mardim

Απόψε θα συμμερισθούμε μια ιστοριούλα, που χρόνια πριν είχα σκαρώσει…

κι’ αρχίζουμε αμέσως

ήταν λοιπόν ο Μήτσος, δημόσιος υπάλληλος σε μια υπηρεσία στην Αθήνα. Βαριόταν την δουλειά του αλλά τι να κάνει!

Ήταν βλέπετε και καρπερός ο φίλος μας, τρία στόματα είχε να θρέψει και ένα της γυναίκας του όπως έλεγε. Έπινε το πρωινό καφεδάκι του και ο νους του έφευγε πετούσε μακριά…εκεί στού Μαρκόπουλου τη μεριά.

Είχε αγοράσει ένα μικρό χωραφάκι σε ένα μικρό οροπέδιο και ονειρευότανε…ονειρευότανε…αχ και να φτάνανε τα λεφτά, θαύματα θα έκανε. Προς το παρόν τα αγαπημένα του μελίσσια μέσα στις τόσο όμορφα βαμμένες και φροντισμένες του κυψέλες χμ.. όοχι….όοχι δεν ήταν ο Κουφοντίνας.
Η ιστορία ειπώθηκε το 1994, σας βεβαιώνω!

Μια μέρα ή μάλλον απογευματάκι έφτασε και πάλι στο χωράφι του με τα μελίσσια και το απαραίτητο αυθαίρετό του…μια καλυβούλα 1,50 χ 2,00 τ.μ. Την χρησιμοποιούσε για να φυλάγει τα σύνεργα, την στολή του μελισσοκόμου, τα εργαλεία του και μερικά μπουκάλια με ολόφρεσκο μέλι.. για του φίλους ντέ.. δεν το πωλούσε ο Μήτσος το μέλι το μοίραζε και το χαιρότανε, ακούγοντας τα σχόλια που τόνωναν την μεγαθυμία του…

Μπράβο ρε Μήτσο, Νάσαι καλά…ρε Μήτσο ο θεός να σ΄ έχει καλά… α΄ τα παιδιά πως το χάρηκαν ρε Μήτσο…και χαιρότανε ο Μήτσος και δεν ήθελε να χάσει τα πρωτεία και γινότανε καλύτερος και τα μελίσσια του.. έ και του πουλιού το γάλα και συνεχείς μετακινήσεις…πότε θάλασσα, πότε βουνό.

Κείνη την μέρα, Σεπτέμβρης, τέλη θαρρώ, ξεχάστηκε ο Μήτσος και σουρούπωσε.

Η νύχτα άρχισε να πέφτει και τον συνάντησε με δύο τενεκέδες τυριού, που επιδέξια μετέτρεψε σε κουβάδες, κόβοντας το καπάκι και προσθέτοντας ένα κυλινδρικό ξύλο στη μέση, στερεώνοντας το με δύο καρφιά από κάθε πλευρά. Εκεί μέσα κουβαλούσε τώρα την πολύτιμη σοδειά..
Τάχυνε το βήμα του, να φτάσει γρήγορα στην καλυβούλα…τι καλυβούλα…καμαρούλα μια σταλιά!

Ανοίγει την πόρτα και στα ψαχουλευτά ψάχνει, τον διακόπτη.
Ν΄ ανάψει το εξωτερικό φως, την άθλια γυμνή λάμπα μα κείνη δεν άναψε…

Αεί στο καλό, τώρα βρήκε να καεί φώναξε..
¨άφησε και τον άλλον τενεκέ δίπλα στο άλλο του πόδι τώρα και τότε θυμήθηκε…μωρέ έχω και άλλη λάμπα…κάτσε να δω που είναι. Και τη βρήκε, σήκωσε το καρεκλάκι που ψαχουλευτά έσυρε έξω και ανέβηκε πάνω του να ξεβιδώσει την καμένη. Τη βάζει γρήγορα στην μια του τσέπη και από την άλλη, βγάζει την καλή.

Αει στο καλό…γρύλισε …η λάμπα του έφυγε από τα χέρια γλίστρησε και Πλόοοπ!

Μέσα στον δεξιό κουβά με το μέλι. ¨έβγαλε το γάντι και ψαχούλεψε στο μέλι, πιάνει την λάμπα και με την αναστροφή των δακτύλων, καθαρίζει το μέλι που έτρεχε.. έρεε παχύρρευστο. Βιδώνει προσεκτικά την λάμπα, ανοίγει τον διακόπτη και εγένετο φως…φως δυνατό που φώτιζε την καμαρούλα για να ξεντυθεί, ν΄ αλλάξει, να συσκευάσει το μέλι σε μπουκάλια και να πάρει τον δρόμο για την Αθήνα.

Πόση ώρα νάχε περάσει…δεν μπόρεσε να υπολογίσει ο Μήτσος και ξαφνικά εγένετο σκότος μέγα και βαθύς ζόφος…Γαμώτο πάει κι’ αυτή η λάμπα.. μα δεν μπορεί…σκέφτηκε δεν γίνεται και τον έπιασε το γινάτι..

Ανέβηκε ξανά στο καρεκλάκι και τι να δει. Μυριάδες ζουζούνια, έντομα της νύχτας, πεταλούδες και σκνίπες και κουνούπια και ότι βάλει ο νους σας, είχαν καλύψει την λάμπα, απολαμβάνοντας τους ζεστούς χυμούς του μελιού που ΄τώρα απλώθηκε σε όλη την επιφάνεια του γλόμπου.

¨ήταν αναμμένος αλλά ούτε μια χαραμάδα, μια σχισμή δεν άφησαν τα έντομα για να διαρρεύσει έστω και μια αχτίδα. Τον είχαν καλύψει παντελώς. Συσκοτίστηκε…
Αναμμένη η λάμπα και όμως συσκοτισμένη, σκοτεινή, το φως κι’ αυτό συσκοτισμένο…
Κι εκείνη την στιγμή…έμπνευση…Αμάν…!

Να τι ήθελε να πει, εκείνος ο Διδάσκαλος, (διάβαζε τώρα, όπως και άλλοι στην υπηρεσία, ήταν της μόδας πλέον…) λέγοντας ότι το Φωτεινό σώμα, το Αιθερικό συσκοτίζεται… ότι τα μόρια της παχυλής ύλης εφελκύονται και διατάσσονται σύμφωνα με το αρχέτυπο του αιθερικού και κατ΄ αυτό τον τρόπο επέρχεται συσκότιση του Φωτεινού Ηλεκτρικού Σώματος…μέχρι και αυτά να φωτισθούν από τα φως του!

Τώρα βίωσε, ήξερε και πρακτικά μπορούσε να περιγράψει την φύση του… τι σου κάνει μια λάμπα...Τι μας λέει μια λάμπα!

Νάστε Καλά κι΄ αγαπημένοι, συμμαθητές

και αλήθεια δεν σκαρώνετε και εσείς μια ιστορία δική σας για το αιθερικό να συμμεριστούμε!!!

Καλησπέρα σας
Προσπάθησα να συμπτήξω σε λίγο κείμενο ένα τεράστιο θέμα (το αιθερικό πεδίο ή σώμα)που μας αποκαλύπτει την εσωτερική σύσταση του ανθρώπου.

Για τα ενεργειακά κέντρα: Σύμφωνα με την εσωτερική διδασκαλία, υπάρχουν τρία κοσμικά ρεύματα ενέργειας ή Λόγοι και ο άνθρωπος επαναλαμβάνει μέσα του την ίδια δομή στην εσωτερική ανατομία, σαν τριπλή προσωπικότητα, τριπλός πνευματικός άνθρωπος και τέλος τα τρία μέσα στο Ένα, την ΕΝΑΔΑ ή Μονάδα (Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα).
Τα έχετε ήδη αναφέρει σαν Ίντα, Πίγκαλα και Σουσούμνα.

Μας λέγεται λοιπόν σύμφωνα με ένα Αρχαίο σχόλιο: Με Ένα τμήμα μου διαπέρασα τα πάντα και όμως εδώ παραμένω…

Κατά την ενσάρκωση ή ακόμη την δημιουργία του Κόσμου, το πρώτο ρεύμα της Ζωής (ΙΝΤΑ), διαπερνά και τα επτά πεδία ή σώματα της ύπαρξης κομίζοντας ζωή ή θέτοντας την αδιαφοροποίητη ύλη (Χάος, Κενό) σε επταπλή διαφοροποίηση.

Επομένως και τα ενεργειακά κέντρα που παριστάνονται σαν λωτοί ή άνθη με δεσμίδες πετάλων (ας σκεφθούμε επίσης μήπως κάθε πέταλο αποτελεί ένα τριγωνισμό ενεργειών του αιθερικού σώματος και στην ουσία είναι ένα τρίγωνο!) απολαμβάνουν της βασικής ροής του πρώτου κοσμικού ρεύματος που ζωοποιεί τα πάντα.

Ας σκεφθούμε το νερό μια λίμνης ήρεμης και γαλήνιας επιφάνειας…φαινομενικά είναι εκείνη την στιγμή αδρανές, δίχως ένα κυματισμό, όμως τα μόρια του βρίσκονται σε κίνηση και τα άτομα τους, πολύ περισσότερο σε ρυθμική περιστροφή γύρω από τον πυρήνα…η ζωή είναι εκεί παρόλη την φαινομενική εξωτερική αδράνεια.

Το Αιθερικό σώμα μας:

� Αποτελεί, ένα από τα επτά σώματα ή πεδία της ύπαρξης του ανθρώπου.
� Είναι του τμήμα του Κοσμικού αιθερικού ή του αιθερικού σώματος εκείνου του Κοσμικού Όντος, εντός του οποίου …ζούμε, κινούμαστε και είμαστε (υπάρχουμε (ζώμεν κινούμεθα και εσμέν σύμφωνα με ένα αρχαίο Σχόλιο)!
� Γνωστό αλλιώς σαν αιθερικός ιστός ή αργυρά Χορδή.
� Αποτελείται από πολλά νήματα φωτός, αλληλοπλεκόμενα και αλληλοεπικαλυπτόμενα, βρίσκεται μέσα στο παχυλό φυσικό σώμα και 20 έως 25 cm έξω απ’ αυτό (σε μια πιθανή αναλογία 25% με 75%) ανάλογα με το βαθμό εξέλιξης της συνείδησης μας.
� Διαπερνά κάθε όργανο και ιστό και ακτινοβολεί προς τα έξω. Η αύρα είναι η εκπόρευση της ακτινοβολίας ή το αποτέλεσμα του αιθερικού σώματος, δεν είναι το αιθερικό!
� Συνδέει συσχετίζει και χρωματίζει με την ενέργεια, το σώμα, τα συναισθήματα και τις σκέψεις. Άρα τίποτε δεν υπάρχει παρά μόνο το αιθερικό σώμα και μέσα εκεί διάφορες ενέργειες και ρεύματα διαφοροποιημένου κραδασμού συχνότητας και δόνησης κινούνται.
� Όλη αυτή η διαδικασία σχετίζεται με τα στάδια εξέλιξης του κάθε ατόμου. Ανάλογη είναι και η κατάσταση της υγείας μας.
� Περιλαμβάνει εισόδους και εξόδους που μπορούν να παρουσιαστούν σαν μετασχηματιστές ενεργειών που ρέουν δια μέσω του αιθερικού (τσάκρας). Βρίσκονται στα σημεία του αιθερικού, όπου οι ενέργειες διασταυρώνονται σε κάποιο αριθμό, δημιουργώντας κόμβους.
� Το «ορατό» σώμα είναι παχυλή ύλη προσκολλημένη πάνω στο αιθερικό σώμα. Αυτό (το ορατό ή παχυλό φυσικό σώμα δεν συνιστά, όπως μας έχει λεχθεί στοιχείο ή Αρχή, παρά αυτόματο που καταγράφει και ανταποκρίνεται σε ενέργειες των πιο λεπτοφυών σωμάτων ή πεδίων.
� Τα Κέντρα ζωογονούνται και ελέγχονται από τη σκέψη. Μια έμπνευση ή μια ενόραση είναι μια ενέργεια ντυμένη με την αιθερική ύλη.
� Το αιθερικό σώμα λαμβάνει/ αφομοιώνει και διανέμει:

πράνα ή κοσμική ενέργεια από τον ήλιο και τη γη δια μέσω ενός πρανικού τριγώνου ενέργειας, όπως αποκαλείται, που σχηματίζεται από ένα κέντρο ανάμεσα στις ωμοπλάτες, από ένα κοντά στο διάφραγμα (πάνω από το ηλιακό πλέγμα), και την σπλήνα.

� Διαμεσολαβεί των ποικίλων πεδίων συνείδησης και της καταγραφής των εντυπώσεων στον φυσικό εγκέφαλο (της φυσικοεγκεφαλικής συνείδησης).
� Αποτελεί το καλούπι/ αρχέτυπο/ κυανοτυπία για την ανάπτυξη των οργάνων και των ιστών.

� Η αλυσίδα που σχετίζεται με τη ροή της ενέργειας σε κάθε μορφή, αλλά ιδιαίτερα στον άνθρωπο είναι:

Ψυχή
Νοητικό σώμα
Αστρικό σώμα
Αιθερικό σώμα
Ενεργειακά κέντρα
νάντις (είναι το αρχέτυπο του νευρικού συστήματος στο αιθερικό)
νεύρα
ενδοκρινείς αδένες
κυκλοφορία του αίματος

Το αιθερικό σώμα, δρώντας σαν μεσολαβητικός παράγοντας , μεταξύ του φυσικού αλλά και των άλλων σωμάτων , παχυλών αλλά και λεπτοφυών, έχει αποτυπώσει το αρχέτυπο στο φυσικό σώμα. Δημιουργεί μια πολύπλοκη δομή στο φυσικό ανταποκρινόμενο στην ροή των ενεργειών, μέσα από τα 7 κέντρα δομώντας το ενδοκρινικό σύστημα, που το ίδιο ανταποκρίνεται στην εισροή ενεργειών από το αιθερικό, εκκρίνοντας στον οργανισμό, σαν ρυθμιστικούς παράγοντες, τις ορμόνες. Οι 7 αδένες είναι οι απευθείας διανομείς των επτά τύπων ενέργειας, που διαχέονται μέσω των 7 κέντρων και ελέγχουν όλες τις περιοχές του ανθρώπινου σώματος.

Το αιθερικό σώμα αποτελεί το εστιακό σημείο, για όλες τις εσωτερικές ενέργειες του σώματος. Εξ αιτίας αυτού, οι ενέργειες που θα μεταβιβασθούν, δεν θα είναι αγνή ζωτική ενέργεια, αλλά θα χρωματίζονται από τις επιδράσεις του αστρικού και του νοητικού, και σε κάποιες περιπτώσεις και από ποιότητες της ψυχής, που θα σηματοδοτούν το κάρμα του ατόμου. Θα σηματοδοτούν το στάδιο ανάπτυξης που βρίσκεται εξελικτικά το άτομο και επομένως θα’ αποτελούν ελεγκτικές δυνάμεις.

Τέλος αγαπημένες φίλες και φίλοι ή μάλλον συμμαθητές μας λέγεται ότι:

η πρώτη ένδειξη για το αν ένας άνθρωπος, έχει έλθει σε επαφή με την ψυχή του (έσω διαδρομή), είναι απλά η ικανότητα του να εργάζεται και να χειρίζεται θέματα που συνδέονται με την αφηρημένη σκέψη και ας σκεφθούμε για λίγο…με θέματα της αφηρημένης διάνοιας δεν εργαζόμαστε σ’ αυτό το forum!
Καλή σας μέρα και είθε το Αγαθό, το Ωραίο και το Αληθινό να προσανατολίζουν την σκέψη, τα συναισθήματα και τον εγκεφαλό μας.

Όπως έχει ήδη ειπωθεί υπάρχουν τα 7 κέντρα τα οποία αναφέρονται ως:
1) Αιθερικοί στρόβιλοι δύναμης
2) Πύρινοι τροχοί
3) Πλέγματα
4) Ωχροί δίσκοι φωτός

και σχηματίζονται αποκλειστικά από ρεύματα δύναμης που εκχύνεται από το εγώ διοχετευόμενη από τη μονάδα. Δημιουργούν το άφθαρτο σώμα, δηλαδή το αιθερικό, που καλύπτει όλο το φυσικό σώμα και αυτό το αιθερικό είναι μια αγνή φλόγα χαρακτηριζόμενη από 7 λαμπερά κέντρα εντονότερης καύσης.
Στην ανάπτυξη των κέντρων έχουμε 5 στάδια. Αυτά απεικονίζουν την ανέλιξη της συνείδησης και των κέντρων, έως ότου στο 5ο στάδιο επέρχεται πλήρης ταύτισης με την ψυχή.
Η ανάπτυξη των κέντρων γίνεται αυτόματα αν ο άνθρωπος εργάζεται πνευματικά και συνειδητά, γιατί τα κέντρα είναι φυσικά, φτιαγμένα από αιθερική ύλη και εκφράζουν την ενέργεια που εισρέει από το αστρικό, το νου ή την ψυχή ανάλογα με την εξέλιξη του κάθε ανθρώπου. Αν η ενέργεια ρέει από την ψυχή, τα κέντρα θ’ αναπτυχθούν αυτόματα και θα λειτουργούν αρμονικά. Τι γίνεται στη συνείδηση του ανθρώπου σε σχέση μ’ αυτή την ανάπτυξη; Μπορούμε να πούμε πως πριν από το α΄ στάδιο υπήρχε το στάδιο του πρωτόγονου ανθρώπου που αντιδρούσε και ανταποκρινότανε ενστικτωδώς. Αυτή η κατάσταση δεν υπάρχει πια.

1ο στάδιο
Ι. ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΕΊΝΑΙ ΚΛΕΙΣΤΑ- ΣΙΩΠΗΛΑ- ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΑ ΚΑΙ ΓΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΒΑΘΙΑ ΑΔΡΑΝΕΙΑ.

Σ’ αυτό το στάδιο αρχίζει να έχει κάποιες αναλαμπές και αντιλήψεις, αλλά δεν είναι φωτισμένες, είναι ακόμη ενστικτώδης και αν έχει κάποια αγάπη είναι μόνο για τον εαυτό του.
Εδώ βρίσκεται ο άνθρωπος που κυρίαρχος στόχος του είναι η επιβίωση με οποιονδήποτε τρόπο. Είναι πιο πονηρός από τον πρωτόγονο. Είναι ο μικροαπατεώνας, ο κλέφτης (π.χ. ο Φαγκόρν στους Άθλιους, παιδομάζωμα για εκμετάλλευση)

2ο στάδιο
ΙΙ. ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΑΝΟΙΓΟΥΝ. ΑΣΦΡΑΓΙΣΤΑ ΚΑΙ ΕΛΑΦΡΑ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΕΝΑ, Η ΖΩΗ ΠΑΛΛΕΤΑΙ:
Αφύπνιση: Τα κέντρα ανταποκρίνονται στην εισροή. Αυτό το στάδιο βρίσκει τον άνθρωπο να είναι συνειδητός για τα κίνητρά του. Εγωιστής και ιδιοτελής. Εκμεταλλεύεται τις περιστάσεις με τον καλύτερο τρόπο για το προσωπικό του συμφέρον. Θέλει να ζει καλά μέσα στο περιβάλλον του χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να το επιτύχει. Είναι ο καλοπερασάκιας. Και πειθαρχεί τον εαυτό του να τα πηγαίνει καλά με όλους και να προσαρμόζεται. Είναι ο Χαμελαίων (ο αστυνόμος στον Λαζόπουλο).

3ο στάδιο
ΙΙΙ. ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΖΩΠΥΡΩΜΕΝΑ, ΖΩΝΤΑΝΑ, ΖΩΗΡΑ ΠΡΟΣ ΔΥΟ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ: ΟΙ ΔΥΟ ΜΙΚΡΕΣ ΘΥΡΕΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΠΛΑΤΑ ΑΝΟΙΧΤΕΣ.

Οικειοποίηση. Η ενέργεια της ψυχής ρέει προς τα κέντρα.
Σ’ αυτό το στάδιο έχουμε μεγάλη ποικιλία και οι διάφορες διαβαθμίσεις της συνείδησης δεν είναι ευδιάκριτες. Ο άνθρωπος έχει καθαρή ιδιοτέλεια, αλλά αρχίζει παράλληλα να αναπτύσσει μια συνείδηση ομαδική και αναγνωρίζει το δικαίωμα των άλλων, αλλά προσαρμόζει τη ζωή προς την προσωπικότητα. Είναι ο άνθρωπος που σχετίζεται με ομάδες ποδοσφαίρου, μόλος σε πολιτικά κόμματα, συλλόγους ή είναι ακόμα ανώτερο διευθυντικό στέλεχος σε μεγάλες ή και πολυεθνικές εταιρείες.

4ο στάδιο
ΙV. ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΑ ΚΑΙ ΕΚΠΕΜΠΟΥΝ ΤΟΝ ΚΡΑΔΑΣΜΙΚΟ ΦΘΟΓΓΟ ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ.
Σύνθεση-συγχώνευση προσωπικότητας και ψυχής.
Εδώ βρίσκεται ο μέσος τύπος καλού ανθρώπου που αγωνίζεται για να προσαρμοστεί στο περιβάλλον του. Στις ομαδικές του σχέσεις, ώστε να επιφέρει την αγάπη. Αναγνωρίζει τα δικαιώματα των άλλων, αγωνίζεται γι αυτά και αντιστέκεται στα δικαιώματα της προσωπικότητάς του.

5ο στάδιο
V. ΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΧΩΝΕΥΜΕΝΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΡΥΘΜΙΚΑ. Η ΖΩΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΜΕΣΑ Σ’ ΑΥΤΑ, ΜΕΣΑ ΑΠ’ ΑΥΤΑ, ΑΠ’ ΟΛΑ ΤΑ ΠΕΔΙΑ. Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΔΙΑΠΛΑΤΑ ΑΝΟΙΧΤΟΣ.

Ολοκλήρωση-συντονισμός του μηχανισμού (οι τρεις κόσμοι)
Ο άνθρωπος έχει φθάσει στο στάδιο που έχει αντιληφθεί θεωρητικά τη σχέση του με την ομάδα, συνειδητοποιεί την ανάγκη να στρέψει την προσωπικότητά του προς την ψυχή. Να εξελιχθεί για να προσφέρει πραγματικό έργο προς την ομάδα και προς την ανθρωπότητα. Η ανάγκη του είναι να προσφέρει και να υπηρετεί με πλήρη ανιδιοτέλεια.
Η προσωπικότητά του δεν εξοντώνεται, αλλά αναπτύσσεται μέχρι να εκφράσει την ανώτερή της όψη, ώστε να ολοκληρωθεί μέσα στον όμιλο και έτσι να εμπλουτίζεται και να διευρύνεται η ομαδική συνείδηση. Σε αυτό το στάδιο συναντούμε ανθρώπους-μέλη του Νέου Ομίλου Εξυπηρετητών του Κόσμου, αλλά και όλους εκείνους που εκφράζουν θέληση για το καλό, ενώ στο 4ο στάδιο συναντούμε ανθρώπους καλής θέλησης, πρεσβευτές καλής θέλησης του Ο.Η.Ε., όπως και εκπαιδευτικούς που εργάζονται σε βοήθεια του τρίτου κόσμου ή υπανάπτυκτων.