lycaon

Τιποτε που αφορα τον ανθρωπο δεν στεκεται στον προθαλαμο οσο ζει ο ανθρωπος!Απλως πρεπει να λυσουμε τα παπουτσια μας κ να περπατησουμε εξω απο τον πολιτισμο μας που τον χορτασαμε για να μπουμε στους μοναδικα ωραιους κηπους της!Εκει που οι αντιθεσεις ζωη και θανατος συναντωνται και μυριζουν τα ανθισμενα λουλουδια...Που σ'ολα τα μηκη και πλατη τους φτανουν το υψος της καρδιας!

Σπουδαια αναζητηση,προσωπικα νιωθω μισός μακρυα απο την καρδια.Ερχονται ιδεες και σκεψεις και πλημυριζουν το κεφαλι μου και οταν βρισκουν εδαφος καμια φορα γινονται φοβοι φοβιες και φοβερες!!

Φοβεριζουν και διωχνουν τα χρωματα γυρω μου που χανουν την δυναμη τους να μου αφηγηθουν την πιο ομορφη τους ιστορια!
Κλεινεται ο νους μου σε μια φουσκα και ποσες φορες δεν περπαταω χωρις να βλεπω δεξια και αριστερα μου ,νιωθωντας μεγαλος κ δυνατος ετοιμος για ολα η μικρος κ ανισχυρος.
Ποσες φορες δεν μιλησα στον φιλο μου χωρις να καταλαιναινω τιποτα αποσα μου ελεγε,ζαλισμενος απο τις σκεψεις και τα συννεφα του νου.
Οταν λειπει η γατα που λενε, χορευουν τα ποντικια!

Οταν ανθισουν τα φυλλα της καρδιας τοτε ηρθε η ανοιξη ...και ο νους σαν ενα λευκο πουλι κανει παιχνιδια με το αερακι! (πλατωνα η φωτο απαιχτη!!thanks man!(...)