kata tyxh
Νέο Μέλος1Μηνύματα
1Θέματα
03/12/2003, 21:37:41Πρώτο μήνυμα
03/12/2003, 21:37:41Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
αγαπητοι φιλοι της ιερης παρνηθας γεια σας
Αν και εδω και λιγο καιρο παρακολουθω το πολυ ενδιαφερον αυτο θεμα αποφασισα να γραψω και εγω κατι,απο φοβο πιο πολυ,μηπως και η αγαπητη zezmperq σταματησει να μας προσφερει τις εμπειριες της.
Εδω και δυο χρονια περιπου μια μεταθεση στην εργασια μου με εφερε να εργαζομαι, που αλλου? Στην κορυφη της παρνηθας.Ζω περιπου 20 χρονια στην αθηνα και πρωτη φορα ανεβηκα στην παρνηθα πριν 2 χρονια οταν εψαχνα να βρω την νεα μου υπηρεσια.Ανεβαινοντας στο μαγικο αυτο βουνο,οπως συνηθως αναφερετε εδω,ενοιωσα απογοητευση,απογοητευτικα με τον εαυτο μου που τοσα χρονια στην αθηνα και δεν σκεφτηκα ουτε μια φορα εστω και για βολτα να ερθω εδω.Και γραφω εδω,γιατι τωρα που σας γραφω βρισκομαι περιπου στα 1250 μετρα υψομετρο και εξω απο το παραθυρο μου απλωνεται ενα τεραστιο χαλι απο ασπρα και πορτοκαλι φωτακια που δεν ειναι αλλο απο την <<ομορφη>> πολη μας.
Αρκετοι απο εμας συνηθως δεν ειμαστε ευχαριστημενενοι με τις εργασιες μας,καπως ετσι ημουν και εγω,αλλα ηρθε η μαγικη επαφη με αυτο το βουνο να αλλαξει αρκετα μεσα μου το πως αισθανομαι για την εργασια μου.Και ποιος βεβαια θα ηταν δυσαρεστημενος αν επρεπε να εργαζεται μεσα σε αυτον το πανεμορφο χωρο.
Παραξενες εμπειριες εδω πανω ειχα μια δυο φορες και περιοριζοταν σε αυτο που αλλοι φιλοι ειχαν αναφερει πιο πριν,στο οτι αισθανεσαι καμια φορα να σε παρακολουθουν,αυτο το αισθανθηκα μια φορα οταν εκανα βολτα στο δασος κοντα στην σκιπιζα και μια φορα σε μια υπογεια στοα που εχουμε εδω και χρησιμοποιουμε για καποιες εργασιες.Εμπειρια οχι δικη μου αλλα ενος συναδελφου ηταν πριν ενα χρονο περιπου, με παρα πολυ χιονι εδω πανω, η θεαση ενος ανθρωπου, γερου οπως μας ειπε να τον παρακολουθει απο το παραθυρο για περιπου 2 με 3 λεπτα,αν αποκλεισουμε το γεγονος οτι ηταν καποιος τυχαιος περαστικος,γιατι εδω που ειμαστε δεν υπαρχουν τετοιοι και το χιονι ηταν περιπου στο εναμισυ μετρο και αν δεχθουμε οτι δεν ηταν στην φαντασια του τοτε ειναι μια ακομη παραξενη εμπειρια.
Αυτα τα λιγα ειχα να πω,αν και δεν ηταν και τιποτε σημαντικο αλλα ελπιζω η φιλη zezmperq καθως και οι αλλοι oannes,edorama και ολοι οι υπολοιποι να συνεχισετε να μας γραφετε και να μας χαριζετε τις εμπειριες σας. Αφηστε που απο την ωρα που αρχισα να διαβαζω αυτο το topic ανεβαινοντας καθε φορα εδω πανω κοιταζω δεξια και αριστερα μηπως και αναγνωρισω καποιον απο ολους σας
σας ευχαριστω.
Αν και εδω και λιγο καιρο παρακολουθω το πολυ ενδιαφερον αυτο θεμα αποφασισα να γραψω και εγω κατι,απο φοβο πιο πολυ,μηπως και η αγαπητη zezmperq σταματησει να μας προσφερει τις εμπειριες της.
Εδω και δυο χρονια περιπου μια μεταθεση στην εργασια μου με εφερε να εργαζομαι, που αλλου? Στην κορυφη της παρνηθας.Ζω περιπου 20 χρονια στην αθηνα και πρωτη φορα ανεβηκα στην παρνηθα πριν 2 χρονια οταν εψαχνα να βρω την νεα μου υπηρεσια.Ανεβαινοντας στο μαγικο αυτο βουνο,οπως συνηθως αναφερετε εδω,ενοιωσα απογοητευση,απογοητευτικα με τον εαυτο μου που τοσα χρονια στην αθηνα και δεν σκεφτηκα ουτε μια φορα εστω και για βολτα να ερθω εδω.Και γραφω εδω,γιατι τωρα που σας γραφω βρισκομαι περιπου στα 1250 μετρα υψομετρο και εξω απο το παραθυρο μου απλωνεται ενα τεραστιο χαλι απο ασπρα και πορτοκαλι φωτακια που δεν ειναι αλλο απο την <<ομορφη>> πολη μας.
Αρκετοι απο εμας συνηθως δεν ειμαστε ευχαριστημενενοι με τις εργασιες μας,καπως ετσι ημουν και εγω,αλλα ηρθε η μαγικη επαφη με αυτο το βουνο να αλλαξει αρκετα μεσα μου το πως αισθανομαι για την εργασια μου.Και ποιος βεβαια θα ηταν δυσαρεστημενος αν επρεπε να εργαζεται μεσα σε αυτον το πανεμορφο χωρο.
Παραξενες εμπειριες εδω πανω ειχα μια δυο φορες και περιοριζοταν σε αυτο που αλλοι φιλοι ειχαν αναφερει πιο πριν,στο οτι αισθανεσαι καμια φορα να σε παρακολουθουν,αυτο το αισθανθηκα μια φορα οταν εκανα βολτα στο δασος κοντα στην σκιπιζα και μια φορα σε μια υπογεια στοα που εχουμε εδω και χρησιμοποιουμε για καποιες εργασιες.Εμπειρια οχι δικη μου αλλα ενος συναδελφου ηταν πριν ενα χρονο περιπου, με παρα πολυ χιονι εδω πανω, η θεαση ενος ανθρωπου, γερου οπως μας ειπε να τον παρακολουθει απο το παραθυρο για περιπου 2 με 3 λεπτα,αν αποκλεισουμε το γεγονος οτι ηταν καποιος τυχαιος περαστικος,γιατι εδω που ειμαστε δεν υπαρχουν τετοιοι και το χιονι ηταν περιπου στο εναμισυ μετρο και αν δεχθουμε οτι δεν ηταν στην φαντασια του τοτε ειναι μια ακομη παραξενη εμπειρια.
Αυτα τα λιγα ειχα να πω,αν και δεν ηταν και τιποτε σημαντικο αλλα ελπιζω η φιλη zezmperq καθως και οι αλλοι oannes,edorama και ολοι οι υπολοιποι να συνεχισετε να μας γραφετε και να μας χαριζετε τις εμπειριες σας. Αφηστε που απο την ωρα που αρχισα να διαβαζω αυτο το topic ανεβαινοντας καθε φορα εδω πανω κοιταζω δεξια και αριστερα μηπως και αναγνωρισω καποιον απο ολους σας
σας ευχαριστω.