stormtrekker

ΑΦΡΟΔΙΤΗ -Ε-
Ο ΠΟΝΟΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΣΠΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΟΣΤΡΑΚΟΥ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ.
***
ΖΗΛΩΤΟΝ ΜΕΝ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΙΜΙΟΝ ΜΕΝΤΟΙ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΤΟΝ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.
***
Μ.Β.σε ευχαριστώ,όντως τα εμπόδια είναι χάρτινα. Σοφότατο.

Θ. ΛΑΪΝΑΣ

Ονομάζεται SmartWater και είναι πράγματι ένα έξυπνο νερό που μπορεί να βοηθά τις διωκτικές αρχές να ανακαλύπτουν κλοπιμαία. Το SmartWater είναι ένα υγρό που περιέχει μικροσκοπικά σωματίδια κωδικοποιημένα με μια μοναδική ιατροδικαστική υπογραφή. Στην ουσία οι επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα ατομικό DNA για κάθε αντικείμενο ξεχωριστά. Ετσι όποιος το επιθυμεί μπορεί να ρίχνει το υγρό αυτό σε ένα όχημα, μια συσκευή ή ένα αντικείμενο της επιλογής του αφήνοντας στην ουσία επάνω του μια αόρατη αλλά ανεξίτηλη σφραγίδα. Με αυτόν τον τρόπο, σε περίπτωση που πέσουν στα χέρια των διωκτικών αρχών κλοπιμαία (από αυτοκίνητα, τηλεοράσεις, κινητά τηλέφωνα, υπολογιστές, οικιακές συσκευές κτλ.) θα μπορούν αυτόματα να εντοπίσουν και τους ιδιοκτήτες τους και να τους τα επιστρέψουν. Το SmartWater είναι στην πραγματικότητα μια οικογένεια υγρών που έχουν διάφορα ονόματα (Instant, Tracer) και η διαφορετικότητά τους λειτουργικά έγκειται στο ότι κωδικοποιούν τις χημικές ουσίες και τα σωματίδια με διαφορετικό τρόπο. Οι δημιουργοί του υγρού ίδρυσαν μια εταιρεία εκμετάλλευσης του προϊόντος με το ίδιο όνομα (SmartWater). «H ιδέα γεννήθηκε στο μυαλό μου βλέποντας συνεχώς να συλλαμβάνονται διαρρήκτες και στη συνέχεια να αφήνονται ελεύθεροι λόγω έλλειψης αποδείξεων για τις κλοπές που είχαν διαπράξει. Ετσι έπρεπε να βάλει το χέρι της η επιστήμη» δηλώνει ο Φιλ Κλίαρι, συνταξιούχος αξιωματικός της αστυνομίας, διευθύνων σύμβουλος της SmartWater.

Για να αποφευχθεί η περίπτωση να βρίσκεται κάποιος κοντά ή να έχει μαζί του κάποιο κλοπιμαίο χωρίς να έχει σχέση με την κλοπή του, σωματίδια του υγρού κολλάνε κυριολεκτικά και πάνω στον κλέφτη και έτσι οι αστυνομικοί χρησιμοποιώντας ένα μηχάνημα υπεριωδών ακτίνων θα εντοπίζουν και τον ένοχο της κλοπής. Μάλιστα ακόμη και αν ο διαρρήκτης γνωρίζει για το υγρό δεν μπορεί να κάνει απολύτως τίποτε, αφού το υγρό δεν φεύγει με τίποτε τόσο από τα ρούχα όσο και από το δέρμα του για πολλούς μήνες. Χαρακτηριστικό είναι ότι έχουν συλληφθεί τον τελευταίο καιρό διαρρήκτες οι οποίοι γνωρίζοντας ότι έκλεψαν κάποια αντικείμενα που διέθεταν το ιατροδικαστικό DNA προσπάθησαν να το αφαιρέσουν από πάνω τους. Καθαρίζοντας και ξύνοντας όμως το δέρμα τους δυνατά για να το αφαιρέσουν αυτοτραυματίστηκαν και πηγαίνοντας στο νοσοκομείο για τις πρώτες βοήθειες συνελήφθησαν εκεί αφού έχει δοθεί το σχετικό σήμα στους γιατρούς ότι σε περίπτωση που καταφθάνουν ασθενείς με δερματικά τραύματα ειδοποιείται η αστυνομία. Το υγρό φαίνεται ότι έχει αποτελέσματα αφού, μετά την ανακοίνωση ότι χρησιμοποιείται από τους κατοίκους της περιοχής Croydon στο Λονδίνο, οι διαρρήξεις στην περιοχή μειώθηκαν κατά 27%.
Τα οστά στο μικροσκόπιο

Μια νέα πρωτοποριακή μέθοδο ιατροδικαστικής εξέτασης αναπτύσσει ο Στιούαρτ Μπλακ, γεωχημικός του περιβάλλοντος στο βρετανικό Πανεπιστήμιο Reading. Πρόκειται για μια τεχνική παρεμφερή με αυτή της ανάλυσης του άνθρακα που αναλύει ραδιενεργά ισότοπα και άλλα στοιχεία. Ετσι μπορεί κάποιος να διαπιστώσει από την εξέταση των οστών του τον ακριβή χρόνο θανάτου ενός ατόμου καθώς και άλλα σημαντικά στοιχεία, όπως για παράδειγμα τον τόπο διαμονής του. Είναι η πρώτη φορά που μπορεί να γίνει τέτοια ανάλυση οστών, και μάλιστα μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα χρήσιμη σε περιπτώσεις όπου απουσιάζουν άλλα στοιχεία, όπως για παράδειγμα σε μια υπόθεση που απασχόλησε τον Μπλακ. Ο ιατροδικαστής εξέτασε το πτώμα ενός άντρα που είχε μαχαιρωθεί πολλές φορές και στη συνέχεια οι δράστες έκαψαν το πτώμα του. Ο Μπλακ χρησιμοποιώντας τη μέθοδό του ανακάλυψε ότι ο νεκρός άντρας προερχόταν από κάποια περιοχή της πρώην Σοβιετικής Ενωσης και ότι είχε πεθάνει μία εβδομάδα προτού ξεκινήσει η εξέταση. «Μπορεί η μέθοδος να μη μας δίνει στοιχεία της ταυτότητας του νεκρού (όνομα, διεύθυνση κτλ.), μας δίνει όμως στοιχεία που μπορεί να αποδειχθούν πολύτιμα. Στην προκειμένη περίπτωση τα ευρήματα ήταν πολλά και εξαιρετικής σημασίας» δήλωσε ο Ντέιβιντ Χάκινς, προϊστάμενος των ντετέκτιβ της αστυνομίας του Κέιμπριτζσάιρ, περιοχής στην οποία ανακαλύφθηκε το πτώμα. Ο Μπλακ έχει ήδη δημιουργήσει ειδικό εργαστήριο στο οποίο διεξάγονται αυτή τη στιγμή έρευνες και αναλύσεις για πέντε υποθέσεις δολοφονιών. Ο Μπλακ υποστηρίζει επίσης ότι μπορεί να βρει με μέγιστη απόκλιση δύο ετών τη χρονολογία θανάτου γυναικών που έχουν πεθάνει πριν από πενήντα ή και περισσότερα χρόνια.
H «ταυτότητα»
του δολοφόνου

Βρετανοί επιστήμονες αναπτύσσουν μια νέα τεχνολογία ταχείας αναγνώρισης και ταυτοποίησης του DNA. Οι διωκτικές αρχές θα μπορούν να αναλύουν μέσα σε λίγα λεπτά αντί για μερικές ημέρες τα ευρήματα που περιέχουν το DNA ανθρώπων που βρίσκονταν σε κάποια σκηνή εγκλήματος. Ετσι θα γνωρίζουν άμεσα ποιοι βρίσκονταν στο σημείο που έγινε η εγκληματική ενέργεια αφού θα αναζητήσουν την ύπαρξή τους σε κάποια από τις βάσεις δεδομένων όπου είναι καταχωρισμένο το DNA σεσημασμένων ατόμων. Οταν ολοκληρωθεί η ανάπτυξη της τεχνολογίας (που αναμένεται να γίνει σε 3-4 χρόνια) θα ενσωματωθεί σε μικρές φορητές συσκευές (DNA σκάνερ), τις οποίες θα έχουν μαζί τους οι αστυνομικοί και μόλις εντοπίσουν κάποιο σχετικό εύρημα στον τόπο ενός εγκλήματος (τρίχες, αίμα, σάλιο, δέρμα κτλ.) θα μπορούν επί τόπου να βλέπουν σε ποιον ανήκει. H τεχνολογία αναπτύσσεται στην ερευνητική βάση του βρετανικού υπουργείου Αμυνας στο Γουλτσάιρ. H εν λόγω τεχνολογία θα έχει και ιατρικές εφαρμογές.
Αμεση ανάλυση στοιχείων στον τόπο του εγκλήματος

Αμερικανοί ερευνητές ανέπτυξαν μια νέα τεχνική με την οποία οι ιατροδικαστικές ομάδες θα μπορούν να εντοπίσουν άμεσα στον τόπο όπου έχει τελεστεί κάποια αξιόποινη ή εγκληματική ενέργεια ίχνη χημικών ουσιών, ναρκωτικών ή εκρηκτικών και να ενημερώσουν επί τόπου τους αστυνομικούς που βρίσκονται εκεί. Ετσι θα κερδίζεται πολύτιμος χρόνος αφού μέχρι σήμερα έπρεπε να γίνει πρώτα περισυλλογή των όποιων δειγμάτων και ουσιών εντοπίζονταν και στη συνέχεια να πάνε αυτά τα δείγματα και οι ουσίες στο εργαστήριο για ανάλυση. Τη νέα τεχνική ανέπτυξαν ο Γκράχαμ Κουκς και οι συνεργάτες του από το Πανεπιστήμιο Περντιού. H τεχνική βασίζεται στη ρίψη φορτισμένων ηλεκτρικά σταγόνων νερού πάνω σε μια επιφάνεια ή σε όποιο σημείο πρέπει να γίνει έρευνα και στη συνέχεια συλλέγονται τα ιονισμένα μόρια που «εκτοπίζονται» από τη διαδικασία. Τα μόρια αυτά τοποθετούνται στη συνέχεια σε ένα φασματόμετρο μάζας, μια συσκευή που αναγνωρίζει ιονισμένα μόρια βασιζόμενη στον λόγο ανάμεσα στο μέγεθος και στο φορτίο τους. H δυνατότητα να μπορεί να γίνει η χημική ανάλυση επί τόπου θα βοηθήσει σε πολλούς τομείς. Για παράδειγμα, θα μπορεί να γίνεται έλεγχος για ύπαρξη ναρκωτικών ή εκρηκτικών σε αποσκευές σε αεροδρόμια, λιμάνια κτλ. Επίσης αν η τεχνική εξελιχθεί θα μπορεί στο μέλλον να γίνει χημική ανάλυση στα ρούχα ή ακόμη και στο δέρμα κάποιου υπόπτου για τέλεση αξιόποινης πράξης, χωρίς μάλιστα αυτός να το αντιληφθεί.

Τα περισσότερα αλλά και τα βασικότερα στοιχεία της καταγωγής του μυθολογικού συμβόλου της Λίλιθ βρίσκονται στο Ζοχάρ, τη Βίβλο της Λαμπρότητας, ένα παλιό εβραϊκό καβαλιστικό έργο του δέκατου τρίτου αιώνα. Ωστόσο, με τα αρχέγονα χαρακτηριστικά του, τα χαρακτηριστικά δηλαδή του θηλυκού όμορφου δαίμονα με τα μακριά μαύρα μαλλιά, ενυπάρχει, έστω και εν σπέρματι, στη σουμεριακή, βαβυλωνιακή, ασσυριακή, περσική, αραβική, τευτονική και φυσικά, εβραϊκή μυθολογία.

Στη Σουμερία, γύρω στην Τρίτη χιλιετηρίδα π.Χ., αναφέρεται ως Λιλ, πνεύμα του αγέρα αλλά και καταστροφικός άνεμος. Στους Σημίτες της Μεσοποταμίας κατονομάζεται σαφώς ως Λίλιθ. Αργότερα η ονομασία αυτή θα συνενωθεί με την εβραϊκή λέξη Layil (Λαγίλ), που σημαίνει νύχτα, και θ’ αποκτήσει τα οριστικά πλέον χαρακτηριστικά της. Γίνεται ο συγκεκριμένος προαναφερθείς θηλυκός δαίμονας της νύχτας, ο οποίος υποδουλώνει άντρες και γυναίκες που κοιμούνται μόνοι τους’ τους προκαλεί σεξουαλικά όνειρα, νυχτερινούς οργασμούς και βασανιστικές ονειρώξεις. Στη Συρία, τον όγδοο αιώνα π.Χ. περίπου , η Λίλιθ, που εδώ ονομάζεται σούκουμπους –θηλυκός δαίμονας πάντα, το αρσενικό του ονομάζεται ίνκουμπους – ταυτίζεται με μια βρεφοκτόνο μάγισσα αποκτώντας και αυτό το χαρακτηριστικό.

Ο βασικός μύθος ωστόσο της Λίλιθ ξεκινά από τη γραφή. Στη Γένεση Α 27 αναφέρεται: Και εποίησεν ο θεός τον άνθρωπον, κατ’ εικόνα θεού εποίησεν αυτόν, άρρεν και θήλυς εποίησεν αυτούς. Όπως διαπιστώνει εύκολα κανείς, ο Αδάμ ή Άνθρωπος, αλλά και ο θεός επίσης, παρουσιάζονται εδώ ως ανδρόγυνοι. Γι’ αυτό και οι καβαλιστές υποστηρίζουν πως την ώρα που ο Ευλογημένος δημιούργησε-έπλασε τον Αδάμ, τον πρώτο άνθρωπο, τον έπλασε ανδρόγυνο. Το πλάσμα αυτό είχε δύο φύλα και δύο όψεις, μία προς κάθε κατεύθυνση. Αργότερα ο ευλογημένος διαχώρισε τον Αδάμ σε δύο όντα, δίνοντας στο καθένα από μία πλάτη. Η Λίλιθ, είναι λοιπόν, το θηλυκό μέρος του Αδάμ ή Αδαμάχ, η θηλυκή εβραϊκή λέξη για τη γη και το χώμα, μία και το αρχικό αυτό πλάσμα φτιάχτηκε απ’ αυτά τα υλικά.

Ο διαχωρισμός του ανδρόγυνου Αδάμ έγινε για να του δοθεί μία σύντροφος, γιατί η εμπειρία του από την ενστικτώδη συμπεριφορά των ζώων του Παραδείσου, δηλαδή τη συνεύρεση του καθενός με το ταίρι του, τον έκαναν να συνειδητοποιήσει τη μοναξιά του. Έτσι, ο θεός απέσπασε από τον Αδάμ το θηλυκό μέρος του για να του γίνει η σύντροφός του. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, και αφού είχε πραγματοποιηθεί ο διαχωρισμός, το ατελές προς ώρας πλάσμα Λίλιθ δέχτηκε την εωσφορική, δαιμονική επίδραση του ΣΑΤΑΝΑ, με αποτέλεσμα τα όντα που γεννούσε στη συνέχεια η Λίλιθ, μετά την ένωσή της με τον Αδάμ, να είναι διαβολικά-τερατόμορφα. Στο Ζοχάρ πάντα ο ραβίνος Συμεών δηλώνει:” Βρήκα γραμμένο σ’ ένα παλιό βιβλίο πως αυτό το θηλυκό δεν ήταν άλλο από την αρχική Λίλιθ που έμεινε μαζί του και συνέλαβε απ’ αυτόν”. (Ζοχάρ I, 34Β)

Στη συνέχεια, κάποια στιγμή η Λίλιθ εγκατέλειψε τον Αδάμ και κατέφυγε στις ερημιές της Ερυθράς Θάλασσας κι εκεί παντρεύτηκε με τον Διάβολο. Και τότε ο Ιεχωβά δημιούργησε, με τον γνωστό τρόπο, δηλαδή απ’ την πλευρά του Αδάμ, τη δεύτερη σύζυγο του, την υποτακτική Εύα. «Η Λίλιθ, για να εκδικηθεί την ανθρώπινη σύζυγο του Αδάμ, παρότρυνε την Εύα να δοκιμάσει τον απαγορευμένο καρπό και να συλλάβει τον Κάιν, αδερφό και φονιά του Άβελ», σημειώνει ο Μπόρχες. Ο θεός την τιμώρησε για την εξαπάτηση της αθώας Εύας κόβοντας τα πόδια του ερπετού, τη μορφή του οποίου είχε πάρει. Γι’ αυτό, κατά μία εκδοχή, η Λίλιθ δεν έχει χέρια και πόδια για περιπτύξεις και εναγκαλισμούς.

Μετά το αρχέγονο μυθολογικό της σχήμα, η μορφή της ποικίλλει. Μια πρώτη εκδοχή την παρουσιάζει με σώμα ερεθιστικά όμορφης γυναίκας από το κεφάλι μέχρι τη μέση, αλλά από κει και κάτω είναι πύρινη φλόγα. Μια άλλη εκδοχή, η συνηθέστερη, τη θέλει από τη μέση και πάνω πάντα σαγηνευτική, προκλητική και ακαταμάχητη γυναίκα και από τη μέση και κάτω ερπετό. Στο Μεσαίωνα θα συναντηθεί ως Λίλι ή Λίλου δεν είναι πλέον φίδι αλλά φάντασμα της νύχτας ή τέρας ή δαίμονας «πού ρίχνεται σ΄αυτούς που κοιμούνται μονάχοι ή περπατούν στους έρημους δρόμους».

Η πιο διαδεδομένη παραλλαγή της είναι της γυναίκας με την υπνωτιστική ομορφιά, της οποίας όμως τα πόδια, παρόλο που είναι καλλίγραμμα, σκεπάζονται με πυκνές, σκληρές τρίχες, ιδιομορφία για την οποία ντρέπεται ιδιαιτέρως. Γι΄αυτό και δεν τα εκθέτει ποτέ σε κοινή θέα. Όταν, όμως, κάποιος άντρας τα δει κατά τύχη, είναι πλέον πολύ αργά γι’ αυτόν.

Όπως διαφαίνεται, ουσιαστικά η Λίλιθ είναι το πρωταρχικό, αρχέγονο πρότυπο του μετέπειτα βρικόλακα, του οποίου το μολυσμένο θανατηφόρο δάγκωμα ταξιδεύει ανάμεσα στους αιώνες. Εκτός από την επιθυμία του αίματος, η Λίλιθ έχει ακόμα την αρρωστημένη, ανίερη συνήθεια να παρακολουθεί αόρατη ζευγάρια που συνευρίσκονται κατά τη διάρκεια της νύχτας, με πρόθεση να κλέψει σπέρμα απ’ αυτά προκειμένου να δημιουργήσει νέους δαίμονες. Μισεί βαθύτατα τα παιδιά των ανθρώπων και τις μητέρες τους, επειδή τα δικά της είναι αποκρουστικά και τερατόμορφα, γι’ αυτό και προσπαθεί με κάθε τρόπο να επέμβει στο μέλλον τους ή ακόμα να τα καταστρέψει.

Ο εβραϊκός μύθος της Λίλιθ παραπέμπει στον αρχαιοελληνικό μύθο του ανδρόγυνου’ επίσης δεν είναι και άσχετος με τον δαίμονα Άλην των Ελλήνων της Καππαδοκίας ή με τις πανάρχαιες εκείνες δοξασίες που θεωρούν γενικά ερμαφροδιτισμό ως πρώτη μορφή του ανθρώπου. Μεταγενέστερες ιουδαϊκές παραδόσεις ονομάζουν Λίλιν δαίμονες της νύχτας, πλάσματα αντίστοιχα με την ελληνική στρίγκλα, λάμια, μορμώ, Αελλώ και άλλα ανάλογα σκοτεινά μυθικά όντα.

Πλήθος μελετητών, συγγραφέων και ποιητών έχουν εμπνευστεί από το θρύλο της Λίλιθ. Όντα που κουλουριάζονται σε δάση και νερά Γιους που αστραποβολούν, κόρες που φωσφορίζουν... και άλλα τέτοια έχουν γραφτεί.. από όλα αυτά ενδεικτικά αξίζει να αναφερθούν: η Κόρη της Λίλιθ (The Daughter of Lilith) του Ανατόλ Φρανς (1844-1924), το Η Ψυχή της Λίλιθ ( The soul of Lilith) της Μαρίας Κορέλι (1864-1924)κ.α.

........... ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΤΖΟΡΤΖ ΜΑΚΝΤΟΝΑΛΝΤ

Ο Τζορτζ Μακντοναλντ προσεγγίζει τη δική του Λίλιθ μέσα από το αρχέγονο σχήμα της. Είναι ωραία και ελκυστική, σαγηνευτική και επικίνδυνη. Είναι η αιμοπόρτα βασίλισσα της νύχτας, η εμπεριέχουσα ωστόσο το θεϊκό σπέρμα μιας και προέρχεται από το αρχικό θεϊκό πλάσμα που έπλασε ο δημιουργός. Στοιχειώνει το σύμπαν και σφραγίζει τη ζωή και τη μοίρα του ήρωα για να χαθεί στο τέλος μέσα στο μύθο που τη γέννησε.

Ο αρχαίος Όφις με τη μορφή του φόβου συνεχίζει να κατοικεί μέσα της, διότι ο Παράδεισος είναι ένα φευγαλέο όνειρο, ενώ η γήινη Κόλαση μια απλή πραγματικότητα. Και η Κόλαση είναι κατοικημένη μόνο από τη Λίλιθ. Σ’ αυτή την Κόλαση θα προσπαθήσει να μην ξαναεισέλθει ο ήρωας, κι ας έχει μεταμορφωθεί σε Κήπο της Εδέμ, γιατί ξέρει ότι υπάρχει πάντα η πιθανότητα της μοιραίας συνάντησης, στην οποία θα ενδώσει.

Ολόκληρο το έργο λειτουργεί σαν ένας εφιάλτης με φιλοσοφικό υπόστρωμα και προεκτάσεις. Το κοσμικό μυστήριο που περιβάλλει τον άνθρωπο και που στη συνέχεια θα διαπιστώσει ότι ενυπάρχει και μέσα του, παρουσιάζεται και εκδηλώνεται με τη μορφή σκοτεινών τεράτων, σκελετών, φαντασμάτων, φοβερών ερπετών, άνυδρων εκτάσεων, σιωπηλών στοιχειωμένων δασών, ξεραμένων ποταμών, εκτάσεων απόλυτου σκότους. Μέσα σ’ αυτό το εξωκοσμικό, τρομακτικό τοπίο, ο άνθρωπος αναζητά από τον εαυτό του, τρόπους να ξεπεράσει και να νικήσει τους τρόμους του, μια χαραμάδα που θα τον οδηγήσει σε κάποιο φως, λυτρώνοντάς τον από μια ακατανόητη κόλαση και μία ανεξήγητη πορεία στα σπλάχνα ενός κοσμικού τέρατος, στο τέλος της οποίας καραδοκεί, όχι ακριβώς το << ΤΕΛΟΣ >> ή η λύτρωση αλλά μία άλλη << ΕΙΣΟΔΟ >>, προς ένα άλλο ακατανόητο σύμπαν. Βέβαια η <<ΚΟΛΑΣΗ >> αυτή δεν είναι ένα ακόμα εγκεφαλικό κατασκεύασμα, είναι σαφώς << ΟΙ ΑΛΛΟΙ>>, δηλαδή η ανθρωπότητα, ιδωμένη μέσ’ από ένα συμβολικά παραμορφωτικό καθρέφτη, που επιστρέφει την πραγματικότητα με σύμβολα και παραβολές που σκοπό έχουν να τηναποκρυπτογραφήσουν, να την κριτικάρουν και να της υποδείξουν το σωστό δρόμο πρέπει να ακολουθήσει.

Τα αθώα, αγγελόμορφα Μικρά Παιδιά, οι υπερφίαλοι, ζωώδεις Γίγαντες, ο χορός των σκελετών, οι άνυδρες εκτάσεις, βουνά, λαγκάδια, ξεραμένες κοίτες ποταμών, γυμνά όρη, σιωπηλοί ουρανοί, πλάσματα της νύχτας και της ημέρας, όλα είναι παραμορφωμένες αντανακλάσεις μιας πραγματικότητας που κοιτάζει περίτρομη τον διαστρεβλωμένο και κατακερματισμένο εαυτό της σ’ ένα απρόβλεπτο τρομαχτικό κάτοπτρο.

Η ύπαρξη της Λίλιθ με τα αρχέγονα χαρακτηριστικά της είναι, επομένως, φυσική σ’ ένα τέτοιο κόσμο. Ο παράδεισος δεν υπάρχει πια, ούτε και η ανάμνησή του, και το καινούργιο περιβάλλον με τους ατελείς κατοίκους του δημιουργεί όλες τις προϋπόθεσης συντήρησης και επαναβίωσής της. Έτσι, η Λίλιθ, σύμβολο του άλλου εαυτού, αναδύεται μέσα από το θρύλο της, φαντασίωση και υλική, απλή πραγματικότητα, επιθυμητή και απωθητική, άγγελος και δαίμονας, ωραία και τέρας, για να διεκδικήσει τον εαυτό της και τη θέση της στη ζωή. Και για να κατορθώσει αυτό πρέπει να αντλήσει ζωή από την ζωή, δηλαδή να τραφεί με το κύριο συστατικό της, το ΑΙΜΑ. Έτσι η Λίλιθ είναι ο πρώτος βρικόλακας, που η συνειδητοποίηση του εαυτού του τον οδηγεί μοιραία και αναπόφευκτα στην πράξη. Έτσι η Λίλιθ είναι πάντα σύμφωνη με τον εαυτό της. Το δηλώνει απερίφρακτα έχοντας επίγνωση της δημιουργίας της. <<Όχι, δεν θα πάψω, θα είμαι ο εαυτός μου και όχι κάποιος άλλος>>. Αυτή είναι η επίγνωση, ωστόσο, αυτή η αποδοχή της πραγματικής, δοσμένης ή δημιουργημένης φύσης, δεν την απαλλάσσει από το βάσανο της αυτογνωσίας. << Το μαρτύριό είναι ότι είναι αυτή που είναι >>. Απ’ αυτήν την άποψή η Λίλιθ είναι ο σύνχρονος, συνειδησιακά υπαρξιακός άνθρωπος, του οποίου η αγωνιώδης κραυγή προσπαθεί να εκπορθήσει το μυστήριο και το ακατανόητο της δημιουργίας της : << Γιατί Εκείνος να με πλάσει έτσι;>> Κι αμέσως κάνει τις πικρές, τραγικές διαπιστώσεις της, << Συνειδησιακά με έπλασε έτσι που να το ξέρω και να είμαι δυστυχισμένη>>. Και είναι δυστυχισμένη γιατί ξέρει πως δεν υπάρχει λύτρωση, δεν υπάρχει έλεος, δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από αυτό που είναι. Θα παραμείνει στόν αιώνα τον άπαντα ο δημιουργημένος εαυτός του, χώμα και νερό, που θα ξαναγυρίσουν και τα δύο σε μία ακατανόητη Γη. << Δεν ξαναπλάθομαι εγώ!>> κραυγάζει μάταια συνειδητοποιώντας το τρωτό, φθαρτό που τον χαρακτηρίζει, την απέραντη δυστυχία του, <<Διότι πρέπει να βιώνει τον θάνατο ως την αιωνιότητα>>.

Πηγή http://www.blackstate.gr/home.htm

Μάκης

ΘΕΩΡΙΕΣ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑΣ ΓIA TIΣ 9/11

Τέσσερα χρόνια μετά, όλο και περισσότεροι πολιτικοί, διανοούμενοι και απλοί πολίτες

σε όλο τον κόσμο πείθονται ότι οι επίσημοι ισχυρισμοί της αμερικανικής κυβέρνησης

περί τρομοκρατικής επίθεσης είναι σε πολλά σημεία αβάσιμοι...

«Tην 24η Aυγούστου 1814 τα πράγματα φαίνονταν πολύ ζοφερά για τη γη της ελευθερίας. Ήταν η ημέρα που οι Bρετανοί κατέλαβαν την Oυάσιγκτον και έβαλαν φωτιά στο Kαπιτώλιο και στον Λευκό Oίκο... Eκατόν ογδόντα χρόνια αργότερα, μετά την 11η Σεπτεμβρίου, εξακολουθούμε να μην γνωρίζουμε ποιος μας επιτέθηκε εκείνη την Tρίτη και με ποιον, πραγματικά, σκοπό».

Γκορ Bιντάλ, συγγραφέας

«Aν συγκαλούνταν ένα Ένορκο Δικαστικό Συμβούλιο (Grand Jury) να επανεξετάσει τα στοιχεία που έχουν παρουσιασθεί για την 11η Σεπτεμβρίου, θα ήταν λογικό επακόλουθο η παραπομπή σε δίκη μελών των κυβερνήσεων Kλίντον και Mπους».

Catherine Austin Fitts, πρώην αναπληρωτής υπουργός

Πολεοδομίας και Oίκησης στην πρώτη κυβέρνηση Mπους

Πέρα από τις θεωρίες συνωμοσίας που έχουν κυριολεκτικά ανθίσει γύρω από τα γεγονότα της 9/11, υπάρχουν αντικειμενικά ερωτήματα που παραμένουν όχι απλώς αναπάντητα, αλλά δεν έχει γίνει σχεδόν καμία προσπάθεια να βρεθούν οι απαντήσεις. Σταχυολογούμε παρακάτω ορισμένα από τα βασικά αυτά ερωτήματα μέσα από τις χιλιάδες σελίδες που έχουν γραφεί και συνεχίζουν να γράφονται γι' αυτή την υπόθεση. [Περισσότερα στην ιστοσελίδα http://www.heartbone.com/ nine11/report.html]

1. Ποιος επωφελήθηκε; (Cui bono?) – το κίνητρο που πάντα ερευνάται προκειμένου να αποδοθεί η ενοχή για ένα έγκλημα. Γιατί το FBI, η CIA και άλλες Mυστικές Yπηρεσίες των HΠA ισχυρίζονται ότι δεν είχαν ιδέα για τη συνωμοσία των τρομοκρατικών επιθέσεων της 9/11;

2. Γιατί ιδρύθηκε καθυστερημένα το φθινόπωρο του 2002 η «Eθνική Eπιτροπή για τις Tρομοκρατικές Eνέργειες στις Hνωμένες Πολιτείες», κυρίως από πιέσεις των συγγενών;

3. O μεγαλύτερος αριθμός επιβατών που μπορεί να έχει ένα Mπόϊνγκ 767 είναι 350. Xρησιμοποιήθηκαν δύο τέτοια αεροπλάνα. H χωρητικότητα του 757 είναι 239. Eίχαμε, επίσης, δύο τέτοιου τύπου αεροπλάνα. Πριν από τις 11 Σεπτέμβρη, οι ανάλογες πτήσεις ήταν γεμάτες. Γιατί τα αεροπλάνα που συνετρίβησαν στο Παγκόσμιο Kέντρο Eμπορίου και στο Πεντάγωνο είχαν μόνο 266 επιβάτες, περίπου 20% της χωρητικότητάς τους;

4. Γιατί οι πιλότοι που πέταξαν τα τέσσερα αεροπλάνα δεν έκαναν αντίμετρα, όταν ανακάλυψαν ότι οι αεροπειρατές είχαν καταλάβει τα αεροπλάνα και σκότωναν τους επιβάτες; Γιατί οι συνομιλίες των πιλότων με τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας δεν δόθηκαν ποτέ στη δημοσιότητα;

5. Tο πρωί των τρομοκρατικών επιθέσεων, οι αρχικές αναφορές αναγνώρισαν πέντε αεροπλάνα με μη καθορισμένη πορεία. Aργότερα, οι ομοσπονδιακές Aρχές κατέβασαν τον αριθμό στα τέσσερα. Tι συνέβη στο πέμπτο αεροπλάνο και στους αεροπειρατές του;

6. Tουλάχιστον μια δωδεκάδα βάσεις της Aεροπορίας και της Eθνοφρουράς βρίσκονται σε απόσταση λεπτών (σε χρόνο πτήσης) από το Παγκόσμιο Kέντρο Eμπορίου και το Πεντάγωνο. Γιατί δεν κινήθηκαν τα μαχητικά αεροσκάφη αμέσως μόλις έγινε φανερό ότι τα αεροπλάνα πέρασαν στα χέρια των αεροπειρατών για να τα αναχαιτίσουν;

7. Aν η Πτήση 93 της United Airlines συνετρίβη στην Πενσυλβάνια ως αποτέλεσμα της πάλης μεταξύ των ηρωϊκών επιβατών και των αεροπειρατών, τι συμβαίνει με τους μάρτυρες που ανέφεραν ότι είδαν ένα δεύτερο αεροπλάνο να ακολουθεί; Aν το αεροπλάνο δεν καταρρίφθηκε, πώς θα μπορούσαν τα συντρίμια του να βρεθούν σε απόσταση 6 μιλίων από το σημείο συντριβής, όταν ο αέρας που φυσούσε είχε ταχύτητα μόλις 10 μίλια την ώρα;

8. Στο τεύχος του Newsweek (31 Δεκ. - 7 Iαν. 2002) αναφέρθηκε ότι, στις 11 Σεπτεμβρίου, ένας αξιωματικός του στρατού στον Λευκό Oίκο ανακοίνωσε ότι είχαν λάβει μια απειλή κατά του προεδρικού αεροπλάνου Air Force One, η οποία περιελάμβανε το άκρως απόρρητο κωδικό όνομα του αεροπλάνου. Πώς οι φερόμενοι ως αεροπειρατές είχαν πρόσβαση σε ανωτάτου επιπέδου απόρρητες πληροφορίες;

9. Λίγα λεπτά μετά τις επιθέσεις τις 11ης Σεπτεμβρίου, στις 10 το πρωί, ένας παρουσιαστής ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού Fox News έκανε μια συγκλονιστική περιγραφή: «Bλέπουμε μια έκρηξη στη βάση του κτιρίου... άσπρος καπνός από κάτω... κάτι έχει γίνει στη βάση του κτιρίου... κι άλλη έκρηξη μετά. Kι άλλο κτίριο στο συγκρότημα του Παγκόσμιου Kέντρου Eμπορίου (έχει ανατιναχθεί)...» Oι Aρχές της Nέας Yόρκης διέταξαν το γρήγορο «καθάρισμα» της περιοχής για να καλύψουν αυτά που είπε ο δημοσιογράφος;

10. Θα μπορούσε η φωτιά που προκλήθηκε από τα 18.000 γαλόνια καυσίμων του αεροπλάνου –μεγάλο μέρος των οποίων χύθηκε στην ατμόσφαιρα όταν προσέκρουσαν τα αεροπλάνα– να λιώσει τις ενισχυμένες ατσάλινες δοκούς που στήριζαν κάθε πύργο; Γιατί η κυβέρνηση υπονόμευσε «μια επιστημονική διερεύνηση της μεγαλύτερης κατάρρευσης λόγω φωτιάς στην παγκόσμια Iστορία;».

11. Oρισμένα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι δύο από τους αεροπειρατές είχαν αγοράσει εισητήρια για πτήσεις προγραμματισμένες μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτέμβρη. Γιατί να συμβαίνει κάτι τέτοιο;

12. Γιατί οι αεροπειρατές χρησιμοποίησαν πιστωτικές κάρτες με τα πραγματικά τους ονόματα, οι οποίες μπορούσαν εύκολα να εντοπισθούν; Γιατί είχαν μαζί τους φωτοτυπίες των αδειών οδήγησής τους με τις φωτογραφίες τους; Πώς συνέταξε το FBI κατάλογο με τους αεροπειρατές, με τις φωτογραφίες τους μάλιστα, δύο μόνο ημέρες μετά τις επιθέσεις; Tουλάχιστον έξι από τους φερόμενους ως αεροπειρατές είναι ακόμα ζωντανοί. Γιατί οι επίσημη λίστα των αεροπειρατών δεν άλλαξε δεδομένων των νέων αυτών στοιχείων;

13. Γνώστες της έρευνας του FBI για τις επιθέσεις έχουν συμπεράνει ότι κρίσιμα στοιχεία που εμπλέκουν ¶ραβες στην 9/11, όπως τα εγχειρίδια εκπαίδευσης πιλότων στα αραβικά που βρέθηκαν στο αεροδρόμιο Logan της Bοστώνης και το διαβατήριο ενός από τους φερόμενους αεροπειρατές που βρέθηκε στα ερείπια του Παγκόσμιου Kέντρου Eμπορίου, φαίνονται «κατασκευασμένα». Έχουν, πράγματι, κατασκευασθεί σκοπίμως στοιχεία και από ποιον;

14. Oι αναφορές για βαρειά οινοποσία και πάρτυ ορισμένων από τους αεροπειρατές στη Bοστώνη, σύμφωνα με το Reuters, κάνουν τους αεροπειρατές να μοιάζουν με ευσεβείς φονταμενταλιστές θρησκευόμενους που πρόκειται να συναντήσουν τον Δημιουργό τους;

15. Πώς ισχυρίζονται ότι τα «μαύρα κουτιά» των δύο αεροπλάνων που κατέλαβαν οι αεροπειρατές –τα οποία είναι κατασκευασμένα έτσι ώστε να αντέχουν σε συντριβή και φωτιά– δεν βρέθηκαν ποτέ, ενώ το διαβατήριο ενός υποτιθέμενου αεροπειρατή θρέθηκε κατά θαυμαστό τρόπο στην κορυφή ενός σωρού από ερείπια, κοντά στο Παγκόσμιο Kέντρο Eμπορίου; Ποιος το τοποθέτησε εκεί; Πώς βρέθηκαν άθικτα έγγραφα που ενοχοποιούσαν τον Mπιν Λάντεν στο Παγκόσμιο Kέντρο Eμπορίου;

16. Πώς εξηγείται το ότι οι Kαταγραφείς Συνομιλιών (Voice Recorders) από τα πιλοτήρια (cockpits) των αεροπλάνων που έπεσαν στο Πεντάγωνο και στην Πενσυλβάνια είναι εντελώς κενοί;

17. Tι κρύβεται πίσω από τους πέντε Iσραηλινούς που θεάθηκαν να πανηγυρίζουν και να φωτογραφίζουν την κατάρρευση του Παγκόσμιου Kέντρου Eμπορίου; Tους ανέκριναν σωστά για να δουν τι ήξεραν για τις επιθέσεις; H εφημερίδα American Free Press (AFP) αποκάλυψε λεπτομέρειες για ένα τεράστιο ισραηλινό κατασκοπευτικό δίκτυο υποτιθέμενων «σπουδαστών τέχνης» πολύ κοντά στα σημεία όπου ζούσαν οι φερόμενοι ως αεροπειρατές. Tο FBI συνέλαβε τουλάχιστον 120 Iσραηλινούς πολίτες μετά από τις τρομοκρατικές επιθέσεις ως υπόπτους για την κατοχή ουσιαστικών πληροφοριών σχετικών με τα γεγονότα. Ποιες ήταν αυτές οι πληροφορίες; Γιατί ο Γενικός Eισαγγελέας Tζων ¶σκροφτ επέτρεψε να αφεθούν ελεύθεροι πολλοί από αυτούς, ώστε να μπορούν να γυρίσουν στο Iσραήλ;

18. Γιατί καμιά άλλη αμερικανική εφημερίδα, εκτός από την AFP, δεν δημοσίευσε σχόλια από επίσημες πηγές που επισημαίνουν ότι μόνο Mυστικές Yπηρεσίες μεγάλων κρατών θα μπορούσαν να σχεδιάσουν και να ενορχηστρώσουν τις επιθέσεις της 9/11, οι οποίες απαιτούσαν ακριβή συντονισμό και γνώση για την παράκαμψη της ασφάλειας στα μεγάλα αμερικανικά αεροδρόμια και στον εναέριο χώρο των HΠA;

19. Πώς κατάφεραν οι αεροπειρατές να περάσουν τα όπλα τους; H εξήγηση του Λευκού Oίκου είναι ότι είχαν πλαστικά μαχαίρια, χωρίς όμως να επιβεβαιωθεί ο οπλισμός τους από ανεξάρτητη αξιόπιστη πηγή.

20. Γιατί οι ομοσπονδιακές Aρχές και οι αξιωματούχοι της Nέας Yόρκης εμπόδισαν τους φωτογράφους των εφημερίδων να φωτογραφίσουν τα ερείπια από ορισμένες γωνίες, τις εβδομάδες μετά την 9/11; Γιατί εμπόδισαν τους πυροσβέστες να ανασύρουν τις σορούς των συναδέλφων τους μετά την κατάρρευση των κτιρίων;

21. Eξέτασαν οι ερευνητές εάν τεχνολογία παρόμοια με αυτή που χρησιμοποιήθηκε στο πειραματικό αεροσκάφος «Παγκόσμιο Γεράκι» (Global Hawk) της Northrop Grumman –ένα στρατιωτικό τζετ-ρομπότ, με άνοιγμα φτερών μεγέθους ίσου με ένα Mπόινγκ 737, το οποίο πέταξε κατά μήκος του Eιρηνικού Ωκεανού τον Aπρίλιο του 2001– θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιηθεί και στην περίπτωση της 9/11;

22. Πώς δημιουργήθηκαν τεράστια κέρδη από εταιρίες, στις οποίες εμπλέκονται ανώτερα στελέχη των neocons, μέσω του πολέμου «κατά της τρομοκρατίας»; Kαι ποιοι είναι αυτοί οι επενδυτές που, τρεις ημέρες προ των επιθέσεων στους Πύργους, πούλαγαν χιλιάδες μετοχές της American Airlines και της United Airlines; Γνώριζαν κάτι;

23. H μόνη απόδειξη που η αμερικανική κυβέρνηση έχει δώσει για τις σχέσεις Aλ Kάιντα και 9/11 είναι μια σειρά από βιντεοκασέττες του Mπιν Λάντεν με πολύ κακή εικόνα και ήχο που δεν ακούγεται. Oι μεταφραστές, όμως, έχουν διαφωνήσει με την αγγλική μετάφραση των κειμένων. Tι συμβαίνει; Γιατί δεν έφεραν τον Mπιν Λάντεν στις HΠA να δικασθεί, όταν το Σουδάν είχε προσφερθεί να τον εκδώσει;

24. Aφού, όπως φαίνεται, ο πρόεδρος Mπους γνώριζε από τις Mυστικές Yπηρεσίες ότι ανησυχούσαν για ενδεχόμενη επίθεση, γιατί η αμυντική διάταξη της χώρας πιάστηκε στον ύπνο στις 9/11; Γιατί η Eθνοφρουρά της Φλόριντα κλήθηκε από την πολιτεία της Φλόριντα στις 7 Σεπτεμβρίου 2001 να βοηθήσει στην αντιμετώπιση «κοινωνικής αναταραχής» και «τρομοκρατικών πράξεων»;

25. Στις αρχές Iουλίου 2001 υπήρξε μια ενημέρωση για ανώτερους κυβερνητικούς αξιωματούχους που έλεγε τα παρακάτω: «Mε βάση όσα μεταδίδουν όλες μας οι πηγές, τους τελευταίους πέντε μήνες, πιστεύουμε ότι ο Oσάμα Mπιν Λάντεν θα εξαπολύσει μεγάλη επίθεση κατά των HΠA τις επόμενες εβδομάδες. H επίθεση θα είναι θεαματική και σχεδιασμένη έτσι ώστε να έχει πολλά θύματα. Έχουν γίνει ήδη προετοιμασίες γι' αυτήν. Mπορεί να συμβεί χωρίς καθόλου προειδοποίηση». Kι όμως, ένας πράκτορας της CIA συνόδευσε τον ίδιο τον Mπιν Λάντεν στο αμερικανικό νοσοκομείο του Nτουμπάι τον ίδιο μήνα (Iούλιο 2001) για να νοσηλευθεί. Ποιος ήταν αυτός και πώς εξηγείται η συγκεκριμένη ενέργεια;

MYΘOI ΓIA TIΣ 9/11 ΣTO INTERNET

• Δαίμονας από καπνό!

Mερικές ημέρες μετά την τραγωδία, διαδόθηκαν στο Ίντερνετ ορισμένες φωτογραφίες που έδειχναν να βγαίνει από τους Δίδυμους Πύργους καπνός που έμοιαζε με κεφάλια δαιμόνων. To Associated Press επιβεβαίωσε ότι τουλάχιστον μία από τις φωτογραφίες αυτές είναι αυθεντική. Ίσως αρκετές από τις εν λόγω φωτογραφίες να είναι αυθεντικές, η εξήγηση όμως που δίνεται είναι πως πρόκειται για περίπτωση παρειδωλίας.

• Φήμες για εορτασμούς

των Aραβοαμερικανών

Tην ίδια περίοδο κυκλοφόρησαν διάφορα e-mail με ισχυρισμούς ότι ορισμένες ομάδες Aραβοαμερικανών πανηγύριζαν για τις επιθέσεις. Στόχος των εν λόγω e-mail ήταν το μποϋκοτάζ διαφόρων φραντσάϊζ επιχειρήσεων που υποτίθεται ότι ανήκαν σε ¶ραβες...

• H υποτιθέμενη προφητεία

του Nοστράδαμου

Tο παρακάτω κείμενο (και παραλλαγές του) άρχισε να διαδίδεται μέσα από το Ίντερνετ, λίγες ημέρες μετά την επίθεση:

«Στην πόλη του Θεού θα υπάρξει ένας μεγάλος ορυμαγδός,

δύο αδελφοί θα χωρισθούν από το χάος,

ενώ το φρούριο θα αντέξει,

ο μεγάλος ηγέτης θα ενδώσει.

O τρίτος μεγάλος πόλεμος θα ξεκινήσει όταν η μεγάλη πόλη θα καίγεται»,

Nοστράδαμος 1654

Tο παραπάνω δεν αποτελεί αυθεντικό τετράστιχο του Nοστράδαμου. Πουθενά δεν εμφανίζεται στα έργα του, ενώ ο ίδιος ο Nοστράδαμος πέθανε το 1566, πολύ πριν το 1654 (http://www.snopes2.com/rumors/ predict.htm).

• H φωτογραφία του τουρίστα

Aκόμα, κυκλοφόρησε ένα e-mail που έδειχνε μια περίεργη φωτογραφία ενός τουρίστα στην κορυφή του βόρειου Πύργου λίγα δευτερόλεπτα πριν τον κτυπήσει η Πτήση 11 των American Airlines. Tο αεροπλάνο που απεικονίζεται είναι Mπόινγκ 757, ενώ η Πτήση 11 ήταν Mπόινγκ 767.

Yπάρχουν πολλά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η φωτογραφία αυτή δεν είναι αυθεντική. H Πτήση 11 κινούνταν με ταχύτητα εκατοντάδων μιλίων την ώρα, ενώ η εικόνα του αεροπλάνου στη φωτογραφία είναι πολύ καθαρή. H 11η Σεπτέμβρη ήταν μια ζεστή και ηλιόλουστη ημέρα στη Nέα Yόρκη, ενώ ο άνδρας στη φωτογραφία φορά βαρύ παλτό.

H φωτογραφία απεδείχθη ότι είχε τραβηχθεί όταν ένας Oύγγρος επισκέφθηκε τους Πύργους στις 28 Nοεμβρίου 1997. H αρχική φωτογραφία χωρίς το αεροπλάνο βρίσκεται στην ιστοσελίδα του Wired (http://www.wired.com/news/gallery/0,2072,48397-2383~2382,00.html). Έκτοτε, ο «τυχαίος τουρίστας» έχει γίνει φαινόμενο του Ίντερνετ.

• OI IΣPAHΛINEΣ MYΣTIKEΣ YΠHPEΣIEΣ ΠPOEIΔOΠOIHΣAN TOYΣ EBPAIOYΣ H’ IΣPAHΛINOYΣ EPΓAZOMENOYΣ ΣTHN ΠEPIOXH Σύμφωνα με τον ισχυρισμό αυτό –που έγινε κατ' αρχάς από το αραβικό τηλεοπτικό δίκτυο Al-Manar TV–, «αραβικές διπλωματικές πηγές αποκάλυψαν στην ιορδανική εφημερίδα Al-Watan ότι οι συγκεκριμένοι Iσραηλινοί δεν προσήλθαν εκείνη την ημέρα, λόγω πληροφοριών που είχαν από την Iσραηλινή μυστική υπηρεσία Shabak». Δεν έχει γίνει ξεκάθαρο το ποιες (αν υπήρξαν τελικά) ήταν αυτές οι «αραβικές διπλωματικές πηγές», ενώ δεν υπήρξε και καμία επιβεβαίωση του ισχυρισμού από ανεξάρτητη πηγή, κάτι που γενικά τον καθιστά αναξιόπιστο.

Σε ορισμένες εκδοχές της ιστορίας που κυκλοφόρησαν στο Ίντερνετ, ο τίτλος άλλαξε και έγινε 4.000 Eβραίοι υπάλληλοι στο Παγκόσμιο Kέντρο Eμπορίου ήταν απόντες την ημέρα της επίθεσης, ενώ ο αρχικός τίτλος μιλούσε για Iσραηλινούς, πυροδοτώντας έτσι περισσότερες φήμες ότι όχι μόνο οι Iσραηλινοί, αλλά και όλοι οι Eβραίοι υπάλληλοι δεν πήγαν στις δουλειές τους εκείνο το πρωί.

Aν και, μέχρι σήμερα, επιμένουν οι πληροφορίες ότι οι εβραϊκής καταγωγής υπάλληλοι για κάποιον απροσδιόριστο λόγο δεν ήταν στις θέσεις τους, ακούγεται εντελώς παράλογο να ενημερώθηκαν 4.000 άνθρωποι από πριν για μια τόσο φοβερή «συνωμοσία»!

ΠPOTEINOMENH BIBΛIOΓPAΦIA

• Gore Vidal "Όνειρα Πολέμου", σελ.16, Eκδ. SCRIPTA, Aθήνα 2004

• Nόρμαν Mαίηλερ "Γιατί κάνουμε αυτό τον πόλεμο;", σελ.133, Eκδ. ΩKEANIΔA, Aθήνα 2003

• Thierry Meyssan "H τρομακτική απάτη", Eκδ. Γραφές, Aθήνα 2002

• David Icke "H Aλίκη στην χώρα των θαυμάτων", εκδ. EΣOΠTPON, Aθήνα 2004

• Mάϊκλ Mουρ "Πού πάει η Aμερική;", εκδ. Aιώρα, Aθήνα 2004

Διαδικτυακές πηγές:

• http://www.abovetopsecret.com/

• ‘H ελεγχόμενη κατάρρευση του Παγκόσμιου Kέντρου Eμπορίου’, www.serendipity.li/wtc1.htm

• ‘Mια προσπάθεια να αποκαλυφθεί η αλήθεια για την 9/11’, http://911research.wtc7.net/

• http://www.wsws.org/articles/2002/jan2002/sept-j16_prn.shtml

• ‘Συνέντευξη David Griffin στο περιοδικό HUSTLER, τον Aύγουστο του 2005: "O,τιδήποτε γνωρίζετε για την 9/11 είναι λάθος;»,http://www.911truth/org/article.php?story=20050604140153943

• ‘9/11 Conspiracy theories From Wikipedia, the free encyclopediα’,http://en.wikipedia.org/wiki/9/11_conspiracy_theories

• ‘Alex Jones Responds to Ben Chertoff, Popular Mechanics 9/11 Debunking Campaign’, http://www.prisonplanet.tv/audio/090305alexresponds.htm)

• ‘Political Research Associates critique of the New Pearl Harbor’,http://www.publiceye.org/conspire/Post911/dubious_claims.html)

• ‘David Ray Griffin and Chip Berlet debate 9/11 issues on DemocracyNow!‘,(http://www.democracynow.org/article.pI?sid=04/05/26/150221)

• ‘911Truth.org A9/11 conspiracy website’, http://911truth.org/)

• ‘9/11 Citizen's Commission, International 9/11 Truth Inquiry’, http://911busters.com/)

• ‘Independent 911 Truth Radio stream’, http://stream.911truthradio.com/)

Μάκης

Ομάδα μηχανικών σχεδίασε μηχάνημα το οποίο μπορεί να αναπαραχθεί

STEVE CONNOR

Υπήρξε το όνειρο και ο εφιάλτης των συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας εδώ και μισό αιώνα. Τώρα μία ομάδα μηχανικών έχει δημιουργήσει ένα ρομπότ που μπορεί να αναπαράγει τον εαυτό του.

Το ρομπότ αυτό μπορεί να αυτοαναπαράγεται περίπου με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο ορισμένοι ζωντανοί οργανισμοί μπορούν να αναπαραχθούν μέσω της κλωνοποίησης του εαυτού τους. Μακροπρόθεσμα, οι επιστήμονες οραματίζονται μία ημέρα όταν στρατοί ρομπότ που θα μπορούν να αυτοαναπαραχθούν, θα μπορούν να αυτοδιορθώνονται, να εξερευνούν το Διάστημα και ακόμα και να δημιουργούν αυτοσυντηρούμενες αποικίες σε πλανήτες όπως ο Άρης.

Ο Χοντ Λίπσον, μηχανολόγος μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ της Νέας Υόρκης, ο οποίος ηγήθηκε της ερευνητικής ομάδας που δημιούργησε αυτό το νέο ρομπότ, πιστεύει ακράδαντα ότι θα έρθει η μέρα που τα μηχανήματα θα αυτοσχεδιάζονται και θα αυτοκατασκευάζονται, ως μία μορφή «τεχνητής ζωής».

Και... εξελικτική διαδικασία

«H αυτοαναπαραγωγή είναι κεντρικής σημασίας στη βιολογική ζωή», σημειώνει ο καθηγητής Λίπσον στην έρευνα που συνυπογράφει με τους συναδέλφους στο ειδικό επιστημονικό περιοδικό «Nature», «όταν αυτό που επιδιώκεται είναι η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα ενός είδους και η εξελικτική προσαρμογή». Και συνεχίζει: «Παρότι τα χαρακτηριστικά αυτά θα ήταν επιθυμητό να υπάρχουν σε πολλά μηχανικά συστήματα, εντούτοις οι αρχές της αυτοαναπαραγωγής δεν χρησιμοποιούνται στον σχεδιασμό μηχανημάτων. Εδώ, εμείς δημιουργούμε απλά μηχανήματα που λειτουργούν ως αυτόνομα ρομπότ και είναι ικανά να αυτοαναπαραχθούν χρησιμοποιώντας μία σειρά από κύβους».

Ο καθηγητής Λίπσον επισημαίνει πως ότι το νέο αυτοαναπαραγόμενο ρομπότ, που οι επιστήμονες έχουν σχεδιάσει, θα μπορούσε προς το παρόν να λειτουργήσει μονάχα μέσα στο εργαστήριο. Προσθέτει ωστόσο πως, τουλάχιστον θεωρητικά, θα μπορούσε να γίνει προσαρμογή του σχεδιασμού του, ώστε να μπορεί να γίνει εφικτή η αυτοαναπαραγωγή του ρομπότ στο Διάστημα ή σε κάποιο άλλο δύσκολο περιβάλλον, όπου απαιτείται τα ρομπότ να λειτουργούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς να είναι δυνατή να γίνεται συντήρησή τους από ανθρώπους.
To «μυστικό» στους... μοριοκύβους

Υπήρξε το όνειρο και ο εφιάλτης των συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας εδώ και μισό αιώνα. Τώρα, μία ομάδα μηχανικών έχει δημιουργήσει ένα ρομπότ που μπορεί να αναπαράγει τον εαυτό του.

TO ΜΥΣΤΙΚΟ αυτοαναπαραγωγής των ρομπότ βρίσκεται μέσα σε μοριοκύβους (Molecubes), οι οποίοι περιέχουν ειδικό μηχανισμό αλλά και ειδικό πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή. Κάθε ένας από τους μοριοκύβους έχει μία σειρά ηλεκτρομαγνητών πάνω και στις έξι επιφάνειές του ­ πράγμα που του επιτρέπει να προσκολλάται σε κάποιον άλλο κύβο ή αντίθετα να αποσπάται, ανάλογα με τις οδηγίες που του δίνει ο υπολογιστής, κτίζοντας έτσι το μηχάνημα

Αυτοδιόρθωση

Χάρη σε αυτήν την τεχνική, ένα ρομπότ που έχει υποστεί κάποια βλάβη μπορεί να αφαιρέσει τους ελαττωματικούς μοριοκύβους του και να τους αντικαταστήσει με άλλους κύβους μη ελαττωματικούς, ή να κατασκευάσει από την αρχή ένα ολόκληρο χωριστό νέο ρομπότ, φτιάχνοντας μία στοίβα από πολλούς μεμονωμένους κύβους. Μάλιστα, όταν το νέο ρομπότ που έχει κατασκευαστεί με αυτόν τον τρόπο φτάσει σε ένα συγκεκριμένο ύψος, τότε βοηθάει να ολοκληρώσει την ίδια του την αυτοδημιουργία, προσθέτοντας μόνο του τους τελευταίους μοριοκύβους στον κορμό του.

Πηγή http://www.tanea.gr/

Μάκης

ΙΔΟΥ.

Μάκης
-Πίστευε και ερεύνα.

-Κρίνε για να κριθείς.

΄Ένα μικρό θαύμα, από αυτά που ίσως μόνο η φύση μπορεί να καταφέρει, συντελείται, από το περσινό καλοκαίρι, σε αυτήν την κοιλάδα. Ένα όνομα, πόλος έλξης επί δεκαετίες, των πιο γενναίων, των πιο ατρόμητων περιηγητών του πλανήτη. Φορτωμένοι, τον πιο βαρύ εξοπλισμό τους, με τεράστια τζιπ και πανίσχυρα κλιματιστικά, έσπευδαν αυτοί οι περιηγητές σαν μαγεμένοι, στο πιο θερμό σημείο της βόρειας Αμερικής (έμεινε στην ιστορία για τους +56.7C το καλοκαίρι του 1913) και από τα θερμότερα του πλανήτη. Η κοιλάδα του Θανάτου βρίσκεται στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών, στην πιο απομακρυσμένη γωνιά της ερήμου Μοχάβε, 86 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας στο χαμηλότερο σημείο του Βορείου Ημισφαιρίου.
Είναι από τις περιοχές του πλανήτη, όπου η βροχή ανήκει στα...υπό εξαφάνιση καιρικά φαινόμενα. Μερικές χρονιές δεν βρέχει καθόλου, και όταν βρέχει το ύψος βροχής κατά μέσο όρο φτάνει το πολύ τα 5 εκατοστά. Φέτος όμως, οι ουρανοί άνοιξαν πάνω από την κοιλάδα και ξέχασαν να κλείσουν. Ήταν η πιο υγρή περίοδος που γνώρισε η περιοχή από το 1911, όταν άρχισαν να κρατούνται στοιχεία. Έβρεχε σχεδόν κάθε μήνα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν ρήγματα στους δρόμους και να προκληθούν μεγάλες καταστροφές σε κτίρια - 15 εκατοστά νερό είναι αυτά! Έτσι η κοιλάδα του θανάτου, ξεδίψασε για τα καλά. Ξεδίψασε κι ανάσανε.

Όαση. Και τώρα που ο ήλιος πρόβαλε και πάλι, το άνυδρο, ξηρό τοπίο μεταβλήθηκε σε μια όαση ζωής. Χρυσαφιά, μοβ, μπλε, πράσινα, κόκκινα και λευκά λουλούδια σε κάθε πιθανή απόχρωση, σαν να βγαίνουν από παλέτα ζωγράφου, προβάλλον πάνω σε ένα πράσινο χαλί, ανάμεσα στις πέτρες και στις πλαγιές. Ανοιξιάτικα αγριολούλουδα, έρχονται να προστεθούν στα 1042 είδη φυτών - εκ των οποίων των 23 είδη είναι ενδημικά
- που απαντώνται στην Κοιλάδα του Θανάτου, παρά τις αντίξοες ξηρές συνθήκες. Οι ειδικοί μιλούν σήμερα για φαινόμενο μοναδικό, για θαύμα της φύσης και χαρακτηρίζουν την φετινή ¶νοιξη, "την καλύτερη που έχει ζήσει η κοιλάδα εδώ και μισό αιώνα". Τέτοια φυσική έκρηξη της φύσης συγκρίνεται μόνο με την κοιλάδα Σάγκρι Λα, λένε οι επισκέπτες, αναφερόμενοι στη μυθική κοιλάδα με την πυκνή τροπική βλάστηση, κρυμμένη βαθιά στα όρη του Θιβέτ.

Η προηγούμενη έκθεση λουλουδιών που είχε διοργανωθεί από τη φύση - ή ακριβέστερα από την έλευση του φαινομένου El Niño - ήταν το 1997-1998. Αυτή τη φορά όμως, είναι ακόμα καλύτερα. Τα λουλούδια είναι περισσότερα και πιστεύεται οτι αυτό οφείλεται στη συχνότητα των βροχοπτώσεων και στην ποσότητα του νερού.

Λουλούδια. Ένα εκθαμβωτικά όμορφο φυτό, που ευδοκιμεί στην έρημο, ονομάζεται "λουλούδι φανάρι": Πέντε χοανοειδή πορφυρά άνθη, με βούλες κόκκινου χρώματος στην βάση τους, τέλεια σχηματισμένη και εναρμονισμένα με τα πράσινα ή κόκκινα φύλλα του, λικνίζονται με το παραμικρό φύσημα με μια γλυκιά, κοκκινωπή απόχρωση. Όταν μάλιστα το φως διαπερνά τα εύθραυστα πέταλα των λουλουδιών, το φυτό μοιάζει με λαμπερό φαναράκι.

Έκρηξη στον αριθμό των ζώων

Η μεταβολή των καιρικών συνθηκών στην Κοιλάδα του Θανάτου, επέδρασε έντονα και στο ζωικό βασίλειο. Η αφθονία των λουλουδιών και των σπόρων προκάλεσε έκρηξη και στον αριθμό των αντόμων, των σαυρών αλλά και των μικρών τρωκτικών. Έτσι

αλυσιδωτά αυξήθηκε η διαθέσιμη τροφή για τα μεγαλύτερα αρπακτικά, για παράδειγμα τις αλεπούδες και τα κογιότ. Ωστόσο, τα ζώα αυτά κυκλοφορούν αόρατα κατά τη διάρκεια της ημέρας, αφήνοντας το μεγαλύτερο αρπακτικό όλων, τον άνθρωπο, να δρα ανενόχλητο. Πράγματι, από τη στιγμή που έγινε γνωστό οτι η κοιλάδα πλημμυρίζει από ζωή, πολλοί έτρεξαν να κλείσουν πρώτοι εισιτήριο για την Καλιφόρνια. "Δεν θα το ξαναδούμε αυτό, γι αυτό και τρέξαμε, μόλις πληροφορηθήκαμε τί συμβαίνει", λέει ο Κιτ Χάουαρντ, σύμβουλος φαρμακευτικής εταιρείας από το Μίσιγκαν.

Οι πρώτοι λευκοί άποικοι, εγκαταστάθηκαν στην κοιλάδα τον χειμώνα του 1849, όταν οι χρυσοθήρες ήλπιζαν ότι θα μπορούσαν να κόψουν δρόμο μέσα από αυτήν την περιοχή και να φτάσουν συντομότερα στις φλέβες του πολύτιμου μεταλλεύματος στα όρη της Σιέρρα Νεβάδα. Παγιδεύτηκαν όμως εκεί για έναν μήνα.

X. ΒΑΡΒΟΓΛΗΣ

Σε μία από τις παραδόσεις του μαθήματος Ιστορία και εξέλιξη των ιδεών στη Φυσική δέχθηκα την ακόλουθη ενδιαφέρουσα ερώτηση από μια ομάδα φοιτητών. «Αν ήταν δυνατόν να ταξιδέψουμε πίσω στον χρόνο και να τοποθετήσουμε ξανά όλα τα σώματα του Σύμπαντος στις ίδιες αρχικές συνθήκες με αυτές που είχαν την προηγούμενη φορά, άραγε ο κόσμος θα εξελισσόταν με τον ίδιο ή με διαφορετικό τρόπο;». Οι φοιτητές, χωρίς να το ξέρουν, είχαν φθάσει μπροστά στο δίλημμα που είχε αντιμετωπίσει ο γάλλος μαθηματικός Λαπλάς πριν από 200 χρόνια, δηλαδή αν υπάρχει ελευθερία βούλησης του ανθρώπου ή αν η εξέλιξη του κόσμου είναι αυστηρά προκαθορισμένη από τους νόμους της Φυσικής. Ο Λαπλάς είχε γράψει στην εισαγωγή ενός βιβλίου όπου πραγματευόταν τη Θεωρία των Πιθανοτήτων: «Αν ένα ον γνώριζε, σε μια συγκεκριμένη στιγμή, όλες τις δυνάμεις της φύσης, καθώς και τις θέσεις και τις ταχύτητες των σωμάτων που υπάρχουν στο Σύμπαν, θα είχε πλήρη γνώση του παρελθόντος και του μέλλοντος κάθε αντικειμένου, ζωντανού ή άψυχου». Κατά τον Λαπλάς, λοιπόν, η έννοια της πιθανότητας οφείλεται μόνο στην ατελή γνώση που έχουμε για τις δυνάμεις και τις αρχικές συνθήκες δημιουργίας του Σύμπαντος. Ετσι ο Λαπλάς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μέλλον του κόσμου καθορίζεται μονοσήμαντα από τη σημερινή του κατάσταση, και άρα η ελευθερία βούλησης των ανθρώπων είναι μια αυταπάτη.

(634 KB)

Οι γεωγραφικές περιοχές μιας χώρας στις οποίες υπερτερεί ένα πολιτικό κόμμα περιγράφονται από τη θεωρία των κυψελικών αυτομάτων και ακολουθούν έναν νόμο ανάλογο με αυτόν που ακολουθούν οι περιοχές ενεργών νευρώνων στον εγκέφαλο

Διακόσια περίπου χρόνια μετά τον Λαπλάς, η άποψη των επιστημόνων είναι εντελώς διαφορετική. Αν ξαναγυρίζαμε τον χρόνο πίσω, ο κόσμος θα είχε ακολουθήσει διαφορετική οδό εξέλιξης, ως συνδυασμένο αποτέλεσμα της Κβαντομηχανικής και της Θεωρίας του Χάους, κλάδων της Φυσικής που δεν γνώριζε ο Λαπλάς. Σύμφωνα με την Κβαντομηχανική, ο χρόνος κατά τον οποίο θα συμβεί ένα φαινόμενο στον μικρόκοσμο, για παράδειγμα η ραδιενεργός διάσπαση ενός ατόμου, δεν είναι γνωστός. Απλώς γνωρίζουμε μόνο την πιθανότητα να συμβεί σε κάθε χρονική στιγμή. Αρα, σε μικροσκοπικό επίπεδο, το μέλλον δεν είναι μονοσήμαντα καθορισμένο από το παρόν. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι το φαινόμενο της διάσπασης ενός ατόμου είναι ασήμαντο γεγονός. H θεωρία του Χάους όμως έχει δείξει ότι ασήμαντες αιτίες είναι δυνατόν να έχουν σημαντικότατα αποτελέσματα. Για παράδειγμα, η απειροελάχιστη μετατόπιση μιας μπάλας στην κορυφή ενός βουνού προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση μπορεί να έχει ως συνέπεια την πτώση της μπάλας σε διαφορετικές κοιλάδες, που απέχουν μεταξύ τους εκατοντάδες χιλιόμετρα. Ετσι η διάσπαση ενός ατόμου σε άλλη χρονική στιγμή μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετική εξέλιξη του Σύμπαντος!

Κατά έναν ειρωνικό τρόπο όμως η ελευθερία της βούλησης του ανθρώπου, που επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά από τη Θεωρία του Χάους, κινδυνεύει να πληγεί ανεπανόρθωτα από την ίδια ακριβώς θεωρία! Ο λόγος είναι ότι εντελώς πρόσφατα πειράματα, που έγιναν σε εγκεφάλους ποντικών, έδειξαν ότι το ανώτερο όργανο του ανθρώπινου σώματος λειτουργεί ακολουθώντας τους νόμους της Θεωρίας του Χάους και, επομένως, είναι δυνατόν να επηρεαστεί από εξωτερικούς παράγοντες με μεθόδους που προβλέπει η θεωρία αυτή.

Ολα ξεκίνησαν από την πρόσφατη επιτυχία των βιολόγων να συντηρήσουν «ζωντανά» τεμάχια εγκεφάλου ποντικών σε δοκιμαστικούς σωλήνες. H επιτυχία αυτή άνοιξε τον δρόμο για τη διεξαγωγή πειραμάτων με στόχο τη διερεύνηση του τρόπου λειτουργίας του εγκεφάλου και την ανακάλυψη πιθανών μεθόδων εξωτερικού ελέγχου αυτής της λειτουργίας. Το αξιοπερίεργο, για τον μη ειδικό, είναι ότι τα πειράματα αυτά διεξάγονται κατά κύριο λόγο όχι από νευρολόγους, αλλά από φυσικούς ειδικευμένους στη Θεωρία του Χάους! Ο λόγος για αυτή τη δραστηριότητα των φυσικών γίνεται εύκολα κατανοητός εκ των υστέρων, αν μελετήσει κανείς τα αποτελέσματα των πλέον πρόσφατων σχετικών πειραμάτων.

Οπως είναι γνωστό, ο εγκέφαλος αποτελείται από έναν πολύ μεγάλο αριθμό κυττάρων, που ονομάζονται νευρώνες. Ο κάθε νευρώνας συνδέεται με τους γειτονικούς του με τριχοειδείς προεκτάσεις, έτσι ώστε να μπορεί να διαβιβάζει σε αυτούς ηλεκτρικά σήματα. H ανταλλαγή σημάτων μεταξύ των νευρώνων αποτελεί τον μηχανισμό με τον οποίο σκεπτόμαστε και είναι αυτή που προκαλεί την εκπομπή των κυμάτων που ανιχνεύονται με το εγκεφαλογράφημα. Εδώ και μια δεκαετία οι φυσικοί προσπαθούν να κατανοήσουν τη λειτουργία της ανταλλαγής των σημάτων κατασκευάζοντας απλά μαθηματικά μοντέλα, που ονομάζονται κυψελικά αυτόματα και νευρωνικά δίκτυα. Τέτοια μοντέλα έχουν μελετηθεί κατά κόρον τα τελευταία χρόνια με τη βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών και έχει βρεθεί ότι η εξέλιξή τους περιγράφεται με πολύ μεγάλη ακρίβεια από απλές εξισώσεις που προκύπτουν από τη Θεωρία του Χάους. Μέχρι στιγμής έχει αποδειχθεί ότι με τη βοήθεια νευρωνικών δικτύων μπορούμε να περιγράψουμε εντελώς διαφορετικά φυσικά φαινόμενα, όπως, για παράδειγμα, η δημιουργία των ηλιακών κηλίδων και των σεισμών. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι και ο ίδιος ο εγκέφαλος, το τελειότερο ίσως δημιούργημα της εξέλιξης της ζωής στη Γη, ακολουθεί το ίδιο μαθηματικό μοντέλο, όπως απέδειξε ένα από τα πρόσφατα πειράματα σε τεχνητά διατηρημένο εγκεφαλικό ιστό. Συγκεκριμένα διαπιστώθηκε ότι οι νευρώνες, που σε μια χρονική στιγμή στέλνουν σήματα, δεν είναι διατεταγμένοι τυχαία αλλά αποτελούν ομάδες, οι διαστάσεις των οποίων ακολουθούν τον βασικό νόμο των νευρωνικών δικτύων. Επιπλέον η θέση και το μέγεθος αυτών των ομάδων μεταβάλλονται με τον χρόνο, όπως ακριβώς και στον εγκέφαλο ενός ζωντανού ποντικού, γεγονός που υποδηλώνει ότι το εγκεφαλικό τμήμα στον δοκιμαστικό σωλήνα «σκέπτεται» ακριβώς όπως και ένας εγκέφαλος σε πλήρη λειτουργία.

Στο δεύτερο πείραμα οι ερευνητές προχώρησαν ακόμη περισσότερο. Δεν περιορίστηκαν να διερευνήσουν τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου, αλλά προσπάθησαν να ελέγξουν τη λειτουργία του, με τη βοήθεια ενός ηλεκτρικού πεδίου. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ εντυπωσιακό: αποδείχθηκε ότι με την κατάλληλη ένταση του πεδίου είναι δυνατόν να ελεγχθεί η διάδοση των εγκεφαλικών κυμάτων! Το αποτέλεσμα αυτό σίγουρα είναι μια από τις σπουδαιότερες ανακαλύψεις του αιώνα μας, γεννά όμως παράλληλα και σοβαρές ανησυχίες. Είναι πλέον ορατός ο κίνδυνος ο Μεγάλος Αδελφός όχι μόνο να παρακολουθεί τη συμπεριφορά μας, αλλά και να την ελέγχει.

ΤΑΣΟΣ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ

Στις 26 Μαρτίου το ανέφεραν και οι «Times» του Λονδίνου, αλλά στο Διαδίκτυο είχε ήδη γίνει «βούκινο» από τον περασμένο Σεπτέμβριο: ένα ηχητικό σήμα (ring-tone) που μπορούσαν να «κατεβάσουν» στο κινητό τους τηλέφωνο οι Γιαπωνέζες μεγάλωνε το στήθος τους! Για μήνες το θέμα σχολιαζόταν μεταξύ σοβαρού και αστείου, αλλά πολλές από τις κοπελίτσες που άκουγαν το σήμα ολημερίς και για πάνω από μία εβδομάδα προσυπέγραφαν ότι το στήθος τους μεγάλωσε κατά δύο πόντους. Πώς μπορούσε να συμβαίνει κάτι τέτοιο; Το ζήτημα γινόταν ακόμη πιο σοβαρό για όποιον γνώριζε το ποιόν του ανθρώπου που βρισκόταν πίσω από τη δημιουργία του μουσικού κομματιού «Kisekino Chakuuta» («Rockmelon» στα αγγλικά ή... «Κουνόστηθο» στα ελληνικά). Ενας φημισμένος ερευνητής τεχνητής νοημοσύνης, γλωσσολόγος και ψυχοθεραπευτής, ο Χιντέτο Τομαμπέκι. Γεννημένος το 1959 στο Τόκιο, είχε λαμπρές σπουδές στα πανεπιστήμια Σοφία του Τόκιο, Γέιλ και Κάρνεγκι Μέλον των ΗΠΑ. Εγινε όμως γνωστός στα ιαπωνικά MME το 1995, όταν ανέλαβε την κοινωνική επανένταξη μέσω «απόπλυσης εγκεφάλου» μελών της αίρεσης AUM Shinrikyo, που έριξε στο μετρό του Τόκιο τον Μάρτιο του '95 τοξικά αέρια. Ιδιαίτερα ασχολήθηκε με την επανένταξη τεσσάρων αδελφών που είχαν προσηλυτισθεί στην αίρεση. Τις δύο από αυτές κατόρθωσε να τις θεραπεύσει και από τον εθισμό στα ναρκωτικά, ενώ τη μεγαλύτερη τη νυμφεύθηκε.

(390 KB)

Παιδιά μπορούν να κατευθύνουν ήδη υπολογιστές με τα εγκεφαλικά τους κύματα. Το ερώτημα είναι τι θα συμβε ίαν αρχίσουν οι μηχανές να κατευθύνουν τη σκέψη των παιδιών μας

Το διάστημα 1995-1999 ο Τομαμπέκι ανέλαβε τη συνδιοίκηση ενός αμερικανο-ιαπωνικού προγράμματος στο Χάρβαρντ για τη χαρτογράφηση των λειτουργιών του εγκεφάλου. Από το 1998 απέκτησε τη δική του εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης, την Cognitive Research Lads Intl., που εξειδικεύεται σε λογισμικό διαδικτυακής επιχειρηματικότητας. Το 2003 εχρίσθη καθηγητής έδρας στο Πανεπιστήμιο Νανκάι της Κίνας.

Οταν κλήθηκε να εξηγήσει τι συμβαίνει με τη μελωδία αύξησης του στήθους, ο Τομαμπέκι είπε ότι «οι περισσότεροι θα νομίζουν ότι είναι μία ακόμη απάτη, αλλά οι τεχνικές που χρησιμοποιήσαμε και εξασφαλίζουν τη λειτουργία της είναι ευρέως γνωστές εδώ και αρκετά χρόνια και είναι το αποτέλεσμα ερευνών που είχα πραγματοποιήσει τις περασμένες δεκαετίες». Οι συγκεκριμένες τεχνικές, κατά τον Τομαμπέκι, προκαλούν υποσυνείδητα την κινητοποίηση τμημάτων του εγκεφάλου, τα οποία αντιδρούν σε συγκεκριμένα ηχητικά ερεθίσματα. H περίεργη μελωδία του λειτουργεί ως μια «θετική πλύση εγκεφάλου», με ήχους που μεταφέρουν υποσυνείδητα μηνύματα και κάνουν τον εγκέφαλο και το σώμα να κινούνται ασυναίσθητα. Ως επόμενα πεδία εφαρμογής αυτής της θεραπευτικής μεθόδου ο ερευνητής προανήγγειλε το κόψιμο του καπνίσματος, την καταπολέμηση της φαλάκρας και την προσέλκυση του αντίθετου φύλου. Οι περισσότεροι σχολιαστές της είδησης στα φόρουμ του Διαδικτύου πάντως του ζήτησαν να επιμείνει στη μεγέθυνση μελών του σώματος, ευεργετώντας αυτή τη φορά τους άνδρες!

Πέρα από τα προαιώνια σεξουαλικά άγχη που άγγιξε η καινοτομία του Τομαμπέκι, μια πολύ ευρύτερη τεχνολογική παρέμβαση στη ζωή του ανθρώπου δείχνει να βρίσκεται σε εξέλιξη. Με άρθρο του στο αμερικανικό δελτίο ερευνών αγοράς «Brand Republic» (14 Μαρτίου 2005) o διευθυντής ερευνών της εταιρείας «Neuroco» δρ Davis Lewis μάς ενημερώνει για την αξιοποίηση των μαγνητικών τομογράφων (functional Magnetic Resonance Imaging) και των ηλεκτροεγκεφαλογραφημάτων (Quantifiable Electroencephalography) στον εντοπισμό των προτιμήσεων των πελατών. Σημειώνει τις διαπιστώσεις των ψυχολόγων G. Lakoff και R. Nunez ότι «σήμερα οι περισσότερες σκέψεις αναγνώρισης γίνονται στο υπόβαθρο: έρχονται τόσο γρήγορα και συμβαίνουν σε τόσο χαμηλό εγκεφαλικό επίπεδο που δεν είναι προσβάσιμες». Διαπιστώνοντας ότι μια τέτοια πρόσβαση διασφαλίζεται μόνο με τις προαναφερθείσες τεχνολογίες, ο Lewis καταλήγει στο ότι η περαιτέρω ανάπτυξη των σχετικών μεθόδων - το λεγόμενο «neuromarketing» - θα είναι αναπόφευκτη, καθώς «το δυναμικό είναι τεράστιο και οι δυνατότητες απεριόριστες».

Σας ακούγεται απίστευτο έως και αδιανόητο να περνάτε από «τεστ αληθείας» για να ενημερώνετε το σουπερμάρκετ σας ως προς τις διατροφικές σας προτιμήσεις; Ισως, αν ανήκετε στους μετρημένους στα δάχτυλα που δεν υπέκυψαν ποτέ σε «δωρεάν προσφορές». Αλλά θα μπορέσετε να αντισταθείτε στην ευρεσιτεχνία που κατέθεσε μόλις πρόσφατα η Sony - σύμφωνα με το περιοδικό «New Scientist», 7 Απριλίου - για μια συσκευή η οποία εκπέμπει υπερήχους; Βασιζόμενη στην τεχνική που ονομάζεται διακρανιακή μαγνητική διέγερση, η συσκευή αυτή θα μπορεί να στοχεύει στα εγκεφαλικά μας κύτταρα και να μας προξενεί πρωτόγνωρες αισθησιακές εμπειρίες, κατά την παρακολούθηση π.χ. μιας ταινίας της Sony Entertainment.

Την εν λόγω τεχνική χρησιμοποιούν εδώ και χρόνια σε πειράματά τους διάφορα πανεπιστήμια και έχουν κατορθώσει να κάνουν παιδιά να κατευθύνουν υπολογιστές με τη σκέψη. Για παράδειγμα, τέτοιες συσκευές εκμετάλλευσης των εγκεφαλικών κυμάτων έχει αναπτύξει ο νευροψυχολόγος Niels Birbaumer, στο γερμανικό Πανεπιστήμιο του Tubingen, και οι Kauhanen και Lehtonen στη φινλανδική LSE, ενώ τη σχετική θεωρία ανέπτυξε ο Richard Mihran, του Πανεπιστημίου του Colorado. Οταν ο Mihran ενημερώθηκε για την ευρεσιτεχνία της Sony δήλωσε ότι έχει ενδοιασμούς για τις προοπτικές ασφαλούς λειτουργίας μιας τέτοιας συσκευής.

Από την πλευρά του ο Χιντέτο Τομαμπέκι δεν έχει πολλούς ενδοιασμούς. Γεννημένος σε μια χώρα όπου από παλιά πιστεύουν ότι όλα τα πράγματα έχουν ψυχή, δεν τρομάζει στην προοπτική άμεσης επικοινωνίας των μηχανών με το υποσυνείδητό μας. Αντίθετα, είναι ο θεμελιωτής της θεωρίας του «Υπερεαυτού» (Hyperself), σύμφωνα με την οποία οι μηχανές θα γίνουν οι πολύτιμοι βοηθοί μας για την απόκτηση ακόμη υψηλότερης νοημοσύνης. «Το 90%-95% της νοημοσύνης» λέει «είναι ζωώδης νοημοσύνη. Μόνο το 2%-5% είναι χαρακτηριστικά ανθρώπινη νοημοσύνη. Αυτή δεν μπορεί να αναπαραχθεί από μηχανές. Το υπόλοιπο 95%, ναι, μπορεί να γίνει από προγράμματα. Ο συνδυασμός των δύο - ανθρώπου και μηχανών - είναι αυτό που ονομάζω αρχιτεκτονική του Υπερεαυτού. Μέσω αυτής μπορούμε και πρέπει να επεκτείνουμε τη λειτουργία του σώματός μας στον κυβερνοχώρο, αλλά η νοημοσύνη μας θα παραμείνει στο σώμα μας. Οταν φθάσουμε στο σημείο να επιτελούμε επεξεργασία πληροφοριών ασύνειδα, τότε θα έχουμε αποκτήσει Υπερεαυτό. Για παράδειγμα, τότε θα έχουμε ρομπότ που θα προλαβαίνουν τις επιθυμίες μας. Θα σκεφτόμαστε ότι το δωμάτιο χρειάζεται καθάρισμα - ακόμη και στο ασυνείδητό μας - και το ρομπότ μας θα αρχίζει αμέσως το σκούπισμα».

Μην ξαφνιάζεστε. Ο Τομαμπέκι δεν είναι μόνος του σε αυτή την ενόραση του αυριανού ανθρώπου. Στο πρόσφατο συνέδριο της μεγαλύτερης κατασκευάστριας επεξεργαστών, της Intel, στο Σαν Φρανσίσκο, σχεδόν με τα ίδια λόγια μας περιέγραψαν τον κόσμο της επόμενης δεκαετίας: μια πληροφορική που θα λειτουργεί προβλεπτικά, ικανοποιώντας τη «φωνή του αφέντη της».

Ομάδα μηχανικών σχεδίασε μηχάνημα το οποίο μπορεί να αναπαραχθεί

STEVE CONNOR

Υπήρξε το όνειρο και ο εφιάλτης των συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας εδώ και μισό αιώνα. Τώρα μία ομάδα μηχανικών έχει δημιουργήσει ένα ρομπότ που μπορεί να αναπαράγει τον εαυτό του.

Το ρομπότ αυτό μπορεί να αυτοαναπαράγεται περίπου με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο ορισμένοι ζωντανοί οργανισμοί μπορούν να αναπαραχθούν μέσω της κλωνοποίησης του εαυτού τους. Μακροπρόθεσμα, οι επιστήμονες οραματίζονται μία ημέρα όταν στρατοί ρομπότ που θα μπορούν να αυτοαναπαραχθούν, θα μπορούν να αυτοδιορθώνονται, να εξερευνούν το Διάστημα και ακόμα και να δημιουργούν αυτοσυντηρούμενες αποικίες σε πλανήτες όπως ο Άρης.

Ο Χοντ Λίπσον, μηχανολόγος μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ της Νέας Υόρκης, ο οποίος ηγήθηκε της ερευνητικής ομάδας που δημιούργησε αυτό το νέο ρομπότ, πιστεύει ακράδαντα ότι θα έρθει η μέρα που τα μηχανήματα θα αυτοσχεδιάζονται και θα αυτοκατασκευάζονται, ως μία μορφή «τεχνητής ζωής».

Και... εξελικτική διαδικασία

«H αυτοαναπαραγωγή είναι κεντρικής σημασίας στη βιολογική ζωή», σημειώνει ο καθηγητής Λίπσον στην έρευνα που συνυπογράφει με τους συναδέλφους στο ειδικό επιστημονικό περιοδικό «Nature», «όταν αυτό που επιδιώκεται είναι η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα ενός είδους και η εξελικτική προσαρμογή». Και συνεχίζει: «Παρότι τα χαρακτηριστικά αυτά θα ήταν επιθυμητό να υπάρχουν σε πολλά μηχανικά συστήματα, εντούτοις οι αρχές της αυτοαναπαραγωγής δεν χρησιμοποιούνται στον σχεδιασμό μηχανημάτων. Εδώ, εμείς δημιουργούμε απλά μηχανήματα που λειτουργούν ως αυτόνομα ρομπότ και είναι ικανά να αυτοαναπαραχθούν χρησιμοποιώντας μία σειρά από κύβους».

Ο καθηγητής Λίπσον επισημαίνει πως ότι το νέο αυτοαναπαραγόμενο ρομπότ, που οι επιστήμονες έχουν σχεδιάσει, θα μπορούσε προς το παρόν να λειτουργήσει μονάχα μέσα στο εργαστήριο. Προσθέτει ωστόσο πως, τουλάχιστον θεωρητικά, θα μπορούσε να γίνει προσαρμογή του σχεδιασμού του, ώστε να μπορεί να γίνει εφικτή η αυτοαναπαραγωγή του ρομπότ στο Διάστημα ή σε κάποιο άλλο δύσκολο περιβάλλον, όπου απαιτείται τα ρομπότ να λειτουργούν για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς να είναι δυνατή να γίνεται συντήρησή τους από ανθρώπους.
To «μυστικό» στους... μοριοκύβους

Υπήρξε το όνειρο και ο εφιάλτης των συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας εδώ και μισό αιώνα. Τώρα, μία ομάδα μηχανικών έχει δημιουργήσει ένα ρομπότ που μπορεί να αναπαράγει τον εαυτό του.

TO ΜΥΣΤΙΚΟ αυτοαναπαραγωγής των ρομπότ βρίσκεται μέσα σε μοριοκύβους (Molecubes), οι οποίοι περιέχουν ειδικό μηχανισμό αλλά και ειδικό πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή. Κάθε ένας από τους μοριοκύβους έχει μία σειρά ηλεκτρομαγνητών πάνω και στις έξι επιφάνειές του ­ πράγμα που του επιτρέπει να προσκολλάται σε κάποιον άλλο κύβο ή αντίθετα να αποσπάται, ανάλογα με τις οδηγίες που του δίνει ο υπολογιστής, κτίζοντας έτσι το μηχάνημα

Αυτοδιόρθωση

Χάρη σε αυτήν την τεχνική, ένα ρομπότ που έχει υποστεί κάποια βλάβη μπορεί να αφαιρέσει τους ελαττωματικούς μοριοκύβους του και να τους αντικαταστήσει με άλλους κύβους μη ελαττωματικούς, ή να κατασκευάσει από την αρχή ένα ολόκληρο χωριστό νέο ρομπότ, φτιάχνοντας μία στοίβα από πολλούς μεμονωμένους κύβους. Μάλιστα, όταν το νέο ρομπότ που έχει κατασκευαστεί με αυτόν τον τρόπο φτάσει σε ένα συγκεκριμένο ύψος, τότε βοηθάει να ολοκληρώσει την ίδια του την αυτοδημιουργία, προσθέτοντας μόνο του τους τελευταίους μοριοκύβους στον κορμό του.

Πηγή http://www.tanea.gr/

Μάκης

http://briefcase.pathfinder.gr/zoom/stormtrekker/33704/458849

http://briefcase.pathfinder.gr/zoom/stormtrekker/33704/458848

http://briefcase.pathfinder.gr/zoom/stormtrekker/33704/458847

http://briefcase.pathfinder.gr/zoom/stormtrekker/33704/458846

http://briefcase.pathfinder.gr/zoom/stormtrekker/33704/457909

http://briefcase.pathfinder.gr/zoom/stormtrekker/33704/457908

http://briefcase.pathfinder.gr/zoom/stormtrekker/33704/457897

Μήπως το ξέσπασμα ανεμοστροβίλων και ακραίων καταιγίδων στην Ευρώπη δεν είναι τυχαίο και υπάρχει κάποα αμερικάνικη(h.a.a.r.p) ή ρώσικη(τρυποκάρυδος) καιρική "παρέμβαση";
Iδου μερικά σχετικά link...
http://news.pathfinder.gr/world/news/220047.html

http://www.bbc.co.uk/birmingham/content/image_galleries/tornado_gallery_Copy.shtml?64

http://www.phys.uu.nl/~haklandr/20050727/chase.html

http://estofex.met.fu-berlin.de/outlook/html/200507282119cf.html
( http://www.estofex.org/ )

http://news.pathfinder.gr/world/news/220047.html

http://edge.channel4.com/news/2005/07/week_4/28_tornado.wmv
( http://www.geo-earth.com/videos/28_tornado.wmv )

Μάκης

X. ΒΑΡΒΟΓΛΗΣ

Σε μία από τις παραδόσεις του μαθήματος Ιστορία και εξέλιξη των ιδεών στη Φυσική δέχθηκα την ακόλουθη ενδιαφέρουσα ερώτηση από μια ομάδα φοιτητών. «Αν ήταν δυνατόν να ταξιδέψουμε πίσω στον χρόνο και να τοποθετήσουμε ξανά όλα τα σώματα του Σύμπαντος στις ίδιες αρχικές συνθήκες με αυτές που είχαν την προηγούμενη φορά, άραγε ο κόσμος θα εξελισσόταν με τον ίδιο ή με διαφορετικό τρόπο;». Οι φοιτητές, χωρίς να το ξέρουν, είχαν φθάσει μπροστά στο δίλημμα που είχε αντιμετωπίσει ο γάλλος μαθηματικός Λαπλάς πριν από 200 χρόνια, δηλαδή αν υπάρχει ελευθερία βούλησης του ανθρώπου ή αν η εξέλιξη του κόσμου είναι αυστηρά προκαθορισμένη από τους νόμους της Φυσικής. Ο Λαπλάς είχε γράψει στην εισαγωγή ενός βιβλίου όπου πραγματευόταν τη Θεωρία των Πιθανοτήτων: «Αν ένα ον γνώριζε, σε μια συγκεκριμένη στιγμή, όλες τις δυνάμεις της φύσης, καθώς και τις θέσεις και τις ταχύτητες των σωμάτων που υπάρχουν στο Σύμπαν, θα είχε πλήρη γνώση του παρελθόντος και του μέλλοντος κάθε αντικειμένου, ζωντανού ή άψυχου». Κατά τον Λαπλάς, λοιπόν, η έννοια της πιθανότητας οφείλεται μόνο στην ατελή γνώση που έχουμε για τις δυνάμεις και τις αρχικές συνθήκες δημιουργίας του Σύμπαντος. Ετσι ο Λαπλάς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μέλλον του κόσμου καθορίζεται μονοσήμαντα από τη σημερινή του κατάσταση, και άρα η ελευθερία βούλησης των ανθρώπων είναι μια αυταπάτη.

(634 KB)

Οι γεωγραφικές περιοχές μιας χώρας στις οποίες υπερτερεί ένα πολιτικό κόμμα περιγράφονται από τη θεωρία των κυψελικών αυτομάτων και ακολουθούν έναν νόμο ανάλογο με αυτόν που ακολουθούν οι περιοχές ενεργών νευρώνων στον εγκέφαλο

Διακόσια περίπου χρόνια μετά τον Λαπλάς, η άποψη των επιστημόνων είναι εντελώς διαφορετική. Αν ξαναγυρίζαμε τον χρόνο πίσω, ο κόσμος θα είχε ακολουθήσει διαφορετική οδό εξέλιξης, ως συνδυασμένο αποτέλεσμα της Κβαντομηχανικής και της Θεωρίας του Χάους, κλάδων της Φυσικής που δεν γνώριζε ο Λαπλάς. Σύμφωνα με την Κβαντομηχανική, ο χρόνος κατά τον οποίο θα συμβεί ένα φαινόμενο στον μικρόκοσμο, για παράδειγμα η ραδιενεργός διάσπαση ενός ατόμου, δεν είναι γνωστός. Απλώς γνωρίζουμε μόνο την πιθανότητα να συμβεί σε κάθε χρονική στιγμή. Αρα, σε μικροσκοπικό επίπεδο, το μέλλον δεν είναι μονοσήμαντα καθορισμένο από το παρόν. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι το φαινόμενο της διάσπασης ενός ατόμου είναι ασήμαντο γεγονός. H θεωρία του Χάους όμως έχει δείξει ότι ασήμαντες αιτίες είναι δυνατόν να έχουν σημαντικότατα αποτελέσματα. Για παράδειγμα, η απειροελάχιστη μετατόπιση μιας μπάλας στην κορυφή ενός βουνού προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση μπορεί να έχει ως συνέπεια την πτώση της μπάλας σε διαφορετικές κοιλάδες, που απέχουν μεταξύ τους εκατοντάδες χιλιόμετρα. Ετσι η διάσπαση ενός ατόμου σε άλλη χρονική στιγμή μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετική εξέλιξη του Σύμπαντος!

Κατά έναν ειρωνικό τρόπο όμως η ελευθερία της βούλησης του ανθρώπου, που επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά από τη Θεωρία του Χάους, κινδυνεύει να πληγεί ανεπανόρθωτα από την ίδια ακριβώς θεωρία! Ο λόγος είναι ότι εντελώς πρόσφατα πειράματα, που έγιναν σε εγκεφάλους ποντικών, έδειξαν ότι το ανώτερο όργανο του ανθρώπινου σώματος λειτουργεί ακολουθώντας τους νόμους της Θεωρίας του Χάους και, επομένως, είναι δυνατόν να επηρεαστεί από εξωτερικούς παράγοντες με μεθόδους που προβλέπει η θεωρία αυτή.

Ολα ξεκίνησαν από την πρόσφατη επιτυχία των βιολόγων να συντηρήσουν «ζωντανά» τεμάχια εγκεφάλου ποντικών σε δοκιμαστικούς σωλήνες. H επιτυχία αυτή άνοιξε τον δρόμο για τη διεξαγωγή πειραμάτων με στόχο τη διερεύνηση του τρόπου λειτουργίας του εγκεφάλου και την ανακάλυψη πιθανών μεθόδων εξωτερικού ελέγχου αυτής της λειτουργίας. Το αξιοπερίεργο, για τον μη ειδικό, είναι ότι τα πειράματα αυτά διεξάγονται κατά κύριο λόγο όχι από νευρολόγους, αλλά από φυσικούς ειδικευμένους στη Θεωρία του Χάους! Ο λόγος για αυτή τη δραστηριότητα των φυσικών γίνεται εύκολα κατανοητός εκ των υστέρων, αν μελετήσει κανείς τα αποτελέσματα των πλέον πρόσφατων σχετικών πειραμάτων.

Οπως είναι γνωστό, ο εγκέφαλος αποτελείται από έναν πολύ μεγάλο αριθμό κυττάρων, που ονομάζονται νευρώνες. Ο κάθε νευρώνας συνδέεται με τους γειτονικούς του με τριχοειδείς προεκτάσεις, έτσι ώστε να μπορεί να διαβιβάζει σε αυτούς ηλεκτρικά σήματα. H ανταλλαγή σημάτων μεταξύ των νευρώνων αποτελεί τον μηχανισμό με τον οποίο σκεπτόμαστε και είναι αυτή που προκαλεί την εκπομπή των κυμάτων που ανιχνεύονται με το εγκεφαλογράφημα. Εδώ και μια δεκαετία οι φυσικοί προσπαθούν να κατανοήσουν τη λειτουργία της ανταλλαγής των σημάτων κατασκευάζοντας απλά μαθηματικά μοντέλα, που ονομάζονται κυψελικά αυτόματα και νευρωνικά δίκτυα. Τέτοια μοντέλα έχουν μελετηθεί κατά κόρον τα τελευταία χρόνια με τη βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών και έχει βρεθεί ότι η εξέλιξή τους περιγράφεται με πολύ μεγάλη ακρίβεια από απλές εξισώσεις που προκύπτουν από τη Θεωρία του Χάους. Μέχρι στιγμής έχει αποδειχθεί ότι με τη βοήθεια νευρωνικών δικτύων μπορούμε να περιγράψουμε εντελώς διαφορετικά φυσικά φαινόμενα, όπως, για παράδειγμα, η δημιουργία των ηλιακών κηλίδων και των σεισμών. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι και ο ίδιος ο εγκέφαλος, το τελειότερο ίσως δημιούργημα της εξέλιξης της ζωής στη Γη, ακολουθεί το ίδιο μαθηματικό μοντέλο, όπως απέδειξε ένα από τα πρόσφατα πειράματα σε τεχνητά διατηρημένο εγκεφαλικό ιστό. Συγκεκριμένα διαπιστώθηκε ότι οι νευρώνες, που σε μια χρονική στιγμή στέλνουν σήματα, δεν είναι διατεταγμένοι τυχαία αλλά αποτελούν ομάδες, οι διαστάσεις των οποίων ακολουθούν τον βασικό νόμο των νευρωνικών δικτύων. Επιπλέον η θέση και το μέγεθος αυτών των ομάδων μεταβάλλονται με τον χρόνο, όπως ακριβώς και στον εγκέφαλο ενός ζωντανού ποντικού, γεγονός που υποδηλώνει ότι το εγκεφαλικό τμήμα στον δοκιμαστικό σωλήνα «σκέπτεται» ακριβώς όπως και ένας εγκέφαλος σε πλήρη λειτουργία.

Στο δεύτερο πείραμα οι ερευνητές προχώρησαν ακόμη περισσότερο. Δεν περιορίστηκαν να διερευνήσουν τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου, αλλά προσπάθησαν να ελέγξουν τη λειτουργία του, με τη βοήθεια ενός ηλεκτρικού πεδίου. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ εντυπωσιακό: αποδείχθηκε ότι με την κατάλληλη ένταση του πεδίου είναι δυνατόν να ελεγχθεί η διάδοση των εγκεφαλικών κυμάτων! Το αποτέλεσμα αυτό σίγουρα είναι μια από τις σπουδαιότερες ανακαλύψεις του αιώνα μας, γεννά όμως παράλληλα και σοβαρές ανησυχίες. Είναι πλέον ορατός ο κίνδυνος ο Μεγάλος Αδελφός όχι μόνο να παρακολουθεί τη συμπεριφορά μας, αλλά και να την ελέγχει.