dcarlita
Νέο ΜέλοςGreece2Μηνύματα
2Θέματα
14/09/2008, 04:41:07Πρώτο μήνυμα
14/09/2008, 04:41:07Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
λοιπόν...ανοίγω πρώτα τη ροζ πόρτα και βρίσκω από πίσω αρκουδάκια,παιχνίδια κτλ. αντιπαθώ πολύ αυτό το χρώμα γιατί μου φέρνει στο μυαλό κάτι χαζοχαρούμενο, πολύ παιδιάστικο κτλ.Και επειδή μου είναι τελείως αδιάφορο το επιλέγω πρώτο.
Μετά ανοίγω τη μπλε πόρτα γιατί θεωρώ το μπλέ πιο ανούσιο από το μαύρο και το άσπρο. Από πίσω υπάρχει ένα μέρος υπέροχο.Με θάλασσα,τα νερά είναι πεντακάθαρα και ήρεμα,δέντρα,άμμος.Απόλυτη ηρεμία και γαλήνη.
Μετά ανοίγω την άσπρη πόρτα γιατί θέλω να αφήσω την μαύρη για το τέλος.Από πίσω είναι μια εκδοχή για το πώς θα μπορούσε να είναι το μέλλον μου ευτυχισμένο.Ίσως μια οικογένεια,παιδιά,μια καλή δουλειά,ένα μεγάλο σπίτι,με κήπο,ένα ωραίο αυτοκίνητο.Μια ευτυχία που ήρθε σχετικά εύκολα αλλά δεν είναι αυτό που έψαχνα στη ζωή μου και τελικά κάτι μου λείπει.
Για το τέλος άφησα τη μαύρη πόρτα.Το μαύρο αν και είναι μελαγχολικό χρώμα,το χρώμα του πένθους,σου φέρνει στο μυαλό δυσκολίες και άσχημα γεγονότα,εμένα με κάνει να νομίζω ότι από πίσω κρίβεται η πραγματική ευτυχία.Είναι ρίσκο να την ανοίξεις γιατί υπάρχει η πιθανότητα από πίσω να κρίβεται το ακριβώς αντίθετο,ίσως ο θάνατος.Αλλά θα την αφήσω τελευταία και θα το ρισκάρω.Ίσως παίρνοντας το ρίσκο, ξεπερνώντας όλες τις δυσκολίες να βρείς αυτό που πάντα έψαχνες.Και μ'αρέσουν τα δύσκολα...Και τελικά την ανοίγω...Από πίσω βρίσκεται ο έρωτας της ζωής μου....Με περιμένει...(Αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου έχω τον άνθρωπο που ερωτεύτηκα πάρα πολύ και ακόμα δεν έχω ξεπαράσει.Έχουμε χωρίσει εδώ και 3 χρόνια.) Και το μόνο που έπρεπε να κάνω είναι να ξεπεράσω τα 'προβλήματα' και να ανοίξω τη πότρα...
Μετά ανοίγω τη μπλε πόρτα γιατί θεωρώ το μπλέ πιο ανούσιο από το μαύρο και το άσπρο. Από πίσω υπάρχει ένα μέρος υπέροχο.Με θάλασσα,τα νερά είναι πεντακάθαρα και ήρεμα,δέντρα,άμμος.Απόλυτη ηρεμία και γαλήνη.
Μετά ανοίγω την άσπρη πόρτα γιατί θέλω να αφήσω την μαύρη για το τέλος.Από πίσω είναι μια εκδοχή για το πώς θα μπορούσε να είναι το μέλλον μου ευτυχισμένο.Ίσως μια οικογένεια,παιδιά,μια καλή δουλειά,ένα μεγάλο σπίτι,με κήπο,ένα ωραίο αυτοκίνητο.Μια ευτυχία που ήρθε σχετικά εύκολα αλλά δεν είναι αυτό που έψαχνα στη ζωή μου και τελικά κάτι μου λείπει.
Για το τέλος άφησα τη μαύρη πόρτα.Το μαύρο αν και είναι μελαγχολικό χρώμα,το χρώμα του πένθους,σου φέρνει στο μυαλό δυσκολίες και άσχημα γεγονότα,εμένα με κάνει να νομίζω ότι από πίσω κρίβεται η πραγματική ευτυχία.Είναι ρίσκο να την ανοίξεις γιατί υπάρχει η πιθανότητα από πίσω να κρίβεται το ακριβώς αντίθετο,ίσως ο θάνατος.Αλλά θα την αφήσω τελευταία και θα το ρισκάρω.Ίσως παίρνοντας το ρίσκο, ξεπερνώντας όλες τις δυσκολίες να βρείς αυτό που πάντα έψαχνες.Και μ'αρέσουν τα δύσκολα...Και τελικά την ανοίγω...Από πίσω βρίσκεται ο έρωτας της ζωής μου....Με περιμένει...(Αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου έχω τον άνθρωπο που ερωτεύτηκα πάρα πολύ και ακόμα δεν έχω ξεπαράσει.Έχουμε χωρίσει εδώ και 3 χρόνια.) Και το μόνο που έπρεπε να κάνω είναι να ξεπεράσω τα 'προβλήματα' και να ανοίξω τη πότρα...
λοιπόν...ανοίγω πρώτα τη ροζ πόρτα και βρίσκω από πίσω αρκουδάκια,παιχνίδια κτλ. αντιπαθώ πολύ αυτό το χρώμα γιατί μου φέρνει στο μυαλό κάτι χαζοχαρούμενο, πολύ παιδιάστικο κτλ.Και επειδή μου είναι τελείως αδιάφορο το επιλέγω πρώτο.
Μετά ανοίγω τη μπλε πόρτα γιατί θεωρώ το μπλέ πιο ανούσιο από το μαύρο και το άσπρο. Από πίσω υπάρχει ένα μέρος υπέροχο.Με θάλασσα,τα νερά είναι πεντακάθαρα και ήρεμα,δέντρα,άμμος.Απόλυτη ηρεμία και γαλήνη.
Μετά ανοίγω την άσπρη πόρτα γιατί θέλω να αφήσω την μαύρη για το τέλος.Από πίσω είναι μια εκδοχή για το πώς θα μπορούσε να είναι το μέλλον μου ευτυχισμένο.Ίσως μια οικογένεια,παιδιά,μια καλή δουλειά,ένα μεγάλο σπίτι,με κήπο,ένα ωραίο αυτοκίνητο.Μια ευτυχία που ήρθε σχετικά εύκολα αλλά δεν είναι αυτό που έψαχνα στη ζωή μου και τελικά κάτι μου λείπει.
Για το τέλος άφησα τη μαύρη πόρτα.Το μαύρο αν και είναι μελαγχολικό χρώμα,το χρώμα του πένθους,σου φέρνει στο μυαλό δυσκολίες και άσχημα γεγονότα,εμένα με κάνει να νομίζω ότι από πίσω κρίβεται η πραγματική ευτυχία.Είναι ρίσκο να την ανοίξεις γιατί υπάρχει η πιθανότητα από πίσω να κρίβεται το ακριβώς αντίθετο,ίσως ο θάνατος.Αλλά θα την αφήσω τελευταία και θα το ρισκάρω.Ίσως παίρνοντας το ρίσκο, ξεπερνώντας όλες τις δυσκολίες να βρείς αυτό που πάντα έψαχνες.Και μ'αρέσουν τα δύσκολα...Και τελικά την ανοίγω...Από πίσω βρίσκεται ο έρωτας της ζωής μου....Με περιμένει...(Αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου έχω τον άνθρωπο που ερωτεύτηκα πάρα πολύ και ακόμα δεν έχω ξεπαράσει.Έχουμε χωρίσει εδώ και 3 χρόνια.) Και το μόνο που έπρεπε να κάνω είναι να ξεπεράσω τα 'προβλήματα' και να ανοίξω τη πότρα...
Μετά ανοίγω τη μπλε πόρτα γιατί θεωρώ το μπλέ πιο ανούσιο από το μαύρο και το άσπρο. Από πίσω υπάρχει ένα μέρος υπέροχο.Με θάλασσα,τα νερά είναι πεντακάθαρα και ήρεμα,δέντρα,άμμος.Απόλυτη ηρεμία και γαλήνη.
Μετά ανοίγω την άσπρη πόρτα γιατί θέλω να αφήσω την μαύρη για το τέλος.Από πίσω είναι μια εκδοχή για το πώς θα μπορούσε να είναι το μέλλον μου ευτυχισμένο.Ίσως μια οικογένεια,παιδιά,μια καλή δουλειά,ένα μεγάλο σπίτι,με κήπο,ένα ωραίο αυτοκίνητο.Μια ευτυχία που ήρθε σχετικά εύκολα αλλά δεν είναι αυτό που έψαχνα στη ζωή μου και τελικά κάτι μου λείπει.
Για το τέλος άφησα τη μαύρη πόρτα.Το μαύρο αν και είναι μελαγχολικό χρώμα,το χρώμα του πένθους,σου φέρνει στο μυαλό δυσκολίες και άσχημα γεγονότα,εμένα με κάνει να νομίζω ότι από πίσω κρίβεται η πραγματική ευτυχία.Είναι ρίσκο να την ανοίξεις γιατί υπάρχει η πιθανότητα από πίσω να κρίβεται το ακριβώς αντίθετο,ίσως ο θάνατος.Αλλά θα την αφήσω τελευταία και θα το ρισκάρω.Ίσως παίρνοντας το ρίσκο, ξεπερνώντας όλες τις δυσκολίες να βρείς αυτό που πάντα έψαχνες.Και μ'αρέσουν τα δύσκολα...Και τελικά την ανοίγω...Από πίσω βρίσκεται ο έρωτας της ζωής μου....Με περιμένει...(Αυτή τη στιγμή στο μυαλό μου έχω τον άνθρωπο που ερωτεύτηκα πάρα πολύ και ακόμα δεν έχω ξεπαράσει.Έχουμε χωρίσει εδώ και 3 χρόνια.) Και το μόνο που έπρεπε να κάνω είναι να ξεπεράσω τα 'προβλήματα' και να ανοίξω τη πότρα...