stka
Νέο ΜέλοςGreece2Μηνύματα
2Θέματα
13/06/2007, 01:01:02Πρώτο μήνυμα
14/06/2007, 15:25:06Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Συμφωνώ, ότι είναι φόνος η έκτρωση. Και για το παιδί που πρόκειται να έρθει στον κόσμο αλλά και για την γυναίκα που υποβάλλει τον εαυτό της σε αυτήν την δοκιμασία. Ξέρεις φίλε μου, πολλές φορές η επιλογή δεν είναι εξ ολοκλήρου της γυναίκας. Πιέζεται από πολλές καταστάσεις, και η κοινωνία που ζούμε, δυστυχώς, δεν είναι εκείνη (ούτε βέβαια και το κοινωνικό κράτος!) που θα δεχθεί εύκολα μια μητέρα που ίσως να προσπαθεί μόνη της να μεγαλώσει το παιδί που από κακό προγραμματισμό ή από λάθος ήρθε στον κόσμο.
Είμαι μητέρα, ενός εφήβου πλέον, και από αυτήν την ηλικία, προσπαθώ να τον κάνω υπεύθυνο απέναντι στην ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη της μέλλουσας κοπελλιάς του, γιατί αν περιμένω από το σχολείο...
Καλό είναι να μην βλέπουμε μόνο το αποτέλεσμα σαν αποτέλεσμα (=έκτρωση), αλλά και τον δρόμο που έκανε να φτάσει κανείς εκεί (πληροφόρηση, ενδιαφέρον από γονείς και από την πολιτεία). Ευχαριστώ
Είμαι μητέρα, ενός εφήβου πλέον, και από αυτήν την ηλικία, προσπαθώ να τον κάνω υπεύθυνο απέναντι στην ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη της μέλλουσας κοπελλιάς του, γιατί αν περιμένω από το σχολείο...
Καλό είναι να μην βλέπουμε μόνο το αποτέλεσμα σαν αποτέλεσμα (=έκτρωση), αλλά και τον δρόμο που έκανε να φτάσει κανείς εκεί (πληροφόρηση, ενδιαφέρον από γονείς και από την πολιτεία). Ευχαριστώ
Γειά σας. Είναι η πρώτη φορά που μετέχω σε forum και αυτό γιατί δεν είχα τίποτα να πω. Ανακάλυψα το site βάζοντας για εύρεση στο google "ΕΞΗΓΗΣΗ ΟΝΕΙΡΟΥ", και έτσι βρέθηκα κοντά σας. Γενικά είμαι δύσπιστη σε ότι αφορά εξηγήσεις, μαντείες, παραψυχολογίες κ.ά. αλλά τα γεγονότα στην ζωή τα τελευταία δυόμισυ χρόνια προσπαθούν να με πείσουν για το μοιραίο και το πεπρωμένο. Εν ολίγοις ... όνειρο που εγώ το θεώρησα "σημαδιακό" ήταν δύο ημέρες πριν ζήσω έναν θάνατο στενού μου ανθρώπου που με συγκλόνισε. Δεν μιλώ για πατέρα ή μητέρα (την μητέρα μου την έχω ακόμα, τον πατέρα μου τον έχω χάσει 21 χρόνια τώρα). Μιλώ για τον θάνατο του γαμπρού μου, που για μένα ήταν ο μεγάλος μου αδελφός. Στον ύπνο μου εμφανίστηκε ο πατέρας μου, χαμογελάστός (πάντα ήταν και στην ζωή του), να τηγανίζει κεφτέδες σε πολύ σκούρο λάδι. Μπαίνοντας (εγώ) στον χώρο που ήταν ο πατέρας μου και έκανε αυτήν την εργασία του έκλεισα το μάτι της κουζίνας, λέγοντάς του ότι θα πάμε να φάμε έξω και πραγματικά βρεθήκαμε σε μία ταβέρνα κοντά στο σπίτι μου την οποία είχε διαλέξει ο γαμπρός μου και έκανε το τραπέζι για την γιορτή του (την τελευταία). Εκεί καθήσαμε η πατρική μου οικογένεια, δηλαδή, η μητέρα μου (η οποία πάσχει από Αλτσχάϊμερ, αλλά στο όνειρό μου ήταν καλά, και γέλαγε)από την μία μεριά του τραπεζιού, και από την άλλη, η αδελφή μου (αυτή που έχασε τον σύντροφό της), ο πατέρα μου, η δεύτερη αδελφή και εγώ δίπλα. Ο πατέρας μου, στην αρχή μας είχε όλες αγκαλία, αλλά τελευταία, μας άφησε και έπιασε με τα δύο του τα χέρια, την πρώτη αδελφή μου (αυτή που θα είχε σε δύο μέρες την απώλεια...). Ξύπνησα, χωρίς να τρομάξω γιατί τίποτα δεν μου άφησε αυτό το όνειρο. Βέβαια σε δύο μέρες από τότε ήπια ένα πολύ πικρό ποτήρι.... Είμαι πεισμένη, ότι ο πατέρας μου μας έδειξε (και διάλεξε εμένα, ίσως επειδή είμαι η μικρότερη?) ότι θα είναι κοντά μας, σε αυτήν την δοκιμασία. (Επειδή, μου κοστίζει ακόμη πολύ, να μιλάω γιαυτό, σταματώ εδώ..., σε άλλη επαφή μας, θα περιγράψω ένα άλλο επίμονο όνειρο το οποίο έχει αρχίσει και με προβληματίζει πολύ.) Ευχαριστώ