dimpapg

Πριν από δύο περίπου χρόνια είχα δοκιμάσει να κάνω κάποιες από τις ασκήσεις που κυκλοφορούν είτε σε βιβλία είτε στο internet και οι οποίες υποτίθεται ότι οδηγούν σε α.π. Μετά από προσπάθειες κάποιω μηνών, αναγκάστηκα να σταματήσω, κυρίως λόγω του ολοένα και μεγαλύτερου φόβου που αισθανόμουν. Νομίζω ότί είχα προχωρήσει αρκετά, καθώς είχα αρχίσει να φτάνω στο σημείο να αισθάνομαι τους πολυπόθητους κραδασμούς - οι οποίοι σημειωτέον μερικές φορές έρχονταν και στον ύπνο μου, χωρίς να κάνω τίποτε για να τους προκαλέσω. Από κάποιο σημείο και ύστερα όμως, είχα διαρκώς την αίσθηση ότι κάποιος - κάτι με παρακολουθούσε στο σπίτι, είτε έκανα αυτές τις ασκήσεις είτε όχι. Σαν αίσθηση εμφανίστηκε πρώτη φορά όταν ήμουν ξαπλωμένος και προσπαθούσα να συγκεντρωθώ, και μπορώ να πω ότι ήταν ιδιαίτερα ωραίο συναίσθημα, σαν κάποιος να με προστάτευε. Καθώς όμως περνούσε ο καιρός, είτε αυτός που με προστάτευε για κάποιο λόγο θύμωσε μαζί μου, είτε έφυγε και κάποιος άλλος μοχθηρός πήρε τη θέση του. Σχεδός ένιωσα να επιββεβαιώνομαι από δύο περιστατικά: α)κάποιο βράδυ, ένα από τα σκυλιά μου δε δεχόταν με τίποτε να έρθει κοντά μου όταν καθόμουν σε μία συγκεκριμένη θέση, ενώ αν άλλαζα θέση έτρεχε κατευθείαν πάνω μου για χάδια β)Η (πρώην) γυναίκα μου ξύπνησε κάποιο βράδυ, έντρομη, από τη "Μώρα" ή "Μόρα" ή όπως αλλιώς τη λένε. (Αν κάποιος ξέρει κάτι για το φαινόμενο αυτό, θα ήθελα να με βοηθήσει και σε αυτό). Τέλος πάντων, το θέμα εξακολουθεί να με ενδιαφέρει, όχι μόνο γιατί πιστεύω ότι μία α.π. είναι σαν εμπειρία απίστευτα ενδιαφέρουσα, αλλά και γιατί οι ασκήσεις από μόνες τους φαίνονταν να με αλλάζουν σαν άνθρωπο προς το καλύτερο, καθώς η αυτοσυγκέντρωση στην οποία έφτανα ήταν - τουλάχιστον - λυτρωτική. Θα ήθελα κάποιος ο οποίος είχε πραγματικά μία τέτοια εμπείρία να βοηθήσει στο να καταλάβω αν η αίσθηση της παρουσίας που είχα μπορεί να ήταν πραγματική και, αν ήταν, τι θα έπρεπε να κάνω για να μη με ενοχλήσει ξανά αν θελήσω κάποια στιγμή να ξαναδοκιμάσω.