ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

annie

Νέο ΜέλοςGreece
2Μηνύματα
1Θέματα
17/10/2003, 20:44:45Πρώτο μήνυμα
17/10/2003, 21:53:41Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(1)

Πρόσφατα μηνύματα

Πλάτωνα :)

Όνειρα VS Πραγματικότητα λοιπόν..

Τυχερός αυτός που καταφέρνει να αγγίξει έστω και από μακριά το Όνειρο του..
Όνειρα είναι και πετάνε μακριά.. αλλιώς τι Όνειρα είναι ε;

Η πραγματικότητα από την άλλη πλευρά είναι τόσο πεζή.. αλλά δεν φταίει αυτή από μόνη της.. Ευθύνη έχει και η φαντασία που δεν της κάνει παρέα..
Μοναδική αχτίνα ελπίδας είναι τα λουλούδια που δειλά δειλά ανθίζουν πάνω στα χαλάσματα και τα ραγίσματα της ψυχής

Anyway..
Πήρα φόρα και καταθέτω..
Ίσως να φταίει το μελαγχολικό μέρος των ημερών με τη βροχή καθημερινή επισκέπτρια να μας θυμίζει ότι τα όμορφα πράγματα στη ζωή διαρκούν τόσο λίγο.. όσο και οι σταγόνες της μέσα στη χούφτα μας.. ελάχιστα..

Καλό βράδυ και καλό ξημέρωμα από μια μελαγχολική Θεσσαλονίκη

''Χάρτινα πουλιά τα Όνειρα μου και αντίκρυ τους μια κάννη να στοχεύει κατευθείαν στην καρδιά τους'' - από το βιβλίο ''Χάρτινα Πουλιά''

Δύσκολο το κόβω να ζήσουμε καλά σε αυτόν τον κόσμο..
Για αυτό δεν πάμε λίγο παρακάτω μπας και ζήσουμε καλύτερα σε κάποιον άλλον;

Χθες το βράδυ ονειρεύτηκα.. ότι βρισκόμουν σε ένα γκρεμό και μάζευα κυκλάμινα..ότι ακροβατούσα ανάμεσα στο χθες και το αύριο και δεν μπορούσα να σταθεροποιηθώ στο παρόν.. ότι ήμουν μια φιγούρα τρομαχτική σε μεγέθυνση.. ότι η μέρα μου ήταν γεμάτη σκοτάδι, ότι το χάραμα δεν ερχόταν ποτέ για μένα και ότι η κάθε μέρα ήταν συνέχεια της προηγούμενης νύχτας.. απλά γιατί κανένα φως δεν ήταν ικανό να διώξει το σκοτάδι..

Άννυ