grvasilakis
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
________________________________________
Καταλήγω στο συμπέρασμα, ότι η σοφία δεν είναι να αγωνίζεσαι κατά των βλακών και ηλιθίων-πράγμα φύσει αδύνατον, λόγω της απολύτου αριθμητικής υπεροχής των – σοφόν είναι το αποφεύγειν και ει δυνατόν - χειρίζεσθαι τους βλάκες και ηλιθίους.
________________________________________
Έχω την εντύπωση πως δυστυχώς δεν τίθεται λόγος για αγώνα εναντίων βλακών και ηλιθίων. Ο χειρισμός αυτών δε, θα πρέπει να αποσκοπεί μόνον στο να εξελιχθούν κι αυτοί πνευματικά.
Όλοι οι πνευματικά εξελιγμένοι είδαν ένα μικρό μέρος της αλήθειας. Κανείς τους όμως δεν κατάφερε να βρει μια “τεχνοτροπία-τεχνολογία” ώστε να μπορούν και οι άλλοι να δουν. Οπότε και άφησαν το σώμα τους μόνοι κάποια στιγμή. Σε κάποιες περιπτώσεις βέβαια η έξοδος έγινε βάναυσα λόγω δεισιδαιμονιών και συνοπτικών αντιδημοκρατικών διαδικασιών, αλλά μικρή σημασία έχει αυτό.
Κάποιοι ”super” πνευματικά εξελιγμένοι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού είδαν λίγο παραπάνω απ’ την αλήθεια που οι πνευματικά εξελιγμένοι είδαν και σχεδόν θεοποιήθηκαν (δυστυχώς) απ’ όλους τους υπολοίπους. Και αυτοί οι ολίγοι δεν έκαναν κανέναν διαχωρισμό μεταξύ ηλιθίων και υπολοίπων. Η “τεχνολογία” τους βέβαια έγινε θρησκεία και διαστρεβλώθηκε απ’ τους ηλιθίους με το πέρασμα των ετών… (lost tech)
Εκτός αυτού το να δείξεις σε κάποιον την αλήθεια προκαλεί θαυμασμό και δέος. Εάν την καταλάβει κιόλας μάλλον θα οδηγηθεί στην τρέλα. Προς τι η αναγνώριση λοιπόν; Καλύτερα βλαξ ή τρελός; Ο μόνος τρόπος είναι να δείξεις το δρόμο ώστε να δει την δική του αλήθεια (που εξαιτίας της κοινής μας προσέλευσης είναι ταυτόσημη σε όλους) και ταυτόχρονα την δύναμη να την αντιμετωπίσει.
Εάν κρίνουμε πως η αλήθεια πρέπει να φανερώνεται μόνον σε κάποιους τότε μπαίνουμε στα σκοτεινά μονοπάτια του μυστικισμού. Το κριτήριο για γνώση δεν πρέπει να είναι ούτε το βλαIQ ούτε οτιδήποτε άλλο. Ένα πάρα πολύ μικρό μέρος του πληθυσμού είναι πραγματικά κακόβουλο και κακοπροαίρετο κι αυτοί έτσι κι αλλιώς αδυνατούν να δουν οτιδήποτε πέραν του μίσους. Αυτό καλύπτει το μοναδικό κριτήριο στην αληθινή γνώση αλλά και πάλι αναγκαστικά (μιας και χρειάζεται αγάπη για να δεις την αλήθεια) και όχι εξαναγκαστικά. Και αυτοί στο τέλος θα αναγκαστούν…
________________________________________
Καταλήγω στο συμπέρασμα, ότι η σοφία δεν είναι να αγωνίζεσαι κατά των βλακών και ηλιθίων-πράγμα φύσει αδύνατον, λόγω της απολύτου αριθμητικής υπεροχής των – σοφόν είναι το αποφεύγειν και ει δυνατόν - χειρίζεσθαι τους βλάκες και ηλιθίους.
________________________________________
Έχω την εντύπωση πως δυστυχώς δεν τίθεται λόγος για αγώνα εναντίων βλακών και ηλιθίων. Ο χειρισμός αυτών δε, θα πρέπει να αποσκοπεί μόνον στο να εξελιχθούν κι αυτοί πνευματικά.
Όλοι οι πνευματικά εξελιγμένοι είδαν ένα μικρό μέρος της αλήθειας. Κανείς τους όμως δεν κατάφερε να βρει μια “τεχνοτροπία-τεχνολογία” ώστε να μπορούν και οι άλλοι να δουν. Οπότε και άφησαν το σώμα τους μόνοι κάποια στιγμή. Σε κάποιες περιπτώσεις βέβαια η έξοδος έγινε βάναυσα λόγω δεισιδαιμονιών και συνοπτικών αντιδημοκρατικών διαδικασιών, αλλά μικρή σημασία έχει αυτό.
Κάποιοι ”super” πνευματικά εξελιγμένοι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού είδαν λίγο παραπάνω απ’ την αλήθεια που οι πνευματικά εξελιγμένοι είδαν και σχεδόν θεοποιήθηκαν (δυστυχώς) απ’ όλους τους υπολοίπους. Και αυτοί οι ολίγοι δεν έκαναν κανέναν διαχωρισμό μεταξύ ηλιθίων και υπολοίπων. Η “τεχνολογία” τους βέβαια έγινε θρησκεία και διαστρεβλώθηκε απ’ τους ηλιθίους με το πέρασμα των ετών… (lost tech)
Εκτός αυτού το να δείξεις σε κάποιον την αλήθεια προκαλεί θαυμασμό και δέος. Εάν την καταλάβει κιόλας μάλλον θα οδηγηθεί στην τρέλα. Προς τι η αναγνώριση λοιπόν; Καλύτερα βλαξ ή τρελός; Ο μόνος τρόπος είναι να δείξεις το δρόμο ώστε να δει την δική του αλήθεια (που εξαιτίας της κοινής μας προσέλευσης είναι ταυτόσημη σε όλους) και ταυτόχρονα την δύναμη να την αντιμετωπίσει.
Εάν κρίνουμε πως η αλήθεια πρέπει να φανερώνεται μόνον σε κάποιους τότε μπαίνουμε στα σκοτεινά μονοπάτια του μυστικισμού. Το κριτήριο για γνώση δεν πρέπει να είναι ούτε το βλαIQ ούτε οτιδήποτε άλλο. Ένα πάρα πολύ μικρό μέρος του πληθυσμού είναι πραγματικά κακόβουλο και κακοπροαίρετο κι αυτοί έτσι κι αλλιώς αδυνατούν να δουν οτιδήποτε πέραν του μίσους. Αυτό καλύπτει το μοναδικό κριτήριο στην αληθινή γνώση αλλά και πάλι αναγκαστικά (μιας και χρειάζεται αγάπη για να δεις την αλήθεια) και όχι εξαναγκαστικά. Και αυτοί στο τέλος θα αναγκαστούν…