prologos

Σε ότι αφορά τώρα το θέμα των Ναϊτών και του μυστικού που αυτοί είτε ανακάλυψαν είτε άφησαν να εννοηθεί ότι ανακάλυψαν, ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή μέσω του βιβλίου του Έκο "Το εκκρεμές του Φουκώ". Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν αποτελεί έρευνα πάνω στο θέμα αλλά μέσα απο την πλοκή του ( η οποία παρεπιπτόντως βασίζεται στην "βιοτεχνία" παρασκευής βιβλίων αποκρυφιστικού περιεχομένου ) ο συγγραφέας παραθέτει όλα τα ιστορικά διασταυρωμένα στοιχεία για την ίδρυση , την πορεία και το τέλος (;) του τάγματος, αρκετές δικές του σκέψεις πάνω στο θέμα και την χριστιανική πίστη γενικότερα, και βέβαια μια σεβαστή δόση παγκόσμιων συνομωσιών, μυστικών, μαγείας και διαφόρων άλλων "ελκυστικών" για τον αναγνώστη στοιχείων. Απο τα καλύτερα μυθιστορήματα που έχω διαβασει.

Δεν μπορώ να μιλήσω με βεβαιότητα για το αν οι Ναΐτες ανακάλυψαν κάποιο Μυστικό (μπορεί κανένας άραγε;) ούτε αν το Τάγμα ιδρύθηκε με σκοπό να ανακαλύψει κάτι. Το σίγουρο είναι ότι πολλοί πείστηκαν πως κάτι τέτοιο συνέβη, με αποτέλεσμα την ευρεία "δημοτικότητα" του θέματος σήμερα, και την αθρόα παραγωγή σχετικών βιβλίων, ιστοσελίδων κλπ.

Προσωπικά πιστεύω πως η διάλυση του τάγματος απο τον Φίλιππο, τον Πάπα και την Ιερά Εξέταση είναι αυτό που συνέβαλε τα μέγιστα (αν δεν είναι εξ' ολοκλήρου υπεύθυνη) για την δημιουργία του Ναϊτικού μύθου. Μου φαίνεται αρκετά πιθανό οι επιζήσαντες Ναΐτες , οι περισσότεροι των οποίων προσχώρησαν σε άλλα τάγματα, σε μια προσπάθεια είτε να "εκδικηθούν" τον νεκρό τους μάγιστρο και τους αδερφούς τους, που έπεσαν θύματα της Ιεράς Εξετασης ( και κατ' επέκταση της πλεονεξίας του Παπικού και κοσμικού κράτους), είτε απλώς να διατηρήσουν ζωντανή την ανάμνηση του Τάγματός τους, να διέδωσαν εντέχνως την ύπαρξη ενός Μυστικού.

Και για να πιθανολογήσω λίγο ακόμη...
Δεν μπορώ να ξέρω το κατά πόσον η αλληλεπίδραση μεταξύ Ναϊτών και Ασσασίνων έχει τεκμηριωθεί, αλλά μου φαίνεται περισσότερο πιθανό οι Ναΐτες να επιρεάστηκαν από τους Ασσασίνους παρά το αντίθετο. Είναι γνωστό ότι η η συντριπτική πλειονότητα των Δυτικών, που βρέθηκαν στους Άγιους Τόπους, ήταν αν όχι αγράμματοι, τουλάχιστον χαμηλού μορφωτικού επιπέδου. Αντίθετα η πνευματική καλλιέργεια των μουσουλμάνων (και ειδικότερα ενός μυστικιστικού τάγματος όπως οι Ασσασίνοι) ήταν έκδηλη και επομένως είναι λογικό να υποθέσουμε ότι επιρέασαν τους Ναΐτες ποικιλοτρόπως.
Όταν λοιπον ο Jacques Des Molais προανήγγειλε (η παρήγγειλε ;)από την πυρά, τον θάνατο του Φιλίππου και του Πάπα, ίσως κάποιοι Ναΐτες ανέλαβαν να εκπληρώσουν την κατάρα. Σε μια τέτοια περίπτωση η αλληλεπίδραση με τους Ασσασίνους πιθανόν να έπαιξε κάποιο ρόλο. Όπως και να 'χει τα τελευταία λόγια του Molais επιβεβαιώθηκαν πανυγηρικά και ποιά καλύτερη απόδειξη για τις δυνάμεις(;) του τελευταίου Μαγίστρου;

Στην όλη φιλολογία τώρα περί Ναϊτικού Μυστικού, το οποίο θα κλόνιζε τα θεμέλια της χριστιανικής πίστης, έπαιξε σίγουρα ρόλο και η καταδίκη του τάγματος σαν αιρετικού. Από τη στιγμή βέβαια που ο Φίλιππος και ο Πάπας αποφάσισαν να ιδιοποιηθούν την Ναϊτική περιουσία , ο μόνος τρόπος να γίνει κάτι τέτοιο ήταν η διάλυση του τάγματος. Εφ' όσον όμως όπως ξέρουμε οι Ναΐτες τύγχαναν της καθολικής αποδοχής του Δυτικού κόσμου σαν υπερασπιστές των Αγίων Τόπων, μία οδός υπήρχε για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο: να κατηγορηθούν ως βλάσφημοι και αιρετικοί. Ακόμα και αν δεχτούμε ότι όντως οι Ναΐτες είχαν ανακαλύψει κάτι που κλόνιζε τα χριστιανικά δόγματα αυτό το κάτι δεν ήταν δυνατόν να ανακοινωθεί δημόσια από τον Πάπα και την Ιερά εξέταση, οπότε προτιμήθηκε να ανακοινωθούν οι γνωστές κατηγορίες ( λατρεία της κεφαλής, φτύσιμο του σταυρού, σοδομία κλπ). Και φυσικά υπάρχει και η πιθανότητα, το τάγμα να είχε παρεκλίνει και όντως να διέπρατε όσα του προσάπτουν (αλλά αυτό χαλάει όλο τον ρομαντισμό και το μυστήριο οπότε....απορρίπτεται με συνοπτικές διαδικασίες).

Να ζητήσω συγνώμη προκαταβολικά αν κάπου κάνω λάθος ή αν κάτι που φαίνεται σαν δική μου σκέψη το έχω διαβάσει στο παρελθόν
Για όλα αυτά βέβαια που έχουν αναφερθεί στο topic όσο καιρό είναι ανοιχτό και πάνω στα οποία έχω απορίες, αν δεν καταφέρω να τις απαντήσω μέσω διαδικτύου επιφυλασσομαι να ρωτήσω στο μέλλον.