ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

chrisk

Νέο ΜέλοςGreece
19Μηνύματα
4Θέματα
22/03/2003, 13:03:29Πρώτο μήνυμα
26/03/2003, 13:11:24Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(4)

Πρόσφατα μηνύματα

έτσι ακριβώς είναι...μπορεί κάποιος αν θέλει και τον απασχολεί κάτι σχετικό, να επισκεφθεί το online forum που βρίσκεται στη διεύθυνση
http://pub26.bravenet.com/forum/show.php?usernum=2165765588
αν διάβάσεις τα μηνύματά μου πιο προσεκτικά, θα καταλάβεις πως δε μιλώ για μένα...είμαι γιατρός...και ξέροντας πόσοι άνθρωποι υποφέρουν από διάφορες καταστάσεις, αλλά ποτέ δεν απευθύνονται κάπου, αισθάνθηκα την ανάγκη να εκμεταλευτώ το μέσο του διαδυκτίου(και στη διεύθυνση που είχα δώσει σε προηγούμενο μήνυμα) για να βοηθήσω..και με την ανθρώπινη ιδιότητά μου και με την ιατρική....να είσαι καλά πάντως για το ενδιαφέρον:))
Φίλοι μου, καλημέρα και καλή εβδομάδα...όπως είπα και στο προηγούμενο μήνυμα, όλα αυτά που λέτε είναι σωστά. Μα προσεγγίζουν το θέμα με μία φιλοσοφική πιο πολύ διάθεση...νομίζω πως αναφέρεστε για το άγχος, σαν το χαρακτηριστικό της σημερινής κοινωνίας και του ρυθμού της. Εγώ από την άλλη αναφέρομαι στο άγχος σαν σύμπτωμα σε ανθρώπους, οι οποίοι πολύ θα ήθελαν να το προσεγγίσουν κι αυτοί έτσι το θέμα, μα πιστέψτε με...δεν μπορούν...όχι γιατί δε θέλουν, μα γιατί η αγχώδης κατάσταση, η ένταση, στην οποία διαρκώς βρίσκονται, φτάνει κάποια στιγμή να τους δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα στην καθημερινότητά τους. Μερικοί δε, οδηγούνται ακόμη και σε μορφές αναπηρίας( βλέπε έντονες μορφές αγοραφοβίας, κοινωνικής φοβίας πχ). Φτάνουν να χτίσουν όλο τον τρόπο ζωής τους γύρω από αυτό το θέμα, το οποίο λανθασμένα πιστεύουν μέσα τους πως δεν ξεπερνιέται...σε αυτούς αναφέρομαι, μα επαναλαμβάνω πως συμφωνώ με όλα όσα είπατε...καλημέρα και πάλι:)
φίλοι μου, καλημέρα...αν και δεν ξέρω πόσο καλή μπορεί η μέρα να είναι, με τόσο παραλογισμό που επικρατεί στον κόσμο σήμερα...
...το θέμα που συζητάμε εδώ, δεν είναι τόσο απλό δυστυχώς...όλα τα λόγια κουράγιου που δίνουν κάποιοι φίλοι εδώ, είναι καλά και όμορφα...μα όποιος υποφέρει από αυτή την κατάσταση, τα λέει και ο ίδιος στον εαυτό του...το θέμα όμως δεν είναι, για παράδειγμα όταν κάποιος υποφέρει από μία διαταραχή πανικού, να πει στον εαυτό του "μην έχεις άγχος"..το θέμα είναι να κάνει την άλλη ερώτηση "γιατί να νοιώθω άγχος?".."γιατί να μην έχω αυτοπεποίθηση?"...από εκεί πρέπει τα ερωτήματα να ξεκινούν...έτσι κάποια στιγμή θα μπορέσει να καταλάβει..κι όταν καταλάβει, τότε πολλά θα αλλάξουν...
...το θέμα δεν το έθιξα, γιατί υποφέρω από μία τέτοια κατάσταση-όχι τουλάχιστον σε βαθμό που να με ταλαιπωρεί-. το θέμα το έθιξα, γιατί ξέρω πόσοι άνθρωποι ταλαιπωρούνται από αυτό και σκέφτηκα πως αυτός ο υπέροχος κόσμος του διαδυκτίου με τις τεράστιες δυνατότητες, μπορεί να χρησιμεύσει σε πολλές καταστάσεις...γι αυτό και με την επαγγελματική μα και την ανθρώπινη ιδιότητά μου, ξεκίνησα ένα forum με θέματα ψυχικής υγείας, όπου εκεί μπορούμε να συζητάμε διάφορα προβλήματα που απασχολούν κάποιους συνανθρώπους μας, και ζώντας μέσα στο πρόβλημά τους, έχουν λανθασμένα παραδοθεί σε αυτό πιστεύοντας πως τίποτε δε γίνεται για να αλλάξει..πράγμα που είναι λάθος...
...κι αν κάποιος λέει πως δεν είναι έτσι τα πράγματα και πως δε γίνεται κάτι με αυτό τον τρόπο, δεν μπορεί να μου πει όμως πως δεν αξίζει να προσπαθήσει κανείς..
..το forum ψυχικής υγείας μπορεί να το επισκεφτεί κανείς από διάφορες διευθύνσεις..
από τη διεύθυνση http://homepages.pathfinder.gr/chriskkk/index%2Ehtml μπορεί κανείς να φτάσει, τόσο στο forum, όσο και στο κλαμπ που έχω φτιάξει με τίτλο "ΠΟΙΗΣΗ & ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ", το οποίο αριθμεί 165 μέλη και περισσότερες από 20000 επισκέψεις σε λιγότερο από 2 μήνες λειτουργίας. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει κάποιος είναι να αποκτήσει ένα profil στον Pathfinder που δεν κοστίζει τίποτε φυσικά:)
..η απευθείας προσέγγιση του κλαμπ αυτού βρίσκεται στη διεύθυνση http://clubs.pathfinder.gr/chriskkk
..η απευθείας προσέγγισή του forum, βρίσκεται στη διεύθυνση http://pub26.bravenet.com/forum/show.php?usernum=2165765588...εκεί δε χρειάζεται προφίλ..οι συζητήσεις γίνονται ανώνυμα,χωρίς προφίλ.Απλά βάζει κάποιος όποιο nick επιθυμεί.
Αυτά και συγνώμη αν τα παραπάνω έμοιασαν με διαφήμιση, μα δεν ήταν κακός ο σκοπός μου...απλώς, νομίζω πως όταν μπορείς να βοηθήσεις σε κάτι, πρέπει να το κάνεις με όποιον τρόπο έχεις διαθέσιμο...
...μία όμορφη Κυριακή σε όλους και όλες:)
Σας έχει απασχολήσει ποτέ το θέμα?..έχετε πάθει ποτέ διαταραχή πανικού?δυσκολεύεστε να προσαρμοστείτε στις καταστάσεις της ζωής, αισθανόμενοι πως "άγεστε και φέρεστε" από την ευαίσθητη ψυχολογία σας?
Νοιώσατε ποτέ πως δε θα μπορέσετε να ανταποκριθείτε στις δύσκολες συνθήκες ενός ψυχοπιεστικού γεγονότος?

έτσι ακριβώς είναι...μπορεί κάποιος αν θέλει και τον απασχολεί κάτι σχετικό, να επισκεφθεί το online forum που βρίσκεται στη διεύθυνση
http://pub26.bravenet.com/forum/show.php?usernum=2165765588
αν διάβάσεις τα μηνύματά μου πιο προσεκτικά, θα καταλάβεις πως δε μιλώ για μένα...είμαι γιατρός...και ξέροντας πόσοι άνθρωποι υποφέρουν από διάφορες καταστάσεις, αλλά ποτέ δεν απευθύνονται κάπου, αισθάνθηκα την ανάγκη να εκμεταλευτώ το μέσο του διαδυκτίου(και στη διεύθυνση που είχα δώσει σε προηγούμενο μήνυμα) για να βοηθήσω..και με την ανθρώπινη ιδιότητά μου και με την ιατρική....να είσαι καλά πάντως για το ενδιαφέρον:))
Φίλοι μου, καλημέρα και καλή εβδομάδα...όπως είπα και στο προηγούμενο μήνυμα, όλα αυτά που λέτε είναι σωστά. Μα προσεγγίζουν το θέμα με μία φιλοσοφική πιο πολύ διάθεση...νομίζω πως αναφέρεστε για το άγχος, σαν το χαρακτηριστικό της σημερινής κοινωνίας και του ρυθμού της. Εγώ από την άλλη αναφέρομαι στο άγχος σαν σύμπτωμα σε ανθρώπους, οι οποίοι πολύ θα ήθελαν να το προσεγγίσουν κι αυτοί έτσι το θέμα, μα πιστέψτε με...δεν μπορούν...όχι γιατί δε θέλουν, μα γιατί η αγχώδης κατάσταση, η ένταση, στην οποία διαρκώς βρίσκονται, φτάνει κάποια στιγμή να τους δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα στην καθημερινότητά τους. Μερικοί δε, οδηγούνται ακόμη και σε μορφές αναπηρίας( βλέπε έντονες μορφές αγοραφοβίας, κοινωνικής φοβίας πχ). Φτάνουν να χτίσουν όλο τον τρόπο ζωής τους γύρω από αυτό το θέμα, το οποίο λανθασμένα πιστεύουν μέσα τους πως δεν ξεπερνιέται...σε αυτούς αναφέρομαι, μα επαναλαμβάνω πως συμφωνώ με όλα όσα είπατε...καλημέρα και πάλι:)
φίλοι μου, καλημέρα...αν και δεν ξέρω πόσο καλή μπορεί η μέρα να είναι, με τόσο παραλογισμό που επικρατεί στον κόσμο σήμερα...
...το θέμα που συζητάμε εδώ, δεν είναι τόσο απλό δυστυχώς...όλα τα λόγια κουράγιου που δίνουν κάποιοι φίλοι εδώ, είναι καλά και όμορφα...μα όποιος υποφέρει από αυτή την κατάσταση, τα λέει και ο ίδιος στον εαυτό του...το θέμα όμως δεν είναι, για παράδειγμα όταν κάποιος υποφέρει από μία διαταραχή πανικού, να πει στον εαυτό του "μην έχεις άγχος"..το θέμα είναι να κάνει την άλλη ερώτηση "γιατί να νοιώθω άγχος?".."γιατί να μην έχω αυτοπεποίθηση?"...από εκεί πρέπει τα ερωτήματα να ξεκινούν...έτσι κάποια στιγμή θα μπορέσει να καταλάβει..κι όταν καταλάβει, τότε πολλά θα αλλάξουν...
...το θέμα δεν το έθιξα, γιατί υποφέρω από μία τέτοια κατάσταση-όχι τουλάχιστον σε βαθμό που να με ταλαιπωρεί-. το θέμα το έθιξα, γιατί ξέρω πόσοι άνθρωποι ταλαιπωρούνται από αυτό και σκέφτηκα πως αυτός ο υπέροχος κόσμος του διαδυκτίου με τις τεράστιες δυνατότητες, μπορεί να χρησιμεύσει σε πολλές καταστάσεις...γι αυτό και με την επαγγελματική μα και την ανθρώπινη ιδιότητά μου, ξεκίνησα ένα forum με θέματα ψυχικής υγείας, όπου εκεί μπορούμε να συζητάμε διάφορα προβλήματα που απασχολούν κάποιους συνανθρώπους μας, και ζώντας μέσα στο πρόβλημά τους, έχουν λανθασμένα παραδοθεί σε αυτό πιστεύοντας πως τίποτε δε γίνεται για να αλλάξει..πράγμα που είναι λάθος...
...κι αν κάποιος λέει πως δεν είναι έτσι τα πράγματα και πως δε γίνεται κάτι με αυτό τον τρόπο, δεν μπορεί να μου πει όμως πως δεν αξίζει να προσπαθήσει κανείς..
..το forum ψυχικής υγείας μπορεί να το επισκεφτεί κανείς από διάφορες διευθύνσεις..
από τη διεύθυνση http://homepages.pathfinder.gr/chriskkk/index%2Ehtml μπορεί κανείς να φτάσει, τόσο στο forum, όσο και στο κλαμπ που έχω φτιάξει με τίτλο "ΠΟΙΗΣΗ & ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ", το οποίο αριθμεί 165 μέλη και περισσότερες από 20000 επισκέψεις σε λιγότερο από 2 μήνες λειτουργίας. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει κάποιος είναι να αποκτήσει ένα profil στον Pathfinder που δεν κοστίζει τίποτε φυσικά:)
..η απευθείας προσέγγιση του κλαμπ αυτού βρίσκεται στη διεύθυνση http://clubs.pathfinder.gr/chriskkk
..η απευθείας προσέγγισή του forum, βρίσκεται στη διεύθυνση http://pub26.bravenet.com/forum/show.php?usernum=2165765588...εκεί δε χρειάζεται προφίλ..οι συζητήσεις γίνονται ανώνυμα,χωρίς προφίλ.Απλά βάζει κάποιος όποιο nick επιθυμεί.
Αυτά και συγνώμη αν τα παραπάνω έμοιασαν με διαφήμιση, μα δεν ήταν κακός ο σκοπός μου...απλώς, νομίζω πως όταν μπορείς να βοηθήσεις σε κάτι, πρέπει να το κάνεις με όποιον τρόπο έχεις διαθέσιμο...
...μία όμορφη Κυριακή σε όλους και όλες:)
Σας έχει απασχολήσει ποτέ το θέμα?..έχετε πάθει ποτέ διαταραχή πανικού?δυσκολεύεστε να προσαρμοστείτε στις καταστάσεις της ζωής, αισθανόμενοι πως "άγεστε και φέρεστε" από την ευαίσθητη ψυχολογία σας?
Νοιώσατε ποτέ πως δε θα μπορέσετε να ανταποκριθείτε στις δύσκολες συνθήκες ενός ψυχοπιεστικού γεγονότος?

και να είσαι σίγουρη πως μπορείς να επηρεάσεις κάποιον σε μία κρίσιμη στιγμή...αρκεί να μπορέσεις να τον καταλάβεις...μα για να γίνει αυτό θα πρέπει να μάθεις να τον ακούς...να νοιώσεις την ανάγκη του...κι όχι να περιμένεις να τελειώσει αυτό που λέει για να του μιλήσεις για τα δικά σου...
Αυτό που έγραψα δεν ήταν πως με ψυχοφάρμακα επανέρχεται ο ασθενής...αλλά συχνά, καταλαβαίνουμε από κάτι που βλέπουμε, από κάτι που διαβάζουμε, αυτό που θέλουμε να δούμε..βιαζόμαστε να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας...έτσι κι ένας άνθρωπος, που εκείνη τη στιγμή, αμφιταλαντεύεται, μεταξύ ζωής και θανάτου, μπορεί να διαβάσει κάτι που θα τον ωθήσει σε μία απόφαση...μα αυτός που το έγραψε, ποτέ δε θα μάθει πόσο συνέβαλε σε αυτό...για τέτοια πράγματα μιλούσα...το να μιλά κανείς σε γνωστούς του, ανθρώπους, σε ανθρώπους που ξέρει εκ των προτέρων πως θα επεξεργαστούν κάτι, μπορεί να φιλοσοφεί όσο θέλει..μπορεί να πει πως η αυτοκτονία είναι μία πρ'άξη θάρρους...μία πράξη δειλίας..ότι θέλει...μα ότι ότι θέλει..όταν όμως το γράφει εδώ μέσα...και κάπου αλλού σε ένα σκοτεινό δωμάτιο βρίσκεται μία ψυχή που υποφέρει και βαδίζει στην κόψη του ξυραφιού..κι εκείνη τη στιγμή ψάχνει κάτι..κάτι να ακούσει..κάτι να διαβάσει...για να κρατηθεί από κάτι..για να μη συνεχίσει να βουλιάζει στην απελπισία...αν αυτό που θα διαβάσει θα είναι πως η αυτοκτονία είναι μία πρ'αξη θ'αρρους, μπορεί να πάρει τη λάθος απόφαση...μόνο που στην άλλη άκρη του σύρματος..ο άλλος ποτέ δε θα το μάθει...πως κάπου αλλού μία ζωή τελείωσε...απλά επειδή έψαχνε από κάπου να πιαστεί να συνεχίσει....κι όχι ένα χέρι να τη σπρώξει..να τελειώσει...
...θέλεις να σου πω για την τρέλα?...να σου πω...όλη την ώρα μπορώ να σου μιλώ γι αυτήν...όλη την ώρα ζω το δράμα της...την απομόνωσή της...
ο "τρελός"...όπως τον λένε πολλοί υποτιθέμενοι λογικοί, γεμάτοι από μικρές καθημερινές παράλογες σκέψεις και πράξεις...ο τρελός λοιπόν είναι ένας άνθρωπος που ζει μία καθημερινή τραγωδία...απορριπτέος από το συνειδητό ή από το υποσυνείδητο των ανθρώπων...που πάντα ψάχνουν την επιβεβαίωση της δικής τους λογικής, μέσα από τη δική του τρέλα...τήν επιβεβαίωση της λογικής τους, που ακροβατεί..που όσο νοιώθει πόσο επισφαλής γίνεται πολλές φορές, τόσο καλύτερα αισθάνεται όταν υπάρχει δίπλα της ένας τρελός...βλέπεις φίλη μου...η κοινωνία έχει ανάγκη από επιβεβαίωση..δεν ζει χωρίς αυτήν...κι ο τρελός την έχει...μα που να τη βρει...η τρέλα της κοινωνίας δυστυχώς τον έχει προ πολλού ξεπεράσει...και ζει πάλι τη μοναξιά του...διαφορετική μα πάντα ίδια...δεν μπορεί να αγαπήσει ..είναι τρελός...δεν μπορεί να κάνει οικογένεια..είναι τρελός...δεν μπορεί να πει κάτι και να είναι σωστό..είναι τρελός...αντίθετα όλοι εμείς εδώ οι λογικοί...μπορούμε να λέμε ότι θέλουμε...γιατί είμαστε λογικοί...πολλά θα μπορούσα να πω...μα αισθάνομαι πως εδώ μέσα κανείς δε θέλει να ακούσει...μάλλον όλοι απλά θέλουν να πουν το δικό τους...δύο αυτιά έχουμε και ένα στόμα..μα λειτουργούμε αντίστροφα...
Φίλη μου, την τρέλα τη ζω καθημερινά μέσα από τη δουλειά μου...δε θά'θελα κάτι άλλο να προσθέσω...
συγνώμη που θα ακουστώ σκληρός, μα όποιος λέει πως η αυτοκτονία είναι μία πράξη θάρους, το μόνο σίγουρο είναι πως έχει τις ευθύνες του, σε κάποιον που θα διαβάσει τα λόγια του, και ίσως να αμφιταλαντεύεται εκείνη τη στιγμή...δεν παίζουν με αυτά τα πράγματα, ούτε είναι και θέμα προς φιλοσοφική συζήτηση, δίχως κάποιος να σκεφτεί την πιθανότητα, να διαβάσουν τα γράμματά του, λάθος μάτια....
...γιατί η αυτοκτονία δεν είναι πράξη θάρρους, ούτε δειλιας ,ούτε τίποτε...είναι απλά μια πράξη που πηγάζει από μία βαθύτατη θλίψη, σαν αποτέλεσμα συγκεκριμένης ψυχοπαθολογίας, η οποία αν αντιμετωπιστεί κατάλληλα, με ψυχοθεραπεία και φάρμακευτική αγωγή, τότε αλλάζοντας την ψυχοπαθολογία, αλλάζει και η απόφαση της στιγμής, που θα είναι απόφαση θανάτου...γι αυτό λοιπόν, ας προσέχουμε τι λέμε...καλές είναι και οι φιλοσοφικές προσεγγίσεις των πραγμάτων, όχι όμως με ανευθυνότητα και χωρίς να σκεφτόμαστε όλες τις παραμέτρους...
..αυτά, και συγνώμη αν ακούστηκα σκληρός, αλλά μερικά πράγματα δεν διαπραγματεύονται...καλημέρα...
έτσι ακριβώς είναι...μπορεί κάποιος αν θέλει και τον απασχολεί κάτι σχετικό, να επισκεφθεί το online forum που βρίσκεται στη διεύθυνση
http://pub26.bravenet.com/forum/show.php?usernum=2165765588
αν διάβάσεις τα μηνύματά μου πιο προσεκτικά, θα καταλάβεις πως δε μιλώ για μένα...είμαι γιατρός...και ξέροντας πόσοι άνθρωποι υποφέρουν από διάφορες καταστάσεις, αλλά ποτέ δεν απευθύνονται κάπου, αισθάνθηκα την ανάγκη να εκμεταλευτώ το μέσο του διαδυκτίου(και στη διεύθυνση που είχα δώσει σε προηγούμενο μήνυμα) για να βοηθήσω..και με την ανθρώπινη ιδιότητά μου και με την ιατρική....να είσαι καλά πάντως για το ενδιαφέρον:))
Φίλοι μου, καλημέρα και καλή εβδομάδα...όπως είπα και στο προηγούμενο μήνυμα, όλα αυτά που λέτε είναι σωστά. Μα προσεγγίζουν το θέμα με μία φιλοσοφική πιο πολύ διάθεση...νομίζω πως αναφέρεστε για το άγχος, σαν το χαρακτηριστικό της σημερινής κοινωνίας και του ρυθμού της. Εγώ από την άλλη αναφέρομαι στο άγχος σαν σύμπτωμα σε ανθρώπους, οι οποίοι πολύ θα ήθελαν να το προσεγγίσουν κι αυτοί έτσι το θέμα, μα πιστέψτε με...δεν μπορούν...όχι γιατί δε θέλουν, μα γιατί η αγχώδης κατάσταση, η ένταση, στην οποία διαρκώς βρίσκονται, φτάνει κάποια στιγμή να τους δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα στην καθημερινότητά τους. Μερικοί δε, οδηγούνται ακόμη και σε μορφές αναπηρίας( βλέπε έντονες μορφές αγοραφοβίας, κοινωνικής φοβίας πχ). Φτάνουν να χτίσουν όλο τον τρόπο ζωής τους γύρω από αυτό το θέμα, το οποίο λανθασμένα πιστεύουν μέσα τους πως δεν ξεπερνιέται...σε αυτούς αναφέρομαι, μα επαναλαμβάνω πως συμφωνώ με όλα όσα είπατε...καλημέρα και πάλι:)
φίλοι μου, καλημέρα...αν και δεν ξέρω πόσο καλή μπορεί η μέρα να είναι, με τόσο παραλογισμό που επικρατεί στον κόσμο σήμερα...
...το θέμα που συζητάμε εδώ, δεν είναι τόσο απλό δυστυχώς...όλα τα λόγια κουράγιου που δίνουν κάποιοι φίλοι εδώ, είναι καλά και όμορφα...μα όποιος υποφέρει από αυτή την κατάσταση, τα λέει και ο ίδιος στον εαυτό του...το θέμα όμως δεν είναι, για παράδειγμα όταν κάποιος υποφέρει από μία διαταραχή πανικού, να πει στον εαυτό του "μην έχεις άγχος"..το θέμα είναι να κάνει την άλλη ερώτηση "γιατί να νοιώθω άγχος?".."γιατί να μην έχω αυτοπεποίθηση?"...από εκεί πρέπει τα ερωτήματα να ξεκινούν...έτσι κάποια στιγμή θα μπορέσει να καταλάβει..κι όταν καταλάβει, τότε πολλά θα αλλάξουν...
...το θέμα δεν το έθιξα, γιατί υποφέρω από μία τέτοια κατάσταση-όχι τουλάχιστον σε βαθμό που να με ταλαιπωρεί-. το θέμα το έθιξα, γιατί ξέρω πόσοι άνθρωποι ταλαιπωρούνται από αυτό και σκέφτηκα πως αυτός ο υπέροχος κόσμος του διαδυκτίου με τις τεράστιες δυνατότητες, μπορεί να χρησιμεύσει σε πολλές καταστάσεις...γι αυτό και με την επαγγελματική μα και την ανθρώπινη ιδιότητά μου, ξεκίνησα ένα forum με θέματα ψυχικής υγείας, όπου εκεί μπορούμε να συζητάμε διάφορα προβλήματα που απασχολούν κάποιους συνανθρώπους μας, και ζώντας μέσα στο πρόβλημά τους, έχουν λανθασμένα παραδοθεί σε αυτό πιστεύοντας πως τίποτε δε γίνεται για να αλλάξει..πράγμα που είναι λάθος...
...κι αν κάποιος λέει πως δεν είναι έτσι τα πράγματα και πως δε γίνεται κάτι με αυτό τον τρόπο, δεν μπορεί να μου πει όμως πως δεν αξίζει να προσπαθήσει κανείς..
..το forum ψυχικής υγείας μπορεί να το επισκεφτεί κανείς από διάφορες διευθύνσεις..
από τη διεύθυνση http://homepages.pathfinder.gr/chriskkk/index%2Ehtml μπορεί κανείς να φτάσει, τόσο στο forum, όσο και στο κλαμπ που έχω φτιάξει με τίτλο "ΠΟΙΗΣΗ & ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ", το οποίο αριθμεί 165 μέλη και περισσότερες από 20000 επισκέψεις σε λιγότερο από 2 μήνες λειτουργίας. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει κάποιος είναι να αποκτήσει ένα profil στον Pathfinder που δεν κοστίζει τίποτε φυσικά:)
..η απευθείας προσέγγιση του κλαμπ αυτού βρίσκεται στη διεύθυνση http://clubs.pathfinder.gr/chriskkk
..η απευθείας προσέγγισή του forum, βρίσκεται στη διεύθυνση http://pub26.bravenet.com/forum/show.php?usernum=2165765588...εκεί δε χρειάζεται προφίλ..οι συζητήσεις γίνονται ανώνυμα,χωρίς προφίλ.Απλά βάζει κάποιος όποιο nick επιθυμεί.
Αυτά και συγνώμη αν τα παραπάνω έμοιασαν με διαφήμιση, μα δεν ήταν κακός ο σκοπός μου...απλώς, νομίζω πως όταν μπορείς να βοηθήσεις σε κάτι, πρέπει να το κάνεις με όποιον τρόπο έχεις διαθέσιμο...
...μία όμορφη Κυριακή σε όλους και όλες:)
Σας έχει απασχολήσει ποτέ το θέμα?..έχετε πάθει ποτέ διαταραχή πανικού?δυσκολεύεστε να προσαρμοστείτε στις καταστάσεις της ζωής, αισθανόμενοι πως "άγεστε και φέρεστε" από την ευαίσθητη ψυχολογία σας?
Νοιώσατε ποτέ πως δε θα μπορέσετε να ανταποκριθείτε στις δύσκολες συνθήκες ενός ψυχοπιεστικού γεγονότος?