geodel
Νέο Μέλος1Μηνύματα
1Θέματα
22/04/2014, 10:57:35Πρώτο μήνυμα
22/04/2014, 10:57:35Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Καλημέρα σε όλους.
Μόλις εγγράφηκα και είναι η πρώτη φορά που γράφω στο esoterica, καθώς επιθυμώ να μοιραστώ αυτό που δεν είπα ποτέ ούτε στην καλύτερή μου φίλη.
Δεν ξέρω τι είναι η μόρα, αλλά ξέρω ότι μου συνέβαινε για περίπου 15 χρόνια, όπως επίσης ξέρω πώς το έδιωξα.
Στόχος μου με όσα θα παραθέσω είναι να βοηθήσω όσους υποφέρουν από τις επισκέψεις της να το ξεπεράσουν:
Θυμάμαι τη μόρα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Από πάρα πολύ μικρή ηλικία θυμάμαι κάτι να με πλακώνει, να πνίγομαι και να μην μπορώ να κουνηθώ. Καταρχάς για όσους μιλούν για παράλυση λόγω ύπνου, να πω ότι είναι μια κατάσταση που επίσης έχω βιώσει επανειλημμένα και δεν έχει καμιά σχέση με τη μόρα: πράγματι μπορεί να τύχει να ξυπνήσει κάποιος απότομα και για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ είναι ξύπνιος και αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει γύρω του, να μην μπορεί να κουνηθεί. Όμως η διαφορά από τη μόρα είναι ότι στην "παράλυση λόγω του ότι κάποιος ξύπνησε απότομα" (δεν ξέρω πώς να το πω επιστημονικά) το άτομο δεν βιώνει ούτε βάρος ούτε πόνο, αντίθετα με τη μόρα, σε καμία περίπτωση δε δεν νιώθει απειλή.
Για να μην κουράζω, οι επισκέψεις της μόρας μου συνέβαιναν κάθε 2 - 3 μήνες. Όταν πλέον πάτησα τα 18 και έφυγα από το σπίτι μου για να σπουδάσω, οι επισκέψεις της συνεχίστηκαν. Περίπου κατά τα 20 μου χρόνια οι επισκέψεις της άρχισαν να είναι πολύ συχνές και πολύ ενοχλητικές. Πλέον ερχόταν περίπου 1 φορά την εβδομάδα και άρχισα να έχω πόνους όταν μου συνέβαινε. Την προτελευταία φορά που με επισκέφθηκε είμαι σίγουρη ότι ήμουν ξύπνια. Ήταν πρωί Κυριακής, ήμουν λίγο άρρωστη (μια απλή ίωση), είχα ήδη ξυπνήσει και σηκωθεί από το κρεβάτι και απλά είχα ξαναξαπλώσει για να περάσει η ώρα. Το διαφορετικό που συνέβη εκείνη τη μέρα ήταν ακριβώς ότι ήμουν ξύπνια, όταν άρχισα να νιώθω το βάρος της να ανεβαίνει σιγά σιγά από τα πόδια προς το στήθος μου. Ακριβώς επειδή ήμουν τελείως ξύπνια κατέβαλα μεγάλες προσπάθειες(μεγαλύτερες απ' ότι συνήθως) να ανοίξω τα μάτια μου και τελικά τα κατάφερα, οπότε και αντίκρισα έναν σκούρο όγκο ανάμεσα στο κρεβάτι μου και την πόρτα του δωματίου. Αμέσως ένιωσα μια απίστευτη δύναμη να πέφτει πάνω μου, με ανάγκασε να κλείσω τα μάτια μου και η επίθεσή της εκείνη την ημέρα ήταν πιο έντονη από ποτέ. Ήταν λες και την τσάντισα. Θυμάμαι ότι για αρκετά λεπτά αφότου έφυγε είχα έναν πολύ οξύ πόνο στην πλάτη. Ένιωσα ότι θα με διέλυε και πρώτη φορά τρόμαξα τόσο. Να σημειώσω ότι δεν είμαι θρήσκα, προσπάθησα μηχανικά να πω μια προσευχή με το μυαλό μου(την οποία δεν πίστευα καν)και η οποία δεν βοήθησε καθόλου.
Η τελευταία φορά που με επισκέφθηκε (οπότε και την έδιωξα) ήταν μια εβδομάδα μετά, πάλι Κυριακή, πάλι η ίδια ώρα το πρωί, πάλι σηκώθηκα και ξαναξάπλωσα, εξακολουθούσε δε να με ταλαιπωρεί η ίδια ίωση και για αυτό το λόγο είχα πολλά νεύρα. Ήμουν απολύτως ξύπνια όταν πάλι ένιωσα την ίδια αίσθηση, ακινητοποιήθηκα, δεν μπόρεσα να ανοίξω τα μάτια μου και την ένιωσα αργά να ανεβαίνει στο σώμα μου από τα πόδια προς το στήθος. Το διαφορετικό σε αυτήν την περίπτωση ήταν ακριβώς το ότι δεν φοβήθηκα καθόλου, αντιθέτως ήμουν πολύ εκνευρισμένη από την όλη κατάσταση, καθώς είχα 10 μέρες να βγω από το σπίτι λόγω της ασθένειάς μου. Θυμάμαι ότι με απίστευτα νεύρα φώναξα με όλη τη δύναμη της σκέψης μου "Δεν θα μου συμβεί και αυτό σήμερα. Σήκω και φύγε από το σπίτι μου και να μην ξαναπατήσεις εδώ!" . Ένιωσα μια απίστευτη δύναμη εκείνη την ώρα και η Μόρα αποτραβήχτηκε.
Έχουν περάσει 7 χρόνια από τότε και δεν με έχει ξαναεπισκεφθεί. Συνεπώς για να τη διώξει κανείς πρέπει απλά να της δείξει ότι δεν τη φοβάται και ότι έχει τον έλεγχο του χώρου του.
Πάντως δεν είμαι σίγουρη ότι η μόρα έρχεται από το υπερπέραν. Εγώ ειλικρινά πιστεύω ότι τελικά μπορεί απλά να προσωποποιούμε τις φοβίες που είναι κρυμμένες στο υποσυνείδητό μας, προκειμένου έπειτα να τις αντιμετωπίσουμε και να τις διώξουμε μια και καλή. Μπορείς να αντιμετωπίσεις κάτι πιο αποτελεσματικά όταν το βλέπεις ή το νιώθεις.
Συγγνώμη αν κούρασα. Ελπίζω να βοηθήσω κάποιους.
Μόλις εγγράφηκα και είναι η πρώτη φορά που γράφω στο esoterica, καθώς επιθυμώ να μοιραστώ αυτό που δεν είπα ποτέ ούτε στην καλύτερή μου φίλη.
Δεν ξέρω τι είναι η μόρα, αλλά ξέρω ότι μου συνέβαινε για περίπου 15 χρόνια, όπως επίσης ξέρω πώς το έδιωξα.
Στόχος μου με όσα θα παραθέσω είναι να βοηθήσω όσους υποφέρουν από τις επισκέψεις της να το ξεπεράσουν:
Θυμάμαι τη μόρα από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Από πάρα πολύ μικρή ηλικία θυμάμαι κάτι να με πλακώνει, να πνίγομαι και να μην μπορώ να κουνηθώ. Καταρχάς για όσους μιλούν για παράλυση λόγω ύπνου, να πω ότι είναι μια κατάσταση που επίσης έχω βιώσει επανειλημμένα και δεν έχει καμιά σχέση με τη μόρα: πράγματι μπορεί να τύχει να ξυπνήσει κάποιος απότομα και για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ είναι ξύπνιος και αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει γύρω του, να μην μπορεί να κουνηθεί. Όμως η διαφορά από τη μόρα είναι ότι στην "παράλυση λόγω του ότι κάποιος ξύπνησε απότομα" (δεν ξέρω πώς να το πω επιστημονικά) το άτομο δεν βιώνει ούτε βάρος ούτε πόνο, αντίθετα με τη μόρα, σε καμία περίπτωση δε δεν νιώθει απειλή.
Για να μην κουράζω, οι επισκέψεις της μόρας μου συνέβαιναν κάθε 2 - 3 μήνες. Όταν πλέον πάτησα τα 18 και έφυγα από το σπίτι μου για να σπουδάσω, οι επισκέψεις της συνεχίστηκαν. Περίπου κατά τα 20 μου χρόνια οι επισκέψεις της άρχισαν να είναι πολύ συχνές και πολύ ενοχλητικές. Πλέον ερχόταν περίπου 1 φορά την εβδομάδα και άρχισα να έχω πόνους όταν μου συνέβαινε. Την προτελευταία φορά που με επισκέφθηκε είμαι σίγουρη ότι ήμουν ξύπνια. Ήταν πρωί Κυριακής, ήμουν λίγο άρρωστη (μια απλή ίωση), είχα ήδη ξυπνήσει και σηκωθεί από το κρεβάτι και απλά είχα ξαναξαπλώσει για να περάσει η ώρα. Το διαφορετικό που συνέβη εκείνη τη μέρα ήταν ακριβώς ότι ήμουν ξύπνια, όταν άρχισα να νιώθω το βάρος της να ανεβαίνει σιγά σιγά από τα πόδια προς το στήθος μου. Ακριβώς επειδή ήμουν τελείως ξύπνια κατέβαλα μεγάλες προσπάθειες(μεγαλύτερες απ' ότι συνήθως) να ανοίξω τα μάτια μου και τελικά τα κατάφερα, οπότε και αντίκρισα έναν σκούρο όγκο ανάμεσα στο κρεβάτι μου και την πόρτα του δωματίου. Αμέσως ένιωσα μια απίστευτη δύναμη να πέφτει πάνω μου, με ανάγκασε να κλείσω τα μάτια μου και η επίθεσή της εκείνη την ημέρα ήταν πιο έντονη από ποτέ. Ήταν λες και την τσάντισα. Θυμάμαι ότι για αρκετά λεπτά αφότου έφυγε είχα έναν πολύ οξύ πόνο στην πλάτη. Ένιωσα ότι θα με διέλυε και πρώτη φορά τρόμαξα τόσο. Να σημειώσω ότι δεν είμαι θρήσκα, προσπάθησα μηχανικά να πω μια προσευχή με το μυαλό μου(την οποία δεν πίστευα καν)και η οποία δεν βοήθησε καθόλου.
Η τελευταία φορά που με επισκέφθηκε (οπότε και την έδιωξα) ήταν μια εβδομάδα μετά, πάλι Κυριακή, πάλι η ίδια ώρα το πρωί, πάλι σηκώθηκα και ξαναξάπλωσα, εξακολουθούσε δε να με ταλαιπωρεί η ίδια ίωση και για αυτό το λόγο είχα πολλά νεύρα. Ήμουν απολύτως ξύπνια όταν πάλι ένιωσα την ίδια αίσθηση, ακινητοποιήθηκα, δεν μπόρεσα να ανοίξω τα μάτια μου και την ένιωσα αργά να ανεβαίνει στο σώμα μου από τα πόδια προς το στήθος. Το διαφορετικό σε αυτήν την περίπτωση ήταν ακριβώς το ότι δεν φοβήθηκα καθόλου, αντιθέτως ήμουν πολύ εκνευρισμένη από την όλη κατάσταση, καθώς είχα 10 μέρες να βγω από το σπίτι λόγω της ασθένειάς μου. Θυμάμαι ότι με απίστευτα νεύρα φώναξα με όλη τη δύναμη της σκέψης μου "Δεν θα μου συμβεί και αυτό σήμερα. Σήκω και φύγε από το σπίτι μου και να μην ξαναπατήσεις εδώ!" . Ένιωσα μια απίστευτη δύναμη εκείνη την ώρα και η Μόρα αποτραβήχτηκε.
Έχουν περάσει 7 χρόνια από τότε και δεν με έχει ξαναεπισκεφθεί. Συνεπώς για να τη διώξει κανείς πρέπει απλά να της δείξει ότι δεν τη φοβάται και ότι έχει τον έλεγχο του χώρου του.
Πάντως δεν είμαι σίγουρη ότι η μόρα έρχεται από το υπερπέραν. Εγώ ειλικρινά πιστεύω ότι τελικά μπορεί απλά να προσωποποιούμε τις φοβίες που είναι κρυμμένες στο υποσυνείδητό μας, προκειμένου έπειτα να τις αντιμετωπίσουμε και να τις διώξουμε μια και καλή. Μπορείς να αντιμετωπίσεις κάτι πιο αποτελεσματικά όταν το βλέπεις ή το νιώθεις.
Συγγνώμη αν κούρασα. Ελπίζω να βοηθήσω κάποιους.