felosial
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
quote:
Μπορώ να κοιτάζω για ώρες ένα τοπίο, η τη θάλασσα, χωρίς καν σκέψεις.
Αυτό δεν είναι αδύνατο; Μήπως εννοείς χωρίς να παρατηρείς τις σκέψεις σου και να τις κρίνεις ;
Πώς είναι δυνατόν να μην κάνεις καθόλου σκέψεις παρατηρώντας ένα τοπίο;
Δεν σκέφτεσαι αυτό που βλέπεις;
Τι χρώμα έχει η θάλασσα ή τα χρώματα από ένα ηλιοβασίλεμα...
έχω άλλη μια ερώτηση.. Αυτό το Timer δεν είχε γίνει κ αυτό συνήθεια;
Δεν ήξερες έτσι ότι κάθε ώρα θα χτυπήσει γνωρίζοντας κ περίπου τι ώρα είναι;
βάζω παρελθοντικό χρόνο γιατί από ότι κατάλαβα από το "είχα" μάλλον δεν το χρησιμοποιείς πια.
Αναρωτιέμαι , μην το πάρεις ως σύγκρουση εεεε!!! :)
διάβασα μόλις αυτό που έγραψες.. δεν έχω κάτι να προσθέσω, απλά για μένα αυτή τη στιγμή είναι πηγή έμπνευσης και δημιουργικότητας οι σκέψεις σου.
Άν εφάρμοζα αυτά που γράφεις κάθε μέρα τότε σίγουρα θα συναντούσα χαμόγελο... και σίγουρα δεν θα ήταν μόνο ένα.
χαίρομαι όταν συναντώ κάποιον που σκέφτεται έτσι..
Γιατί τότε λέω -
γιατί όχι και εγώ;
Γιατί όχι όλοι μας;
Η καθημερινότητα μας δεν θα ήταν πιο όμορφη; Πιο γλυκιά;
Από την σκέψη με την πράξη όμως υπάρχει διαφορά. Και αν όντως ζείς έτσι την κάθε μέρα σου.. (δεν έχω λόγο να αμφιβάλω) απλά πές μου πώς το κάνεις!!
Χρειάζεται μεγάλη ισορροπία ανάμεσα στο νου,το σώμα,το συναίσθημα και την φαντασία...
quote:
Αλλά και αυτός ακόμα ο φόβος βασίζεται σε αληθινά στοιχεία -υπαρκτά- ή πρόκειται για μια φαντασίωση , η οποία ενεργοποιείται απο έναν κώδικα πεποιθήσεων της αναφερόμενης ως "εκ-πολιτιστικής διαδικασίας"..???
αυτό είναι ένα πολύ καλό ερώτημα...
Γιατί να θέλουμε να προκαταβάλουμε πάντα το τι θα σκεφτεί ο άλλος για εμάς;
-μάλλον η απάντηση έγκειται στην ανάγκη του ανθρώπου για αγάπη.
Στο ότι θέλουμε να είμαστε αποδεχτοί άρα και αγαπητοί.
Είναι στη φύση του ανθρώπου να θέλει να τον αγαπούν και να αγαπάει.
Αλλά όταν θα καταλάβουμε ότι δεν μπορούν να μας αγαπούν όλοι, όπως και εμείς δεν μπορούμε να τους αγαπάμε όλους, τότε θα νιώσουμε πραγματικά πιο ελεύθεροι. Δεν είναι απαραίτητο να είμαστε αρεστοί σε όλους, αν είμαστε ο εαυτός μας..
- από την άλλη σκέφτομαι, ότι όταν βλέπω έναν άνθρωπο που είναι διατεθειμένος να μου δώσει την "αλήθεια" του, τότε δεν μπορώ παρά να τον αγαπήσω. Όμως για να έχει φτάσει στο σημείο κάποιος να μπορεί να το κάνει αυτό, τότε σίγουρα δεν τον νοιάζει τι θα πουν οι άλλοι γι αυτόν..
Οι προκαταλήψεις, κατά τη γνώμη μου είναι ένα σύστημα "έντεχνης επιβολής".. κ οι ταμπέλες που ανέφερα προηγουμένως..
τώρα το γιατί; εκεί ίσως.. να τοποθετηθούμε.
συγνώμη αν μακρηγόρησα αλλά η μία σκέψη έφερε την άλλη.. και ιδού το αποτέλεσμα.. Μήπως να σταματήσω να σκέφτομαι τόσο πολύ; 
Edited by - felosial on 24/11/2010 21:11:42
πόσο εύκολα και χωρίς καθόλου ενδοιασμούς οι άνθρωποι βάζουμε ταμπέλες σε άλλους ανθρώπους.
Δηλώνοντας έτσι μια ιδιότητα ή ένα χαρακτηριστικό που εμείς έχουμε αντιληφθεί από μία μόνο συμπεριφορά ή πράξη σε μία μόνο στιγμή.
και ρωτάω.. Γιατί; Ποιος ο λόγος;
Στην ουσία οι άνθρωποι δεν είμαστε μόνο ένα πράγμα..
Μπορεί να είμαστε συναισθηματικοί αλλά και να προβάλουμε τοίχους μπροστά μας.
Μπορεί μπορεί μπορεί... πολλά παραδείγματα..
Σίγουρα όλοι έχουμε ποιότητες και χαρίσματα.. Δικά μας, και αυτό μας κάνει τον καθένα μοναδικό..
Αυτό που καταλαβαίνω όμως είναι, ότι βρίσκουμε πιο εύκολο να κοιτάζουμε τους άλλους και να κρίνουμε, παρά να ξεκινάμε από μέσα μας και να παρατηρούμε..
όσο για τη σχέση μας με τη φύση ..
οι απαντήσεις βρίσκονται εκεί έξω...
το φως της θα συνεχίσει να ζει μέσα σου.. να τη σκέφτεσαι κ να χαμογελάς.. εύχομαι..καλό της ταξίδι..
κατ`αρχην σε ευχαριστω για τις ευχες σου :) βασικα δν το εχω συζητησει με την μητερα του αυτο. αλλα οταν θα ερθει η ωρα κ θα ειναι σε θεση να συζητησει κατι τετοιο μαζι μου, θα την ρωτησω. οχι δν με ανησυχουν τα ονειρα που βλεπω γτ ισως ειναι ενας τροπος "επικοινωνιας" με το συγκεκριμενο ατομο. μπορει να ακουγεται χαζο αλλα καμια φορα βλεπω ονειρα που ναι μεν με προβληματιζουν αλλα ειναι καλυτερα απο το να μην εχω καθολου "επαφη". αυτο που με προβληματιζει λοιπον οπωσ καταλαβαινεις ειναι το 2ο...
Το ονειρο σου φαινεται πολυ εντονο κ αληθινο.. ισως θα επρεπε να το δεις σαν ενα ειδους προειδοποιηση... την επομενη φορα που θα δεις ενα τετοιο ονειρο σου προτεινω να μην πας στον προορισμο σου!:P περα απο την πλακα ομως προσεχε γτ κατα την γνωμη μου μπορουμε να μαθουμε πραγματα απο τα ονειρα ...
ΔΕΝ ΕΧΩ ΣΥΝΗΘΙΣΕΙ ΝΑ ΓΡΑΦΩ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΓΙ ΑΥΤΟ ΣΥΓΧΩΡΕΣΤΕ ΜΕ ΓΙΑ ΤΥΧΟΝ ΛΑΘΗ ΜΟΥ.. ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΤΡΑΒΗΞΕ ΝΑ ΚΑΝΩ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΘΕΜΑ. ΕΙΜΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΜΙΚΡΗ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ ΑΛΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΜΕ ΑΦΟΡΟΥΝ Κ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ ΑΜΕΣΑ. ΛΟΙΠΟΝ.. ΠΡΙΝ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΧΑ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ 17 ΧΡΟΝΩΝ Κ ΕΓΩ ΕΙΜΟΥΝ 14. ΗΤΑΝ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΣΧΕΣΗ Κ ΑΓΑΠΗΣΑ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ. ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΝΑ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΑΓΑΠΗ ΕΝΩ ΕΙΜΟΥΝ ΜΟΝΟ 14 ΕΤΩΝ ΑΛΛΑ ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΕ ΤΟ ΕΝΙΩΣΑ... ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΚΩΤΟΘΗΚΕ ΦΕΤΟΣ.. ΟΜΩΣ Κ ΠΡΙΝ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΔΝ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΛΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΠΛΕΟΝ..Η` ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΝ ΜΙΛΑΓΑΜΕ ΚΑΘΟΛΟΥ.. ΟΜΩΣ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΒΛΕΠΩ ΟΝΕΙΡΑ ΜΕ ΕΚΕΙΝΟΝ ΝΑ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΠΟΣΟ ΜΕ ΑΓΑΠΑΕΙ ... ΘΑ ΑΝΑΦΕΡΘΩ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΑΓΓΙΞΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΡΩΤΑΩ ΑΝ ΕΧΕΙ ΠΕΘΑΝΕΙ ΟΝΤΩΣ Κ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΟΧΙ ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΧΑΡΑ. ΟΜΩΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΔΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΣΚΩΤΟΘΗΚΕ ΑΛΛΑ 2 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΑΛΛΙΩΣ. ΕΜΑΘΑ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΠΕΣΕΙ ΑΠΟ ΓΚΡΕΜΟ Κ ΠΗΓΑ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΔΩ. ΟΜΩΣ ΕΚΑΝΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑ ΝΑ ΦΤΑΣΩ ΚΑΘΩΣ ΕΒΛΕΠΑ ΟΤΙ ΟΛΟ ΑΝΕΒΑΙΝΑ ΣΚΑΛΕΣ ΚΑΤΕΒΑΙΝΑ ΠΕΡΝΑΓΑ ΓΕΦΥΡΑΚΙΑ ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΔΝ ΕΦΤΑΝΑ.. ΟΑΤΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΦΤΑΣΑ Κ ΜΕ ΕΙΔΕ ΜΕ ΕΙΠΕ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ Κ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ. ΕΙΧΕ ΜΕΙΝΕΙ ΠΑΡΑΛΗΤΟΣ.. ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΜΕ ΦΤΑΣΕΙ Κ ΠΗΓΕ ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ. ΤΟΥ ΕΙΠΑ ΟΤΙ ΘΑ ΠΑΩ ΕΓΩ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ Κ ΘΑ ΤΟΝ ΦΡΟΝΤΙΖΩ ΕΓΩ. ΜΕ ΤΟ ΠΟΥ ΕΦΤΑΣΑ ΟΜΩΣ ΞΥΠΝΗΣΑ.ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝΙΣΩ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΟΝΕΙΡΟ ΜΕ ΕΚΕΙΝΩΝ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΠΗΓΑΙΝΩ ΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΕΙΤΕ ΣΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ Κ ΜΕΤΑ ΔΝ ΞΑΝΑ ΒΛΕΠΩ. ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ.. ΙΣΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΜΕ ΚΡΑΤΑΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ.. ΤΙ ΝΑ ΠΩ... ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΔΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΞΕΚΙΝΑΤΕ ΤΑ ΠΟΣΤ ΣΑΣ ΜΕ ΣΥΛΛΗΠΗΤΗΡΙΑ ΑΠΛΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΩ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΟΥ ΜΑΖΙ ΣΑΣ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ..όλα όμως με κάποιο μέτρο, γιατί μπορεί να βρεθείς να καλοπιάνεις τον εαυτό σου κ αυτό πάλι επιφέρει άσχημο αποτέλεσμα..
μου γεννήθηκε ακόμα μία σκέψη.. πώς ένας άνθρωπος φτάνει να "θυματοποιείται".. να νομίζει οτι για όλα που του συμβαίνουν φταίει κάποιος άλλος ..
φταίνε καταστάσεις που έχουν συμβεί σε παιδική ηλικία;
πάντα έχουμε επιλογή, σε ότι μας συμβαίνει να διαλέξουμε οπτική.
υπάρχει ένα μάθημα πίσω από όλα...
κατά πόσο όμως ένα μικρό παιδί μπορεί να το αντιληφθεί αυτό.. και πώς οι άσχημες εικόνες αποτυπώνονται στη μνήμη του..
Αργότερα όμως ίσως να τα επεξεργαστεί και να διαλέξει τι θα κρατήσει από αυτές..
υ.γ. Αερινέ δεν ξέρω τι να πώ για αυτό που έγραψες.. το ευχαριστώ μου φαίνεται ανούσιο, κ γι αυτό θα αρκεστώ στην αμηχανία μου κ σε ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο που σχηματίστηκε στα χείλη μου όταν διάβαζα.
αυτό το λέω καθώς διαβάζοντας αυτά τα όμορφα λόγια, δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.
η κίνηση της αγάπης υπάρχει γύρω από τον άνθρωπο.. παντού.. αρκεί να θέλει να το δεί.. και ταυτόχρονα πηγάζει απο μέσα του.. σαν μία αδιάκοπη ροή ..
το σώμα, έχει μυαλό και επίσης έχει φωνή.. πληροφορείται, καταγράφονται πάνω του εμπειρίες μέσω των αισθήσεων που είναι τόσο όμορφες και αγνές , αν μπορέσει ο άνθρωπος να τις αντιληφθεί..
Πυκνές, πολυδιάστατες,φωτεινές και φυσικά .. -Αληθινές.
ελπίζω να μην βγαίνουμε από το θέμα.. δεν θέλω να φανεί οτι μονοπωλώ τη συζήτηση με οποιοδήποτε τρόπο. Απλά μου φαίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρον και περιμένω τις απόψεις των υπόλοιπων συνδικτύων. καλή σας μέρα..
Edited by - felosial on 05/11/2010 13:59:21
quote:
Νομίζω ότι παρακάμπτεις ένα στάδιο.Η σειρά είναι "μου δίνουν,το αμφισβητώ,αν μείνει τίποτα που άξιζε σώο από αυτή τη διαδικασία,τότε το αποδέχομαι,ειδάλλως για στάχτη μιλάμε και μόνο...
ναι, ίσως το θεώρησα δεδομένο το γεγονός οτι μιλάμε για πράγματα που αξίζουν αυτή τη διαδικασία (αλλιώς ποιος ο λόγος να τα αναφέρουμε)
στα υπόλοιπα με βρίσκεις σύμφωνη. Ιδίως σε αυτό :
quote:
έχοντας αρχίσει να αμφισβητείς τον εαυτό σου έχεις μια δυνατότητα να αμφισβητείς το παν γύρω σου με υγιή τρόπο
γιατί όλα ξεκινάνε πρώτα από μέσα μας. Η αλλαγή στο οτιδήποτε..
πρώτα οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε μέσα μας έτσι ώστε να μπορούμε να το αναγνωρίσουμε κ έξω από μας. Η παρατήρηση βοηθάει πολύ σε αυτό. Δηλαδή παρατηρώντας για παράδειγμα τα συναισθήματα μας γιατί μας συμβαίνουν και πώς φτάσαμε εκεί. Από εκεί κ πέρα τι μας βοηθάει να πάμε παρακάτω και να μη μένουμε σε καταστάσεις , καθώς εύκολα ένας άνθρωπος μπορεί να εθιστεί σε συναισθήματα. Ένα από αυτά είναι ο πόνος ή και η θλίψη.
Για να μην παρεξηγηθώ δεν μιλάω για χειρισμό των συναισθημάτων μέσω του μυαλού. Αλλά μέσα από τη συνειδητότητά μας... Ίσως έτσι γίνουμε πιο ευαίσθητοι στις πολύ λεπτές διαβαθμίσεις και αποχρώσεις της ψυχής μας.
quote:
Και να διατηρούμε την ψυχική μας γαλήνη σε όλες τις περιστάσεις της ζωής και ιδιαίτερα κατά την διάρκεια των ασθενειών .
πόσο εύκολο είναι δηλαδή να έχουμε την συνειδητή επιλογή μας μέσα στην κοινωνία που ζούμε. πόσο ελεύθεροι πραγματικά είμαστε;
quote:
Η καθημερινότητα πάλι στενεύει τα πάντα,τους μισθούς,τον ελεύθερο χρόνο,στενεύει εμάς και την ανθρωπιά μας.
αν δεν κάνω λάθος αυτό εννοείς και εσύ εδώ..
για να γίνω πιο συγκεκριμένη ως προς το άγνωστο που έλεγα, όταν φιλοξενούμε μια καινούργια πιθανότητα ο εαυτός μας αντιδράει στο καινούργιο - άγνωστο. Εκεί συνδέω τον φόβο.. που ίσως να είναι το εγωιστικό κομμάτι του εαυτού που αντιδράει εφόσον υπάρχει ένα άλλο κομμάτι που σκέφτηκε την πιθανότητα της αλλαγής.
Δεν ξέρω αν πάλι γίνομαι κατανοητή γιατί για μένα αυτή είναι μία διαδρομή που είναι θολή ακόμα στο νου μου.
επίσης θέλω να προσθέσω ότι ανάμεσα από την αμφισβήτηση και την αλλαγή για μένα βρίσκεται η αποδοχή.
αμφισβητώ κάτι, το καταλαβαίνω και το αποδέχομαι και ύστερα σκέφτομαι τι θα κάνω για να το αλλάξω.
quote:
Και ποιος ξέρει αν όχι εσύ,εγώ,καθένας;Αν αμφισβητείς ανά πάσα στιγμή τον εαυτό σου χωρίς φόβο και ψυχαναγκασμούς αλλά έχοντας μια συνεχή τάση να βελτιώνεσαι και να λες ότι πάντα υπάρχει καλύτερο
ίσως αυτό να είναι μία πολύ καλή προσέγγιση.. αλλά είμαι λίγο δύσπιστη ως προς την συνέχεια της .. δηλαδή πώς μπορεί να καταφέρει κάποιος να φτάσει σε ένα σημείο να αμφισβητεί όντως ανά πάσα στιγμή τον εαυτό του χωρίς να γεννιέται φόβος για το άγνωστο που ακολουθεί.
quote:
Σκεφτόμαστε , από τη μεριά μας , ότι ο στόχος που προτείνουν στον εαυτό τους , ακόμη και αν τον πετύχαιναν πραγματικά , δεν αξίζει τη θυσία τόσων προσπαθειών .
Αλλά επί πλέον , μας φαίνεται πολύ αμφίβολο ότι θα μπορούσαν να τον πετύχουν .
εδώ δεν μπορώ να καταλάβω τι εννοείς.. ακόμα!
αυτά που κατέθεσες χρειάζονται επεξεργασία από
μέρους μου..
το φως της θα συνεχίσει να ζει μέσα σου.. να τη σκέφτεσαι κ να χαμογελάς.. εύχομαι..καλό της ταξίδι..
αναμένω τις απόψεις σας
quote:
Γιατί η πολιτεία -η δική μας εν προκειμένω- δεν έχει συμπεριλάβει όλη αυτην την σοφία , για την νοηματοδότηση των νέων ανθρώπων..προκειμένου να θεμελιώσει μια νεα κοινωνία???Την θεωρεί ως προβληματική...ως λάθος...ως ανεπαρκή...???
Ή για άλλους λόγους..???
Δεν ξέρω αν έχω παρερμηνεύσει κάτι από όσα λες.. αλλά αυτοί ακριβώς οι λόγοι ποιοι πιστεύετε ότι μπορεί να είναι;
Συμφέρον ή απλά για να μην ξυπνήσουμε από τη λήθη και διεκδικήσουμε αυτά που στην ουσία δικαιούμαστε;
υποταγή συνειδήσεων...
καλημέρα .. και ελπίζω να μην σας βγάζω από το θέμα.
προς Dr Jekyll Mr Hyde : αναρωτιέμαι υπάρχει κάποιος χρόνος όταν μας συμβαίνει κάτι, πρίν να το εξηγήσει ή να το εκλογικεύσει το μυαλό;
τότε που η εμπειρία βρίσκεται μόνο στο σώμα;
Edited by - felosial on 21/11/2010 12:17:59