Άγρια παιδιά

Σε όλες τις εποχές έχουν αναφερθεί φαινόμενα παιδιών που βρέθηκαν να ζουν και να μεγαλώνουν μόνα τους μέσα στα δάση.Μπορεί να χάθηκαν ή ακόμα και να τα εγκατέλειψαν εκει οι γονείς τους. Μακριά λοιπόν από τον πολιτισμό μεγάλωσαν μόνα τους. Κάποια από αυτά ενδέχεται να έζησαν δίπλα σε κάποιο ζώο λύκο, πίθηκο ή ακόμα και δίπλα σε στρουθοκάμηλο.

Πολλά από αυτά τα παιδιά δε μπορούσαν καν να περπατήσουν σε όρθια στάση αλλά ούτε και να επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους που τα βρήκαν. Υπάρχουν πολλές τέτοιες περιπτώσεις άγριων παιδιών, καταγεγραμμένες τόσο στη μυθολογία όσο και στην ιστορία. Το θέμα αυτό μάλιστα έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης και για τη τέχνη. Όλοι άλλωστε γνωρίζουμε τον Ταρζάν και τον Μόγλη.

Η μελέτη αυτών των περιπτώσεων είναι πολύ σημαντική γιατί μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε πόσο σημαντική είναι η κοινωνικοποίηση του ανθρώπου και σε τι βαθμό είναι επίκτητη ή φυσική. Ακόμα ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι αυτά τα παιδιά ακόμα και όταν βρέθηκαν δε μπόρεσαν να μάθουν να μιλάνε καλά. Για τους γλωσσολόγους που ασχολούνται με αυτό το φαινόμενο ίσως να είναι μια απόδειξη ότι ο άνθρωπος αν δε διδαχθεί και δεν εκτεθεί μέχρι μια συγκεκριμένη ηλικία στη γλώσσα, δε μπορεί μετά να την αποκτήσει. Αν κάποιος ενδιαφέρεται μπορώ να γίνω πιο συγκεκριμένη πάνω στο θέμα της γλώσσας.

Πώς βρέθηκαν να ζουν μόνα τους μέσα στην άγρια φύση; Πώς λοιπόν κατάφεραν και επιβίωσαν αυτά τα παιδιά μεσα στα δάση όπου ζουν πάρα πολλά άγρια ζώα; Θα μπορούσαν άραγε να ζήσουν μέσα στη δικιά μας "πολιτισμένη" κοινωνία; Θα μπορέσουν να επικοινωνήσουν μαζί μας; Πόσα άραγε να βρίσκονται κρυμμένα ακόμα μέσα στα δάση; Αυτές είναι μερικές από τις αμέτρητες ερωτήσεις που θα μπορούσε να θέσει κανείς...

Πιστευω οτι μονος σου εδωσες την απαντηση στην αρχη του ποστ σου...

"Μπορεί να χάθηκαν ή ακόμα και να τα εγκατέλειψαν εκει οι γονείς τους."
Απλα να προσθεσω οτι θα μπορουσε να ειναι και απογονοι αλλων "αγριανθρωπων".


Ειναι οντως περιεργο... πως και δεν τα κατασπαραξαν τα αγρια ζωα ? Ισως να ξυπνησε το μητρικο ενστικτο των ζωων, ισως να καταλαβαν οτι ειναι ενα παιδακι και απλα δεν μπορει να τους πειραξει...


Εσυ θα μπορουσες να ζησεις στην ζουγκλα ?


Εννοειται πως εχουν μαθει να εποικοινωνουν με τα ζωα ?
Και στο θεμα της γλωσσας νομιζω οτι εδωσες μονος σου την απαντηση...


Καλο θα ηταν να αναρωτηθουμε επισης οχι μονο για το ποσα παιδια υπαρχουν ακομα αλλα και για το ποσα απο αυτα εχουν καταφερει να επιβιωσουν. Πολλα ισως να μην τα καταφερανε...

Το σημαντικό κατά τη γνώμη μου δεν είναι ποσά από αυτά χάθηκαν μέσα στο δάσος ή πόσα επιβίωσαν ή έστω πόσα από αυτά βρέθηκαν. Αυτό δε μπορούμε να το ξέρουμε. Αυτό που βρίσκω άκρως ενδιαφέρον όμως είναι τοσο το θέμα της κοινωνικοποίησης τους όσο και το θέμα της γλώσσας. Θα ήθελα να σε ενημερώσω σε περίπτωση που δε γνωρίζεις ότι το συγκεκριμένο θέμα απασχολούσε και απασχολεί πολύ σοβαρούς κοινωνιολόγους και γλωσσολόγους πολλά χρόνια, αν όχι και αιώνες. Σε επόμενα ποστ σκοπεύω να αναφερθώ στις έρευνες που διεξήχθησαν και στα συμπεράσματα που βγήκαν από τις έρευνες αυτές.

Επίσης να διευκρινίσω προς αποφυγήν παρεξηγήσεων ότι πουθενά στο ποστ μου δεν είπα ότι βρέθηκαν να επικοινωνούν με τα ζώα. Είπα ότι ενδέχεται...

Melian δεν ειναι μονο αυτο.Συχνα πυκνα ανακαλυπτονται ολοκληρες φυλες ιθαγενων που κατοικουν εδω και αιωνες στην απομονωση της ζουγκλας διχως να εχουν ερθει σε επαφη με τον "ανεπτυγμενο" πολιτισμο μας. Η συμπεριφορα τους και η σχεση τους με τα υπολοιπα εμβια οντα ειναι πραγματικη εκπληκτικη.
Ας παραθεσω εδω ενα αποσπασμα απο τις εμπειριες του Π.Χ Φωσσετ στις ζουγκλες της Ματινικης Αμερικης και την επαφη της ομαδας του με Ινδιανους που βρισκονταν στην... "απομονωση":

Τα σουτουτους ηταν μια αλλη δοκιμασια για μερικους απο μας: αυτα ειναι προνυμφες καποιας πεταλουδας ή κουνουπιου που αφου βγουν απο τα αβγα τους στο πουκαμισο, χωνονται αμεσως κατω απο το δερμα-στην πλατη. Τα μικρα τερατακια δεν μπορουσαν να βγουν μεχρι που να "ωριμασει" το σπυρι που σχηματιζαν και ακομη και τοτε ηταν τεχνη το να τα βγαλεις , γιατι οταν τα ενοχλουσες γατζωνονταν στη σαρκα με κοφτερες δαγκανες. Το ζουμι του καπνου βοηθουσε καποτε, αλλα το να τα σκοτωσεις κατω απο την επιφανεια προκαλουσε σηψαιμια. Αργοτερα ανελαβαν οι Ινδιανοι με τον τροπο τους τη θεραπεια μας. Εβγαζαν εναν περιεργο σφυριχτο ηχο με τη γλωσσα τους κι αμεσως ξεπροβαλλε απο την τρυπα το κεφαλι της προνυμφης. Τοτε ο Ινδιανος εκανε ενα γρηγορο ζουληγμα και ο εισβολεας πεταγοταν εξω. Αυτη η θεραπεια ηταν ανορθοδοξη για το γιατρο μας και συνεπως "μυριζε" μαγεια, οταν ομως ειδε τους υπολοιπους απο εμας να ανακουφιζονται απο το μαρτυριο αυτων των ενοχλητικων πλασματων, υποχωρησε δεχομενος και αυτος την ιδια θερπαεια.

Στο βιβλιο συναντησα δεκαδες ακομη παραξενες συμπεριφορες των αγριων ανθρωπων, τις περισσοτερες εκ των οποιων αποθηκευσα με θαυμασμο στο "σκληρο δισκο" του μυαλου μου.

Μιας και ψαχνεις τα ξενα sites προσπαθησε να βρεις και την περιπτωση ενος νεαρου κοριτσιου απο την Καμποτζη που βρεθηκε ξανα μερικες ημερες πριν στις ζουγκλες της Ν.Α Ασιας, μετα την πολυετη εξαφανιση της.

Στις 20 Ιανουαρίου μια αρκετά ενδιάφερουσα είδηση άρχισε να κυκλοφορεί για μια γυναίκα μάλλον 26 χρονών που βρέθηκε να περιφέρεται γυμνή στό δάσος της περιοχής PHNOM PENH της Καμπότζης. Η κοπέλα που λέγεται Ro Cham H'pnhieng φαίνεται να εξαφανίστηκε στα 8 της χρόνια μαζί με την ξαδέρφη της βόσκωντας τους βούβαλους της οικογένειάς της. Την έπιασαν καθώς προσπαθούσε να κλέψει κάποιο φαγητό που είχαν αφήσει κάτω από ένα δέντρο. Ήταν αγνώριστη με μακριά μαλλιά και μαυρισμένο δέρμα και ο όνθρωπος που ισχυρίζεται ότι είναι η χαμένη κόρη του δηλώνει ότι την αναγνώρισε από μια ουλή που είχε στη πλάτη της. Μετά από 18 χρόνια μέσα στην άγρια φύση δε μπορούσε να μιλήσει και να επικοινωνήσει με κανέναν. Προσπαθούσε όποτε έβρισκε ευκαιρία να βγάζει τα ρούχα που της φόραγαν και να δραπετεύει μέσα στο δάσος. Οι συγχωριανοί της πιστεύουν ότι είναι ακόμα κάτω από την επιρροή των δαιμονικών πνευμάτων που κατοικούν μέσα στο δάσος.


Στους καρπούς των χεριών της η κοπέλα εχει δυο μεγαλές ουλές σαν να ήταν για μηνες ή και για χρόνια ακόμα δεμένη. Η οικογένειά της ισχυρίζεται με σθένος ότι είναι σίγουρα η κόρη τους. Η περιοχή στην οποία ζουν είναι από της πιο απομονωμένες της Καμπότζης και στις εκτάσεις της ζουν πάρα πολλές φυλές που δεν είναι Βουδιστές αλλά Ανιμιστές. Οι περισσότεροι ανταποκριτές αφήνουν κάποια περίεργα υπονοούμενα σχετικά με το τι μπορεί να έχει υποστεί η κοπέλα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πολύ δύσκολα θα μαθουμε τι ακριβώς της συνέβη. Οι ειδικοί πάντως που την παρακολουθούν είναι αρκετά αισιόδοξοι για τη πορεία της κοινωνικοποιήσης της αφού δε φαίνεται να είναι πνευματικά άρρωστη. Η οικόγενεια παντως που τη δέχθηκε σαν μέλος της αποφάσισε να υποβληθεί σε εξέταση DNA για να επιβεβαιωθεί αν είναι όντως κόρη τους ή οχι.

Η συγκεκριμένη είδηση είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και προβλέπονται και άλλες εξελίξεις αφού η κοπέλα συνεχίζεται να βρισκεται κάτω από τη παρακολούθηση ειδικών επιστημόνων που προσπαθούν να τη κάνουν να επικοινωνήσει μαζί της. Επίσης εκκρεμεί και υπόθεση της πιστοποίησης του DNA... Σε περίπτωση που αποδειχθή ότι η κοπέλα δεν είναι το χαμένο μέλος της εν λόγω οικογένειας το παρελθόν της και ο τρόπος που χάθηκε μέσα στο δάσος θα γίνουν ακόμα πιο μυστηριώδη. Εν αναμονεί λοιπόν...

ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΦΥΓΑΝ ΑΠΟ ΚΟΝΤΙΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΌΤΑΝ ΉΤΑΝ ΜΙΚΡΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΩΣΑΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΖΩΑ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ;