καλησπέρα και απο μένα.Θέλω να πω κι εγώ την δικιά μου εμπειρία.Βασικά δεν νομίζω να ήταν μόρα αλλά τέλοσπαντων.Αυτό συνέβει το 98.Κοιμάμαι στο ίδιο δωμάτιο με τον αδερφό μου.Εκείνο το βράδυ ήταν έξω.Όταν κοιμάμαι μόνη μου δεν κλείνω ποτέ το μπατζούρι.Εκείνο το βράδυ έτυχε να είναι κλειστό.Λέω αφού όπου να ναι θα γυρίσει και θα το κλείσει άστο δεν θα κοιμηθώ.Εκείνο το βραδυ ημουνα μεσα στην τρέλη χάρα είχα περάσει καλά στην έξοδο μου.Και καθόμουνα και σκεφτόμουνα γενίκα.Το δωμάτιο τελείως σκοτεινό κι εγώ γυρισμένη προς τον τοίχο(κολλητά το κρεβάτι με τον τοίχο).Ακουγα στο ραδιο DOORS πολύ σιγά όμως.Ξαφνικά ακούω ενα μμμμμμ!με βαριά φωνή αλλά πολύ σιγά.Ταράζομαι και λέω μπα μωρέ απο το ράδιο θα ήταν.Αλλά το είχα στο μυαλό μου όμως.Μετά από λίγο το ξανα ακούω(μμμμμμ).Πιο δυνατά αυτή την φορά.Εκείνη την στιγμή λέω σίγουρα δεν ήταν αυτό απο το ράδιο.Και λέω από μέσα μου μήπως με πήρε ο ύπνος και το έκανα εγώ?Κάνω ακριβώς τον ίδιο ήχο (μμμμμμ!)και καταλαβαίνω ότι αποκλείεται να είμαι εγώ δεν εχω τόσο βαρια φωνή.Δεν προλαβαίνω να το σκεφτώ ακούω το μμμμμ πάνω απο το κεφάλι μου πολύ δυνατά και αρχίζω να ουρλιάζω.Σηκώνονται οι γονείς μου απο το διπλανό δωμάτιο ανοίγουν την πόρτα μου και τους φώναζα ανάψτε γρήγορα το φώς.Το ανάβουν και τους ρώταγα συνέχεια αν είναι τίποτα απο΄πίσω μου.Οπως καταλαβαίνετε δεν΄είχα γυρίσει είχα μείνει κόκκαλο.Η μάνα μου τα είχε δεί όλα.Μου λέει η μάνα μου δεν είναι τιποτα από πίσω και γυρνάω.Μου λέει κάνε τον σταυρό σου και έλα να κοιμηθούμε μαζί.Της λέω όχι δεν τον κάνω δεν θα με σώσει΄αυτό.Ηταν η εποχή που έλεγα οτι δεν πιστεύω με τον τρόπο αυτό που πλασάρουν την θρησκεία και ότι κάνω θα το κάνω μόνη μου.Πιστεύω σε μένα.Προσπάθησα να κοιμηθώ και δεν μπορούσα στο τέλος τον έκανα γιατί μαλλον δεν πίστευα σε μένα οτι μπορώ απο μόνη μου να το διώξω.Κοιμήθηκα σαν πουλάκι μετά.Μετα από τρείς μήνες φεύγω για να σπουδάσω.Εννοείται από τότε δεν κοιμήθηκα ποτέ μόνη μου στο δωμάτιο.Φεύγω λοιπόν.Και βρίσκω εννοείται συγκάτοικο.Η πρώτη μου έξοδος ήταν με δυο παλικάρια ο ένας ήταν απο το σχολείο μου ο αλλος τον γνώρισα εκεί.Βγαίνουμε για ποτάκι και κατα τις 4 το πρωι πάμε να φάμε κάτι.Και πώς πιάνουμε τέτοια κουβέντα με φαντάσματα αρχίζω να λέω την ιστορία μου.Την ώρα που φτάνω στο σημείο να πω πως ξαφνικά ακουω το μμμμμ με κόβει(το παιδί που γνώρισα εκεί)και μου λέει άκουσες ένα μμμμμ?και μένω μ....ς!Βουρκώνω...!του λέω ναι.Και βουρκώνει κι αυτός.Του είχε συμβεί ακριβώς το ίδιο μόνο που αυτός γύρισε.Και είδε δυο μάτια στο σκοτάδι.Τρελάθηκα τελείως,μου λέει το έλεγα και δεν με πίστευαν και τώρα πετυχαίνω κάποιον που του έτυχε το ίδιο.Εκείνο το βραδυ κοιμηθήκαμε όλοι μαζί.Συνέχισα να μην κοιμάμαι μόνη μου.Εφτασε όμως η τελευταία χρονιά και έτσι όπως είχαν γίνει τα πράγματα έμενα πια μόνη.Τους πρώτους μήνες κοιμόμουνα όταν ξημέρωνε όσπου δεν το άντεχα πια και είπα αν θές ελα πάλι να με τρομάξεις δεν αντέχω άλλο.Και απο τότε κοιμαμαι μόνη μου δεν έχω πρόβλημα και πολλές φορές του λέω έλα δεν σε φοβάμαι.Είναι όμως και μερικές βραδιες που δεν μπορώ να κλείσω μάτι.Αλλά έχει περασει καιρος πια και έχει κάπως σβηστεί από το μυαλό μου.Αυτό συνέβει σε μένα τώρα τι ήταν δεν ξέρω αλλα είμαι περιέργη να μάθω αν και με τρομάζει.Ελπίζω να μην έγινα κουραστική.Καληνύχτα σας και όνειρα γλυκά....

- ΕΡΩΤΑΣ-ΑΠΟΨΕΙΣ-ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.04/07/2004, 16:19:11

- ΣΑΣ "ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ"... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.04/07/2004, 15:53:41

"Γιατί οι άνθρωποι μόνο όταν βλέπουν τον εαυτό τους μέσα σου βεβαιώνονται ότι κι εσύ υπάρχεις" Τάσος Λειβαδίτης