vivien
Νέο Μέλος1Μηνύματα
1Θέματα
21/01/2006, 19:28:31Πρώτο μήνυμα
21/01/2006, 19:28:31Τελευταία δραστηριότητα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Γνώμη μου είναι ότι δεν θα έπρεπε να δίνουμε τόση πολλή σημασία στο αν τελικά υπάρχει Θεός ή δεν υπάρχει...το θέμα είναι αν μας χρησιμεύει σε κάτι...αν δηλαδή πραγματικά μας λυτρώνει...αν μας ωθεί στη συνέχεια της ζωής...
Νομίζω πως ο κάθε άνθρωπος χρειάζεται έναν "ψυχολόγο αγνώστης ταυτότητος" (αν μπορούσα να το αποκαλέσω έτσι) στον οποίον να χει τυφλή εμπιστοσύνη, τον οποίον να πιστεύει και να λατρεύει...έτσι ώστε όταν του συμβεί μία συμφορά να τρέξει στην εκκλησία και να ρωτήσει τον Θεό γιατί του συνέβει αυτό, να προσευχηθεί, να βρει μια παρηγοριά και στο τέλος βγαίνοντας από την εκκλησία, να κάνει το σταυρό του και να πει: "Ας είναι, άλλωστε ήταν θέλημα του Θεού..." Σκεφτείτε έναν άνθρωπο που δεν έχει στον ήλιο μοίρα,
που δεν έχει κάποιον να του μιλήσει, κάποιον που να τον καταλάβει, κάποιον που θα του εξηγήσει το "γιατί σ'αυτόν"...Όλοι χρειαζόμαστε ένα γερό στήριγμα
έτσι όταν μας "λυγίζουν" κάποια γεγονότα να στηριζόμαστε σ αυτό γνωρίζοντας έτσι δε θα πέσουμε...και τολμώ να πω ότι αυτό το στήριγμα πολλές φορές δεν μπορεί η λογική να μας το προσφέρει...
Ύστερα πάρτε το αλλιώς κάθε θρησκεία από τα αρχαία χρόνια "βοηθά" και στηρίζει ή μάλλον "συμπληρώνει" τον πολιτισμό...Λέτε σήμερα να είχαμε τον ίδιο αριθμό αγαλμάτων στα αρχαιολογικά μουσεία ή να είχαμε όλους αυτούς τους περίτεχνους ναούς και βωμούς κτλ. αν δεν υπήρχε ή μάλλον αν δεν είχε επινοηθεί το Δωδεκάθεο...??
Τώρα ψάξτε το και από ιστορικής πλευράς...ένα μεγάλο κομμάτι της Ιστορίας ανήκει και στις θρησκείες...και μπλα μπλα μπλα...
Ας αφήσουμε τα πράγματα περί αυτού του θέματος όπως είναι...έαν είναι να αλλάξουν θα αλλάξουν...
Νομίζω πως ο κάθε άνθρωπος χρειάζεται έναν "ψυχολόγο αγνώστης ταυτότητος" (αν μπορούσα να το αποκαλέσω έτσι) στον οποίον να χει τυφλή εμπιστοσύνη, τον οποίον να πιστεύει και να λατρεύει...έτσι ώστε όταν του συμβεί μία συμφορά να τρέξει στην εκκλησία και να ρωτήσει τον Θεό γιατί του συνέβει αυτό, να προσευχηθεί, να βρει μια παρηγοριά και στο τέλος βγαίνοντας από την εκκλησία, να κάνει το σταυρό του και να πει: "Ας είναι, άλλωστε ήταν θέλημα του Θεού..." Σκεφτείτε έναν άνθρωπο που δεν έχει στον ήλιο μοίρα,
που δεν έχει κάποιον να του μιλήσει, κάποιον που να τον καταλάβει, κάποιον που θα του εξηγήσει το "γιατί σ'αυτόν"...Όλοι χρειαζόμαστε ένα γερό στήριγμα
έτσι όταν μας "λυγίζουν" κάποια γεγονότα να στηριζόμαστε σ αυτό γνωρίζοντας έτσι δε θα πέσουμε...και τολμώ να πω ότι αυτό το στήριγμα πολλές φορές δεν μπορεί η λογική να μας το προσφέρει...
Ύστερα πάρτε το αλλιώς κάθε θρησκεία από τα αρχαία χρόνια "βοηθά" και στηρίζει ή μάλλον "συμπληρώνει" τον πολιτισμό...Λέτε σήμερα να είχαμε τον ίδιο αριθμό αγαλμάτων στα αρχαιολογικά μουσεία ή να είχαμε όλους αυτούς τους περίτεχνους ναούς και βωμούς κτλ. αν δεν υπήρχε ή μάλλον αν δεν είχε επινοηθεί το Δωδεκάθεο...??
Τώρα ψάξτε το και από ιστορικής πλευράς...ένα μεγάλο κομμάτι της Ιστορίας ανήκει και στις θρησκείες...και μπλα μπλα μπλα...
Ας αφήσουμε τα πράγματα περί αυτού του θέματος όπως είναι...έαν είναι να αλλάξουν θα αλλάξουν...
Άρα, ένας άνθρωπος έχει την ανάγκη να "στηρίζεται" πάνω σε κάτι -είτε (νοητό) πρόσωπο είτε έννοια- που είναι σίγουρο ότι θα κρατήσει για πάντα...και απ όσο καταλαβαίνετε οι άνθρωποι δεν ζουν για πάντα...αν σου σνέβαινε κάτι τραγικό ούτε ο κολλητός αλλά ούτε και η ίδια η μάνα δε θα μπορούσε να σου εξηγήσει το "γιατί σε σένα και όχι στο γείτονα"...ενώ μία θρησκεία μπορεί...ίσως να ναι ψευδαίσθηση όμως είναι μία απαραίτητη ψευδαίσθηση...
...πάνω σ αυτά τα θέματα ο καθένας έχει τη γνώμη του...έτσι λοιπόν εγώ απλά παραπάνω παραθέτω μονάχα την άποψη μου και όχι κάποια θεωρία...
...εγώ απλά πιστεύω, χωρίς να πιστεύω...
vivien. 