Ravnalis

Ο καλύτερος τρόπος να αιτιολογήσω πλήρως τις άποψεις μου πάνω στο θέμα, είναι να παραθέσω ένα κείμενο από το βιβλίο, “Οι Θεραπείες Του Καρκίνου Από Την Αρχαιότητα Μέχρι Σήμερα”, του Ιατρού - Συγγραφέα, Μάριου Δημόπουλου. Σελ. 120-124. Εκδόσεις “ΕΥΑΝΔΡΟΣ”.

ΕΜΒΟΛΙΑ: ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΑΡΙΖΕΙ ΑΝΟΣΙΑ Η ΔΙΚΟΠΟ ΜΑΧΑΙΡΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ;

Όταν λέμε πρόληψη, σαφώς δεν εννοούμε τα γνωστά προληπτικά μέτρα που προτείνει η συμβατική παθολογία (κάντε κάθε χρόνο ένα τσέκ-άπ, μην πλησιάζετε τον γριπιώντα, πλύνετε τα χέρια σας για να γλιτώσετε από τα μικρόβια κ.ο.κ..) και ιδίως τα εμβόλια, με τα οποία η σύγχρονη επιστήμη επαίρεται ότι έχει συμβάλει στην ανοσία της ανθρωπότητας. Οι Rudy Rivera και Roger D. Deutsch στο βιβλίο τους «Οι κρυφές διατροφικές αλλεργίες σας κάνουν να παχαίνετε» (εκδ. Αλκυών, 2000, σελ. 99) υποστηρίζουν ότι «η ιδέα πίσω από ένα εμβόλιο είναι η εξής: Αυτό που δεν σε σκοτώνει, σε κάνει δυνατότερο. Μια θεμελιώδης πρακτική στην σύγχρονη υγιεινή, ο εμβολιασμός εναντίον συγκεκριμένων λοιμωδών νόσων, βασίζεται στις παρατηρήσεις των Ελλήνων Φιλοσόφων… Ο Θουκυδίδης παρατήρησε το γεγονός ότι τα θύματα του λοιμού στην Αθήνα, εξ εκείνων που είχαν επιζήσει από την πρώτη κρίση, δεν προσεβάλλοντο από την λοίμωξη για δεύτερη φορά. Έγραφε: «Όμως αυτοί που ένιωθαν περισσότερο οίκτο, ήταν αυτοί που είχαν προσβληθεί από τον λοιμό και είχαν αναρρώσει. Ήξεραν με τι μοιάζει και ταυτόχρονα ένιωθαν ασφαλείς, γιατί κανείς δεν κολλούσε την αρρώστια δεύτερη φορά ή αν την κολλούσε, η δεύτερη αυτή προσβολή δεν ήταν ποτέ μοιραία». Σωστά, αλλά δεν αναρωτήθηκε ο Θουκυδίδης γιατί δεν κόλλησαν όλοι από την συγκεκριμένη λοίμωξη. Όταν οι ιατροί των Ασκληπιείων και ο Ιπποκράτης έλεγαν πρόληψη, δεν την εννούσαν έτσι.

Δεν θα υποστηρίξουμε βέβαια στις γραμμές αυτού του βιβλίου, να μην γίνωνται εμβολιασμοί, παρά το γεγονός ότι το ζήτημα τούτο έχει διχάσει τον επιστημονικό κόσμο, αλλά θα δούμε μιαν άλλη πλευρά της «προληπτικής» ανοσίας που μας παρέχει η συμβατική παθολογία, και η οποία σκανδαλωδώς αποκρύπτεται. Ο Richard Moskowitz, M.D., ομοιοπαθητικός και πρώην πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Ομοιοπαθητικής, έλεγε κατηγορηματικώς: «Όλα τα εμβόλια μπορεί να είναι επιζήμια για την λειτουργία και την ακεραιότητα του ανοσοποιητικού συστήματος». Και το χειρότερο είναι ότι τα εμβόλια δεν προστατεύουν πάντοτε: Για παράδειγμα σε μια επιδημία ιλαράς το 99% των θυμάτων είχαν εμβολιασθή. Αυστριακοί παιδίατροι εμβολίαζαν παιδιά με καρκινογόνο ουσία, όπως καταγγέλει ο επιφανής πνευμονολόγος (και όχι εναλλακτικός ιατρός – εξ οικείων τα βέλη) G. Buchwald στο βιβλίο του «Εμβολιασμός. Μια επικερδής επιχείρηση». Στο βιβλίο αυτό ο εν λόγω επιστήμονας αποδεικνύει ότι τα εμβόλια όχι μόνο δεν παρέχουν προστασία, αλλά προκαλούν ανεπανόρθωτες βλάβες. Οι Dr. David Sneed και Dr. Sharon Sneed στην προκατειλημμένη μελέτη του κατά όλων των μορφών της εναλλακτικής ιατρικής «Κριτική στην Ιατρική της Νέας Εποχής» γράφουν: «Πολλοί φυσικοπαθολόγοι είναι απρόθυμοι να υποστηρίξουν τον εμβολιασμό ακόμη και για προστασία ρουτίνας από ασθένειες όπως η ιλαρά, η παρωτίτιδα, η πολυομελίτιδα, ο τέτανος, η διφθερίτιδα».

Ας δούμε όμως κάποιες άγνωστες πτυχές αυτής της προστασίας ρουτίνας. Στην χώρα μας τελευταία είχαμε πέντε περιστατικά παιδιών, που εμφάνισαν παράλυση λόγω του εμβολιασμού Sabin κατά της πολιομελίτιδας. Μάλιστα στην Ιταλία δικαστήριο εκδίκασε αποζημίωση 35,000 ευρώ στην οικογένεια ενός παιδιού, που έμεινε μόνιμα παράλυτο μετά τον εμβολιασμό του, για να… προστατευθή από μια πιθανότητα να παραλύση από πολιομελίτιδα. Το εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας Β έχει αποδειχθή ότι μπορεί να προξενήση σκλήρυνση κατά πλάκας, όπως αναγράφεται στο British Medical Joyrnal (1988, 317:1034), και γι’αυτόν τον λόγο ο Γάλλος υπουργός υγείας Bernard Kouchner απαγόρευσε το εμβόλιο. Ο δρ. Άλαιν Σώθ, πρόεδρος του ιατρικού συνδικάτου «Ιπποκράης» που εδρεύει στο Αλέ της Γαλλίας, θεωρεί αναιτιολόγητο τον μαζικό εμβολιασμό εναντίων ενός χρόνιου νοσήματος και αναφέρει ότι τέτοιου είδους εμβόλια ενδέχεται να μεταδώσουν στον οργανισμό «καρκινογόνες ουσίες σε μεγάλες ποσότητες, ωρισμένα κυτταρικά στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν κατά την γενετική επεξεργασία των κυττάρων από τα οποία δημιουργήθηκε η πρωτεϊνη του εμβολίου (ένζυμα, μόρια πυρηνικών οξέων). Τα στοιχεία αυτά μπορεί ανά πάσα στιγμή να προκαλέσουν αλλοιώσεις των γενετικών μηνυμάτων στο σώμα του εμβολιασμένου ατόμου, με πιθανή συνέπεια καρκίνο, αυτοάνοσα νοσήματα (σκλήρυνση κατά πλάκας, διαβήτη, σοβαρούς ρευματισμούς, αιμορραγικές εξελκώσεις στο παχύ έντερο κ.λπ.) ή τερατογενέσεις. Ενδέχεται επίσης να αλλοιώσουν ιούς που βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση στο εσωτερικό των κυττάρων του ανθρώπινου σώματος ή ακόμη και να τους ενεργοποιήσουν, προκαλώντας τελικά ασθένειες οι οποίες μπορεί να είναι εξ ίσου τρομακτικές με το AIDS». Και καταλήγει: «Η συσσώρευση των πάσης φύσεως εμβολίων στον οργανισμό εξ άλλου εξουθενώνει και τρελαίνει το ανοσοποιητικό σύστημα. Και αυτό αποτελεί την απαραίτητη βάση για την ανάπτυξη της ανοσοκαταστολής, που στην ουσία αποτελεί το αληθινό AIDS» (εφ. «Τα Νέα», 15-4-1997).

Ο Lynne Mc Taggart γράφει: «Οι περισσότεροι γιατροί πιστεύουν ακράδαντα ότι τα εμβόλια είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ιατρικής και ότι με τα εμβόλια έχουν εξαλειφθεί πολλές θανατηφόρες μολυσματικές αρρώστιες. Κατά την αποψή μας τα εμβόλια ευθύνονται για το ότι οι περισσότεροι γιατροί έχουν χάσει κάθε λογική σχετικά με την αρρώστια και την πρόληψή της, που πολλοί γιατροί δεν μπορούν να δουν ξεκάθαρα τα στοιχεία που δείχνουν ότι υπάρχουν κίνδυνοι στα εμβόλια, ή έλλειψη αποτελεσματικότητας, ή ακόμα και περιπτώσεις που τα παιδιά αρρωσταίνουν αππό την αρρώστια εναντίων της οποίας είχαν εμβολιαστή. Μεταβάλλει μάλιστα πολλούς κατά τα άλλα λογικούς γιατρούς και επιστήμονες σε εκφοβιστές και υστερικούς, που κατακεραυνώνουν τους διαφωνούντς, εκβιάζουν ψυχολογικά τους απείθαρχους γονείς και καταφεύγουν σε συγκινησιακής φύσης επιχειρήματα και όχι στηνστην κοινή λογική και στα επιστημονικά στοιχεία, για να υποστηρίξουν την άποψή τους… Κανείς δεν στέκεται μια στιγμή να εξετάση τις πιθανές μακροχρόνιες επιπτώσεις που μπορεί να έχη η εισαγωγή εννέα ή περισσότερων αντιγόνων μέσα στο ανώριμο ανοσοποιητικό σύστημα μιας γενιάς βρεφών κάτω των 15 μηνών. Αν υπολογιστούν και τα πολλά επαναληπτικά εμβόλια, τα παιδιά στην Αμερική δέχονται μέχρι και 30 εμβολιασμούς ως την ηλικία που θα πάνε στο σχολείο, και οι περισσότεροι από αυτούς έχουν γίνει στους πρώτους λίγους μήνες της ζωής τους… Η αμερικανική κυβέρνηση, διά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών που εξέτασε όλο το επιστημονικό υλικό το οποίο υπάρχει για κάθε εμβόλιο, παραδέχθηκε ότι ασφαλές εμβόλιο δεν υπάρχει. Οι κίνδυνοι ποικίλλουν από ελαφρές αρρώστιες μέχρι μόνιμες βλάβες του εγκεφάλου και θάνατο. Δεν ισχυριζόμαστε ότι τα εμβόλια δεν έχουν κάποια αποτελέσματα, αλλά ότι τα αποτελέσματα τους είναι ανεπαρκή, πενιχρά και με απαράδεκτες συνέπειες στην υγεία των βρεφών και των παιδών. Τα εμβόλια μπορεί να παρέχουν κάποια πρόσκαιρη ανοσία, αλλά περνά και χάνεται την στιγμή που η έκθεση στην αρρώστια είναι αρκετά επικίνδυνη. Και επί πλέον μπορεί να κρύβουν άλλους κινδύνους, όπως μόνιμη αναπηρία και θάνατο, σε ποσοστά πολύ υψυλότερα από εκείνα που θα είχε κανείς εάν ανέπτυσσε την αρρώστια με τον φυσικό τρόπο». (Περ. «Υγεία για όλους», τ. 36 «Εμβόλια: Άμεσος κίνδυνος για την υγεία των παιδιών», σελ.22).