ENDLESS JOURNEY

Μπορείς επίσης να επισκεφτείς το παρακάτω λινκ , που είναι ένα άλλο θέμα που εχω καταγραψει στο φόρουμ του μεταφυσικού:

http://www.metafysiko.gr/forum/showthread.php?t=3929

Ευχαριστώ πολύ γιατα ευγενικά σας λόγια .Πολλά κείμενα μου υπάρχουν στην προσωπική μου ιστοσελίδα την οποία παραθέτω στην υπογραφή μου.
Ήταν και για εμένα ενα απρόσμενο περιστατικό , το οποίο δημιουργεί πολλά ερωτήματα, αλλά και δίνει απαντήσεις για την πραγματικότητα που ζούμε, τον τρόπο με τον οποίο εμείς οι ίδιοι την καλλιεργούμε , και ίσως αυτή η διαπίστωση να είναι μια ακόμη ευκαιρία για να κατανοήσουμε οτι με τις σκέψεις μας και τις πράξεις μας μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα ονειρεμένο κόσμο, γεμάτο αγάπη και συμπόνοια.

Ευχαριστώ πολύ για τα ευγενικά σου λόγια .
Θα ήθελα να επισημάνω οτι το πιο σημαντικό σημείο είναι να μεταδώσουμε την αγάπη μας για την φύση στα παιδιά, γιατί τα παιδιά ευτυχώς διατηρούν ακόμη κάποιους υγιείς θύλακες αξιών και εκεί πρέπει να στοχεύσουμε .

Η ιστορία που θα σας περιγράψω παρακάτω είναι πέρα για πέρα αληθινή και συνέβη μόλις πριν λίγες ημέρες (09-05-2008).
Το απόγευμα της Παρασκευής μαζί με την οικογένεια μου αποφασίσαμε να βγούμε έξω για παγωτό.
Όπως συνήθως καθίσαμε σε ένα γνωστό ζαχαροπλαστείο, κάτω από τα πανύψηλα πεύκα , και τρώγοντας το παγωτό μας , συζητούσαμε και λέγαμε διάφορα αστεία ή περιστατικά από την ημέρα που πέρασε .
Σύντομα ο γιος μου άρχισε να παίζει , όπως πάντα συνηθίζει, ανάμεσα στα πράσινα παρτέρια, είτε κόβοντας φυλλαράκια από τα δενδρύλλια, είτε μαζεύοντας λουλουδάκια, τα οποία φυτρώνουν απείθαρχα ανάμεσα στα φρεσκοφυτεμμένα (από τους υπαλλήλους του Δήμου ) λουλούδια.
Όπως συνήθως έβγαλα το ημερολόγιο μου (κάτι που συνηθίζω εδώ και καιρό να κάνω ) και κατέγραφα τις διάφορες ιδέες και σκέψεις που έρχονται στο μυαλό μου.
Είναι γεγονός πως κάτω από τα καταπράσινα πεύκα του συγκεκριμένου πεζόδρομου μπορεί να βρει κανείς την απαραίτητη ηρεμία και έμπνευση, την στιγμή που εκατοντάδες αυτοκίνητα στον παρακείμενο κεντρικό δρόμο προσπαθούν ανεπιτυχώς να αποσπάσουν την προσοχή των ανθρώπων που περπατούν κατά μήκος αυτής της καταπράσινης νησίδας.
Πάνω από τα κεφάλια μας χιλιάδες πουλιά ζουν τις δικές τους ιστορίες , γεμίζοντας την ατμόσφαιρα με ατέλειωτα τιτιβίσματα και φωνούλες , που ομολογουμένως με συγκινούν και με εμπνέουν με ένα μοναδικό τρόπο.
Με την άκρη του ματιού παρακολουθούσα τον ζωηρό μπόμπιρα να τρέχει πότε από εδώ και πότε από εκεί , και κάποια στιγμή τον πιάνω , να τρέχει ξαφνικά δίπλα μου κρατώντας ένα πουλί, για την ακρίβεια μια δεκαοκτούρα , το οποίο έσταζε αίμα από την μύτη του.
«Μαμά , μαμά το πουλί είναι χτυπημένο! Τρέχει αίμα από το στόμα του!!»
Πράγματι το πουλί το οποίο έτρεμε ολόκληρο από το σοκ πιθανόν έσταζε αίμα το οποίο μάλιστα γέμισε τα χέρια μου και το μπουφάν που φορούσα.
Ήταν αξιολύπητο όπως το έβλεπα , μέσα στις χούφτες μου, μια ψυχούλα , να τρέμει ολόκληρο.
Τότε συνειδητοποιώ ότι το ίδιο το πουλί ήταν ένα είδος μηνύματος , ένας χρησμός , ένα σημάδι , γιατί ακριβώς πριν λίγες ημέρες είχα τελειώσει μια ακόμη ιστορία , η οποία αναφερόταν σε μια κοπέλα η οποία αναλαμβάνει την προστασία του περιβάλλοντος και ειδικά των πουλιών μέσω καθοδήγησης και μιας σειράς μηνυμάτων ανάμεσα στα οποία ήταν και μια δεκαοχτούρα!
Σκέφτηκα να καλέσω την Ορνιθολογική Εταιρεία, γιατί έξαφνα θυμήθηκα ένα παρόμοιο περιστατικό που μου συνέβη πριν από λίγα χρόνια, όταν ανακάλυψα ένα πετροχελίδονο , να έχει εισβάλλει και παγιδευτεί στην Υπηρεσία που εργαζόμουν την περίοδο εκείνη.
Την ώρα που ετοιμαζόμουν να καλέσω τον αριθμό για τις πληροφορίες τηλεφωνικού καταλόγου, μια εύσωμη κυρία με την κόρη της και ένα μωρό στο καροτσάκι , κάθισε στο διπλανό τραπέζι αρχίζοντας ταυτόχρονα το κήρυγμα στον γιό μου, με στόμφο, λες και δεν υπήρχα σαν παρουσία.
«Άκου να σου πω μικρέ …μην πιάνεις τα άρρωστα πουλιά , γιατί θα πεθάνεις!!»
Ο τρόπος που τόνιζε τις λέξεις με τέτοια σιγουριά αλλά και στόμφο μου ανέβασε το αίμα στο κεφάλι.
«Σας παρακαλώ κυρία μου αφήστε με να κάνω την δουλειά μου!!».
Δίστασε για λίγο…..
«Να κάνετε την δουλειά σας …..δεν λέω , αλλά ….» συνέχισε απτόητη « είναι επικίνδυνο να κρατάτε άρρωστα πουλιά !!»
«Οι άνθρωποι μερικές φορές είναι περισσότερο επικίνδυνοι από τα ζώα », της ανταπαντάω , αλλά προτιμώ να δώσω τόπο στην οργή, γιατί στην άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ο υπάλληλος της υπηρεσίας πληροφόρησης πελατών με ρωτούσε σε τι μπορούσε να βοηθήσει.
«Το τηλέφωνο της Ορνιθολογικής Εταιρείας, παρακαλώ…»
Δίπλα η εύσωμη κυρία παρακολουθούσε με περιέργεια, ενώ το πουλάκι συνέχιζε να τρέμει ολόκληρο σαν μωρό παιδί.
Σύντομα ένας ευγενικότατος κύριος από την συγκεκριμένη Εταιρεία μου έδινε πληροφορίες και τα κατάλληλα τηλέφωνα για να καλέσω βοήθεια, μιας και η Εταιρεία αυτή δεν ασχολείται με την περίθαλψη των ζώων και πουλιών.
Ήταν όμως, πέρα από κάθε αμφιβολία, κατατοπιστικός και εξυπηρετικός .
Το τηλέφωνο που μου έδωσε , ήταν ο αριθμός τηλεφώνου του Συλλόγου Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής και απαντούσε ένας τηλεφωνητής .Από εκεί , κρατώντας παράλληλα και το πουλάκι σημείωσα ένα τηλέφωνο (κινητό), το οποίο κάλεσα με αγωνία.
Απάντησε η φωνή μιας ευγενικής κυρίας.
«Σας παρακαλώ , βρήκαμε ένα πληγωμένο πουλάκι το οποίο χρειάζεται περίθαλψη».
Με ρώτησε το είδος του πουλιού και της απάντησα .
«Τότε πρέπει να φυλάξετε το πουλί σε ένα χάρτινο κουτί, σε ήσυχο και σκοτεινό χώρο για να μην μετακινείται και αύριο το πρωί να μας καλέσετε πάλι στα ίδια τηλέφωνα…».
Ήταν μια ανακούφιση , λες και το πληγωμένο πουλί ήμουν εγώ και όχι το φτερωτό πλασματάκι που κρατούσα στην αγκαλιά μου.
«Βεβαίως , θα κάνω ότι μου είπατε και αύριο ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΛΕΣΩ!!»
Αυτό το τελευταίο το είπα δυνατά για να το ακούσει η κυρία που συνέχιζε να μην κοιτάει με στόμφο , ενώ τα μάτια της είχαν γίνει στρογγυλά από την έκπληξη.
«Πάμε μικρέ…»
Πήρα τον γιό μου αφήνοντας εμβρόντητη την πολύξερη κυρία και στο δρόμο μέχρι το σπίτι νόμιζα ότι μας κοιτούσαν όλοι σαν να κουβαλάγαμε ένα τεράστιο ούφο μαζί μας και όχι ένα πουλάκι .
Στο σπίτι βρήκαμε το κατάλληλο κουτί, που είχαμε φυλάξει άθελα, αλλά τώρα φάνηκε αρκετά χρήσιμο και σκεπάσαμε το πάνω μέρος με μια πετσετούλα.
Το πουλί φαινόταν να έχει αναθαρρέψει λίγο , ενώ τα μάτια του ήταν ζωηρά .Παρά ταύτα παρέμενε σιωπηλό υπομένοντας το δράμα του, ή τον πόνο του σαν σιωπηλός οσιομάρτυρας .
Όταν ηρέμησα λίγο σκέφτηκα πως είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσο προγραμματισμένα μυαλά που φοβούνται ακόμη και τα πουλιά , και όλα αυτά από μια κατασκευασμένη παραπληροφόρηση, που καλλιεργήθηκε από την τηλεόραση και τον Τύπο, αλλά και την έλλειψη παιδείας και κατά συνέπεια οικολογικής συνείδησης!
Την επόμενη ημέρα σκέφτηκα να πάρουμε το πουλάκι και να πάμε στο γειτονικό άλσος μήπως αφήνοντας το ελεύθερο να καταφέρει να πετάξει μιας και είχε σταματήσει η αιμορραγία από το στόμα .
Βέβαια πηγαίνοντας εκεί και ανοίγοντας το κουτί, το πουλί το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να περπατάει αμήχανα και φοβισμένα τριγύρω.
Δυστυχώς όπως διαπίστωσα είχε αίμα στην φτερούγα, κάτι που με έκανε να καταλάβω πως μάλλον πρέπει να είχε κάταγμα στην φτερούγα.
Βάλαμε το πουλί πάλι στην κρυψώνα του , γιατί εν τω μεταξύ είχαν καταφθάσει κάτι πιτσιρικάδες να απολαύσουν το υπερθέαμα , και το πουλί κινδύνευε και από την ακράδαντη περιέργεια τους.
Πήρα λυπημένη τηλέφωνο την κυρία με την οποία είχα μιλήσει το προηγούμενο απόγευμα και μου απάντησε ένας συνεργάτης της ότι εξετάζει ένα άλλο πουλάκι, αλλά θα με καλούσε η ίδια στον αριθμό μου , αμέσως μόλις θα τελείωνε η εξέταση.
Πράγματι μετά από δέκα λεπτά η κυρία , η οποία αποδείχτηκε ότι είναι γιατρός , με κάλεσε και συνομιλήσαμε για λίγο .
Μου πρότεινε να πάω στον κοντινό σταθμό του Μετρό για να τους παραδώσω το κουτί με το πουλί, και βέβαια πρέπει να ομολογήσω ότι ήμουν λίγο διστακτική .
Που να τρέχει κανείς στην άλλη άκρη με ένα κουτί ανά χείρας ?
Μετά ρίχνοντας μια ματιά στο κουτί και βλέποντας τα ματάκια του πουλιού και το πόσο υπέφερε άλλαξα μονομιάς γνώμη!
Ναι βέβαια !
Πήρα το κουτί , τον γιο μου και με το αμάξι μας βρεθήκαμε στην γειτονική συνοικία, να περιμένουμε στο παγκάκι να έλθει ο νεαρός να πάρει το πουλάκι.
Ένιωσα περίεργα καθισμένη εκεί με το πουλί στο κουτί , γιατί απλούστατα και η ηρωϊδα της ιστορίας μου ζούσε κάτι ανάλογο….
Λες να επαληθεύονται όσα γράφουμε ?
Μήπως προκαλούμε την πραγματικότητα μας με όσα εξιστορούμε ή η ίδια η πραγματικότητα μας φέρνει διάφορα σημάδια για να μας δοκιμάσει?
Την ώρα που σκεφτόμουν όλα αυτά έρχεται πάλι ο μικρός κρατώντας ένα άλλο πουλάκι στα χέρια του!
« Δεν το πιστεύω ……»
Ευτυχώς ήταν ένα μικρό σπουργίτι , που μόλις μάθαινε να πετάει και είχε την τύχη να δοκιμάσει τις δυνάμεις του κοντά στον γιό μου , γιατί σε άλλη περίπτωση μπορεί και να είχε καταλήξει στο στόμα καμιάς γάτας.
Το μικρό σπουργίτι ανέβηκε με την βοήθεια του γιου μου στα κλαδιά μιας νεραντζιάς μιας και η φωλιά από την οποία έπεσε ήταν στα πανύψηλα φυλλώματα μιας φοινικιάς, αλλά και εκεί στην νεραντζιά δεν κινδύνευε …
Ο νεαρός από τον Σύλλογο Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής κατέφθασε και παραδώσαμε το κουτί με το πληγωμένο πουλί για να οδηγηθεί στα χέρια της αξιόλογης ιατρού της Εταιρείας.
Στο σπίτι δεν παρέλειψα να τηλεφωνήσω πάλι και να ενημερωθώ για την πορεία της υγείας του ταλαιπωρημένου πτηνού και έμαθα ότι είχε υποστεί κάταγμα, αλλά θα γινόταν σύντομα καλά.
Ήταν ένα πουλάκι που είχε πληγωθεί από άγνωστη αιτία και σώθηκε .
Αν πίστευα ότι ήταν ένα άρρωστο πουλί από κάποια άγνωστη νόσο , τότε πρώτα από όλα το πουλί θα πέθαινε και δεύτερον θα συνέχιζα να ζω με τον φόβο ότι είχε κάποια ασθένεια , η οποία ήταν μεταδοτική.
Τόσο εύκολα μπορεί να πέσει κανείς στην λούμπα της παραπληροφόρησης και του φόβου που σκόπιμα καλλιεργούν κάποια μέσα , ή κάποιοι που επιθυμούν να μας βλέπουν αποκομμένους από την Φύση και την ομορφιά που κρύβει.
Σημασία έχει να κατανοήσουμε ότι δεν πρέπει να είμαστε ξεκομμένοι από την Φύση , αλλά και ότι πρέπει ως έθνος να αποκτήσουμε πλέον οικολογική συνείδηση .

Επίσης θα ήθελα να αναφέρω όλα τα στοιχεία του Συλλόγου Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής

http://www.wild-anima.gr/component/o...mid,1/lang,el/

ΑΝΙΜΑ

Σύλλογος Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής
Μενελάου 134
17676 Καλλιθέα

Γραφεία και σταθμός Πρώτων Βοηθειών
Ταχυδρομική θυρίδα 75072
176 10 ΚΑΛΛΙΘΕΑ

Τηλέφωνα: 210 9510075
6972664675, 6946715429

website: www.wild-anima.gr
e-mail: wildlifecare@gmail.com

Μερικοί γεννιούνται έχοντας ιδιαίτερα χαρίσματα , τα οποία έχουν αποθηκευτεί στο DNA τους και ενεργοποιούνται την κατάλληλη στιγμή, όταν έρχεται η στιγμή της ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ.
Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν χιλιάδες ενεργοποιημένες ψυχές, οι οποίες είναι "ενσαρκωμένες ψυχές " για να βοηθήσουν στην εδραίωση του Φωτός πάνω στην Γη.
Όπως γνωρίζουν όσοι ασχολούνται με τα ανεξήγητα φαινόμενα και την μεταφυσική , βαδίζουμε σε μια νεα εποχή, όπου έρχεται το τέλος του σκότους και εδραίωνεται το Φως σε αυτό τον ταλαιπωρημένο αλλά σημαντικό πλανήτη.
Πιστεύει κανείς πως είμαστε μόνοι μας?

Την φιλοσοφία και όσους την έχουν καλλιεργήσει σκόπιμα στο μυαλό των ανθρώπων , τόσα χρόνια , αυτό πουλάς !Ίσως το κάνεις ασυνείδητα, αλλά ετσι και αλλιώς σημασία έχει η πρόθεση.
Όλη αυτή η εκχυδαιστική φιλοσοφία έχει τους δικούς της υποσυνείδητους τρόπους πρόσβασης στο ανθρώπινο μυαλό καθώς και τους μηχανισμούς προώθησης της.

Καλά δεν το πιστεύω !Έφτασαν κάποιοι να διαφημίζουν τα προιόντα τους μέσα απο το Μεταφυσικό!
Σίγουρα βέβαια πρόκειται πλέον για καταστάσεις μεταφυσικού , γιατί μια τέτοια κίνηση μόνο σε συνομωσιολογία μπορεί να οδηγήσει .
Τελικά φαίνεται πως έχουν εξωκείλει κάποιοι .....

Λοιπόν.......να δούμε τι άλλο έχει το μενού , που ετοιμάζει ο Έρικ?

Ένα θέλω να τονίσω χωρίς παρεξήγηση:" Θέλουμε και άλλο!Θέλουμε και άλλο!"

Αλυτο μυστήριο η σταδιακή εξαφάνιση των μελισσών
21/4/2007 6:58:07 μμ
ΤΟΥ ΤΑΣΟΥ ΣΑΡΑΝΤΗ

Η μυστηριώδης, μαζική εξαφάνιση των μελισσιών, που παρατηρείται από το περασμένο φθινόπωρο στις ΗΠΑ και πλέον καταγράφεται στον Καναδά, αλλά και στην Ευρώπη, εξακολουθεί να σπαζοκεφαλιάζει τους επιστήμονες και να προκαλεί προβληματισμούς για το μέλλον των καλλιεργειών.

Η Δυτική Ακτή των ΗΠΑ εκτιμάται ότι έχει χάσει πλέον το 60% του πληθυσμού των μελισσών εμπορικής εκμετάλλευσης και η Ανατολική Ακτή το 80%, όταν τα φυσιολογικά περιθώρια απωλειών δεν ξεπερνούν το 20%.

Σύμφωνα με την εφημερίδα New York Times, οι ζημιές στη γεωργία από την εξάλειψη των μελισσών, εξαιτίας της μη επικονίασης στις καλλιέργειες παραγωγής τροφίμων, θα ανέλθουν στο ύψος των 14 δισ. δολαρίων εξαιτίας αυτής της μείωσης.

Πλέον, το φαινόμενο παρουσιάζεται σε 22 πολιτείες των ΗΠΑ και έκτοτε έχει επεκταθεί σε Γερμανία, Ελβετία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, ενώ κρούσματα έχουν αρχίσει να αναφέρονται στη Βρετανία και την Ελλάδα, αναφέρει η βρετανική εφημερίδα Independent.

Αίνιγμα
Η αινιγματική πάθηση έχει ονομαστεί «Σύνδρομο Διάλυσης του Μελισσιού» και παρ όλες τις επιστημονικές έρευνες που έχουν διεξαχθεί, η αιτία που την προκαλεί παραμένει άγνωστη. Μέχρι σήμερα οι υποψίες αφορούσαν τα εντομοκτόνα, την άνοδο της θερμοκρασίας εξαιτίας των κλιματικών αλλαγών, τις γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες, ενώ ένα πιο πρόσφατο σενάριο αποδίδει το φαινόμενο στην ακτινοβολία των κινητών. Ωστόσο, όλες οι εξηγήσεις φαίνονται ανεπαρκείς.

Κάποιοι ερευνητές ισχυρίζονται ότι η πάθηση μπορεί να είναι επανεμφάνιση μιας εξίσου μυστηριώδους ασθένειας που προσέβαλε τις μέλισσες στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 60, για την οποία τα αίτια δεν προσδιορίστηκαν ποτέ.

Το βέβαιο είναι ότι οι μέλισσες φεύγουν από τις κυψέλες τους για να αναζητήσουν γύρη και νέκταρ και δεν επιστρέφουν και δεν εντοπίζονται ποτέ. Στις κυψέλες απομένει μόνο η βασίλισσα και οι νεαρές μέλισσες με πρωτοφανή συμπτώματα. Στις λίγες εναπομείνασες κάθε φορά μέλισσες διαπιστώνεται να υπάρχουν ταυτόχρονα όλες οι γνωστές ιώσεις και μυκητιάσεις από τις οποίες προσβάλλονται.

Αυτό σημαίνει ότι το ανοσοποιητικό τους σύστημα έχει εξουδετερωθεί πλήρως. Πρόκειται, δηλαδή, για ένα είδος συνδρόμου ανοσοποιητικής ανεπάρκειας, κάτι σαν AIDS των μελισσών.

Το πιο περίεργο, όμως, είναι ότι τα άδεια μολυσμένα μελίσσια δεν λεηλατούνται από άλλα υγιή σμήνη, πράγμα που συμβαίνει συνήθως σε κανονικές συνθήκες. Αυτό μπορεί να εξηγηθεί μόνο από το γεγονός ότι «στα μελίσσια αυτά υπάρχει κάτι τοξικό που κρατάει τα υγιή μακριά», λένε οι επιστήμονες και αυτό αναζητούν.

Οι υψηλότερες θερμοκρασίες αποτελούν μία εξήγηση για το φαινόμενο. «Οι ξηρές συνθήκες του φθινοπώρου μείωσαν το φυσικό ανεφοδιασμό των μελισσών σε τρόφιμα, κάτι που τις καθιστά πιο τρωτές σε κάποιο είδος ιού ή κάποιας μόλυνσης από μύκητες», λέει ο Τζέιμς Μπρόμενσανκ από την εταιρεία Bee Alert Technology, που έχει επιφορτιστεί με τη διερεύνηση του ζητήματος.

Εντομοκτόνα
Εντούτοις, κάποιοι άλλοι επιστήμονες θεωρούν υπεύθυνα τα εντομοκτόνα που χρησιμοποιούνται για να καταπολεμήσουν τα ακάρεα που προσβάλουν τα μελίσσια και είχαν αποδεκατίσει τον μισό πληθυσμό τους στις ΗΠΑ στη δεκαετία του 80. Οπως έχει αποδειχθεί, τα συγκεκριμένα εντομοκτόνα επηρεάζουν την ικανότητα των βασιλισσών να φέρουν στον κόσμο τον ίδιο αριθμό εργατριών μελισσών, την ίδια στιγμή που οι βασίλισσες έχουν τη μισή διάρκεια ζωής σε σχέση με αυτή που είχαν πριν από μερικά χρόνια.

Σύμφωνα με μια τρίτη εκδοχή, που στηρίζεται σε ένα επιστημονικό πείραμα που διεξάχθηκε στη Γερμανία, η εξαφάνιση των μελισσών οφείλεται στις καλλιέργειες των μεταλλαγμένων. Ερευνητές του γερμανικού πανεπιστημίου της Γένας στη Θουριγγία, με επικεφαλής τον καθηγητή Χανς Χίνριχ Κάατζ, πειραματίσθηκαν με το γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι ΒΤ, που περιέχει γονίδια του βακίλου της Θουριγγίας (ΒΤ), ένα βακτήριο το οποίο βρίσκεται στο έδαφος και είναι τοξικό για τα έντομα.

Αν και δεν παρατηρήθηκε άμεση τοξική επίδραση στις μέλισσες, διαπιστώθηκε ότι άλλαξε η επιφάνεια του εντέρου τους και μειώθηκε τόσο πολύ η αντίσταση του ανοσοποιητικού τους συστήματος ώστε άρχισαν να προσβάλλονται πολύ εύκολα από διάφορα παράσιτα και να μειώνεται δραματικά ο πληθυσμός τους. Ας σημειωθεί ότι στις ΗΠΑ το 40% των φυτειών καλαμποκιού είναι σπαρμένες με γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι ΒΤ.


Πηγή : http://www.imerisia.gr/defaultold.a...10&pubid=299326


http://endless-journey.gr/gr_forum/viewtopic.php?t=158

Ένα κείμενο που περνάει πολλά μήνυμα σχετικά με την εξέλιξη της δικής μας πραγματικότητας.
Το θεωρώ ένα απο τα καλύτερα κείμενα του Έρικ (μέχρι σήμερα ).

Αμαν πια μάθαμε όλα τα προσωπικά σας

Μέσα απο το σκοτάδι έρχεται το φως και η ελπίδα ....
Καλή συνέχεια Ιωάννα στην δημιουργική σου προσπάθεια

http://www.youtube.com/watch?v=P8c0ppYYT6o