sidonus
Νέο ΜέλοςΣυμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Ειλικρινά, δεν ξέρω πώς μπορεί να δουλέψει από απόσταση για άτομα που δεν ξέρεις... Σίγουρα εγώ δεν μπορώ να αισθανθώ άγνωστα άτομα με τα οποία δεν έχω άμεση οπτική επαφή. Αν γίνεται, δεν το αποκλείω γιατί δεν ξέρω, θα είναι σε αρκετά υψηλά επίπεδα ικανότητας, τα οποία δε νομίζω πως έχω φτάσει. Αν η ερώτησή σου είναι αν μπορώ να συναισθανθώ άγνωστα άτομα με τα οποία δεν έχω καμμία προσωπική σχέση, αλλά τα έχω μπροστά μου, τότε η απάντηση είναι σαφώς καταφατική. Δυστυχώς ή ευτυχώς, ακόμα δεν έχω γνωρίσει όρια σε αυτό. Ή άτομα που να με μπλοκάρουν
Α, και όσον αφορά κάποιες άλλες δηλώσεις/ερωτήσεις που πήρε τώρα το μάτι μου... Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις όταν ασχολείσαι με τις εσώτερες τέχνες είναι να ΜΗΝ ΦΟΡΤΙΖΕΣΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ. Σοβαρά τώρα, παιδιά, λίγος επαγγελματισμός. Αφού δεν το μελετήσατε εις βάθος το θέμα, πώς νομίζετε πως θα σας βοηθήσει η συναισθηματική φόρτιση; Τι νομίζετε, πως επειδή θα είσαστε φορτισμένοι, θα είσαστε καλύτερα αποφασισμένοι ή πιο συγκεντρωμένοι; Το ακριβώς αντίθετο, πρέπει να είσαστε χαλαροί. Ο εαυτός σας ξέρει ήδη πώς να κινήσει τις απαραίτητες διαδικασίες. Το μόνο πράγμα που χρειάζεται είναι ένα "ξύπνημα" και μία "διαταγή". Η φόρτιση ΔΕΝ θα σας βοηθήσει στο ελάχιστο.
Φαντάζομαι πως την επόμενη φορά που θα μπω στη σελίδα μας, θα έχει υπάρξει μία θύελλα αντιδράσεων, αλλά είμαι διατεθιμένος να εξηγήσω πλήρως τις απόψεις μου ;) Δεν έχω σκοπό να φανώ αγενής -καλά ίσως μόνο λίγο ;)- αλλά τουλάχιστον θα ακουστούν πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις από όλους μας. Καληνύχτα σας :)
Βλέπετε... είμαι αυτό που η κοινωνία του αποκρυφισμού (αν είναι σωστός ο όρος) ονομάζει "εμβιωτικός". Και για την ακρίβεια, γεννήθικα ετσι. Έχω, λοιπόν, εμπειρία πάνω στο θέμα και σε παρακαλώ να με ακούσεις. Δεν είναι τόσο "χαριτωμένο" όσο φαντάζεσαι πως είναι.
Η εμβίωση είναι μια ικανότητα παράλληλη με την τηλεπάθεια. Όμως, αντί για σκέψεις, επεξεργάζεσαι συναισθήματα. Και, αντί για κάποιο κέντρο του εγκεφάλου, συνδέεται με το ενεργειακό κέντρο που βρίσκεται στην κεντρική περιοχή του στήθους.
Αλλά, παρόμοια με την τηλεπάθεια, απαιτεί εξάσκηση και σοβαρότητα! Ο λόγος απλός: αν δε μάθεις να την ελέγχεις, σε ελέγχει αυτή. Αν δε μάθεις να ελέγχεις τη ροή των συναισθημάτων από και προς εσένα θα περνάς τη ζωή σου ζώντας τα βιώματα των ανθρώπων με τους οποίους συνδέεσαι ή έχοντας αυτήν την επίδραση στους γύρω σου.
Εγώ προσωπικά πέρασα (και σε ένα βαθμό ακόμα περνάω) το πρώτο. Δε θες να το περάσεις! Κανένα όφελος δε θα σου φανεί αντάξιο του κόστους! Λυπάμαι που ακούγομαι τόσο αποθαρρυντικός, ειδικά σε ένα site με όλη την καλή διάθεση να εισάγει το σύγχρονο Έλληνα στην πραγματικότητα των εσωτερικών ικανοτήτων μας, αλλά ξέρω καλύτερα από κάθε άλλον, τολμώ να πω, τον εφιάλτη του να περνάς τη ζωή σου μέσα (και) από τα συναισθήματα των άλλων. Να νοιώθεις την ξένη χαρά και θλίψη για δική σου. Να νοιώθεις τον πόνο και τη δυστυχία των άλλων και να αισθάνεσαι τα βιώματά τους σα να ήταν δικά σου... Είναι το ίδιο επικύνδινο με το να πιάσεις φωτιά από μια εκτέλεση πυροκίνησης.
Θα μπορούσα να περάσω ώρες εξηγώντας και περιγράφοντας την εμβίωση και τη ζωή μου μέσα από αυτή και, ίσως, να άξιζε τον κόπο, αλλά αυτή τη στιγμή το μόνο που θέλω είναι να σου εφιστείσω την προσοχή. Πρόσεχε πολύ με αυτό αν θελήσεις να πειραματιστείς.
Μία λέξη αξίζει όσο 100 άλλες: ασπίδα. Υπάρχουν αρκετά site αν ψάξεις που περιγράφουν με πολύ λεπτομέρεια την ενεργοποίηση και λειτουργεία των ψιχικών ασπίδων.
Και μία αλλη λέξη αξίζει όσο 1000 άλλες: αυτογνωσία. Μάθε πώς δουλεύει ο ψυχισμός σου και ποιός είσαι, και ακόμα και το όφελος της ασπίδας θα φανεί (αλλά δε θα είναι) μικρό μπροστά στο όφελος της σταθερότητας και της γνώσης του εαυτού σου.
Αν θελήσεις εσύ, ή οποιοσδήποτε άλλος να ασχοληθεί σοβαρά με αυτό το θέμα (ειδικά αν θέλει να εκπαιδευτεί πάνω σ'αυτό) ας μου στείλει προσωπικό μήνυμα (το e-mail μου αναγράφεται στο προφίλ μου) και θα κάνω ό,τι μπορώ για να βοηθήσω, συμβουλεύσω ακόμα και καθοδηγήσω. Σας ευχαριστώ και πάλι που με ακούτε.
Κοίτα, επιμένω πως η τηλεμβίωση που αναφέρεις δεν υπάρχει, είναι απλά εξασκημένη εμβίωση. Το είπα και πριν, η στόχευση, η αυτοσυγκέντρωση σε άτομα με σκοπό την εμβίωση είναι θέμα του νου, όχι της ψυχής. Δεν υπάρχουν πραγματικά εμπόδια από την απόσταση. Τέλος πάντων, δε νομίζω κανένας από τους δυο μας να θέλει να συμφωνησει στη γνώμη του άλλου...
Οπως και να'χει, καλύτερα να μην επεκταθούμε στην Αστρική Προβολή. Το θέμα ξεκίνησε ο astralboy για να μάθει τι πιστεύουμε όσον αφορά την εμβίωση και την πυροκίνηση, δε νομίζω πως υπάρχει λόγος να μπλέξουμε και άλλες ικανότητες για το τίποτα
Βασικά, φίλε astralboy, έχουμε πάρει λίγο παραμάζωμα τη συζήτηση
Edited by - sidonus on 24/01/2010 18:53:49
Οπως παραθέτεις τον ορισμό για τα προμηνύματα, για τον οποίο δεν ξέρω αν συμφωνώ - ας το εξετάσουμε παρακάτω
προμήνυμα, το :
1. προειδοποιητικό μήνυμα, σημάδι για ένα γεγονός που πρόκειται να συμβεί, να ακολουθήσει· προάγγελμα: ~ πολέμου / καταιγίδας / καταστροφής.
2. μαντική προαίσθηση, οιωνός: Kαλά / κακά προμηνύματα.
ελνστ. προμήνυμα `ανακοίνωση εκ των προτέρων΄ κατά τη σημ. του προμηνύω
Θα υποθέσω πως εννοείς την ικανότητα του ανθρώπου να λαμβάνει μηνύματα εκ των προτέρων, δηλαδή γνωρίζει για το ίδιο το γεγονός πριν έχει παράξει, με βαση τη λογική και τις κοινές ικανότητες, τη γνώση των λεπτομερειών του μελλοντικού γεγονότος. Περίπου νομίζω πως κάπως έτσι θα το ορίζαμε όλοι, σωστά;
Προς χάρην της συζήτησης θα (ξανα)υποθέσω πως λέγοντας "προμήνυμα" εννοείς την ικανότητα του ανθρώπου να λαμβάνει αυτά τα μηνύματα υπό μορφή συναισθημάτων
.
Με αυτά κατά νου, νομίζω πως η ικανότητα της εμβίωσης αποτελεί βάση για την ικανότητα της προμήνυσης. Αφού, όπως λες κι εσύ "οταν βλεπεις οραματα που εχουν να κανουν με αλλους ειναι σαν να μπαινεις στη θεση τους". Μα αυτό σημαίνει πως ήδη μπορείς να μπεις στη θέση των άλλων, για να μπορείς να κατανοήσεις, πόσο μάλλον να δημιουργήσεις ένα όραμα. Η εμβίωση δε χρησημοποιεί οράματα, όπως το προμήνυμα, ούτε καταπιάνεται με τις έννοιες του χρόνου και του τόπου όπως το προμήνυμα (για να έχει νόημα η έννοια του μελλοντικού ή παρελθοντικού γεγονότος). Η εμβίωση είναι σα μία μονοδιάστατη εκδοχή του προμηνύματος κατά αυτή την έννοια και μόνο. Επομένως, είναι αδύνατον να έχεις προμήνυμα (όπου περιλαμβάνει λεπτομέρειες όπως μέλλον/παρελθόν/παρόν και συγκεκριμένα μέρη και πρόσωπα) αν δεν είσαι ήδη ικανός να μπεις στη γενικότερη συναισθηματική κατάσταση του άλλου.
Αλλά και πάλι, διαφωνώ μαζί σου στο ότι τα προμηνύματα έχουν να κάνουν με τα συναισθήματα των άλλων και μόνο. Τα προμηνύματα είναι πληροφορίες υπό μορφή συναισθημάτων. Δεν έχουν να κάνουν με τα συναισθήματα των άλλων κατ' ανάγκη, αλλά με την ικανότητά σου να ερμηνεύεις τα "μηνύματα που υπάρχουν στον αέρα" (οι ενασχολημένοι με το θέμα παρακαλώ να μη με πυροβολήσουν![]()
) σε συναισθήματα και να τα επεξεργάζεσαι ως τέτοια. Και πάλι, η εμβίωση δε δείχνει άμεσα σχετική καθώς:
προμήνυση: γενικές ξένες πληροφορίες -> συναισθήματα δέκτη
εμβίωση: συναισθήματα στόχου = συναισθήματα δέκτη.
Ο μόνος συνδετικός κρίκος, δηλαδή, η ανάλογη αλλαγή της συναισθηματικής κατάστασης του δέκτη, μας υποδεικνύει πως και οι δύο ικανότητες μάλλον χρησημοποιούν τα ίδια ενεργειακά κέντρα. Αλλά είναι κάποια από τις δύο βάση για την ανάπτυξη της άλλης; Και οι δύο χρησημοποιούν με παρόμοιο, αλλά όχι ίδιο, τρόπο το ίδιο ενεργειακό κεντρο, οπότε μήπως τη διαφορά κάνει ο νους μας; Δηλαδή, ο τρόπος ή η διαδικασία με τα οποία αντιλαμβανόμαστε τις αρχικές πληροφορίες εξ' αρχής; Για τα προμηνύματα δεν ξέρω να πω με σιγουριά, αλλά για την εμβίωση θα ορκιζόμουν πως ο νους δεν παίζει τόσο σημαντικό ρόλο. Είναι σχεδόν απόλυτα συναισθηματική ικανότητα η μόνη σύνδεση της οποίας με το νου είναι η "ανάγνωση" των αναμνήσεων του στόχου (κάθε συναίσθημα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τουλάχιστον μία ανάμνηση, και το αντίστροφο). Η προμήνυση δεν έχει να κάνει πάντα με συγκεκριμένο στόχο, όμως. Βασικά, δεν έχει να κάνει καν με ανθρώπινο ή μη στόχο, έχει να κάνει με μηνύματα του μέλλοντος ως βάση.
Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να βγάλω άκρη με σιγουριά για τη διαδικασία της προμήνυσης, αλλά σίγουρα δε βλέπω καμμία εμφανή ένδειξη ότι η μία ικανότητα αποτελεί βάση της άλλης. Και νομίζω πως καλό θα ήταν φίλε John133 να ξεκινάς τις απαντήσεις σου χωρίς να θεωρείς δεδομένο πως ξέρουμε όσα έχεις ξέρεις κι εσύ (φαίνεται πως έχεις διαβάσει αρκετά) και να αναλύεις κομμάτι-κομμάτι τις έννοιες που χρησημοποιείς με απλές έννοιες και παραδείγματα, σα μια πυραμίδα. Και να εξηγείς πώς και γιατί φτάνεις σε όποια συμπεράσματα θέλεις να φτάσεις
.
Οσον αφορά την τελευταία παράγραφό σου, θα την έστηνα στα 6 μέτρα και θα την εκτελούσα, αν μπορούσα
. Η εμβίωση ΔΕΝ εμπλέκεται με αποστάσεις. Η ψευδαίσθηση της απόστασης έχει να κάνει ΜΟΝΟ με την ικανότητα του νου να συγκεντρώνεται σε στόχους. Εχω εμβιώσει άτομα και άτομα που ήταν σε άλλες πόλεις, όχι μέτρα.
Κάθε άνθρωπος έχει ένα μοναδικό, πώς να το πω σωστά, "ψιονικό αποτύπωμα". Κάτι σαν μία συλλογή χαρακτηριστικών, μοναδικό για τον καθένα μας, μία "πνευματική" υπογραφή, τα οποία όμως δεν έχουν να κάνουν με τη φυσική παρουσία του αλλά με την ταυτότητά του (και την μοναδικότητά του) στον κόσμο μας. Οποτε γνωρίζουμε ένα άτομο αποθηκεύουμε, όμοια με έναν Η/Υ, έναν αριθμό χαρακτηριστικών του (όπως ΚΑΙ το ψιονικό αποτύπωμα) και τον "φακελώνουμε" ασυνείδητα.
Οταν θέλουμε να στοχεύσουμε έναν άνθρωπο που έχουμε μπροστά μας, είναι η πιο απλή περίπτωση. Συγκεντρονώμαστε σε αυτόν. Είναι εύκολο, μιας κι έχουμε τον αποδέκτη μπροστά μας, με σάρκα και οστά, φωνή και δόνηση, συναίσθημα και φως.
Οταν θέλουμε να στοχεύσουμε έναν άνθρωπο που δεν έχουμε μπροστά μας αλλά επικοινωνούμε μαζί του (μέσω εικόνας ή φωνής, π.χ. τηλεόραση/κάμερα ή τηλέφωνο) είναι λίγο πιο δύσκολο, κυρίως λόγω της ψευδαίσθησης που μας δίνει η απόσταση (ότι, δηλαδή, είναι μακριά μας και δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε εύκολα ή άνετα παρ'όλο που ακριβώς τότε του μιλάμε ή/και τον βλέπουμε). Και πάλι, είναι περίπου η ίδια τακτική που χρησημοποιούμε, δηλαδή συγκεντρονώμαστε σε αυτό που βλέπουμε ή ακούμε, απλά έχουμε λιγότερες πληροφορίες για να ταυτοποιούμε τον στόχο μας (ότι είναι όντως αυτός που πραγματικά θέλουμε) ή το αποτέλεσμά μας (δεν έχουμε άμεση ανάδραση-feedback). Πρέπει μόνο να υπερβούμε την αντίληψη ότι δεν είναι μόνο μια φωνή ή μια εικόνα, αλλά η φωνή και η εικόνα του είναι μία προβολή του ατόμου πάνω στην τωρινή κατάσταση, δηλαδή ότι πίσω από τον "ξερό" ήχο και το "αδιάφωρο" χρώμα στην οθόνη βρίσκεται ένας ζωντανός δονούμενος άνθρωπος
.
Οταν, τέλος, θέλουμε να στοχεύσουμε κάποιον με τον οποίο δεν έχουμε άμεση επικοινωνία μαζί του, πρέπει να πάμε λίγο "στα τυφλά". Χρειάζεται να έχουμε ξεπεράσει και πάλι την ψευδαίσθηση της απόστασης και να βάλουμε το νου μας να ψάξει ανά τον Κόσμο για το άτομο με τα μοναδικά χαρακτηριστικά το οποίο έχουμε θέσει ως στόχο. Για να βρούμε το μοναδικό για εμάς άτομο, θα πρέπει να το ξεχωρίσουμε από τα υπόλοιπα άτομα συγκρίνωντάς το με το σύνολο των μοναδικών χαρακτηριστικών που ξέρουμε πως έχει. Μόλις γίνει η ταυτοποίηση, το άτομο είναι, πλέον, έτοιμος στόχος μας
.
Το "tricky part" της υπόθεσης είναι να κατανοήσουμε πως την όλη δουλειά την κάνει ο νους μας. Και αυτός δεν υπόκειται στις έννοιες του χώρου και του χρόνου όπως νομίζουμε. Ο νους είναι ικανός να ταξιδέψει οπουδήποτε στον Κόσμο μέσα σε μία στιγμή. Για να συγκεντρωθούμε σε έναν στόχο αρκεί να ταξιδέψουμε μέσω του νου μας σε αυτόν. Και για να τον βρούμε, αρκεί να βρούμε το άτομο με τα μοναδικά χαρακτηριστικά που ξέρουμε πως έχει. Φανταστήτε πως ο Κόσμος είναι μία τεράστια θάλλασσα και το κάθε άτομο είναι και μία σημαδούρα. Οταν θέλουμε να στοχεύσουμε, θέλουμε να βρούμε τη σημαδούρα. Αν την ξέρουμε ως κάποιο γνωστό άτομο, έχει καλώς. Αλλιώς ψάχνουμε για τη σωστή σημαδούρα (κοιτώντας π.χ. για το χρώμα ή το μέγεθος που ξέρουμε πως έχει).
Οταν δεν ξέρουμε το άτομο το οποίο θέλουμε να στοχεύσουμε, λοιπόν, χρειαζόμαστε κάτι για να το αναγνωρίσουμε μέσα στην τεράστια θάλλασσα
.
Οταν ανέφερα την ανταλλαγή στο προηγούμενο post μου (και η αλληλεπίδραση ταιριάζει στην εξίσωση
) ή κάποιο αντικείμενο από τον στόχο (με τις τρίχες να αποτελούν all-time classic), ήθελα να δείξω την έμμεση απόκτηση της γνώσης των μοναδικών χαρακτηριστικών του ατόμου που θέλεις για στόχο, για να μπορέσεις να το ξεχωρίσεις από τα υπόλοιπα.
"...Και γιατί να μην τις ακούσεις όλες?"
Γιατί η κατάσταση αναζήτησης και συγκέντρωσης του νου σε ένα άτομο είναι κουραστική για το σώμα και το πνεύμα. Επιπλέον, είναι εξαιρετικά δύσκολο να κάνεις τέτοιες πνευματικές έρευνες γρήγορα (ή άμεσα). Η συντρηπτική πλειονότητα του κόσμου χρειάζεται αρκετό χρόνο για να συγκεντρωθεί. Είναι οι περιορισμοί της σάρκας και της φτωχής εξάσκησης
.
"και πώς μπορεί το άλλο άτομο να διακόψει ή να παρεμποδίσει μια τέτοια επικοινωνία?"
Με παρόμοιο τρόπο. Αφού η συγκέντρωση απαιτεί τη διαμονή κάποιου τμήματος ή μορφής του νου στο στόχο, ο στόχος μπορεί να "πετάξει" ή "ξεαγκιστρώσει" το ξένο νου από πάνω του ή να θέσει μία ασπίδα προγραμματισμένη να μην επιτρέπει τη στόχευση.
Ολες οι διαδικασίες που ανέφερα είναι καθαρά προσωπικές μου απόψεις καλλιεργημένες μέσα από εμπειρία και μελέτη. Δεν πιστεύω πως είναι κατ' ανάγκη απόλυτα σωστές γι'αυτό φίλε Dr Jekyll Mr Hyde μάλλον θα ήταν καλύτερο να πας σε άλλα site που ασχολούνται σχεδόν επαγγελματικά με τέτοια θέματα (ψιονικές ικανότητες, αν δεν κάνω λάθος).
quote:quote:
δηλαδη να μπω στο μυαλο καπιου???εξαρταται απο το που μενετε γιατι δεν σασ εχω δει απο κοντα για να ξερω ποιοι εισται και να ερθω.............και να ξερεται αμα μπω στο μυαλο καποιου δεν θα δω τι σκεφτεται τον εικονικο του κοσμο θα δω τον κοσμο που ειναι ολεσ οι σκεψεισ καλεσ κακεσ νεεσ παλιεσ στον κοσμο του θα παω
Φωτογραφία, διευθυνση και google earth φωτο της περιοχής. Κάνουνε?Dying_Incubus
quote:
Δε νομίζω ότι "κινδυνεύεις", φίλε Dr Jekyll Mr Hyde...
Όχι εγώ... αυτός που θα μπεί! Μα για τόσο εγωιστή με χεις..."..The Matrix can't tell you who you are"
Όταν ο άνθρωπος είναι σίγουρος για τον θεό ο θεός αμφιβάλλει για τον άνθρωπο..
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με τη σκέψη και το συναίσθημα
Χα χα χα χα χα χα
. Μην Ανησυχείς, δεν είναι πάντα έτσι
... Για να "μπεις στο μυαλό του άλλου" πρέπει να δημιουργήσεις μία σύνδεση με το στόχο σου. Για να δημιουργήσεις σύνδεση πρέπει να αποκτήσεις μία εμπειρική εικόνα του ατόμου (να έχεις κάποιου είδους ανταλλαγή με αυτό ώστε να μπορείς να συγκεντρωθείς και να ξαναποκαταστήσεις τον σύνδεσμό σου με το άτομο). Αυτό μεταφράζεται σε εικόνα (φωτογραφία), κάποιο αντικείμενό του, κάτι που να κουβαλάει κάτι από το στόχο σου για να μπορέσεις να τον βρεις στο τεράστιο πλέγμα των ανθρώπινων συνειδήσεων
. Απλό, σωστά; Αλλα μία εξ αποστάσεως σύνδεση με ένα άτομο που δεν έχεις καν γνωρίσει (συνδιαλλαγεί προσωπικά και από κοντά) απαιτεί εξελιγμένες ικανότητες...
quote:
κοιτα για να παει καποιοσ στην εμβιωση πρεπει να εχει κληρονομισει την δυναμη των προμυνηματων να κανει διαλογισμο και ασκησεισ και ετσι μπορει να την εξελιξει σε εμβιωση και μετα παει αστρικη προβολη..............και η τηλεκινηση σχετιζεται με τα πολυ εντονα συναισθηματα τα δικα σου μονο με δικα σου συναισθηματα ελεγχεται με των αλλων τα συναισθηματα μπορεισ να παρεισ τισ δυναμεισ τουσ για λιγο σαν αντιγραφει δηλαδη πεσ οτι δεν εχεισ τηλεκινηση και εχεισ εμβιωση και εγω εχω τηλεκινηση αν πιασεισ τα συναισθηματα μου θα εχεισ και εσυ τηλεκινηση μεχρι να σταματησεισ να τα εκπεμπεισ.....καταλαβεσ???
Με όλο τον σεβασμό... Τι είναι αυτά που λες;! Τι σχέση έχουν τα προμυνήματα με την εμβίωση;! Είναι σε εντελώς διαφορετικές κατηγορίες αντίληψης! Τα προνυμήματα έχουν να κάνουν με την αντίληψη του κοσμικού γίγνεσθαι. Η εμβίωση έχει να κάνει με προσωπικές ανταλλάγές πληροφοριών. Είναι δύο εντελώς ξεχωριστές ικανότητες.
Στην εμβίωση "αντιλαμβάνεσαι τα συναισθήματα ενός άλλου ατόμου ως δικά σου". Επομένως, αν ο εσωτερικός μηχανισμός σου αλλάζει παραμέτρους των ικανοτήτων σου με βάση τα συναισθήματά σου, τότε, ναι, ξένα συνασιθήματα μετράνε για δικά σου στην εξίσωση
.
Και, αν είναι δυνατόν, η εμβίωση δεν μπορεί να εξωμιώσει ολόκληρο μηχανισμό ικανότητας (όπως η τηλεκίνηση). Αν το εμβιών άτομο δεν είναι ικανό για εκτέλεση τηλεκίνησης, δε θα συμβεί.
john131 με λυπεί πολύ που έρχομαι σε ευθεία αντιπαράθεση μαζί σου. Πραγματκά. Αμφιβάλλω, όμως, για την ορθότητα των ικανοτήτων σου. Πιστεύω πως είτε έχεις τις δυνάμεις σου σε τέτοιο βαθμό ισχύος που δεν μπορείς να πειθαρχήσεις στον εαυτό σου και να αναλύσεις πώς δουλεύεις, είτε απλά εύχεσαι να είχες αυτές τις ικανότητες.
quote:
Εκάλη μένεις?
Στην Αθήνα είναι εύκολο να πετύχεις τέτοιους ιδίως αν χρησιμοποιείς συχνά συγκοινωνίες(μετρό, ηλεκτρικό κοκ). Εντάξει, και να μην έχεις δει δεν χάνεις τίποτα. Δεν σου χει τύχει να συ-αισθανθείς κάποιον πολύ δυστυχισμένο?
"..The Matrix can't tell you who you are"
Όταν ο άνθρωπος είναι σίγουρος για τον θεό ο θεός αμφιβάλλει για τον άνθρωπο..
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με τη σκέψη και το συναίσθημα
Δεν είναι απλά δυστυχισμένοι. Είναι εγκλωβισμένοι στον κόσμο όπως τον βλέπουν οι ίδοι μέσα από την εξάρτησή τους. Φαντάσου πώς θα είσουν αν ζούσες μονίμως μέσα σε μία σφαίρα, το κέντρο της οποία είσαι εσύ. Η σφαίρα φιλτράρει το φως και τον ήχο, έτσι ώστε να αλλάζει την εικόνα που έχεις για τον κόσμο γύρω σου. Επίσης, ανάλογα φιλτράρει το φως και τον ήχο που βγαίνει από το κέντρο της (εσένα) με κατεύθυνση τον έξω κόσμο. Αποτέλεσμα: εσύ δεν βλέπεις τον κόσμο όπως είναι και ο κόσμος δεν βλέπει εσένα όπως είσαι. Τέτοια άτομα δεν μπορούν να σταθούν αγνά μέσα στην κοινωνία μας γιατί όλα όσα αντιλαμβάνονται φιλτράρωνται μέσα από το πρίσμα της ανάγκης των ναρκωτικών ουσιών... Τέλος πάντων, μην το ψάχνεις, είναι πολύ θλιβερή κατάσταση και πολύ θλιβερή φάση εμβίωσης... Σε εγκλωβίζει.... :( ;)
quote:
πρώτα από όλα οι δυνάμεις μας μεγαλώνουν με την ένταση των συναισθημάτων που νιώθουμε. αν τύχει και κάποιος νιώσει κάτι έντονο ενός άλλου θεωριτικά θα μπορέσει να ενισχύσει τις δυνάμεις του. όσο για σένα john131 πρέπει να σου πω πως είσαι εκτός πραγματικότητας καθώς πιστεύεις πως η εβίωση ειναι μια έμφυτη δύναμη που δεν μπορεί να απολαύση ο καθένας. αυτό είναι εντελώς λάθος αφού ο καθένας μπορεί να εξελιχθεί πνευματικά και να αποκτήσει δυνάμεις. μπορείς να κληρονομήσεις δυνάμεις αλλά όχι από τους συγγενείς καθώς η εξέλιξη της ψυχής δεν είναι κάτι που υπάρχει στο αίμα και μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. οι δυνάμεις σου οφείλονται στο ότι στη προηγούμενη ζωή είχες αποκτήσει.
Οι δυνάμεις για τις οποίες μιλάς, μαντεύω, είναι όλες εκείνες που αξιοποιούν άμεσα τη ζωτική μας ενέργειά, σωστά; Αλλά για να μπορέσεις να κατευθύνεις τη ζωτική σου ενέργεια χρειάζεσαι αυτοπειθαρχία, όχι απλά ένα έντονο συναίσθημα δίκαιης δύναμης. Η ζωή δεν ειναι ένα anime... :P Πρέπει να ξέρεις από πριν πώς και που θα κατευθύνεις την ενέργειά σου και σε τι μορφή θα την αξιοποιήσεις. Το να υπακούσεις σε ένα έντονο συναίσθημα απλά θα σε κάνει να μείνεις εκέι... Στο συναίσθημα. Στην εικόνα του στόχου που θέλεις κατακτήσεις. Πώς θα τον κατακτήσεις, όμως, αν δεν αφήσεις και το νου σου να δουλέψει; Αν δεν υποχρεώσεις (ή καλύτερα εξασκήσεις) το μυαλό σου να αγνωήσει τις αποσπάσεις γύρω του; Να συγκεντρωθεί στην εργασία που του θέτεις; Ακόμα καλύτερα, πώς περιμένεις να δουλέψει όλος ο εσωτερικός μηχανισμός σου αν δεν τον έχεις σε αρμονία με τον κόσμο γύρω σου; Νομίζεις πως θα μπορέσεις να κάνεις πολλά αν απλά κυνηγάς να πετύχεις πράγματα που βαθιά μέσα σου δε θέλεις να πετύχεις; 'Η αν δεν ξέρεις πώς να τα επιτύχεις;
Ο εσωτερικός μας κόσμος είναι ένα σύμπαν από μόνο του. Και, όπως όλοι ξέρουμε, μπορεί τα συναισθήματα να κάνουν τον κόσμο να γυρίζει, αλλά δεν τον έφτιαξαν αυτά, ούτε του έδωσαν τον τρόπο να γυρίζει. Απλά τον σπρώχνουν ;)
quote:
πρωτον η εμβιωση δεν δημιουργητε αλλα κληρονομιεται απο συγγενεισ............η αλλιωσ την παιρνεισ απο τα προμυνηματα ωσ εξελιξη εγω εχω αυτεσ τισ δυναμεισ...........και επισησ δεν μπορεισ να νιωσεισ τα συναισθηματα για να αυξυθουν η δυναμεισ σου σε ενταση γιατι ειναι συναισθηματα αλλων και εφοσον οι δυναμεισ μασ εξαρτουνται απο τα συναισθηματα μασ 'μασ' ομωσ οχι 'αλλων' μπορουμε να τισ ελεγχουμε........αν καποιοσ εχει δυναμεισ και ενασ εμβιωτικοσ παει και νιωσει τα συναισθηματα του ετσι θα μπορει να ελεγχει τισ δυναμεισ του θηματοσ σαν να τισ αποκτα για λιγο........αλλα με τα συναισθηματα των αλλων δεν μπορουν να δυναμωσουν και να βεληνεκωθουν σε αποσταση οι δυναμεισ μασ επειδη ειναι αλλων τα συναισθηματα
Ορίστε;! Η εμβίωση, όπως και κάθε ικανότητα του ανθρώπου, σίγουρα δεν είναι απαραίτητο να κληρονωμηθεί: Αλλιώς δε θα υπήρχαν οι πρώτοι τέτοιοι άνθρωποι και δε θα ήταν δυνατόν να υπάρξει διαφοροποιήση των ικανοτήτων στον κόσμο μας... Σίγουρα τα γονίδια έχουν κάποιο ρόλο και σίγουρα, αν έχουν όντως ρόλο, θα εκδηλωθούν σε κάποια επόμενη γενιά. Ομως οι ικανότητες δεν είναι γεννετικό προνόμιο... Είναι ΚΑΙ επίκτητες. Θα μπορούσε κάποιος να αναπτύξει την ικανότητα της εμβίωσης από την αρχή. Και αυτό επειδή καμμία ικανότητα δεν ξεκινάει από το 0. Οι πληροφορίες και οι τρόποι έκφρασης των ικανοτήτων (οποιονδήποτε ικανοτήτων, από μαγειρική μέχρι ψιονισμό) υπάρχουν μέσα σε όλους μας. Απλά εκδηλώνονται αυτές που επιλέγονται μέσα από ποικίλες διαδικασίες, ακριβώς όπως και ο χαρακτήρας ενός ατόμου. Ολοι είμαστε ικανοί να νιώσουμε συμπόνια, θυμό ή φόβο, σωστά; Ολοι είμαστε ικανοί να ζωγραφίσουμε, να σχεδιάσουμε ή να διδάξουμε, έτσι δεν είναι; Απλά ο καθένας μας έχει αναπτύξει σε διαφορετικό βαθμό τις ικανότητές του... Εκούσια ή όχι, με ταλέντο ή χωρίς...
quote:
Αγαπητέ astraloboy, νομίζω πως αυτές οι δυνάμεις - εάν δεχθούμε όντως την ύπαρξη τους - δεν είναι διαθέσιμες και προσβάσιμες από τον καθένα για το λόγο ακριβώς που περιέγραψες.
Την ικανοποίηση του ατομικού συμφέροντος.Πολλές φορές στον βωμό του προσωπικού συμφέροντος μας προβαίνουμε σε πράξεις αλόγιστες, χωρίς να σκεφτούμε τις βραχυπρόθεσμες ή μακροπρόθεσμες συνέπειες σε εμάς ή στους συνανθρώπους μας.
Φαντάσου λοιπόν τι καταστροφικές συνέπειες θα μπορούσε να έχει αυτή μας η επιθυμία κι ο αγώνας μας για την ικανοποίηση της εάν διαθέταμε την δύναμη της πυροκίνησης, της τηλεπάθειας, της τηλεκίνησης κλπ.
Φαντάσου πόσο δελεαστικό θα ήταν για κάποιον να τα ξεπεράσει ή να τα παραμερίσει.
Φυσικά, θα μπορούσε να μην υποκύψει στις επιθυμίες του χωρίς να σκεφτεί τις συνέπειες, υποθέτω όμως πως σε αυτή την περίπτωση αυτός ο άνθρωπος θα μπορούσε να βρει περισσότερες αιτίες για την κτήση αυτών των δυνάμεων και να μην αρκούταν μόνο στην ικανοποίηση των προσωπικών του επιθυμιών.
In anticipation of my resurrection...
Πράγματι η δύναμη που έχει ενα άτομο γνωρίζοντας 0και μόνο- τα συναισθήματα των άλλων είναι τεράστια. Είναι ακριβώς παράλληλη με την τηλεπάθεια. Η ευθύνη για μια τέτοια ικανότητα είναι μεγάλη. Αν δε, το άτομο είναι ικανό να ασκησει και ενεργητική εμβίωση (δηλαδή να υποχρεώσει τους άλλους να νιώσουν αυτά που ο ίδιος θέλει) απαιτήται πολύ σοβάρή αντιμετώπιση, πιστέυω.
