Sir Lynx
Νέο Μέλος1Μηνύματα
1Θέματα
05/08/2007, 20:18:48Πρώτο μήνυμα
05/08/2007, 20:18:48Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Φίλοι μου εγώ,περά απο αυτο που θέλω να πιστεύω,έχω την εξής θεωρια στο μυαλο μου σχετικά με την ανθρωπινη υπαρξη και την συνεχιση αυτης μετα το θανατο.Και συγχωρεστε για τυχόν επανάληψη μιας και δεν εχω το χρονο να διαβασω και τις 16 σελιδες.
Λοιπον,θεωρω οτι ως οργανισμοι,ως ανθρωποι κυριως,ειμαστε πολλοί τυχεροι που θα πεθάνουμε,διοτι αυτο σημαινει οτι γεννηθηκαμε.Κατι πολυ σημαντικο αν ξεχασουμε για μια στιγμη καθε τι που σχετιζεται με θεους και θρησκειες.Και αυτο διοτι σε ενα τεραστιο συμπαν συγκριτικα με το οποιο εμεις ως οντα αποτελουμε ενα απειροελαχιστο τμημα,ειχαμε την ευκαιρια να νικησουμε τις τρισεκατομυρια τρισεκατομμυριων πιθανοτητες εναντιον μας και να γεννηθουμε.Προχωρω ομως στην θεωρια μου για να μην ξεφευγω απο το θεμα.
Θεωρω,πως υπαρχει μια βασικη αντιληψη της πραγματικοτητας της υπαρξης που ειναι ιδια σε καθε ανθρωπο.Δηλαδη,περα απο τον χαρακτηρα και τις αντιληψεις,περα απο αρρωστιες,δυναμεις η αδυναμιες,καθε ανθρωπος αντιλαμβανεται με τον ιδιο τροπο το οτι υπαρχει.Το οτι ζει.Μια στιγμη χωρις καμια απολυτως σκεψη ειναι ακριβως αυτο που εννοω.Ετσι λοιπον,καθε ανθρωπος,αποτελει τμημα του συνολου της αντιληψης πραγματικοτητας της υπαρξης,που αποτελει μια ολοτητα.
Τι εννοω?Εννοω οτι καθε ανθρωπος απο την στιγμη που αντιλαμβανεται το οτι υπαρχει με τον ιδιο τροπο,τοτε ειναι ενα με ολους τους ανθρωπους,και ο θανατος του,πχ αν πεθανω εγω,δεν ειναι απολυτος θανατος γιατι η βασικη αντιληψη της υπαρξης εξακολουθει να υπαρχει.Θα παψει να υπαρχει οταν εξαφανιστει ολοκληρο το ανθρωπινο ειδος.
Λοιπον,θεωρω οτι ως οργανισμοι,ως ανθρωποι κυριως,ειμαστε πολλοί τυχεροι που θα πεθάνουμε,διοτι αυτο σημαινει οτι γεννηθηκαμε.Κατι πολυ σημαντικο αν ξεχασουμε για μια στιγμη καθε τι που σχετιζεται με θεους και θρησκειες.Και αυτο διοτι σε ενα τεραστιο συμπαν συγκριτικα με το οποιο εμεις ως οντα αποτελουμε ενα απειροελαχιστο τμημα,ειχαμε την ευκαιρια να νικησουμε τις τρισεκατομυρια τρισεκατομμυριων πιθανοτητες εναντιον μας και να γεννηθουμε.Προχωρω ομως στην θεωρια μου για να μην ξεφευγω απο το θεμα.
Θεωρω,πως υπαρχει μια βασικη αντιληψη της πραγματικοτητας της υπαρξης που ειναι ιδια σε καθε ανθρωπο.Δηλαδη,περα απο τον χαρακτηρα και τις αντιληψεις,περα απο αρρωστιες,δυναμεις η αδυναμιες,καθε ανθρωπος αντιλαμβανεται με τον ιδιο τροπο το οτι υπαρχει.Το οτι ζει.Μια στιγμη χωρις καμια απολυτως σκεψη ειναι ακριβως αυτο που εννοω.Ετσι λοιπον,καθε ανθρωπος,αποτελει τμημα του συνολου της αντιληψης πραγματικοτητας της υπαρξης,που αποτελει μια ολοτητα.
Τι εννοω?Εννοω οτι καθε ανθρωπος απο την στιγμη που αντιλαμβανεται το οτι υπαρχει με τον ιδιο τροπο,τοτε ειναι ενα με ολους τους ανθρωπους,και ο θανατος του,πχ αν πεθανω εγω,δεν ειναι απολυτος θανατος γιατι η βασικη αντιληψη της υπαρξης εξακολουθει να υπαρχει.Θα παψει να υπαρχει οταν εξαφανιστει ολοκληρο το ανθρωπινο ειδος.
Θελω να τονισω βεβαια πως αυτη η θεωρια μου(που ισως εχει διατυπωθει και απο αλλους σε αυτο το φορουμ αλλα και γενικοτερα)δεν εχει μεταφυσικο χαρακτηρα και βασιζεται καθαρα στη λογικη(την δικη μου λογικη)Φυσικα ειναι μια θεωρια και φυσικα δεν μπορει να αποτελεσει τιποτα παραπανω.Δεν εχει να κανει ακριβως με την μετενσαρκωση,ομως εχει μια καποια σχεση με το θεμα.
Nice to meet yoy ppl!