Ultor
Νέο Μέλος1Μηνύματα
1Θέματα
14/04/2003, 18:38:07Πρώτο μήνυμα
14/04/2003, 18:38:07Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Σαν καινούριο μέλος του Forum αυτού, χαιρετίζω όλους τα μέλη που τυγχάνει να διαβάζουν αυτό εδώ το post.
Επί της ουσίας, τώρα, θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου να τοποθετηθώ με τις επισημάνσεις-απορίες που θα παραθέσω παρακάτω, σ'αυτήν την άτυπη διαμάχη μεταξύ των μελών του Forum kakao και Αλβέρτου Δημητρίου( Al ).
1) Απ'ότι είμαι τουλάχιστον σε θέση να γνωρίζω, η ΠΡΩΤΗ αναφορά σχετικά με το περιβόητο, πλέον, Megapolisomancy γίνεται απ'τον Fritz Leiber στο, εν πολλοίς αυτοβιογραφικό, βιβλίο του Our Lady Of Darkness (στα ελληνικά, Η Κυρά Του Σκοταδιού). Από εκεί και πέρα, δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου καμία άλλη αναφορά του βιβλίου αυτού, μέχρι στιγμής, πέραν εκείνης στο ομώνυμο βιβλίο του Παντελή Γιαννουλάκη. Αν κάποιος γνωρίζει κάτι περισσότερο, πολύ θα ήθελα να το ακούσω.
2) Το βιβλίο Megapolisomancy του Π.Γιαννουλάκη, το έχω διαβάσει και ομολογώ ότι τόσο η γλώσσα και το ύφος, όσο και η πλοκή του είναι πολύ καλές. Το γεγονός ότι καλλιεργείται από τις πρώτες του σελίδες μια ατμόσφαιρα μυστηρίου όπου τα πράγματα φαίνεται να είναι αρκετά ομιχλώδη, όπου αλήθεια και μύθος, πραγματικότητα και φαντασία μπλέκονται σε ένα αξεδιάλυτο πλέγμα, είναι σίγουρα παράγοντες που προσδίδουν σαγήνη στο όλο θέμα. Ουσιαστικά, τόσο κατ'ομολογία του ίδιου του Π.Γιαννουλάκη, όσο και μέσω ορισμένων υπαινιγμών που υπάρχουν διάσπαρτοι μέσα του, το βιβλίο Megapolisomancy του Π.Γ. αποτελεί ένα κράμα, ένα αμάλγαμα, όπου πραγματικά και φανταστικά στοιχεία και γεγονότα, αλληλοδιαδέχονται το ένα το άλλο καθ'όλη τη διάρκεια της αφήγησης. ΤΙΠΟΤΑ περισσότερο και ΤΙΠΟΤΑ λιγότερο. Όποιος έχει τυχόν απορίες για αυτό που ισχυρίζομαι, μπορεί να με ρωτήσει σχετικά, ή και να διαφωνήσει, με στοιχεία πάντα.
3) Επειδή "έπαιξε πολύ" το όνομα του Γιώργου Μπαλάνου στα προηγούμενα post, θα ήθελα να πω τα εξής. Όλοι γνωρίζουν το ρόλο και τη σημαντικότητα που έχει το συγγραφικό έργο του Γ.Μπαλάνου στον χώρο τόσο της έρευνας του Αγνώστου, όσο και στον χώρο των μεταφράσεων ξενόγλωσσων βιβλίων και διηγημάτων, ενώ γνωστές είναι και οι διακρίσεις που έχει σε παγκόσμια κλίμακα πάνω στον τομέα αυτό. Ως προς το χώρο της έρευνας, τώρα, δεν πιστεύω, και έτσι είναι, ότι υπάρχει ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ έλληνας ερευνητής πάνω στη θεματολογία του αγνώστου, του μυστηρίου και του παράξενου από τον Γ.Μπαλάνο. Τι να πρωτοαναφέρει κανείς... την πολυετή του έρευνα πάνω στα U.F.O. και την συμμετοχή του σε παγκόσμιο οργανισμό έρευνας U.F.O., την A.P.R.O. ; Το ότι είναι ο πρώτος που δημοσίευσε στην Ελλάδα νέες και ριζοσπαστικές θεωρίες για την υφή του φαινομένου των Α.Τ.Ι.Α. ; Το ότι έχει βγάλει στην φόρα τόσους και τόσους "παράξενους" τόπους, από την Πεντέλη, μέχρι και εγώ δεν ξέρω τι ; Πως οι γνώσεις του πάνω σε διάφορους τομείς, από μυθολογία και αλλόκοτα φαινόμενα, μέχρι και... σύγχρονη φυσική είναι εξαιρετικά αξιόλογες (όποιος έχει αντίρρηση, ας διαβάσει το βιβλίο του " Άλλοι ωκεανοί, άλλοι κόσμοι" όσον αφορά παράδοξα φαινόμενα όπως εμφανίσεις θαλάσσιων τεράτων αλλά και για το περι-(ή δια-)βόητο Πείραμα της Φιλαδέλφειας, για να μην αναφέρω την επιστημονική ανάλυση ιατρικού περιεχομένου στο βιβλίο του "Κάτι που έρπει... σαν Σκιά..."); Ή μήπως πρέπει να αναφερθώ στην τρομακτική του έρευνα πάνω στον Λάβκραφτ και τη Μυθολογία Κθούλου ; Όποιος έχει τύχει να διαβάσει το βιβλίο του Γ.Μ. " Η Σκιά Του Κθούλου" θα ξέρει τι εννοώ.
4) Όσον αφορά το αν ο Γ.Μπαλάνος αναφέρει ή όχι της πηγές του, ένα έχω να πω : τόσο τον Τζων Κηλ, όσο και τούς Κένεθ Γκραντ και Κάρλος Καστανέντα τους αναφέρει στα βιβλία του. Και ιδιαίτερα για την περίπτωση του Γκραντ, δεν θυμάμαι κάποιον "του χώρου" που να είχε διαβάσει βιβλία του συγκεκριμένου συγγραφέα, και ιδιαίτερα την εποχή εκείνη, πριν από τον Γ.Μπαλάνο. Αυτό και μόνο λεει πολλά...
5) Δεν πιστεύω να αμφισβητεί κανείς το γεγονός ότι το Strange είναι το μοναδικό περιοδικό που ξεχώρισε, και ακόμα ξεχωρίζει, για το ότι αποτραβήχτηκε από το γνωστό μέχρι τότε πλαίσιο και στυλ αναφοράς από τα υπόλοιπα περιοδικά(;) του χώρου, και άρχισε να γράφει για πρωτότυπα και ανέγγιχτα θέματα, δίχως να ανακυκλώνει και να αναμασά όλα τα σχετικά με Area 51, Majestic 12, Rosswel, sahaja (ή krisna ή... ή souvlaki) yoga κ.τ.λ. που τα υπόλοιπα περιοδικά του χώρου ανήγαγαν, και αναγάγουν μέχρι και σήμερα, σε πρώτης τάξεως θέματα, δίπλα σε σελίδες σχετικές με μαγειρική, ποδόλουτρο, Νίκο Γκάλη(άσχετο, αλλά έχει γίνει...). Παρ'όλα αυτά, δεν πιστεύω ότι χρήζουν ιδιαίτερου σχολιασμού τα όσα ειπώθηκαν σχετικά με βγάλσιμο από την μέχρι τότε αφάνεια του Γιώργου Μπαλάνου. Ως προς το θέμα αμοιβών και άλλων σχετικών, η θέση μου είναι ότι δεν με ενδιαφέρει το πόσα παίρνει κανείς, αλλά το ΤΙ γράφει...
6) Τώρα, ως προς αυτό που ο Αλβέρτος ο Δημητρίου ανέφερε σχετικά με το θέμα των καπακιών, ότι δηλαδή η τοποθέτηση στο ζήτημα των καπακιών μέσα στο Megapolisomancy είναι διαφορετική από εκείνη του Μπαλάνου, θα ήθελα να σημειώσω ότι γεγονός παραμένει ότι ο Γ.Μπαλάνος είναι ο πρώτος, απ'ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω, που έβγαλε το ζήτημα αυτό στην επιφάνεια μέσω γνωστής σειράς εκπομπών του στην κρατική τηλεόραση το 1994. Οτιδήποτε άλλο πιστεύω ότι θα ήταν περιττό...
Αυτά προς το παρόν.
Επί της ουσίας, τώρα, θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου να τοποθετηθώ με τις επισημάνσεις-απορίες που θα παραθέσω παρακάτω, σ'αυτήν την άτυπη διαμάχη μεταξύ των μελών του Forum kakao και Αλβέρτου Δημητρίου( Al ).
1) Απ'ότι είμαι τουλάχιστον σε θέση να γνωρίζω, η ΠΡΩΤΗ αναφορά σχετικά με το περιβόητο, πλέον, Megapolisomancy γίνεται απ'τον Fritz Leiber στο, εν πολλοίς αυτοβιογραφικό, βιβλίο του Our Lady Of Darkness (στα ελληνικά, Η Κυρά Του Σκοταδιού). Από εκεί και πέρα, δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου καμία άλλη αναφορά του βιβλίου αυτού, μέχρι στιγμής, πέραν εκείνης στο ομώνυμο βιβλίο του Παντελή Γιαννουλάκη. Αν κάποιος γνωρίζει κάτι περισσότερο, πολύ θα ήθελα να το ακούσω.
2) Το βιβλίο Megapolisomancy του Π.Γιαννουλάκη, το έχω διαβάσει και ομολογώ ότι τόσο η γλώσσα και το ύφος, όσο και η πλοκή του είναι πολύ καλές. Το γεγονός ότι καλλιεργείται από τις πρώτες του σελίδες μια ατμόσφαιρα μυστηρίου όπου τα πράγματα φαίνεται να είναι αρκετά ομιχλώδη, όπου αλήθεια και μύθος, πραγματικότητα και φαντασία μπλέκονται σε ένα αξεδιάλυτο πλέγμα, είναι σίγουρα παράγοντες που προσδίδουν σαγήνη στο όλο θέμα. Ουσιαστικά, τόσο κατ'ομολογία του ίδιου του Π.Γιαννουλάκη, όσο και μέσω ορισμένων υπαινιγμών που υπάρχουν διάσπαρτοι μέσα του, το βιβλίο Megapolisomancy του Π.Γ. αποτελεί ένα κράμα, ένα αμάλγαμα, όπου πραγματικά και φανταστικά στοιχεία και γεγονότα, αλληλοδιαδέχονται το ένα το άλλο καθ'όλη τη διάρκεια της αφήγησης. ΤΙΠΟΤΑ περισσότερο και ΤΙΠΟΤΑ λιγότερο. Όποιος έχει τυχόν απορίες για αυτό που ισχυρίζομαι, μπορεί να με ρωτήσει σχετικά, ή και να διαφωνήσει, με στοιχεία πάντα.
3) Επειδή "έπαιξε πολύ" το όνομα του Γιώργου Μπαλάνου στα προηγούμενα post, θα ήθελα να πω τα εξής. Όλοι γνωρίζουν το ρόλο και τη σημαντικότητα που έχει το συγγραφικό έργο του Γ.Μπαλάνου στον χώρο τόσο της έρευνας του Αγνώστου, όσο και στον χώρο των μεταφράσεων ξενόγλωσσων βιβλίων και διηγημάτων, ενώ γνωστές είναι και οι διακρίσεις που έχει σε παγκόσμια κλίμακα πάνω στον τομέα αυτό. Ως προς το χώρο της έρευνας, τώρα, δεν πιστεύω, και έτσι είναι, ότι υπάρχει ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ έλληνας ερευνητής πάνω στη θεματολογία του αγνώστου, του μυστηρίου και του παράξενου από τον Γ.Μπαλάνο. Τι να πρωτοαναφέρει κανείς... την πολυετή του έρευνα πάνω στα U.F.O. και την συμμετοχή του σε παγκόσμιο οργανισμό έρευνας U.F.O., την A.P.R.O. ; Το ότι είναι ο πρώτος που δημοσίευσε στην Ελλάδα νέες και ριζοσπαστικές θεωρίες για την υφή του φαινομένου των Α.Τ.Ι.Α. ; Το ότι έχει βγάλει στην φόρα τόσους και τόσους "παράξενους" τόπους, από την Πεντέλη, μέχρι και εγώ δεν ξέρω τι ; Πως οι γνώσεις του πάνω σε διάφορους τομείς, από μυθολογία και αλλόκοτα φαινόμενα, μέχρι και... σύγχρονη φυσική είναι εξαιρετικά αξιόλογες (όποιος έχει αντίρρηση, ας διαβάσει το βιβλίο του " Άλλοι ωκεανοί, άλλοι κόσμοι" όσον αφορά παράδοξα φαινόμενα όπως εμφανίσεις θαλάσσιων τεράτων αλλά και για το περι-(ή δια-)βόητο Πείραμα της Φιλαδέλφειας, για να μην αναφέρω την επιστημονική ανάλυση ιατρικού περιεχομένου στο βιβλίο του "Κάτι που έρπει... σαν Σκιά..."); Ή μήπως πρέπει να αναφερθώ στην τρομακτική του έρευνα πάνω στον Λάβκραφτ και τη Μυθολογία Κθούλου ; Όποιος έχει τύχει να διαβάσει το βιβλίο του Γ.Μ. " Η Σκιά Του Κθούλου" θα ξέρει τι εννοώ.
4) Όσον αφορά το αν ο Γ.Μπαλάνος αναφέρει ή όχι της πηγές του, ένα έχω να πω : τόσο τον Τζων Κηλ, όσο και τούς Κένεθ Γκραντ και Κάρλος Καστανέντα τους αναφέρει στα βιβλία του. Και ιδιαίτερα για την περίπτωση του Γκραντ, δεν θυμάμαι κάποιον "του χώρου" που να είχε διαβάσει βιβλία του συγκεκριμένου συγγραφέα, και ιδιαίτερα την εποχή εκείνη, πριν από τον Γ.Μπαλάνο. Αυτό και μόνο λεει πολλά...
5) Δεν πιστεύω να αμφισβητεί κανείς το γεγονός ότι το Strange είναι το μοναδικό περιοδικό που ξεχώρισε, και ακόμα ξεχωρίζει, για το ότι αποτραβήχτηκε από το γνωστό μέχρι τότε πλαίσιο και στυλ αναφοράς από τα υπόλοιπα περιοδικά(;) του χώρου, και άρχισε να γράφει για πρωτότυπα και ανέγγιχτα θέματα, δίχως να ανακυκλώνει και να αναμασά όλα τα σχετικά με Area 51, Majestic 12, Rosswel, sahaja (ή krisna ή... ή souvlaki) yoga κ.τ.λ. που τα υπόλοιπα περιοδικά του χώρου ανήγαγαν, και αναγάγουν μέχρι και σήμερα, σε πρώτης τάξεως θέματα, δίπλα σε σελίδες σχετικές με μαγειρική, ποδόλουτρο, Νίκο Γκάλη(άσχετο, αλλά έχει γίνει...). Παρ'όλα αυτά, δεν πιστεύω ότι χρήζουν ιδιαίτερου σχολιασμού τα όσα ειπώθηκαν σχετικά με βγάλσιμο από την μέχρι τότε αφάνεια του Γιώργου Μπαλάνου. Ως προς το θέμα αμοιβών και άλλων σχετικών, η θέση μου είναι ότι δεν με ενδιαφέρει το πόσα παίρνει κανείς, αλλά το ΤΙ γράφει...
6) Τώρα, ως προς αυτό που ο Αλβέρτος ο Δημητρίου ανέφερε σχετικά με το θέμα των καπακιών, ότι δηλαδή η τοποθέτηση στο ζήτημα των καπακιών μέσα στο Megapolisomancy είναι διαφορετική από εκείνη του Μπαλάνου, θα ήθελα να σημειώσω ότι γεγονός παραμένει ότι ο Γ.Μπαλάνος είναι ο πρώτος, απ'ότι είμαι σε θέση να γνωρίζω, που έβγαλε το ζήτημα αυτό στην επιφάνεια μέσω γνωστής σειράς εκπομπών του στην κρατική τηλεόραση το 1994. Οτιδήποτε άλλο πιστεύω ότι θα ήταν περιττό...
Αυτά προς το παρόν.