αγριοπαπια

Καλησπέρα σε όλους. Θα ήθελα κι εγώ να συζητήσω για ένα όνειρο που είδα
ένα μεσημέρι Αυγούστου δυο χρόνια πριν.
Πριν να ξαπλώσω για να κοιμηθώ αποφάσισα να αλλάξω τα μπλε σεντόνια που είχα στο κρεβάτι μου με κάποια άλλα που είχαν αποχρώσεις του κίτρινου.
Το αναφέρω επειδή έχει σημασία.Έπεσα κατόπιν για ύπνο.
Το σπίτι της μητέρας μου είναι στο ισόγιο και το δικό μου στον πρώτο όροφο,
αλλά έχει κλειδιά και μπένει όταν θέλει. Κάποια στιγμή ξύπνησα λέει επειδή άκουσα τα βήματά της .Μιλήσαμε για λίγο και μετά κατέβηκε. Αποφάσισα να σηκωθώ μιας και σε λίγη ώρα θα έπρεπε να κάνω κάποια δουλειά.
Γύρισα στο πλάι όταν κατάλαβα πως κάτι δεν πήγενε καλά. Βρισκόμουν στα μπλε σεντόνια αν και θυμόμουν καλά πως τα είχα αλλάξει με τα κίτρινα. Μετά από κάποιες στιγμές σύγχισης σκεύτηκα πως μάλλον κοιμάμαι ακόμα. Έκλεισα τα μάτια μου και ζόρισα τον εαυτό μου να ξυπνήσει.Ανασηκώθηκα στον αγκώνα αλλά έβλεπα πάλι μπλε σεντόνια στο κρεβάτι μου.Ονειρεύομαι ακόμα σκεύτηκα.Έγυρα πάλι πίσω και μετά πάλι τα ίδια,αποφάσισα να σηκωθώ.
Κάθησα πλέον στο κρεβάτι με τα πόδια μου να ακουμπάνε στο πάτωμα
και σκευτόμουν ένα άλλο σημείο που δεν κόλλαγε. Η μητέρα μου κρατούσε
μαζί της ψάρι που τηγάνησε το μεσημέρι και είχε περισέψει να το δώσω στα γατιά. Όμως ήταν του Άη Γιάννη του Ριγολόγου και εκείνη τη μέρα η μητέρα μου δεν έτρωγε ούτε λάδι.
Εκεί που καθόμουν ένιωσα έντονη ζάλη και την επόμενη στιγμή βρέθηκα να ξυπνάω επιτέλους στα κίτρινα σεντόνια.
Όλο αυτό ήταν τόσο ρεαλιστικό που για αρκετή ώρα μετά σκευτόμουν αν τελικά ξύπνησα στο σωστό τόπο και χρόνο,και πόσες φορές άραγε στο παρελθόν ξύπνησα σε λάθος μέρος. Σιγά σιγά υπερίσχυσε βέβαια η λογική γιατί τα ενδεχόμενα που σκευτόμουν δεν μου άρεσαν κι όλας...
Μετά το όνειρο με έπιασε τρομερός πονοκέφαλος που κράτησε τρεις μέρες.