parnenas

1) Να εχει καλη διαθεση, συναισθηση οτι το μυαλο του εχει ορια και κυριαρχια της λογικης επι των συναισθηματων του.

2) Να μην ειναι ημιμαθεις. Μα εχει συκγεκριμενες αποψεις και αν τουλαχιστον δεν εχει να ειναι σκεπτομενος.

Απαρχη λοιπον καθε συζητησης ειναι οτι επικοινωνω στο ιδιο μηκος κυματος.

Επισης οταν μιλαω για κατι μιλαω με πηγες. Παραπεμπω σε πηγες. Δεν πλασαρω κατι που διαβασα σε ενα εντυπο και επειδη μου εκανε εντυπωση αμεσως το υιοθετω.

Αν δεν υπαρχουν αυτα τα στοιχεια δυστυχως δεν υπαρχει συζητηση αλλα ψευδαισθηση επικοινωνιας.

Θεωρω λυπηρο το να βλεπω ανθρωπους σε χωρα με τοσο πλουσια πολιτισμικη παραδοση να στερουνται αυτα τα χαρακτηριστικα.

Κριμα γιατι για καποιον με λιγο ανεβασμενες σπουδες το ολο σκηνικο
ειναι λυπηρο και επικυνδυνα εκτροχιασμενο.

Πως μπορεις να μιλας κατι που δεν γνωριζεις?
Κριμα που γινεται και απο Ελληνοπουλα.

Στην Ορθοδοξη Εκκλησια, αγιοποιηση δεν υπαρχει. Η Εκκλησια δεν αγιοποιει μετ΄αθανατον. Η Εκκλησια=ο πιστος λαος απλα αναγνωριζει την αγιοτητα καποιου. Αυτο που κανει η επισησμη Εκκλησια ειναι να ανακυρηξη την αγιοτητα του Αγιου που ο λαος τιμα μετα το θανατο του.

Στους Λατινους, η ανακυρηξη αγιοτητας γινεται απο τον Παπα και μονο. Στην Ορθοδοξια απο το λαο. Ασφαλως την πρωτη χιλιετια τοτε που και η Ρωμη ηταν ορθοδοξη γινοταν το ιδιο

Τα κριτιρια της ανακυρηξης καποιου σε αγιου ειναι να υπαρχει η συνειδηση αυτη στο λαο. Επιπλεον εξεταζεται ο βιος του και το πως ο Θεος χαριτωσε τους Αγιους οταν ζουσαν (σε αυτην την προσκαιρη ζωη) και τωρα οπου εχουν περασει στην αιωνιοτητα. Με αλλα λογια εξεταζονται διαγορα θαυμαστα σημεια. Στους περισσοτερους αγιους υπαρχουν σημαδια αγιοτητας και πριν και μετα το θανατο τους.

Για παραδειγμα ο Αγιος Νεκταριος κανει πολλα θαυματα μετα το θανατο του (για την ακριβεια ο Θεος κανει τα θαυματα λογω της προσευχης των αγιων)

Υπαρχουν και σημερα πολλοι αγιοι. Προσωπικα εχω γνωρισει. Και στο Αγιον Ορος αλλα και αλλου. Βεβαια ειναι πολλοι ταπεινοι και κρυβουν με επιμελεια την αγιοτητα τους.

Ενας τετοιος αγιος (δεν εχει ανακυρυχθει ακομα επισημως) ειναι ο Παισιος ο Αγιορειτης. Βεβαια στους καιρους μας υπηρξαν και πολλοι αλλοι. Οσοι τον γνωρισαν περιγραφουν με συγκινηση τον τροπο με τον οποιο ο Θεος τον χαριτωσε.

Ο Αγιος εχει λαβει το ιαμτικο χαρισμα εν ζωη, οπως επισης και το προφητικο και το διορατικο (μπορουσε δηλαδη να διαγνωσει με πολυ μεγαλη ακριβεια τα ενδομυχα της ψυχης καποιου και βεβαια να τον θεραπευσει και να τον κανει να αγαπησςι το Θεο και να νοιωσει βαθυτερα το μυστηριο της Εκκλησιας).

Και βεβαια ο Αγιος θαυματουργει και μεταθανατον.

Κλεινοντας υπενθυμιζω οτι Αγιοι ειναι αυτα που καθαρθηκαν απο τα παθη με τη δικη τους προσπαυεια και τη βοηθεια του Θεου και κατοπιν φωτιστηκαν και ελαβαν χαρισματα. Και τελικα θεωθηκαν. Ειδαν τη δοξα του Θεου απο αυτη τη ζωη. Αυτη τη δοξα του Θεου που ειναι η πραγματικη ευτυχια καλουμαστε ολοι μας να ζησουμε (και μπορουμε να ζησουμε) μεσα στην Ορθοδοξη Εκκλησια και τελικα να γινοθμε αγιοι.

Και αφου πεθανουμε θα διαπιστωσουμε οτι υπαρχουν και πολλοι αγνωστοι αγιοι.

Ελπιζω να βοηθησα, αν και καθηστερημενα το θεμα της "αγιοποιησης"
Ευχαριστως να συζητησω σχολια.

Ευχαριστω.
Δημητρης