Valen

Γνωρίζω ότι μάλλον δεν έλειψα σε κάποιους, αλλά ποσώς με ενδιαφέρει. Ξέρω καλά, όμως, ότι κάποιοι άλλοι φίλοι εκτιμούν αυτό που κάνω, και αυτό είναι το μόνο που μετράει, όχι μόνο μέσα σ'ένα φόρουμ αλλά και στη ζωή μας γενικότερα.

Και όχι μόνο αυτό, βέβαια, αλλά επιπλέον μετράει να ξέρει ο καθένας μας τί είναι πραγματικά. Τότε δεν έχει σημασία αν οι άλλοι τον βλέπουν ως κλώνο, απόφυση ή διαφημιστικό τρικ κάποιων "άλλων" {ποιών τελικά;).

Αλλά, αρκετά ο μονόλογός μου ως εδώ. Απλά ήθελα να πω δυο πράγματα και αυτό είναι όλο.

Η σημερινή μου ιστορία έχει να κάνει με κάποιον που όλοι λίγο-πολύ τον ξέρετε. Ναι, αυτόν που σκορπάει απλόχερα την παράνοια πρωί μεσημέρι απόγευμα βράδι, εξαργυρώνοντας σε χοντρά ποσά την ψυχική υπεραναπλήρωση που προσφέρει απλόχερα στις στερημένες απ' όλες τις απόψεις μάζες. "Καλή" ανάγνωση.

Σημείωσις: το (ε) δηλοί τον ήχο που ακούγεται εις ορισμένας ιδιωματικάς εκφοράς της νεοελληνικής γλώσσης ανά την Ελλάδα αλλά εσωτερικώς παραπέμπει εις τους εκ του Σειρίου ελ.

Ήντουνα, το λοιπό, μίαν βολά ο Λαοστένης. Αυτούνους(ε) ήτουνα μεγάλος(ε) και τρανός(ε) και ζούσε μιαν χαρούλα. Εκεί που κάποιανε μέρανε επορπάταγενε εις του μέσον των τριόδων, και άμα φτάνειν εις το σταυρουδρόμιον, 'ναν γέρουντα απαντά.

Αυτούνους ου γέρουντας παπάς ήτουνα, και ο Λαοστένης τον έπιασενε καθώς κοπανούσενε τον σταυρόν στην ξεροκεφάλα ενός ειγδωλουλάτρου. Αξάφνου ου γέρουντας αφήκε τουν ασεβή και αστράφη επί τον Λαοστένη.

-Ωρέ συ, μην μου είπεις ότι δεν πιστεύεις εις την αγίαν και γλυκυτάτην ημών Ορθοδοξίαν;

-Θεός φυλάξοι, γέροντά μου, εγώ σε όλα πιστεύω, και στον άγιο Ανδρέα τον δια Χριστόν σαλό πιστεύω, και στον όσιο Ισίδωρο Πατάρων και σε όλους τους αγίους και οσίους της αγίας ημών πίστεως.

-Μπρε. μπρε, μπρε, ωραία. Από τούδε και εις το εξής θα κάμεις τα θελήματα του Θεού που θα σου διαβιβάζω, ειδάλλως ξέρεις τί σε περιμένει!

-Αλίμονο γέροντά μου!

Απο τότενες(ε) ου Λαοστένης εγίνηκενε πιου μεγάλος(ε) και πιου τρανός(ε). Μας έμαθενε πουλλά και ουραιότατα και ψυχοφελή και Θεού πράματα. Εμάθαμενε πώς θα βγούνε σε λίγου τα μιαρά έθνη από κάτου από τη γη που είναι μπιτ για μπιτ κούφια (πιο κούφια δεν γινούτανε), εμάθαμενε ότι θα γίνουμενε μια αυτουκρατορία, όπου θα κυβερνάνε ο Αυτουκράτορας Ιωάννης με τ' όνουμα, ου γέροντας και ο Λαοστένης, και οποιανούνε δε τ'αρέσει, μάυρου φίδ' που τον έφαγε. Η Ουρθουδουξία θα ξαπλουθεί κείθε δούθε ένα γύρου ολόγυρα μέχρι την Αλάσκα και την Ανταρκτική, κι όποιος δε κλείνει γόνυ, θα τουνε φάνε οι ανθρουπουφάγοι κάτου από τη γη.

Ένα πράμα μας προυβληματίζει, αλλά κάπους θα γίνετ' κι αυτό. Ο Λαοσθένης μας είπι ότι θα πρέπει να έχουμε το τσιπάκι, και ότι χωρίς αυτό ούτε αγοράζουμε, ούτε πουλάμε. Τότενες(ε) όμως(ε) πώς(ε) θα μπορούμενε να συνεχίζουμε να αγουράζωμενε τα βιβλία του; Αλλά, να μη γινούμαστε και ιερόσυλοι, σίγουρα το επρόβλεψανε τούτο οι άγιοι, τρόπος υπάρχει, δε τονε ξέρουμε ακόμα αλλά που θα πάει. Δε χάνουμενε τηνε πίστη μας(ε).

Η τελευταία παρέμβασις του Ροΐδη-μαϊμού απέδειξε περίτρανα την μνημειώδη ιδιωτεία του. Δυστυχώς σαν κι αυτόν υπάρχουν πολλοί...

Όσο για τον χειρισμό μου της ελληνικής γλώσσης, δεν απολογούμαι σε κανέναν ουτιδανό δοκισήσοφο, που χρησιμοποιεί λεκτικές "καθαρευουσοειδείς" πομφόλυγες για να κρύψει την ΑΜΑΘΕΙΑ και την παχυλή ΑΓΝΟΙΑ του για το είδος της γλώσσης (καθαρεύουσα) που μόνο να ΚΑΚΟΠΟΙΕΙ είναι ικανός. Μόνο σε ένα έχει απόλυτο δίκιο: τα γραπτά, ευτυχώς ή δυστυχώς, μένουν.

Επειδή όμως έγινε αναφορά σε κείμενά μου αλλού, τα παραθέτω αυτούσια για να μη χρειαστεί κανείς να πάει εκεί. Να σημειώσω απλά ότι λείπει ένα ενδιάμεσο κείμενο.

Κείμενο 1:
Αυτό είναι "τολμηρή διείσδυση";

Ρε παιδιά, μήπως ψάχνετε, τελικά, όχι για ανθρώπους με γνώμη, αλλά για χειροκροτητές της ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑΣ σας; Έτσι, για να ξέρουμε, δηλαδή. Μήπως το γεγονός της "υπεύθυνης θέσης" σας ως "υπευθύνων" του forum με εξουσία πάνω στον λόγο των μελών (νομίζετε) έχει διαστρεβλώσει την οπτική σας των πραγμάτων;

Αυτή τη φορά θα απαντήσετε, ή απλώς θα "κλειδώσετε" το θέμα;

Αυτό είναι, που λένε, "κλειδοκράτορες"...

Κείμενο 2:
Μία και μόνο ερώτηση: αισθάνεστε ΤΟΣΗ ηδονή από το να λειτουργείτε χειρότερα και από τους λογοκριτές της διδκτατορίας του Μεταξά και αυτούς των συνταγματαρχών;

Επιτέλους, λίγο σεβασμό αν όχι στο Σύνταγμα που κατοχυρώνει το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, τουλάχιστον στον εαυτό σας. ΤΟΣΟ πολύ ΤΡΕΜΕΤΕ την διαφορετική γνώμη;

Ο Δημητρώφ κατόρθωσε και αγόρευσε στο γερμανικό στρατοδικείο όπου τον παρέπεμψε το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς, παρά τις προσπάθειες του ίδιου του Γκαίρινγκ να τον φιμώσει. Εδώ μέσα, όμως, που (θέλω να ελπίζω) δεν υπάρχουν Γκαίρινγκ, διαγράφονται τα πάντα. Μπράβο σας!!! Ξεπεράσατε ολόκληρο γερμανικό στρατοδικείο!!! Εύγε και μόνο εύγε!!!

*
Εννοείται ότι δεν θα ασχοληθώ με τις αιτιάσεις και τις συνωμοσιολογικές προεκτάσεις που προβλήθηκαν πιο πάνω. Πάντως κι εγώ τώρα το πληροφορούμαι ότι έχω «γερό δόντι» και ότι «δε με κουνάει τίποτα» από το esoterica. Αλήθεια ρε παιδιά; Για πείτε ποιός ή ποιά είναι το δόντι μου μπας και το μάθω κι εγώ

Εγώ, φυσικά, δεν θα απευθυνθώ στους υπευθύνους του παρόντος χώρου σαν να ήταν οι δάσκαλοι που θα κάνουν «ντα» τον άλλο συμμαθητή μου που δεν χωνεύω και τον «καρφώνω». Τέτοιες συμπεριφορές χαρακτηρίζουν εκείνους που τις επιδεικνύουν. Ούτε έχω πρόθεση να υποδείξω σε κανέναν το δέον γενέσθαι.

Θέλω όμως να απευθυνθώ στους αξιότιμους υπευθύνους αυτού του χώρου, όχι σαν να ήταν υπάλληλοί μου ή μπράβοι μου που τους υποδεικνύω με τρόπο ή χωρίς τρόπο τι πρέπει να πράξουν (άλλωστε, Ροΐδη-μαϊμού, εδώ είναι ΑΛΛΟ «ΜΑΓΑΖΙ», αν δεν τό ‘χεις καταλάβει ακόμα εσύ και τα μπουφφονοειδή σου, και εδώ –ευτυχώς- ΔΕΝ κάνεις εσύ κουμάντο). Απευθύνομαι λοιπόν στους υπευθύνους ως ίσος ελεύθερος πολίτης μιας δυτικής δημοκρατικής και συνταγματικά θεσπισμένης πολιτείας προς εξίσου ίσους και ελεύθερους πολίτες της αυτής πολιτείας, καταθέτοντας τις ακόλουθες σκέψεις μου:

Η σάτιρα υπήρξε πάντοτε από εμφάνισής της στόχος αυτών των οποίων τα κακώς κείμενα έθιγε. Η σάτιρα πάντοτε βασιζόταν στην υπερβολή, και μόνο ένας ολιγόνοος θα έβγαζε «σοβαρά» συμπεράσματα για τον σατιρικό συντάκτη από το έργο του.

Παρακαλώ ωστόσο να προσεχθεί ιδιαιτέρως αυτό, γιατί εξηγεί πολλά: η σάτιρα απόλαυσε πλήρη ελευθερία ΜΟΝΟ στη δημοκρατική Αθήνα. Τα μη δημοκρατικά καθεστώτα και νοοτροπίες δεν άντεχαν την ελεύθερη σάτιρα. Ακόμα όμως και σε τέτοιες αντίξοες συνθήκες η σάτιρα δεν πέθανε, το αντίθετο.

Είναι χαρακτηριστικό των αυταρχικών προσωπικοτήτων ότι δεν ανέχονται τη σάτιρα, αλλά εδώ υπάρχει και συνέχεια: οι αυταρχικές προσωπικότητες ό,τι δεν ανέχονται δεν το παραβλέπουν αλλά θέλουν να το εξαφανίσουν, να μην υπάρχει επί προσώπου γης. Το μόνο που αναγνωρίζουν στη σάτιρα οι αυταρχικές προσωπικότητες και οι εξουσιαστίσκοι είναι τον εαυτό τους, πέρα από το πόσο υπερβολικά αλλαγμένο ή και παραμορφωμένο τον εμφανίζει η σάτιρα (αυτή είναι η αποστολή της άλλωστε: διογκώνει τα ελλαττώματα για να επιστήσει την προσοχή σε κάποιες ενδεχόμενες δυσάρεστες εξελίξεις. Είναι θα λέγαμε μια προβολή σε ένα δυνητικό αρνητικό μέλλον).

Ένα άλλο χαρακτηριστικό των αυταρχικών προσωπικοτήτων είναι ότι δεν τους αρκεί να επιβάλλουν τις «απόψεις» τους στο δικό τους χώρο, θέλουν να τις επιβάλλουν «καλόπιστα» και σε όλους τους υπόλοιπους. Για να το πετύχουν αυτό, χρησιμοποιούν ένα μίγμα χαμερπών ύβρεων (εναντίον αυτού που κάνει τη σάτιρα) και γλοιώδους κολακείας (προς αυτούς από τους οποίους προσδοκούν ότι θα εισακουστεί η κάτω από το πέπλο του «καθωσπρεπισμού» και της «ευγένειας» παραληρηματική απολυταρχική τους παραίνεση προς «βούλωμα» και παύση κάθε ενάντιας στον ψυχοπαθολογικό αυταρχισμό τους φωνής).

Εγώ λοιπόν δεν χρησιμοποίησα ποτέ, ούτε χρησιμοποιώ, ούτε σκοπεύω ποτέ να χρησιμοποιήσω το παραπάνω μίγμα. Δεν μου χρειάστηκε ποτέ, ούτε το έχω ανάγκη και τώρα. Αυτό που έκανα ήταν απλώς να ξεσκεπάσω τον πραγματικό χαρακτήρα ορισμένων. Όχι βέβαια ότι είχα και καμιά σκασίλα να το κάνω.

Και μη νομίζετε ότι εγώ ομοιάζω με τους κατηγόρους μου, και ότι στην (άκρως υποθετική) περίπτωση που «διαγραφώ» από το esoterica δεν θα ξέρω τι θα κάνω στη ζωή μου. Σας διαβεβαιώ ότι τέτοιο θέμα υφίσταται μόνο στη νοσηρή φαντασία κάποιων εξουσιαστίσκων. Αυτοί κατασκεύασαν στο νου τους μια πλαστή εικόνα περί του ατόμου μου, πάνω στην οποία φόρτωσαν όλες τις ΔΙΚΕΣ τους μειονεξίες και συμπλέγματα (αφού δε μπορούν οι ίδιοι να αντικρίσουν τη σκιά τους, βλ Karl Jung). Σας διαβεβαιώ, θα τους συνέχαιρα αν μπορούσαν και αυτοί να γράψουν ένα αντίστοιχο με το δικό μου σατιρικό κείμενο και να απαντήσουν με σάτιρα στη σάτιρα. Όμως δε μπορούν.

Αφού λοιπόν δε μπορούν, καταφεύγουν στη μόνη εναλλακτική λύση που τους έμαθαν οι συμβουλάτορές τους: να επιχειρήσουν το φίμωμα εκείνων που «τολμούν» και θίγουν το «απαραβίαστο» του προσώπου τους.

Και για νά ‘χουμε καλό ερώτημα, ποιοί είναι εκείνοι που περιφέρονται σε διάφορα φόρουμ; Εγώ που προσπάθησα να βρω ένα ΕΛΕΥΘΕΡΟ βήμα για να πω κάποια πράγματα με τρόπο σατιρικό και αλληγορικό (μόνο ένας διαταραγμένος εγκέφαλος θα ερμήνευε τη σάτιρα απολύτως κυριολεκτικά{!}) ή κάποιοι που «ξεσηκώνονται» από το «χρυσό κυβερνοκλουβάκι» τους, που τό ΄χουν φορτώσει με ένα εκατομμύριο εφτακόσιες χιλιάδες ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ (μόνο για το πόσες ανάσες πρέπει να παίρνει κανείς όταν δημοσιεύει θέμα στα «λημέρια» τους δεν γράφουν, αλλά πιστεύω ότι δεν θα χάσουν την ευκαιρία πλέον, τώρα που το ανέφερα και τους έδωσα την ιδέα);

Και όχι, δεν ξέρω κανένα προσωπικά, ούτε έχω διαφορές. Ουσιαστικά δεν στηλιτεύω πρόσωπα στη σάτιρά μου. Τα πρόσωπα χρησιμεύουν απλώς και ΜΟΝΟ ως αφορμές για να καταγγείλω ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ και ΝΟΟΤΡΟΠΙΕΣ.

Όμως υπάρχει και το εξής θέμα: σε κανένα δικό μου κείμενο (και σε αυτό που διαβάζετε τώρα) δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ μα ΚΑΜΙΑ «ευγενική» ή «για το καλό του φόρουμ» δική μου παραίνεση οποιουδήποτε τύπου. Δεν είμαι εδώ για να ΥΠΟΔΕΙΞΩ σε κανένα πως να κάνει τη δουλειά του μέσα στο χώρο του διότι ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ότι δεν είναι δικός μου χώρος, απλώς φιλοξενούμαι. Δέχομαι την όποια απόφαση των υπευθύνων, αλλά διατηρώ και εγώ το ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΟ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ μου να κρίνω την ΟΠΟΙΑ απόφαση ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ σώματος, ατόμου ή ομάδας, και όχι μόνο να κρίνω, αλλά και να εκφράζω ΕΛΕΥΘΕΡΑ την κρίση μου αυτή σε οποιονδήποτε χώρο αναγνωρίζει έμπρακτα την ελευθερία της έκφρασης και του λόγου και όπου δεν αποτελούν «θεσμό» οι ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΕΙΜΕΝΩΝ.

Ο Ροΐδης-μαϊμού έθεσε ο ίδιος το μέτρο με το οποίο πρέπει να κριθεί: ναι μεν κόπτεται για την «ευπρέπεια» του παρόντος χώρου, την οποία ένα «άχρηστο περιφερόμενο σαρκίο» (δηλ.εγώ) δήθεν διασαλεύει με το να δημοσιεύει τα «λυμογόνα» και «στάζοντα πύον» κείμενά του, από την άλλη όμως ποιός διασαλεύει ΟΝΤΩΣ την ανεξάρτητη λειτουργία αυτού του χώρου, εγώ που δεν υπέδειξα ΤΙΠΟΤΑ σε ΚΑΝΕΝΑ, ή ο Ροΐδης-μαϊμού (βλ Κάνθυ) που με την πρώτη του δημοσίευση (και τι δημοσίευση...) όχι μόνο ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΕ -χωρίς να το έχει πάρει χαμπάρι- ΟΛΑ όσα καταγγέλει η σάτιρα, αλλά με εύσχημο τάχατες τρόπο απέστειλε και την πρώτη του εξω-ραϊχική ντιρεκτίβα, ΔΙΑΤΑΣΣΟΝΤΑΣ τους υπευθύνους αυτού του φόρουμ να με «διαγράψουν» για να «σώσουν» την τιμή τους (!!!);

Εσείς αν είχατε ένα κατάστημα, ποιόν πελάτη θα προτιμούσατε; Εκείνον που έμπαινε μέσα, διάλεγε αυτό που ήθελε, δεν σας ενοχλούσε, ούτε σας υποδείκνυε πως να κάνετε τη δουλειά σας; Ή εκείνον που με την πρώτη επίσκεψή του, όχι μόνο θα σας προσέβαλε, λέγοντάς σας -ούτε λίγο,ούτε πολύ- ότι δεν ξέρετε να κάνετε τη δουλειά σας σωστά, αλλά και που θα σας υποδείκνυε ποιούς κατά τη γνώμη ΤΟΥ, πρέπει να δέχεστε μέσα στο κατάστημά σας και ποιούς όχι;

Ιδού το ερώτημα αγαπητοί φίλοι.

Βέβαια γνωρίζω καλά ότι οι υπεύθυνοι του παρόντος χώρου είναι όντως νοήμονα και έξυπνα άτομα και δεν «μασάνε» τα σάπια που μας σερβίρουν χωρίς να κοκκινίζουν από ντροπή μερικοί εγκεφαλικά, νοητικά και ψυχοσυναισθηματικά ενδεείς γκαιμπελίσκοι-εξουσιαστίσκοι και οι παρατρεχάμενοι αβανταδόροι τους σε μια προσπάθεια να μετατρέψουν ΚΑΙ αυτό το χώρο σε κακέκτυπο του δικού τους «κυβερνοράιχ».

Φυσικά ΠΟΤΕ δεν θα προτείνω να «διαγραφεί» ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ. Το αντίθετο, εγώ πρότεινα να έρθουν όλοι εδώ, να πουν αυτά που δεν μπορούν ούτε καν να ψελλίσουν «εκεί» όπου καραδοκεί η «σβηστήρα» και ο «κοπτορράπτης». Βέβαια αν όλοι αυτοί κατορθώσουν να «περάσουν» τη γραμμή τους και να απλώσουν το «πάγωμά» τους και σε άλλους χώρους, αυτό θα πρέπει να το προσέξουν οι υπεύθυνοι του κάθε χώρου. Εγώ είμαι όντως απλά και μόνο ένας περιφερόμενος, ακολουθώ τη φλόγα και τον άνεμο, ούτε υπεύθυνος φόρουμ είμαι, ούτε το παίζω «Καθοδηγητής» κανενός, ούτε και έχω όρεξη να υποδείξω το «δέον» και το «πρέπον» σε κανένα.

Στην τελική ούτε «δέον» υπάρχει ουσιαστικά ούτε «πρέπον». Αυτό που υπάρχει είναι η ακόρεστη επιθυμία ορισμένων να παραμένουν εσσαεί κάμπιες και να υποχρεώνουν και όλες τις άλλες κάμπιες γύρω τους να παραμένουν και αυτές για πάντα κάμπιες. Η Φύση όμως άλλα ορίζει: η κάμπια προορίζεται να γίνει πεταλούδα. Αλλά θα μου πείτε, σε κάποιους δεν αρέσει η Φύση αλλά η Μετά-Φύση του συστραμμένου εγκεφάλου τους. Ας είναι. Εγώ δεν θα επανέλθω στο θέμα. Άλλωστε και πολλά είπαμε.

ΥΓ: Συζητώ μόνο την πρόταση του jonniebegood, και αυτό για τον χαβαλέ και μόνο του πράγματος. Δεν θέλω να σφαχτώ με κανέναν, και τέλος πάντων αφήστε μας ορισμένοι στην ησυχία μας να κάνουμε αυτό που νομίζουμε. Εγώ δεν υπέδειξα ποτέ σε κανέναν με τι να γεμίζει τις δικές του δημοσιεύσεις, ούτε με απασχολεί. Γράφτε όλοι Ο,ΤΙ θέλετε, δε βαρεθήκατε τα "μη", τα "όχι" τα "δεν είναι σωστό/καθωσπρέπει", τα "εκτίθεστε" κλπ ;

I stand between the candle and the star.

Όλοι οι αβανταδόροι του παπατζή Fuehrer εδώ!!!

Και μην ξεχνάτε όλοι εσείς, έτσι για να ξέρουμε και με ποιόν μιλάμε, να βάζετε στο τέλος του νοητικού εμετού σας το νέο σύνθημα του μεταφυσικισμού: "Heil Kanthy!" ("Χάιλ Κάνθυ!")

Τέλος, εάν θέλετε κάποιοι να το παίζετε "Ροΐδαι" τουλάχιστον μάθετε και την γλώσσα του, n' est-ce pas? (Σιγά μη μου την έβγαινε ο πρώτος τυχάρπαστος γαλλικά!) Α, ξέχασα "verstehen?" που λέτε και στη γλώσσα σας.

Και μην ανησυχείτε. Ο θείος Valen (που ποτέ του δεν ισχυρίστηκε ότι ξέρει να γράφει όπως ο πραγματικός Ροΐδης, πόσο μάλλον όπως ο Ροΐδης-μαϊμού [θεοί τε και δαίμονες φυλάξοιεν!) που παρεισέφρυσε στα μέρη μας) ίσως να έχει και άλλες σκηνές από την ταινία που θα παίξει προσεχώς. Θα δούμε.

Α, παραλίγο να το ξεχνούσα. Heil Kanthy!!!

ΥΓ: Και κάτι τελευταίο: Ροΐδη-μαϊμού, ήταν ανάγκη να μας γράψεις γαλλιστί τις ιδιότητες εσού και των ομοστάβλων σου; Και τέλος πάντων, δεν φταίτε εσείς που σας έκανε ο Θεός ή η Φύσις ουτωσί. Πες τα και ελληνιστί, τόσο ντρέπεσαι;

(Κατάλαβα, είναι από αυτά που ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ -jamais των jamών- δεν θα τολμούσατε να γράψετε εκεί απ' όπου μας έρχεστε. Δεν πειράζει ρε παιδιά, όλοι άνθρωποι του Θεού είμαστε, ελάτε εδώ να μας τα λέτε. Τώρα που το σκέφτομαι, δεν έρχεστε όλοι κατά δω; Ακόμα και ο Κάνθυ, δεν υπάρχει πρόβλημα. Εδώ τουλάχιστον δεν σβήνει κανείς κείμενα, όπως κάπου αλλού.)

I stand between the candle and the star

Τότε λοιπόν εσκέφτη, Τριάμισι χρόνια έχω που νηστεύω, δεν φωνάζω το φίλο Σαυλ, μπας και κατεβάσει καμιά ιδέα, αϊντία που λέν κι οι Άγγλοι, μπας και φέρει μαζί του και καμιά πίτσα, καμιά μπίρα, και κατορθώσω να ξεγελάσω την πείνα μου, και πνιούξω τελικά το πόνο μου στην της μβίρας (ως θα έλεγεν και ο Ρόϊδος, Ρίοδος, ή κάτι τέτοιο τέλοσπαντω...)κριθή;

Αφικνιούται το λοιπό ο Σαυλ, αυτός όμως ήτουνα λάτρης ενός Αγγλικού αγίου, θαματουργού λέει, του Αϊ Κιου, και καμια απόφαση σοβαρή δεν έπαιρνε με δίχως να προσευχηθεί στουν άγιο, verstehen; Βάλθηκε από του λοιπού ο Σαυλ να κάνει ικεσίες στον Αϊ Κιου, και να οι μετάνοιες, και να οι γουνυκλισιές και κείνα και τ'άλλα.

Φαίνουται, ωστόσο, ότι ο Αϊ Κιου έλειπε στη Μαγιόρκα εκείνηνα τη μέρα (αλλά και τις άλλες μέρες που προσηύχετο ο Σαυλ, πάντα έλειπε... αυτό είναι πού 'λεγε και η Μαλβίνα η μακαρίτισσα [ας αγιάσει η ψυχούλα της εκεί που είναι] "ακατοίκητο").

Ο Κανθαροζώμης (ή Κάνθυ ο Καθοδηγητής [Kanthy der Fuehrer] όπως τονε ξέρουνε φίλοι, φαύλοι και γνωστοί)βαρέθηκε τα νιαουρίσματα του Σαυλ προς τον ούτως ή άλλως μη ακούοντα Αϊ Κιου, ανεφώνησε εις την προσφιλήν αυτού διάλεκτον "Teufelswerk!" ή κάτι τέτοιο, και μετά ΕΥΡΗΚΕ σαν νέοσ Αρχιμήδης.

"ΕΥΡΗΚΑ", είπε, "Οι άλλοι οι προ εμού προσεπάθησαν όπως εγκαθιδρύσωσι εγκόσμιο και υλικό Κράτος [Reich] και το έκαμαν και μια και δύο και τρεις φοράς και απέτυχον. Διατί εγώ να μη εγκαθιδρύσω το ΠΡΩΤΟΝ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟΝ ΚΡΑΤΟΣ [ERSTES METAPHYSIKΟΝ REICH]; Τι με εμποδίζει εις τούτο;" "Απολύτως τίποτα, Kanthy mein Fuehrer" ανεφώνησεν μετά χαράς δακρύων ο Σαυλ, σταυροκοπούμενος εις τον αϊδίως προς αυτόν κωφεύοντα Αϊ Κιου.

"Εμπρός λοιπόν για το Πρώτον Μεταφυσικόν Reich!!!" ανέκραξε αλλαλάζων ο Κανθαροζώμης.

Η συνέχεια επί των οθονών των κινηματογράφων προσεχώς.

Η τελευταία παρέμβασις του Ροΐδη-μαϊμού απέδειξε περίτρανα την μνημειώδη ιδιωτεία του. Δυστυχώς σαν κι αυτόν υπάρχουν πολλοί...

Όσο για τον χειρισμό μου της ελληνικής γλώσσης, δεν απολογούμαι σε κανέναν ουτιδανό δοκισήσοφο, που χρησιμοποιεί λεκτικές "καθαρευουσοειδείς" πομφόλυγες για να κρύψει την ΑΜΑΘΕΙΑ και την παχυλή ΑΓΝΟΙΑ του για το είδος της γλώσσης (καθαρεύουσα) που μόνο να ΚΑΚΟΠΟΙΕΙ είναι ικανός. Μόνο σε ένα έχει απόλυτο δίκιο: τα γραπτά, ευτυχώς ή δυστυχώς, μένουν.

Επειδή όμως έγινε αναφορά σε κείμενά μου αλλού, τα παραθέτω αυτούσια για να μη χρειαστεί κανείς να πάει εκεί. Να σημειώσω απλά ότι λείπει ένα ενδιάμεσο κείμενο.

Κείμενο 1:
Αυτό είναι "τολμηρή διείσδυση";

Ρε παιδιά, μήπως ψάχνετε, τελικά, όχι για ανθρώπους με γνώμη, αλλά για χειροκροτητές της ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑΣ σας; Έτσι, για να ξέρουμε, δηλαδή. Μήπως το γεγονός της "υπεύθυνης θέσης" σας ως "υπευθύνων" του forum με εξουσία πάνω στον λόγο των μελών (νομίζετε) έχει διαστρεβλώσει την οπτική σας των πραγμάτων;

Αυτή τη φορά θα απαντήσετε, ή απλώς θα "κλειδώσετε" το θέμα;

Αυτό είναι, που λένε, "κλειδοκράτορες"...

Κείμενο 2:
Μία και μόνο ερώτηση: αισθάνεστε ΤΟΣΗ ηδονή από το να λειτουργείτε χειρότερα και από τους λογοκριτές της διδκτατορίας του Μεταξά και αυτούς των συνταγματαρχών;

Επιτέλους, λίγο σεβασμό αν όχι στο Σύνταγμα που κατοχυρώνει το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, τουλάχιστον στον εαυτό σας. ΤΟΣΟ πολύ ΤΡΕΜΕΤΕ την διαφορετική γνώμη;

Ο Δημητρώφ κατόρθωσε και αγόρευσε στο γερμανικό στρατοδικείο όπου τον παρέπεμψε το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς, παρά τις προσπάθειες του ίδιου του Γκαίρινγκ να τον φιμώσει. Εδώ μέσα, όμως, που (θέλω να ελπίζω) δεν υπάρχουν Γκαίρινγκ, διαγράφονται τα πάντα. Μπράβο σας!!! Ξεπεράσατε ολόκληρο γερμανικό στρατοδικείο!!! Εύγε και μόνο εύγε!!!

*
Εννοείται ότι δεν θα ασχοληθώ με τις αιτιάσεις και τις συνωμοσιολογικές προεκτάσεις που προβλήθηκαν πιο πάνω. Πάντως κι εγώ τώρα το πληροφορούμαι ότι έχω «γερό δόντι» και ότι «δε με κουνάει τίποτα» από το esoterica. Αλήθεια ρε παιδιά; Για πείτε ποιός ή ποιά είναι το δόντι μου μπας και το μάθω κι εγώ

Εγώ, φυσικά, δεν θα απευθυνθώ στους υπευθύνους του παρόντος χώρου σαν να ήταν οι δάσκαλοι που θα κάνουν «ντα» τον άλλο συμμαθητή μου που δεν χωνεύω και τον «καρφώνω». Τέτοιες συμπεριφορές χαρακτηρίζουν εκείνους που τις επιδεικνύουν. Ούτε έχω πρόθεση να υποδείξω σε κανέναν το δέον γενέσθαι.

Θέλω όμως να απευθυνθώ στους αξιότιμους υπευθύνους αυτού του χώρου, όχι σαν να ήταν υπάλληλοί μου ή μπράβοι μου που τους υποδεικνύω με τρόπο ή χωρίς τρόπο τι πρέπει να πράξουν (άλλωστε, Ροΐδη-μαϊμού, εδώ είναι ΑΛΛΟ «ΜΑΓΑΖΙ», αν δεν τό ‘χεις καταλάβει ακόμα εσύ και τα μπουφφονοειδή σου, και εδώ –ευτυχώς- ΔΕΝ κάνεις εσύ κουμάντο). Απευθύνομαι λοιπόν στους υπευθύνους ως ίσος ελεύθερος πολίτης μιας δυτικής δημοκρατικής και συνταγματικά θεσπισμένης πολιτείας προς εξίσου ίσους και ελεύθερους πολίτες της αυτής πολιτείας, καταθέτοντας τις ακόλουθες σκέψεις μου:

Η σάτιρα υπήρξε πάντοτε από εμφάνισής της στόχος αυτών των οποίων τα κακώς κείμενα έθιγε. Η σάτιρα πάντοτε βασιζόταν στην υπερβολή, και μόνο ένας ολιγόνοος θα έβγαζε «σοβαρά» συμπεράσματα για τον σατιρικό συντάκτη από το έργο του.

Παρακαλώ ωστόσο να προσεχθεί ιδιαιτέρως αυτό, γιατί εξηγεί πολλά: η σάτιρα απόλαυσε πλήρη ελευθερία ΜΟΝΟ στη δημοκρατική Αθήνα. Τα μη δημοκρατικά καθεστώτα και νοοτροπίες δεν άντεχαν την ελεύθερη σάτιρα. Ακόμα όμως και σε τέτοιες αντίξοες συνθήκες η σάτιρα δεν πέθανε, το αντίθετο.

Είναι χαρακτηριστικό των αυταρχικών προσωπικοτήτων ότι δεν ανέχονται τη σάτιρα, αλλά εδώ υπάρχει και συνέχεια: οι αυταρχικές προσωπικότητες ό,τι δεν ανέχονται δεν το παραβλέπουν αλλά θέλουν να το εξαφανίσουν, να μην υπάρχει επί προσώπου γης. Το μόνο που αναγνωρίζουν στη σάτιρα οι αυταρχικές προσωπικότητες και οι εξουσιαστίσκοι είναι τον εαυτό τους, πέρα από το πόσο υπερβολικά αλλαγμένο ή και παραμορφωμένο τον εμφανίζει η σάτιρα (αυτή είναι η αποστολή της άλλωστε: διογκώνει τα ελλαττώματα για να επιστήσει την προσοχή σε κάποιες ενδεχόμενες δυσάρεστες εξελίξεις. Είναι θα λέγαμε μια προβολή σε ένα δυνητικό αρνητικό μέλλον).

Ένα άλλο χαρακτηριστικό των αυταρχικών προσωπικοτήτων είναι ότι δεν τους αρκεί να επιβάλλουν τις «απόψεις» τους στο δικό τους χώρο, θέλουν να τις επιβάλλουν «καλόπιστα» και σε όλους τους υπόλοιπους. Για να το πετύχουν αυτό, χρησιμοποιούν ένα μίγμα χαμερπών ύβρεων (εναντίον αυτού που κάνει τη σάτιρα) και γλοιώδους κολακείας (προς αυτούς από τους οποίους προσδοκούν ότι θα εισακουστεί η κάτω από το πέπλο του «καθωσπρεπισμού» και της «ευγένειας» παραληρηματική απολυταρχική τους παραίνεση προς «βούλωμα» και παύση κάθε ενάντιας στον ψυχοπαθολογικό αυταρχισμό τους φωνής).

Εγώ λοιπόν δεν χρησιμοποίησα ποτέ, ούτε χρησιμοποιώ, ούτε σκοπεύω ποτέ να χρησιμοποιήσω το παραπάνω μίγμα. Δεν μου χρειάστηκε ποτέ, ούτε το έχω ανάγκη και τώρα. Αυτό που έκανα ήταν απλώς να ξεσκεπάσω τον πραγματικό χαρακτήρα ορισμένων. Όχι βέβαια ότι είχα και καμιά σκασίλα να το κάνω.

Και μη νομίζετε ότι εγώ ομοιάζω με τους κατηγόρους μου, και ότι στην (άκρως υποθετική) περίπτωση που «διαγραφώ» από το esoterica δεν θα ξέρω τι θα κάνω στη ζωή μου. Σας διαβεβαιώ ότι τέτοιο θέμα υφίσταται μόνο στη νοσηρή φαντασία κάποιων εξουσιαστίσκων. Αυτοί κατασκεύασαν στο νου τους μια πλαστή εικόνα περί του ατόμου μου, πάνω στην οποία φόρτωσαν όλες τις ΔΙΚΕΣ τους μειονεξίες και συμπλέγματα (αφού δε μπορούν οι ίδιοι να αντικρίσουν τη σκιά τους, βλ Karl Jung). Σας διαβεβαιώ, θα τους συνέχαιρα αν μπορούσαν και αυτοί να γράψουν ένα αντίστοιχο με το δικό μου σατιρικό κείμενο και να απαντήσουν με σάτιρα στη σάτιρα. Όμως δε μπορούν.

Αφού λοιπόν δε μπορούν, καταφεύγουν στη μόνη εναλλακτική λύση που τους έμαθαν οι συμβουλάτορές τους: να επιχειρήσουν το φίμωμα εκείνων που «τολμούν» και θίγουν το «απαραβίαστο» του προσώπου τους.

Και για νά ‘χουμε καλό ερώτημα, ποιοί είναι εκείνοι που περιφέρονται σε διάφορα φόρουμ; Εγώ που προσπάθησα να βρω ένα ΕΛΕΥΘΕΡΟ βήμα για να πω κάποια πράγματα με τρόπο σατιρικό και αλληγορικό (μόνο ένας διαταραγμένος εγκέφαλος θα ερμήνευε τη σάτιρα απολύτως κυριολεκτικά{!}) ή κάποιοι που «ξεσηκώνονται» από το «χρυσό κυβερνοκλουβάκι» τους, που τό ΄χουν φορτώσει με ένα εκατομμύριο εφτακόσιες χιλιάδες ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ (μόνο για το πόσες ανάσες πρέπει να παίρνει κανείς όταν δημοσιεύει θέμα στα «λημέρια» τους δεν γράφουν, αλλά πιστεύω ότι δεν θα χάσουν την ευκαιρία πλέον, τώρα που το ανέφερα και τους έδωσα την ιδέα);

Και όχι, δεν ξέρω κανένα προσωπικά, ούτε έχω διαφορές. Ουσιαστικά δεν στηλιτεύω πρόσωπα στη σάτιρά μου. Τα πρόσωπα χρησιμεύουν απλώς και ΜΟΝΟ ως αφορμές για να καταγγείλω ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ και ΝΟΟΤΡΟΠΙΕΣ.

Όμως υπάρχει και το εξής θέμα: σε κανένα δικό μου κείμενο (και σε αυτό που διαβάζετε τώρα) δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ μα ΚΑΜΙΑ «ευγενική» ή «για το καλό του φόρουμ» δική μου παραίνεση οποιουδήποτε τύπου. Δεν είμαι εδώ για να ΥΠΟΔΕΙΞΩ σε κανένα πως να κάνει τη δουλειά του μέσα στο χώρο του διότι ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ότι δεν είναι δικός μου χώρος, απλώς φιλοξενούμαι. Δέχομαι την όποια απόφαση των υπευθύνων, αλλά διατηρώ και εγώ το ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΟ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ μου να κρίνω την ΟΠΟΙΑ απόφαση ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ σώματος, ατόμου ή ομάδας, και όχι μόνο να κρίνω, αλλά και να εκφράζω ΕΛΕΥΘΕΡΑ την κρίση μου αυτή σε οποιονδήποτε χώρο αναγνωρίζει έμπρακτα την ελευθερία της έκφρασης και του λόγου και όπου δεν αποτελούν «θεσμό» οι ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΕΙΜΕΝΩΝ.

Ο Ροΐδης-μαϊμού έθεσε ο ίδιος το μέτρο με το οποίο πρέπει να κριθεί: ναι μεν κόπτεται για την «ευπρέπεια» του παρόντος χώρου, την οποία ένα «άχρηστο περιφερόμενο σαρκίο» (δηλ.εγώ) δήθεν διασαλεύει με το να δημοσιεύει τα «λυμογόνα» και «στάζοντα πύον» κείμενά του, από την άλλη όμως ποιός διασαλεύει ΟΝΤΩΣ την ανεξάρτητη λειτουργία αυτού του χώρου, εγώ που δεν υπέδειξα ΤΙΠΟΤΑ σε ΚΑΝΕΝΑ, ή ο Ροΐδης-μαϊμού (βλ Κάνθυ) που με την πρώτη του δημοσίευση (και τι δημοσίευση...) όχι μόνο ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΕ -χωρίς να το έχει πάρει χαμπάρι- ΟΛΑ όσα καταγγέλει η σάτιρα, αλλά με εύσχημο τάχατες τρόπο απέστειλε και την πρώτη του εξω-ραϊχική ντιρεκτίβα, ΔΙΑΤΑΣΣΟΝΤΑΣ τους υπευθύνους αυτού του φόρουμ να με «διαγράψουν» για να «σώσουν» την τιμή τους (!!!);

Εσείς αν είχατε ένα κατάστημα, ποιόν πελάτη θα προτιμούσατε; Εκείνον που έμπαινε μέσα, διάλεγε αυτό που ήθελε, δεν σας ενοχλούσε, ούτε σας υποδείκνυε πως να κάνετε τη δουλειά σας; Ή εκείνον που με την πρώτη επίσκεψή του, όχι μόνο θα σας προσέβαλε, λέγοντάς σας -ούτε λίγο,ούτε πολύ- ότι δεν ξέρετε να κάνετε τη δουλειά σας σωστά, αλλά και που θα σας υποδείκνυε ποιούς κατά τη γνώμη ΤΟΥ, πρέπει να δέχεστε μέσα στο κατάστημά σας και ποιούς όχι;

Ιδού το ερώτημα αγαπητοί φίλοι.

Βέβαια γνωρίζω καλά ότι οι υπεύθυνοι του παρόντος χώρου είναι όντως νοήμονα και έξυπνα άτομα και δεν «μασάνε» τα σάπια που μας σερβίρουν χωρίς να κοκκινίζουν από ντροπή μερικοί εγκεφαλικά, νοητικά και ψυχοσυναισθηματικά ενδεείς γκαιμπελίσκοι-εξουσιαστίσκοι και οι παρατρεχάμενοι αβανταδόροι τους σε μια προσπάθεια να μετατρέψουν ΚΑΙ αυτό το χώρο σε κακέκτυπο του δικού τους «κυβερνοράιχ».

Φυσικά ΠΟΤΕ δεν θα προτείνω να «διαγραφεί» ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ. Το αντίθετο, εγώ πρότεινα να έρθουν όλοι εδώ, να πουν αυτά που δεν μπορούν ούτε καν να ψελλίσουν «εκεί» όπου καραδοκεί η «σβηστήρα» και ο «κοπτορράπτης». Βέβαια αν όλοι αυτοί κατορθώσουν να «περάσουν» τη γραμμή τους και να απλώσουν το «πάγωμά» τους και σε άλλους χώρους, αυτό θα πρέπει να το προσέξουν οι υπεύθυνοι του κάθε χώρου. Εγώ είμαι όντως απλά και μόνο ένας περιφερόμενος, ακολουθώ τη φλόγα και τον άνεμο, ούτε υπεύθυνος φόρουμ είμαι, ούτε το παίζω «Καθοδηγητής» κανενός, ούτε και έχω όρεξη να υποδείξω το «δέον» και το «πρέπον» σε κανένα.

Στην τελική ούτε «δέον» υπάρχει ουσιαστικά ούτε «πρέπον». Αυτό που υπάρχει είναι η ακόρεστη επιθυμία ορισμένων να παραμένουν εσσαεί κάμπιες και να υποχρεώνουν και όλες τις άλλες κάμπιες γύρω τους να παραμένουν και αυτές για πάντα κάμπιες. Η Φύση όμως άλλα ορίζει: η κάμπια προορίζεται να γίνει πεταλούδα. Αλλά θα μου πείτε, σε κάποιους δεν αρέσει η Φύση αλλά η Μετά-Φύση του συστραμμένου εγκεφάλου τους. Ας είναι. Εγώ δεν θα επανέλθω στο θέμα. Άλλωστε και πολλά είπαμε.

ΥΓ: Συζητώ μόνο την πρόταση του jonniebegood, και αυτό για τον χαβαλέ και μόνο του πράγματος. Δεν θέλω να σφαχτώ με κανέναν, και τέλος πάντων αφήστε μας ορισμένοι στην ησυχία μας να κάνουμε αυτό που νομίζουμε. Εγώ δεν υπέδειξα ποτέ σε κανέναν με τι να γεμίζει τις δικές του δημοσιεύσεις, ούτε με απασχολεί. Γράφτε όλοι Ο,ΤΙ θέλετε, δε βαρεθήκατε τα "μη", τα "όχι" τα "δεν είναι σωστό/καθωσπρέπει", τα "εκτίθεστε" κλπ ;

I stand between the candle and the star.

Όλοι οι αβανταδόροι του παπατζή Fuehrer εδώ!!!

Και μην ξεχνάτε όλοι εσείς, έτσι για να ξέρουμε και με ποιόν μιλάμε, να βάζετε στο τέλος του νοητικού εμετού σας το νέο σύνθημα του μεταφυσικισμού: "Heil Kanthy!" ("Χάιλ Κάνθυ!")

Τέλος, εάν θέλετε κάποιοι να το παίζετε "Ροΐδαι" τουλάχιστον μάθετε και την γλώσσα του, n' est-ce pas? (Σιγά μη μου την έβγαινε ο πρώτος τυχάρπαστος γαλλικά!) Α, ξέχασα "verstehen?" που λέτε και στη γλώσσα σας.

Και μην ανησυχείτε. Ο θείος Valen (που ποτέ του δεν ισχυρίστηκε ότι ξέρει να γράφει όπως ο πραγματικός Ροΐδης, πόσο μάλλον όπως ο Ροΐδης-μαϊμού [θεοί τε και δαίμονες φυλάξοιεν!) που παρεισέφρυσε στα μέρη μας) ίσως να έχει και άλλες σκηνές από την ταινία που θα παίξει προσεχώς. Θα δούμε.

Α, παραλίγο να το ξεχνούσα. Heil Kanthy!!!

ΥΓ: Και κάτι τελευταίο: Ροΐδη-μαϊμού, ήταν ανάγκη να μας γράψεις γαλλιστί τις ιδιότητες εσού και των ομοστάβλων σου; Και τέλος πάντων, δεν φταίτε εσείς που σας έκανε ο Θεός ή η Φύσις ουτωσί. Πες τα και ελληνιστί, τόσο ντρέπεσαι;

(Κατάλαβα, είναι από αυτά που ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ -jamais των jamών- δεν θα τολμούσατε να γράψετε εκεί απ' όπου μας έρχεστε. Δεν πειράζει ρε παιδιά, όλοι άνθρωποι του Θεού είμαστε, ελάτε εδώ να μας τα λέτε. Τώρα που το σκέφτομαι, δεν έρχεστε όλοι κατά δω; Ακόμα και ο Κάνθυ, δεν υπάρχει πρόβλημα. Εδώ τουλάχιστον δεν σβήνει κανείς κείμενα, όπως κάπου αλλού.)

I stand between the candle and the star

Τότε λοιπόν εσκέφτη, Τριάμισι χρόνια έχω που νηστεύω, δεν φωνάζω το φίλο Σαυλ, μπας και κατεβάσει καμιά ιδέα, αϊντία που λέν κι οι Άγγλοι, μπας και φέρει μαζί του και καμιά πίτσα, καμιά μπίρα, και κατορθώσω να ξεγελάσω την πείνα μου, και πνιούξω τελικά το πόνο μου στην της μβίρας (ως θα έλεγεν και ο Ρόϊδος, Ρίοδος, ή κάτι τέτοιο τέλοσπαντω...)κριθή;

Αφικνιούται το λοιπό ο Σαυλ, αυτός όμως ήτουνα λάτρης ενός Αγγλικού αγίου, θαματουργού λέει, του Αϊ Κιου, και καμια απόφαση σοβαρή δεν έπαιρνε με δίχως να προσευχηθεί στουν άγιο, verstehen; Βάλθηκε από του λοιπού ο Σαυλ να κάνει ικεσίες στον Αϊ Κιου, και να οι μετάνοιες, και να οι γουνυκλισιές και κείνα και τ'άλλα.

Φαίνουται, ωστόσο, ότι ο Αϊ Κιου έλειπε στη Μαγιόρκα εκείνηνα τη μέρα (αλλά και τις άλλες μέρες που προσηύχετο ο Σαυλ, πάντα έλειπε... αυτό είναι πού 'λεγε και η Μαλβίνα η μακαρίτισσα [ας αγιάσει η ψυχούλα της εκεί που είναι] "ακατοίκητο").

Ο Κανθαροζώμης (ή Κάνθυ ο Καθοδηγητής [Kanthy der Fuehrer] όπως τονε ξέρουνε φίλοι, φαύλοι και γνωστοί)βαρέθηκε τα νιαουρίσματα του Σαυλ προς τον ούτως ή άλλως μη ακούοντα Αϊ Κιου, ανεφώνησε εις την προσφιλήν αυτού διάλεκτον "Teufelswerk!" ή κάτι τέτοιο, και μετά ΕΥΡΗΚΕ σαν νέοσ Αρχιμήδης.

"ΕΥΡΗΚΑ", είπε, "Οι άλλοι οι προ εμού προσεπάθησαν όπως εγκαθιδρύσωσι εγκόσμιο και υλικό Κράτος [Reich] και το έκαμαν και μια και δύο και τρεις φοράς και απέτυχον. Διατί εγώ να μη εγκαθιδρύσω το ΠΡΩΤΟΝ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΟΝ ΚΡΑΤΟΣ [ERSTES METAPHYSIKΟΝ REICH]; Τι με εμποδίζει εις τούτο;" "Απολύτως τίποτα, Kanthy mein Fuehrer" ανεφώνησεν μετά χαράς δακρύων ο Σαυλ, σταυροκοπούμενος εις τον αϊδίως προς αυτόν κωφεύοντα Αϊ Κιου.

"Εμπρός λοιπόν για το Πρώτον Μεταφυσικόν Reich!!!" ανέκραξε αλλαλάζων ο Κανθαροζώμης.

Η συνέχεια επί των οθονών των κινηματογράφων προσεχώς.

Έγραψεν εις την πρώτην απάντησιν του ο macedon:

"...το παραπάνω κείμενο που αναδημοσιεύεται από τον valen είναι τόσο αναληθές όσο και συκοφαντικό και δημοσιεύεται προφανώς για λόγους εντυπωσιασμού,..."

Έτσι, δια να καταλαμβανόμεθα.

Εν τω μεταξύ, ρίξατε μιαν ματιάν εις την ιστοσελίδαν που παραθέτω παραπάνω, την σχετικήν με τας "σφαγάς" των Ελλήνων του ΄21 εις βάρος των Τούρκων. Ίσως καταλάβετε πολλά.

Καλόν θα ήτο, επίσης, να υπάρχει διάκρισις των όρων "μειονότης" και "μετανάστης". Θα ήθελα να τονίσω επίσης ότι το όποιο προσωπικόν θετικό ή μη βίωμα δεν μπορεί να αποτελεί έγκυρον βάσιν δια την χάραξιν πολιτικής ή δια εξαγωγήν ασφαλών πολιτικών (ή/και γεωπολιτικών) συμπερασμάτων μέσω της μεθόδου της αναλογίας. Να διευκρινισθή, ακόμη, ότι οι Έλληνες μετανάστες εις Γερμανίαν μετανάστευσαν κατόπιν διακρατικών συμφωνιών. Δεν επήγαν ούτε ως λαθρομετανάστες-επιδρομείς, ούτε ως "μειονότητα", ας μη συγχέουμε, λοιπόν, ανόμοια πράγματα.

Έχει δίκαιον ο macedon εις το θέμα της συμφωνίας της Λωζάννης, η οποία αναφέρεται εις θρησκευτικάς και μόνον μειονότητος. Αυτό έγινεν κατόπιν απαιτήσεως της Τουρκίας, η οποία δεν ήθελεν επ'ουδενί να αναγνωρίσει "εθνική" μειονότητα. Αυτός είναι και ο λόγος δια τον οποίων η απαίτησις των τουρκοφώνων μουσουλμάνων της Θράκης να ορίζονται ως "τουρκική εθνική μειονότης" αντίκειται εις το εκ της ως άνω συνθήκης προκύπτον δίκαιον (βεβαίως η τουρκική πλευρά κατήργησεν ουσιαστικώς την εν λόγω συνθήκην με τον αφανισμόν της "ρωμέικης" μειονότητος το '55 και το '64). Όσον περίεργον είναι το διττόν και αντιφατικόν αυτό πρόσωπον της σημερινής "κοσμικής" Τουρκίας, όπως εύστοχα το εντοπίζει ο Imperator, ωστόσο η τουρκική πολιτική χρησιμοποιεί πότε το "κοσμικό κράτος" και πότε την ισλαμική/οθωμανική παρακαταθήκη κατά το δοκούν και αναλόγως των περιστάσεων. Ένα είναι σίγουρον: ότι η Τουρκία αποδεικνύεται πολύ ανωτέρα της Ελλάδος, όσον αφορά εις την χάραξιν σαφών και διαχρονικών πολιτικών στόχων, η πραγμάτωσις των οποίων υπερβαίνει τα εκάστοτε πρόσωπα. Και τέλος πάντων, η έννοια του "εχθρού", "ανταγωνιστού", κλπ δεν πρέπει να αποτελεί απλώς πρόφασιν δια απραξίαν από μέρους ημών (ως το ανεκδιήγητον εκείνον, "μα, τί θέλετε, να κάνουμε πόλεμο με την Τουρκία;") αλλά κέντρισμα δια την καλυτέρευσίν μας. Αλλά αυτά εις την σημερινήν Ελλάδα είναι μάλλον "ψιλά γράμματα"...

Ουδεμία διάθεσιν είχον όπως, εν μέσω θέρους, επιχειρήσω να συκοφαντήσω ή να παράσχω αναληθείς πληροφορίας εις οιουσδήποτε. Αντιθέτως, η επίσημος και εκλεγμένη κυβέρνησις αυτού του τόπου απεφάσισεν μεσούσης της νεκράς, ούτως ειπείν, ταύτης περιόδου, όπως λάθρα, χωρίς να ερωτήση ουδένα (βεβαίως, οι άρχοντες ουδέποτε δεν ερωτούν τους υπηκόους των), καταστήση νόμον του κράτους την επίμαχον υπουργικήν απόφασιν, έχουσα την εντύπωσιν ότι ουδείς των πολιτών θα αντελαμβάνετό τι.
Αλλά η δική μου απορία και εύλογον, νομίζω, ερώτημα, είναι τούτο: εάν υποθέσωμεν ότι όντως πρόθεσίς μου ήτο η συκοφάντησις, ας μας υποδείξη ο αποδώσας εις εμέ αυτήν την πρόθεσιν ποίον ή ποίους ήθελα να συκοφαντήσω; Την νεοελληνικήν κυβέρνησιν, την υπουργόν Παιδείας, τον υφυπουργόν Παιδείας, τους Τούρκους; Κάποιους άλλους; Ας μας ειπή, δια να πληροφορηθώ και εγώ ποίους ήθελα να συκοφαντήσω.
Όσον δια το αληθές ή μη των αναφερομένων μου, γνωρίζει ο εκτοξεύσας και αυτήν ταύτην την κατηγορίαν ότι τα υπ’ εμού αναφερθέντα είναι αληθή. Εάν νομίζει ή θεωρεί ότι δεν είναι, ας παραθέσει ο ίδιος τα αληθή αποσπάσματα και ας μας υποδείξει πώς ή εις ποία σημεία διέστρεψα το κείμενον (του οποίου την πηγήν δίδω στο προηγούμενον κείμενόν μου). Δεν το πράττει. Εγώ παρέθεσα αποσπάσματα από το ΦΕΚ αρ. 867 και ΜΟΝΟΝ. Ο ισχυρισμός ότι το ΦΕΚ αρ.867 δεν περιέχει εντός του τα τμήματα τα οποία ως άνω παρέθεσα είναι σαφώς προπαγανδιστικός και εκ του πονηρού, γεγονός που δύναται ο οιοσδήποτε να διαπιστώσει με πολύ εύκολον τρόπον. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίον ότι ΟΛΑ τα αποσπάσματα που παραθέτει ο προλαλήσας είναι ΜΟΝΟΝ από το ΦΕΚ αρ. 947, και αυτό είναι λίαν ευγλωττότερον από οτιδήποτε άλλο προσθέσω εγώ.
Από την άλλην, δεν δύναμαι να καταλάβω διατί ορισμένοι και ορισμένες κόπτωνται να αποδείξωσιν τον «προοδευτισμόν» των με το να επιτίθονται εις όσους τολμούν να καταδείξουν την νεορεαγιαδικήν πολιτικήν και τον οσφυοκαμπτισμόν που μονίμως επιδεικνύει το νεοελληνικόν κρατίδιον έναντι της Τουρκίας τας τελευταίας δεκαετίας, ανεξαρτήτως της «ιδεολογίας» των εκάστοτε εν Ελλάδι κυβερνώντων. Τελικώς, φαίνεται ότι ο ρουμτσουτσεκισμός αποτελεί σταθερόν ιδεολογικόν σημείον όχι μόνον του χαμερπούς πολιτικού εσμού που λυμαίνεται το νεοελληνικόν κρατίδιον της σήμερον, αλλά φαίνεται ότι καθίσταται αποδεκτός και από «εκτός νυμφώνος» έλληνας πολίτας.
Η υποτέλεια εις την Ελλάδα της σήμερον έχει γεύσιν «ανετισμού», «προοδευτισμού», «αντιεθνικισμού», «αντιρρατσισμού», κλπ... Θα την κυκλοφορήσετε και υπό μορφήν ψηφιακού δίσκου (dvd);
Τέλος, εφόσον εγώ ως «ρατσιστής» και «ξενόφοβος» δεν δικαιούμαι να ομιλώ δια την χώραν εις την οποίαν διαμένω και φορολογούμαι αγρίως, εμμέσως και αμέσως (αλλά δικαιούται να ομιλεί δια λογαριασμόν μου και να με «επιπλήττει», π.χ., κάποιος κύριος «χ» που διαμένει εις τας USA) παραθέτω κάτωθι απόσπασμα από βιβλίον του μαρξιστή (και σχετικώς προσφάτως εκλιπόντος) καθηγητού Παναγιώτη Κονδύλη, χωρίς ουδένα σχόλιον ιδικόν μου. (Είναι τόσον δύσκολον να πεισθούν ορισμένοι ότι το δουλόφρον φρόνημα δεν αποτελεί απόδειξιν προοδευτισμού και φιλελευθερισμού; Μάλλον ναι... Μόνο να προσέξωσιν μη από το πολύ προσκύνημα διαπεράσωσιν τον γήινον πυρήνα και το κύπτον πρόσωπόν των βγη εις τους αντίποδας του βορείου ημών ημισφαιρίου.)

«Ας μου επιτραπεί να καταθέσω μια προσωπική μαρτυρία, με σημασία ίσως ενδεικτική. Την τελευταία εικοσιπενταετία είχα πολλές φορές την ευκαιρία να συναναστραφώ, πάντοτε σε πολύ καλή ατμόσφαιρα, Τούρκους από διάφορα κοινωνικά και μορφωτικά στρώματα, καθώς και πολύ διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων. Καθώς αδυνατώ να πω τίποτε άλλο εκτός από ό,τι σκέπτομαι, οι συνομιλητές μου γνώριζαν με βεβαιότητα ότι δεν έχω ‘εθνικιστικές προκαταλήψεις’ και ότι ποτέ δεν δίστασα να επικρίνω ανοιχτά και παντού ό,τι μου φαινόταν εσφαλμένο από ελληνικής ή κυπριακής πλευράς. Όμως ποτέ δεν άκουσα από την πλευρά τους, ούτε καν εν είδει αβρής ανταπόδοσης, μιαν αντίστοιχη ρητή παραδοχή για τη συμπεριφορά της Τουρκίας έναντι του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης ή των Αρμενίων π.χ. Το ισχύον τουρκικό σύνταγμα του 1982 μιλά στο προοίμιό του για την ‘αιώνια τουρκική πατρίδα’, το ‘άγιο τουρκικό κράτος’ και τις ‘ιστορικές και πνευματικές αξίες του τουρκισμού και του εθνικισμού’, ενώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ορκίζεται όχι στον Θεό κ.τ.λ., αλλά ‘στο μεγάλο τουρκικό έθνος και στην ιστορία’ (βλ. το κείμενο του όρκου στο άρθρο 103 του συντάγματος). Για να είμαστε ρεαλιστές, θα πρέπει να δεχθούμε ότι σε λέξεις σαν κι αυτές απηχούνται ειλικρινείς πεποιθήσεις, προκαταλήψεις ή φανατισμοί (όπως και να τις πούμε είναι πρακτικά-πολιτικά αδιάφορο) της μέγιστης πλειοψηφίας των σημερινών Τούρκων.»

I stand between the candle and the star.

Κατόπιν, εις το υπ’αριθ.947 ΦΕΚ, γίνεται λόγος περί μειονοτικών σχολείων εις την Θράκην, αλλά είναι σαφές εις οιονδήποτε καλόπιστον αναγνώστην ότι η δευτέρα υπουργική απόφασις του ως άνω δευτέρου ΦΕΚ εξεδόθη δια λόγους αποπροσανατολισμού και δια προσωρινόν «θόλωμα των νερών». Άλλωστε, πολύ εύκολον είναι να αλλάξει εις εύθετον στιγμήν η δευτέρα αυτή απόφασις (του υπ’αρ. 947 ΦΕΚ) και να εφαρμοσθή πλήρως η πρώτη, η οποία ΟΥΔΑΜΟΥ κάνει λόγον δια «μειονοτικούς».
Όλον το κείμενον και των δύο σχετικών ΦΕΚ δύνασθε να το αναγνώσετε εις την σελίδαν http://myrovolos.blogspot.com/ απ’ όπου εδανείσθηκα όλας τας σχετικάς πληροφορίας και τον οποίον δημιουργόν αυτής ευχαριστώ και συγχαίρω δια το έργον του και την συμβολήν του εις άλλον τόπον συζητήσεως (φόρουμ), όπου αντιπαλαίει τους διαφόρους «ανέτους» και «πολυπεπολιτισμένους» (κάτι τέτοιους ονόμαζαν οι Οθωμανοί, «Ρουμ τσουτσέκ»).
Αγαπητοί φίλοι, πρέπει κάποτε επιτέλους να συνειδητοποιήσωμεν ότι η ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ δεν συνιστά ζήτημα «δεξιάς» ή «αριστεράς» ιδεολογίας, αλλά συγκροτήσεως της ατομικής ψυχοσυνθέσεως και προσωπικότητος. Αλλά, θα επανέλθω, διότι το θέμα είναι τεράστιον.

I stand between the candle and the star.

I stand between the candle and the star.

Αυτά έγραφεν περί Ρωσσίας ο πρόωρα εκλιπών καθηγητής Παναγιώτης Κονδύλης, ο πρόωρος θάνατος του οποίου δεν του επέτρεψεν να δει αυτήν την τελευταίαν μετεξέλιξιν που «προφητεύει» σχετικώς με την Ρωσσία. Νομίζω ότι δεν είναι λάθος να ισχυριστούμε ότι όντως η σημερινή Ρωσσία του Πούτιν έχει πράγματι «μπει στο πετσί της παλιάς Σοβιετικής Ένωσης», γεγονός το οποίον μπορεί να έχει κατ’αρχήν ως αποτέλεσμα μιαν «ανάσαν» δια την Ελλάδα, άλλα όχι απλώς και μόνον αυτό...
Θα κατορθώσουν οι χατζηαβάται που συναποτελούν το σύνολον σχεδόν του σημερινού πολιτικού σκηνικού του νεοελληνικού κρατιδίου να απεκδυθούν έστω και δια μίαν φοράν τα σύνδρομα του «γιουσουφακισμού» και του «ρουμτσουτσεκισμού» υπό των οποίων φαίνεται ότι διακατέχονται, και να αρθούν εις το ύψος των ιστορικών περιστάσεων τας οποίας δημιουργεί η επικειμένη επίσκεψις του ρώσσου προέδρου Βλαδίμηρου Πούτιν εις Αθήνας την 4ην Σεπτεμβρίου 2006, ώστε να πάρει και η Ελλάδα μιαν ανάσα αυτήν την φοράν; Δεν το νομίζω, διότι το "προϊόν" είναι "αλλοιωμένον" από εμφανίσεώς του. Γιατί, όμως, δεν το "πετάμε"; Εκτός και εάν αρεσκώμεθα να τρώγωμεν τα σάπια...

Έγραψεν εις την πρώτην απάντησιν του ο macedon:

"...το παραπάνω κείμενο που αναδημοσιεύεται από τον valen είναι τόσο αναληθές όσο και συκοφαντικό και δημοσιεύεται προφανώς για λόγους εντυπωσιασμού,..."

Έτσι, δια να καταλαμβανόμεθα.

Εν τω μεταξύ, ρίξατε μιαν ματιάν εις την ιστοσελίδαν που παραθέτω παραπάνω, την σχετικήν με τας "σφαγάς" των Ελλήνων του ΄21 εις βάρος των Τούρκων. Ίσως καταλάβετε πολλά.

Καλόν θα ήτο, επίσης, να υπάρχει διάκρισις των όρων "μειονότης" και "μετανάστης". Θα ήθελα να τονίσω επίσης ότι το όποιο προσωπικόν θετικό ή μη βίωμα δεν μπορεί να αποτελεί έγκυρον βάσιν δια την χάραξιν πολιτικής ή δια εξαγωγήν ασφαλών πολιτικών (ή/και γεωπολιτικών) συμπερασμάτων μέσω της μεθόδου της αναλογίας. Να διευκρινισθή, ακόμη, ότι οι Έλληνες μετανάστες εις Γερμανίαν μετανάστευσαν κατόπιν διακρατικών συμφωνιών. Δεν επήγαν ούτε ως λαθρομετανάστες-επιδρομείς, ούτε ως "μειονότητα", ας μη συγχέουμε, λοιπόν, ανόμοια πράγματα.

Έχει δίκαιον ο macedon εις το θέμα της συμφωνίας της Λωζάννης, η οποία αναφέρεται εις θρησκευτικάς και μόνον μειονότητος. Αυτό έγινεν κατόπιν απαιτήσεως της Τουρκίας, η οποία δεν ήθελεν επ'ουδενί να αναγνωρίσει "εθνική" μειονότητα. Αυτός είναι και ο λόγος δια τον οποίων η απαίτησις των τουρκοφώνων μουσουλμάνων της Θράκης να ορίζονται ως "τουρκική εθνική μειονότης" αντίκειται εις το εκ της ως άνω συνθήκης προκύπτον δίκαιον (βεβαίως η τουρκική πλευρά κατήργησεν ουσιαστικώς την εν λόγω συνθήκην με τον αφανισμόν της "ρωμέικης" μειονότητος το '55 και το '64). Όσον περίεργον είναι το διττόν και αντιφατικόν αυτό πρόσωπον της σημερινής "κοσμικής" Τουρκίας, όπως εύστοχα το εντοπίζει ο Imperator, ωστόσο η τουρκική πολιτική χρησιμοποιεί πότε το "κοσμικό κράτος" και πότε την ισλαμική/οθωμανική παρακαταθήκη κατά το δοκούν και αναλόγως των περιστάσεων. Ένα είναι σίγουρον: ότι η Τουρκία αποδεικνύεται πολύ ανωτέρα της Ελλάδος, όσον αφορά εις την χάραξιν σαφών και διαχρονικών πολιτικών στόχων, η πραγμάτωσις των οποίων υπερβαίνει τα εκάστοτε πρόσωπα. Και τέλος πάντων, η έννοια του "εχθρού", "ανταγωνιστού", κλπ δεν πρέπει να αποτελεί απλώς πρόφασιν δια απραξίαν από μέρους ημών (ως το ανεκδιήγητον εκείνον, "μα, τί θέλετε, να κάνουμε πόλεμο με την Τουρκία;") αλλά κέντρισμα δια την καλυτέρευσίν μας. Αλλά αυτά εις την σημερινήν Ελλάδα είναι μάλλον "ψιλά γράμματα"...

Ουδεμία διάθεσιν είχον όπως, εν μέσω θέρους, επιχειρήσω να συκοφαντήσω ή να παράσχω αναληθείς πληροφορίας εις οιουσδήποτε. Αντιθέτως, η επίσημος και εκλεγμένη κυβέρνησις αυτού του τόπου απεφάσισεν μεσούσης της νεκράς, ούτως ειπείν, ταύτης περιόδου, όπως λάθρα, χωρίς να ερωτήση ουδένα (βεβαίως, οι άρχοντες ουδέποτε δεν ερωτούν τους υπηκόους των), καταστήση νόμον του κράτους την επίμαχον υπουργικήν απόφασιν, έχουσα την εντύπωσιν ότι ουδείς των πολιτών θα αντελαμβάνετό τι.
Αλλά η δική μου απορία και εύλογον, νομίζω, ερώτημα, είναι τούτο: εάν υποθέσωμεν ότι όντως πρόθεσίς μου ήτο η συκοφάντησις, ας μας υποδείξη ο αποδώσας εις εμέ αυτήν την πρόθεσιν ποίον ή ποίους ήθελα να συκοφαντήσω; Την νεοελληνικήν κυβέρνησιν, την υπουργόν Παιδείας, τον υφυπουργόν Παιδείας, τους Τούρκους; Κάποιους άλλους; Ας μας ειπή, δια να πληροφορηθώ και εγώ ποίους ήθελα να συκοφαντήσω.
Όσον δια το αληθές ή μη των αναφερομένων μου, γνωρίζει ο εκτοξεύσας και αυτήν ταύτην την κατηγορίαν ότι τα υπ’ εμού αναφερθέντα είναι αληθή. Εάν νομίζει ή θεωρεί ότι δεν είναι, ας παραθέσει ο ίδιος τα αληθή αποσπάσματα και ας μας υποδείξει πώς ή εις ποία σημεία διέστρεψα το κείμενον (του οποίου την πηγήν δίδω στο προηγούμενον κείμενόν μου). Δεν το πράττει. Εγώ παρέθεσα αποσπάσματα από το ΦΕΚ αρ. 867 και ΜΟΝΟΝ. Ο ισχυρισμός ότι το ΦΕΚ αρ.867 δεν περιέχει εντός του τα τμήματα τα οποία ως άνω παρέθεσα είναι σαφώς προπαγανδιστικός και εκ του πονηρού, γεγονός που δύναται ο οιοσδήποτε να διαπιστώσει με πολύ εύκολον τρόπον. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίον ότι ΟΛΑ τα αποσπάσματα που παραθέτει ο προλαλήσας είναι ΜΟΝΟΝ από το ΦΕΚ αρ. 947, και αυτό είναι λίαν ευγλωττότερον από οτιδήποτε άλλο προσθέσω εγώ.
Από την άλλην, δεν δύναμαι να καταλάβω διατί ορισμένοι και ορισμένες κόπτωνται να αποδείξωσιν τον «προοδευτισμόν» των με το να επιτίθονται εις όσους τολμούν να καταδείξουν την νεορεαγιαδικήν πολιτικήν και τον οσφυοκαμπτισμόν που μονίμως επιδεικνύει το νεοελληνικόν κρατίδιον έναντι της Τουρκίας τας τελευταίας δεκαετίας, ανεξαρτήτως της «ιδεολογίας» των εκάστοτε εν Ελλάδι κυβερνώντων. Τελικώς, φαίνεται ότι ο ρουμτσουτσεκισμός αποτελεί σταθερόν ιδεολογικόν σημείον όχι μόνον του χαμερπούς πολιτικού εσμού που λυμαίνεται το νεοελληνικόν κρατίδιον της σήμερον, αλλά φαίνεται ότι καθίσταται αποδεκτός και από «εκτός νυμφώνος» έλληνας πολίτας.
Η υποτέλεια εις την Ελλάδα της σήμερον έχει γεύσιν «ανετισμού», «προοδευτισμού», «αντιεθνικισμού», «αντιρρατσισμού», κλπ... Θα την κυκλοφορήσετε και υπό μορφήν ψηφιακού δίσκου (dvd);
Τέλος, εφόσον εγώ ως «ρατσιστής» και «ξενόφοβος» δεν δικαιούμαι να ομιλώ δια την χώραν εις την οποίαν διαμένω και φορολογούμαι αγρίως, εμμέσως και αμέσως (αλλά δικαιούται να ομιλεί δια λογαριασμόν μου και να με «επιπλήττει», π.χ., κάποιος κύριος «χ» που διαμένει εις τας USA) παραθέτω κάτωθι απόσπασμα από βιβλίον του μαρξιστή (και σχετικώς προσφάτως εκλιπόντος) καθηγητού Παναγιώτη Κονδύλη, χωρίς ουδένα σχόλιον ιδικόν μου. (Είναι τόσον δύσκολον να πεισθούν ορισμένοι ότι το δουλόφρον φρόνημα δεν αποτελεί απόδειξιν προοδευτισμού και φιλελευθερισμού; Μάλλον ναι... Μόνο να προσέξωσιν μη από το πολύ προσκύνημα διαπεράσωσιν τον γήινον πυρήνα και το κύπτον πρόσωπόν των βγη εις τους αντίποδας του βορείου ημών ημισφαιρίου.)

«Ας μου επιτραπεί να καταθέσω μια προσωπική μαρτυρία, με σημασία ίσως ενδεικτική. Την τελευταία εικοσιπενταετία είχα πολλές φορές την ευκαιρία να συναναστραφώ, πάντοτε σε πολύ καλή ατμόσφαιρα, Τούρκους από διάφορα κοινωνικά και μορφωτικά στρώματα, καθώς και πολύ διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων. Καθώς αδυνατώ να πω τίποτε άλλο εκτός από ό,τι σκέπτομαι, οι συνομιλητές μου γνώριζαν με βεβαιότητα ότι δεν έχω ‘εθνικιστικές προκαταλήψεις’ και ότι ποτέ δεν δίστασα να επικρίνω ανοιχτά και παντού ό,τι μου φαινόταν εσφαλμένο από ελληνικής ή κυπριακής πλευράς. Όμως ποτέ δεν άκουσα από την πλευρά τους, ούτε καν εν είδει αβρής ανταπόδοσης, μιαν αντίστοιχη ρητή παραδοχή για τη συμπεριφορά της Τουρκίας έναντι του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης ή των Αρμενίων π.χ. Το ισχύον τουρκικό σύνταγμα του 1982 μιλά στο προοίμιό του για την ‘αιώνια τουρκική πατρίδα’, το ‘άγιο τουρκικό κράτος’ και τις ‘ιστορικές και πνευματικές αξίες του τουρκισμού και του εθνικισμού’, ενώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ορκίζεται όχι στον Θεό κ.τ.λ., αλλά ‘στο μεγάλο τουρκικό έθνος και στην ιστορία’ (βλ. το κείμενο του όρκου στο άρθρο 103 του συντάγματος). Για να είμαστε ρεαλιστές, θα πρέπει να δεχθούμε ότι σε λέξεις σαν κι αυτές απηχούνται ειλικρινείς πεποιθήσεις, προκαταλήψεις ή φανατισμοί (όπως και να τις πούμε είναι πρακτικά-πολιτικά αδιάφορο) της μέγιστης πλειοψηφίας των σημερινών Τούρκων.»

I stand between the candle and the star.