toylipaki
Νέο Μέλος10Μηνύματα
6Θέματα
30/05/2009, 15:20:22Πρώτο μήνυμα
13/10/2009, 17:27:17Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Σας ευχαριστω παιδια για την γνωμη σας. Απο τη μια θέλω να συνφωνισω οτι το ονειρο ειναι δικο μου..βγαλμενο απο τη δικη μου ψυχοσυνθεση, ομως θελω να σας αναφερω ενα ονειρο που ειδε μια φιλη μου σε σχεση με εμενα και τον αδερφο μου και αν εχετε χρονο να μου πειτε την αποψη σας. Οταν εκλεινε τις σαραντα μερες ο αδερφος μου που εφυγε, ηρθε ενας πολυ καλος του φιλος και γυρισε και μου ειπε πως ο αδερφος μου μπορει να μη με συμπαθουσε εν μερη ετσι μου ειχε πει..αλλα μ αγαπουσε. Καταρχην θέλω να σημειωσω πως γνωριζε τον αδερφο μου ενα χρονο μονο και οτι εγω ημουνα με τον αδερφο μου 20 ολοκληρα χρονια.Ηταν μικροτερος και μαλωναμε συχνα αλλα αυτο δεν σημαινε οτι δε με συμπαθουσε επειδη μαλώναμε. Αγαπιομασταν παρα πολυ και το ηξερα οτι μ αγαπαει. Αλλα την ημερα που μου το ειπε στεναχωρεθηκα παρα πολυ..νομιζα δεν μ αγαπουσε..δε μπορουσα να σκεφτω λογικα.ειχα παθει σοκ. Μετα απο εκεινη την μερα ο αδερφος μου εμφανιστηκε στον υπνο της φιλης αλλα μολις τον ειδε τρομαξε και ξυπνησε, τη δευτερη μερα το ιδιο, τιν τριτη μερα της λεει πρεπει να ηρεμισεις αν δεν εισαι ηρεμη δεν μπορω να σου μιλησω..προσπαθω να παω στην αδερφη μου να της πω κατι πολυ σημαντικο αλλα δεν μπορω...και οταν πηγε να της πει τι ηθελε να μου πει ξυπνησε. Να σημειωσω οτι αυτη η φιλη μου ηταν παιδικη φιλη και τον δυο μας, αξιολογο ατομο και σε καμια περιπτωση δεν θα ελεγε ψεματα. Επισης να πω πως η φιλη μου δεν ηξερε τιποτα για το συμβαν με τον φιλο του αδερφου μου..και οταν μου το ειπε η θεια μου τρελαθηκα...πιστευω πως αυτο που ηθελε να πει στη φιλη μου να μου πει ειναι πως μ αγαπαει και να μην ακουω κανεναν τριτο..δυστυχως οταν φευγει ενα ατομο πολλα λενε..αφου δεν υπαρχει πλεον για να τα αντικρουσει.. Το ονειρο της φιλης μου πως το εξηγητε; Πως ειναι δικο της αυτο το ονειρο; Ειναι απο τη δικη της ψυχοσυνθεση; Απο τοτε αποφασισα να μην ακουω κανεναν...κανενας δε ξερει τι σχεση ειχα εγω με τον αδερφο μου..επειδη ηταν ενας απλος φιλος. Το οτι καποιες φορες τα αδερφια μαλωνουν ειναι λογικο..μηπως με τους γονεις μας δεν μαλωνουμε; Αλλα αυτο τι σημαινει; Πως δεν μας αγαπανε; Φυσικα και μας αγαπανε..
Σ ευχαριστω πολυ ελο που μου ειπες την γνωμη σου..Θέλω να πιστευω και εγω οτι ο αδερφος μου ειναι τουλαχιστον καλα εκει που ειναι..αλλα η απουσια του με ποναει. Ηταν τοσα πολλα που ηθελα να του πω και δεν προλαβα να του πω..Του τα λεω στο μνημα, αλλα δε ξερω κατα ποσο ακουει αυτα που του λεω. Πραγματι εχω βρει ενα ατομο που το αγαπαω παρα πολυ και του δινω ακομα την ψυχη μου..ομως οταν βλεπω τις φιλες μου να μου λενε για τα αδερφια τους η οταν βγαινουν μαζι,ποναω. Εγω δεν εχω να πω τιποτα..Ολα τα συμβαντα ειναι παρελθον πια..Δυστυχως..Και ημουνα πολυ δεμενη με τον αδερφο μου..Ηταν και ειναι ο μικροτερος, αγαπημενος και μοναδικος αδερφος μου...
Σ ευχαριστω alex22 για την γνωμη σου..Μπορεί να είναι αυτό..ο χρόνος θα δείξει..πόσο θα συνεχισουν τα ονειρα αυτα και αν θα αλλαξουν.
Σ ευχαριστω για τις παρατηρησεις που μου εκανες! Πρωτη φορα μπαινω σε φορουμ και δεν ηξερα πως λειτουργουν..Ειναι δυσκολο και να μην θρηνω και να μην ασχολουμαι μαζι του.Ηταν αδερφος μου και ειναι ο μοναδικος μου αδερφος. Οσο για το αν πιστευω τι συμβαινει μετα δεν ειμαι και σιγουρη..Τον εχασα εντελως ξαφνικα απο την ζωη μου 12.15 ηρθε στο δωματιο μου να μου ευχηθει χρονια πολλα και εφυγε και 4 η ωρα μας ειδοποιησαν για το δυστυχημα..δε μπορω να το χωνεψω και γι αυτο στεναχωριεμαι ακομα περισσοτερο απο τα ονειρα που βλεπω...Ειναι πολυ δυσκολο.
Geia sas melh tou esoterica.Eimai kainourio melos edw kai tha i ithela tin voithia sas.sxedon prin 2 xronia exasa ton aderfo mou se troxaio distixima.perisi ton evlepa ston upno mou arketa suxna, an kai i douleia mou itan arketa makria apo ton topo koimiseos tou prospa8ousa na pigaina kai na ton anavw opote mporousa..fetos omws doulevw akoma pio makria..kai dustuxws den mporw suxna na pigainw.kai ftanw sto kurio 8ema mou..vlepw sunexeia to idio oneiro.oti pigainw kai ton ksethavw.kserw einai ligo makavrio ayto to thema tis sizitisis mou alla mporei na uparxei kapoios pou na gnwrizei kati.simainei kati to oneiro?i einai aples tupseis pou niw8w epeidi de mporw na pigainw suxna na anavw ton aderfo mou?mou einai polu duskolo na to sizitisw me kapoion gnwsto mou..alla ayto to oneiro to vlepw polu suxna..kai malista otan ton ksethavw den vrisketai ekei...
__________________________________________________________
ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΕΤΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ Ti simainei? ΣΕ
Σχετικά με εξήγηση ονείρου.
01/06/2009
__________________________________________________________
γεια σου Ευη.
Εγώ έχασα τον αδερφο μου πριν 2 χρονια. 20 χρονια τον ειχα διπλα μου και ξαφνικα καποιος φροντισε να μου τον παρει.Ακομα δε το εχω συνειδητοποιησει και ισως ποτε να μη το δεχτω. Οι γονεις μου ειναι σαν να μην υπαρχουν. Βιωνουμε βαρια το θανατο του και κυριως ποναω που οι γονεις μου ειναι συντετριμμενοι.Ειναι ακομα νωρις βεβαια αλλα ειναι κατι που δε προκειται ποτε να το ξεπερασουμε. Και εγω δε ξερω αν υπαρχει το μετα..μακαρι να υπαρχει και να ειναι καπου ο αδερφος μου και να μπορεσω και εγω καποια στιγμη να το δω. Λενε οτι υπαρχει η μεταθανατιος ζωη. Πραγματικα δεν ξερω.
Καμια φορα σκεφτομαι πολυ σκληρα..ισως να μην υπαρχει το μετα.να γεννιομαστε να πεθαινουμε και τελος αλλα οταν βλεπω τις χαρες της ζωης, τη φυση σκεφτομαι πως ο θεος για ολα εχει προνοησει.η ψυχη καπου μπορει να υπαρχει.
Ισως τελικα ολα να γινονται για καποιο λογο...
Παντως αυτο που μου λενε ολοι ειναι οτι ο θεος τον ηθελε κοντα του..
Τι να πω...δεν ειμαι και πολυ της εκκλησιας.δεν ειμαι ομως και αθεη πιστευω..πριν χασω τον αδερφο μου πιστευα στη μεταθανατια ζωη.τωρα ομως δε ξερω..
Εγώ έχασα τον αδερφο μου πριν 2 χρονια. 20 χρονια τον ειχα διπλα μου και ξαφνικα καποιος φροντισε να μου τον παρει.Ακομα δε το εχω συνειδητοποιησει και ισως ποτε να μη το δεχτω. Οι γονεις μου ειναι σαν να μην υπαρχουν. Βιωνουμε βαρια το θανατο του και κυριως ποναω που οι γονεις μου ειναι συντετριμμενοι.Ειναι ακομα νωρις βεβαια αλλα ειναι κατι που δε προκειται ποτε να το ξεπερασουμε. Και εγω δε ξερω αν υπαρχει το μετα..μακαρι να υπαρχει και να ειναι καπου ο αδερφος μου και να μπορεσω και εγω καποια στιγμη να το δω. Λενε οτι υπαρχει η μεταθανατιος ζωη. Πραγματικα δεν ξερω.
Καμια φορα σκεφτομαι πολυ σκληρα..ισως να μην υπαρχει το μετα.να γεννιομαστε να πεθαινουμε και τελος αλλα οταν βλεπω τις χαρες της ζωης, τη φυση σκεφτομαι πως ο θεος για ολα εχει προνοησει.η ψυχη καπου μπορει να υπαρχει.
Ισως τελικα ολα να γινονται για καποιο λογο...
Παντως αυτο που μου λενε ολοι ειναι οτι ο θεος τον ηθελε κοντα του..
Τι να πω...δεν ειμαι και πολυ της εκκλησιας.δεν ειμαι ομως και αθεη πιστευω..πριν χασω τον αδερφο μου πιστευα στη μεταθανατια ζωη.τωρα ομως δε ξερω..
Καλησπέρα παιδια..το θεμα σου nemes1s μου φανηκε πολυ ενδιαφερον γιατι και εγω εχω μια εμπειρια παρομοια με τη δικια σου ομως απο αλλη πλευρα.
Εγω εχασα τον ιδιο μου τον αδερφο πριν 2 χρονια.Περασαν 2 χρονια για να αρχισω να το συζηταω..ακομα δε μπορω να το χωνεψω. Πριν δυο χρονια μετα απο το χαμο του αρχισαν να με πλησιαζουν ατομα τα οποια ποτε μου δεν τα ειχα δει ολοι μου ελεγαν τα ιδια..εγω ημουνα ο καλυτερος φιλος του αδερφου σου..και ολοι αυτοι να γνωριζαν τον αδερφο μου κανενα χρονο μονο..στην αρχη το εκτιμησα αλλα μετα αρχισα να κουραζομαι..οι πραγματικοι του φιλοι τον πενθουσαν σιωπηλα και αυτο ειναι κατι πλεον που το εκτιμω.Οι αλλοι που θεωρουσαν τους εαυτους τους οτι ηταν καλυτεροι φιλοι με τον αδερφο μου τον πενθουσαν <<φανερα>> δηλαδη αφηναν συνεχεια μηνυματα σε προσωπικες σελιδες του αδερφου μου, συνεχεια επαιρναν τηλεφωνα για να μαθουν πως ειναι οι οικογενεια, προσπαθουσαν ολοι να μου αποδειξουν οτι αυτοι πονανε περισσοτερο μπορει και απο εμενα γιατι ηταν φιλοι του..αλλα εγω ειχα και εχω και θα εχω τοσο μεγαλο πονο που τοτε δεν καταλαβαινα...ενα χρονο μετα ολοι σταματησαν...εξαφανιστηκαν και ποτε δεν ξαναεμφανιστηκαν και καλα εκαναν φυσικα..ομως μετα αρχισα να μαθαινω πως με τον εναν ειχε να μιλησει ο αδερφος μου ενα χρονο με τον αλλο δεν κανανε παρεα απλα ηταν γνωστοι με εναν αλλο δεν τον ηξερε καν..και τα λοιπα.ολα αυτα τα εμαθα απο μια πραγματικη του φιλη που την ηξερα πολλα χρονια και ηταν φιλοι για παρα πολλα χρονια..ηρθε η κοπελα να μου μιλησει να με προειδοποιησει. Τωρα καταλαβαινω...ολοι ερχοντουσαν και μου ελεγαν οτι τον βλεπουν στον υπνο τους οτι μονο σ αυτους μλαει..και αλλα πολλα...Τωρα καταλαβαινω πως απλα ηθελαν να δειχτουν. Μετα απο δυο χρονια τωρα λερω ποιοι ειναι αυτοι που πονεσαν πραγματικα..και ναι μπορω να το πω αυτο..Ξερω καποια ατομα που δεν εμφανιστηκαν ποτε οτι πονανε μεχρι και σημερα..Ο πονος ειναι για την οικογενεια οπως και να χει.Σας μιλαω εκ πειρας μετα και οι φιλοι πονανε αλλα αλλιως..καποια στιγμη θα τον θυμουνται ως μια καλη αναμνηση...δε λεω οτι θα τον ξεχασουν απλα ειναι λογικο καποια στιγμη να θυμουνται τον καλο τους φιλο...Μπορει και να κανω λαθος σε καποια απο αυτα..αλλα αυτη ειναι μια προσωπικη εμπειρια και αυτη ειναι αποψη μου.Συγνωμη αν σε καποια πραγματα ακουγομαι σκληρη αλλα αυτη ειναι η γνωμη μου..
Εγω εχασα τον ιδιο μου τον αδερφο πριν 2 χρονια.Περασαν 2 χρονια για να αρχισω να το συζηταω..ακομα δε μπορω να το χωνεψω. Πριν δυο χρονια μετα απο το χαμο του αρχισαν να με πλησιαζουν ατομα τα οποια ποτε μου δεν τα ειχα δει ολοι μου ελεγαν τα ιδια..εγω ημουνα ο καλυτερος φιλος του αδερφου σου..και ολοι αυτοι να γνωριζαν τον αδερφο μου κανενα χρονο μονο..στην αρχη το εκτιμησα αλλα μετα αρχισα να κουραζομαι..οι πραγματικοι του φιλοι τον πενθουσαν σιωπηλα και αυτο ειναι κατι πλεον που το εκτιμω.Οι αλλοι που θεωρουσαν τους εαυτους τους οτι ηταν καλυτεροι φιλοι με τον αδερφο μου τον πενθουσαν <<φανερα>> δηλαδη αφηναν συνεχεια μηνυματα σε προσωπικες σελιδες του αδερφου μου, συνεχεια επαιρναν τηλεφωνα για να μαθουν πως ειναι οι οικογενεια, προσπαθουσαν ολοι να μου αποδειξουν οτι αυτοι πονανε περισσοτερο μπορει και απο εμενα γιατι ηταν φιλοι του..αλλα εγω ειχα και εχω και θα εχω τοσο μεγαλο πονο που τοτε δεν καταλαβαινα...ενα χρονο μετα ολοι σταματησαν...εξαφανιστηκαν και ποτε δεν ξαναεμφανιστηκαν και καλα εκαναν φυσικα..ομως μετα αρχισα να μαθαινω πως με τον εναν ειχε να μιλησει ο αδερφος μου ενα χρονο με τον αλλο δεν κανανε παρεα απλα ηταν γνωστοι με εναν αλλο δεν τον ηξερε καν..και τα λοιπα.ολα αυτα τα εμαθα απο μια πραγματικη του φιλη που την ηξερα πολλα χρονια και ηταν φιλοι για παρα πολλα χρονια..ηρθε η κοπελα να μου μιλησει να με προειδοποιησει. Τωρα καταλαβαινω...ολοι ερχοντουσαν και μου ελεγαν οτι τον βλεπουν στον υπνο τους οτι μονο σ αυτους μλαει..και αλλα πολλα...Τωρα καταλαβαινω πως απλα ηθελαν να δειχτουν. Μετα απο δυο χρονια τωρα λερω ποιοι ειναι αυτοι που πονεσαν πραγματικα..και ναι μπορω να το πω αυτο..Ξερω καποια ατομα που δεν εμφανιστηκαν ποτε οτι πονανε μεχρι και σημερα..Ο πονος ειναι για την οικογενεια οπως και να χει.Σας μιλαω εκ πειρας μετα και οι φιλοι πονανε αλλα αλλιως..καποια στιγμη θα τον θυμουνται ως μια καλη αναμνηση...δε λεω οτι θα τον ξεχασουν απλα ειναι λογικο καποια στιγμη να θυμουνται τον καλο τους φιλο...Μπορει και να κανω λαθος σε καποια απο αυτα..αλλα αυτη ειναι μια προσωπικη εμπειρια και αυτη ειναι αποψη μου.Συγνωμη αν σε καποια πραγματα ακουγομαι σκληρη αλλα αυτη ειναι η γνωμη μου..
Φυσικα και υπαρχει λογος να ζεις. Φανταζομαι πως θα υπαρχουν ανθρωποι που σ αγαπουν και αν εσυ παθαινες κατι θα υπηρχαν ατομα που μπορει να σκεφτοντουσαν σαν και εσενα. Θα το ηθελες αυτο; Ακομα και αν το ξερεις πως δεν ειναι σωστο σκεψου καποια αλλα πραγματα. Τι θα εκαναν οι γονεις σου αν εχαναν και εσεναν; Ξερω πως ειναι να θρηνεις εχασα τον αδερφο μου και εγω πριν 2 χρονια και δε μπορω να σεκφτω πως θα μπορουσα να πεθανω και να αφησω τους γονεις μου μονους. Δε ξερω αν εχω βγει απο το θεμα..αλλα σκεψου οτι και να του μιλουσες ισως να ηταν γραφτο να φυγει τοτε. Αν του μιλουσες και ησασταν μαζι μπορει τα ιδια θα ενιωθες.Τωρα γιατι σ αυτον γιατι τωρα;ειναι κατι που δε θα παρεις ποτε απαντησεις οπως και εγω με τον αδερφο μου. Καιεγω αναρωτιεμαι ακομα ο αδερφος μου γιατι χαθηκε;απαντησεις δεν εχω παρει και δεν προκειται.ισως το μονο που σκεφτομαι ειναι οτι ηταν θελημα θεου.Ειναι η προσωπικη μου αποψη. Κανεις δε μπορει να σε καταλαβει απολυτα. Γιατι και να υπαρχει καποιοσ που να ζει αυτο που ζεις εσυ αυτη τη στιγμη παλι δεν ειναι το ιδιο. ο καθε ανθρωπος ειναι διαφορετικος και αντιμετωπιζει τις καταστασεις με διαφορετικο τροπο. Αυτα ηθελα να πω. Ελπιζω καποια στιγμη να βρεις τη γαληνη στη ψυχουλα σου και αυτο δεν επιτυγχανεται μονο με τον θανατο.
Με εκτιμηση
Με εκτιμηση
γεια σου Ευη.
Εγώ έχασα τον αδερφο μου πριν 2 χρονια. 20 χρονια τον ειχα διπλα μου και ξαφνικα καποιος φροντισε να μου τον παρει.Ακομα δε το εχω συνειδητοποιησει και ισως ποτε να μη το δεχτω. Οι γονεις μου ειναι σαν να μην υπαρχουν. Βιωνουμε βαρια το θανατο του και κυριως ποναω που οι γονεις μου ειναι συντετριμμενοι.Ειναι ακομα νωρις βεβαια αλλα ειναι κατι που δε προκειται ποτε να το ξεπερασουμε. Και εγω δε ξερω αν υπαρχει το μετα..μακαρι να υπαρχει και να ειναι καπου ο αδερφος μου και να μπορεσω και εγω καποια στιγμη να το δω. Λενε οτι υπαρχει η μεταθανατιος ζωη. Πραγματικα δεν ξερω.
Καμια φορα σκεφτομαι πολυ σκληρα..ισως να μην υπαρχει το μετα.να γεννιομαστε να πεθαινουμε και τελος αλλα οταν βλεπω τις χαρες της ζωης, τη φυση σκεφτομαι πως ο θεος για ολα εχει προνοησει.η ψυχη καπου μπορει να υπαρχει.
Ισως τελικα ολα να γινονται για καποιο λογο...
Παντως αυτο που μου λενε ολοι ειναι οτι ο θεος τον ηθελε κοντα του..
Τι να πω...δεν ειμαι και πολυ της εκκλησιας.δεν ειμαι ομως και αθεη πιστευω..πριν χασω τον αδερφο μου πιστευα στη μεταθανατια ζωη.τωρα ομως δε ξερω..
Εγώ έχασα τον αδερφο μου πριν 2 χρονια. 20 χρονια τον ειχα διπλα μου και ξαφνικα καποιος φροντισε να μου τον παρει.Ακομα δε το εχω συνειδητοποιησει και ισως ποτε να μη το δεχτω. Οι γονεις μου ειναι σαν να μην υπαρχουν. Βιωνουμε βαρια το θανατο του και κυριως ποναω που οι γονεις μου ειναι συντετριμμενοι.Ειναι ακομα νωρις βεβαια αλλα ειναι κατι που δε προκειται ποτε να το ξεπερασουμε. Και εγω δε ξερω αν υπαρχει το μετα..μακαρι να υπαρχει και να ειναι καπου ο αδερφος μου και να μπορεσω και εγω καποια στιγμη να το δω. Λενε οτι υπαρχει η μεταθανατιος ζωη. Πραγματικα δεν ξερω.
Καμια φορα σκεφτομαι πολυ σκληρα..ισως να μην υπαρχει το μετα.να γεννιομαστε να πεθαινουμε και τελος αλλα οταν βλεπω τις χαρες της ζωης, τη φυση σκεφτομαι πως ο θεος για ολα εχει προνοησει.η ψυχη καπου μπορει να υπαρχει.
Ισως τελικα ολα να γινονται για καποιο λογο...
Παντως αυτο που μου λενε ολοι ειναι οτι ο θεος τον ηθελε κοντα του..
Τι να πω...δεν ειμαι και πολυ της εκκλησιας.δεν ειμαι ομως και αθεη πιστευω..πριν χασω τον αδερφο μου πιστευα στη μεταθανατια ζωη.τωρα ομως δε ξερω..
Καλησπερα σας παιδια!
Διαβασα ολα οσα γραψατε και μου φανηκαν πολυ ενδιαφερον. Θελω να πω και εγω τη δικια μου γνωμη πανω στα ονειρα απο προσωπικη εμπειρια. Εμενα ολα μου τα ονειρα σχεδον με εξαιρεση καποια ειναι βγαλμενα απο την ζωη μου.Πιστευω πως ενω τις περισσοτερες καταστασεις δεν τις σκεφτομαι κατα τη διαρκεια της μερας αυτες τρυπωνουν στο υποσυνειδητο μου και οταν κοιμαμαι και χαλαρωνω ξεπηδουν απο εκει μπλεγμενες και γι αυτο σχεδον ποτε δεν βγαζω νοημα! Το τελευταιο ονειρο που ειδα ή εστω που θυμαμαι χθες θελω να σας το αναφερω. Ο ουρανος ειχε γεμισει κοκκινα συννεφα και θα γινοταν μια τεραστια εκρηξη και αγχωθηκα στον υπνο μου παρα πολυ και εγινε η εκρηξη και με πεταξε μετρα μακρια..ημουνα με μια φιλη και υποτιθεται εκεινη την μερα θα γινοταν ακομα μια εκρηξη οπου μπορει και να ερχοταν η συντελια του κοσμου..επομενως ιδρωνα ξειδρωνα ψαχνοντας τροπο να σωθω..ειχαν μεινει 20 δευτερολεπτα για το μπαμ...περναν τα 20 και δεν γινεται τιποτα.μετα απο εκει εμφανιζεται ενας σκηνοθετης και μου λεει συγχαρητηρια η ληψη πετυχε αυτης της σκηνης..ξυπνησα και ειχα καταιδρωσει παρολο που κοιμηθηκα με ανοιχτο air condition..απο τη μια ηθελα να κλαιω γιατι σε ολο το ονειρο νομιζα οτι θα πεθανω και απο την αλλη μου φανηκε τοσο αστειο που ηθελα να γελασα.ομως δεν ειχα κουραγιο.ειχα εξαντληθει. Προσπαθω να το εξηγησω ομως δε βγαζω νοημα..ποιος ξερει τι ηταν αυτο που με τυραννουσε.
Ενα πολυ ωραιο αρθρο διαβασα στη παρακατω σελιδα
απο συμπερασματα επιστημονων..
http://www.openscience.gr/en/%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CE%BD%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC%3B
Διαβασα ολα οσα γραψατε και μου φανηκαν πολυ ενδιαφερον. Θελω να πω και εγω τη δικια μου γνωμη πανω στα ονειρα απο προσωπικη εμπειρια. Εμενα ολα μου τα ονειρα σχεδον με εξαιρεση καποια ειναι βγαλμενα απο την ζωη μου.Πιστευω πως ενω τις περισσοτερες καταστασεις δεν τις σκεφτομαι κατα τη διαρκεια της μερας αυτες τρυπωνουν στο υποσυνειδητο μου και οταν κοιμαμαι και χαλαρωνω ξεπηδουν απο εκει μπλεγμενες και γι αυτο σχεδον ποτε δεν βγαζω νοημα! Το τελευταιο ονειρο που ειδα ή εστω που θυμαμαι χθες θελω να σας το αναφερω. Ο ουρανος ειχε γεμισει κοκκινα συννεφα και θα γινοταν μια τεραστια εκρηξη και αγχωθηκα στον υπνο μου παρα πολυ και εγινε η εκρηξη και με πεταξε μετρα μακρια..ημουνα με μια φιλη και υποτιθεται εκεινη την μερα θα γινοταν ακομα μια εκρηξη οπου μπορει και να ερχοταν η συντελια του κοσμου..επομενως ιδρωνα ξειδρωνα ψαχνοντας τροπο να σωθω..ειχαν μεινει 20 δευτερολεπτα για το μπαμ...περναν τα 20 και δεν γινεται τιποτα.μετα απο εκει εμφανιζεται ενας σκηνοθετης και μου λεει συγχαρητηρια η ληψη πετυχε αυτης της σκηνης..ξυπνησα και ειχα καταιδρωσει παρολο που κοιμηθηκα με ανοιχτο air condition..απο τη μια ηθελα να κλαιω γιατι σε ολο το ονειρο νομιζα οτι θα πεθανω και απο την αλλη μου φανηκε τοσο αστειο που ηθελα να γελασα.ομως δεν ειχα κουραγιο.ειχα εξαντληθει. Προσπαθω να το εξηγησω ομως δε βγαζω νοημα..ποιος ξερει τι ηταν αυτο που με τυραννουσε.
Ενα πολυ ωραιο αρθρο διαβασα στη παρακατω σελιδα
απο συμπερασματα επιστημονων..
http://www.openscience.gr/en/%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%BD-%CE%BD%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC%3B
ΟΝΕΙΡΑ...
"Η θαλασσα των αναμνησεων ειναι καλα κρυμμενη στην ψυχη καθε ανθρωπου, τις στιγμες που το επιζητουμε βουταμε στο βυθο της κ αναγνωριζουμε χρωματα που ποτε δεν ξεραμε πως ειχαμε δει, μπαινουμε σ ενα παραλληλο συμπαν που η καρδια πλεον δεν αγγιζει κ δεν πληγωνεται, μονο κρατα οτι την ωθει στα μακρινα της ταξιδια.