις, αποδίδει σίγουρα βέβαια, αλλά δεν είναι σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση (με τη προηγούμενη έννοια) , ούτε καταθέσεις έχει, ούτε ακίνητα να κάθεται και να εισπράτει.
Οι γονείς του ξεκίνησαν χωρίς τίποτα (κάποτε) και ο ίδιος από μικρός όταν δεν είχε σχολείο δούλευε πάντα, λίγο από ανάγκη και λίγο για τη σωστή διαμόρφωση της προσωπικότητάς του…
Οι γονείς του απλά ήταν ερωτεύθηκαν, το αποφάσισαν, δεν ρώτησαν κανένα, ενώθηκαν και μαζί ένωσαν ένα παλιό ψυγείο (δώρο), ένα τραπέζι (δώρο κι αυτό), μια καρέκλα και ένα τελάρο για τον έτερο του ζευγαριού, και ξεκίνησαν.
Απλά ήταν επίμονοι, έξυπνοι, δούλεψαν πολύ και μάλιστα μέχρι ο φίλος μας να φθάσει στην ηλικία των 15, είχε προλάβει να τους δει να ξεκινάνε τη καριέρα τους για 2η φορά από την αρχή σε έναν άλλο τόπο, πάλι από το μηδέν.
Τέλος έχει και 3 αδερφές, αρκετά μεγάλες.
Γι αυτό συμφωνώ μαζί σου και πιστεύω κι εγώ, πως αν είχε μεγαλώσει με ανέσεις, ίσως να μην ένιωθε τέτοιο κάλεσμα. Τώρα όμως είναι αλλιώς.
Γιατί δεν έφυγε πριν από 11 χρόνια που ήταν πιο ελεύθερος να το κάνει?
Η απάντηση είναι ότι, όσο κι αν οι υπάρχουσες καταστάσεις, δεν ήταν αυτές που επιθυμούσε, δεν ένιωθε έτοιμος, δηλαδή «γεμάτος εφόδια» ή «ψυχική δύναμη» ή «ικανότητες» όπως θέλετε πείτε το, να πραγματοποιήσει το προσωπικό του μύθο.
Υποθέτω ότι φοβόταν πως δεν ήταν ικανός τότε να τα καταφέρει.
Το ΚΑΡΜΑ θα το διασαλέψει αναπόφευκτα, αλλά νιώθει ότι, ΤΩΡΑ, θα το φέρει σε αρμονία όπως την εννοεί ο ίδιος. (αν κατάλαβα καλά τι εννοείς για το κάρμα, δεν είμαι απόλυτα σίγουρος, μάλλον αναφέρεσαι σε «ισορροπίες»).
Η συμμετοχή όλων, όσων την εκδήλωσαν σε αυτό το θέμα, είναι πάντα βοήθεια στη κουβέντα και ευχαριστώ και ίσως να βγει και κάτι.
Πάντως θα επαναλάβω για μια ακόμη φορά, το ίδιο είχα πει και όταν γράφτηκα στο site, ότι εκτίμησα και εκτιμώ βαθύτατα, το ύφος το ήθος και την ευγένεια όλων όσων είναι μέλη του.
Και το γεγονός ότι κανείς δεν δείχνει απόλυτος και παντογνώστης, μέσα εδώ, αλλά ψάχνει ακόμη, όσα κι έχει «αποκτήσει», μου θυμίζει την απάντηση του μαντείου των Δελφών σε κάποιον (δυστυχώς έχασα το βιβλίο που ανέφερε τον ερωτώντα σε πρόσφατο ταξίδι και δε τον θυμάμαι τώρα), στην ερώτηση «ποιος είναι ο σοφότερος άνθρωπος στον κόσμο?». Η Πυθεία απάντησε «ο Σωκράτης, γιατί πιστεύει ότι δεν ξέρει τίποτα.»
Αγαπητέ φίλε Κέλσο, όταν βρέχει η OTENET χάνεται συνήθως, έτσι κι εγώ δίνω συνέχεια απαντώντας στις ερωτήσεις σου σήμερα.
Αν πούμε ότι ο φίλος μας είναι σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση, αφήνουμε να εννοηθεί ότι είναι ένα εύπορο άτομο, άνετο οικονομικά, που ακόμα κι αν φύγει δεν θα δυσκολευτεί μέχρι να φτιάξει πάλι τη ζωή του .
Κατ’ αυτή την έννοια, όχι, δεν είναι σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση.
Είναι μέλος μόνο σε μια επιχείρηση με μεγάλη δυναμική, η οποία είναι έχει πάντα πολλές απαιτήσεις, αποδίδει σίγουρα βέβαια, αλλά δεν είναι σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση (με τη προηγούμενη έννοια) , ούτε καταθέσεις έχει, ούτε ακίνητα να κάθεται και να εισπράτει.
Οι γονείς του ξεκίνησαν χωρίς τίποτα (κάποτε) και ο ίδιος από μικρός όταν δεν είχε σχολείο δούλευε πάντα, λίγο από ανάγκη και λίγο για τη σωστή διαμόρφωση της προσωπικότητάς του…
Οι γονείς του απλά ήταν ερωτεύθηκαν, το αποφάσισαν, δεν ρώτησαν κανένα, ενώθηκαν και μαζί ένωσαν ένα παλιό ψυγείο (δώρο), ένα τραπέζι (δώρο κι αυτό), μια καρέκλα και ένα τελάρο για τον έτερο του ζευγαριού, και ξεκίνησαν.
Απλά ήταν επίμονοι, έξυπνοι, δούλεψαν πολύ και μάλιστα μέχρι ο φίλος μας να φθάσει στην ηλικία των 15, είχε προλάβει να τους δει να ξεκινάνε τη καριέρα τους για 2η φορά από την αρχή σε έναν άλλο τόπο, πάλι από το μηδέν.
Τέλος έχει και 3 αδερφές, αρκετά μεγάλες.
Γι αυτό συμφωνώ μαζί σου και πιστεύω κι εγώ, πως αν είχε μεγαλώσει με ανέσεις, ίσως να μην ένιωθε τέτοιο κάλεσμα. Τώρα όμως είναι αλλιώς.
Γιατί δεν έφυγε πριν από 11 χρόνια που ήταν πιο ελεύθερος να το κάνει?
Η απάντηση είναι ότι, όσο κι αν οι υπάρχουσες καταστάσεις, δεν ήταν αυτές που επιθυμούσε, δεν ένιωθε έτοιμος, δηλαδή «γεμάτος εφόδια» ή «ψυχική δύναμη» ή «ικανότητες» όπως θέλετε πείτε το, να πραγματοποιήσει το προσωπικό του μύθο.
Υποθέτω ότι φοβόταν πως δεν ήταν ικανός τότε να τα καταφέρει.
Το ΚΑΡΜΑ θα το διασαλέψει αναπόφευκτα, αλλά νιώθει ότι, ΤΩΡΑ, θα το φέρει σε αρμονία όπως την εννοεί ο ίδιος. (αν κατάλαβα καλά τι εννοείς για το κάρμα, δεν είμαι απόλυτα σίγουρος, μάλλον αναφέρεσαι σε «ισορροπίες»).
Η συμμετοχή όλων, όσων την εκδήλωσαν σε αυτό το θέμα, είναι πάντα βοήθεια στη κουβέντα και ευχαριστώ και ίσως να βγει και κάτι.
Πάντως θα επαναλάβω για μια ακόμη φορά, το ίδιο είχα πει και όταν γράφτηκα στο site, ότι εκτίμησα και εκτιμώ βαθύτατα, το ύφος το ήθος και την ευγένεια όλων όσων είναι μέλη του.
Και το γεγονός ότι κανείς δεν δείχνει απόλυτος και παντογνώστης, μέσα εδώ, αλλά ψάχνει ακόμη, όσα κι έχει «αποκτήσει», μου θυμίζει την απάντηση του μαντείου των Δελφών σε κάποιον (δυστυχώς έχασα το βιβλίο που ανέφερε τον ερωτώντα σε πρόσφατο ταξίδι και δε τον θυμάμαι τώρα), στην ερώτηση «ποιος είναι ο σοφότερος άνθρωπος στον κόσμο?». Η Πυθεία απάντησε «ο Σωκράτης, γιατί πιστεύει ότι δεν ξέρει τίποτα.»
Φίλε thoth δεν ήμουν σαφής? Ας τα πάρω από την αρχή λοιπόν και πιο απλά:
Αφού πρώτα σας ευχαριστήσω για τη συμμετοχή.
Κάποιος ζει μόνος και είναι 35 ετών.
Είναι πλέον η ψυχή και το σώμα μιας οικογενειακής επιχείρησης, που προϋπήρχε αυτού και έχει εξελιχθεί τα 10 τελευταία έτη αφάνταστα, με σκληρή και επίπονη δουλειά και πολλές θυσίες από όλους.
Πριν από 11 χρόνια ήθελε να φύγει για το άγνωστο και να μη συμμετέχει σ’ αυτό που υπήρχε, κυρίως των κακών σχέσεων με κάποιο μέλος…, μα τον έπεισαν… και ακολούθησε την «παράδοση».
Η «παράδοση» διογκώθηκε, μεγάλωσε, δυνάμωσε, αλλά δεν τον «γέμισε» και οι κακές σχέσεις παραμένουν.
Αυτά τα λίγα χρόνια που πέρασαν δεν έζησε τίποτα.
Η «παράδοση» έπρεπε να μεγαλώσει (με θυσίες), για ένα καλύτερο μέλλον.
Όσο όμως μεγάλωνε (τι ειρωνεία) γεννούσε μεγαλύτερα οράματα, τα μεγαλύτερα οράματα δημιουργούσαν μεγαλύτερες επιθυμίες, οι μεγαλύτερες επιθυμίες ήθελαν περισσότερο κόπο και πάλι απ’ την αρχή και πάλι απ’ την αρχή και ο κύκλος συνεχίζεται…αλλά δεν οδηγεί πουθενά.
Και το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν τα καταφέρνει ή ότι δεν μπορεί.
Αλλά μόνο ένα πράγμα, Δεν είναι το δικό του όνειρο.
Τώρα όλα είναι χτισμένα πάνω του με αποτέλεσμα αν φύγει να γκρεμιστούν.
Κόποι δικοί του και άλλων.
Ο δαίμων όμως Φίλε Πλωτίνε ζει μέσα του και τον τρώει λίγο-λίγο, όπως εσύ έχεις δίκιο σε όλα.
Εδώ και κάποιο καιρό θέλει να τα σβήσει όλα και να χαθεί, όχι για λίγο αλλά για πάντα.
Σκέπτεται και τους άλλους, αλλά η φωνή μέσα του δεν ησυχάζει.
Υπάρχει και κάποια, 2 χρόνια τώρα μακριά του, που τον περιμένει ή την περιμένει. Πρόσφατα της είπε για το κάλεσμα που νιώθει, αλλά και τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν, δήλωσε ότι θα τον ακολουθήσει σε ότι αποφασίσει και το πιστεύει, τη ξέρω καλά, άρα αυτή δεν τον πιέζει για να αποφασίσει.
Είναι φίλος κι αυτό είναι το θέμα.
Όλα όσα έγραψα ανοίγοντας τη συζήτηση, με το πρώτο γράμμα, είναι γεγονότα, που δένουν ένα-ένα, τώρα που δεν κλείνει τα μάτια και τα βλέπει.
Είμαι σίγουρος ότι θέλει πολύ να πραγματοποιήσει το προσωπικό του μύθο.
Και δε του λείπει το θάρρος.
Νομίζω ότι νιώθει τύψεις για τους άλλους.
Αφού πρώτα σας ευχαριστήσω για τη συμμετοχή.
Κάποιος ζει μόνος και είναι 35 ετών.
Είναι πλέον η ψυχή και το σώμα μιας οικογενειακής επιχείρησης, που προϋπήρχε αυτού και έχει εξελιχθεί τα 10 τελευταία έτη αφάνταστα, με σκληρή και επίπονη δουλειά και πολλές θυσίες από όλους.
Πριν από 11 χρόνια ήθελε να φύγει για το άγνωστο και να μη συμμετέχει σ’ αυτό που υπήρχε, κυρίως των κακών σχέσεων με κάποιο μέλος…, μα τον έπεισαν… και ακολούθησε την «παράδοση».
Η «παράδοση» διογκώθηκε, μεγάλωσε, δυνάμωσε, αλλά δεν τον «γέμισε» και οι κακές σχέσεις παραμένουν.
Αυτά τα λίγα χρόνια που πέρασαν δεν έζησε τίποτα.
Η «παράδοση» έπρεπε να μεγαλώσει (με θυσίες), για ένα καλύτερο μέλλον.
Όσο όμως μεγάλωνε (τι ειρωνεία) γεννούσε μεγαλύτερα οράματα, τα μεγαλύτερα οράματα δημιουργούσαν μεγαλύτερες επιθυμίες, οι μεγαλύτερες επιθυμίες ήθελαν περισσότερο κόπο και πάλι απ’ την αρχή και πάλι απ’ την αρχή και ο κύκλος συνεχίζεται…αλλά δεν οδηγεί πουθενά.
Και το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν τα καταφέρνει ή ότι δεν μπορεί.
Αλλά μόνο ένα πράγμα, Δεν είναι το δικό του όνειρο.
Τώρα όλα είναι χτισμένα πάνω του με αποτέλεσμα αν φύγει να γκρεμιστούν.
Κόποι δικοί του και άλλων.
Ο δαίμων όμως Φίλε Πλωτίνε ζει μέσα του και τον τρώει λίγο-λίγο, όπως εσύ έχεις δίκιο σε όλα.
Εδώ και κάποιο καιρό θέλει να τα σβήσει όλα και να χαθεί, όχι για λίγο αλλά για πάντα.
Σκέπτεται και τους άλλους, αλλά η φωνή μέσα του δεν ησυχάζει.
Υπάρχει και κάποια, 2 χρόνια τώρα μακριά του, που τον περιμένει ή την περιμένει. Πρόσφατα της είπε για το κάλεσμα που νιώθει, αλλά και τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν, δήλωσε ότι θα τον ακολουθήσει σε ότι αποφασίσει και το πιστεύει, τη ξέρω καλά, άρα αυτή δεν τον πιέζει για να αποφασίσει.
Είναι φίλος κι αυτό είναι το θέμα.
Όλα όσα έγραψα ανοίγοντας τη συζήτηση, με το πρώτο γράμμα, είναι γεγονότα, που δένουν ένα-ένα, τώρα που δεν κλείνει τα μάτια και τα βλέπει.
Είμαι σίγουρος ότι θέλει πολύ να πραγματοποιήσει το προσωπικό του μύθο.
Και δε του λείπει το θάρρος.
Νομίζω ότι νιώθει τύψεις για τους άλλους.
Εγώ του είπα ξεκάθαρα να ΦΥΓΕΙ.
Μερικές φορές όμως αμφιβάλλω κι εγώ.
Γιατί είναι πολλά τα όνειρα που θα χαθούν!!
αλλά δεν τα νιώθει και τόσο δικά του!!
Αγαπητοί φίλοι για σας.
Έλαβα το θάρρος να ανοίξω ένα καινούργιο θέμα, για να ακούσω και τις γνώμες τρίτων, για κάτι που απασχολεί εδώ και καιρό... κάποιον.
Κάποιον που δεν είναι ευχαριστημένος όσο θα ήθελε, από αυτό που είναι και από τον τρόπο που ζει και όχι μόνο...
Εδώ και καιρό θέλει να αλλάξει τα πάντα στη ζωή του.
Είναι κάτι που ήθελε να το κάνει και πριν 9 χρόνια, αλλά δεν το τόλμησε τότε, τη τελευταία στιγμή.
Τώρα "όλα γύρω του" του λένε ότι είναι η ώρα να παρατήσει τα πάντα και να αλλάξει τη ζωή του, αλλά και η συνήθεια είναι το καλύτερο και το χειρότερο πράγμα...
Το τελευταίο καιρό διάβασε την ουράνια προφητεία του J.Redfield, αμέσως μετά τη συνέχειά της τη 10 επίγνωση και μαζί τον Αλχημιστή του P.Coelho.
Όσοι έχουν διαβάσει την ουράνια προφητεία θα θυμούνται φυσικά ότι οι συμπτώσεις που συμβαίνουν στη ζωή μας δεν είναι τυχαίες αλλά έχουν πάντα κάποιο μήνυμα να μας δώσουν.
Ήταν εντυπωσιακός ο τρόπος που έφτασε στα χέρια του αυτό το βιβλίο αν το δούμε από το πρίσμα αυτό.
Κάπου στο δίκτυο είχε δει μια αναφορά σ αυτό το βιβλίο (μαζί με κάποιο άλλο), πριν μήνες, το σημείωσε, αλλά δεν προχώρησε να το πάρει και δεν θα μάθει ποτέ αν θα το έκανε.
Ώσπου μια μέρα κάποιο πολύ κοντινό και αγαπημένο του πρόσωπο, (από πολύ μακριά) πήγε σε μια έκθεση βιβλίου και το αγόρασε.
Θυμήθηκε αμέσως σε ποιό βιβλίο αναφερόταν και του το έστειλε πριν καν το διαβάσει, γιατί ήταν σαν "γραμμένο" να το δει, αυτός τουλάχιστον αυτό πιστεύει.
Μετά από λίγες μέρες, ήταν σε κάποιο σπίτι γνωστών(επαγγελματική γνωριμία), κάποια γυναίκα που μόλις είχε γνωρίσει χωρίς να ξέρει τίποτα γι όλα αυτά, ήθελε να του δώσει την περίληψη της κοιλάδας των ρόδων, καθώς τον είδε να το παρατηρεί και αυτός αρνήθηκε.
Της είπε μάλιστα ότι δεν θα το πάρει, διότι βιβλία δεν δανείζεται.
Του ανταπάντησε ότι δεν θα του το δανείσει αλλά θα του το χαρίσει.
Και επέμενε να πάρει όποιο βιβλίο θέλει από τη βιβλιοθήκη της.
Τότε δέχτηκε το δώρο αλλά πήρε κάποιο άλλο τελικά.
Τον αλχημιστή!!!
Χωρίς να ξέρει τι είναι, απλά και μόνο γιατί το είδε σε ένα ράφι και κάτι του έλεγε ότι πρέπει να το διαβάσει.
Φαίνονται όλα παράξενα αλλά είναι αλήθεια και δεν έχω λόγο για το αντίθετο.
Όλοι γύρω του τον θεωρούν ευτυχισμένο και αρκετά επιτυχημένο στη δουλειά του, αλλά το κυριότερο, με πολύ μεγάλες δυνατότητες για να πετύχει πάρα πολλά ακόμα.
Η εκπλήρωση του προσωπικού μας μύθου είναι το θέμα του Αλχημιστή.
Αυτός ο φίλος μου δεν έχει κάνει ακόμα οικογένεια, αν και υπάρχει κάποια πολύ μακριά του, έτοιμη να τον ακολουθήσει, όπου αποφασίσει να πάει ή να "μείνει".
Η περιουσία του είναι αρκετή, οι προοπτικές του περισσότερες.
Όλα ως τώρα χτίστηκαν με πολύ κόπο...και όλα χτίστηκαν πάνω του, αλλά νιώθει ότι το πνεύμα του είναι πίσω από τα μάτια ενός Αετού, το σώμα του σ΄ένα χρυσό κλουβί και η καρδιά του κάπου πολύ μακριά.
Και δεν έχει εκπληρώσει το προσωπικό του μύθο.
Οι ινδιάνοι της Βόρειας Αμερικής πιστεύουν ότι τα ζώα που εμφανίζονται μπροστά μας ξαφνικά, πάντα έχουν κάτι να μας πουν (10 επίγνωση της ουράνιας προφητείας), πεποίθηση δανεισμένη από τους ινδιάνους, το χω δει ξανά.
Εδώ και καιρό παρ ότι ζει στη φύση, το μόνο ζώο που έβλεπε μπροστά του για πολλά βράδυα, ήταν νυχτερίδες.
Δεν έδινε σημασία, ώσπου ένα βράδυ ήρθε μια από τα δεξιά του, πέταξε πάνω από το κεφάλι του 3 φορές, πάλι δεν της έδωσε σημασία και τελικά βούτηξε πάνω του, (ε τότε ταρακουνήθηκε από τη καρέκλα:-) ), γύρισε κι έφυγε.
Τι είναι η νυχτερίδα? Ενα ζώο που δεν βρίσκει το δρόμο του βάσει αυτών που βλέπει (γιατί δεν βλέπει) αλλά αυτών που νιώθει.
Ο θησαυρός το πιο πιθανό να είναι εδώ που είναι ο "κάποιος" τώρα, αλλά μήπως αυτό που αξίζει είναι το ταξίδι???????
ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΑΣ ΜΥΘΟΥ, ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΘΕ ΥΛΙΚΗ ΘΥΣΙΑ.
ΕΣΕΙΣ????
Έλαβα το θάρρος να ανοίξω ένα καινούργιο θέμα, για να ακούσω και τις γνώμες τρίτων, για κάτι που απασχολεί εδώ και καιρό... κάποιον.
Κάποιον που δεν είναι ευχαριστημένος όσο θα ήθελε, από αυτό που είναι και από τον τρόπο που ζει και όχι μόνο...
Εδώ και καιρό θέλει να αλλάξει τα πάντα στη ζωή του.
Είναι κάτι που ήθελε να το κάνει και πριν 9 χρόνια, αλλά δεν το τόλμησε τότε, τη τελευταία στιγμή.
Τώρα "όλα γύρω του" του λένε ότι είναι η ώρα να παρατήσει τα πάντα και να αλλάξει τη ζωή του, αλλά και η συνήθεια είναι το καλύτερο και το χειρότερο πράγμα...
Το τελευταίο καιρό διάβασε την ουράνια προφητεία του J.Redfield, αμέσως μετά τη συνέχειά της τη 10 επίγνωση και μαζί τον Αλχημιστή του P.Coelho.
Όσοι έχουν διαβάσει την ουράνια προφητεία θα θυμούνται φυσικά ότι οι συμπτώσεις που συμβαίνουν στη ζωή μας δεν είναι τυχαίες αλλά έχουν πάντα κάποιο μήνυμα να μας δώσουν.
Ήταν εντυπωσιακός ο τρόπος που έφτασε στα χέρια του αυτό το βιβλίο αν το δούμε από το πρίσμα αυτό.
Κάπου στο δίκτυο είχε δει μια αναφορά σ αυτό το βιβλίο (μαζί με κάποιο άλλο), πριν μήνες, το σημείωσε, αλλά δεν προχώρησε να το πάρει και δεν θα μάθει ποτέ αν θα το έκανε.
Ώσπου μια μέρα κάποιο πολύ κοντινό και αγαπημένο του πρόσωπο, (από πολύ μακριά) πήγε σε μια έκθεση βιβλίου και το αγόρασε.
Θυμήθηκε αμέσως σε ποιό βιβλίο αναφερόταν και του το έστειλε πριν καν το διαβάσει, γιατί ήταν σαν "γραμμένο" να το δει, αυτός τουλάχιστον αυτό πιστεύει.
Μετά από λίγες μέρες, ήταν σε κάποιο σπίτι γνωστών(επαγγελματική γνωριμία), κάποια γυναίκα που μόλις είχε γνωρίσει χωρίς να ξέρει τίποτα γι όλα αυτά, ήθελε να του δώσει την περίληψη της κοιλάδας των ρόδων, καθώς τον είδε να το παρατηρεί και αυτός αρνήθηκε.
Της είπε μάλιστα ότι δεν θα το πάρει, διότι βιβλία δεν δανείζεται.
Του ανταπάντησε ότι δεν θα του το δανείσει αλλά θα του το χαρίσει.
Και επέμενε να πάρει όποιο βιβλίο θέλει από τη βιβλιοθήκη της.
Τότε δέχτηκε το δώρο αλλά πήρε κάποιο άλλο τελικά.
Τον αλχημιστή!!!
Χωρίς να ξέρει τι είναι, απλά και μόνο γιατί το είδε σε ένα ράφι και κάτι του έλεγε ότι πρέπει να το διαβάσει.
Φαίνονται όλα παράξενα αλλά είναι αλήθεια και δεν έχω λόγο για το αντίθετο.
Όλοι γύρω του τον θεωρούν ευτυχισμένο και αρκετά επιτυχημένο στη δουλειά του, αλλά το κυριότερο, με πολύ μεγάλες δυνατότητες για να πετύχει πάρα πολλά ακόμα.
Η εκπλήρωση του προσωπικού μας μύθου είναι το θέμα του Αλχημιστή.
Αυτός ο φίλος μου δεν έχει κάνει ακόμα οικογένεια, αν και υπάρχει κάποια πολύ μακριά του, έτοιμη να τον ακολουθήσει, όπου αποφασίσει να πάει ή να "μείνει".
Η περιουσία του είναι αρκετή, οι προοπτικές του περισσότερες.
Όλα ως τώρα χτίστηκαν με πολύ κόπο...και όλα χτίστηκαν πάνω του, αλλά νιώθει ότι το πνεύμα του είναι πίσω από τα μάτια ενός Αετού, το σώμα του σ΄ένα χρυσό κλουβί και η καρδιά του κάπου πολύ μακριά.
Και δεν έχει εκπληρώσει το προσωπικό του μύθο.
Οι ινδιάνοι της Βόρειας Αμερικής πιστεύουν ότι τα ζώα που εμφανίζονται μπροστά μας ξαφνικά, πάντα έχουν κάτι να μας πουν (10 επίγνωση της ουράνιας προφητείας), πεποίθηση δανεισμένη από τους ινδιάνους, το χω δει ξανά.
Εδώ και καιρό παρ ότι ζει στη φύση, το μόνο ζώο που έβλεπε μπροστά του για πολλά βράδυα, ήταν νυχτερίδες.
Δεν έδινε σημασία, ώσπου ένα βράδυ ήρθε μια από τα δεξιά του, πέταξε πάνω από το κεφάλι του 3 φορές, πάλι δεν της έδωσε σημασία και τελικά βούτηξε πάνω του, (ε τότε ταρακουνήθηκε από τη καρέκλα:-) ), γύρισε κι έφυγε.
Τι είναι η νυχτερίδα? Ενα ζώο που δεν βρίσκει το δρόμο του βάσει αυτών που βλέπει (γιατί δεν βλέπει) αλλά αυτών που νιώθει.
Ο θησαυρός το πιο πιθανό να είναι εδώ που είναι ο "κάποιος" τώρα, αλλά μήπως αυτό που αξίζει είναι το ταξίδι???????
ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Η ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΑΣ ΜΥΘΟΥ, ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΘΕ ΥΛΙΚΗ ΘΥΣΙΑ.
ΕΣΕΙΣ????
Αγαπητοί φίλοι γειά σας.
Θα συμφωνήσω κι εγώ μαζί σας, όσον αφορά το Δωδεκάθεο και τις κινήσεις ορισμένων για την αποδοχή του.
Προσωπικά δεν αποδέχτηκα τα τελευταία χρόνια, "φυσικά από τη στιγμή που άρχισα να είμαι ικανός να κρίνω και να εξετάζω μόνος μου" τη λαϊκή εκδοχή του.
Όπως την γνώριζαν ακόμα και στην Αρχαία Ελλάδα.
Γνωρίζουμε όλοι περί αυτού.
Είχε τόσο μεγάλο βάθος αυτή η "θρησκεία" που για μένα μόνο αυτό δεν ήταν.
Πιστεύω πως από την αρχή ως το τέλος ήταν φιλοσοφία και κάθε προσπάθεια για την αποδοχή της από ορισμένους, μοιάζει στα μάτια μου ή πολύ πονηρή ή πολύ ανόητη.
Είπα όμως, ότι την πεποίθηση μου (ότι η Αρχαία Ελληνική πίστη δεν ήταν θρησκεία, αλλά φιλοσοφία), τη διαμόρφωσα από τη στιγμή που μεγάλωσα, διάβασα...και κατάλαβα!!!!
Ότι τουλάχιστον έχω καταλάβει ως τώρα, γιατί η άλλη άκρη του νήματος είναι ακαθόριστη.
Για ποιό λόγο το τόνισα φίλοι μου, νομίζω καταλαβαίνετε.
Γιατί αυτή είναι η θέση μου σχετικά με τον Ηρακλή και τη Ζήνα και τις επιπτώσεις που έχει αυτή στα παιδιά, τα δικά μας και όλου του πλανήτη.
Άλλωστε ποιός από εμάς θυμάται τηλεοπτικές σειρές του παρελθόντος που παρακολουθούσαμε με πάθος??? Όσα από αυτά εξελιχθούν σε υγιείς σκεπτόμενους ανθρώπους και αναζητήσουν την αλήθεια των πραγμάτων, σχετικά με ότι ασχοληθούν, δε θα την αναζητήσουν στην τηλεοπτ. σειρά της περασμένης δεκαετίας, θα τη βρούν εκεί που πρέπει.
Ζημιά κάνουν οι σειρές αυτές, το δέχομαι όπως κάθε νόμισμα έχει 2 όψεις,(εγώ ο ίδιος μάλιστα δεν έχω σπίτι μου τηλεόραση και υπάρχουν λόγοι...) δεν είναι όμως τραγική κατά τη γνώμη μου.
Παρ όλα αυτά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν οι εκπομπές αυτές.
Πιστεύω πως αυτό που έγινε από τους δικτυακούς ινδουιστές, μπορεί να έχει ακριβώς την ίδια συνέχεια από εμάς, κατόπιν και από άλλους και από άλλους, ώσπου να βγει κάτι.
Γιατί όλα τα μεγάλα πράγματα ξεκινάνε από πολύ μικρά και μόνο το πάθος και η θέληση τα ποτίζει και τα κατευθύνει.
Για μένα φίλοι μου, αυτή είναι η λύση.
Θα συμφωνήσω κι εγώ μαζί σας, όσον αφορά το Δωδεκάθεο και τις κινήσεις ορισμένων για την αποδοχή του.
Προσωπικά δεν αποδέχτηκα τα τελευταία χρόνια, "φυσικά από τη στιγμή που άρχισα να είμαι ικανός να κρίνω και να εξετάζω μόνος μου" τη λαϊκή εκδοχή του.
Όπως την γνώριζαν ακόμα και στην Αρχαία Ελλάδα.
Γνωρίζουμε όλοι περί αυτού.
Είχε τόσο μεγάλο βάθος αυτή η "θρησκεία" που για μένα μόνο αυτό δεν ήταν.
Πιστεύω πως από την αρχή ως το τέλος ήταν φιλοσοφία και κάθε προσπάθεια για την αποδοχή της από ορισμένους, μοιάζει στα μάτια μου ή πολύ πονηρή ή πολύ ανόητη.
Είπα όμως, ότι την πεποίθηση μου (ότι η Αρχαία Ελληνική πίστη δεν ήταν θρησκεία, αλλά φιλοσοφία), τη διαμόρφωσα από τη στιγμή που μεγάλωσα, διάβασα...και κατάλαβα!!!!
Ότι τουλάχιστον έχω καταλάβει ως τώρα, γιατί η άλλη άκρη του νήματος είναι ακαθόριστη.
Για ποιό λόγο το τόνισα φίλοι μου, νομίζω καταλαβαίνετε.
Γιατί αυτή είναι η θέση μου σχετικά με τον Ηρακλή και τη Ζήνα και τις επιπτώσεις που έχει αυτή στα παιδιά, τα δικά μας και όλου του πλανήτη.
Άλλωστε ποιός από εμάς θυμάται τηλεοπτικές σειρές του παρελθόντος που παρακολουθούσαμε με πάθος??? Όσα από αυτά εξελιχθούν σε υγιείς σκεπτόμενους ανθρώπους και αναζητήσουν την αλήθεια των πραγμάτων, σχετικά με ότι ασχοληθούν, δε θα την αναζητήσουν στην τηλεοπτ. σειρά της περασμένης δεκαετίας, θα τη βρούν εκεί που πρέπει.
Ζημιά κάνουν οι σειρές αυτές, το δέχομαι όπως κάθε νόμισμα έχει 2 όψεις,(εγώ ο ίδιος μάλιστα δεν έχω σπίτι μου τηλεόραση και υπάρχουν λόγοι...) δεν είναι όμως τραγική κατά τη γνώμη μου.
Παρ όλα αυτά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν οι εκπομπές αυτές.
Πιστεύω πως αυτό που έγινε από τους δικτυακούς ινδουιστές, μπορεί να έχει ακριβώς την ίδια συνέχεια από εμάς, κατόπιν και από άλλους και από άλλους, ώσπου να βγει κάτι.
Γιατί όλα τα μεγάλα πράγματα ξεκινάνε από πολύ μικρά και μόνο το πάθος και η θέληση τα ποτίζει και τα κατευθύνει.
Για μένα φίλοι μου, αυτή είναι η λύση.
Με εκτίμηση
Πυθαγόρας
Καλησπέρα.
Το φαινόμενο που διάβασα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αρκετά τρομακτικό αν σου συμβεί.
Από μεγάλη περιέργεια και χωρίς να γνωρίζω από που βρήκε τη σημασία της λέξης, μόρα και μόλα, ο φίλος AVATARGR, απλά η πρώτη ενέργεια που ήρθε στο μυαλό μου ήταν να ανοίξω το λεξικό της magenta, όπου διαπίστωσα στα συνώνυμα, ότι αναφέρεται ακριβώς έτσι, βραχνάς-εφιάλτης.
Δεν έχω ακούσει άλλη φορά γι αυτό το θέμα, αλλά ποτέ δεν αμφισβητώ ένα γεγονός που έχουν βιώσει ή γνωρίζουν, 7 άτομα(τόσες αναφορές μέτρησα εγώ σε αυτό το forum) ξένα μεταξύ τους, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κανένα λόγο, να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Άλλωστε, όλοι κατά καιρούς, έχουμε ακούσει και αποδεχτεί πολλές ιστορίες (φαινομενικά υπερφυσικές)για διάφορα γεγονότα, μήπως κάνω λάθος?
Αυτή είναι η θέση μου και την εκφράζω εξαρχής για να μη παρεξηγηθώ, για μια σκέψη μου που θα αναφέρω παρακάτω.
Στις μισές αναφορές στο φαινόμενο παρατήρησα μια ομοιότητα.
Ότι η σκιά εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα, δηλαδή αφήνει το χώρο που είμαστε από τη μπαλκονόπορτα ή ένα παράθυρο δεν έχει σημασία.
Η φίλη Darkangel μπορεί βέβαια, να μη θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια, λόγω ότι συνέβη παλιά και δεν αναφέρει κάτι, όπως και ο Saman και ο Nagual.
Αλλά έχω την εξής "υπόθεση" για ένα μέρος του φαινομένου, όσον αφορά τη σκιά και μόνο.
Έχω παρατηρήσει πως όσες φορές έχω τα μάτια μου κλειστά για αρκετή εως πολλή ώρα, τη στιγμή που τα ανοίγω ξαφνικά, βλέπω σκιές.
Είναι πιστεύω ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους για ελάχιστο χρόνο, μέχρι να συνηθίσουν τα μάτια μας το φως ή μέχρι να δουν κάποιο ισχυρότερο φως, εαν βρίσκονται σε ημίφως.
Μήπως λοιπόν η σκιά προέρχεται από το γεγονός της οφθαλμαπάτης κατά τη διάρκεια προσαρμογής της κόρης του ματιού στα νέα δεδομένα και γι αυτό το λόγο μάλιστα εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα όπου το φως είναι κάπως ισχυρότερο.
Δικαιολογεί αυτή η υπόθεση και το γεγονός της μη ξαφνικής εξαφάνισης και επανεμφάνισής της στη μπαλκονόπορτα, αλλά της οπτικής επαφής κατά την πορεία της προς εκεί.
Ευχαριστώ και περιμένω τα σχόλιά σας.
Το φαινόμενο που διάβασα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αρκετά τρομακτικό αν σου συμβεί.
Από μεγάλη περιέργεια και χωρίς να γνωρίζω από που βρήκε τη σημασία της λέξης, μόρα και μόλα, ο φίλος AVATARGR, απλά η πρώτη ενέργεια που ήρθε στο μυαλό μου ήταν να ανοίξω το λεξικό της magenta, όπου διαπίστωσα στα συνώνυμα, ότι αναφέρεται ακριβώς έτσι, βραχνάς-εφιάλτης.
Δεν έχω ακούσει άλλη φορά γι αυτό το θέμα, αλλά ποτέ δεν αμφισβητώ ένα γεγονός που έχουν βιώσει ή γνωρίζουν, 7 άτομα(τόσες αναφορές μέτρησα εγώ σε αυτό το forum) ξένα μεταξύ τους, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κανένα λόγο, να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Άλλωστε, όλοι κατά καιρούς, έχουμε ακούσει και αποδεχτεί πολλές ιστορίες (φαινομενικά υπερφυσικές)για διάφορα γεγονότα, μήπως κάνω λάθος?
Αυτή είναι η θέση μου και την εκφράζω εξαρχής για να μη παρεξηγηθώ, για μια σκέψη μου που θα αναφέρω παρακάτω.
Στις μισές αναφορές στο φαινόμενο παρατήρησα μια ομοιότητα.
Ότι η σκιά εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα, δηλαδή αφήνει το χώρο που είμαστε από τη μπαλκονόπορτα ή ένα παράθυρο δεν έχει σημασία.
Η φίλη Darkangel μπορεί βέβαια, να μη θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια, λόγω ότι συνέβη παλιά και δεν αναφέρει κάτι, όπως και ο Saman και ο Nagual.
Αλλά έχω την εξής "υπόθεση" για ένα μέρος του φαινομένου, όσον αφορά τη σκιά και μόνο.
Έχω παρατηρήσει πως όσες φορές έχω τα μάτια μου κλειστά για αρκετή εως πολλή ώρα, τη στιγμή που τα ανοίγω ξαφνικά, βλέπω σκιές.
Είναι πιστεύω ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους για ελάχιστο χρόνο, μέχρι να συνηθίσουν τα μάτια μας το φως ή μέχρι να δουν κάποιο ισχυρότερο φως, εαν βρίσκονται σε ημίφως.
Μήπως λοιπόν η σκιά προέρχεται από το γεγονός της οφθαλμαπάτης κατά τη διάρκεια προσαρμογής της κόρης του ματιού στα νέα δεδομένα και γι αυτό το λόγο μάλιστα εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα όπου το φως είναι κάπως ισχυρότερο.
Δικαιολογεί αυτή η υπόθεση και το γεγονός της μη ξαφνικής εξαφάνισης και επανεμφάνισής της στη μπαλκονόπορτα, αλλά της οπτικής επαφής κατά την πορεία της προς εκεί.
Ευχαριστώ και περιμένω τα σχόλιά σας.
Καλησπέρα.
Το φαινόμενο που διάβασα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αρκετά τρομακτικό αν σου συμβεί.
Από μεγάλη περιέργεια και χωρίς να γνωρίζω από που βρήκε τη σημασία της λέξης, μόρα και μόλα, ο φίλος AVATARGR, απλά η πρώτη ενέργεια που ήρθε στο μυαλό μου ήταν να ανοίξω το λεξικό της magenta, όπου διαπίστωσα στα συνώνυμα, ότι αναφέρεται ακριβώς έτσι, βραχνάς-εφιάλτης.
Δεν έχω ακούσει άλλη φορά γι αυτό το θέμα, αλλά ποτέ δεν αμφισβητώ ένα γεγονός που έχουν βιώσει ή γνωρίζουν, 7 άτομα(τόσες αναφορές μέτρησα εγώ σε αυτό το forum) ξένα μεταξύ τους, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κανένα λόγο, να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Άλλωστε, όλοι κατά καιρούς, έχουμε ακούσει και αποδεχτεί πολλές ιστορίες (φαινομενικά υπερφυσικές)για διάφορα γεγονότα, μήπως κάνω λάθος?
Αυτή είναι η θέση μου και την εκφράζω εξαρχής για να μη παρεξηγηθώ, για μια σκέψη μου που θα αναφέρω παρακάτω.
Στις μισές αναφορές στο φαινόμενο παρατήρησα μια ομοιότητα.
Ότι η σκιά εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα, δηλαδή αφήνει το χώρο που είμαστε από τη μπαλκονόπορτα ή ένα παράθυρο δεν έχει σημασία.
Η φίλη Darkangel μπορεί βέβαια, να μη θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια, λόγω ότι συνέβη παλιά και δεν αναφέρει κάτι, όπως και ο Saman και ο Nagual.
Αλλά έχω την εξής "υπόθεση" για ένα μέρος του φαινομένου, όσον αφορά τη σκιά και μόνο.
Έχω παρατηρήσει πως όσες φορές έχω τα μάτια μου κλειστά για αρκετή εως πολλή ώρα, τη στιγμή που τα ανοίγω ξαφνικά, βλέπω σκιές.
Είναι πιστεύω ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους για ελάχιστο χρόνο, μέχρι να συνηθίσουν τα μάτια μας το φως ή μέχρι να δουν κάποιο ισχυρότερο φως, εαν βρίσκονται σε ημίφως.
Μήπως λοιπόν η σκιά προέρχεται από το γεγονός της οφθαλμαπάτης κατά τη διάρκεια προσαρμογής της κόρης του ματιού στα νέα δεδομένα και γι αυτό το λόγο μάλιστα εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα όπου το φως είναι κάπως ισχυρότερο.
Δικαιολογεί αυτή η υπόθεση και το γεγονός της μη ξαφνικής εξαφάνισης και επανεμφάνισής της στη μπαλκονόπορτα, αλλά της οπτικής επαφής κατά την πορεία της προς εκεί.
Ευχαριστώ και περιμένω τα σχόλιά σας.
Το φαινόμενο που διάβασα είναι πραγματικά εντυπωσιακό και αρκετά τρομακτικό αν σου συμβεί.
Από μεγάλη περιέργεια και χωρίς να γνωρίζω από που βρήκε τη σημασία της λέξης, μόρα και μόλα, ο φίλος AVATARGR, απλά η πρώτη ενέργεια που ήρθε στο μυαλό μου ήταν να ανοίξω το λεξικό της magenta, όπου διαπίστωσα στα συνώνυμα, ότι αναφέρεται ακριβώς έτσι, βραχνάς-εφιάλτης.
Δεν έχω ακούσει άλλη φορά γι αυτό το θέμα, αλλά ποτέ δεν αμφισβητώ ένα γεγονός που έχουν βιώσει ή γνωρίζουν, 7 άτομα(τόσες αναφορές μέτρησα εγώ σε αυτό το forum) ξένα μεταξύ τους, που στο κάτω-κάτω δεν έχουν και κανένα λόγο, να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Άλλωστε, όλοι κατά καιρούς, έχουμε ακούσει και αποδεχτεί πολλές ιστορίες (φαινομενικά υπερφυσικές)για διάφορα γεγονότα, μήπως κάνω λάθος?
Αυτή είναι η θέση μου και την εκφράζω εξαρχής για να μη παρεξηγηθώ, για μια σκέψη μου που θα αναφέρω παρακάτω.
Στις μισές αναφορές στο φαινόμενο παρατήρησα μια ομοιότητα.
Ότι η σκιά εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα, δηλαδή αφήνει το χώρο που είμαστε από τη μπαλκονόπορτα ή ένα παράθυρο δεν έχει σημασία.
Η φίλη Darkangel μπορεί βέβαια, να μη θυμάται μια τέτοια λεπτομέρεια, λόγω ότι συνέβη παλιά και δεν αναφέρει κάτι, όπως και ο Saman και ο Nagual.
Αλλά έχω την εξής "υπόθεση" για ένα μέρος του φαινομένου, όσον αφορά τη σκιά και μόνο.
Έχω παρατηρήσει πως όσες φορές έχω τα μάτια μου κλειστά για αρκετή εως πολλή ώρα, τη στιγμή που τα ανοίγω ξαφνικά, βλέπω σκιές.
Είναι πιστεύω ένα φαινόμενο που συμβαίνει σε όλους για ελάχιστο χρόνο, μέχρι να συνηθίσουν τα μάτια μας το φως ή μέχρι να δουν κάποιο ισχυρότερο φως, εαν βρίσκονται σε ημίφως.
Μήπως λοιπόν η σκιά προέρχεται από το γεγονός της οφθαλμαπάτης κατά τη διάρκεια προσαρμογής της κόρης του ματιού στα νέα δεδομένα και γι αυτό το λόγο μάλιστα εξαφανίζεται στη μπαλκονόπορτα όπου το φως είναι κάπως ισχυρότερο.
Δικαιολογεί αυτή η υπόθεση και το γεγονός της μη ξαφνικής εξαφάνισης και επανεμφάνισής της στη μπαλκονόπορτα, αλλά της οπτικής επαφής κατά την πορεία της προς εκεί.
Ευχαριστώ και περιμένω τα σχόλιά σας.