SpyrosP
Νέο Μέλος6Μηνύματα
4Θέματα
02/06/2007, 01:22:47Πρώτο μήνυμα
02/06/2007, 21:42:39Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Geia sas. Arxizodas tin sumetoxi mou se afti tin uperoxi konotita tha ithela na sundramo stin parathesi mustirion pou oloous mas apasxoloun.
Agxomenoi ap tous grigorous ruthmous tis sugxronis zois ligoi koitame kato.... ego koita3a kai na ti eida.
Agxomenoi ap tous grigorous ruthmous tis sugxronis zois ligoi koitame kato.... ego koita3a kai na ti eida.
http://www.mediafire.com/?8zubzrrzmbj
Parathetodai sto parapano link 10+ photos. Kali erevna kai peite mou ti pistevete.
_________________________________________________________
ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕΤΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ Kato ap ta podia mas...
ΣΕ Κάτω από τα πόδια μας... (Σύμβολα σε καπάκια
πεζοδρομίων)
02/06/2007
_________________________________________________________
Den eixa dei oti yparxei afto to thema. Apla paratheto kapoies photos apo kapakia stin euriteri perioxi tou peiraia http://www.mediafire.com/?8zubzrrzmbj
Δεν ξερω τι να σου πω φιλε navas. Ο φιλος μου πάντως μου είπε οτι πρόκειτε για καλικαντζαρο. Γνωριζο όμως οτι αθτοί συναντονται σε επαρχιακές περιοχές μόνο.
Γεια χαρά. Πιστεύω πως δεν έχει νόημα να διηγηδώ κατι που μου έχει διηγηθει καποιος άλλος οπότε θα σας εξιστορήσω ένα μικρό περισττικό που μου συνέβει το καλοκαίρι του 2006 που επισης δεν σχετίζεται με όνειρα.
Ήταν περίπου 2 το βράδυ κάποια νύχτα του Ιουλίου ή Αυγούστου. Μόλις είχα ξαπλώσει να κοιμηθώ με ένα δυνατό πλαινό φως αναμένο επειδή αισθανόμουν πολύ οκνηρός για να το σβήσω. Η μαύρη δερμάτινή καρέκλα που είνα στον γραφείο του υπολογιστη ήταν γυρισμενη προς το μέρος μου. Όταν την κοιταξα είδα μια μορφή να κάθεται σε αύτην. Ήταν ενα πλασμα σχεδόν ατροφικό λίγο πιο σκούρο του λευκου καπου στα 130 εκατοστά με μεγάλο ελλειψοειδές κεφάλι που αψηφούσε σε αρκετό βαθμό τις αναλογίες.
Τα χέρια του φέραν λεπτα μακρια δάκτυλα και τα πελματα του ήταν σαν ανθρώπινα αλλα λεπτά και λίγο μακρόστενα . Δεν παρατησα γενιτικα όργανα (προφανώς ήταν γυμνο). Είχε 2 μεγάλα οβαλ μαύρα μάτια.
Το είδα για περιπου 8-10 δευτερόλεπτα και θεωρήστε οτι στα τελευταία
2 εξαφανίστηκε αρμονικά μεσα σε αυτά. Καθόταν αναπαυτικά όπως θα καθόμουν εγώ ή εσεις σε μια τέτοια καρέκλα και δεν κινήθηκε ή μόρφασε καθολου. Απλά με κοιταζε κατάματα φιλήσυχα και εντελώς αδιάφορα. Πρέπει να προσθέσω οτι είχε ενα μικρο στόμα με λίγο πιο σκούρα χείλια σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα.
Όπως καταλαβαίνετε το θέαμα δεν ήταν τρομακτικό. Υπήρχε γαλήνη στο δωμάτιο. Δεν τρομαξα στο ελάχιστο ούτε αναταράχτηκε ή ψυχολογία μου αν και ομολογώ οτι ταρασσομαι ευκολα. Ούτε δυσοσμίες, ούτε γρήγορες κινήσεις, ούτε ξαφνικές φωνές, ούτε άλογα, ούτε τίποτα. Μου δημιούργησε αίσθημα συμπάθιας μπορώ να πω.
Ανατρίχιασα με τις περισσοτερες ιστορίες που αναλύσατε και νομίζω ότι το φαινόμενο αυτό που μου παρουσιάστηκε είναι άξιο αναφορα γιατι δεν προκαλεί αίσθημα φρίκης ή αγχους. Ή τουλαχιστον ετσι νομιζω (αναφέρομαι στην σημαντικότητα του γεγονότος).
"Αλλαφρωίσκιωτος" φίλος μου, μου προτεινε να καλέσω ιερέα διοτι μπορεί να ειναι καλλικαντζαρος ή κατι τέτοιο αλλα δεν το έκανα. ΤΟ παληκάρι είχε και τρόπους. ΔΕΝ ξαναενόχλησε.
Περιμένω τα σχόλιά σας και ευχαριστώ εκ των προταίρων για τον χρόνο που αφιερώσατε διαβάζοντας την δημοσίευση.
Ήταν περίπου 2 το βράδυ κάποια νύχτα του Ιουλίου ή Αυγούστου. Μόλις είχα ξαπλώσει να κοιμηθώ με ένα δυνατό πλαινό φως αναμένο επειδή αισθανόμουν πολύ οκνηρός για να το σβήσω. Η μαύρη δερμάτινή καρέκλα που είνα στον γραφείο του υπολογιστη ήταν γυρισμενη προς το μέρος μου. Όταν την κοιταξα είδα μια μορφή να κάθεται σε αύτην. Ήταν ενα πλασμα σχεδόν ατροφικό λίγο πιο σκούρο του λευκου καπου στα 130 εκατοστά με μεγάλο ελλειψοειδές κεφάλι που αψηφούσε σε αρκετό βαθμό τις αναλογίες.
Τα χέρια του φέραν λεπτα μακρια δάκτυλα και τα πελματα του ήταν σαν ανθρώπινα αλλα λεπτά και λίγο μακρόστενα . Δεν παρατησα γενιτικα όργανα (προφανώς ήταν γυμνο). Είχε 2 μεγάλα οβαλ μαύρα μάτια.
Το είδα για περιπου 8-10 δευτερόλεπτα και θεωρήστε οτι στα τελευταία
2 εξαφανίστηκε αρμονικά μεσα σε αυτά. Καθόταν αναπαυτικά όπως θα καθόμουν εγώ ή εσεις σε μια τέτοια καρέκλα και δεν κινήθηκε ή μόρφασε καθολου. Απλά με κοιταζε κατάματα φιλήσυχα και εντελώς αδιάφορα. Πρέπει να προσθέσω οτι είχε ενα μικρο στόμα με λίγο πιο σκούρα χείλια σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα.
Όπως καταλαβαίνετε το θέαμα δεν ήταν τρομακτικό. Υπήρχε γαλήνη στο δωμάτιο. Δεν τρομαξα στο ελάχιστο ούτε αναταράχτηκε ή ψυχολογία μου αν και ομολογώ οτι ταρασσομαι ευκολα. Ούτε δυσοσμίες, ούτε γρήγορες κινήσεις, ούτε ξαφνικές φωνές, ούτε άλογα, ούτε τίποτα. Μου δημιούργησε αίσθημα συμπάθιας μπορώ να πω.
Ανατρίχιασα με τις περισσοτερες ιστορίες που αναλύσατε και νομίζω ότι το φαινόμενο αυτό που μου παρουσιάστηκε είναι άξιο αναφορα γιατι δεν προκαλεί αίσθημα φρίκης ή αγχους. Ή τουλαχιστον ετσι νομιζω (αναφέρομαι στην σημαντικότητα του γεγονότος).
"Αλλαφρωίσκιωτος" φίλος μου, μου προτεινε να καλέσω ιερέα διοτι μπορεί να ειναι καλλικαντζαρος ή κατι τέτοιο αλλα δεν το έκανα. ΤΟ παληκάρι είχε και τρόπους. ΔΕΝ ξαναενόχλησε.
Περιμένω τα σχόλιά σας και ευχαριστώ εκ των προταίρων για τον χρόνο που αφιερώσατε διαβάζοντας την δημοσίευση.
ΥΓ. Ποτε δεν είχα μεταφυσικές εμπειρίες εκτός απ'αυτη αν μπορει φυσικα να κατηγοριοποιηθεί εκεί.
Δεν ξερω τι να σου πω φιλε navas. Ο φιλος μου πάντως μου είπε οτι πρόκειτε για καλικαντζαρο. Γνωριζο όμως οτι αθτοί συναντονται σε επαρχιακές περιοχές μόνο.
Γεια χαρά. Πιστεύω πως δεν έχει νόημα να διηγηδώ κατι που μου έχει διηγηθει καποιος άλλος οπότε θα σας εξιστορήσω ένα μικρό περισττικό που μου συνέβει το καλοκαίρι του 2006 που επισης δεν σχετίζεται με όνειρα.
Ήταν περίπου 2 το βράδυ κάποια νύχτα του Ιουλίου ή Αυγούστου. Μόλις είχα ξαπλώσει να κοιμηθώ με ένα δυνατό πλαινό φως αναμένο επειδή αισθανόμουν πολύ οκνηρός για να το σβήσω. Η μαύρη δερμάτινή καρέκλα που είνα στον γραφείο του υπολογιστη ήταν γυρισμενη προς το μέρος μου. Όταν την κοιταξα είδα μια μορφή να κάθεται σε αύτην. Ήταν ενα πλασμα σχεδόν ατροφικό λίγο πιο σκούρο του λευκου καπου στα 130 εκατοστά με μεγάλο ελλειψοειδές κεφάλι που αψηφούσε σε αρκετό βαθμό τις αναλογίες.
Τα χέρια του φέραν λεπτα μακρια δάκτυλα και τα πελματα του ήταν σαν ανθρώπινα αλλα λεπτά και λίγο μακρόστενα . Δεν παρατησα γενιτικα όργανα (προφανώς ήταν γυμνο). Είχε 2 μεγάλα οβαλ μαύρα μάτια.
Το είδα για περιπου 8-10 δευτερόλεπτα και θεωρήστε οτι στα τελευταία
2 εξαφανίστηκε αρμονικά μεσα σε αυτά. Καθόταν αναπαυτικά όπως θα καθόμουν εγώ ή εσεις σε μια τέτοια καρέκλα και δεν κινήθηκε ή μόρφασε καθολου. Απλά με κοιταζε κατάματα φιλήσυχα και εντελώς αδιάφορα. Πρέπει να προσθέσω οτι είχε ενα μικρο στόμα με λίγο πιο σκούρα χείλια σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα.
Όπως καταλαβαίνετε το θέαμα δεν ήταν τρομακτικό. Υπήρχε γαλήνη στο δωμάτιο. Δεν τρομαξα στο ελάχιστο ούτε αναταράχτηκε ή ψυχολογία μου αν και ομολογώ οτι ταρασσομαι ευκολα. Ούτε δυσοσμίες, ούτε γρήγορες κινήσεις, ούτε ξαφνικές φωνές, ούτε άλογα, ούτε τίποτα. Μου δημιούργησε αίσθημα συμπάθιας μπορώ να πω.
Ανατρίχιασα με τις περισσοτερες ιστορίες που αναλύσατε και νομίζω ότι το φαινόμενο αυτό που μου παρουσιάστηκε είναι άξιο αναφορα γιατι δεν προκαλεί αίσθημα φρίκης ή αγχους. Ή τουλαχιστον ετσι νομιζω (αναφέρομαι στην σημαντικότητα του γεγονότος).
"Αλλαφρωίσκιωτος" φίλος μου, μου προτεινε να καλέσω ιερέα διοτι μπορεί να ειναι καλλικαντζαρος ή κατι τέτοιο αλλα δεν το έκανα. ΤΟ παληκάρι είχε και τρόπους. ΔΕΝ ξαναενόχλησε.
Περιμένω τα σχόλιά σας και ευχαριστώ εκ των προταίρων για τον χρόνο που αφιερώσατε διαβάζοντας την δημοσίευση.
Ήταν περίπου 2 το βράδυ κάποια νύχτα του Ιουλίου ή Αυγούστου. Μόλις είχα ξαπλώσει να κοιμηθώ με ένα δυνατό πλαινό φως αναμένο επειδή αισθανόμουν πολύ οκνηρός για να το σβήσω. Η μαύρη δερμάτινή καρέκλα που είνα στον γραφείο του υπολογιστη ήταν γυρισμενη προς το μέρος μου. Όταν την κοιταξα είδα μια μορφή να κάθεται σε αύτην. Ήταν ενα πλασμα σχεδόν ατροφικό λίγο πιο σκούρο του λευκου καπου στα 130 εκατοστά με μεγάλο ελλειψοειδές κεφάλι που αψηφούσε σε αρκετό βαθμό τις αναλογίες.
Τα χέρια του φέραν λεπτα μακρια δάκτυλα και τα πελματα του ήταν σαν ανθρώπινα αλλα λεπτά και λίγο μακρόστενα . Δεν παρατησα γενιτικα όργανα (προφανώς ήταν γυμνο). Είχε 2 μεγάλα οβαλ μαύρα μάτια.
Το είδα για περιπου 8-10 δευτερόλεπτα και θεωρήστε οτι στα τελευταία
2 εξαφανίστηκε αρμονικά μεσα σε αυτά. Καθόταν αναπαυτικά όπως θα καθόμουν εγώ ή εσεις σε μια τέτοια καρέκλα και δεν κινήθηκε ή μόρφασε καθολου. Απλά με κοιταζε κατάματα φιλήσυχα και εντελώς αδιάφορα. Πρέπει να προσθέσω οτι είχε ενα μικρο στόμα με λίγο πιο σκούρα χείλια σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα.
Όπως καταλαβαίνετε το θέαμα δεν ήταν τρομακτικό. Υπήρχε γαλήνη στο δωμάτιο. Δεν τρομαξα στο ελάχιστο ούτε αναταράχτηκε ή ψυχολογία μου αν και ομολογώ οτι ταρασσομαι ευκολα. Ούτε δυσοσμίες, ούτε γρήγορες κινήσεις, ούτε ξαφνικές φωνές, ούτε άλογα, ούτε τίποτα. Μου δημιούργησε αίσθημα συμπάθιας μπορώ να πω.
Ανατρίχιασα με τις περισσοτερες ιστορίες που αναλύσατε και νομίζω ότι το φαινόμενο αυτό που μου παρουσιάστηκε είναι άξιο αναφορα γιατι δεν προκαλεί αίσθημα φρίκης ή αγχους. Ή τουλαχιστον ετσι νομιζω (αναφέρομαι στην σημαντικότητα του γεγονότος).
"Αλλαφρωίσκιωτος" φίλος μου, μου προτεινε να καλέσω ιερέα διοτι μπορεί να ειναι καλλικαντζαρος ή κατι τέτοιο αλλα δεν το έκανα. ΤΟ παληκάρι είχε και τρόπους. ΔΕΝ ξαναενόχλησε.
Περιμένω τα σχόλιά σας και ευχαριστώ εκ των προταίρων για τον χρόνο που αφιερώσατε διαβάζοντας την δημοσίευση.
ΥΓ. Ποτε δεν είχα μεταφυσικές εμπειρίες εκτός απ'αυτη αν μπορει φυσικα να κατηγοριοποιηθεί εκεί.