ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

markella29

Νέο ΜέλοςGreece
2Μηνύματα
2Θέματα
13/07/2009, 13:20:54Πρώτο μήνυμα
13/07/2009, 13:20:54Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(2)

Πρόσφατα μηνύματα

εγώ δυστυχώς δεν περίμενα οτι μπορεί να υπάρχει το πεπρωμένο.
και δεν περίμενα να νιώθεις πραγματα για τον άλλον που μπορεί να είναι μίλια μακρυά.
πριν ένα μηνα γνώρισα καποιον μεγαλύτερο μου.εγώ ειμαι 29 και εκείνος 38.το πρόβλημα το πρώτο είναι οτι είναι καναδός και εγώ ελληνίδα δηλ.εγώελλαδα εκείνος καναδα. η απόσταση μεγάλη αυτή τη στιγμή για να βρεθούμε.υπάρχει όμως κάτι που δεν μου έχει ξανασυμβεί :
το να νιώθω οτι με σκέφτεται και να χτυπάει το τηλ
το να κοιμαμαι και να πετάγομαι την ώρα που ξυπνάει εκείνος να παει στη δουλεια.και να παίρνω μνμ στο κινητο μου, μια καλημέρα απο κείνον.
καποια στιγμη εξαφανιστηκε για τρεις ημέρες,θεώρησα οτι ηταν ένα όνειρο,μετα την δεύτερη μέρα χωρίς επικοινωνία,ένιωθα ότι δεν ήταν καλά,ότι κάτι του είχε συμβεί και δεν το ήξερα-και δεν θα το μάθαινα αν δεν έκανα κάτι.πείτε με τρελή αλλά τον βρήκα την επόμενη μέρα μετά από πολλα τηλεφωνήματα. ότι είχε βγει από το νοσοκομείο και δεν μπορούσε να μου τηλεφωνήσει.
οταν μιλάμε στο τηλ και κανει μια παθση ξερω τι σκεφτεται οπωσ και εκεινος νιωθει τα ιδια με μενα.
δεν μπορω να καταλαβω πως γινεται να βρίσκεις κάποιον στην άλλη ακρη της γης και να ναι ιδιος με σενα,να θες να του πεις κατι και να σε προλαβαινει πρωτος. αν δεν ειναι πεπρωμενο τι μπορει να ειναι? μια απλή σύμπτωση?
μήπως υπάρχει και ένα αλλο που λένε εδω?
"κάποιος υπάρχει στην άλλη ακρη της γης που είναι το άλλο σου μισο"
οτι όνειρα και οτι θέλω απο τη ζωή μου, τα σκέφτεται και εκίνος για τη δική του.
είναι δυνατον να είμαστε τόσο ίδιοι-να είμαστε τόσο μακρυά και όμως τόσο κοντά οι ψυχές μας που να το νιώθουμε?


Edited by - markella29 on 13/07/2009 13:28:20

εγώ δυστυχώς δεν περίμενα οτι μπορεί να υπάρχει το πεπρωμένο.
και δεν περίμενα να νιώθεις πραγματα για τον άλλον που μπορεί να είναι μίλια μακρυά.
πριν ένα μηνα γνώρισα καποιον μεγαλύτερο μου.εγώ ειμαι 29 και εκείνος 38.το πρόβλημα το πρώτο είναι οτι είναι καναδός και εγώ ελληνίδα δηλ.εγώελλαδα εκείνος καναδα. η απόσταση μεγάλη αυτή τη στιγμή για να βρεθούμε.υπάρχει όμως κάτι που δεν μου έχει ξανασυμβεί :
το να νιώθω οτι με σκέφτεται και να χτυπάει το τηλ
το να κοιμαμαι και να πετάγομαι την ώρα που ξυπνάει εκείνος να παει στη δουλεια.και να παίρνω μνμ στο κινητο μου, μια καλημέρα απο κείνον.
καποια στιγμη εξαφανιστηκε για τρεις ημέρες,θεώρησα οτι ηταν ένα όνειρο,μετα την δεύτερη μέρα χωρίς επικοινωνία,ένιωθα ότι δεν ήταν καλά,ότι κάτι του είχε συμβεί και δεν το ήξερα-και δεν θα το μάθαινα αν δεν έκανα κάτι.πείτε με τρελή αλλά τον βρήκα την επόμενη μέρα μετά από πολλα τηλεφωνήματα. ότι είχε βγει από το νοσοκομείο και δεν μπορούσε να μου τηλεφωνήσει.
οταν μιλάμε στο τηλ και κανει μια παθση ξερω τι σκεφτεται οπωσ και εκεινος νιωθει τα ιδια με μενα.
δεν μπορω να καταλαβω πως γινεται να βρίσκεις κάποιον στην άλλη ακρη της γης και να ναι ιδιος με σενα,να θες να του πεις κατι και να σε προλαβαινει πρωτος. αν δεν ειναι πεπρωμενο τι μπορει να ειναι? μια απλή σύμπτωση?
μήπως υπάρχει και ένα αλλο που λένε εδω?
"κάποιος υπάρχει στην άλλη ακρη της γης που είναι το άλλο σου μισο"
οτι όνειρα και οτι θέλω απο τη ζωή μου, τα σκέφτεται και εκίνος για τη δική του.
είναι δυνατον να είμαστε τόσο ίδιοι-να είμαστε τόσο μακρυά και όμως τόσο κοντά οι ψυχές μας που να το νιώθουμε?


Edited by - markella29 on 13/07/2009 13:28:20