Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και οι Παγίδες του (Απόστολος Αντωνάκης)
Δεν υπάρχει σωτηρια στο οικονομικό πρόβλημα της ελλάδας και εξηγούμε.
Ακόμη και μετά από 60 χρονια, και αν όλα πάνε όπως έχουν σχεδιαστεί, όταν δηλαδή η ελλάδα θα έχει σταθερή οικονομία και δε θα χρωστάει τόσα όσα δε μπορεί να πληρώσει πίσω, ακόμη και τότε σαν χωρα θα είναι πολύ πίσω από τις δυνατές χώρες. Γιατί;
Γιατί πολύ απλά το πρόγραμμα λέει ότι θα πρέπει να ξεπουλήσουμε τα πάντα για να πληρώσουμε τους τόκους των δανειων. Κεφαλαια που έχουμε πληρώσει πίσω 50 φορες (στα επόμενα 60 χρονια) και ακόμα θα έχουμε τόκους ίσους με τα αρχικά κεφαλαια επί 10. Δηλαδή, με το πρόγραμμα αυτό, αυτό που πρέπει να κάνουμε δεν είναι να ξεπουλήσουμε τα πάντα και να σπείρουμε φτώχεια στον έλληνα πολίτη για να ξεχρεώσουμε.
Αυτό που μας ζητάνε είναι να περάσουμε όλα αυτά τα δεινα για να σταματήσουμε το χρέος να ανεβαίνει ανεξέλεγκτα, όχι ότι θα σταματήσει δηλαδή.
Αυτό σημαίνει ένα πράγμα με απλά λόγια. Πουλάμε τα πάντα και πάμε πίσω κοινωνικά 30 χρονια, για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε σαν οικονομία, χωρίς την εξάλειψη του χρέους μας.
Ακόμα και στην καλλίτερη λοιπόν περίπτωση που το πρόγραμμα πηγαίνει κατ ευχήν, το κέρδος θα είναι να χρωστάμε χωρίς πρόβλημα. Δηλαδή πάλι πίσω από όλους για πάντα!
Αυτό μας πιπιλίζουν οι μεγάλοι λοιπόν. Σε αντίθετη περίπτωση τι θα μπορούσε να συμβεί;
Εναλλακτική λύση είναι να βγούμε από το euro οικειοθελώς, να σταματήσουμε να αποδεχόμαστε το χρέος μας, και να πάμε σε πτώχευση. Πριν προλάβετε να με κατηγορήσετε σκεφτείτε αυτό. Τι θα μπορούσε να σημαίνει κάτι τέτοιο;
Ότι δε θα χρωστάμε τίποτα και πουθενά, δηλαδή χρέη που έχουμε ήδη πληρώσει και μας βάζουν να πληρώνουμε τόκους για πάντα, ότι θα μπορούμε να ξεκινήσουμε από την αρχή, κάτι διόλου ευκαταφρόνητο μιας και πάμε λάθος για πάνω από 40 χρονια, αν όχι για όλη την ιστορία του νεοελληνικού κράτους.
Τι επιπτώσεις θα είχε αυτό; Τρομερές για τον κόσμο. Στάση πληρωμών, άνθρωποι να πεθαίνουν από έλλειψη φαρμακων, πεινα, εξαθλίωση.
Όλα αυτά πολύ άσχημα.. αλλα η αλήθεια είναι ότι τα περάσαμε ξανά εν καιρό πολέμων και επιβιώσαμε. Σε έναν τέτοιο πόλεμο που ζούμε στις μέρες μας όσο και αν σας φαίνεται παράλογο, είναι η καλλίτερη επιλογή.
Γιατί όταν ο καιρός παρέλθει, και αν επιζήσει το κράτος.. εκεί χρειάζεται σωστούς μπροστάρηδες - πατριώτες.. τότε η ελλάδα δε θα χρωστάει μια σε κανέναν. Θα έχει τη μεγαλύτερη ανάπτυξη του κόσμου, και οι επενδύσεις θα σπαρταράνε για να έρθουν στη χωρα.
Αλλα φυσικά, εμείς προτιμάμε να σώσουμε την οικονομία(?)
Να συνεχίσουμε δηλαδή να υπάρχουμε, όντας υπόδουλοι για πάντα εμείς και τα παιδιά μας, χωρίς λόγο, χωρίς απαιτήσεις, χωρίς δημοκρατία, χωρίς ελευθερια.
Είναι πραγματικά τόσο κοντά αυτό που έρχεται στην ελλάδα (και αυτό που ήδη ζούμε) σε μια εξέλιξη όπως αυτή που περιέγραψα.. μονο που στην περίπτωση της πτώχευσης, το αύριο, θα είναι η νέα αρχή, ενώ το τώρα.. είναι μαύρο χωρίς ελπίδα για κάτι καλλίτερο.
Ακόμη και μετά από 60 χρονια, και αν όλα πάνε όπως έχουν σχεδιαστεί, όταν δηλαδή η ελλάδα θα έχει σταθερή οικονομία και δε θα χρωστάει τόσα όσα δε μπορεί να πληρώσει πίσω, ακόμη και τότε σαν χωρα θα είναι πολύ πίσω από τις δυνατές χώρες. Γιατί;
Γιατί πολύ απλά το πρόγραμμα λέει ότι θα πρέπει να ξεπουλήσουμε τα πάντα για να πληρώσουμε τους τόκους των δανειων. Κεφαλαια που έχουμε πληρώσει πίσω 50 φορες (στα επόμενα 60 χρονια) και ακόμα θα έχουμε τόκους ίσους με τα αρχικά κεφαλαια επί 10. Δηλαδή, με το πρόγραμμα αυτό, αυτό που πρέπει να κάνουμε δεν είναι να ξεπουλήσουμε τα πάντα και να σπείρουμε φτώχεια στον έλληνα πολίτη για να ξεχρεώσουμε.
Αυτό που μας ζητάνε είναι να περάσουμε όλα αυτά τα δεινα για να σταματήσουμε το χρέος να ανεβαίνει ανεξέλεγκτα, όχι ότι θα σταματήσει δηλαδή.
Αυτό σημαίνει ένα πράγμα με απλά λόγια. Πουλάμε τα πάντα και πάμε πίσω κοινωνικά 30 χρονια, για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε σαν οικονομία, χωρίς την εξάλειψη του χρέους μας.
Ακόμα και στην καλλίτερη λοιπόν περίπτωση που το πρόγραμμα πηγαίνει κατ ευχήν, το κέρδος θα είναι να χρωστάμε χωρίς πρόβλημα. Δηλαδή πάλι πίσω από όλους για πάντα!
Αυτό μας πιπιλίζουν οι μεγάλοι λοιπόν. Σε αντίθετη περίπτωση τι θα μπορούσε να συμβεί;
Εναλλακτική λύση είναι να βγούμε από το euro οικειοθελώς, να σταματήσουμε να αποδεχόμαστε το χρέος μας, και να πάμε σε πτώχευση. Πριν προλάβετε να με κατηγορήσετε σκεφτείτε αυτό. Τι θα μπορούσε να σημαίνει κάτι τέτοιο;
Ότι δε θα χρωστάμε τίποτα και πουθενά, δηλαδή χρέη που έχουμε ήδη πληρώσει και μας βάζουν να πληρώνουμε τόκους για πάντα, ότι θα μπορούμε να ξεκινήσουμε από την αρχή, κάτι διόλου ευκαταφρόνητο μιας και πάμε λάθος για πάνω από 40 χρονια, αν όχι για όλη την ιστορία του νεοελληνικού κράτους.
Τι επιπτώσεις θα είχε αυτό; Τρομερές για τον κόσμο. Στάση πληρωμών, άνθρωποι να πεθαίνουν από έλλειψη φαρμακων, πεινα, εξαθλίωση.
Όλα αυτά πολύ άσχημα.. αλλα η αλήθεια είναι ότι τα περάσαμε ξανά εν καιρό πολέμων και επιβιώσαμε. Σε έναν τέτοιο πόλεμο που ζούμε στις μέρες μας όσο και αν σας φαίνεται παράλογο, είναι η καλλίτερη επιλογή.
Γιατί όταν ο καιρός παρέλθει, και αν επιζήσει το κράτος.. εκεί χρειάζεται σωστούς μπροστάρηδες - πατριώτες.. τότε η ελλάδα δε θα χρωστάει μια σε κανέναν. Θα έχει τη μεγαλύτερη ανάπτυξη του κόσμου, και οι επενδύσεις θα σπαρταράνε για να έρθουν στη χωρα.
Αλλα φυσικά, εμείς προτιμάμε να σώσουμε την οικονομία(?)
Να συνεχίσουμε δηλαδή να υπάρχουμε, όντας υπόδουλοι για πάντα εμείς και τα παιδιά μας, χωρίς λόγο, χωρίς απαιτήσεις, χωρίς δημοκρατία, χωρίς ελευθερια.
Είναι πραγματικά τόσο κοντά αυτό που έρχεται στην ελλάδα (και αυτό που ήδη ζούμε) σε μια εξέλιξη όπως αυτή που περιέγραψα.. μονο που στην περίπτωση της πτώχευσης, το αύριο, θα είναι η νέα αρχή, ενώ το τώρα.. είναι μαύρο χωρίς ελπίδα για κάτι καλλίτερο.