στυλίτης
1Μηνύματα
Συμμετοχή σε θέματα
Πρόσφατα μηνύματα
Παράθεση:
|
Αρχική Δημοσίευση από Ποσειδώνιος
Αν μιλάμε για αφύπνιση επιτρέψτε μου κάποιες σκέψεις - ελεύθερες βολές που δεν ξέρω αν βρίσκουν στόχο. Αλλά, λένε, πρέπει να κάνεις σουτ αν θες να έρθει το γκολ. Συγχωρήστε μου λοιπόν κάποιες πιθανές άστοχες σκέψεις.
Νομίζω ότι σημαντικό είναι να βγάλουμε από πάνω μας την ιδέα ότι είμαστε κακομοίρηδες ραγιάδες και να βάλουμε αυτή που μας θέλει απογόνους φωτισμένων ανθρώπων που ζούνε σε μια περιοχή που για λόγους κλίματος και γεωγραφικής θέσης ευνοεί κάθε πολιτιστική, πολιτισμική ή επιστημονική άνθιση. Να συνειδητοποιήσουμε ότι κάτι που μας ενώνει με τους προγόνους μας είναι η γλώσσα μας και να δουλεύουμε ακάματα στην όλο και παραπέρα βαθύτερη εκμάθησή της. Στην εποχή μου κάναμε αρχαία από την Πρώτη λυκείου (πρωτότυπο). Όσοι πήγαιναν προς φυσική, μαθηματικά, βιολογία, οικονομικά δεν έκαναν στην Τρίτη λυκείου. Τι να μάθεις σε δυο χρόνια. Το ότι τα αρχαία επανήλθαν από την πρώτη γυμνασίου είναι ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα. Μένει να τα πάρουν όλοι σοβαρά και όχι μόνο οι μαθητές αλλά και οι γονείς τους (ευκαιρία να μάθουν αρχαία μαζί με τα παιδιά τους) και φυσικά οι καθηγητές των άλλων ειδικοτήτων. Αυτή η γλώσσα είναι όλος ο κόσμος. Είναι γλώσσα που κάνει τους ανθρώπους εύστροφους και τους δίνει εργαλεία να εξελιχθούν. Μακάρι να γυρίζαμε και στο πολυτονικό. Κάτι άλλο που έχουμε ανάγκη για να επικοινωνήσουμε με τους προγόνους μας είναι νομίζω η διατήρηση και καλλιέργεια των παραδόσεων μας. Ξεκινώντας από τη μουσική μας την παραδοσιακή και δημοτική αλλά και την βυζαντινή που συνήθως συνοδεύουν τα ήθη και τα έθιμα μας από την αρχαία εποχή, περνάμε στην ποίηση, την λογοτεχνία, τα εικαστικά και κάθε λογής τέχνη και παράδοση μέχρι την μαγειρική. Διότι η παράδοση δεν διακόπτεται ποτέ (μόνο εμπλουτίζεται). Περνά από στόμα σε στόμα από δάσκαλο σε μαθητή από τους γονείς στα παιδιά τους. Μένει να γνωρίσουμε και να αγαπήσουμε λοιπόν τα ήθη και έθιμά μας αυτά που μας κάνουν ξεχωριστούς και μοναδικούς και μας συνδέουν με την σοφία και το φως των προγόνων μας. Και αν δεν μπορέσουμε να τα γνωρίσουμε σε βάθος να τα διατηρήσουμε τουλάχιστον - έστω με την γνώση που περιέχουν σε λανθάνουσα κατάσταση - και να τα παραδώσουμε στις επόμενες γενιές που ίσως μπορέσουν να τα γνωρίσουν καλύτερα. Δυστυχώς εμείς ζούμε σε μια εποχή που κυριαρχεί η ξενομανία. Και να είχε τουλάχιστον κάποια ποιότητα?.ουσίας. |
Καλησπέρα σε όλους σας.
Φίλε Ποσειδώνιε...ενδιαφέρον θέμα!
Αφού μιλάμε για αφύπνιση επιτρέψτε μου και μένα κάποιες σκέψεις...
Μιλάμε για το ΦΩΣ του αρχαίου ελληνικού ιδεώδους σαν κάτι που είναι ξεχασμένο μέσα σε κάποια σκονισμένα βιβλία, μέσα στην ελλιπή και κατευθυνόμενη παιδεία, μέσα στη γλώσσα που σιγά-σιγά ξεχνιέται η ετοιμολογία της...και ξεχνάμε την ουσία. Υποκειμενική μεν η παρακάτω άποψη περί ουσίας...
Ξεχάσαμε ότι ζούμε απομακρυσμένοι απ' τη φύση...και κατ'επέκταση...απ'τη φύση μας. Τι να μας κάνει ο αττικός ουρανός του πνεύματος και της δημιουργίας...όταν περνάμε καθημερινά ώρες μπροστά από ένα κουτί (pc) ακόμη και για να επικοινωνούμε με άλλους ανθρώπους;
Προσωπικά, πιστεύω ότι για να υπάρχει μαζική συνείδηση πρέπει πρώτα απ'όλα να υπάρχει προσωπική. Μα ο τόπος έχει γεμίσει με ερευνητές της έπαρσης, που ερευνούν με σκοπό να ξεμπροστιάσουν κάποιον άλλον ερευνητή. Και η αληθινή έρευνα πήγε περίπατο. Πόσοι από μας πηγαίνουν στο βουνό για να διαλογιστούν; πόσοι ακολουθούν την οδό της εμπειρικής γνώσης μέσα στη φύση; πόσοι ανοίγουν το πιο απλό, έναν χάρτη και να εντοπίσουν ενδιαφέροντα τοπωνύμια σε μια περιοχή όπου ήθελαν να επισκεφθούν; και να μάθουν μετά...από κάποιους παπούδες του χωριού τι σημαίνει αυτό το όνομα. Για τους περισσότερους μας μια επίσκεψη σ'ένα μέρος σημαίνει απλά μια εκδρομή.
Εγώ τα κάνω το παραπάνω...και δεν νιώθω ότι κάποιος μου έκλεψε την ελληνική γλώσσα...μα ούτε και την επιλογή.
Είναι εύκολο να κατηγορούμε την οργανωμένη τάξη πραγμάτων...μα μήπως έτσι θυματοποιούμαστε; είναι βολικό, ναι αφηνόμαστε στην πάντα μεν επάγρυπνη συνείδησή μας και στο γεγονός ότι δεν θα λειτουργήσει ποτέ μη οργανωμένα, αν δεν υπάρχει ομάδα να ενταχθούμε.
Όμως ποια φυσική αλυσίδα λειτουργεί αν ο κάθε κρίκος της δεν έχει βρει πρώτα από μόνος του τα υλικά που είναι φτιαγμένος...;