ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

e_mou

Νέο Μέλος
6Μηνύματα
4Θέματα
31/05/2006, 18:36:35Πρώτο μήνυμα
03/07/2006, 13:47:45Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(4)

Πρόσφατα μηνύματα

quote:

Τα ζώα έχουν ανεπτυγμένη διαίσθηση και όραση σε αυτά τα πεδία, ειδικά οι γάτες. Συχνά παίζω με την γάτα της φίλης μου φτιάχνοντας μικρά μπαλάκια απο αστρική ουσία , και βάζοντας τα να χοροπηδούν μπροστά της δημιουργώντας στο ζωάκι μία παραίσθηση ουσιαστικά.

Συχνά άν το καταφέρω αντιδρά σαν να χοροπηδά ένα κανονικό μπαλακι μπροστά της. Οσον αφορά την αστρική προβολή είναι δυνατόν εάν το ζώο κοιμάται με πολλή προσοχή να τραβήξεις το αστρικό του σώμα εάν είναι κοντά και να το συνοδεύσεις "έξω", απλά θα κινηθείς στα χαμηλότερα υποστρωματα του πεδίου καθώς η ζωική ψυχή δεν έχει τα πλεονεκτήματα και το ραφιναρισμένο υλικό της ανθρώπινης η οποία μπορεί να κινηθεί σε υψηλότερα επίπεδα.

Οι ασχολούμενοι με σαμανισμό απο ότι γνωρίζω λειτουργούν με την βοήθεια ζώων στο Αστρικό πεδίο αλλά δεν γνωρίζω λεπτομέρειες, πιθανά κάποιος φίλος ενασχολούμενος πρακτικά με αυτή την μέθοδο να έχει να πεί πολύ περισσότερα.



Ευχαριστώ για την απάντησή σου.
Πολύ ενδιαφέρον αυτό που λες. Έχω κι εγώ ένα γάτο στο σπίτι και αναρωτιώμουν αν ταράζονται ή αντιδρούν περίεργα. Λες δηλαδή πως αντιλαμβάνονται την αστρική παρουσία όντας ξύπνια. Αυτό σημαίνει πως αν στο χώρο, την ώρα που είμαστε κι εμείς ξύπνιοι, βρίσκεται κάποια παρουσία, θα πρέπει να την αντιλαμβάνονται, έτσι; Η αλήθεια είναι ότι κάποιες φορές με έχει προβληματίσει το επίμονο βλέμμα του σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο όπου δεν μπορώ να βρω τι θα μπορούσε να κοιτάζει.
Αν νιώθεις ότι ταπεινώνεσαι, ξεφτιλίζεσαι ή ότι άλλο συναφές, πολύ απλά δεν αγαπάς. Δεν χρειάζεται και πολύ ψάξιμο. Ο άνθρωπος για να μπορεί να αγαπήσει οτιδήποτε άλλο γύρω του θα πρέπει πρώτα να αγαπά και να εκτιμά τον εαυτό του! Δεν μπορεί κάποιος που νιώθει ότι ταπεινώνεται ή ξεφτιλίζεται να τρέφει συναίσθημα αγάπης προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.
Όταν αγαπάς έναν άνθρωπο για παράδειγμα (ως φίλο, ως συγγενή, ως εραστή, δεν υπάρχει διαχωρισμός) του δίνεις εκείνο που χρειάζεται για να είναι ευτυχισμένος (όχι με τα δικά σου δεδομένα αλλά με τα δικά του), αν έχεις τη δυνατότητα να του το δώσεις (δεν την έχεις πάντα!). Πως κάτι τέτοιο μπορεί να σε ταπεινώσει;

Και μη μου πει κάποιος "αν αυτό που τον κάνει ευτυχισμένο είναι να με δέρνει, ή να κακοποιεί παιδάκια;!", γιατί πάμε αλλού. Εκεί πρέπει να βοηθήσεις διαφορετικά αυτόν τον άνθρωπο γιατί είναι άρρωστος, σίγουρα δεν του κάνεις καλό με το να ικανοποιείς την αρρώστεια του..

Μόνο ο εγωισμός ταπεινώνει...
Η αγάπη εξυψώνει...

Συνηθίζουμε να συνδέουμε την αγάπη με την συναισθηματική μας προσκόλλησή σε κάποιον ή κάτι. Δεν έχουμε απαραιτήτως δίπλα μας αυτό που αγαπάμε, και θα μπορούσα να πω πως δεν μας πονάει αν δεν το έχουμε.
Οι προσδοκίες μας μας πονούν, όχι οι άλλοι.
Όταν αγαπάς δεν προσδοκάς τίποτα. Η αγάπη είναι Το συναίσθημα που -αν υπάρχει-, βρίσκεται πάνω από τις επιθυμίες. Απλά βρίσκεται εκεί και υπάρχει πιθανόν αιώνια. Δεν γινόμαστε "θυσία", "μάρτυρες στο όνομα της αγάπης μας" μόνο και μόνο για να αποδείξουμε στον εαυτό μας και στους άλλους ότι αγαπάμε. Η αγάπη μας απλά υπάρχει και εκδηλώνεται όταν υπάρχει λόγος.

Η αγάπη δεν δεσμεύει, Ελευθερώνει...

Κάτι ακόμα, αν και δεν βλέπω καμιά κίνηση στο θέμα τελευταία
Αν έχεις κάποιο ζώο στο σπίτι, αντιλαμβάνεται κάτι κατά την Α.Π. και αν ναι πως μπορεί να αντιδράσει. Έχει κάποιος κάποια εμπειρία σχετικά;
Διαβάζω με ενδιαφέρον εδώ και αρκετή ώρα και μου έρχονται στο μυαλό αρκετά πράγματα που θέλω να ρωτήσω.
Το πρώτο είναι το εξής: Όταν την στιγμή της χαλάρωσης πριν από τον ύπνο, προβληθεί πάνω στο μαύρο που βλέπουμε κλείνοντας τα μάτια,-όχι εικόνα κάποιας σκέψης-, μια εικόνα που είναι σα κινηματογραφική ας πούμε, προβολή, αυτό τι είναι, πως λέγεται; Έχω προσπαθήσει πολλές φορές να το κάνω συνειδητά, χαλαρώνοντας, αδειάζοντας από σκέψεις και περιμένοντας τι θα είναι αυτό που θα δω. Το έχω καταφέρει μία φορά και ήταν συγκλονιστικό.
Το δεύτερο: διαβάζοντας τις εμπειρίες κάποιων μου ήρθε στο μυαλό κάτι που μου συνεβαινε πριν πολλά χρόνια και θέλω να μου πει κάποιος αν έχει σχέση μ' αυτό που συμβαίνει στην Α.Π. Δεν προσπαθούσα να πετύχω κάτι,-μόνο να κοιμηθώ-, απλώς πολλες φορές πριν με πάρει ο ύπνος, ξαφνικά άρχιζαν να βουίζουν τ' αυτιά μου, να νιώθω μία τρόμερή πίεση στους κροτάφους μου και λίγο πιο ψηλά και είχα την αίσθηση πως δεν μπορούσα να ανοίξω με τίποτα τα μάτια μου γιατί κάτι θα "έσπαγε". Όσπου τελικά μέσα στον πανικό μου τα άνοιγα και ήταν σα να άκουγα και ένα "κλακ". Με τρόμαζε τότε πολύ αυτό, έχει όμως να μου συμβεί πολλά χρόνια.
Τώρα που ανέφερα αυτό θυμήθηκα και κάτι άλλο..., θα το πω όμως αργότερα γιατί γίνεται πολύ μακρύ το κείμενο.
Υπάρχει κάποια απάντηση γι'αυτά που ανέφερα;
Η μόνη μορφή θυσίας που αναφέρεται (τουλάχιστον στα αρχαία κείμενα)ότι γινόταν στην αρχαία Ελλάδα είναι αυτή των ζώων, τα οποία μάλιστα στην ουσία σφάζονταν προς βρώσιν.