ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

bunglebee

Νέο Μέλος
15Μηνύματα
4Θέματα
01/06/2010, 21:47:07Πρώτο μήνυμα
11/06/2010, 11:05:55Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(4)

Πρόσφατα μηνύματα

αν και τα ωραρια εργασιας μου ειναι περιεργα θα προσπαθησω να τα διαβασω.ευχαριστω και παλι.

πιστευω πως το ανθρωπινο σωμα εχει απεραντες ιδιοτητες,απλα με φοβιζει τι θα γινει αν δεν επιστρεψω.ειναι το τελος?ή ο χρονος μετραει διαφορετικα οταν ειμαι εξω απο το σωμα μου?παω να το παθω οταν ανεβαινουν οι σφυγμοι μου,ξεκιναει ως εξης:αισθανομαι τοσο ψηλα οσο οταν χοροπηδαμε επιτοπου μονο που δεν προσγειωνομαι και μετα νιωθω πολυ ελαφρια και βλεπω τα παντα απο ψηλα.αλλα τα βλεπω σαν να κυλαει ο χρονος αργα.μου συμβαινει ομως σε καταστασεις stress για τον οργανισμο.απο μονη μου συνειδητα να το δοκιμασω,φοβαμαι.αλλα αν μου συμβει πως μπορω να το εκμεταλλευτω υπερ μου?μπορω να κατευθυνω την προβολη μου και τι ορια υπαρχουν?
ευχαριστω και παλι για το ενδιαφερον,δεν ειμαι δυσπιστη απλα απορω με τον εαυτο μου γιατι δεν ειμαι ιδαιτερα εξυπνη εχω iq 120,απλα ποτε δεν σταματω να σκεφτομαι ετσι εχω τη λυση για ολα τα προβληματα,ουσιαστικα σκεφτομαι τα πιο απιθανα πραγματα γενικα.

πηγα στα links για την αστρικη προβολη αλλα αυτο που επαθα δεν πολυμοιαζει.επιπλεον εμενα εγινε οταν ημουν ξυπνια.βασικα η καρδια μου χτυπουσε τοσο δυνατα που νομιζα πως την ακουγαν οι αλλοι.πιστευω πως αν δεν ηταν το νεαρο της ηλικιας και το οτι δεν εχω προβληματα καρδιας,κατι θα παθαινα.δεν περνουσε η ταχυκαρδια ουτε με φαρμακα.ειχα συγχυστει τοτε με το ποσο ανανδρα φερθηκαν που τη στιγμη που εγραφα πως συνεβη τσατιστηκα παλι και εχουν περασει 3 χρονια απο τοτε.διαβασα και για αυτους που προπσαθησαν/προσπαθουν να το πετυχουν.εγω τρομοκρατηθηκα απο την αισθηση πως αιωρουμαι.δεν ζαλιστηκα απλα ενιωσα τους κροταφους μου πως θα εσπαγαν.τρεμω στη σκεψη πως μπορει να ξανασυμβει.αλλα ειναι δυαντον να συμβαινει και στον υπνο μου και να μην το εχω καταλαβει?

γεια σας.σκεφτηκα να σας πω κατι που μου συνεβη 3 φορες μεχρι τωρα και που δεν το εδωσα σημασια αλλα απο τοτε που γραφτηκα σε αυτο το site σκεφτηκα πως θα επρεπε να παρω μια γνωμη γιατι με μια φιλη που μιλουσαμε λεει πως το εχει ξανακουσει.λοιπον:
ημουν στη δουλεια μου και προκαλεσε φασαρια καποιος,δεν ειχε δικιο αλλα επειδη ηταν ρουφιανος της διοικησης απειλουσε πως θα φερει το διοικητη να μας κανει ντα.οντως το εκανε αλλα του ειχε πει και πολλα ψεματα πριν το φερει και τα ειχε διαστρεβλωσει τα πραγματα.ηρθε λοιπον ο manager να μου ζητησει το λογο.ειχα τσατιστει απιστευτα εντωμεταξυ τον ειχα αντρικρουσει με επιχειρηματα και εφυγε κακην κακως γιατι ειδε πως δεν τον επαιρνε.ηταν και ο ρουφιανος και διεκοπτε οσο μιλουσα με αυτον.ημουν ορθια και ακουμπουσα σε ενα παγκο.ειχα και μια συναδελφο μαζι.σε καποια φαση ενω τον ακουγα ενιωσα πως ψηλωσα.και τελικα εφτασα στην γωνια που σχηματιζει ο τοιχος με το ταβανι.τα εβλεπα ολα και ολους απο ψηλα αλλα εγω ημουν απολυτα ηρεμη.νιωθω πως εφυγα απο το σωμα μου βασικα ειδα και το σωμα μου απο ψηλα!!!το λεω και ανατριχιαζω γιατι πιστεψα πως καπως ετσι ειναι ο θανατος.δεν πρεπει να κρατησε πολυ.αλλα πριν και μετα ειχα ταχυκαρδια.βασικα 2 μερες μετα δεν επεφταν οι σφυξεις και δεν μπορουσα να κοιμηθω.φοβηθηκα τοσο απο τοτε που δεν επετρεψα στον εαυτο μου να τσατιστει τοσο απο τοτε.αλλα το καταλαβαινω οταν παει να συμβει γιατι η αισθηση που εχω ειναι ιδια με αυτη οταν παιρνουμε βαθια ανασα.α και ενω ειχε ζεστη εγω εκεινη τη στιγμη ενιωθα δροσια.η συναδελφος απορουσε με την πραοτητα που ειχε το προσωπο μου.

συγνωμη αν σας κουρασα αλλα μηπως μπορειτε να το εξηγησετε?


αν και τα ωραρια εργασιας μου ειναι περιεργα θα προσπαθησω να τα διαβασω.ευχαριστω και παλι.

πιστευω πως το ανθρωπινο σωμα εχει απεραντες ιδιοτητες,απλα με φοβιζει τι θα γινει αν δεν επιστρεψω.ειναι το τελος?ή ο χρονος μετραει διαφορετικα οταν ειμαι εξω απο το σωμα μου?παω να το παθω οταν ανεβαινουν οι σφυγμοι μου,ξεκιναει ως εξης:αισθανομαι τοσο ψηλα οσο οταν χοροπηδαμε επιτοπου μονο που δεν προσγειωνομαι και μετα νιωθω πολυ ελαφρια και βλεπω τα παντα απο ψηλα.αλλα τα βλεπω σαν να κυλαει ο χρονος αργα.μου συμβαινει ομως σε καταστασεις stress για τον οργανισμο.απο μονη μου συνειδητα να το δοκιμασω,φοβαμαι.αλλα αν μου συμβει πως μπορω να το εκμεταλλευτω υπερ μου?μπορω να κατευθυνω την προβολη μου και τι ορια υπαρχουν?
ευχαριστω και παλι για το ενδιαφερον,δεν ειμαι δυσπιστη απλα απορω με τον εαυτο μου γιατι δεν ειμαι ιδαιτερα εξυπνη εχω iq 120,απλα ποτε δεν σταματω να σκεφτομαι ετσι εχω τη λυση για ολα τα προβληματα,ουσιαστικα σκεφτομαι τα πιο απιθανα πραγματα γενικα.

πηγα στα links για την αστρικη προβολη αλλα αυτο που επαθα δεν πολυμοιαζει.επιπλεον εμενα εγινε οταν ημουν ξυπνια.βασικα η καρδια μου χτυπουσε τοσο δυνατα που νομιζα πως την ακουγαν οι αλλοι.πιστευω πως αν δεν ηταν το νεαρο της ηλικιας και το οτι δεν εχω προβληματα καρδιας,κατι θα παθαινα.δεν περνουσε η ταχυκαρδια ουτε με φαρμακα.ειχα συγχυστει τοτε με το ποσο ανανδρα φερθηκαν που τη στιγμη που εγραφα πως συνεβη τσατιστηκα παλι και εχουν περασει 3 χρονια απο τοτε.διαβασα και για αυτους που προπσαθησαν/προσπαθουν να το πετυχουν.εγω τρομοκρατηθηκα απο την αισθηση πως αιωρουμαι.δεν ζαλιστηκα απλα ενιωσα τους κροταφους μου πως θα εσπαγαν.τρεμω στη σκεψη πως μπορει να ξανασυμβει.αλλα ειναι δυαντον να συμβαινει και στον υπνο μου και να μην το εχω καταλαβει?

γεια σας.σκεφτηκα να σας πω κατι που μου συνεβη 3 φορες μεχρι τωρα και που δεν το εδωσα σημασια αλλα απο τοτε που γραφτηκα σε αυτο το site σκεφτηκα πως θα επρεπε να παρω μια γνωμη γιατι με μια φιλη που μιλουσαμε λεει πως το εχει ξανακουσει.λοιπον:
ημουν στη δουλεια μου και προκαλεσε φασαρια καποιος,δεν ειχε δικιο αλλα επειδη ηταν ρουφιανος της διοικησης απειλουσε πως θα φερει το διοικητη να μας κανει ντα.οντως το εκανε αλλα του ειχε πει και πολλα ψεματα πριν το φερει και τα ειχε διαστρεβλωσει τα πραγματα.ηρθε λοιπον ο manager να μου ζητησει το λογο.ειχα τσατιστει απιστευτα εντωμεταξυ τον ειχα αντρικρουσει με επιχειρηματα και εφυγε κακην κακως γιατι ειδε πως δεν τον επαιρνε.ηταν και ο ρουφιανος και διεκοπτε οσο μιλουσα με αυτον.ημουν ορθια και ακουμπουσα σε ενα παγκο.ειχα και μια συναδελφο μαζι.σε καποια φαση ενω τον ακουγα ενιωσα πως ψηλωσα.και τελικα εφτασα στην γωνια που σχηματιζει ο τοιχος με το ταβανι.τα εβλεπα ολα και ολους απο ψηλα αλλα εγω ημουν απολυτα ηρεμη.νιωθω πως εφυγα απο το σωμα μου βασικα ειδα και το σωμα μου απο ψηλα!!!το λεω και ανατριχιαζω γιατι πιστεψα πως καπως ετσι ειναι ο θανατος.δεν πρεπει να κρατησε πολυ.αλλα πριν και μετα ειχα ταχυκαρδια.βασικα 2 μερες μετα δεν επεφταν οι σφυξεις και δεν μπορουσα να κοιμηθω.φοβηθηκα τοσο απο τοτε που δεν επετρεψα στον εαυτο μου να τσατιστει τοσο απο τοτε.αλλα το καταλαβαινω οταν παει να συμβει γιατι η αισθηση που εχω ειναι ιδια με αυτη οταν παιρνουμε βαθια ανασα.α και ενω ειχε ζεστη εγω εκεινη τη στιγμη ενιωθα δροσια.η συναδελφος απορουσε με την πραοτητα που ειχε το προσωπο μου.

συγνωμη αν σας κουρασα αλλα μηπως μπορειτε να το εξηγησετε?


αν και τα ωραρια εργασιας μου ειναι περιεργα θα προσπαθησω να τα διαβασω.ευχαριστω και παλι.

πιστευω πως το ανθρωπινο σωμα εχει απεραντες ιδιοτητες,απλα με φοβιζει τι θα γινει αν δεν επιστρεψω.ειναι το τελος?ή ο χρονος μετραει διαφορετικα οταν ειμαι εξω απο το σωμα μου?παω να το παθω οταν ανεβαινουν οι σφυγμοι μου,ξεκιναει ως εξης:αισθανομαι τοσο ψηλα οσο οταν χοροπηδαμε επιτοπου μονο που δεν προσγειωνομαι και μετα νιωθω πολυ ελαφρια και βλεπω τα παντα απο ψηλα.αλλα τα βλεπω σαν να κυλαει ο χρονος αργα.μου συμβαινει ομως σε καταστασεις stress για τον οργανισμο.απο μονη μου συνειδητα να το δοκιμασω,φοβαμαι.αλλα αν μου συμβει πως μπορω να το εκμεταλλευτω υπερ μου?μπορω να κατευθυνω την προβολη μου και τι ορια υπαρχουν?
ευχαριστω και παλι για το ενδιαφερον,δεν ειμαι δυσπιστη απλα απορω με τον εαυτο μου γιατι δεν ειμαι ιδαιτερα εξυπνη εχω iq 120,απλα ποτε δεν σταματω να σκεφτομαι ετσι εχω τη λυση για ολα τα προβληματα,ουσιαστικα σκεφτομαι τα πιο απιθανα πραγματα γενικα.

πηγα στα links για την αστρικη προβολη αλλα αυτο που επαθα δεν πολυμοιαζει.επιπλεον εμενα εγινε οταν ημουν ξυπνια.βασικα η καρδια μου χτυπουσε τοσο δυνατα που νομιζα πως την ακουγαν οι αλλοι.πιστευω πως αν δεν ηταν το νεαρο της ηλικιας και το οτι δεν εχω προβληματα καρδιας,κατι θα παθαινα.δεν περνουσε η ταχυκαρδια ουτε με φαρμακα.ειχα συγχυστει τοτε με το ποσο ανανδρα φερθηκαν που τη στιγμη που εγραφα πως συνεβη τσατιστηκα παλι και εχουν περασει 3 χρονια απο τοτε.διαβασα και για αυτους που προπσαθησαν/προσπαθουν να το πετυχουν.εγω τρομοκρατηθηκα απο την αισθηση πως αιωρουμαι.δεν ζαλιστηκα απλα ενιωσα τους κροταφους μου πως θα εσπαγαν.τρεμω στη σκεψη πως μπορει να ξανασυμβει.αλλα ειναι δυαντον να συμβαινει και στον υπνο μου και να μην το εχω καταλαβει?

γεια σας.σκεφτηκα να σας πω κατι που μου συνεβη 3 φορες μεχρι τωρα και που δεν το εδωσα σημασια αλλα απο τοτε που γραφτηκα σε αυτο το site σκεφτηκα πως θα επρεπε να παρω μια γνωμη γιατι με μια φιλη που μιλουσαμε λεει πως το εχει ξανακουσει.λοιπον:
ημουν στη δουλεια μου και προκαλεσε φασαρια καποιος,δεν ειχε δικιο αλλα επειδη ηταν ρουφιανος της διοικησης απειλουσε πως θα φερει το διοικητη να μας κανει ντα.οντως το εκανε αλλα του ειχε πει και πολλα ψεματα πριν το φερει και τα ειχε διαστρεβλωσει τα πραγματα.ηρθε λοιπον ο manager να μου ζητησει το λογο.ειχα τσατιστει απιστευτα εντωμεταξυ τον ειχα αντρικρουσει με επιχειρηματα και εφυγε κακην κακως γιατι ειδε πως δεν τον επαιρνε.ηταν και ο ρουφιανος και διεκοπτε οσο μιλουσα με αυτον.ημουν ορθια και ακουμπουσα σε ενα παγκο.ειχα και μια συναδελφο μαζι.σε καποια φαση ενω τον ακουγα ενιωσα πως ψηλωσα.και τελικα εφτασα στην γωνια που σχηματιζει ο τοιχος με το ταβανι.τα εβλεπα ολα και ολους απο ψηλα αλλα εγω ημουν απολυτα ηρεμη.νιωθω πως εφυγα απο το σωμα μου βασικα ειδα και το σωμα μου απο ψηλα!!!το λεω και ανατριχιαζω γιατι πιστεψα πως καπως ετσι ειναι ο θανατος.δεν πρεπει να κρατησε πολυ.αλλα πριν και μετα ειχα ταχυκαρδια.βασικα 2 μερες μετα δεν επεφταν οι σφυξεις και δεν μπορουσα να κοιμηθω.φοβηθηκα τοσο απο τοτε που δεν επετρεψα στον εαυτο μου να τσατιστει τοσο απο τοτε.αλλα το καταλαβαινω οταν παει να συμβει γιατι η αισθηση που εχω ειναι ιδια με αυτη οταν παιρνουμε βαθια ανασα.α και ενω ειχε ζεστη εγω εκεινη τη στιγμη ενιωθα δροσια.η συναδελφος απορουσε με την πραοτητα που ειχε το προσωπο μου.

συγνωμη αν σας κουρασα αλλα μηπως μπορειτε να το εξηγησετε?


το μονο που μπορω να θυμηθω ειναι πριν 12 χρονια φοιτητρια με τη σχολη που μας βαλαν με το ζορι να συμμετασχουμε σε ενα ερανο,βασικα ημασταν αυτοι που χτυπουσαν τα κουδουνια... και πριν να φυγουμε απο την εκκλησια οπου ηταν ο χωρος συγκεντρωσης ειπε αυτος ο δεσποτης "που πατε χωρις ευλογια και του φιλησαμε το χερι".δεν ειμαι αθεη αλλα αυτο το ονειρο μου ηρθε καπως μπορω να πω.
ευχαριστω για την απαντηση.

quote:

quote:

καλησπερα.αποφασισα να γραφτω γιατι ειδα ενα ονειρο και παρακαλουσα να ξυπνησω απο την αγωνια μου.
ημουν στη δουλεια μου με μια συναδελφο,φορουσαμε κανονικα τις στολες μας και εκει που δουλευαμε ειδα τον πρωην δεσποτη της πολης που μενω να ψελνει και να θυμιατιζει και οταν τελειωσε ηρθε προς το μερος μας.πρωτα φιλησε το χερι του και πηρε αντιδωρο η συναδελφος μου και επειτα της εδωσε κατι σαν δεματακι με χαρτια που ειχε την εικονα της παναγιας επανω.επειτα του φιλησα το χερι εγω και μου εδωσε και αντιδωρο αλλα με ρωτησε εσυ θες?(εννοουσε το ιδιο δεματακι) και εγω τα κοιταξα και απαντησα οχι επειδη αυτα που ειχε ειχαν πολυ τσαλακωμενη την εικονα της παναγιας και το θεωρησα ανουσιο.τρομαξα γιατι καθως φιλουσα το χερι και επαιρνα αντιδωρο ηθελα να απομακρυνθω και να ξυπνησω.
να πω πως το συγκεκριμενο δεσποτη δεν τον συμπαθησα ποτε,ειναι εν ζωη αλλου πλεον δεσποτης σε μεγαλυτερη πολη.δεν θεωρω πως φιλωντας το χερι του παπα κανεις κατι και πως ο καθενας πιστευει και αποδεικνυει την πιστη του με τον δικο του τροπο.και τελος πρωτη φορα βλεπω γενικα καποιον κληρικο σε ονειρο μου.ειναι κακο?

Aυτό δεν συνέβαινε και στην πραγματικότητα; Για τους δικούς σου λόγους δεν τον συμπαθούσες και ένιωθες ότι σου χαλάει (τσαλακώνει) την εικόνα που έχεις για τα θεία, τα θρησκευτικά σου πιστεύω. Ότι δεν είναι άξιος αυτός ο άνθρωπος να τα αντιπροσωπεύει. Δεν είναι ούτε κακό ούτε καλό, είναι μόνο ένα δικό σου συναίσθημα.

Edited by - mimosa on 04/06/2010 22:17:34


καλησπερα.αποφασισα να γραφτω γιατι ειδα ενα ονειρο και παρακαλουσα να ξυπνησω απο την αγωνια μου.
ημουν στη δουλεια μου με μια συναδελφο,φορουσαμε κανονικα τις στολες μας και εκει που δουλευαμε ειδα τον πρωην δεσποτη της πολης που μενω να ψελνει και να θυμιατιζει και οταν τελειωσε ηρθε προς το μερος μας.πρωτα φιλησε το χερι του και πηρε αντιδωρο η συναδελφος μου και επειτα της εδωσε κατι σαν δεματακι με χαρτια που ειχε την εικονα της παναγιας επανω.επειτα του φιλησα το χερι εγω και μου εδωσε και αντιδωρο αλλα με ρωτησε εσυ θες?(εννοουσε το ιδιο δεματακι) και εγω τα κοιταξα και απαντησα οχι επειδη αυτα που ειχε ειχαν πολυ τσαλακωμενη την εικονα της παναγιας και το θεωρησα ανουσιο.τρομαξα γιατι καθως φιλουσα το χερι και επαιρνα αντιδωρο ηθελα να απομακρυνθω και να ξυπνησω.
να πω πως το συγκεκριμενο δεσποτη δεν τον συμπαθησα ποτε,ειναι εν ζωη αλλου πλεον δεσποτης σε μεγαλυτερη πολη.δεν θεωρω πως φιλωντας το χερι του παπα κανεις κατι και πως ο καθενας πιστευει και αποδεικνυει την πιστη του με τον δικο του τροπο.και τελος πρωτη φορα βλεπω γενικα καποιον κληρικο σε ονειρο μου.ειναι κακο?