White Snake
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
http://en.wikipedia.org/wiki/Ouroboros
Plato described a self-eating, circular being as the first living thing in the universe—an immortal, perfectly constructed animal.
By scientists the Ouroboros may be viewed as a symbol for the flow of energy and entropy in living beings.
In computers the Ouroboros may represent a circular dependency. In particular a routing misconfiguration, where a tunnel traffic is trying to route over the tunnel itself.
In alchemy, the Ouroboros is a purifying sigil. Swiss psychologist Carl Jung saw the Ouroboros as an archetype and the basic mandala of alchemy. Jung also defined the relationship of the Ouroboros to alchemy:
The alchemists, who in their own way knew more about the nature of the individuation process than we moderns do,expressed this paradox through the symbol of the Ouroboros, the snake that eats its own tail. The Ouroboros has been said to have a meaning of infinity or wholeness. In the age-old image of the Ouroboros lies the thought of devouring oneself and turning oneself into a circulatory process, for it was clear to the more astute alchemists that the prima materia of the art was man himself. The Ouroboros is a dramatic symbol for the integration and assimilation of the opposite, i.e. of the shadow. This 'feed-back' process is at the same time a symbol of immortality, since it is said of the Ouroboros that he slays himself and brings himself to life, fertilizes himself and gives birth to himself. He symbolizes the One, who proceeds from the clash of opposites, and he therefore constitutes the secret of the prima materia which [...] unquestionably stems from man's unconscious.
The god Quetzalcoatl is sometimes portrayed as an Ouroboros on Aztec and Toltec ruins.
The famous Ouroboros drawing from the early alchemical text The Chrysopoeia of Cleopatra dating to 2nd century Alexandria encloses the words hen to pan, "one is the all". Its black and white halves represent the Gnostic duality of existence.
http://en.wikipedia.org/wiki/Apep
In Egyptian mythology, Apep (also spelled Apepi, and Aapep, or Apophis in Greek) was an evil demon, the deification of darkness and chaos (isfet in Egyptian), and thus opponent of light and Ma'at (order/truth), whose existence was believed from the Middle Kingdom onwards.
The wide range of Apep's possible location gained him the title World Encircler. It was thought that his terrifying roar would cause the underworld to rumble.
http://en.wikipedia.org/wiki/J%C3%B6rmungandr
The serpent grew so big that he was able to surround the Earth and grasp his own tail. When he lets go the world will end. As a result he earned the alternate name of the Midgard Serpent or World Serpent. Jörmungandr's arch enemy is the god Thor.
http://techjosh.blogspot.com/2007/03/law-of-entropy-in-hindu-mythology.html
Law Of Entropy in Hindu MYTHOLOGY !.
Hinduism holds that once the Universe was more pure and free of sin, and as the Yugas (Time cycles) progress, the condition of the Universe deteriorates more and more, until at the end of the last Yuga- the Kali Yuga (which is linked with disorder) the state of disorder will reach an apex and then God will come and purge the world of all sin and destruction.
Almost all the religions throughout the world also describe disorder is increasing and that on a final Judgment day (or doomsday)- God will come to cleanse the world of Evil. The Bible has several verses that imply disorder is always on the increase (contrasting with ideas of Civilization, progress and development.) The Law of Entropy" is the second law of thermodynamics: every reaction, physical or chemical, in this Universe goes forward only if it attains a state of more disorder. By definition entropy is the measure of disorder of a system. For example, the evaporation of water to vapor or melting of ice to liquid leads to more ‘disorder’ among water molecules, which were once tightly packed together but are now more separated and disarranged.
In other words, with forward movement of time, entropy of the Universe increases. This is what is implied in mentioning that the Universe is always moving towards disorder until it reaches a state of maximal entropy.
http://en.wikipedia.org/wiki/Eternal_return
en.wikipedia.org/wiki/Leviathan
quote:
Enter the Pleroma and see that nothingless is all
2139 666 ΕΣΤΙ Ο 888
ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΕΝΤΡΟΠΙΑ Η ΜΟΝΑΣ
ΜΕΓΙΣΤΟΝ ΟΝ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ
ΜΕΣΣΙΑΣ ΕΒΡΑΙΩΝ ΕΣΤΙ
ΕΝΣΑΡΚΩΣΙΣ ΣΑΤΑΝΑ
Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου.
Εντροπία είναι:
http://users.sch.gr/kassetas/ed0ASEP0007.htm
Κατά τη διαγραφή ενός κύκλου κατά τον οποίο οι μεταβολές είναι αντιστρεπτές ? όπως ο κύκλος Carnot, η συνολική μεταβολή της εντροπίας - η μεταβολή της δηλαδή κατά τη «συμπλήρωση του κύκλου - είναι μηδέν. Μπορούμε να γράφουμε ΔS = 0
http://users.sch.gr/kassetas/0%20000%200aCycles1.htm
Απέδειξε ότι στην απόδοση των μηχανών υπάρχει ένα όριο
Το οποίο είναι αξεπέραστο όχι για λόγους τεχνολογίας
Αλλά διότι σχετίζεται με τη λειτουργία του Σύμπαντος
ΙΔΑΝΙΚΗ μηχανή,
δηλαδή μια μηχανή, μοντέλο που λειτουργεί χωρίς τριβές
και «δεν κυκλοφορεί στα δρομάκια της Πραγματικότητας»
ΙΔΑΝΙΚΟ ΑΕΡΙΟ,
ένα μοντέλο δηλαδή αερίου που υπακούει απόλυτα στην καταστατική εξίσωση και δεν υπάρχει στην Πραγματικότητα
ΑΝΤΙΣΤΡΕΠΤΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ
φαινόμενα δηλαδή μοντέλα
που δεν συμβαίνουν στην Πραγματικότητα
και ο ΚΥΚΛΟΣ CARNOT, έχει τη μεγαλύτερη απόδοση
από οποιαδήποτε άλλη μηχανή με αυτά τα προσόντα.
Some quotes from: http://www.fmbr.org/cosmiclaw/1nothingness.htm
Robert Frost has a line, “Home is the place where they have to take you in.” Well, home is your inner quiet center. It is the source of strength, of joy, of health, of creativity, of wisdom, of self-knowledge. It is the place where we are face to face with the immanent, the greatest experience of life. The ancient Hebrews had a word for it, ‘t’shuvah,’ meaning the moment that you raise the thought of returning home. From that moment everything is different!
When we are centered in that quiet empty place, our perceptions are clearest, our hang-ups are diminished and true essences come into focus. Our expressions flow more smoothly. Our creations are most flawless. We experience actionless action, effortless effort. We become willing agents of the Universe in its infinite power and direction.
This empty place is called in the Sanskrit wisdom texts Nirvana and Sunyata. But this empty place is not so quiet after all. Quantum mechanics shows that every point in the vacuum possesses an infinite amount of energy, unmanifest, unformed energy. This universe exploded out of it, and will again, and has done so many times.
This quiet center (any quiet center is the quiet center) is the place of infinite potential. Our modern word ‘power’ comes from the concept of potential. In contrast, we have the concept of kinetic energy. In potentia everything is possible. In the state of maximum kinetic states nothing else is possible, at that moment.
Emptiness is where we encounter the ritam bhara pragyam, the domain of eternal form. This is a Vedic concept, corresponding to Plato’s field of ideals, Jung’s archetypes, and DeChardin’s noosphere. Timeless forms of aesthetics, ethics, logic, mathematics, and humanity reside here. ‘This world,’ by contrast, is in a restless flux of ever-changing forms and polarities, recognized by Jung in his concept of enantiodromia, the tendency of things to abruptly reverse themselves.
The pinnacle of Vedic thought is the idea that your innermost self (Atman, ever more subtle, ever contracting) is the identical to the entire universe (Brahman, ever expanding, cosmic). We are one, one with everything(Εν Το Παν). To approach the universe, understand it, play with it, produce effects through your pure center. Life becomes active and joyful. Just be centered, then you become nothing / everything.
Zen epitomizes this power of emptiness by the koan, “Even a good thing is not as good as nothing.”
http://www.youtube.com/watch?v=dLrMVous0Ac&hl=el
http://video.google.com/videoplay?docid=8797654595266630207&ei=aeQoSqyvL4bt-Abd1My7CQ&q=nothingness
quotes by maharishi mahesh yogi:
“Get to nothingness, which is one’s own consciousness, and then you find everything.
“To remove poverty, we go one further step, which consists to be deprived of any material.”
“Aim at this high absolute self sufficiency, devoid of any scarcity.
“At the source of the material life, the vacuum state of the unmanifest field of nothingness, emptiness, we find wealth, power, knowledge and bliss. One just thinks and the desire gets accomplished immediately.
“We experience inner Affluence, Totality, then, practically, all possibilities is open to our awareness.
“It is not wealth that we aim at, but the source of wealth, the state of affluence, self sufficiency and invincibility. There we find everything : Total Knowledge, the Devatas, Total Brahm. The flow and the non-flow is there, nothing and everything is there.
2888:H ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΙΗΣΟΥ ΕΣΤΙ
http://www.youtube.com/watch?v=_2qzupov3po&feature=player_embedded
531:ΛΥΡΑ = 9
=
Καθαρτικό = 531 = 9
Θετική Ενέργεια = 531 = 9
Θεολατρεία = 531 = 9
Η λευκή μαγεία = 531 = 9
quote:
Η οργή των θεών οξύνεται και τότε ολόκληρη η πόλη των Θηβών σκοτεινιάζει κάτω από το μαύρο πέπλο της κατάρας τους και δη με την παρουσία μιας τερατώδους και απειλητικής Σφίγγας.
ΑΙΝΙΓΜΑ ΣΦΙΓΞ = ΙΗΣΟΥΣ = 888
1697 (= 13):
ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ ΛΟΓΟΣ
ΣΟΦΙΑ ΕΣΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΙΟΝ
3209:
ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ
ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ ΓΕΝΝΑ ΤΟ ΦΩΣ
ΤΟ ΦΩΣ ΓΕΝΝΑ ΤΟ ΣΚΟΤΟΣ
Η κατάρα που «έπεσε» στον Βασιλικό Οίκο της Θήβας βρίσκει την αφετηρία του στον βασιλέα Λάιο, ο οποίος προσβάλλει τον Απόλλωνα και την Άρτεμη (δίδυμα αδέλφια, προστάτες των παιδιών), με τον βιασμό του υιό του στενού του φίλου Πέλοπα, τον Χρύσιππο. Ο Λάιος προειδοποιείται από το μαντείο του θεού που προσέβαλλε, τον Απόλλωνα, ότι εάν αποκτήσει υιό, θα βρει το θάνατο από τα χέρια του ίδιου του υιού του.
Ο οργισμένος θεός, αν και έτοιμος να επιβάλλει την τιμωρία του, προσφέρει ταυτόχρονα στον Λάιο τη δυνατότητα της εξιλέωσης μέσα απ΄αυτήν την τιμωρία. Αφού όλοι οι άνθρωποι ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον αναπόφευκτο θάνατο και δεδομένης της προσβολής του Λάιου, η εξιλέωση είναι ακριβώς αυτό, ο θάνατος. Ο βασιλέας της Θήβας ωστόσο δεν αποδέχεται αυτήν την καταδίκη. Ερμηνεύει τον χρησμό κατά το ιδιοτελές συμφέρον του, ότι είναι δηλαδή περισσότερο ένα είδος προειδοποίησης, παρά μια ευκαιρία για εξιλέωση και στην προσπάθειά του να αποφύγει την τιμωρία απέχει από σεξουαλική συνεύρεση με τη γυναίκα του Ιοκάστη. Η ντροπή του ωστόσο τον κάνει κρυψίνου και έτσι αποφεύγει να της εξηγήσει τους λόγους της αιφνίδιας αποχής του από το συζυγικό κρεβάτι. Επειδή η Ιοκάστη αγνοεί τους πραγματικούς λόγους της αποχής και -νιώθοντας προσβεβλημένη ως γυναίκα- τον αποπλανεί, ενώ εκείνος βρίσκεται υπό την επήρεια της μέθης. Η Ιοκάστη λοιπόν μένει έγκυος και όταν γεννιέται το παιδί, ο Λάιος επιχειρεί για άλλη μια φορά να εξαπατήσει το μαντείο, εγκαταλείποντάς το σε μια απομακρυσμένη βουνοπλαγιά.
Η οργή των θεών οξύνεται και τότε ολόκληρη η πόλη των Θηβών σκοτεινιάζει κάτω από το μαύρο πέπλο της κατάρας τους και δη με την παρουσία μιας τερατώδους και απειλητικής Σφίγγας.
Το παιδί βεβαίως είναι ο Οιδίπους, το όνομα του οποίου είναι σύνθετο και προέρχεται από τις λέξεις οίδημα και πους, δηλαδή πρησμένα πόδια, αφού ο πατέρας του- φοβούμενος το χρησμό-, κάρφωσε τα πόδια του υιού του στο έδαφος με σπιρούνια. Το παιδί σώζεται όμως από έναν βοσκό και το παραδίδει στο βασιλικό ζεύγος της Κορίνθου, το οποίο επιθυμούσε απεγνωσμένα ένα παιδί. Έτσι, μεγαλώνει νιώθοντας ότι είναι υιός του βασιλικού ζεύγους της Κορίνθου. Κάποια στιγμή -όπως ακριβώς ο πατέρας του- ο Οιδίπους ζητά χρησμό από το Μαντείο του Απόλλωνα στους Δελφούς, το οποίο τον πληροφορεί ότι θα γίνει πατροκτόνος και ότι θα νυμφευτεί τη μητέρα του. Εδώ δεν παρέχεται πλέον η δυνατότητα της εξιλέωσης και αυτό διότι ο Λάιος επέτεινε τηνοργή των θεών επειδή αποσιώπησε τις βδελυρές του πράξεις. Έτσι λοιπόν η κατάρα «κρυσταλλοποιείται» σε ένα αμετάκλητο μέλλον. Όπως ακριβώς ο πατέρας του, ο Οιδίπους περιφρονεί το χρησμό, δραπετεύει από την Κόρινθο –πιστεύοντας ότι οι πραγματικοί του γονείς οι βασιλείς της Κορίνθου– και πέφτει κατευθείαν στα δίχτυα της μοίρας, μια μοίρα όσο αμετάκλητη είναι, άλλο τόσο είναι σε ασυνείδητο επίπεδο σχεδιασμένη από τον ίδιο. Εδώ έχουμε ένα παράξενο μίγμα Ύβρεως (η αλαζονική προσπάθεια του Οιδίποδα να εξαπατήσει τους θεούς), έμφυτης ιδιοσυγκρασίας (σκοτώνει τον πατέρα του κατά μήκος της διαδρομής, σε μια έκρηξη ανεξέλεγκτου θυμού, επειδή ο άγνωστος γέροντας εμπόδιζε το δρόμο του, επιπλήττοντάς τον με βάναυσο τρόπο) και ηρωισμού (αντιμετωπίζει με θάρρος τους γρίφους της Σφίγγας και σπάζει μ΄ αυτόν τον τρόπο την επιβληθείσα κατάρα στην πόλη των Θηβών, κερδίζοντας έτσι ως ανταμοιβή το θρόνο και –εν αγνοία του– την μητέρα του).
Κι όμως, ακόμη και η τρομερή εξιλέωση του Οιδίποδα δεν κατευνάζει την κατάρα, διότι παρότι αυτοτυφλώνεται και πεθαίνει απόβλητος όταν μαθαίνει την τραγική αλήθεια, η κατάρα περνάει στα παιδιά του, την Αντιγόνη, την Ισμήνη, τον Ετεοκλή και τον Πολυνείκη. Μόνο όταν όλα τα μέλη του βασιλικού Οίκου των Λαβδακιδών πεθάνουν θα πάψει να ισχύει η κατάρα. Αναμφίβολα, η κληρονομιά αυτής της μυθικής οικογένειας συγκλονίζει ακόμη και τον πιο απαθή. Μπορούμε όμως να δούμε ότι η ατομική επιλογή και η ατομική συνειδητότητα είναι στενά συνυφασμένες ως προς το αποτέλεσμα, τα έργα των θεών και το προκαθορισμένο παρελθόν.
>
Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα.
http://www.zoiforos.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2759&Itemid=185
http://astro.forumup.com/about874-astro.html
α) Ο άνθρωπος που πρώτα ενεργοποιεί το μηχανισμό της κατάρας είναι συνήθως γόνος βασιλέα ή ευγενούς και είναι συνεπώς ευλογημένος ή προικισμένος από κάποια θεότητα. Δεν είναι λοιπόν κοινός θνητός, αλλά έχει λάβει ένα ιδιαίτερο χάρισμα ή δώρο από την εν λόγω θεότητα. Άρα η οργή της θεότητας δε συνδέεται με τις απλές ανθρώπινες καταστρατηγήσεις, ανομήματα ή αθετήσεις, αλλά με την κατάχρηση θεϊκών χαρισμάτων ή προνομίων. Με άλλα λόγια, η κατάρα δεν είναι μια κατάρα από την αρχή, αλλά ξεκινά σαν κάτι θετικό και δημιουργικό το οποίο στη συνέχεια καταχράται ή διαστρέφεται μέσα από την αλαζονεία, την απληστία ή την βαναυσότητα. Εφόσον το χάρισμα της θεότητας είναι ένα σύμβολο θεϊκής φύσης μεταφρασμένο σε ανθρώπινη μορφή και υπόσταση, η κατάρα είναι στην ουσία μια αντιστροφή της θείας ουσίας μέσα μας, δηλαδή κατάχρηση εκείνου που αποτελεί περιουσία της ψυχής μας.
β) Ο άνθρωπος πλήττεται από Ύβρη, δηλαδή δε σέβεται τους αμείλικτους νόμους της θνητότητας, τους όρους και απαιτήσεις ενός προτύπου ζωής όπως αυτές προσδιορίζονται από τη θεϊκή βούληση. Η Ύβρις -όπως την αντιλαμβάνονταν οι Αρχαίοι Έλληνες- δεν είναι άλλο από αλαζονεία και μάλιστα μιας ιδιάζουσας και επικίνδυνης μορφής. Αν και εξωτερικά περιέχει στοιχεία ηρωισμού και θάρρους, είναι εντούτοις η αποκήρυξη μιας εσώτερης συναίσθησης η οποία αναγνωρίζει με ταπεινότητα τα δώρα και τα οφέλη που παρέχει η ζωή.
δ) Τα μέλη της οικογένειας που «κληρονομούν» την κατάρα την ενισχύουν, βαθαίνοντας το χάσμα της μέσα από τη δική τους Ύβρη. Παρότι στην κάθε γενεά δίδεται η ευκαιρία της εξιλέωσης με την παθητική αποδοχή της τιμωρίας, στην πράξη αποτυχαίνει αφού ο άνθρωπος αδυνατεί να αντισταθεί στην απληστία, την εξουσία, τον έλεγχο, τη δόξα, το μίσος και την πύρινη διάθεση για προσωπική εκδίκηση. Με το πέρασμα του χρόνου, αυτός ο φαύλος κύκλος τρέφει την κατάρα όλο και περισσότερο, διευρύνοντας έτσι το πεδίο επιρροής της. Στην πραγματικότητα αυτό που κληρονομείται είναι μια συγκεκριμένη ακολουθία συμπεριφορών από τις οποίες ο άνθρωπος αρνείται να παραιτηθεί ή να τις μετουσιώσει, με αποτέλεσμα την τυφλή παγίδευση σε ενστικτώδη αντανακλαστικά, αρνούμενος να γίνουν οι απαραίτητες θυσίες, ακόμη και όταν έχει προειδοποιηθεί από τη θεότητα.
Ο νοών νοείτω.
ΕΛΕΥΣΙΣ = 850 = 13 = 4
http://www.youtube.com/watch?v=6CGM6aPUBl4
Είπανε σκόρπιες βρόμες είπανε δόλια λόγια,
Είπανε ψέματα πως δεν κρατάμε ακόμα φλόγα,
Βγάλαν' ακόμα φήμες πως δεν γεννάμε ρίμες
όμως γυρνάμε και χτυπάμε και ξυπνάμε μνήμες
Ήρθα να λειάνω στράτες για τους ιδεολάτρες,
να ξαναθέσουν τα ονόματά τους στους χάρτες,
Ήρθα να ανοίξω πόρτες για τους ηλιοπότες,
με νότες να ελευθερώσω Προμηθείς δεσμώτες,
Ήρθα να ανοίξω πύλες προς δυνάμεις φίλες,
ιερομνήμονες να ανακτησουν παλι μνήμες
ουρανοβάμονες να ξαναγγίξουν θεία υψη
να αρθρούν απ' την πετρώδη γαια που τους είχαν ρίψει,
Ήρθα να αφαιρέσω απ' τον κόσμο το πένθιμο ρούχο,
να πείσω καθε δαδούχο να ανάψει παλι την δάδα,
να φύγει μια ικμάδα φωτος μες στα σκοτάδια,
να ατενίσουμε εκ νεου την ουράνιο Ελλάδα
Είπανε σκόρπιες βρωμες είπανε δόλια λόγια,
Είπανε ψέματα πως δεν κρατάμε ακόμα φλόγα,
Βγάλαν' ακόμα φήμες πως δεν γεννάμε ρίμες
όμως γυρνάμε και χτυπάμε και ξυπνάμε μνήμες
Ήρθα να αποκτείνω δράκοντες
να δίωξω μαύρους άρχοντες,
να κάνω να ηχήσουνε ξανά χάλκινες σάλπιγγες,
ήρθα να ξεδιπλώσω λάβαρα
να αποθήσω στίφη βαρβαρα
την πττώση ν' ανακόψω προς τα Τάρταρα
Ήρθα ν' ανάψω φρυκτωρίες σε καθε όρος,
σήμα αρχής να στείλω αναγεννητικού αγώνος σε όλους
Ήρθα να ξεριζώσω τους τριβόλους απο το μέρος
που πρόκειται να πορευθεί το νέο χρυσούν γένος
Ήρθα να επανεύρω τις χαμένες κλείδες,
παραπετάσματα να ρίξω ώστε να εισέλθουν ηλιακτίδες
Ήρθα να ψάλω εμβατήριους παιάνες
να κρούσω αναστάσιες καμπάνες,
Ήρθα εργάτης στην διάνοιξη του λαμπαδούχου δρόμου,
Είναι το πλήρωμα του χρόνου,
ώστε τα όμματα του κόσμου να αρθούνε άνω,
ει δυνατόν,να μείνουν πάντα
στραμμένα ες αει εις την ουράνιο Ελλάδα!!!
http://www.youtube.com/watch?v=k7CCR40HRLk
Eros and Thanatos are brances on the same old tree
Rooted in the soil of shadow and light
If God was seperated from the dark twin, the Devil
Could he ever know the soul of mankind?
We want a new god called Abraxas!
Enter the Pleroma and see that nothingless is all
And you must destroy a world to be born
Alpha and Omega are the beginning and the end
United in the shape of Abraxas
Darkness and the light
Sermones ad Mortous, empty fullness
Abraxas, your words is a riddle to be solved
You bear the mark of Cain
And you are fighting like a bird
(To) free you from the egg, the egg is all the world
The Sermon to the Dead
A gospel to another life
Hear the words of Cain, the sinner and the saint
The grave is a flower
And you are dying to be born
Baptized by fire and you will slough your skin
The sign of Abraxas
The circle of the solar year
Deep in the winter you'll see the sun be born
«εκ του πυρός πάντα και εις πυρ τελευτά»
¨Ηράκλειτος¨
ΠΥΡ = 580 = 13 = 4
ΛΟΓΟΣ = 373 = 13 = 4
ΣΥ ΕΙ ΕΝ = 670 = 13 = 4
ΦΑΝΑΙΟΣ = 832 = 13 = 4
ΑΠΟΛΛΟΝ ΕΙ = 346 = 13 = 4
ΠΥΘΙΟΣ = 769 = 13 = 4
ΕΞΗΝΤΑΕΝΝΕΑ = 535 = 13 = 4
ΕΝΕΝΗΝΤΑΕΝΝΕΑ = 580 = 13 = 4
Αθηνά = 69
The Black Sun and the number 13
http://www.youtube.com/watch?v=kDF1Ux_1vwQ&feature=player_embedded
Black Sun
http://www.youtube.com/watch?v=1CLC2UUpcQQ
Black sun rising over mankind
All the slavegods will be sunblind
Sorath shining through his new priest
Who proclaim the rise of the beast
Bear the torch across the darkness
And hold up the spear of destiny
Hail Deggial, sign of the black sun
We will light the flames of victory, hail!
Black sun burning the face of earth
And preparing the new gods birth
Sorath coming to the black feast
And speak the voice of the beast
Bear the torch across the darkness
And hold up the spear of destiny
Hail Deggial, sign of the black sun
We will light the flames of victory, hail!
