luna_numba

Τα όνειρα είναι παράξενα μικρή έβλεπα ότι έπεφτα απο κάπου γενικά μαύρο δεν έβλεπα ούτε κτίριο τίποτα (πραγματικά ένιωθα το σώμα μου να τραντάζετε..)

Ήμουν λέει στο σπίτι μου (το όνειρο αρχίζει απο την κουζίνα) και κοιτούσα προς το παράθυρο έξω. μουντός καιρός... και αεροπλάνα που βομβάρδιζαν το σπίτι.. σκύβω για να προστατευτώ και μπουσουλώντας φτάνω στο υπνοδωμάτιο μου (εκεί έμενα με την αδερφή μου)..

το χάος να σας πω? ο τοίχος που ήταν εκεί στο όνειρο μου δεν υπήρχε...μουντός καιρός ανεμοστρόβιλοι τα αεροπλάνα όμως πουθενά και να ακούω το σκυλάκι της αδερφής μου να κλαίει (λογικό μέσα στο χαμό που γινόταν...) για να ξεφύγω απο αυτό το κακό και να γλυτώσω ένιωθα ότι ήταν κάτι πάνω απο τις δυνάμεις μου για να γλυτώσω (μπροστά στις φυσικές δυνάμεις τι να πει κανείς...) πάω στο σαλόνι...

εκεί παιδιά μα καμία σχέση? γαλήνια το φώς απο παντού!! ανοίγω την εξώπορτα και βγαίνω έξω να το δώ απο μακριά (ότι στο πίσω μέρος γινόταν χαμός και μπροστά ηρεμία) λάθος μου όμως.. με το που πατάω το πόδι μου στην άσφαλτο ένα κομμάτι (και λέω κομμάτι γιατί είχε ορθογώνιο σχήμα κι όχι κάτι απροσδιόριστο να το πω...) με το που το είδα εγώ ανέβηκα πάλι στο μπαλκόνι του σπιτιού για να προστατευτώ λίγο πιο κάτω όμως είδα το καλύτερο μου φίλο με τον αδερφό του και δεν θυμάμαι πιοι άλλοι ήταν εκεί.. με φώναξε και τους είπα τρέχουμε όλοι προς την δική σας κατεύθυνση να γλυτώσουμε (το νερό ήταν στην δική μου μεριά κι αν ερχόντουσαν τα παιδιά θα πέθαιναν εγώ ένιωθα δυνατή να τρέξω (όταν κινδυνεύουν δικοί μου άνθρωποι νιώθω ότι μπορώ να κάνω τα πάντα για να τους προστατέψω..)

περίμενα λίγο και άρχισα να τρέχω.. όχι πολύ μακριά απο το πατρικό μου και σχεδόν μπροστά απο το σπίτι της γιαγιάς μου ήταν ένα ορθογώνιο πολύ ψηλό (δεν ξέρω ειλικρινά πως να το ονομάσω..) το κομμάτι αυτό αποτελείτο απο 3 ξεχωριστά κομμάτια αλλα ήταν ενωμένα.. τι εννοώ.. απο κάτω ήταν γαλαζοπράσινο νερό (αυτό ήταν και το μεγαλύτερο σε ύψος κομμάτι) απο πάνω του ήταν φωτιά που ήταν πολύ πιο μικρό κομμάτι και απο πάνω απο την φωτία ήταν καθαρό νερό στο οποίο ανεβήκαμε.. τώρα πως ανεβήκαμε εκεί και δεν πνιγήκαμε ή δεν καήκαμε είναι κάτι που δεν το ξέρω (μ'αρέσει που προσπαθώ να βρώ λογική σε κάτι που δεν πρέπει.. όνειρο είναι..)φανταστείτε το γαλαζοπράσινο κομμάτι να είναι 2 μέτρα ύψος και μετά η φωτιά και το πάνω νερό να είναι απο 30 cm το καθένα... ναι.. αναρωτιώμουν κι εγώ γιατί ήμουν τόσο ακριβείς όταν έλεγα στην μητέρα μου το όνειρο έκανα εβδομάδες να το ξεπεράσω... σε διάστημα 5 χρόνων είχα δεί ακόμη 2 φορές ακριβώς το ίδιο όνειρο με τα ίδια άτομα... απλά την δεύτερη και τρίτη φορά ήμουν πολύ πιο ήρεμη και δεν φοβόμουν όπως την πρώτη φορά..