Vasiliky
Νέο Μέλος4Μηνύματα
4Θέματα
30/03/2011, 13:01:20Πρώτο μήνυμα
30/03/2011, 13:01:20Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Μμμ....μαλιστα
Το 90% (και λιγο λεω)οσων λενε οτι εχουν βιωσει αστρικο ταξιδι πλαναται πλανην οικτρα εκτος φυσικα και αν δεν σταματησαν να το εφαρμοζουν απο τοτε που ηταν παιδια ή δεν το απωθησαν μεγαλωνοντας.
Οχι πως δεν μπορουν,ολοι μπορουμε...αλλα μην υποτιματε την δυναμη της συνηθειας (ή αλλιως πιστης,οπως αναφερεται στις θρησκειες).
Θυμαμαι τον εαυτο μου σαν παιδι μεχρι τα 8 μου να βιωνει απιθανες τετοιες εμπειριες,ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ δεν ενιωσα φοβο ή οτι συνεβαινε κατι περιεργο.Νομιζα οτι ειναι μια φυσικη διαδικασια και πως καποτε θα μαθαινα και για αυτη στο σχολειο ...Τι εγινε μετα?....Η ζωη οπως ολοι την ξερουμε!Μονο οτι βλεπεις κ οτι ακους και μια τρελη αγωνια για την "υλη".Ο πατερας επιστημονας στις φυσικες επιστημες,εγω αριστη μαθητρια ,για ΟΛΑ πια μια μαθηματικη ερμηνεια.Στην πορεια προσπαθησα πολλες φορες να ξαναβρεθω στην ιδια κατασταση και ΠΑΡ΄ΟΛΟ που καποτε ηταν σαν δευτερη φυση μου και πιστευα (ή νομιζα οτι πιστευα)σε αυτο, αυτο το τοσο δα ελαχιστο ψηγμα αμφιβολιας και φοβου(αρχισα να το φοβαμαι κι ολας)γινοταν ογκολιθος.
ΞΕΡΕΙΣ τι θα πει συνηθεια?οσο ευκολα μπορεις να κοψεις το καπνισμα,το αλκοολ, τις ουσιες,το φαγητο που εχεις συνηθισει ΤΟΣΟ ευκολα μπορεις να πεισεις τον ευατο σου οτι αυτο που ζεις ειναι το ψεμα και το ονειρο ειναι αληθεια.Ειναι ΕΠΩΔΥΝΟ ,θελει θυσια...να το εχεις αναγκη και οχι απλη περιεργεια.
Ναι με διαλογισμο και γιογκα φτανεις σε επιπεδα βαθειας χαλαρωσης και υπνωσης που απλα δεν εχει συνηθισει το σωμα σου και γιαυτο σου φαινεται οτι ουαου κατι κανεις...δεν ειναι αυτο που λενε "ταξιδι" Οσοι τελος παντων ξερουν τι ειναι πραγματικα,ξερουν οτι θελει ΚΟΠΟ οχι τροπο.
Εχω 2 παιδακια 9 και 5χρονων Ειναι πανεξυπνα ,δραστηρια και με εξεραιτικες επιδοσεις σε διαφορες τεχνες που ασχολουνται,αθληματα και μαθηματα.Απο πολυ μικρα τους εχω αφησει την φαντασια τους ανοιχτη,το συμπαν ειναι το οριο...και οτι κι αν ακουω ποτε δεν τους απογοητευω λεγοντας "αυτα ειναι παραμυθια,αυτα δεν γινονται".Αν ακουσεις τα παιδια προσεκτικα,θα εκπλαγεις απο πραγματα που βιωνουν και τι συναισθανονται.Και παρόλα αυτα το μεγαλο μου παιδι ηδη στα 9 του, μου ειπε χτες(αυτο ηταν κ η αφορμη που εγραψα σημερα ολα αυτα)"Μαμα δεν νομιζω πια οτι μπορω να κλεισω το φως χωρις να σηκωθω απ΄το κρεβατι"..."Μμμμ δεν πειραζει,παιδι μου,ισως εχεις κουραστει,να ξερεις ομως οτι τα παντα μπορεις".Δεν ηθελα να αντιδρασω αλλιως,αν και ποτε δεν αφησα τον εαυτο μου να μπει στη διαδικασια "να πιστεψω η οχι"αλλα και ποτε δεν ειπα οτι "δεν γινεται" ή να προκαλεσω "για δειξε μου..."
Σημερα το πρωι που σηκωθηκε για το σχολειο μου ειπε οτι εχθες στον υπνο τιναχτηκε "δυνατα σαν να με χτυπουσε ρευμα και ξυπνησα"ειπε,"κοιμηθηκα και μετα παλι το ιδιο,αυτο εγινε 3 φορες,δεν με τρανταξε καποιος,ουτε σαν να πεφτω,απο μεσα μου ηταν,πωπω μαμα τι ηταν αυτο,τρελαθηκα,τρομαξα πολυ".."τι ηταν το τελευταιο πραγμα που εκανες πριν κοιμηθεις?"ρωτησα.."προσπαθουσα να κλεισω το φως στο διαδρομο χωρις να σηκωθω".Δεν ρωτησα αν τελικα το ειχε πετυχει,ηδη εχει αρχισει να χανει την πιστη της,μεγαλωνει...
Αυτα... συγγνωμη αν κουρασα...καλη τυχη σε ολους οσοι αναζητατε πιο ομορφους κοσμους.
Το 90% (και λιγο λεω)οσων λενε οτι εχουν βιωσει αστρικο ταξιδι πλαναται πλανην οικτρα εκτος φυσικα και αν δεν σταματησαν να το εφαρμοζουν απο τοτε που ηταν παιδια ή δεν το απωθησαν μεγαλωνοντας.
Οχι πως δεν μπορουν,ολοι μπορουμε...αλλα μην υποτιματε την δυναμη της συνηθειας (ή αλλιως πιστης,οπως αναφερεται στις θρησκειες).
Θυμαμαι τον εαυτο μου σαν παιδι μεχρι τα 8 μου να βιωνει απιθανες τετοιες εμπειριες,ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ δεν ενιωσα φοβο ή οτι συνεβαινε κατι περιεργο.Νομιζα οτι ειναι μια φυσικη διαδικασια και πως καποτε θα μαθαινα και για αυτη στο σχολειο ...Τι εγινε μετα?....Η ζωη οπως ολοι την ξερουμε!Μονο οτι βλεπεις κ οτι ακους και μια τρελη αγωνια για την "υλη".Ο πατερας επιστημονας στις φυσικες επιστημες,εγω αριστη μαθητρια ,για ΟΛΑ πια μια μαθηματικη ερμηνεια.Στην πορεια προσπαθησα πολλες φορες να ξαναβρεθω στην ιδια κατασταση και ΠΑΡ΄ΟΛΟ που καποτε ηταν σαν δευτερη φυση μου και πιστευα (ή νομιζα οτι πιστευα)σε αυτο, αυτο το τοσο δα ελαχιστο ψηγμα αμφιβολιας και φοβου(αρχισα να το φοβαμαι κι ολας)γινοταν ογκολιθος.
ΞΕΡΕΙΣ τι θα πει συνηθεια?οσο ευκολα μπορεις να κοψεις το καπνισμα,το αλκοολ, τις ουσιες,το φαγητο που εχεις συνηθισει ΤΟΣΟ ευκολα μπορεις να πεισεις τον ευατο σου οτι αυτο που ζεις ειναι το ψεμα και το ονειρο ειναι αληθεια.Ειναι ΕΠΩΔΥΝΟ ,θελει θυσια...να το εχεις αναγκη και οχι απλη περιεργεια.
Ναι με διαλογισμο και γιογκα φτανεις σε επιπεδα βαθειας χαλαρωσης και υπνωσης που απλα δεν εχει συνηθισει το σωμα σου και γιαυτο σου φαινεται οτι ουαου κατι κανεις...δεν ειναι αυτο που λενε "ταξιδι" Οσοι τελος παντων ξερουν τι ειναι πραγματικα,ξερουν οτι θελει ΚΟΠΟ οχι τροπο.
Εχω 2 παιδακια 9 και 5χρονων Ειναι πανεξυπνα ,δραστηρια και με εξεραιτικες επιδοσεις σε διαφορες τεχνες που ασχολουνται,αθληματα και μαθηματα.Απο πολυ μικρα τους εχω αφησει την φαντασια τους ανοιχτη,το συμπαν ειναι το οριο...και οτι κι αν ακουω ποτε δεν τους απογοητευω λεγοντας "αυτα ειναι παραμυθια,αυτα δεν γινονται".Αν ακουσεις τα παιδια προσεκτικα,θα εκπλαγεις απο πραγματα που βιωνουν και τι συναισθανονται.Και παρόλα αυτα το μεγαλο μου παιδι ηδη στα 9 του, μου ειπε χτες(αυτο ηταν κ η αφορμη που εγραψα σημερα ολα αυτα)"Μαμα δεν νομιζω πια οτι μπορω να κλεισω το φως χωρις να σηκωθω απ΄το κρεβατι"..."Μμμμ δεν πειραζει,παιδι μου,ισως εχεις κουραστει,να ξερεις ομως οτι τα παντα μπορεις".Δεν ηθελα να αντιδρασω αλλιως,αν και ποτε δεν αφησα τον εαυτο μου να μπει στη διαδικασια "να πιστεψω η οχι"αλλα και ποτε δεν ειπα οτι "δεν γινεται" ή να προκαλεσω "για δειξε μου..."
Σημερα το πρωι που σηκωθηκε για το σχολειο μου ειπε οτι εχθες στον υπνο τιναχτηκε "δυνατα σαν να με χτυπουσε ρευμα και ξυπνησα"ειπε,"κοιμηθηκα και μετα παλι το ιδιο,αυτο εγινε 3 φορες,δεν με τρανταξε καποιος,ουτε σαν να πεφτω,απο μεσα μου ηταν,πωπω μαμα τι ηταν αυτο,τρελαθηκα,τρομαξα πολυ".."τι ηταν το τελευταιο πραγμα που εκανες πριν κοιμηθεις?"ρωτησα.."προσπαθουσα να κλεισω το φως στο διαδρομο χωρις να σηκωθω".Δεν ρωτησα αν τελικα το ειχε πετυχει,ηδη εχει αρχισει να χανει την πιστη της,μεγαλωνει...
Αυτα... συγγνωμη αν κουρασα...καλη τυχη σε ολους οσοι αναζητατε πιο ομορφους κοσμους.
ps.εγω δεν ειχα ποτε τετοια "ηλεκτροσοκ",ομως καποιοι εδω μεσα διαβασα οτι ειχαν... καπως θα εξηγειται κι αυτο!?!?
Μμμ....μαλιστα
Το 90% (και λιγο λεω)οσων λενε οτι εχουν βιωσει αστρικο ταξιδι πλαναται πλανην οικτρα εκτος φυσικα και αν δεν σταματησαν να το εφαρμοζουν απο τοτε που ηταν παιδια ή δεν το απωθησαν μεγαλωνοντας.
Οχι πως δεν μπορουν,ολοι μπορουμε...αλλα μην υποτιματε την δυναμη της συνηθειας (ή αλλιως πιστης,οπως αναφερεται στις θρησκειες).
Θυμαμαι τον εαυτο μου σαν παιδι μεχρι τα 8 μου να βιωνει απιθανες τετοιες εμπειριες,ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ δεν ενιωσα φοβο ή οτι συνεβαινε κατι περιεργο.Νομιζα οτι ειναι μια φυσικη διαδικασια και πως καποτε θα μαθαινα και για αυτη στο σχολειο ...Τι εγινε μετα?....Η ζωη οπως ολοι την ξερουμε!Μονο οτι βλεπεις κ οτι ακους και μια τρελη αγωνια για την "υλη".Ο πατερας επιστημονας στις φυσικες επιστημες,εγω αριστη μαθητρια ,για ΟΛΑ πια μια μαθηματικη ερμηνεια.Στην πορεια προσπαθησα πολλες φορες να ξαναβρεθω στην ιδια κατασταση και ΠΑΡ΄ΟΛΟ που καποτε ηταν σαν δευτερη φυση μου και πιστευα (ή νομιζα οτι πιστευα)σε αυτο, αυτο το τοσο δα ελαχιστο ψηγμα αμφιβολιας και φοβου(αρχισα να το φοβαμαι κι ολας)γινοταν ογκολιθος.
ΞΕΡΕΙΣ τι θα πει συνηθεια?οσο ευκολα μπορεις να κοψεις το καπνισμα,το αλκοολ, τις ουσιες,το φαγητο που εχεις συνηθισει ΤΟΣΟ ευκολα μπορεις να πεισεις τον ευατο σου οτι αυτο που ζεις ειναι το ψεμα και το ονειρο ειναι αληθεια.Ειναι ΕΠΩΔΥΝΟ ,θελει θυσια...να το εχεις αναγκη και οχι απλη περιεργεια.
Ναι με διαλογισμο και γιογκα φτανεις σε επιπεδα βαθειας χαλαρωσης και υπνωσης που απλα δεν εχει συνηθισει το σωμα σου και γιαυτο σου φαινεται οτι ουαου κατι κανεις...δεν ειναι αυτο που λενε "ταξιδι" Οσοι τελος παντων ξερουν τι ειναι πραγματικα,ξερουν οτι θελει ΚΟΠΟ οχι τροπο.
Εχω 2 παιδακια 9 και 5χρονων Ειναι πανεξυπνα ,δραστηρια και με εξεραιτικες επιδοσεις σε διαφορες τεχνες που ασχολουνται,αθληματα και μαθηματα.Απο πολυ μικρα τους εχω αφησει την φαντασια τους ανοιχτη,το συμπαν ειναι το οριο...και οτι κι αν ακουω ποτε δεν τους απογοητευω λεγοντας "αυτα ειναι παραμυθια,αυτα δεν γινονται".Αν ακουσεις τα παιδια προσεκτικα,θα εκπλαγεις απο πραγματα που βιωνουν και τι συναισθανονται.Και παρόλα αυτα το μεγαλο μου παιδι ηδη στα 9 του, μου ειπε χτες(αυτο ηταν κ η αφορμη που εγραψα σημερα ολα αυτα)"Μαμα δεν νομιζω πια οτι μπορω να κλεισω το φως χωρις να σηκωθω απ΄το κρεβατι"..."Μμμμ δεν πειραζει,παιδι μου,ισως εχεις κουραστει,να ξερεις ομως οτι τα παντα μπορεις".Δεν ηθελα να αντιδρασω αλλιως,αν και ποτε δεν αφησα τον εαυτο μου να μπει στη διαδικασια "να πιστεψω η οχι"αλλα και ποτε δεν ειπα οτι "δεν γινεται" ή να προκαλεσω "για δειξε μου..."
Σημερα το πρωι που σηκωθηκε για το σχολειο μου ειπε οτι εχθες στον υπνο τιναχτηκε "δυνατα σαν να με χτυπουσε ρευμα και ξυπνησα"ειπε,"κοιμηθηκα και μετα παλι το ιδιο,αυτο εγινε 3 φορες,δεν με τρανταξε καποιος,ουτε σαν να πεφτω,απο μεσα μου ηταν,πωπω μαμα τι ηταν αυτο,τρελαθηκα,τρομαξα πολυ".."τι ηταν το τελευταιο πραγμα που εκανες πριν κοιμηθεις?"ρωτησα.."προσπαθουσα να κλεισω το φως στο διαδρομο χωρις να σηκωθω".Δεν ρωτησα αν τελικα το ειχε πετυχει,ηδη εχει αρχισει να χανει την πιστη της,μεγαλωνει...
Αυτα... συγγνωμη αν κουρασα...καλη τυχη σε ολους οσοι αναζητατε πιο ομορφους κοσμους.
Το 90% (και λιγο λεω)οσων λενε οτι εχουν βιωσει αστρικο ταξιδι πλαναται πλανην οικτρα εκτος φυσικα και αν δεν σταματησαν να το εφαρμοζουν απο τοτε που ηταν παιδια ή δεν το απωθησαν μεγαλωνοντας.
Οχι πως δεν μπορουν,ολοι μπορουμε...αλλα μην υποτιματε την δυναμη της συνηθειας (ή αλλιως πιστης,οπως αναφερεται στις θρησκειες).
Θυμαμαι τον εαυτο μου σαν παιδι μεχρι τα 8 μου να βιωνει απιθανες τετοιες εμπειριες,ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ δεν ενιωσα φοβο ή οτι συνεβαινε κατι περιεργο.Νομιζα οτι ειναι μια φυσικη διαδικασια και πως καποτε θα μαθαινα και για αυτη στο σχολειο ...Τι εγινε μετα?....Η ζωη οπως ολοι την ξερουμε!Μονο οτι βλεπεις κ οτι ακους και μια τρελη αγωνια για την "υλη".Ο πατερας επιστημονας στις φυσικες επιστημες,εγω αριστη μαθητρια ,για ΟΛΑ πια μια μαθηματικη ερμηνεια.Στην πορεια προσπαθησα πολλες φορες να ξαναβρεθω στην ιδια κατασταση και ΠΑΡ΄ΟΛΟ που καποτε ηταν σαν δευτερη φυση μου και πιστευα (ή νομιζα οτι πιστευα)σε αυτο, αυτο το τοσο δα ελαχιστο ψηγμα αμφιβολιας και φοβου(αρχισα να το φοβαμαι κι ολας)γινοταν ογκολιθος.
ΞΕΡΕΙΣ τι θα πει συνηθεια?οσο ευκολα μπορεις να κοψεις το καπνισμα,το αλκοολ, τις ουσιες,το φαγητο που εχεις συνηθισει ΤΟΣΟ ευκολα μπορεις να πεισεις τον ευατο σου οτι αυτο που ζεις ειναι το ψεμα και το ονειρο ειναι αληθεια.Ειναι ΕΠΩΔΥΝΟ ,θελει θυσια...να το εχεις αναγκη και οχι απλη περιεργεια.
Ναι με διαλογισμο και γιογκα φτανεις σε επιπεδα βαθειας χαλαρωσης και υπνωσης που απλα δεν εχει συνηθισει το σωμα σου και γιαυτο σου φαινεται οτι ουαου κατι κανεις...δεν ειναι αυτο που λενε "ταξιδι" Οσοι τελος παντων ξερουν τι ειναι πραγματικα,ξερουν οτι θελει ΚΟΠΟ οχι τροπο.
Εχω 2 παιδακια 9 και 5χρονων Ειναι πανεξυπνα ,δραστηρια και με εξεραιτικες επιδοσεις σε διαφορες τεχνες που ασχολουνται,αθληματα και μαθηματα.Απο πολυ μικρα τους εχω αφησει την φαντασια τους ανοιχτη,το συμπαν ειναι το οριο...και οτι κι αν ακουω ποτε δεν τους απογοητευω λεγοντας "αυτα ειναι παραμυθια,αυτα δεν γινονται".Αν ακουσεις τα παιδια προσεκτικα,θα εκπλαγεις απο πραγματα που βιωνουν και τι συναισθανονται.Και παρόλα αυτα το μεγαλο μου παιδι ηδη στα 9 του, μου ειπε χτες(αυτο ηταν κ η αφορμη που εγραψα σημερα ολα αυτα)"Μαμα δεν νομιζω πια οτι μπορω να κλεισω το φως χωρις να σηκωθω απ΄το κρεβατι"..."Μμμμ δεν πειραζει,παιδι μου,ισως εχεις κουραστει,να ξερεις ομως οτι τα παντα μπορεις".Δεν ηθελα να αντιδρασω αλλιως,αν και ποτε δεν αφησα τον εαυτο μου να μπει στη διαδικασια "να πιστεψω η οχι"αλλα και ποτε δεν ειπα οτι "δεν γινεται" ή να προκαλεσω "για δειξε μου..."
Σημερα το πρωι που σηκωθηκε για το σχολειο μου ειπε οτι εχθες στον υπνο τιναχτηκε "δυνατα σαν να με χτυπουσε ρευμα και ξυπνησα"ειπε,"κοιμηθηκα και μετα παλι το ιδιο,αυτο εγινε 3 φορες,δεν με τρανταξε καποιος,ουτε σαν να πεφτω,απο μεσα μου ηταν,πωπω μαμα τι ηταν αυτο,τρελαθηκα,τρομαξα πολυ".."τι ηταν το τελευταιο πραγμα που εκανες πριν κοιμηθεις?"ρωτησα.."προσπαθουσα να κλεισω το φως στο διαδρομο χωρις να σηκωθω".Δεν ρωτησα αν τελικα το ειχε πετυχει,ηδη εχει αρχισει να χανει την πιστη της,μεγαλωνει...
Αυτα... συγγνωμη αν κουρασα...καλη τυχη σε ολους οσοι αναζητατε πιο ομορφους κοσμους.
ps.εγω δεν ειχα ποτε τετοια "ηλεκτροσοκ",ομως καποιοι εδω μεσα διαβασα οτι ειχαν... καπως θα εξηγειται κι αυτο!?!?
Μμμ....μαλιστα
Το 90% (και λιγο λεω)οσων λενε οτι εχουν βιωσει αστρικο ταξιδι πλαναται πλανην οικτρα εκτος φυσικα και αν δεν σταματησαν να το εφαρμοζουν απο τοτε που ηταν παιδια ή δεν το απωθησαν μεγαλωνοντας.
Οχι πως δεν μπορουν,ολοι μπορουμε...αλλα μην υποτιματε την δυναμη της συνηθειας (ή αλλιως πιστης,οπως αναφερεται στις θρησκειες).
Θυμαμαι τον εαυτο μου σαν παιδι μεχρι τα 8 μου να βιωνει απιθανες τετοιες εμπειριες,ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ δεν ενιωσα φοβο ή οτι συνεβαινε κατι περιεργο.Νομιζα οτι ειναι μια φυσικη διαδικασια και πως καποτε θα μαθαινα και για αυτη στο σχολειο ...Τι εγινε μετα?....Η ζωη οπως ολοι την ξερουμε!Μονο οτι βλεπεις κ οτι ακους και μια τρελη αγωνια για την "υλη".Ο πατερας επιστημονας στις φυσικες επιστημες,εγω αριστη μαθητρια ,για ΟΛΑ πια μια μαθηματικη ερμηνεια.Στην πορεια προσπαθησα πολλες φορες να ξαναβρεθω στην ιδια κατασταση και ΠΑΡ΄ΟΛΟ που καποτε ηταν σαν δευτερη φυση μου και πιστευα (ή νομιζα οτι πιστευα)σε αυτο, αυτο το τοσο δα ελαχιστο ψηγμα αμφιβολιας και φοβου(αρχισα να το φοβαμαι κι ολας)γινοταν ογκολιθος.
ΞΕΡΕΙΣ τι θα πει συνηθεια?οσο ευκολα μπορεις να κοψεις το καπνισμα,το αλκοολ, τις ουσιες,το φαγητο που εχεις συνηθισει ΤΟΣΟ ευκολα μπορεις να πεισεις τον ευατο σου οτι αυτο που ζεις ειναι το ψεμα και το ονειρο ειναι αληθεια.Ειναι ΕΠΩΔΥΝΟ ,θελει θυσια...να το εχεις αναγκη και οχι απλη περιεργεια.
Ναι με διαλογισμο και γιογκα φτανεις σε επιπεδα βαθειας χαλαρωσης και υπνωσης που απλα δεν εχει συνηθισει το σωμα σου και γιαυτο σου φαινεται οτι ουαου κατι κανεις...δεν ειναι αυτο που λενε "ταξιδι" Οσοι τελος παντων ξερουν τι ειναι πραγματικα,ξερουν οτι θελει ΚΟΠΟ οχι τροπο.
Εχω 2 παιδακια 9 και 5χρονων Ειναι πανεξυπνα ,δραστηρια και με εξεραιτικες επιδοσεις σε διαφορες τεχνες που ασχολουνται,αθληματα και μαθηματα.Απο πολυ μικρα τους εχω αφησει την φαντασια τους ανοιχτη,το συμπαν ειναι το οριο...και οτι κι αν ακουω ποτε δεν τους απογοητευω λεγοντας "αυτα ειναι παραμυθια,αυτα δεν γινονται".Αν ακουσεις τα παιδια προσεκτικα,θα εκπλαγεις απο πραγματα που βιωνουν και τι συναισθανονται.Και παρόλα αυτα το μεγαλο μου παιδι ηδη στα 9 του, μου ειπε χτες(αυτο ηταν κ η αφορμη που εγραψα σημερα ολα αυτα)"Μαμα δεν νομιζω πια οτι μπορω να κλεισω το φως χωρις να σηκωθω απ΄το κρεβατι"..."Μμμμ δεν πειραζει,παιδι μου,ισως εχεις κουραστει,να ξερεις ομως οτι τα παντα μπορεις".Δεν ηθελα να αντιδρασω αλλιως,αν και ποτε δεν αφησα τον εαυτο μου να μπει στη διαδικασια "να πιστεψω η οχι"αλλα και ποτε δεν ειπα οτι "δεν γινεται" ή να προκαλεσω "για δειξε μου..."
Σημερα το πρωι που σηκωθηκε για το σχολειο μου ειπε οτι εχθες στον υπνο τιναχτηκε "δυνατα σαν να με χτυπουσε ρευμα και ξυπνησα"ειπε,"κοιμηθηκα και μετα παλι το ιδιο,αυτο εγινε 3 φορες,δεν με τρανταξε καποιος,ουτε σαν να πεφτω,απο μεσα μου ηταν,πωπω μαμα τι ηταν αυτο,τρελαθηκα,τρομαξα πολυ".."τι ηταν το τελευταιο πραγμα που εκανες πριν κοιμηθεις?"ρωτησα.."προσπαθουσα να κλεισω το φως στο διαδρομο χωρις να σηκωθω".Δεν ρωτησα αν τελικα το ειχε πετυχει,ηδη εχει αρχισει να χανει την πιστη της,μεγαλωνει...
Αυτα... συγγνωμη αν κουρασα...καλη τυχη σε ολους οσοι αναζητατε πιο ομορφους κοσμους.
Το 90% (και λιγο λεω)οσων λενε οτι εχουν βιωσει αστρικο ταξιδι πλαναται πλανην οικτρα εκτος φυσικα και αν δεν σταματησαν να το εφαρμοζουν απο τοτε που ηταν παιδια ή δεν το απωθησαν μεγαλωνοντας.
Οχι πως δεν μπορουν,ολοι μπορουμε...αλλα μην υποτιματε την δυναμη της συνηθειας (ή αλλιως πιστης,οπως αναφερεται στις θρησκειες).
Θυμαμαι τον εαυτο μου σαν παιδι μεχρι τα 8 μου να βιωνει απιθανες τετοιες εμπειριες,ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ δεν ενιωσα φοβο ή οτι συνεβαινε κατι περιεργο.Νομιζα οτι ειναι μια φυσικη διαδικασια και πως καποτε θα μαθαινα και για αυτη στο σχολειο ...Τι εγινε μετα?....Η ζωη οπως ολοι την ξερουμε!Μονο οτι βλεπεις κ οτι ακους και μια τρελη αγωνια για την "υλη".Ο πατερας επιστημονας στις φυσικες επιστημες,εγω αριστη μαθητρια ,για ΟΛΑ πια μια μαθηματικη ερμηνεια.Στην πορεια προσπαθησα πολλες φορες να ξαναβρεθω στην ιδια κατασταση και ΠΑΡ΄ΟΛΟ που καποτε ηταν σαν δευτερη φυση μου και πιστευα (ή νομιζα οτι πιστευα)σε αυτο, αυτο το τοσο δα ελαχιστο ψηγμα αμφιβολιας και φοβου(αρχισα να το φοβαμαι κι ολας)γινοταν ογκολιθος.
ΞΕΡΕΙΣ τι θα πει συνηθεια?οσο ευκολα μπορεις να κοψεις το καπνισμα,το αλκοολ, τις ουσιες,το φαγητο που εχεις συνηθισει ΤΟΣΟ ευκολα μπορεις να πεισεις τον ευατο σου οτι αυτο που ζεις ειναι το ψεμα και το ονειρο ειναι αληθεια.Ειναι ΕΠΩΔΥΝΟ ,θελει θυσια...να το εχεις αναγκη και οχι απλη περιεργεια.
Ναι με διαλογισμο και γιογκα φτανεις σε επιπεδα βαθειας χαλαρωσης και υπνωσης που απλα δεν εχει συνηθισει το σωμα σου και γιαυτο σου φαινεται οτι ουαου κατι κανεις...δεν ειναι αυτο που λενε "ταξιδι" Οσοι τελος παντων ξερουν τι ειναι πραγματικα,ξερουν οτι θελει ΚΟΠΟ οχι τροπο.
Εχω 2 παιδακια 9 και 5χρονων Ειναι πανεξυπνα ,δραστηρια και με εξεραιτικες επιδοσεις σε διαφορες τεχνες που ασχολουνται,αθληματα και μαθηματα.Απο πολυ μικρα τους εχω αφησει την φαντασια τους ανοιχτη,το συμπαν ειναι το οριο...και οτι κι αν ακουω ποτε δεν τους απογοητευω λεγοντας "αυτα ειναι παραμυθια,αυτα δεν γινονται".Αν ακουσεις τα παιδια προσεκτικα,θα εκπλαγεις απο πραγματα που βιωνουν και τι συναισθανονται.Και παρόλα αυτα το μεγαλο μου παιδι ηδη στα 9 του, μου ειπε χτες(αυτο ηταν κ η αφορμη που εγραψα σημερα ολα αυτα)"Μαμα δεν νομιζω πια οτι μπορω να κλεισω το φως χωρις να σηκωθω απ΄το κρεβατι"..."Μμμμ δεν πειραζει,παιδι μου,ισως εχεις κουραστει,να ξερεις ομως οτι τα παντα μπορεις".Δεν ηθελα να αντιδρασω αλλιως,αν και ποτε δεν αφησα τον εαυτο μου να μπει στη διαδικασια "να πιστεψω η οχι"αλλα και ποτε δεν ειπα οτι "δεν γινεται" ή να προκαλεσω "για δειξε μου..."
Σημερα το πρωι που σηκωθηκε για το σχολειο μου ειπε οτι εχθες στον υπνο τιναχτηκε "δυνατα σαν να με χτυπουσε ρευμα και ξυπνησα"ειπε,"κοιμηθηκα και μετα παλι το ιδιο,αυτο εγινε 3 φορες,δεν με τρανταξε καποιος,ουτε σαν να πεφτω,απο μεσα μου ηταν,πωπω μαμα τι ηταν αυτο,τρελαθηκα,τρομαξα πολυ".."τι ηταν το τελευταιο πραγμα που εκανες πριν κοιμηθεις?"ρωτησα.."προσπαθουσα να κλεισω το φως στο διαδρομο χωρις να σηκωθω".Δεν ρωτησα αν τελικα το ειχε πετυχει,ηδη εχει αρχισει να χανει την πιστη της,μεγαλωνει...
Αυτα... συγγνωμη αν κουρασα...καλη τυχη σε ολους οσοι αναζητατε πιο ομορφους κοσμους.
ps.εγω δεν ειχα ποτε τετοια "ηλεκτροσοκ",ομως καποιοι εδω μεσα διαβασα οτι ειχαν... καπως θα εξηγειται κι αυτο!?!?
Μμμ....μαλιστα
Το 90% (και λιγο λεω)οσων λενε οτι εχουν βιωσει αστρικο ταξιδι πλαναται πλανην οικτρα εκτος φυσικα και αν δεν σταματησαν να το εφαρμοζουν απο τοτε που ηταν παιδια ή δεν το απωθησαν μεγαλωνοντας.
Οχι πως δεν μπορουν,ολοι μπορουμε...αλλα μην υποτιματε την δυναμη της συνηθειας (ή αλλιως πιστης,οπως αναφερεται στις θρησκειες).
Θυμαμαι τον εαυτο μου σαν παιδι μεχρι τα 8 μου να βιωνει απιθανες τετοιες εμπειριες,ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ δεν ενιωσα φοβο ή οτι συνεβαινε κατι περιεργο.Νομιζα οτι ειναι μια φυσικη διαδικασια και πως καποτε θα μαθαινα και για αυτη στο σχολειο ...Τι εγινε μετα?....Η ζωη οπως ολοι την ξερουμε!Μονο οτι βλεπεις κ οτι ακους και μια τρελη αγωνια για την "υλη".Ο πατερας επιστημονας στις φυσικες επιστημες,εγω αριστη μαθητρια ,για ΟΛΑ πια μια μαθηματικη ερμηνεια.Στην πορεια προσπαθησα πολλες φορες να ξαναβρεθω στην ιδια κατασταση και ΠΑΡ΄ΟΛΟ που καποτε ηταν σαν δευτερη φυση μου και πιστευα (ή νομιζα οτι πιστευα)σε αυτο, αυτο το τοσο δα ελαχιστο ψηγμα αμφιβολιας και φοβου(αρχισα να το φοβαμαι κι ολας)γινοταν ογκολιθος.
ΞΕΡΕΙΣ τι θα πει συνηθεια?οσο ευκολα μπορεις να κοψεις το καπνισμα,το αλκοολ, τις ουσιες,το φαγητο που εχεις συνηθισει ΤΟΣΟ ευκολα μπορεις να πεισεις τον ευατο σου οτι αυτο που ζεις ειναι το ψεμα και το ονειρο ειναι αληθεια.Ειναι ΕΠΩΔΥΝΟ ,θελει θυσια...να το εχεις αναγκη και οχι απλη περιεργεια.
Ναι με διαλογισμο και γιογκα φτανεις σε επιπεδα βαθειας χαλαρωσης και υπνωσης που απλα δεν εχει συνηθισει το σωμα σου και γιαυτο σου φαινεται οτι ουαου κατι κανεις...δεν ειναι αυτο που λενε "ταξιδι" Οσοι τελος παντων ξερουν τι ειναι πραγματικα,ξερουν οτι θελει ΚΟΠΟ οχι τροπο.
Εχω 2 παιδακια 9 και 5χρονων Ειναι πανεξυπνα ,δραστηρια και με εξεραιτικες επιδοσεις σε διαφορες τεχνες που ασχολουνται,αθληματα και μαθηματα.Απο πολυ μικρα τους εχω αφησει την φαντασια τους ανοιχτη,το συμπαν ειναι το οριο...και οτι κι αν ακουω ποτε δεν τους απογοητευω λεγοντας "αυτα ειναι παραμυθια,αυτα δεν γινονται".Αν ακουσεις τα παιδια προσεκτικα,θα εκπλαγεις απο πραγματα που βιωνουν και τι συναισθανονται.Και παρόλα αυτα το μεγαλο μου παιδι ηδη στα 9 του, μου ειπε χτες(αυτο ηταν κ η αφορμη που εγραψα σημερα ολα αυτα)"Μαμα δεν νομιζω πια οτι μπορω να κλεισω το φως χωρις να σηκωθω απ΄το κρεβατι"..."Μμμμ δεν πειραζει,παιδι μου,ισως εχεις κουραστει,να ξερεις ομως οτι τα παντα μπορεις".Δεν ηθελα να αντιδρασω αλλιως,αν και ποτε δεν αφησα τον εαυτο μου να μπει στη διαδικασια "να πιστεψω η οχι"αλλα και ποτε δεν ειπα οτι "δεν γινεται" ή να προκαλεσω "για δειξε μου..."
Σημερα το πρωι που σηκωθηκε για το σχολειο μου ειπε οτι εχθες στον υπνο τιναχτηκε "δυνατα σαν να με χτυπουσε ρευμα και ξυπνησα"ειπε,"κοιμηθηκα και μετα παλι το ιδιο,αυτο εγινε 3 φορες,δεν με τρανταξε καποιος,ουτε σαν να πεφτω,απο μεσα μου ηταν,πωπω μαμα τι ηταν αυτο,τρελαθηκα,τρομαξα πολυ".."τι ηταν το τελευταιο πραγμα που εκανες πριν κοιμηθεις?"ρωτησα.."προσπαθουσα να κλεισω το φως στο διαδρομο χωρις να σηκωθω".Δεν ρωτησα αν τελικα το ειχε πετυχει,ηδη εχει αρχισει να χανει την πιστη της,μεγαλωνει...
Αυτα... συγγνωμη αν κουρασα...καλη τυχη σε ολους οσοι αναζητατε πιο ομορφους κοσμους.
Το 90% (και λιγο λεω)οσων λενε οτι εχουν βιωσει αστρικο ταξιδι πλαναται πλανην οικτρα εκτος φυσικα και αν δεν σταματησαν να το εφαρμοζουν απο τοτε που ηταν παιδια ή δεν το απωθησαν μεγαλωνοντας.
Οχι πως δεν μπορουν,ολοι μπορουμε...αλλα μην υποτιματε την δυναμη της συνηθειας (ή αλλιως πιστης,οπως αναφερεται στις θρησκειες).
Θυμαμαι τον εαυτο μου σαν παιδι μεχρι τα 8 μου να βιωνει απιθανες τετοιες εμπειριες,ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ δεν ενιωσα φοβο ή οτι συνεβαινε κατι περιεργο.Νομιζα οτι ειναι μια φυσικη διαδικασια και πως καποτε θα μαθαινα και για αυτη στο σχολειο ...Τι εγινε μετα?....Η ζωη οπως ολοι την ξερουμε!Μονο οτι βλεπεις κ οτι ακους και μια τρελη αγωνια για την "υλη".Ο πατερας επιστημονας στις φυσικες επιστημες,εγω αριστη μαθητρια ,για ΟΛΑ πια μια μαθηματικη ερμηνεια.Στην πορεια προσπαθησα πολλες φορες να ξαναβρεθω στην ιδια κατασταση και ΠΑΡ΄ΟΛΟ που καποτε ηταν σαν δευτερη φυση μου και πιστευα (ή νομιζα οτι πιστευα)σε αυτο, αυτο το τοσο δα ελαχιστο ψηγμα αμφιβολιας και φοβου(αρχισα να το φοβαμαι κι ολας)γινοταν ογκολιθος.
ΞΕΡΕΙΣ τι θα πει συνηθεια?οσο ευκολα μπορεις να κοψεις το καπνισμα,το αλκοολ, τις ουσιες,το φαγητο που εχεις συνηθισει ΤΟΣΟ ευκολα μπορεις να πεισεις τον ευατο σου οτι αυτο που ζεις ειναι το ψεμα και το ονειρο ειναι αληθεια.Ειναι ΕΠΩΔΥΝΟ ,θελει θυσια...να το εχεις αναγκη και οχι απλη περιεργεια.
Ναι με διαλογισμο και γιογκα φτανεις σε επιπεδα βαθειας χαλαρωσης και υπνωσης που απλα δεν εχει συνηθισει το σωμα σου και γιαυτο σου φαινεται οτι ουαου κατι κανεις...δεν ειναι αυτο που λενε "ταξιδι" Οσοι τελος παντων ξερουν τι ειναι πραγματικα,ξερουν οτι θελει ΚΟΠΟ οχι τροπο.
Εχω 2 παιδακια 9 και 5χρονων Ειναι πανεξυπνα ,δραστηρια και με εξεραιτικες επιδοσεις σε διαφορες τεχνες που ασχολουνται,αθληματα και μαθηματα.Απο πολυ μικρα τους εχω αφησει την φαντασια τους ανοιχτη,το συμπαν ειναι το οριο...και οτι κι αν ακουω ποτε δεν τους απογοητευω λεγοντας "αυτα ειναι παραμυθια,αυτα δεν γινονται".Αν ακουσεις τα παιδια προσεκτικα,θα εκπλαγεις απο πραγματα που βιωνουν και τι συναισθανονται.Και παρόλα αυτα το μεγαλο μου παιδι ηδη στα 9 του, μου ειπε χτες(αυτο ηταν κ η αφορμη που εγραψα σημερα ολα αυτα)"Μαμα δεν νομιζω πια οτι μπορω να κλεισω το φως χωρις να σηκωθω απ΄το κρεβατι"..."Μμμμ δεν πειραζει,παιδι μου,ισως εχεις κουραστει,να ξερεις ομως οτι τα παντα μπορεις".Δεν ηθελα να αντιδρασω αλλιως,αν και ποτε δεν αφησα τον εαυτο μου να μπει στη διαδικασια "να πιστεψω η οχι"αλλα και ποτε δεν ειπα οτι "δεν γινεται" ή να προκαλεσω "για δειξε μου..."
Σημερα το πρωι που σηκωθηκε για το σχολειο μου ειπε οτι εχθες στον υπνο τιναχτηκε "δυνατα σαν να με χτυπουσε ρευμα και ξυπνησα"ειπε,"κοιμηθηκα και μετα παλι το ιδιο,αυτο εγινε 3 φορες,δεν με τρανταξε καποιος,ουτε σαν να πεφτω,απο μεσα μου ηταν,πωπω μαμα τι ηταν αυτο,τρελαθηκα,τρομαξα πολυ".."τι ηταν το τελευταιο πραγμα που εκανες πριν κοιμηθεις?"ρωτησα.."προσπαθουσα να κλεισω το φως στο διαδρομο χωρις να σηκωθω".Δεν ρωτησα αν τελικα το ειχε πετυχει,ηδη εχει αρχισει να χανει την πιστη της,μεγαλωνει...
Αυτα... συγγνωμη αν κουρασα...καλη τυχη σε ολους οσοι αναζητατε πιο ομορφους κοσμους.
ps.εγω δεν ειχα ποτε τετοια "ηλεκτροσοκ",ομως καποιοι εδω μεσα διαβασα οτι ειχαν... καπως θα εξηγειται κι αυτο!?!?