Οι φίλοι του στεκιού στην σπηλιά του Νταβέλη στην Πεντέλη.

Οι ακτιβιστές του μεταφυσικού στεκιού ξαναχτύπησαν.
Η τελευταία μας συνάντηση αποφασίστηκε να συνδυαστεί με μια μικρή εξόρμηση για αυτό και νομίζω ότι η θέση της είναι εδω. Είχαμε μια καλή συμμετοχή στην εξόρμησή μας στην οποία εκτός απο εμένα παρευρέθηκαν ο Ερρίκος (Henrismir), η Ιωάννα (Jovitaki), ο Νίκος (Skio), ο Στέφανος (Schooligan), μια νέα φίλη που ήρθε με τον Στέφανο η Νικολέτα η οποία έχει στο φόρουμ το ψευδώνυμο (Camelot), ο Αλέξανδρος (Χρόνος) και ένας "εξωκοινοβουλευτικός" ο φίλος μου Μάνος ο οποίος είναι φίλος του στεκιού απο την ίδρυσή του αλλά δεν γράφει στο φόρουμ λόγω έλλειψης οικιακού υπολογιστή .
Η συνάντηση με τον βόρειοπροαστίτη Αλέξανδρο είχε καθοριστεί σε κάποιο σημείο και τελικά κατόπιν τηλεφωνήματός του συμφωνήθηκε να μας περιμένει στο σημείο που στρίβουμε απο τον δρόμο προς το ραντάρ της Πεντέλης και μπαίνουμε στον χωματόδρομο που πηγαίνει προς την σπηλιά. Εδω υπάρχει το εξής παράδοξο απο αυτά που μόνο στην περιοχή της Πεντέλης συμβαίνουν. Ο Αλέξανδρος όπως ήταν λογικό ήταν πολύ πριν απο εμάς στο σημείο που καθορίσαμε και μας περίμενε απο τις 7.00 η ώρα το απόγευμα.
Εμείς στον χωματόδρομο στρίψαμε στις 7.10 περίπου. Όμως παρότι το σημείο είναι στενό σχετικά και με πλήρη ορατότητα δεν υπήρχε κανένα αμάξι να μας περιμένει. Είμασταν δυο αυτοκίνητα με επτά άτομα μέσα και κανείς δεν είδε ούτε τον Αλέξανδρο ούτε το άμάξι του.
Υποθέσαμε ότι θα μας περίμενε κοντά στην σπηλιά οπότε συνεχίσαμε. Φθάνοντας κάτω απο την τελική ανηφόρα προς στο σπήλαιο οπου και αφήσαμε τα αυτοκίνητα το αμάξι του Αλέξανδρου δεν ήταν εκεί.
Υποθέσαμε πως επειδή το αμάξι του είναι ψηλό πιθανόν να σκαρφάλωσε την τελευταία ανηφορίτσα και είχε παρκάρει μπροστά απο τον χώρο της σπηλιάς.
Όμως τι έκπληξη ανεβαίνοντας είδαμε την όμορφη είσοδο της σπηλιάς




αλλά ο Αλέξανδρος και πάλι άφαντος. Αφού μπήκαμε και περιπλανηθήκαμε για λίγο κάποια στιγμή αποφασίζω να πάρω τηλέφωνο να δω που είναι. Μετά απο πολλές προσπάθειες τον έπιασα και μου είπε ότι εδω και ένα εικοσάλεπτο μας περιμένει στην είσοδο του χωματόδρομου!!!!!!
Πριν δηλαδή απο εμάς και όμως κανείς δεν τον είδε... Η μόνη λογική εξήγηση που θα μπορούσε να δοθεί είναι ότι είχε έλθει λίγο μετά απο εμάς. Αλλά σύμφωνα με τους χρόνους αυτό δεν κολλάει... Τα συμπεράσματα δικά σας...
Αφού είπαμε μερικά λόγια για την ιστορία της σπηλιάς περιπλανηθήκαμε στο μικρό βυζαντικό εκκλησάκι που στολίζει την είσοδο της σπηλιάς και παρατηρήσαμε τις ανάγλυφες παράξενες παραστάσεις που το στολίζουν.





Ο Μάνος μπροστά απο τον σκαλισμένο άγγελο στο εκκλησάκι.

Μετά η ομάδα περιπλανήθηκε στο εσωτερικό του σπηλαίου το οποίο είναι αρκετά όμορφο και κάθε φορά που το επισκέπτομαι το νοιώθω πάντα διαφορετικό. Αυτή είναι μια αίσθηση που έχουν πολύ συχνά οι τακτικοί επισκέπτες του σπηλαίου.



Το σπήλαιο όπως το βλέπεις απο μέσα προς τα έξω σου δίνει μια όμορφη αίσθηση μυστηρίου. Άλλωστε πολλές ιστορίες με παράξενα φαινόμενα το ζώνουν...

Μετά απο την σχετική περιήγηση βγήκε και η αναμνηστική φωτογραφία των συμμετεχόντων για χάρη της ιστορίας.





Το Jovitaki κάτι κοιτάει με μεγάλη απορία, αλλά δεν ξέρω τι....

Για όσους γνωρίζουν την ιστορία της σπηλιάς θα ξέρουν ότι στα έργα που έγιναν την περίοδο 1977 έως 1980 και για τα οποία μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί καμμία εξήγηση για τον σκοπό τους, εκτός απο το εσωτερικό της σπηλιάς είχαν γίνει και κάποιες κατασκευές στα δεξιά της και στα αριστερά της.
Τα γνωστά τούνελ της σπηλιάς. Περιπλανηθήκαμε και σε αυτά...



Με διάθεση ευχάριστη ο Νίκος, η Ιωάννα, ο Ερρίκος, η Νικολέττα και ο Στέφανος παρατηρούν το τούνελ.

Και μετά απο αυτό δεν μπορούσε να λείψει και η επίσκεψη στο σημείο όπου υπάρχουν χαραγμένα τα σύμβολα, τα οποία κανείς δεν ξέρει ποιοί και για ποιο σκοπό έκαναν τον κόπο να τα φτιάξουν...



Ακολουθώντας η παρέα το αρχαίο μονοπάτι απο το οποίο μετέφεραν τα μάρμαρα για τον Παρθενώνα (τα μάρμαρα προέρχονται απο την σπηλιά του Νταβέλη) πηγαίνει προς το σημείο που υπάρχουν τα χαραγμένα σύμβολα...


Σε αυτή την όμορφη φωτό της Ιωάννας φαίνεται ένα απο τα πολύ ενδιαφέροντα σύμβολα.

Όπως όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι ξέρουν.. το πολυ μεταφυσικό βλάπτει... Γι αυτό για να έρθουμε στα ίσα μας κατόπιν της αναζήτησης μας περίμενε μπυροκατάνυξη και σουβλακιάδα στην πλατεία της Πεντέλης...
Μετά απο αυτό οι πιο πολλοί έφυγαν... Όμως τα ρεμάλια του στεκιού συνέχισαν την πορεία τους... και τι καλύτερο απο την επίσκεψη σε έναν τάφο βράδυ; Και όχι όποιον και όποιον τάφο αλλά αυτόν της ξακουστής δουκίσσης της Πλακεντίας... Η παρουσία μας δεν θα έλεγα οτι ήταν και πολύ διακριτική (πάλι καλά που οι γείτονες δεν φώναξαν την αστυνομία).
Αποφασίσαμε να βγάλουμε μια αναμνηστική φωτό στον τάφο αλλά ξαφνικά ένας περίεργος ήχος μέσα απο την σαρκοφάγο έκανε τον Ερρίκο να το βάλει στα πόδια...

Και όπως ήταν φυσικό μετά απο αυτό ο Ερρίκος μετατράπηκε σε ένα ενεργειακό ζόμπι το οποίο αποφάσισε να καταστρέψει όλη την πόλη και να την κάνει να ζήσει τον πιο σκοτεινό της εφιάλτη...



Αυτά παθαίνει όποιος μπλέκει με το μεταφυσικό... Το μέλλον του είναι απρόβλεπτο...

Επανέρχομαι αγαπητοί φίλοι γιατί δυστυχώς υπάρχει ένα πρόβλημα. Το ξένο imageshack δεν ανεβάζει τις φωτό κανονικά όπως είδατε αλλά σε πολύ μικρά εικονίδια. Μέχρι να ανακαλύψω κάποιο άλλο σχετικό σάιτ το μόνο που μπορείτε να κάνετε για να δείτε λίγο μεγαλύτερες τις φωτό είναι να κάνετε επάνω τους ένα κλικ. Όμως και πάλι δεν θα τις δείτε κανονικά... Ελπίζω στο μέλλον να το λύσω αυτό το πρόβλημα...

Πραγματικα ηταν ενα τελειο απογευμα-βραδο-ξεμερωμα που 4 ρεμαλια..μας βρηκε 5 το πρωι να προσπαθουμε να βρουμε που ειναι το κρεββατι...

Γιαννη μου...δεν θα πρεπε μονο οι γειτονες απο τον ταφο της Δουκίσσης της Πλακεντίας να καλεσουν την αστυνομια..στο αστεροσκοπειο επρεπε να μας παρουν για πειραματοζωα..τετοια σπανια δειγματα

Η συνεχεια βεβαια..ηταν πιο πριβε..και η θεα απλα τελεια

Καλο Καλοκαιρι Παιδια...

Αγαπητοί φίλοι καλησπέρα.
Θα ήθελα να επισημάνω κάτι προς αποφυγήν παρεξηγήσεων και για να προλάβω τους όποιους καλοθελητές. Ο σκοπός που αναρτούνται τα θέματα και το πλούσιο κατά την γνώμη μου φωτογραφικό υλικό δεν έχει να κάνει με καμία διάθεση αυτοπροβολής κάποιων ατόμων που ανήκουν στο φόρουμ ή στο στέκι. Σε ότι με αφορά προσωπικά θα παρατηρήσετε ότι σε αυτό το θέμα απέφυγα να φαίνομαι στις φωτογραφίες εκτός μιας. Ο λόγος που ανεβαίνουν αυτά τα θέματα έχει να κάνει κατ' αρχήν γιατί πιστεύουμε ότι σημαντικό είναι να υπάρχει δράση και επειδή αγαπήσαμε το στέκι του μεταφυσικού προβάλλοντας τις όποιες δραστηριότητες, θέλουμε να παρακινήσουμε ακόμα περισσότερους φίλους να βγουν απο το σπίτι. Δεύτερον με την πλούσια φωτογραφική κάλυψη θέλουμε να έχουν την δυνατότητα κάποιοι άνθρωποι που για διάφορους λόγους δεν μπορούν να ακολουθήσουν να έχουν μια εικόνα των σημείων που πρασεγγίζουμε. Το σημαντικό στην ζωή δεν είναι να καθόμαστε πίσω απο μια οθόνη κρυμμένοι και φοβισμένοι αλλά να βγαίνουμε έξω στον πραγματικό κόσμο και να γνωρίζουμε και ανθρώπους γιατί η επικοινωνία και η συναναστροφή είναι θεμελιώδης αρχή για μια υγειή κοινωνία κατά την γνώμη μου.
Η όποια χιουμοριστική διάσταση που δίνεται δεν έχει να κανει καθόλου με το ότι τα άτομα που απαρτίζουν αυτήν την ομάδα στερούνται σοβαρότητας, αλλά ότι η παρέα του μεταφυσικού είναι μια καλή παρέα και η πρόθεσή της είναι να δένει τους ανθρώπους και να τους φέρνει πιο κοντά. Το χιούμορ είναι το κύριο χαρακτηριστικό των πραγματικά σοβαρών και ευφυών ανθρώπων. Όπως θα έχετε παρατηρήσει σε όλα τα θέματα υπάρχει μια διάθεση αυτοσαρκασμού για να δείξουμε ότι λειτουργούμε ανθρώπινα και σε καμια περίπτωση δεν θελουμε να το παίξουμε ειδήμονες ή βαρύγδουποι ερευνητές του αγνώστου...
Ευχαριστώ...

Αγαπητοί φίλοι καλησπέρα...

παρότι φάνηκε ότι το θέμα τελείωσε εδω τελικά υπήρξε και συνέχεια. Στην προηγούμενη επίσκεψη στην σπηλιά έμεινε μια εκκρεμότητα. Κάποιοι ήθελαν να κατέβουν στην στοά με την λιμνούλα αλλά δεν υπήρχε ο απαραίτητος χρόνος. Γι αυτό αποφασίστηκε να συνεχίσουμε κάποια άλλη στιγμή.

Η στιγμή αυτή ήταν το χθεσινό απόγευμα όπου η ομάδα μαζεύτηκε και πάλι και μάλιστα είχαμε και δυο καινούριες παρουσίες σε σχέση με το Σάββατο. Οι φίλοι που ήρθαν μαζί μας για πρώτη φορά στην σπηλιά ήταν ο Κυριάκος (Witch Shadow τον οποίο οφείλουμε να τον ευχαριστήσουμε και για το κέρασμά του μετά και δημόσια...) και η Οφηλία.



Εδώ ο φίλος μας ο Κυριάκος μαζί με τον Ερρίκο, την Ιωάννα και τον Νίκο.

Υποτίθεται ότι στην κατάβαση προς την λιμνούλα θα κατέβαιναν και τα κορίτσια μας αλλά..χμ... η Οφηλία μόλις ήρθε η σειρά της καθότι δεν φορούσε και την ανάλογη περιβολλή κάνει ότι κοιτάει την μηχανή...

Ο αγαπητός φίλος Αλέξανδρος πιο έμπειρος σε αυτήν την διαδικασία οργάνωσε την κατάβαση στην οποία τελικά συμμετείχαν ο Ερρίκος και ο Νϊκος. Προσωπικά δεν το επιχείρησα καθότι ολίγον κλειστοφοβικός.. οπότε εικόνες απο μέσα δεν έχουμε...



Ο Αλέξανδρος κατεβαίνει πρώτος για να βοηθήσει τους επόμενους στην κατάβαση.



Ακολούθησε ο Ερρίκος



και μετά ο Νίκος κατόπιν ωρίμου σκέψεως...

Και επειδή Πεντέλη χωρίς Δούκισσα ίσον τούρτα χωρίς κερασάκι, να δείξουμε και κάτι απο το θρυλικό μέγαρο της δουκίσσης της Πλακεντίας. Βέβαια επειδή εμείς δεν θα μπορούσαμε να έχουμε πρόσβαση μεταφέρω τις φωτό που ένας καλός φίλος μας παραχώρησε ευγενικά και τις κατέχει απο παλαιότερη επίσκεψή του στον χώρο... Είναι σημαντικό γιατί αυτές οι φωτό παρουσιάζονται για πρώτη φορά... (Yes!!!! έχουμε παγκόσμια πρώτη...!!!)



Το εντυπωσιακό μέγαρο της δουκίσσης είναι πιο επιβλητικό στο φως της νύχτας. Εδω μια άποψη απο την κεντρική πύλη της αυλής.



Άποψη των σταύλων.



Μια άποψη της πλαϊνής πλευράς του μεγάρου. Σημειωτέον ότι το κτίριο αυτό είχε χρησιμοποιηθεί ως εξοχική κατοικία του διαδόχου τότε και βασιλέως μετά Κωνσταντίνου. Μετά απο εκεί το κτίριο δυστυχώς εγκαταλείφθηκε... Σήμερα κατά ένα μέρος λειτουργεί ως πνευματικό κέντρο.