gali
Νέο Μέλος2Μηνύματα
2Θέματα
09/11/2009, 17:36:02Πρώτο μήνυμα
09/11/2009, 17:36:02Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Γεια και απο μένα,παρότι είμαι κανούριο μέλος, διαβάζω κατα διαστήματα το φορουμ. Αποφάσισα να γραφτώ για να σας πω μια εμπειρία που είχα και να μου δώσετε κάπποιες πιθανές εξηγήσεις.
Να σημειώσω, πως το καλοκαίρι μου αρεσει να κάθομαι στο μπαλκόνι του σπιτιού μου, συχνα όλο το βράδυ κοιτάζοντας τα αστέρια(!!!!). Όταν το κάνω αυτό λοιπόν, νιώθω... δεν ξέρω και εγω ακριβώς πως να το πω. Άλλες φορές νοιώθω υπερβολικά συναισθηματικά φορτισμ΄ςνη, άλλες πάλι τελείως κενή, χωρίς αυτό το κένό να μου δημιουργεί δυσάρεστη αίσθηση. Κάποιες φορές, σκέφτομαι διάφορα κατα τη διάρκεια της νύχτας και έχω μια σχετική αίσθηση του χρόνου, λέω σχετική γιατί σπάνια καταλαβαίνω πόση ακριβώς ώρα, έχω καθίσει έτσι. Συνήθως, όταν κοιτάξω το ρολόι μου βλέπω πως έχει περάσει περισσότερη ώρα απο΄΄οσο νόμιζα. Έχει τύχει να έρθει και το ξημέρωμα χωρίς να το καταλάβω (δεν με είχε πάει ο ύπνος!)
Ένα βράδυ λοιπόν, καθώς καθόμουν δεν ξέρω και εγω για πο΄ση ώρα στην καρέκλα στη άκρη του μπαλκονιού κοιτάζιντας τα αστέρια, δεν θυμάμαι να σκεφτόμουν κάτι, είδα μια νυχτερίδα μπροστά μου και φοβήθηκα. Εκεί συνέβη το παράξενο, άκουσα την καρέκλα να χτυπάει στο τσιμέντο(δεν είμαι σίγουρη αν αιωρούμουν μαζί με την καρέκλα)και η νυχτερίδα(όλο αυτό έγινε σε κλάσματα δετερολέπτου) και θυμάμαι να κοιτάζω την νυχτερίδα και να προσπαθώ να καταλάβω πως βρέθηκε μπροστά μου. Αυτό που νομίζω(αλλα δεν είμαι σίγουρη αν το πιστεύω) πως έγινε, είναι ότι εκείνη τη στιγμή βρισκόμουν στον αέρα. Ο λόγος που ανέφερα την νυχτερλιδα έιναι, πως είχα ένα σημάδι του ύψους που βρισκόμουν, αλλα καταλαβαίνω πως η τροχιά του πετάγματος της νυχτερίδας δεν είναι και τόσο φερέγγυα! Πιστεύετε πως πραγματικα μπορεί να είχα αιωρηθε'ι;
Να σημειώσω, πως το καλοκαίρι μου αρεσει να κάθομαι στο μπαλκόνι του σπιτιού μου, συχνα όλο το βράδυ κοιτάζοντας τα αστέρια(!!!!). Όταν το κάνω αυτό λοιπόν, νιώθω... δεν ξέρω και εγω ακριβώς πως να το πω. Άλλες φορές νοιώθω υπερβολικά συναισθηματικά φορτισμ΄ςνη, άλλες πάλι τελείως κενή, χωρίς αυτό το κένό να μου δημιουργεί δυσάρεστη αίσθηση. Κάποιες φορές, σκέφτομαι διάφορα κατα τη διάρκεια της νύχτας και έχω μια σχετική αίσθηση του χρόνου, λέω σχετική γιατί σπάνια καταλαβαίνω πόση ακριβώς ώρα, έχω καθίσει έτσι. Συνήθως, όταν κοιτάξω το ρολόι μου βλέπω πως έχει περάσει περισσότερη ώρα απο΄΄οσο νόμιζα. Έχει τύχει να έρθει και το ξημέρωμα χωρίς να το καταλάβω (δεν με είχε πάει ο ύπνος!)
Ένα βράδυ λοιπόν, καθώς καθόμουν δεν ξέρω και εγω για πο΄ση ώρα στην καρέκλα στη άκρη του μπαλκονιού κοιτάζιντας τα αστέρια, δεν θυμάμαι να σκεφτόμουν κάτι, είδα μια νυχτερίδα μπροστά μου και φοβήθηκα. Εκεί συνέβη το παράξενο, άκουσα την καρέκλα να χτυπάει στο τσιμέντο(δεν είμαι σίγουρη αν αιωρούμουν μαζί με την καρέκλα)και η νυχτερίδα(όλο αυτό έγινε σε κλάσματα δετερολέπτου) και θυμάμαι να κοιτάζω την νυχτερίδα και να προσπαθώ να καταλάβω πως βρέθηκε μπροστά μου. Αυτό που νομίζω(αλλα δεν είμαι σίγουρη αν το πιστεύω) πως έγινε, είναι ότι εκείνη τη στιγμή βρισκόμουν στον αέρα. Ο λόγος που ανέφερα την νυχτερλιδα έιναι, πως είχα ένα σημάδι του ύψους που βρισκόμουν, αλλα καταλαβαίνω πως η τροχιά του πετάγματος της νυχτερίδας δεν είναι και τόσο φερέγγυα! Πιστεύετε πως πραγματικα μπορεί να είχα αιωρηθε'ι; Γεια και απο μένα,παρότι είμαι κανούριο μέλος, διαβάζω κατα διαστήματα το φορουμ. Αποφάσισα να γραφτώ για να σας πω μια εμπειρία που είχα και να μου δώσετε κάπποιες πιθανές εξηγήσεις.
Να σημειώσω, πως το καλοκαίρι μου αρεσει να κάθομαι στο μπαλκόνι του σπιτιού μου, συχνα όλο το βράδυ κοιτάζοντας τα αστέρια(!!!!). Όταν το κάνω αυτό λοιπόν, νιώθω... δεν ξέρω και εγω ακριβώς πως να το πω. Άλλες φορές νοιώθω υπερβολικά συναισθηματικά φορτισμ΄ςνη, άλλες πάλι τελείως κενή, χωρίς αυτό το κένό να μου δημιουργεί δυσάρεστη αίσθηση. Κάποιες φορές, σκέφτομαι διάφορα κατα τη διάρκεια της νύχτας και έχω μια σχετική αίσθηση του χρόνου, λέω σχετική γιατί σπάνια καταλαβαίνω πόση ακριβώς ώρα, έχω καθίσει έτσι. Συνήθως, όταν κοιτάξω το ρολόι μου βλέπω πως έχει περάσει περισσότερη ώρα απο΄΄οσο νόμιζα. Έχει τύχει να έρθει και το ξημέρωμα χωρίς να το καταλάβω (δεν με είχε πάει ο ύπνος!)Ένα βράδυ λοιπόν, καθώς καθόμουν δεν ξέρω και εγω για πο΄ση ώρα στην καρέκλα στη άκρη του μπαλκονιού κοιτάζιντας τα αστέρια, δεν θυμάμαι να σκεφτόμουν κάτι, είδα μια νυχτερίδα μπροστά μου και φοβήθηκα. Εκεί συνέβη το παράξενο, άκουσα την καρέκλα να χτυπάει στο τσιμέντο(δεν είμαι σίγουρη αν αιωρούμουν μαζί με την καρέκλα)και η νυχτερίδα(όλο αυτό έγινε σε κλάσματα δετερολέπτου) και θυμάμαι να κοιτάζω την νυχτερίδα και να προσπαθώ να καταλάβω πως βρέθηκε μπροστά μου. Αυτό που νομίζω(αλλα δεν είμαι σίγουρη αν το πιστεύω) πως έγινε, είναι ότι εκείνη τη στιγμή βρισκόμουν στον αέρα. Ο λόγος που ανέφερα την νυχτερλιδα έιναι, πως είχα ένα σημάδι του ύψους που βρισκόμουν, αλλα καταλαβαίνω πως η τροχιά του πετάγματος της νυχτερίδας δεν είναι και τόσο φερέγγυα! Πιστεύετε πως πραγματικα μπορεί να είχα αιωρηθε'ι;
Να σημειώσω, πως το καλοκαίρι μου αρεσει να κάθομαι στο μπαλκόνι του σπιτιού μου, συχνα όλο το βράδυ κοιτάζοντας τα αστέρια(!!!!). Όταν το κάνω αυτό λοιπόν, νιώθω... δεν ξέρω και εγω ακριβώς πως να το πω. Άλλες φορές νοιώθω υπερβολικά συναισθηματικά φορτισμ΄ςνη, άλλες πάλι τελείως κενή, χωρίς αυτό το κένό να μου δημιουργεί δυσάρεστη αίσθηση. Κάποιες φορές, σκέφτομαι διάφορα κατα τη διάρκεια της νύχτας και έχω μια σχετική αίσθηση του χρόνου, λέω σχετική γιατί σπάνια καταλαβαίνω πόση ακριβώς ώρα, έχω καθίσει έτσι. Συνήθως, όταν κοιτάξω το ρολόι μου βλέπω πως έχει περάσει περισσότερη ώρα απο΄΄οσο νόμιζα. Έχει τύχει να έρθει και το ξημέρωμα χωρίς να το καταλάβω (δεν με είχε πάει ο ύπνος!)
Ένα βράδυ λοιπόν, καθώς καθόμουν δεν ξέρω και εγω για πο΄ση ώρα στην καρέκλα στη άκρη του μπαλκονιού κοιτάζιντας τα αστέρια, δεν θυμάμαι να σκεφτόμουν κάτι, είδα μια νυχτερίδα μπροστά μου και φοβήθηκα. Εκεί συνέβη το παράξενο, άκουσα την καρέκλα να χτυπάει στο τσιμέντο(δεν είμαι σίγουρη αν αιωρούμουν μαζί με την καρέκλα)και η νυχτερίδα(όλο αυτό έγινε σε κλάσματα δετερολέπτου) και θυμάμαι να κοιτάζω την νυχτερίδα και να προσπαθώ να καταλάβω πως βρέθηκε μπροστά μου. Αυτό που νομίζω(αλλα δεν είμαι σίγουρη αν το πιστεύω) πως έγινε, είναι ότι εκείνη τη στιγμή βρισκόμουν στον αέρα. Ο λόγος που ανέφερα την νυχτερλιδα έιναι, πως είχα ένα σημάδι του ύψους που βρισκόμουν, αλλα καταλαβαίνω πως η τροχιά του πετάγματος της νυχτερίδας δεν είναι και τόσο φερέγγυα! Πιστεύετε πως πραγματικα μπορεί να είχα αιωρηθε'ι;