gio

Νέο Μέλος

3Μηνύματα

3Θέματα

21/11/2002, 13:29:49Πρώτο μήνυμα

21/11/2002, 13:29:49Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(3)

- Ο ρόλος του Πνευματικού Δασκάλου σήμερα - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

1 μήνυμα/ 78 συνολικά

- Ο ρόλος του Πνευματικού Δασκάλου σήμερα - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

1 μήνυμα/ 61 συνολικά

- Ο ρόλος του Πνευματικού Δασκάλου σήμερα - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

1 μήνυμα/ 31 συνολικά

Πρόσφατα μηνύματα

- Ο ρόλος του Πνευματικού Δασκάλου σήμερα - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.21/11/2002, 13:29:49

quote:

Αγαπητέ thoth,
...μιας και μπήκα, λέω να συνεχίσω
Θα επιθυμούσα να ξεκινήσω την τοποθέτησή μου στο θέμα που θέτεις, με το αγαπημένο σου moto: ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ.
Και αυτό γιατί, πριν απο όλα, καλό θα ήταν να ορίσουμε ποιος είναι ο πνευματικός δάσκαλος και τι αντιπροσωπεύει. Επειδή όμως, όπως πολύ σωστά θέτεις : "να μην εστιαστείτε σε ονόματα Σχολών ή προσώπων" , ας δεχτούμε λοιπόν ότι ανεξαρτήτως "σχολών" ο ρόλος του πνευματικού δασκάλου είναι κοινός, δηλαδή να φωτίσει, να απελευθερώσει τα μονοπάτια του μυαλού μας, να μας οδηγήσει σε εναλλακτικούς τρόπους σκέψης, να μας "ανοίξει" τους πνευματικούς ορίζοντες. Ο στόχος λοιπόν τελικά είναι να μας βοηθήσει ώστε μόνοι μας να οδηγηθούμε στο υπερτατο ον, όποιο κι αν είναι αυτό, κι όπως το αντιλαμβάνεται ο καθένας μας. (Που μάλλον τελικά είναι για όλους ένα (η εισαγωγή μου)).
Μετά τα παραπάνω λοιπόν, προσωπικά εκτιμώ ότι είναι α π α ρ α ί τ η τ η η ύπαρξη ενός πνευματικού δασκάλου δίπλα στον κάθε αναζητητή - ταξιδιώτη, ειδικά από ένα σημείο και μετά.
Σαφώς ο κάθε ένας μας (και όχι όλοι οι άνθρωποι...) έχει μέσα του ερεθίσματα που τον κατευθύνουν σε αναζήτηση. Με αφορμή αυτά, ξεκινά το ταξίδι του. Είναι όμως σαν "αφορμάριστη μάζα", στην αρχή τουλάχιστο. Μέχρι ένα σημείο, μπορεί να πορευτεί μόνος του. Στην συνέχεια όμως, προκειμένου να κατακτήσει υψηλότερα νοητικά επίπεδα χρειάζεται έναν δάσκαλο-οδηγό στο πλάι του.
Εδώ θα ήθελα να παρατηρήσω ότι δεν είναι απαραίτητη η πλήρης συμφωνία μαθητή-δασκάλου για τα πράγματα. Απαραίτητος όμως είναι ο αμοιβαίος σεβασμός. Και η πειθαρχία. Και η πίστη.
Ο κύριος λόγος που με κάνει να πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντική η ύπαρξη ενός δασκάλου, είναι ότι μόνοι μας θα αργήσουμε πολύ να φτάσουμε ψηλά! Και σίγουρα δεν θα προλάβουμε σε μία ζωή. Εφόσον λοιπόν, κάποιοι άλλοι έχουν ήδη γνώση, είναι πολύ καλό να την μοιράσουν και μας βοηθήσουν... Ένας άλλος σημαντικός λόγος είναι ότι πέρασαν από τη γη μας άνθρωποι που ήταν ανώτερα πνεύματα, εκπληκτικά, και μας έχουν αφήσει κληρονομιά!! Γιατί να την παραβλέψουμε; Αλλά και πέρα από αυτό, παρότι είμαι οπαδός της μοναχικής πορείας, δεν παραβλέπω ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε κοινωνικά όντα, και πρέπει να μην μισαλλοδοξούμε, παρά να μοιραζόμαστε τα αγαθά (αυτή είναι μια μακρύτερη θεώρηση βέβαια).
Στάθηκα τυχερός ταξιδιώτης, και είχα τέτοιους ανθρώπους στην ζωή μου. Λίγους. Πάντα είναι λίγοι αυτοί!
Παρόλο που οι τίτλοι που παραθέτεις, με προκαλούν και για παραπάνω συζήτηση, το αφήνω για μια άλλη φορά.
ΓΕΙΑ ΣΟΥ,ΜΕ ΛΕΝΕ ΓΙΩΤΑ Κ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ!ΓΝΩΡΙΣΑ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΡΙΝ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΛΑΞΕ ΤΗΝ ΖΩΗ,ΜΕ ΔΙΑΦΩΤΙΣΕ,ΜΕ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΕ,ΜΟΥ ΔΙΕΥΡΙΝΕ ΤΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΜΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΓΑΠΗΣΕ.ΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ!ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΦΑΝΤΑΣΤΩ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΝ,ΤΟΝ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΕΒΟΜΑΙ ΟΣΟ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ.ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΜΟΥ.
Traveller

- Ο ρόλος του Πνευματικού Δασκάλου σήμερα - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.21/11/2002, 13:29:49

quote:

Αγαπητέ thoth,
...μιας και μπήκα, λέω να συνεχίσω
Θα επιθυμούσα να ξεκινήσω την τοποθέτησή μου στο θέμα που θέτεις, με το αγαπημένο σου moto: ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ.
Και αυτό γιατί, πριν απο όλα, καλό θα ήταν να ορίσουμε ποιος είναι ο πνευματικός δάσκαλος και τι αντιπροσωπεύει. Επειδή όμως, όπως πολύ σωστά θέτεις : "να μην εστιαστείτε σε ονόματα Σχολών ή προσώπων" , ας δεχτούμε λοιπόν ότι ανεξαρτήτως "σχολών" ο ρόλος του πνευματικού δασκάλου είναι κοινός, δηλαδή να φωτίσει, να απελευθερώσει τα μονοπάτια του μυαλού μας, να μας οδηγήσει σε εναλλακτικούς τρόπους σκέψης, να μας "ανοίξει" τους πνευματικούς ορίζοντες. Ο στόχος λοιπόν τελικά είναι να μας βοηθήσει ώστε μόνοι μας να οδηγηθούμε στο υπερτατο ον, όποιο κι αν είναι αυτό, κι όπως το αντιλαμβάνεται ο καθένας μας. (Που μάλλον τελικά είναι για όλους ένα (η εισαγωγή μου)).
Μετά τα παραπάνω λοιπόν, προσωπικά εκτιμώ ότι είναι α π α ρ α ί τ η τ η η ύπαρξη ενός πνευματικού δασκάλου δίπλα στον κάθε αναζητητή - ταξιδιώτη, ειδικά από ένα σημείο και μετά.
Σαφώς ο κάθε ένας μας (και όχι όλοι οι άνθρωποι...) έχει μέσα του ερεθίσματα που τον κατευθύνουν σε αναζήτηση. Με αφορμή αυτά, ξεκινά το ταξίδι του. Είναι όμως σαν "αφορμάριστη μάζα", στην αρχή τουλάχιστο. Μέχρι ένα σημείο, μπορεί να πορευτεί μόνος του. Στην συνέχεια όμως, προκειμένου να κατακτήσει υψηλότερα νοητικά επίπεδα χρειάζεται έναν δάσκαλο-οδηγό στο πλάι του.
Εδώ θα ήθελα να παρατηρήσω ότι δεν είναι απαραίτητη η πλήρης συμφωνία μαθητή-δασκάλου για τα πράγματα. Απαραίτητος όμως είναι ο αμοιβαίος σεβασμός. Και η πειθαρχία. Και η πίστη.
Ο κύριος λόγος που με κάνει να πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντική η ύπαρξη ενός δασκάλου, είναι ότι μόνοι μας θα αργήσουμε πολύ να φτάσουμε ψηλά! Και σίγουρα δεν θα προλάβουμε σε μία ζωή. Εφόσον λοιπόν, κάποιοι άλλοι έχουν ήδη γνώση, είναι πολύ καλό να την μοιράσουν και μας βοηθήσουν... Ένας άλλος σημαντικός λόγος είναι ότι πέρασαν από τη γη μας άνθρωποι που ήταν ανώτερα πνεύματα, εκπληκτικά, και μας έχουν αφήσει κληρονομιά!! Γιατί να την παραβλέψουμε; Αλλά και πέρα από αυτό, παρότι είμαι οπαδός της μοναχικής πορείας, δεν παραβλέπω ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε κοινωνικά όντα, και πρέπει να μην μισαλλοδοξούμε, παρά να μοιραζόμαστε τα αγαθά (αυτή είναι μια μακρύτερη θεώρηση βέβαια).
Στάθηκα τυχερός ταξιδιώτης, και είχα τέτοιους ανθρώπους στην ζωή μου. Λίγους. Πάντα είναι λίγοι αυτοί!
Παρόλο που οι τίτλοι που παραθέτεις, με προκαλούν και για παραπάνω συζήτηση, το αφήνω για μια άλλη φορά.
ΓΕΙΑ ΣΟΥ,ΜΕ ΛΕΝΕ ΓΙΩΤΑ Κ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ!ΓΝΩΡΙΣΑ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΡΙΝ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΛΑΞΕ ΤΗΝ ΖΩΗ,ΜΕ ΔΙΑΦΩΤΙΣΕ,ΜΕ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΕ,ΜΟΥ ΔΙΕΥΡΙΝΕ ΤΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΜΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΓΑΠΗΣΕ.ΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ!ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΦΑΝΤΑΣΤΩ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΝ,ΤΟΝ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΕΒΟΜΑΙ ΟΣΟ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ.ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΜΟΥ.
Traveller

- Ο ρόλος του Πνευματικού Δασκάλου σήμερα - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.21/11/2002, 13:29:49

quote:

Αγαπητέ thoth,
...μιας και μπήκα, λέω να συνεχίσω
Θα επιθυμούσα να ξεκινήσω την τοποθέτησή μου στο θέμα που θέτεις, με το αγαπημένο σου moto: ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ.
Και αυτό γιατί, πριν απο όλα, καλό θα ήταν να ορίσουμε ποιος είναι ο πνευματικός δάσκαλος και τι αντιπροσωπεύει. Επειδή όμως, όπως πολύ σωστά θέτεις : "να μην εστιαστείτε σε ονόματα Σχολών ή προσώπων" , ας δεχτούμε λοιπόν ότι ανεξαρτήτως "σχολών" ο ρόλος του πνευματικού δασκάλου είναι κοινός, δηλαδή να φωτίσει, να απελευθερώσει τα μονοπάτια του μυαλού μας, να μας οδηγήσει σε εναλλακτικούς τρόπους σκέψης, να μας "ανοίξει" τους πνευματικούς ορίζοντες. Ο στόχος λοιπόν τελικά είναι να μας βοηθήσει ώστε μόνοι μας να οδηγηθούμε στο υπερτατο ον, όποιο κι αν είναι αυτό, κι όπως το αντιλαμβάνεται ο καθένας μας. (Που μάλλον τελικά είναι για όλους ένα (η εισαγωγή μου)).
Μετά τα παραπάνω λοιπόν, προσωπικά εκτιμώ ότι είναι α π α ρ α ί τ η τ η η ύπαρξη ενός πνευματικού δασκάλου δίπλα στον κάθε αναζητητή - ταξιδιώτη, ειδικά από ένα σημείο και μετά.
Σαφώς ο κάθε ένας μας (και όχι όλοι οι άνθρωποι...) έχει μέσα του ερεθίσματα που τον κατευθύνουν σε αναζήτηση. Με αφορμή αυτά, ξεκινά το ταξίδι του. Είναι όμως σαν "αφορμάριστη μάζα", στην αρχή τουλάχιστο. Μέχρι ένα σημείο, μπορεί να πορευτεί μόνος του. Στην συνέχεια όμως, προκειμένου να κατακτήσει υψηλότερα νοητικά επίπεδα χρειάζεται έναν δάσκαλο-οδηγό στο πλάι του.
Εδώ θα ήθελα να παρατηρήσω ότι δεν είναι απαραίτητη η πλήρης συμφωνία μαθητή-δασκάλου για τα πράγματα. Απαραίτητος όμως είναι ο αμοιβαίος σεβασμός. Και η πειθαρχία. Και η πίστη.
Ο κύριος λόγος που με κάνει να πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντική η ύπαρξη ενός δασκάλου, είναι ότι μόνοι μας θα αργήσουμε πολύ να φτάσουμε ψηλά! Και σίγουρα δεν θα προλάβουμε σε μία ζωή. Εφόσον λοιπόν, κάποιοι άλλοι έχουν ήδη γνώση, είναι πολύ καλό να την μοιράσουν και μας βοηθήσουν... Ένας άλλος σημαντικός λόγος είναι ότι πέρασαν από τη γη μας άνθρωποι που ήταν ανώτερα πνεύματα, εκπληκτικά, και μας έχουν αφήσει κληρονομιά!! Γιατί να την παραβλέψουμε; Αλλά και πέρα από αυτό, παρότι είμαι οπαδός της μοναχικής πορείας, δεν παραβλέπω ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε κοινωνικά όντα, και πρέπει να μην μισαλλοδοξούμε, παρά να μοιραζόμαστε τα αγαθά (αυτή είναι μια μακρύτερη θεώρηση βέβαια).
Στάθηκα τυχερός ταξιδιώτης, και είχα τέτοιους ανθρώπους στην ζωή μου. Λίγους. Πάντα είναι λίγοι αυτοί!
Παρόλο που οι τίτλοι που παραθέτεις, με προκαλούν και για παραπάνω συζήτηση, το αφήνω για μια άλλη φορά.
ΓΕΙΑ ΣΟΥ,ΜΕ ΛΕΝΕ ΓΙΩΤΑ Κ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ!ΓΝΩΡΙΣΑ ΕΝΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΡΙΝ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΑΛΑΞΕ ΤΗΝ ΖΩΗ,ΜΕ ΔΙΑΦΩΤΙΣΕ,ΜΕ ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΕ,ΜΟΥ ΔΙΕΥΡΙΝΕ ΤΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΜΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΑΓΑΠΗΣΕ.ΑΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ!ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΦΑΝΤΑΣΤΩ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΝ,ΤΟΝ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΕΒΟΜΑΙ ΟΣΟ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ.ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΜΟΥ.
Traveller