ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

zip©

14Μηνύματα
6Θέματα
20/02/2013, 10:04:16Πρώτο μήνυμα
21/02/2013, 23:54:09Τελευταία δραστηριότητα

Συμμετοχή σε θέματα

(6)

Πρόσφατα μηνύματα

quote:
xristosxatz

Αυτο που κατα καιρους αναφερεται σαν "αρχιζετε σαν δασκαλοι,"δεν λετε την αληθεια στον εαυτο σας" η ακομα και "κοροιδευετε τον εαυτο σας"η"δεν βρισκοσαστε στο επιπεδο σας


Πολλά πράγματα μαζεμένα και χρειάζεται να τα ξεχωρίσουμε κάπως ...

Κατ' αρχήν, πρέπει να ξέρεις πως η κάθε είδους γνώση έχει επίπεδα. Δηλ. π.χ η γνώση μιας Επιστήμης, έχει επίπεδα. Άλλο το επίπεδο της γνώσης που λαμβάνει κάποιος στο Λύκειο, άλλο στο Πανεπιστήμιο. Όπως λοιπόν συμβαίνει με την "κλασική", ας πούμε γνώση, έτσι συμβαίνει και με την Εσωτερική Γνώση, δηλ. έχει κι αυτή επίπεδα. Κι όταν λέμε "Εσωτερική Γνώση" εννοούμε την γνώση που λαμβάνει κάποιος μελετώντας τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτή η γνώση (η εσωτερική δηλ.) έχει μια ιδιαιτερότητα σε σχέση με την "κλασική". Είναι περισσότερο κατανόηση παρά πληροφορία. Δηλ. όταν λέμε ότι κάποιος βρίσκεται σε μια διαδικασία να γνωρίσει τον εαυτό του, αυτό σημαίνει πως αρχίζει να κατανοεί ορισμένα πράγματα στον εαυτό του. Πως ακριβώς γίνεται αυτό ; Με πολλούς τρόπους και συνήθως ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του τρόπο να ερευνήσει τον εαυτό του, αρκεί να το θελήσει πραγματικά.

Όμως και αυτή η κατανόηση δεν γίνεται μεμιάς ας πούμε, αλλά σταδιακά, δηλ. περνάει από κάποια στάδια, κάποια επίπεδα. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα, για να γίνει πιο κατανοητό αυτό που λέω : Ένας άνθρωπος περνάει μια ερωτική απογοήτευση, η οποία εξ' αιτίας του ότι είναι ο ίδιος πολύ ευαίσθητος, του δημιουργεί μια ψυχική διαταραχή, μια κατάθλιψη ας πούμε. Το πρώτο στάδιο, το πρώτο επίπεδο δηλ. για να μπορέσει αυτός ο άνθρωπος να ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα είναι να κατανοήσει ο ίδιος το πρόβλημά του και να το παραδεχθεί. Αυτό είναι το πρώτο επίπεδο μιας εσωτερικής κατανόησης, μιας εσωτερικής γνώσης δηλ. της γνώσης του προβλήματός του. Μόλις μπει σ' αυτό το level τότε αρχίζει να αναζητά τρόπους να λύσει το πρόβλημά του. Αυτό είναι το δεύτερο επίπεδο, το δεύτερο level. Μόλις φτάσει και στο δεύτερο level, τότε μπορεί να προχωρήσει στο τρίτο επίπεδο, το οποίο, δεν ξέρω, μπορεί να είναι π.χ μια επίσκεψη σε έναν ψυχολόγο, ένα μακρινό ταξίδι, ένας καινούργιος έρωτας, ότι τέλος πάντων επιλέξει ο ίδιος. Αυτά βέβαια, δηλ. η κατάκτηση κάθε επιπέδου δεν γίνεται από την μια μέρα στην άλλη, αλλά χρειάζονται κάποιο χρόνο, αναλόγως τον άνθρωπο, δηλ. αναλόγως την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου.

Όταν λέμε λοιπόν, πως δεν βρίσκεται κάποιος στο ίδιο επίπεδο εσωτερικής γνώσης με κάποιον άλλον, αυτό σημαίνει πως υπάρχει μια διαφορά κατανόησης μεταξύ αυτών των ανθρώπων, μια διαφορά στο επίπεδο της εσωτερικής γνώσης που έχει ο ένας από τον άλλον.

Τώρα, εδώ υπάρχει μια παγίδα, όπως λες. Το πως κατανοεί ο κάθε άνθρωπος τον εαυτό του, εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες, εσωτερικούς αλλά και εξωτερικούς. Πολλά πράγματα παίζουν ρόλο σ' αυτήν την κατανόηση. Εσύ προς το παρόν, μπορείς να μελετήσεις αυτά που αναφέρω παραπάνω, σε πρώτη φάση.

quote:
xristosxatz

Ειπες προχθες οτι πιο ευκολο για καποιον να αναπτυχθει πνευματικα θα ηταν αν ζουσε σε ενα ερημωνησι


Αναφέρεσαι μάλλον σε κάτι που είπε ο regulus.

H "πνευματική ανάπτυξη" ενός ανθρώπου είναι κάτι που συμβαδίζει με την κατανόηση, με την κατάκτηση αυτής της εσωτερικής γνώσης του εαυτού μας. Το "ερημονήσι", το κάθε "ερημονήσι" δηλ., είναι ένας χαρακτηρισμός που δηλώνει ακριβώς αυτό που λέω παραπάνω, τους εξωτερικούς παράγοντες δηλ. που επηρρεάζουν τον τρόπο που κατανοεί κάποιος τον ίδιο του τον εαυτό.

Το αν είναι εύκολο ή δύσκολο να αναπτυχθεί "πνευματικά" κάποιος σε ένα ερημονήσι ή όχι, είναι κάτι πάρα πολύ σχετικό. Σχετικό με την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου. Σχετικό με την επιθυμία του να γνωρίζει τον ίδιο του τον εαυτό ο κάθε άνθρωπος. Σχετικό με το να ικανοποιήσει τις βασικές του ανάγκες. Π.χ έχεις την εντύπωση πως αν βρεθεί κάποιος σε ένα ερημονήσι χωρίς τροφή, θα τον ενδιαφέρει να αναπτυχθεί πνευματικώς ; Σιγά να μην τον ενδιαφέρει! Αυτόν θα τον ενδιαφέρει πως να βρει κάτι να βάλει στο στόμα του για να μην πεθάνει από την πείνα. Συνεπώς, ο τόπος που θα γίνει μια "πνευματική" ανάπτυξη ας πούμε, είναι κάτι το οποίο θα μας απασχολήσει πολύ αργότερα.

quote:
xristosxatz

"δεν λετε την αληθεια στον εαυτο σας"


Ναι ...

Αυτή η φράση σημαίνει το εξής (κι εγώ αρκετές φορές την χρησιμοποιώ) : Τυγχάνει σε κάποιους ανθρώπους να μπορεί κάποιος, που είναι σε υψηλότερο επίπεδο εσωτερικής γνώσης από αυτούς, να διαπιστώσει πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν μια πραγματική επιθυμία να γνωρίσουν τους εαυτούς τους. Για να το πω καλύτερα : Διαπιστώνω εγώ σε σένα, πως εσύ θέλεις πραγματικά να μάθεις κάποια πράγματα γι' αυτήν την εσωτερική γνώση, για το πως δηλ. θα φτάσεις σε ένα υψηλότερη επίπεδο κατανόησης του ίδιου σου του εαυτού. Εγώ (το παράδειγμα είναι υποθετικό, δεν εννοώ τον εαυτό μου, έτσι ;) θα σε βοηθήσω να δεις κάποια πράγματα στον εαυτό σου. Αν εσύ (πάλι, δεν εννοώ εσένα, έτσι;) ενώ βλέπεις κι εσύ ο ίδιος αυτά που σου δείχνω σε σένα, αρνείσαι να τα παραδεχθείς, τότε συμβαίνει αυτό που λέμε, δηλ. "δεν λες την αλήθεια στον ίδιο σου τον εαυτό".

Τώρα θα μου πεις : "Kαι πως ξέρω εγώ αν αυτό που μου δείχνεις εσύ, είναι αλήθεια για μένα ;" Ε, αυτό, θα το διαπιστώσεις εσύ ο ίδιος, με τον καιρό.

Πάντως, αυτό όντως μερικές φορές είναι παγίδα, με την έννοια δηλ. πως αυτός ο οποίος θα σου το πει, θα σου δείξει δηλ. κάποια πράγματα στον εαυτό σου που πιθανόν εσύ να μην τα έχεις παρατηρήσει ο ίδιος, θα πρέπει να είναι κάποιος της εμπιστοσύνης σου, κάποιος "δικός σου" άνθρωπος δηλ. κάποιος που να ενδιαφέρεται για σένα, να σε αγαπάει. Και το δύσκολο είναι να βρεθεί ένας τέτοιος άνθρωπος, γιατί οι σχέσεις των ανθρώπων έχουν γίνει ... ασ' τα να πάνε ...

quote:
xristosxatz

Αυτο που κατα καιρους αναφερεται σαν "αρχιζετε σαν δασκαλοι,"δεν λετε την αληθεια στον εαυτο σας" η ακομα και "κοροιδευετε τον εαυτο σας"η"δεν βρισκοσαστε στο επιπεδο σας


Πολλά πράγματα μαζεμένα και χρειάζεται να τα ξεχωρίσουμε κάπως ...

Κατ' αρχήν, πρέπει να ξέρεις πως η κάθε είδους γνώση έχει επίπεδα. Δηλ. π.χ η γνώση μιας Επιστήμης, έχει επίπεδα. Άλλο το επίπεδο της γνώσης που λαμβάνει κάποιος στο Λύκειο, άλλο στο Πανεπιστήμιο. Όπως λοιπόν συμβαίνει με την "κλασική", ας πούμε γνώση, έτσι συμβαίνει και με την Εσωτερική Γνώση, δηλ. έχει κι αυτή επίπεδα. Κι όταν λέμε "Εσωτερική Γνώση" εννοούμε την γνώση που λαμβάνει κάποιος μελετώντας τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτή η γνώση (η εσωτερική δηλ.) έχει μια ιδιαιτερότητα σε σχέση με την "κλασική". Είναι περισσότερο κατανόηση παρά πληροφορία. Δηλ. όταν λέμε ότι κάποιος βρίσκεται σε μια διαδικασία να γνωρίσει τον εαυτό του, αυτό σημαίνει πως αρχίζει να κατανοεί ορισμένα πράγματα στον εαυτό του. Πως ακριβώς γίνεται αυτό ; Με πολλούς τρόπους και συνήθως ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του τρόπο να ερευνήσει τον εαυτό του, αρκεί να το θελήσει πραγματικά.

Όμως και αυτή η κατανόηση δεν γίνεται μεμιάς ας πούμε, αλλά σταδιακά, δηλ. περνάει από κάποια στάδια, κάποια επίπεδα. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα, για να γίνει πιο κατανοητό αυτό που λέω : Ένας άνθρωπος περνάει μια ερωτική απογοήτευση, η οποία εξ' αιτίας του ότι είναι ο ίδιος πολύ ευαίσθητος, του δημιουργεί μια ψυχική διαταραχή, μια κατάθλιψη ας πούμε. Το πρώτο στάδιο, το πρώτο επίπεδο δηλ. για να μπορέσει αυτός ο άνθρωπος να ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα είναι να κατανοήσει ο ίδιος το πρόβλημά του και να το παραδεχθεί. Αυτό είναι το πρώτο επίπεδο μιας εσωτερικής κατανόησης, μιας εσωτερικής γνώσης δηλ. της γνώσης του προβλήματός του. Μόλις μπει σ' αυτό το level τότε αρχίζει να αναζητά τρόπους να λύσει το πρόβλημά του. Αυτό είναι το δεύτερο επίπεδο, το δεύτερο level. Μόλις φτάσει και στο δεύτερο level, τότε μπορεί να προχωρήσει στο τρίτο επίπεδο, το οποίο, δεν ξέρω, μπορεί να είναι π.χ μια επίσκεψη σε έναν ψυχολόγο, ένα μακρινό ταξίδι, ένας καινούργιος έρωτας, ότι τέλος πάντων επιλέξει ο ίδιος. Αυτά βέβαια, δηλ. η κατάκτηση κάθε επιπέδου δεν γίνεται από την μια μέρα στην άλλη, αλλά χρειάζονται κάποιο χρόνο, αναλόγως τον άνθρωπο, δηλ. αναλόγως την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου.

Όταν λέμε λοιπόν, πως δεν βρίσκεται κάποιος στο ίδιο επίπεδο εσωτερικής γνώσης με κάποιον άλλον, αυτό σημαίνει πως υπάρχει μια διαφορά κατανόησης μεταξύ αυτών των ανθρώπων, μια διαφορά στο επίπεδο της εσωτερικής γνώσης που έχει ο ένας από τον άλλον.

Τώρα, εδώ υπάρχει μια παγίδα, όπως λες. Το πως κατανοεί ο κάθε άνθρωπος τον εαυτό του, εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες, εσωτερικούς αλλά και εξωτερικούς. Πολλά πράγματα παίζουν ρόλο σ' αυτήν την κατανόηση. Εσύ προς το παρόν, μπορείς να μελετήσεις αυτά που αναφέρω παραπάνω, σε πρώτη φάση.

quote:
xristosxatz

Ειπες προχθες οτι πιο ευκολο για καποιον να αναπτυχθει πνευματικα θα ηταν αν ζουσε σε ενα ερημωνησι


Αναφέρεσαι μάλλον σε κάτι που είπε ο regulus.

H "πνευματική ανάπτυξη" ενός ανθρώπου είναι κάτι που συμβαδίζει με την κατανόηση, με την κατάκτηση αυτής της εσωτερικής γνώσης του εαυτού μας. Το "ερημονήσι", το κάθε "ερημονήσι" δηλ., είναι ένας χαρακτηρισμός που δηλώνει ακριβώς αυτό που λέω παραπάνω, τους εξωτερικούς παράγοντες δηλ. που επηρρεάζουν τον τρόπο που κατανοεί κάποιος τον ίδιο του τον εαυτό.

Το αν είναι εύκολο ή δύσκολο να αναπτυχθεί "πνευματικά" κάποιος σε ένα ερημονήσι ή όχι, είναι κάτι πάρα πολύ σχετικό. Σχετικό με την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου. Σχετικό με την επιθυμία του να γνωρίζει τον ίδιο του τον εαυτό ο κάθε άνθρωπος. Σχετικό με το να ικανοποιήσει τις βασικές του ανάγκες. Π.χ έχεις την εντύπωση πως αν βρεθεί κάποιος σε ένα ερημονήσι χωρίς τροφή, θα τον ενδιαφέρει να αναπτυχθεί πνευματικώς ; Σιγά να μην τον ενδιαφέρει! Αυτόν θα τον ενδιαφέρει πως να βρει κάτι να βάλει στο στόμα του για να μην πεθάνει από την πείνα. Συνεπώς, ο τόπος που θα γίνει μια "πνευματική" ανάπτυξη ας πούμε, είναι κάτι το οποίο θα μας απασχολήσει πολύ αργότερα.

quote:
xristosxatz

"δεν λετε την αληθεια στον εαυτο σας"


Ναι ...

Αυτή η φράση σημαίνει το εξής (κι εγώ αρκετές φορές την χρησιμοποιώ) : Τυγχάνει σε κάποιους ανθρώπους να μπορεί κάποιος, που είναι σε υψηλότερο επίπεδο εσωτερικής γνώσης από αυτούς, να διαπιστώσει πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν μια πραγματική επιθυμία να γνωρίσουν τους εαυτούς τους. Για να το πω καλύτερα : Διαπιστώνω εγώ σε σένα, πως εσύ θέλεις πραγματικά να μάθεις κάποια πράγματα γι' αυτήν την εσωτερική γνώση, για το πως δηλ. θα φτάσεις σε ένα υψηλότερη επίπεδο κατανόησης του ίδιου σου του εαυτού. Εγώ (το παράδειγμα είναι υποθετικό, δεν εννοώ τον εαυτό μου, έτσι ;) θα σε βοηθήσω να δεις κάποια πράγματα στον εαυτό σου. Αν εσύ (πάλι, δεν εννοώ εσένα, έτσι;) ενώ βλέπεις κι εσύ ο ίδιος αυτά που σου δείχνω σε σένα, αρνείσαι να τα παραδεχθείς, τότε συμβαίνει αυτό που λέμε, δηλ. "δεν λες την αλήθεια στον ίδιο σου τον εαυτό".

Τώρα θα μου πεις : "Kαι πως ξέρω εγώ αν αυτό που μου δείχνεις εσύ, είναι αλήθεια για μένα ;" Ε, αυτό, θα το διαπιστώσεις εσύ ο ίδιος, με τον καιρό.

Πάντως, αυτό όντως μερικές φορές είναι παγίδα, με την έννοια δηλ. πως αυτός ο οποίος θα σου το πει, θα σου δείξει δηλ. κάποια πράγματα στον εαυτό σου που πιθανόν εσύ να μην τα έχεις παρατηρήσει ο ίδιος, θα πρέπει να είναι κάποιος της εμπιστοσύνης σου, κάποιος "δικός σου" άνθρωπος δηλ. κάποιος που να ενδιαφέρεται για σένα, να σε αγαπάει. Και το δύσκολο είναι να βρεθεί ένας τέτοιος άνθρωπος, γιατί οι σχέσεις των ανθρώπων έχουν γίνει ... ασ' τα να πάνε ...

quote:
Camelot

Δηλαδή χαρακτηρίζεις τον εαυτό σου αναμάρτητο;


Εξαρτάται πως εννοεί ο καθένας μας την αμαρτία. Με την συμβατική σημασία της έννοιας "αμαρτία" ως σφάλματος, ως λάθους, ασφαλώς και δεν θεωρώ τον εαυτό μου αναμάρτητο.

quote:
Camelot

γιατι όταν δεν εχεις να εξομολογηθείς τίποτα αυτό σημαίνει...


Εξομολογούμαι δεν σημαίνει σώνει και ντε απαριθμώ τα λάθη μου, τις αμαρτίες μου (πάλι με την συμβατική σημασία δηλ. της λέξης "αμαρτία"). Μπορεί ας πούμε, να είχα κάτι να του εξομολογηθώ, ότι π.χ δεν μου άρεσε η βρωμιά που υπήρχε μέσα στο πλοιάριο που μας πήγε στον Αρσανά της Μονής. Είναι κι αυτό ένα είδος εξομολόγησης. Απλά, αυτό δεν το θεώρησα σημαντικό για να του το πω εκείνη την στιγμή.

Έπειτα, εγώ δεν πήγα να τον επισκεφτώ τον γέροντα με την θέλησή μου. Δηλ. πήγα για να μην χαλάσω το χατήρι της παρέας. Ίσως αν πήγαινα με την θέλησή μου να του έλεγα και κάτι παραπάνω.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση όμως, ήταν η κουβέντα που είπε το επόμενο πρωϊ. Ότι δηλ. εγώ δεν του μίλησα, όχι επειδή π.χ βαριόμουν να του μιλήσω, όχι επειδή π.χ νύσταζα, όχι επειδή π.χ ήμουν κουρασμένος από το περπάτημα, όχι επειδή απλά δεν ήθελα ρε παιδί μου εκείνη την στιγμή αλλά επειδή ... φοβήθηκα να μην τον "κολάσω". Και μου κάνει εντύπωση αυτό, γιατί ενώ υπήρχαν (θα μπορούσαν δηλ. να υπάρχουν) τόσο απλοί, λογικοί αλλά και αληθείς λόγοι να μην κάνω εγώ αυτό που δεν έκανα (που δεν του μίλησα δηλ.) αυτός πάει και βρίσκει έναν λόγο ανύπαρκτο και "μου τη λέει" κι από πάνω κιόλας!

Από την άλλη, αν εγώ είμαι βουτηγμένος στην αμαρτία και ... φοβάμαι να σου εξομολογηθώ αυτά τα φοβερά και τρομερά πράγματα που έχω κάνει στην ζωή μου, ε ... αυτό που περιμένω να ακούσω από σένα για να με κάνεις να μιλήσω, θα μπορούσε να ήταν κάτι σαν "Μην φοβάσαι, μίλα μου", κάτι τέτοιο. Όχι να με αποκαλείς και φοβιτσιάρη κι από πάνω! Δεν ξέρω, μου φαίνεται περίεργο.

quote:
Camelot

δε θυμάσαι τίποτα απο τα θρησκευτικά του σχολείου;


Μπαα ... ξέρεις πόσα χρόνια έχουν περάσει ;

Η κατάθλιψη καθώς και κάθε άλλη ασθένεια αν δεν οφείλονται σε βιολογικούς παράγοντες οφείλονται σε διαταραγμενη σχέση μας με το Θεό.[ regulus ]

Κάποτε έκανα μια επίσκεψη στο Άγιον Όρος, μαζί με κάτι φίλους. Προσκυνηματική αποστολή κι έτσι ... καλή φάση, δεν λέω. Στο Μοναστήρι που μας φιλοξένησε ο ηγούμενος της μονής, εξομολογούσε τους προσκυνητές - όσοι ήθελαν δηλ. να εξομολογηθούν. Οι φίλοι μου, επέμεναν να πάω κι εγώ. Εγώ βέβαια τους έλεγα "ρε παιδιά, δεν έχω κάτι να του πω! τι να πάω να κάνω ;", αλλά εν' τέλει για να μην τους χαλάσω το χατήρι, πήγα. Ο γέροντας εκεί με καλοδέχτηκε, με ρώτησε το ονομά μου και προφανώς περίμενε να του πω ... τον καημό μου. Όμως εγώ του είπα "Χάρηκα πολύ που σας γνώρισα, να 'στε καλά όλοι εδώ στην Μονή, τα δέοντα, καλό σας βράδυ" κι έφυγα. Το επόμενο πρωϊ με συνάντησε στο προαύλιο της Μονής, ήμασταν όλη η παρέα, και γυρνώντας προς τους φίλους μου τους είπε "Ο φίλος σας ήρθε χθες να μου μιλήσει, αλλά φοβήθηκε ότι αυτά που θα μου έλεγε, θα με κόλαζαν κι έτσι δεν μου είπε τίποτε". Βέβαια, το είπε αυτό χωρίς ο ίδιος να συνειδητοποιεί πως την στιγμή που το ξεστώμιζε, ο ίδιος "κολάστηκε".

Και κάθομαι και σκέφτομαι το εξής : Παρ' ότι δεν του είπα απολύτως τίποτα, έναν απλό χαιρετισμό, ειλικρινή χαιρετισμό δηλ. γιατί πραγματικά χάρηκα που τον γνώρισα, ήταν καλοκάγαθος άνθρωπος, πάλι "το φταίξιμο" που δεν του μίλησα, πάλι σε μένα το έριξε. Δηλ. εγώ (γι' αυτόν) έφταιγα που τάχαμ φοβήθηκα και δεν του μίλησα (δηλ. από φόβο να μην τον κολάσω δεν του μίλησα, σύμφωνα με την λογική του), ενώ εγώ ούτε καν αισθάνθηκα δηλ. τέτοιο πράγμα. Κι ενώ - λογικά και σύμφωνα με αυτό που είπε - συγχαρητήρια έπρεπε να μου δώσει γιατί ... ας πούμε τον προστάτεψα από το να ακούσει τις δικές μου ... "ακολασίες", αυτός με κατηγόρησε κι από πάνω ... ως φοβιτσιάρη!

Και υποτίθεται ότι αυτός ο άνθρωπος ηγείται ενός Μοναστηριού ... τι να πεις ;

Διάβασα την παραπάνω απάντησή σου regulus. Νομίζω δεν υπάρχει πια λόγος να συνεχίσουμε την κουβέντα. Σέβομαι τις απόψεις σου και αν δω κάτι που αξίζει να σχολιασθεί, θα τα ξαναπούμε. Καλό σου βράδυ φίλε.

quote:
regulus

Είναι λίγο παλιά αυτά που διαβάζεις! Ίσως πολύ παλιά. Η Ψυχολογία αναμορφώνεται συνεχώς και η ακτάθλιψη δεν θεωρείται ασθένεια αλλά σύμπτωμα με πιθανότητες να καταλήξει σε ασθένεια , κατατονία ή μανιακατάθλιψη κλπ. Αλλά από μόνη της δεν είναι ασθένεια αλλά φυσικό φαινόμενο.


"Στην ψυχιατρική ο όρος κατάθλιψη μπορεί επίσης να έχει αυτή τη σημασία αλλά συνήθως αναφέρεται σε μία ψυχική ασθένεια και ειδικά όταν έχει φτάσει σε επίπεδο υψηλής σοβαρότητας ώστε να χορηγηθεί αυτή η διάγνωση." [ Βικιπαίδεια ]

"Η κατάθλιψη είναι μια πολύ σοβαρή ψυχική νόσος, αλλά και εύκολη σήμερα πια, στη θεραπεία της." [ http://psi-gr.tripod.com/menu_depression.html ]

"Η κατάθλιψη είναι η ψυχική διαταραχή που εμφανίζεται συχνότερα. Ένα στα δέκα άτομα θα νοσήσει από κατάθλιψη κάποια στιγμή στη διάρκεια της ζωής του. " [ http://www.depressionanxiety.gr/2/article/greek/2/70/index.htm ]

H Ψυχιατρική επιστήμη όπως βλέπεις δεν θεωρεί την κατάθλιψη φυσικό φαινόμενο αλλά ψυχική ασθένεια ή ψυχική διαταραχή. Τώρα, δεν ξέρω αν αυτά που γράφονται στα παραπάνω links είναι παλιά, τι να σου πω ; Πάντως, θα μου επιτρέψεις να έχω περισσότερο εμπιστοσύνη στο τι λέει η Ψυχιατρική, παρά στο τι ισχυρίζεσαι εσύ.

quote:
regulus

Δε διαφωνούμε σε αυτό, στο ότι έχει μεγάλη αξία. Σε άλλα διαφωνούμε: στο πως θα διακρίνουμε από ατα που μαζεύουμε τι είναι αλήθεια και τι όχι (το ότι είναι εσωτερικά ή εσωτεριστικά δε σημαίνει ότι είναι πάντα αληθινά) και αυτό για το κάθε τι. Αυτό ισχύει για όλα, χρειάζεται διάκριση για κάθε γνωση.


Ότι είναι αληθινό, έχει τον δικό του τρόπο να φτάνει στον καθένα μας. Στην πραγματικότητα εμείς δεν μπορούμε να ανακαλύψουμε και να αποκαλύψουμε την αλήθεια. Η αλήθεια ανακαλύπτει εμάς και αποκαλύπτεται σε μας. Και αυτό συμβαίνει όχι πάντα. Μερικές φορές.

Αν μια γνώση είναι αληθινή, τότε το αληθινό που φέρνει (ότι κι αν είναι αυτό) βρίσκει τρόπο να φτάσει σε μας. Δεν χρειάζεται η δική μας διάκριση. Ούτε χρειάζεται να αναλύσουμε τον μηχανισμό με τον οποίο γίνεται αυτό. Δεν είναι κάτι που μας αφορά, ούτε ανήκει στον δικό μας κόσμο.

quote:
regulus

Από τη στιγμή που είμαστε μέρος του σύμπαντος θέλοντας και μη λειτουργούμε ως συγκοινωνούντα δοχεία με διάφορά μέρη του. Oπότε αν ξέρουμε τους νόμους λειτουργίας του σύμπαντος γλιτώνουμε πόνο.


Τους νόμους λειτουργίας του σύμπαντος τους γνωρίζουν οι αστροφυσικοί. Αμφιβάλλω όμως αν υπάρχει κάποιος από αυτούς που να έχει γλυτώσει πόνο εξ' αιτίας αυτής της γνώσης του.

Παρ' όλα αυτά, καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις. Και γι' αυτό η μελέτη του εαυτού μας γίνεται σε συνεργασία με την μελέτη των νόμων του σύμπαντος. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως όλα συμβάλλουν στην αυτογνωσία μας. Υπάρχουν ορισμένα πράγματα που συμβάλλουν και ορισμένα που δεν συμβάλλουν.

quote:
regulus
Η άποψή μου είναι ότι ό,τι και να λέει κανείς΄πάντα χρησιμοποιεί τη Λογική αλλά ΔΕΝ το καταλαβαίνει.

Έχω διαφορετική άποψη.

quote:
regulus

Πχ. εσύ λες ότι προσπαθείς να υπάρχει συνεργασία μεταξύ λογικής και συναισθήματος. Και πως λέγεται το στοιχείο εκείνο που μπάινει στη μέση και είναι έξω από τη λογική και έξω από το συναίσθημα ;


Δεν ξέρω. Γιατί πρέπει να υπάρχει κάτι που μπαίνει στην μέση ;

quote:
regulus

Ακριβώς! Και υπάρχει τρόπος. Τον πρότεινα ήδη: να μελετήσεις κανείς τον ίδιο το νου. Τον τρόπο που σκέφτεται.


Χε, χε ... έτσι και μελετήσει κάποιος τον τρόπο που σκέφτεται, το πιθανότερο είναι πως θα τρελαθεί.

quote:
regulus

Κατανομή Gauss. Εσύ νομίζεις ότι στα άκρα ειναι περισσότεροι και λιγότεροι στο κέντρο ή σε ένα από τα άκρα (προφανώς το χαμηλό);


Εγώ δεν βάζω τους ανθρώπους σε γραφικές παραστάσεις. Παρ' όλα αυτά, θα σου πω πως αν σχηματικά τους έβαζα κάπου, θα χρησιμοποιούσα τον τριγωνομετρικό κύκλο. Τους περισσότερους θα τους έβαζα στην περιφέρειά του και τους λιγότερους στο κέντρο του.

quote:
regulus

Αλλά είναι άλλο ο νους ΣΟΥ/ΜΟΥ/ΤΟΥ και άλλο η Λογική.


Διαφωνώ αλλά ok. Υπάρχουν πολλά θέματα στο esoterica.gr που αναφέρονται σ' αυτό.

quote:
regulus

Και την ανέκφραστη εννοείται! Το λέω με Μαθηματική ορολογία. Πρόταση, λογική πρόταση, είναι κάθε τι που μπορείς να το χαρακτηρίσεις "αληθές" ή "ψευδές".Πχ. "ο αριθμός 5 είναι ζυγός" είναι ψευδής πρόταση γιατί ξέρουμε όλοι ότι το 5 είναι μονός.Όμως η πρόταση "ο αριθμός 5 είναι ζυγός ΕΑΝ ο 3 είναι ζυγός, αλλιώς ο 5 είναι μονός" είναι αληθής πρόταση, επειδή ο 3 δεν είναι ζυγός.Είναι μονός και αυτό επηρρεάζει την επιλογή μεταξύ των δύο υποπροτάσεων για το 5.Αφού το 3 είναι μονός η πρόταση λέει και το 5 είναι μονός, άρα είναι αληθής συνολικά. Τέτοιες προτάσεις (πάρα πολύ πολύπλοκες μερικές φορές) κάνουμε συνεχώς μέσα μας αλλά δεν το καταλαβαίνουμε όπως και ούτε ότι μερικές ισχύουν με κάποια "ΕΑΝ".

Το ξεχνάμε αν το έχουμε ποτέ καταλάβει. Και βγάζουμε λανθασμένα συμπεράσματα και σκοτωνόμαστε γιαυτά άσκοπα. Αυτό είναι η άγνοια να μην ξέρεις ή να ξεχάσεις τα "ΕΑΝ".


Ένα πράγμα βγαίνει ως συμπέρασμα απ' αυτό που διαβάζω παραπάνω : Πως πραγματικό θεωρείς το συμβατικό. Κοίτα φίλε μου : "ο αριθμός 5 είναι ζυγός" είναι ψευδής πρόταση γιατί έτσι έχουμε συμφωνήσει να είναι. O αριθμός 5 δεν είναι τίποτε. Είναι αριθμός. Μόνο. Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο. Και να σου πω και κάτι ; Ούτε αριθμός είναι. Σύμβολο έγινε. Θα μπορούσε το πέντε (η αριθμητική αξία δηλ.) να γράφεται με οποιοδήποτε άλλο σύμβολο.

quote:
regulus

Δε μιλάω για το τι φαίνεται αλλά για το τι είναι.


Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει το "είναι". Υπάρχει το "γίγνεσθαι". [ και αυτό δεν το είπε η Μπλαβάτσκυ, άμα λάχει να 'ούμε ]

quote:
regulus

Η Λογική δεν είναι η υποκειμενική λογική του καθενός με τα πρόσθετα στοιχέια της αλλά ο πυρήνας όλων των υποκειμενικών λογικών.


Ο Πυρήνας όλων των υποκειμενικών λογικών, δεν μπορεί παρά να είναι κι αυτός ... υποκειμενικός.

quote:
regulus

Με εκπλήσει αυτό που λες και θεωρώ ότι κάτι άλλο θέλεις να πεις.


Χε, χε ... ότι θέλω να πω, το λέω.

quote:
regulus

Όταν βλέπεις κάποιον να υποφέρει και τον αγαπάς δεν πονάς;


Όχι. Απλώς, αν μπορώ και αν ο ίδιος θέλει, προσπαθώ να τον απαλλάξω από αυτό που τον κάνει να υποφέρει.

quote:
regulus

Aς πούμε ότι είσαι και διαισθητικός και τον βλέπεις πιο άμεσα , δεν πονάς περισσότερο;


Τότε είναι που δεν πονάω καθόλου.

quote:
regulus

Τι εννοείς εδώ; Γιατί δε θα πρεπε να πονάμε; Γιατί είναι λάθος το να αισθάνεσαι ότι ο άλλος αυτοκαταστρέφεται πχ. και να πονέσεις γιαυτό; Για εξήγησέ το ...


Οι άνθρωποι νοιάζονται ο ένας για τον άλλον, γιατί ουσιαστικά ταυτίζονται ο ένας με τον άλλον. Και η ταύτιση είναι ένα είδος σκλαβιάς. Υπάρχει τρόπος να νοιάζεσαι για τους ανθρώπους, χωρίς όμως να ταυτίζεσαι με αυτούς : Είναι η προσαρμογή στους ανθρώπους, στην κατανόησή τους και στις απαιτήσεις τους. Αν βλέπεις κάποιον να αυτοκαταστρέφεται όπως λες, αυτοκαταστρέφεται γιατί ο ίδιος επέλεξε να αυτοκαταστρέφεται. Γιατί θα πρέπει να πονάς εσύ με την επιλογή κάποιου άλλου ; Είναι ανόητο αυτό.

Edited by - zip© on 20/02/2013 21:35:03

quote:
regulus

Πονάμε για εκείνο που νοιαζόμαστε.


Χε, χε ... ναι, το ξέρω, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως σωστά συμβαίνει. Λάθος. Δεν θα έπρεπε να πονάμε. Πονάμε γιατί δεν γνωρίσουμε τι πραγματικά σημαίνει η έννοια "νοιάζομαι" για τον συνάνθρωπό μου.

quote:
regulus

Ακριβώς ως προς το ότι εδώ είναι πολλές παγίδες αλλά δεν είναι ο άνθρωπος δάσκαλος "Η παγίδα".
Η μεγάλη παγίδα είναι η άγνοια. Και δεν είναι απόλυτη παγίδα (δε σε κρατά για πάντα) αλλά ούτε και μικρή.


Ναι, δεν διαφωνώ.

quote:
regulus

Αφήνεις όμως κενό στο άλλο μισό:


Θα προσπαθήσω να το καλύψω.

quote:
regulus

τι αξία έχει αυτή η γνώση.


Κατ' εμέ, μεγάλη αξία. Η εσωτερική γνώση, δηλ. η γνώση που προέρχεται από την κατανόηση του ίδιου μας του εαυτού, για μένα έχει μεγάλη αξία.

quote:
regulus

Γιατί το ότι είναι εσωτερική δεν κρίνεται από κάτι. Όλα είναι χρήσιμα. Και όλα μπορεί να συμβάλουν στη γνωση του εαυτού και των αθέατων πλευρών του, εσωτερικά και εξωτερικά δεδομένα που λαμβάνουμε.


Προσωπικά διαφωνώ. Δεν νομίζω πως όλα μπορούν να συμβάλουν στην γνώση του εαυτού μας. Υπάρχουν συγκεκριμένα πράγματα που συμβάλουν στην αυτογνωσία και συγκεκριμένα που δεν συμβάλουν.

quote:
regulus

Η επεξεργασία είναι το κλειδί. Γιαυτό και μιλάω τόσο πολύ για τη λογική.


Οk, εγώ το βλέπω λίγο διαφορετικά. Για μένα δεν είναι τα πάντα λογική, εντάξει, την χρησιμοποιώ την λογική, δεν λέω, αλλά προσπαθώ να υπάρχει και μια συνεργασία της λογικής μου με το συναίσθημα.

quote:
relugus

Αν έχεις καλή μηχανή βρίσκεις πληροφορία από ΤΑ ΠΑΝΤΑ και την αξιοποιείς κατάλληλα. Αν δεν είναι καλή η μηχανή ΟΤΙ και να σου δώσουν δεν το αξιοποιείς.


Αυτό είναι σωστό που λες. Το θέμα είναι όμως πως όλοι οι άνθρωποι ζουν με ελαττωματικές μηχανές. Αυτές οι ελαττωματικές μηχανές (ή μηχανή), θα πρέπει στην πορεία της ζωής τους να επισκευαστούν με κάποιο τρόπο.

quote:
regulus

Οι περισσότεροι είμαστε κάπου στη μέση στατιστικά.


Δεν νομίζω. Ok πάντως.

quote:
regulus

Η κατανόηση για να υπάρξει χρειάζεται πληροφορία. Και όταν λέω "πληροφορία" δεν εννοώ τα εξωτερικά απτά δεδομένα. Πληροφορία είναι κάθε τι που πέφτει στην αντίληψη του νου. Ο νους έχει πολλά επίπεδα και στα πιο εξωτερικά βλέπει την πληροφορία και ξέρει ότι είναι πληροφορία αυτό που βλέπει ή λάμβάνει. Ταυτόχρονα όμως πέφτει θύμα τους εαυτού του.


Εμ, γι' αυτό σου λέω πως να μην εμπιστεύεσαι και πολύ την λογική.

quote:
regulus

Αληθής πληροφορία οποιαδήποτε πρόταση είναι σε συμφωνία με την πραγματικότητα (η ταυτίζεται με το σύνολο των αληθών προτάσεων) και με τον εαυτό της.


Όταν λες "πρόταση", εννοείς και την ανέκφραστη σκέψη ως πρόταση ή μόνο την πρόταση που εκφράζεται με κάποιον τρόπο ;

quote:
regulus

Η πραγματική κατανόηση είναι αποδοχή αληθούς λογικής πρότασης. Γιαυτό και δεν υπάρχει το "εγώ το κατάλαβα έτσι και ο άλλος αλλιώς", το οποίο λέμε συνήθως όσον αφορά την κατανόηση του ίδιου αντικειμένου ή της ίδιας πρότασης.


Μιλάς εντελώς σχετικά. Εντελώς όμως. Κατ' αρχήν, το λογικό και το παράλογο είναι έννοιες εντελώς σχετικές. Και σχετίζονται με την αντίληψη, την προσωπική αντίληψη του καθενός. Κάτι το οποίο εσένα σου φαίνεται λογικό, μπορεί σε μένα να φαίνεται παράλογο. Και είναι το ίδιο! Να το πω λίγο διαφορετικά : Η κατανόηση εξαρτάται από έναν κώδικα. Το κώδικα επικοινωνίας των δύο (ή περισσοτέρων) εμπλεκόμενων μερών. Πιο συγκεκριμένα, όταν αναφερόμαστε σε ανθρώπους, ο κώδικας επικοινωνίας είναι η γλώσσα. Αν αυτός ο κώδικας είναι κοινός, τότε η κατανόηση εξαρτάται από α) από την ικανότητα που έχει να σου μεταδίδει μια πληροφορία ο πομπός και β) από την ικανότητα που έχει να λαμβάνει αυτήν την πληροφορία ο δέκτης. Γιατί, μπορεί να σου μιλάω, αλλά μπορεί να μην ξέρω τι σου λέω. Βέβαια, μπορεί εγώ να ξέρω τι σου λέω, αλλά εσύ να μην καταλαβαίνεις. Αυτό όμως δεν το εξετάζουμε (γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν πως αυτό συμβαίνει). Εγώ τώρα σου μιλάω για μια περίπτωση να είναι ελαττωματικός ο πομπός και όχι ο δέκτης, πράγμα που σχεδόν κανένας άνθρωπος δεν το παραδέχεται. Εσύ δηλ. πιστεύεις, πως αυτά που μου λες είναι κατανοητά (επειδή τα καταλαβαίνεις εσύ ο ίδιος που τα λες!) και λες "Αν αυτός δεν καταλαβαίνει, δεν φταίω εγώ, αυτός φταίει που δεν καταλαβαίνει". Αποκλείεις δηλ. την περίπτωση εσύ να μην ξέρεις τι λες !(πάλι, δεν εννοώ εσένα, έτσι ;)

Το γεγονός πως συμβαίνει αυτό το "εγώ το κατάλαβα έτσι ενώ κάποιος άλλος το κατάλαβε αλλιώς" συμβαίνει γιατί στην πραγματικότητα οι άνθρωποι δεν ξέρουν οι ίδιοι τι λένε. Ο κώδικάς τους στην πραγματικότητα είναι διαφορετικός και ο καθένας έχει μια δική του "γλώσσα" και έναν δικό του τρόπο επικοινωνίας. Όταν λοιπόν αυτός ο ίδιος ο κώδικας είναι υποκειμενικός, πως μπορεί να εκφράσει την πραγματικότητα (το αντικειμενικό δηλ.) ; Η απάντηση είναι ότι δεν μπορεί. Συνεπώς, δεν μπορεί να υπάρξει κατανόηση με αυτόν τον τρόπο. Με την λογική δηλ. η οποία εκφράζεται μέσω ενός κώδικα.

Γι' αυτό σου είπα πριν, πως η κατανόηση έρχεται με το αίσθημα, το οποίο ασφαλώς δεν μπορείς να το περιορίσεις σε μία λογική πρόταση. Το συναίσθημα δεν είναι ούτε λογικό, ούτε παράλογο. Χρησιμοποιεί όμως κι αυτό έναν δικό του κώδικα, προκειμένου να έρθει σε κοινωνία. Ο κώδικας αυτός της επικοινωνίας του συναισθήματος είναι μια κατάσταση πολύ βαθύτερη, κοινή (για όλους τους ανθρώπους), μια κατάσταση ελεύθερης ανταλλαγής πληροφοριών ας πούμε, που δεν γνωρίζει νόμους και περιορισμούς και που γίνεται αντιληπτή από όλους ανεξάρτητα από τον βαθμό της λογικής που έχουν.

quote:
regulus

Εδώ είναι η ουσία. Αν μιλάμε την ελληνική γλώσσα τότε οφείλουμε και να την σεβαστούμε. Άλλιώς δε θα αλληλοκατανοηθούμε ούτε να εν-νοησουμε τα πράγματα σωστά. Με τρόμαξε τώρα που το διάβασα γιατί είναι αυτό που συνατώ τους τελευταίους ... αιώνες μεταξύ των εσωτεριστών. Πρώτα απ' όλα ξέχνα τα κέντρα κλπ και έλα να μιλήσουμε ελληνικά.


Οk.

quote:
regulus

Ελληνικά σημαίνει να μιλήσουμε τη γλώσσα των αρχαίων σοφών που είναι ποι κορυφές της παγκόσμιας διανόησης. Η Μπλαβάτσκυ και ο οποιος άλλος δεν ήταν ούτε τρίχα από τα γένια του Αρισττέλη και του Πλάτωνα , πόσο μάλλον του Σωκράτη! Αν αυτή τους αναγνώριζε ως μύστες ανώτερους από αυτή την ίδια εμείς γιατί δεν πάμε στις πηγές και προτιμάμε τα θολά νερά;


Βασικά, εγώ δεν μίλησα για Μπλαβάτσκυ, συγνώμη αν κατάλαβες αυτό. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να μιλήσουμε και για Αριστοτέλη και για Πλάτωνα και για Σωκράτη, πολύ φοβάμαι όμως πως δεν θα μπορέσουμε γιατί εγώ είμαι λίγο ... περιορισμένος στο esoterica.gr. Όχι δηλ. πως αισθάνομαι έτσι, απλά είμαι το κακό παιδί εδώ της παρέας (έτσι με θεωρούν δηλ.) οπότε ... όπου να 'ναι, θα πέσει βαρύς ο πέλεκυς της τιμωρίας.

Πάντως, αν θελήσω να σου πω κάτι άλλο, θα σου το πω.

quote:
regulus

Περιορισμένη αντίληψη έχεις για την κατάθλιψη.


Δεν ξέρω, μπορεί, δεν είμαι ψυχολόγος. Όταν αναφέρομαι πάντως στην κατάθλιψη εννοώ τον επιστημονικό όρο της έννοιας, έτσι δηλ. όπως ορίζεται η κατάθλιψη από την Ψυχολογία. Και αυτό που ξέρω, από τα λίγα που ξέρω δηλ. για την κατάθλιψη είναι πως είναι ασθένεια. Ε, δεν ασθενούν όλοι οι άνθρωποι μετά από μια ερωτική απογοήτευση.

Edited by - zip© on 20/02/2013 16:23:31

Να θυμάσαι το εξής : Δεν μπορεί ένας χορτάτος να μιλήσει για την πείνα. Μόνο ένας πεινασμένος. Ένας πραγματικά πεινασμένος. Κι έναν τέτοιον, δεν μπορείς ούτε να του μιλήσεις για "επανα-διευθετήσεις", ούτε για "επανα-ιεραρχήσεις", είναι βέβαιον. Ούτε ο ίδιος ενδιαφέρεται για τέτοια πράγματα. Οι άνθρωποι φιλοσοφούν (και αμπελοφιλοσοφούν) χορτάτοι.

Τι διαφορά έχει π.χ αυτό το ταλαιπωρημένο κοκκαλιάρικο πλάσμα που γυρνάει από κανάλι σε κανάλι (Καραγιάννη νομίζω την λένε) με έναν που βρίσκεται σε ένα ερημονήσι και δεν έχει τίποτε να φάει ; Και οι δύο, τα αποτελέσματα της έλλειψης τροφής θα αντιμετωπίσουν. Ασχέτως αν στην κοπελίτσα ονομάζεται αυτό "νευρική ανορεξία". Ο άνθρωπος στο ερημονήσι, αν δεν έχει τίποτε να φάει, θα γίνει έτσι, όπως αυτή η κοπελίτσα. Κι αν συνεχισθεί αυτό, τότε θα πεθάνει. Το ίδιο θα πάθαινε κι αυτή η κοπέλα. Τα πράγματα είναι απλά.

Ουσιαστικά λοιπόν, η "παγίδα" σ' αυτήν την περίπτωση είναι ο άνθρωπος εκείνος ο οποίος θα παίξει τον ρόλο του "δασκάλου", του "καθοδηγητή" ή του "συμβούλου" ας πούμε, κατά πόσον δηλ. και αν αυτός ο άνθρωπος είναι γνώστης ή αν είναι έμπιστος. Και όντως εδώ υπάρχουν, όχι μία, αλλά πολλές παγίδες.

Βέβαια, πολλές φορές στην ζωή μας συναντάμε κάποιους ανθρώπους οι οποίοι (χωρίς ούτε κι οι ίδιοι να το γνωρίζουν) μας βοηθούν με διάφορους τρόπους να ξεπεράσουμε κάποιες δυσκολίες. Μια "ανέλπιστη" βοήθεια, που μπορεί να είναι οτιδήποτε δηλ. από ένα φιλί, ένα χάδι έως και μια πολύτιμη συμβουλή.

quote:
regulus

Η "εσωτερική γνώση" δεν είναι μόνο αυτή και η γνώση που λαμβάνει κανείς μελετώντας τον εαυτό του δεν είναι μονο εσωτερική.


Να το διατυπώσω διαφορετικά. Η "εσωτερική Γνώση", όπως κάθε γνώση, περιλαμβάνει μια μεγάλη "γκάμα", μια ποικιλία ας πούμε, επιμέρους γνωστικών στοιχείων. Για την "εσωτερική γνώση", αυτά τα στοιχεία προέρχονται : α) από προσωπικές εμπειρίες ή προσωπικά βιώματα β) από προσωπικές παρατηρήσεις ή πειραματισμούς (παρατηρήσεις δηλ. που κάνουμε εμείς για τον εαυτό μας και πειραματισμούς με τον εαυτό μας) γ) από πληροφορίες που προέρχονται από μελέτη βιβλίων εσωτερισμού δ) από πληροφορίες που προέρχονται από παρατηρήσεις που κάνουμε εμείς για κάποιους άλλους ανθρώπους ε) από το φυσικό περιβάλλον.

quote:
regulus

Ο όρος "πληροφορία" χρησιμοποιείται συμβατικά επειδή στην κυριολεκτική σημασία του δεν έχει διαφορά από τον όρο "κατανόηση".


Νομίζω πως κάνεις λάθος. H λέξη "κατανόηση" είναι εννοιολογικής φύσεως, είναι έννοια. Η λέξη "πληροφορία" είναι κάτι υλικό, κάτι πιο ... χειροπιαστό δηλ. πράγμα.

quote:
regulus

Δεν υπάρχει πληροφορία πέρα από την αληθή πληροφορία


Πρέπει να ορίσεις τι σημαίνει για σένα η έννοια "αληθή πληροφορία".

quote:
regulus

και δεν υπάρχει κατανόηση αν δεν υπάρξει αληθής πληροφορία.


Συμφωνώ. Κι αυτό είναι κι ένας λόγος για τον οποίο δεν ισχύει αυτό "Ο όρος "πληροφορία" χρησιμοποιείται συμβατικά επειδή στην κυριολεκτική σημασία του δεν έχει διαφορά από τον όρο "κατανόηση"".

quote:
regulus

Η κατανόηση γίνεται μόνο με έναν τρόπο, μέσω άσκησης της Λογικής.


Τεράστιο λάθος, το πιο σύνηθες σε όσους ασχολούνται με τον εσωτερισμό. Η κατανόηση δεν έρχεται από το νοητικό κέντρο, από την νόηση, από την λογική. Έρχεται από το συναισθηματικό κέντρο, από το αίσθημα ή αυτό που λέμε "την αίσθηση που σου αφήνει κάποιος ή κάτι" αφού πρώτα αφομοιωθεί η οποιαδήποτε πληροφορία.

quote:
regulus

Δηλαδή η κατάθλιψη δείχνει οπωσδήποτε πρόβλημα πάντα (του Α) και δεν είναι ποτέ φυσιολογική αντίδραση;


Είναι πρόβλημα του Α και όχι φυσιολογική αντίδραση. Θα ήταν φυσιολογική αντίδραση αν πάθαιναν ΟΛΟΙ οι άνθρωποι κατάθλιψη μετά από μια ερωτική απογοήτευση. Αν ήταν δηλ. αντίδραση σε γενικό επίπεδο. Αυτό όμως δεν συμβαίνει. Κάποιοι παθαίνουν, κάποιοι άλλοι όχι. Είναι ειδικό το επίπεδο. Δηλ. συμβαίνει μόνο σε κάποιους, σε κάποιες περιπτώσεις, σε κάποιες ειδικές συνθήκες και κάτω από ορισμένους και συγκεκριμένους ψυχολογικούς παράγοντες που εξαρτώνται από την ίδια την προσωπικότητα του Α.

quote:
regulus

Και πως φαίνεται αυτή η διαφορά; Αν υποθέσουμε όιτ έχουμε να κάνουμε με έναν προβληματικό άνθρωπο αυτό ισχύει και από τις δύο πλευρές. Δηλαδή κάποιος "κακός" Β να είναι η αιτία της δικαιολογημένης κατάθλιψης στον άλλο (μερικοί χαίρονται όταν το προκαλούν) ή να έχει φοβίες ο ίδιος και να καταστρέφει σχέσεις , κάτι που επίσης θα προκαλεί πόνο στους άλλους (τους Α).


Δεν μπορεί κανένας άνθρωπος να προκαλέσει κατάθλιψη σε κάποιον άλλον. Είναι αδύνατον. Για το άλλο που λες : Αν εσύ έχεις φοβίες, εγώ γιατί να πονάω ; Δεν συμβαίνουν αυτά που λες. Στην πραγματικότητα, δεν συμβαίνουν.

quote:
regulus

Αλλά και από την άλλη ο Α μπορεί να είναι υπερευαίσθητος και να πονά με το παραμικρό ή να φαντασιώνεται ερωτες και ιδανικές καταστάσεις κλπ κλπ. Πως θα φανεί η διαφορά;


Πολλά μπορεί να υποθέσει κανείς για το συγκεκριμένο παράδειγμα. Η αναφορά του γίνεται για να δείξουμε πως στην όποια "προβληματική" κατάσταση περιέλθει ένας άνθρωπος, το πρώτο level, το πρώτο επίπεδο της εσωτερικής γνώσης είναι η παραδοχή του προβλήματος από τον ίδιο.

quote:
regulus

Τα εξωτερικά φαινόμενα είναι απατηλά αν δεν ξέρει κανείς το εσωτερικό υπόβαθρο, το οποίο δε θα το μάθει πρατηρώντας απλά τα εξωτερικά φαινόμενα. Πρέπει να έχει λογική και διαίσθηση ταυτόχρονα ο παρατηρητής (σπάνιος συνδυασμός...)


Σωστό.

quote:
regulus

Η διαφορά κατανόησης του εαυτού του καθενός οφείλτται στο βαθμό ωρίμανσης της λογικής του ή στο βαθμό χρήσης της.


Η έννοια της κατανόησης είναι έννοια αντίθετη της νόησης, αντίθετη της λογικής. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορούν να το δεχθούν οι περισσότεροι άνθρωποι γιατί έχουν μάθει να ζουν με βάση την λογική τους.

quote:
regulus

Η πείνα όμως προκαλεί επαναδιευθέτηση και επαναιερράεχηση των αξιών επειδή στον πολιτισμένο κόσμο έχουμε ξεχάσει την ιεράρχησή τους και απλά ζούμε χωρίς σκέψη.


Η πείνα, το μόνο που προκαλεί είναι θάνατο. Ούτε "επανα-διευθετήσεις", ούτε "επανα-ιεραρχήσεις". Αν δεν φας, θα πεθάνεις από την πείνα.

quote:
regulus

Πρόσθεσε καιτην πιθανότητα να σε αγαπάει κάποιος να θέλει όντως να σου δείξει και να σε βοηθήσει αλλά να κάνει λάθος!


Ναι, και αυτό μπορεί να συμβαίνει.

quote:
Camelot

Εμ... το νερό δεν είναι φυσικό να εξατμίζεται;


Ναι, φυσικά. Όμως μια λεκάνη με νερό δεν εξατμίζεται μέσα σε μια νύχτα. Μπορεί να εξατμισθεί αν αλλάξουν οι συνθήκες του περιβάλλοντος, πιο συγκεκριμένα δηλ. εδώ ... του δωματίου (π.χ αν μεταβληθεί κατά πολύ η θερμοκρασία).

quote:
ChooseN

Prin 1.5-2 xronia ekana seans me pentalfes kai tetoia alla eimouna sthn fulaki epatha merika tromera skhnika . alla allo auto. twra kati exei epistrepsei kai prospathei na me <diekdikish:P> thelw na mathw pws mporw na fulaxto apo auto prosorina an uparxei kati pou mporei na se prostatepsei apo isxurous <daimones> kai ontws EINAI. erxontai meso oneirou kai ginete mia maxh. TElos pantwn apantiste m kai euxaristw gia ton xrono sas. thelw <psagmenes> apantiseis kai oxi apla na mathete pws e3elizetai i istoria. tnx:)


Θα πάρεις μία πλαστική λεκάνη - προσοχή! καινούργια, όχι μεταχειρισμένη - και θα την γεμίσεις βρόχινο νερό. Όταν το νερό είναι σε πλήρη ηρεμία, θα σημαδέψεις με έναν μαρκαδόρο το ύψος του στην λεκάνη. Θα την βάλεις κάτω ή δίπλα από το κρεβάτι σου και θα πέσεις κανονικά για ύπνο. Το πρωϊ, έλεγξε την στάθμη του νερού στην λεκάνη. Αν δεν έχει πέσει, είσαι ok, δεν διατρέχεις κανέναν κίνδυνο και αυτά που βλέπεις είναι απλά όνειρα χωρίς καμία ιδιαίτερη σημασία. Αν όμως η στάθμη του νερού χαμηλώσει (έστω και ένα χιλιοστό), τότε φίλε, i' m sorry αλλά την έβαψες! Δεν μπορείς να προφυλαχθείς τόσο απλά. Θα σου πω μετά τι θα κάνεις. Αλλά σε πρώτη φάση, κάνε αυτό και πες μου τι έγινε, για να δούμε με τι έχουμε να κάνουμε ...

*( Α! και άμα σε ρωτήσει κανένας τι την θέλεις την λεκάνη στο κρεβάτι σου, για να μην καρφωθείς, πες ότι έκανες ή θα κάνεις ποδόλουτρο ... )

Edited by - zip© on 21/02/2013 00:06:52

quote:
xristosxatz

Αυτο που κατα καιρους αναφερεται σαν "αρχιζετε σαν δασκαλοι,"δεν λετε την αληθεια στον εαυτο σας" η ακομα και "κοροιδευετε τον εαυτο σας"η"δεν βρισκοσαστε στο επιπεδο σας


Πολλά πράγματα μαζεμένα και χρειάζεται να τα ξεχωρίσουμε κάπως ...

Κατ' αρχήν, πρέπει να ξέρεις πως η κάθε είδους γνώση έχει επίπεδα. Δηλ. π.χ η γνώση μιας Επιστήμης, έχει επίπεδα. Άλλο το επίπεδο της γνώσης που λαμβάνει κάποιος στο Λύκειο, άλλο στο Πανεπιστήμιο. Όπως λοιπόν συμβαίνει με την "κλασική", ας πούμε γνώση, έτσι συμβαίνει και με την Εσωτερική Γνώση, δηλ. έχει κι αυτή επίπεδα. Κι όταν λέμε "Εσωτερική Γνώση" εννοούμε την γνώση που λαμβάνει κάποιος μελετώντας τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτή η γνώση (η εσωτερική δηλ.) έχει μια ιδιαιτερότητα σε σχέση με την "κλασική". Είναι περισσότερο κατανόηση παρά πληροφορία. Δηλ. όταν λέμε ότι κάποιος βρίσκεται σε μια διαδικασία να γνωρίσει τον εαυτό του, αυτό σημαίνει πως αρχίζει να κατανοεί ορισμένα πράγματα στον εαυτό του. Πως ακριβώς γίνεται αυτό ; Με πολλούς τρόπους και συνήθως ο κάθε άνθρωπος έχει τον δικό του τρόπο να ερευνήσει τον εαυτό του, αρκεί να το θελήσει πραγματικά.

Όμως και αυτή η κατανόηση δεν γίνεται μεμιάς ας πούμε, αλλά σταδιακά, δηλ. περνάει από κάποια στάδια, κάποια επίπεδα. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα, για να γίνει πιο κατανοητό αυτό που λέω : Ένας άνθρωπος περνάει μια ερωτική απογοήτευση, η οποία εξ' αιτίας του ότι είναι ο ίδιος πολύ ευαίσθητος, του δημιουργεί μια ψυχική διαταραχή, μια κατάθλιψη ας πούμε. Το πρώτο στάδιο, το πρώτο επίπεδο δηλ. για να μπορέσει αυτός ο άνθρωπος να ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα είναι να κατανοήσει ο ίδιος το πρόβλημά του και να το παραδεχθεί. Αυτό είναι το πρώτο επίπεδο μιας εσωτερικής κατανόησης, μιας εσωτερικής γνώσης δηλ. της γνώσης του προβλήματός του. Μόλις μπει σ' αυτό το level τότε αρχίζει να αναζητά τρόπους να λύσει το πρόβλημά του. Αυτό είναι το δεύτερο επίπεδο, το δεύτερο level. Μόλις φτάσει και στο δεύτερο level, τότε μπορεί να προχωρήσει στο τρίτο επίπεδο, το οποίο, δεν ξέρω, μπορεί να είναι π.χ μια επίσκεψη σε έναν ψυχολόγο, ένα μακρινό ταξίδι, ένας καινούργιος έρωτας, ότι τέλος πάντων επιλέξει ο ίδιος. Αυτά βέβαια, δηλ. η κατάκτηση κάθε επιπέδου δεν γίνεται από την μια μέρα στην άλλη, αλλά χρειάζονται κάποιο χρόνο, αναλόγως τον άνθρωπο, δηλ. αναλόγως την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου.

Όταν λέμε λοιπόν, πως δεν βρίσκεται κάποιος στο ίδιο επίπεδο εσωτερικής γνώσης με κάποιον άλλον, αυτό σημαίνει πως υπάρχει μια διαφορά κατανόησης μεταξύ αυτών των ανθρώπων, μια διαφορά στο επίπεδο της εσωτερικής γνώσης που έχει ο ένας από τον άλλον.

Τώρα, εδώ υπάρχει μια παγίδα, όπως λες. Το πως κατανοεί ο κάθε άνθρωπος τον εαυτό του, εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες, εσωτερικούς αλλά και εξωτερικούς. Πολλά πράγματα παίζουν ρόλο σ' αυτήν την κατανόηση. Εσύ προς το παρόν, μπορείς να μελετήσεις αυτά που αναφέρω παραπάνω, σε πρώτη φάση.

quote:
xristosxatz

Ειπες προχθες οτι πιο ευκολο για καποιον να αναπτυχθει πνευματικα θα ηταν αν ζουσε σε ενα ερημωνησι


Αναφέρεσαι μάλλον σε κάτι που είπε ο regulus.

H "πνευματική ανάπτυξη" ενός ανθρώπου είναι κάτι που συμβαδίζει με την κατανόηση, με την κατάκτηση αυτής της εσωτερικής γνώσης του εαυτού μας. Το "ερημονήσι", το κάθε "ερημονήσι" δηλ., είναι ένας χαρακτηρισμός που δηλώνει ακριβώς αυτό που λέω παραπάνω, τους εξωτερικούς παράγοντες δηλ. που επηρρεάζουν τον τρόπο που κατανοεί κάποιος τον ίδιο του τον εαυτό.

Το αν είναι εύκολο ή δύσκολο να αναπτυχθεί "πνευματικά" κάποιος σε ένα ερημονήσι ή όχι, είναι κάτι πάρα πολύ σχετικό. Σχετικό με την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου. Σχετικό με την επιθυμία του να γνωρίζει τον ίδιο του τον εαυτό ο κάθε άνθρωπος. Σχετικό με το να ικανοποιήσει τις βασικές του ανάγκες. Π.χ έχεις την εντύπωση πως αν βρεθεί κάποιος σε ένα ερημονήσι χωρίς τροφή, θα τον ενδιαφέρει να αναπτυχθεί πνευματικώς ; Σιγά να μην τον ενδιαφέρει! Αυτόν θα τον ενδιαφέρει πως να βρει κάτι να βάλει στο στόμα του για να μην πεθάνει από την πείνα. Συνεπώς, ο τόπος που θα γίνει μια "πνευματική" ανάπτυξη ας πούμε, είναι κάτι το οποίο θα μας απασχολήσει πολύ αργότερα.

quote:
xristosxatz

"δεν λετε την αληθεια στον εαυτο σας"


Ναι ...

Αυτή η φράση σημαίνει το εξής (κι εγώ αρκετές φορές την χρησιμοποιώ) : Τυγχάνει σε κάποιους ανθρώπους να μπορεί κάποιος, που είναι σε υψηλότερο επίπεδο εσωτερικής γνώσης από αυτούς, να διαπιστώσει πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν μια πραγματική επιθυμία να γνωρίσουν τους εαυτούς τους. Για να το πω καλύτερα : Διαπιστώνω εγώ σε σένα, πως εσύ θέλεις πραγματικά να μάθεις κάποια πράγματα γι' αυτήν την εσωτερική γνώση, για το πως δηλ. θα φτάσεις σε ένα υψηλότερη επίπεδο κατανόησης του ίδιου σου του εαυτού. Εγώ (το παράδειγμα είναι υποθετικό, δεν εννοώ τον εαυτό μου, έτσι ;) θα σε βοηθήσω να δεις κάποια πράγματα στον εαυτό σου. Αν εσύ (πάλι, δεν εννοώ εσένα, έτσι;) ενώ βλέπεις κι εσύ ο ίδιος αυτά που σου δείχνω σε σένα, αρνείσαι να τα παραδεχθείς, τότε συμβαίνει αυτό που λέμε, δηλ. "δεν λες την αλήθεια στον ίδιο σου τον εαυτό".

Τώρα θα μου πεις : "Kαι πως ξέρω εγώ αν αυτό που μου δείχνεις εσύ, είναι αλήθεια για μένα ;" Ε, αυτό, θα το διαπιστώσεις εσύ ο ίδιος, με τον καιρό.

Πάντως, αυτό όντως μερικές φορές είναι παγίδα, με την έννοια δηλ. πως αυτός ο οποίος θα σου το πει, θα σου δείξει δηλ. κάποια πράγματα στον εαυτό σου που πιθανόν εσύ να μην τα έχεις παρατηρήσει ο ίδιος, θα πρέπει να είναι κάποιος της εμπιστοσύνης σου, κάποιος "δικός σου" άνθρωπος δηλ. κάποιος που να ενδιαφέρεται για σένα, να σε αγαπάει. Και το δύσκολο είναι να βρεθεί ένας τέτοιος άνθρωπος, γιατί οι σχέσεις των ανθρώπων έχουν γίνει ... ασ' τα να πάνε ...