zip@
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
quote:
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=7150&ARCHIVE=&whichpage=1Ο Θεός μπορεί να κάνει τον εαυτό του ανύπαρκτο, και αυτό δεν το χωράει η κούτρα μας που λέμε.
... ήμουνα νιος και γέρασα. Κι ακόμη δεν το χωράει ο νους μου : πως ο θεός, ενώ υπάρχει, κατάφερε να έχει κάνει τον εαυτό του ... ανύπαρκτο! Μεγάλος μάγκας! Υποκλίνομαι ...
Τα δέοντα,
Edited by - zip@ on 22/02/2013 17:25:16
quote:
kostΑκόμα όμως και ο Ηράκλειτος, ο κατεξοχήν υπέρμαχος της αέναης μεταβολής, αναγνωρίζει σαν παγκόσμια σταθερά την αρχή του "πολέμου", δηλαδή την αρχή της εναντιότητας...
Ναι, συμφωνώ. Ακόμη όμως και αυτή η Αρχή της Εναντιότητας διέπεται από μια μεταβολή, μια εσωτερική μεταβολή, μια εναλλαγή των αντιθέτων μερών (δηλ. των μερών που βρίσκονται το ένα έναντι του άλλου).
quote:
kostυποστήριξε επίσης την ύπαρξη μίας αιώνιας σταθεράς, ενός κεντρικού Λόγου που συνέχει το παν.
Ναι, αυτό το κάνει γιατί θεωρεί πως ο Λόγος είναι η Αλήθεια.
quote:
kostΟ κόσμος ναι μεν υπόκειται σε δαρκή μεταβολή αλλά και διέπεται, σύμφωνα πάντα με τον Εφέσιο, από "μυστικές αρμονίες", οι οποίες "είναι σημαντικότερες από τις φανερές αρμονίες". ...το "Είναι" δεν αποκλείει το "γίγνεσθαι", ούτε και το "Γίγνεσθαι" αποκλείει το "είναι"
Ναι, είναι σωστό αυτό.
quote:
kostΑλληλεμπεριέχονται...
Εγώ δεν θα το 'λεγα έτσι αλλά ok. ![]()
quote:
kostκαι ειδικά ο Ηράκλειτος εξέφρασε αφηρημένα μεν αλλά έντεχνα ακριβώς αυτό το "είναι" του "γίγνεσθαι", την παγκόσμια σταθερά της διαρκούς "μεταβολής" -η οποία και εκδηλώνεται με τρόπο ρυθμικό και αρμονικό.
Έτσι ... "το "είναι" του γίγνεσθαι". Ωραίο. ![]()
quote:
regulusΔύσκολη είναι η κατανόηση των απλούστατων όρων επειδή οι περισσότεροι νομίζουν ότι τους γνωρίζουν ήδη από την καθημερινή ζωή, στην οποία χρησιμοποιούνται με διαφορετικό τρόπο και νόημα, όπως και το ότι μποορύν να συλλογίζονται λογικά έχοντες εσφαλμένες αφετηρίες ακόμη και για την έννοια "λογική".
Τουτέστιν : είστε όλοι τρελοί εκτός από μένα ! ![]()
[ ωραίος ρε μεγάλε ... σε πάω !
]
Edited by - zip@ on 22/02/2013 11:44:21
quote:
OsmosisΜήπως απλά είναι ένα παιχνίδισμα της λογικής, παίρνοντας την προηγούμενη κατάσταση ως σταθερά;
Αυτό (το αν είναι δηλ. παιχνίδισμα της λογικής ή όχι) μόνο η ζωή μπορεί να στο πει. Κι όταν λέω "ζωή" εννοώ, η ζωή σου, οι εμπειρίες σου, τα βιώματά σου, τα αισθήματά σου.
Αυτά που νιώθεις δηλ. αυτά που αφουγκράζεσαι, αυτά που ζούνε βαθιά μέσα σου. ![]()
quote:
OsmosisΚαι πια είναι η σταθερά που θα μας ορίσει οτι κάτι μεταβάλλεται;
Δεν υπάρχει σταθερά. Αυτό λέω. Υπάρχει κίνηση, ροή, αλληλουχία, συνέχεια, μεταβολή των Πάντων, το "τα πάντα ρει" του Ηράκλειτου. Αυτό υπάρχει. Και η ίδια η ύπαρξη γίνεται ανυπαρξία. Και η ίδια η ανυπαρξία γίνεται ύπαρξη. Δηλ. αν κάτι είναι αιώνιο ή σταθερό δηλ. αν μπορούσαμε να το πούμε έτσι ... αυτό είναι η ίδια η μεταβολή. Και φυσικά αυτό είναι αντιφατικό. ![]()
Από φυσικής άποψης, για να υπάρξει μια μεταβολή πρέπει να ασκηθεί μία Δύναμη. Δηλ. η μεταβολή προϋποθέτει ύπαρξη Δύναμης. Όμως και αυτή η Δύναμη, δεν σημαίνει ότι είναι σταθερά. Ότι έχει δηλ. μια σταθερή τιμή, ή ότι "είναι" κάτι. Είναι και δεν είναι. Πότε είναι, πότε δεν είναι. Πότε Βούδας, πότε Κούδας. Έτσι πάει το παιχνίδι.
Edited by - zip@ on 22/02/2013 10:49:02
Έπειτα πρέπει να σκεφτούμε και το εξής : Καθόμαστε και προσπαθούμε να αποδείξουμε την ύπαρξη του "Θεού", ποιοι ; Εμείς. Ποιοι εμείς ; Εμείς οι άνθρωποι. Ο μπαμπουϊνος στην Τανζανία, έχει κάτσει ποτέ να αποδείξει την ύπαρξη του "Θεού" ; Πολύ αμφιβάλλω. Συνεπώς, ο "Θεός" ως σύλληψη είναι ανθρώπινη σύλληψη. Δεν τον έχει συλλάβει ο μπαμπουϊνος. Ο άνθρωπος συνέλαβε την ύπαρξή ή την ανυπαρξία του. Και οτιδήποτε ξεκινάει από τον άνθρωπο είναι ... προβληματικό.
Δηλ. αυτήν την στιγμή έχεις ένα νοητικό, που ορθώς χρησιμοποιεί την λογική, και αυτό το νοητικό εφευρίσκει μία έννοια η οποία καλό θα ήταν να είναι μία σταθερά (να μην είναι δηλ. μεταβλητή και χαλάσει η σούπα) και πάνω σ' αυτή φιλοσοφείς. Αυτό όμως φιλαράκο, δεν είναι απόδειξη. Είναι άποψη. Είναι σκέψη. Είναι θέση. Είναι πεποίθηση. Και όλα είναι προσωπικά. Εσύ τα λες, εσύ τα γράφεις, εσύ τα υποστηρίζεις. Πάντως, δεν αποδεικνύεις απολύτως τίποτε. ![]()
Δεν θα σας αποδείξω τι είναι ή ποιος είναι ο Θεός. Θα σας αποδείξω ότι υπάρχει το Ον (η καλύτερα ... θα σας αποδείξω ότι υπάρχει μια κοσμική, συμπαντική σταθερά κάτι δηλ. σαν την κοσμολογική σταθερά του Einstein) κι εσείς ονομάστε την αυτήν την σταθερά όπως ο καθένας σας θέλει και δώστε σ' αυτήν ό,τι τιμή γουστάρει ο καθένας σας.
Λέει :
quote:
regulus4.Κάθε ον προέρχεται από άλλο ον. Κάτι ανύπαρκτο δε μπορεί να δημιουργήσει κάτι υπαρκτό.
Ορίζει δηλ. μια συνέχεια χωρίς να προσδιορίζει το πως και το γιατί υπάρχει αυτή η συνέχεια. Από που ; Το "Πρωταρχικό Ον" ας πούμε, το Πρώτο, το Αρχικό, από που προέρχεται ;
Όμως λέει πως αν προερχόταν από κάτι, αυτό το κάτι πάλι υπαρκτό θα ήταν γιατί το ανύπαρκτο δεν μπορεί να δημιουργήσει κάτι υπαρκτό. Και λέγοντας αυτό, ήδη έχει αποδώσει μια ιδιότητα στο ανύπαρκτο (την ιδιότητα πως το ανύπαρκτο δεν μπορεί να δημιουργήσει κάτι υπαρκτό). Όμως σύμφωνα με το 2, εφ' όσον το ανύπαρκτο έχει τουλάχιστον μία ιδιότητα, δεν είναι ανύπαρκτο! Είναι υπαρκτό. Δηλ. κάνει ακόμη και το ανύπαρκτο υπαρκτό.
Πάντως, το ερώτημα από που προέρχεται το "πρώτο Ον" παραμένει. Δεν το απαντάει.
Αχχ ... τα 'λεγα εγώ, τα 'λεγα κάποτε :
Λέει :
quote:
regulus6. Κάθε ιδιότητα είναι επίσης ον. Απορρέει από το 2.
Δηλ. ακόμη και η ιδιότητα που έχει δώσει στο ανύπαρκτο (δηλ. η ιδιότητα το ανύπαρκτο να μην μπορεί να δημιουργήσει κάτι υπαρκτό), ακόμη και αυτή η ιδιότητα είναι ον.
Είναι σαν να σου λέει "Δεν υπάρχει Ανυπαρξία ρε παιδί μου. Όλα είναι Ύπαρξη. Ακόμη κι η Ανυπαρξία, Ύπαρξη είναι". [ παρεπιπτόντως, αυτό που λέει, ωραίο είναι, δεν είναι άσχημο ]
Το λάθος του είναι ότι χρησιμοποιεί στους παρακάτω ορισμούς του το "είναι". Η Ύπαρξη δεν έχει "είναι", έχει "γίγνεσθαι". Η γλώσσα μας χρησιμοποιεί το "είναι" για να γίνει πιο κατανοητή, αλλά στην Ύπαρξη συμβαίνει κάτι άλλο : Το Ανύπαρκτο δεν είναι Υπαρκτό. To Ανύπαρκτο όμως, μπορεί να γίνει Υπαρκτό. Και ισχύει και το αντίστροφο.
Συνεπώς, δεν υπάρχει η έννοια της σταθεράς, αυτής της συμπαντικής, κοσμολογικής σταθεράς. Υπάρχει η έννοια της μεταβλητής.
quote:
kostΑκόμα όμως και ο Ηράκλειτος, ο κατεξοχήν υπέρμαχος της αέναης μεταβολής, αναγνωρίζει σαν παγκόσμια σταθερά την αρχή του "πολέμου", δηλαδή την αρχή της εναντιότητας...
Ναι, συμφωνώ. Ακόμη όμως και αυτή η Αρχή της Εναντιότητας διέπεται από μια μεταβολή, μια εσωτερική μεταβολή, μια εναλλαγή των αντιθέτων μερών (δηλ. των μερών που βρίσκονται το ένα έναντι του άλλου).
quote:
kostυποστήριξε επίσης την ύπαρξη μίας αιώνιας σταθεράς, ενός κεντρικού Λόγου που συνέχει το παν.
Ναι, αυτό το κάνει γιατί θεωρεί πως ο Λόγος είναι η Αλήθεια.
quote:
kostΟ κόσμος ναι μεν υπόκειται σε δαρκή μεταβολή αλλά και διέπεται, σύμφωνα πάντα με τον Εφέσιο, από "μυστικές αρμονίες", οι οποίες "είναι σημαντικότερες από τις φανερές αρμονίες". ...το "Είναι" δεν αποκλείει το "γίγνεσθαι", ούτε και το "Γίγνεσθαι" αποκλείει το "είναι"
Ναι, είναι σωστό αυτό.
quote:
kostΑλληλεμπεριέχονται...
Εγώ δεν θα το 'λεγα έτσι αλλά ok. ![]()
quote:
kostκαι ειδικά ο Ηράκλειτος εξέφρασε αφηρημένα μεν αλλά έντεχνα ακριβώς αυτό το "είναι" του "γίγνεσθαι", την παγκόσμια σταθερά της διαρκούς "μεταβολής" -η οποία και εκδηλώνεται με τρόπο ρυθμικό και αρμονικό.
Έτσι ... "το "είναι" του γίγνεσθαι". Ωραίο. ![]()
quote:
regulusΔύσκολη είναι η κατανόηση των απλούστατων όρων επειδή οι περισσότεροι νομίζουν ότι τους γνωρίζουν ήδη από την καθημερινή ζωή, στην οποία χρησιμοποιούνται με διαφορετικό τρόπο και νόημα, όπως και το ότι μποορύν να συλλογίζονται λογικά έχοντες εσφαλμένες αφετηρίες ακόμη και για την έννοια "λογική".
Τουτέστιν : είστε όλοι τρελοί εκτός από μένα ! ![]()
[ ωραίος ρε μεγάλε ... σε πάω !
]
Edited by - zip@ on 22/02/2013 11:44:21
quote:
OsmosisΜήπως απλά είναι ένα παιχνίδισμα της λογικής, παίρνοντας την προηγούμενη κατάσταση ως σταθερά;
Αυτό (το αν είναι δηλ. παιχνίδισμα της λογικής ή όχι) μόνο η ζωή μπορεί να στο πει. Κι όταν λέω "ζωή" εννοώ, η ζωή σου, οι εμπειρίες σου, τα βιώματά σου, τα αισθήματά σου.
Αυτά που νιώθεις δηλ. αυτά που αφουγκράζεσαι, αυτά που ζούνε βαθιά μέσα σου. ![]()
quote:
OsmosisΚαι πια είναι η σταθερά που θα μας ορίσει οτι κάτι μεταβάλλεται;
Δεν υπάρχει σταθερά. Αυτό λέω. Υπάρχει κίνηση, ροή, αλληλουχία, συνέχεια, μεταβολή των Πάντων, το "τα πάντα ρει" του Ηράκλειτου. Αυτό υπάρχει. Και η ίδια η ύπαρξη γίνεται ανυπαρξία. Και η ίδια η ανυπαρξία γίνεται ύπαρξη. Δηλ. αν κάτι είναι αιώνιο ή σταθερό δηλ. αν μπορούσαμε να το πούμε έτσι ... αυτό είναι η ίδια η μεταβολή. Και φυσικά αυτό είναι αντιφατικό. ![]()
Από φυσικής άποψης, για να υπάρξει μια μεταβολή πρέπει να ασκηθεί μία Δύναμη. Δηλ. η μεταβολή προϋποθέτει ύπαρξη Δύναμης. Όμως και αυτή η Δύναμη, δεν σημαίνει ότι είναι σταθερά. Ότι έχει δηλ. μια σταθερή τιμή, ή ότι "είναι" κάτι. Είναι και δεν είναι. Πότε είναι, πότε δεν είναι. Πότε Βούδας, πότε Κούδας. Έτσι πάει το παιχνίδι.
Edited by - zip@ on 22/02/2013 10:49:02
Έπειτα πρέπει να σκεφτούμε και το εξής : Καθόμαστε και προσπαθούμε να αποδείξουμε την ύπαρξη του "Θεού", ποιοι ; Εμείς. Ποιοι εμείς ; Εμείς οι άνθρωποι. Ο μπαμπουϊνος στην Τανζανία, έχει κάτσει ποτέ να αποδείξει την ύπαρξη του "Θεού" ; Πολύ αμφιβάλλω. Συνεπώς, ο "Θεός" ως σύλληψη είναι ανθρώπινη σύλληψη. Δεν τον έχει συλλάβει ο μπαμπουϊνος. Ο άνθρωπος συνέλαβε την ύπαρξή ή την ανυπαρξία του. Και οτιδήποτε ξεκινάει από τον άνθρωπο είναι ... προβληματικό.
Δηλ. αυτήν την στιγμή έχεις ένα νοητικό, που ορθώς χρησιμοποιεί την λογική, και αυτό το νοητικό εφευρίσκει μία έννοια η οποία καλό θα ήταν να είναι μία σταθερά (να μην είναι δηλ. μεταβλητή και χαλάσει η σούπα) και πάνω σ' αυτή φιλοσοφείς. Αυτό όμως φιλαράκο, δεν είναι απόδειξη. Είναι άποψη. Είναι σκέψη. Είναι θέση. Είναι πεποίθηση. Και όλα είναι προσωπικά. Εσύ τα λες, εσύ τα γράφεις, εσύ τα υποστηρίζεις. Πάντως, δεν αποδεικνύεις απολύτως τίποτε. ![]()
Δεν θα σας αποδείξω τι είναι ή ποιος είναι ο Θεός. Θα σας αποδείξω ότι υπάρχει το Ον (η καλύτερα ... θα σας αποδείξω ότι υπάρχει μια κοσμική, συμπαντική σταθερά κάτι δηλ. σαν την κοσμολογική σταθερά του Einstein) κι εσείς ονομάστε την αυτήν την σταθερά όπως ο καθένας σας θέλει και δώστε σ' αυτήν ό,τι τιμή γουστάρει ο καθένας σας.
Λέει :
quote:
regulus4.Κάθε ον προέρχεται από άλλο ον. Κάτι ανύπαρκτο δε μπορεί να δημιουργήσει κάτι υπαρκτό.
Ορίζει δηλ. μια συνέχεια χωρίς να προσδιορίζει το πως και το γιατί υπάρχει αυτή η συνέχεια. Από που ; Το "Πρωταρχικό Ον" ας πούμε, το Πρώτο, το Αρχικό, από που προέρχεται ;
Όμως λέει πως αν προερχόταν από κάτι, αυτό το κάτι πάλι υπαρκτό θα ήταν γιατί το ανύπαρκτο δεν μπορεί να δημιουργήσει κάτι υπαρκτό. Και λέγοντας αυτό, ήδη έχει αποδώσει μια ιδιότητα στο ανύπαρκτο (την ιδιότητα πως το ανύπαρκτο δεν μπορεί να δημιουργήσει κάτι υπαρκτό). Όμως σύμφωνα με το 2, εφ' όσον το ανύπαρκτο έχει τουλάχιστον μία ιδιότητα, δεν είναι ανύπαρκτο! Είναι υπαρκτό. Δηλ. κάνει ακόμη και το ανύπαρκτο υπαρκτό.
Πάντως, το ερώτημα από που προέρχεται το "πρώτο Ον" παραμένει. Δεν το απαντάει.
Αχχ ... τα 'λεγα εγώ, τα 'λεγα κάποτε :
Λέει :
quote:
regulus6. Κάθε ιδιότητα είναι επίσης ον. Απορρέει από το 2.
Δηλ. ακόμη και η ιδιότητα που έχει δώσει στο ανύπαρκτο (δηλ. η ιδιότητα το ανύπαρκτο να μην μπορεί να δημιουργήσει κάτι υπαρκτό), ακόμη και αυτή η ιδιότητα είναι ον.
Είναι σαν να σου λέει "Δεν υπάρχει Ανυπαρξία ρε παιδί μου. Όλα είναι Ύπαρξη. Ακόμη κι η Ανυπαρξία, Ύπαρξη είναι". [ παρεπιπτόντως, αυτό που λέει, ωραίο είναι, δεν είναι άσχημο ]
Το λάθος του είναι ότι χρησιμοποιεί στους παρακάτω ορισμούς του το "είναι". Η Ύπαρξη δεν έχει "είναι", έχει "γίγνεσθαι". Η γλώσσα μας χρησιμοποιεί το "είναι" για να γίνει πιο κατανοητή, αλλά στην Ύπαρξη συμβαίνει κάτι άλλο : Το Ανύπαρκτο δεν είναι Υπαρκτό. To Ανύπαρκτο όμως, μπορεί να γίνει Υπαρκτό. Και ισχύει και το αντίστροφο.
Συνεπώς, δεν υπάρχει η έννοια της σταθεράς, αυτής της συμπαντικής, κοσμολογικής σταθεράς. Υπάρχει η έννοια της μεταβλητής.