oiax
Νέο ΜέλοςGreeceΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
amalia, το έχω σκεφτεί κι εγώ για τον υπνωτισμό.
Lamani, έμεινα άφωνος με την ιστορίσ σου για τον μαύρο στη βρύση, αλλά είμαι σίγουρος πως όλοι θα μείνουν άφωνοι, όταν πω ότι μάλλον καταγόμαστε από την ίδια χώρα της Αφρικής. 'Ισως και από την ίδια πόλη!
Πόσες συμπτώσεις μπορεί να υπάρξουν άραγε;
quote:
Προσπάθησε να διαπιστώσεις πόσο πίσω χρονολογικά πάνε αυτά τα περιστατικά στην οικογένειά της. Βρες επίσης εάν υπήρχε κάποιο"άτακτο" παιδί στην οικογένεια, που έκανε "διάφορα". Καταλαβαίνεις τι εννοώ...
Δεν μου είπαν ποτέ αν κάποιος παλιός από την οικογένεια ήταν "κακό παιδί". 'Ο,τι έμαθα, το έμαθα από μια θεία, αφού την πίεσα αρκετά, γιατί η γιαγιά δεν μιλούσε. Η επόμενη γενιά, δηλαδή, μητέρα και θείοι, δεν ξέρουν και πολλά. Κανένας από τους παλιότερους δεν μιλούσε γι'αυτά.
Πάντως, εκείνο που έμαθα είναι ότι οι παλιότεροι είχαν μείνει ως πολυμελής οικογένεια σε παλιές φυλακές που είχαν μετατραπεί σε σπίτια.
Κάθε βράδυ, σαν ομαδική παράκρουση, την ώρα του βραδινού, έβλεπαν έναν
άνθρωπο να πλησιάζει τη βρύση της αυλής για να πιει νερό και να χάνεται.
'Ακουγαν ουρλιαχτά μέσα στη νύχτα. Κάποια νύχτα, δύο θείοι μου (αδέλφια μεταξύ τους), άκουσαν γδούπους έξω από το παράθυρό τους. 'Οταν το άνοιξαν, είδαν μια σειρά από κομμένα κεφάλια να κρέμονται από σκοινία.
Ειδικά μια θεία (η πιο αλαφροϊσκιωτη απ'όλους) κοιμόταν τη μέρα, γιατί όλη τη νύχτα μιλούσε με μια μαύρη γυναίκα που την επισκεπτόταν στο δωμάτιό της.
Αυτά μου τα είπε ένα μεσημέρι η θεία μου και δεν ξαναναφέρθηκε ποτέ
σε αυτό. Δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να συνέβη. Πάντως οι παλιοί δεν είχαν
πει τίποτα στους νεότερους. 'Οταν τα ανέφερα αυτά, τώρα πρόσφατα σε ένα οικογενειακό τραπέζι, έμειναν άναυδοι. 'Ενας από τους νεότερους βρήκε το θάρρος και είπε ότι μπορεί να προαισθάνεται τα άσχημα γεγονότα. Αυτό
το επιβεβαίωσε και ο αδερφός του με συγκεκριμένα γεγονότα.
Καταλαβαίνω, με τέτοιο οικογενειακό ιστορικό, είναι ίσως πολύ φυσικό να μου συμβαίνουν αυτά. Με τον καιρό, έχω βρει κάποια πράγματα, αλλά είναι τρομερό να σου συμβαίνουν, άλλοτε τρομερά και άλλοτε θαυμαστά πράγματα και να μην έχεις έναν άνθρωπο, κατ'αρχήν να θέλει να σε ακούσει, και κατά δεύτερο να σε βοηθήσει.
σε τρεις τόμους από τις εκδόσεις Κάκτος, εδώ και πολύ καιρό, και με έκανες να τα "ξεθάψω" από εκεί που ήταν χωμένα. Για να είμαι ειλικρινής,
τα έχω γιατί είναι κλασικά, αλλά και με τρομάζουν κιόλας.
Δεν ξέρω αν αυτή η μορφή που περιγράφει ο Λάβκραφτ είναι ίδια με τη δική μου. Εγώ δεν διέκρινα ούτε γενειάδα, ούτε κάποια ρούχα. Επίσης Εκείνος ήταν απόλυτα συνδεδεμένος με το όνειρο του σαλονιού, αφού το έβλεπα πάντα σαν να ήθελε να προαναγγείλει την άφιξή του. Πολλές φορές αναρωτιέμαι αν αυτό το όνειρο ήταν κάποιο μήνυμα του και αν με αυτό ήθελε να μου πει κάτι. Αν όντως ήθελε να μου πει κάτι, γιατί εγώ αισθανόμουν ότι ήταν τόσο
μα τόσο εχθρικός απέναντί μου;
quote:
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΚΑΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ,ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ.ΩΣΤΟΣΟ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΡΩΤΗΣΩ,ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΡΙΕΓΡΑΦΕΣ "ΕΚΕΙΝΟΝ" ΚΑΙ ΤΙ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΗΤΑΝΕ?ΡΩΤΗΣΕ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΦΙΛΟΣ ΑΠΛΑ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ.
'Ηταν σαν ένας άνθρωπος ψηλός "σκεπασμένος" με ένα μαύρο σεντόνι. Μπορώ να πω ότι έμοιαζε λίγο σαν το Φάντασμα του Μίκι Μάους. Μόνο που δεν διέκρινες χέρια και πόδια. Μάντευες ότι πρέπει να υπήρχαν. Η περιγραφή μου "πιο σκοτεινός από το σκοτάδι" είναι ακριβής. 'Ηταν μια μορφή πιο σκοτεινή από το σκοτάδι. Το συγκλονιστικό είναι ότι αυτή ακριβώς την έκφραση που τη χρησιμοποιούσα για να περιγράψω Εκείνον, τη βρήκα πολύ αργότερα, όταν ήμουν περίπου 23 χρόνων, σε ένα βιβλίο με τίτλο "Ο 'Ελλην Βρικόλαξ" που έτυχε να φυλλομετρώ στο σπίτι κάποιων φίλων. Ακόμα και οι φίλοι μου ξαφνιάστηκαν με αυτό, αφού ήδη τους είχα περιγράψει τι μου συνέβαινε.
quote:
1) Είπες ότι ήσουν 3-4 ετών.Μήπως αυτό το όνειρο (τρομακτικό,δε λέω) ήταν κάποια μεταμφιεσμένη φοβία σου? Μήπως είχες ακούσει "παράξενες" ιστορίες από την οικογένειά σου και ασυνείδητα ονειρεύτηκες κάτι ανάλογο?
Η οικογένειά μου δεν ασχολούνταν με τέτοιου είδους θέματα όταν ήμουν μικρός. Ποτέ. Στην πόλη που βρισκόμουν δεν υπήρχε τηλεόραση και εγώ το μόνο που διάβαζα, ήταν παραμύθια του 'Αντερσεν και Μίκι Μάους. Δεν διάβαζα τρομακτικά παραμύθια, ούτε ήταν δυνατόν να έχω πρόσβαση σε κάτι
τρομακτικό.
quote:
2) Ανέφερες ένα κοριτσάκι που σε καλούσε να παίξετε. Ήταν μια μορφή που αναγνώριζες? Υπήρχε τότε αναφορά για κάποιο παιδί γνωστής σας οικογένειας που έχασε τη ζωή του σ'αυτή την ηλικία?
Δεν ήταν κοριτσάκι. 'Ηταν μια φωνή πολύ μικρού παιδιού. Δεν το είδα ποτέ, απλά το άκουσα δίπλα μου να με καλεί. Και εγώ αυτόματα, και με μεγάλη χαρά εκείνη τη στιγμή, "έφυγα". Επίσης, είχα "εξόδους" στις λίγες φορές που έκανα ρέικι, μπροστά σε άλλους άνθρωπους που με επανέφεραν.
quote:
3) Είπες στο πρώτο σου μήνυμα ότι το όνειρο αυτό είχα χαθεί για καιρό όμως κάποια στιγμή επέστρεψε. Όταν το έβλεπες ήσουν πάντα στην ίδια πόλη/μέρος ή έτυχε να το δεις και σε άλλα μέρη όπου ζούσες?
Το όνειρο συνεχίστηκε σε διαφορετική χώρα και διαφορετική ήπειρο.
Γεννήθηκα στην Αφρική.
quote:
4) Η αφελέστατη ερώτηση όλων: λες Εκείνος...ποιός νομίζεις ότι ήταν εκείνος?
Δεν ξέρω ποιος ήταν εκείνος. Δεν τον ένιωθα σαν ένα οικείο πρόσωπο που
ξαφνικά ήθελε να μου κάνει κακό. 'Ηταν κάποιος που ερχόταν από έξω. Πάντα ερχόταν από έξω.
quote:
Old Tiger, συγγνώμη, ήθελα να σου απαντήσω και κατά λάθος έστειλα πάλι
ολόκληρο το μήνυμά σου.Σας ευχαριστώ όλους για το καλωσόρισμα, αλλά όπως βλέπετε μπήκα με αρκετό
άγχος.Ειλικρινά δεν ξέρω αν είμαι διαισθητικός. Πολύ αργότερα διάβασα για όλα αυτά τα φαινόμενα, όμως τότε που μου συνέβαιναν ήξερα μόνο αυτά που βίωνα. Δεν έχω καλέσει ποτέ πνεύματα, ούτε έχω ασχοληθεί με παρόμοιες
τελετές.Και, ναι, δεν ήταν απλός φόβος αυτό που ένιωθα. 'Ηταν τρόμος.
quote:
Φίλε oiax καλημέρα και καλώς ήλθες και από εμέναΘα έλεγα ότι το εντυπωσιακό στην δική σου περίπτωση δεν είναι το γεγονός αυτό καθ’εαυτό, όσο πιστεύω η επαναληπτικότητα του φαινομένου.
Δυστυχώς από τα λίγα που αναφέρεις δεν μπορούμε να ξέρουμε εάν είσαι κάποιο διαισθητικό άτομο, εάν έχει ασχοληθεί με αποκρυφισμό γενικότερα ή υπήρξαν και άλλα περίεργα συμβάντα στην ζωή σου (βέβαια με το τελευταίο σου μήνυμα δίνεις κάποιο επιπρόσθετο στοιχείο, αφού φαίνεται ότι έχει συμβεί και σε άλλους στην οικογένεια).
Πάντως η εμπειρία που είχες δεν είναι απαραίτητα κάτι το κακό και σαφώς μπορεί να μην είναι η "επίσκεψη" αυτού που υπονοείς ή φαντάζεσαι. Οπότε δεν νομίζω ότι πρέπει να ανησυχείς αληθινά.
Χρησιμοποιείς κάποιες εκφράσεις που είναι "κωδικές" και παραπέμπουν αλλού. Οπως :
quote:
Ξαφνικά η εικόνα στρεβλωνόταν, αναπηδούσε
quote:
Εκείνος πλησίαζε κι εγώ ένιωθα απόγνωση. Και μετά απλά υψωνόμουν στο ταβάνι, αργά...
quote:
Ανυψωνόμουν πάλι στο ταβάνι και χανόμουν. Μια από αυτές τις φορές, πριν χαθώ, γύρισα και κοίταξα προς τα κάτω. Εκείνος ήταν σκυμμένος πάνω από το σώμα μου.
quote:
έναν πανύψηλο φωταγωγό που πάνω-πάνω είχε ένα πολύ δυνατό φως.
quote:
άνοιξα μια «πόρτα» και βρέθηκα μπροστά σε έναν αόρατο «χείμαρρο»
quote:
Χαμένο στο σκοτάδι, χωρίς πρόσωπο,
Η εμπειρία σου μοιάζει με προσέγγιση σε πύλη. Ο φόβος (ήταν μήπως τρόμος; αναφέρομαι στον απόλυτο τρόμο)μπορεί να είναι προστασία από το κακό αλλά μπορεί να είναι και ο φύλακας/πυλωρός που πετά τον αρχάριο έξω από τη δίνη.Εάν θέλεις διάβασε το διήγημα "Τα όνειρα του Σπιτιού της Μάγισσας" του H.P.Lovecraft, θα καταλάβεις γιατί...
Κάτι πιο δύσκολο...προσπάθησε στο ξύπνιο να βιώσεις την όλη κατάσταση, όσο πιο πιστά μπορείς και άσε να δεις που θα οδηγήσει. Σαν εγχείρημα βέβαια έχει πολλές δυσκολίες, αλλά έτσι μπορεί να ανακαλύψεις πολλά πράγματα για την εμπειρία σου.
Υ.Γ. Εάν όντως ήταν κάτι κακό, όλα αυτά τα χρόνια θα σου είχε οπωσδήποτε κάνει κάτι κακό.
Tiger! Tiger! burning bright
In the forests of the night,
What immortal hand or eye,
Dare frame thy fearful symmetry?
WILLIAM BLAKE
Edited by - old tiger on 15/07/2003 14:35:28
quote:
ΕΡΩΤΗΜΑ..Εβλεπες Απειλη απο Μαυρες Φιγουρες??
Η φιγούρα ήταν μόνο μία και ένιωθα ότι ήθελε το κακό μου.
Καταλάβαινα ότι ήταν άντρας χωρίς να τον βλέπω ακριβώς.
Μόνο μια κατάμαυρη μορφή.
quote:
ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΟΥ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΗΤΑΝ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΝΟΥ - ΟΝΕΙΡΟ ????
Η εικόνα με την οικογένεια στο σαλόνι ήταν όνειρο, ναι. Μόλις έβλεπα
τις άδειες πολυθρόνες, ήξερα ακριβώς τι θα συμβεί και ότι αυτός ερχόταν.
Οι γονείς μου έλεγαν ότι παιδιαρίζω και δεν με άφηναν να κοιμηθώ μαζί τους. Προπαντός η μητέρα μου έκανε την αδιάφορη όταν της το έλεγα.
Αργότερα, από μια θεία μου, έμαθα ότι όλη η οικογένεια της μητέρας μου
είχαν παρόμοια περιστατικά. Κάποια από τα ξαδέλφια της επίσης. Αισθάνομαι εξοργισμένος και πονεμένος γιατί υπέφερα πολλά χρόνια και κανείς δεν έκανε τίποτα να με βοηθήσει. Μόνο που το σκέφτομαι, εξοργίζομαι!!!
Κανείς δεν μου εξηγούσε τίποτα. Πέρα από Εκείνον, κάποιες άλλες φορές,
"έβγαινα" και ταξίδευα στο ταβάνι. 'Εβλεπα τους άλλους να διασκεδάζουν στο άλλο δωμάτιο. Βρισκόμουν σε άλλα, περίεργα δωμάτια. Μετά που έφυγε Εκείνος, άκουγα ψιθύρους για πολύ καιρό, όχι απειλητικούς όμως. Σαν να ήταν κάποιοι άλλοι. 'Ακουσα μια παιδική φωνή να μου λέει "'Ελα να παίξουμε" και άρχισανα ανεβαίνω έναν πανύψηλο "φωταγωγό" με πολύ δυνατό φως πάνω. Τρόμαξα και γύρισα πίσω. 'Αλλη μια φορά, άνοιξα μια "πόρτα" και βρέθηκα εμπρός σε ένα αόρατο "ποτάμι" που παρέσυρε δέντρα, πρόβατα, τηλεοράσεις, φράχτες... Ξέρω, τα λέω κάπως ανακατωμένα, αλλά μου έχουν συμβεί τόσο πολλά. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που έχω, δεν ξέρω καν τι να το κανω...
Τον συνάντησα μια τελευταία φορά, όταν έκανα ρέικι. Τον είδα ξαφνικά σαν σε όνειρο. Χαμένο στο σκοτάδι, χωρίς πρόσωπο, να πετάει προς ένα πολύ δυνατό φως. ‘Εκλαψα σπαρακτικά. ‘Εκλαψα όσο δεν είχα κλάψει ποτέ
στη ζωή μου, σαν αν έβγαινε ένας τρομερός πόνος από μέσα μου, κι όχι σαν να έχανα ένα αγαπημένο πρόσωπο. -